장음표시 사용
421쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA.
Epist. s. se autoritas quaeritur, orbis sor est urbe , Quod si ita cst , major quoque debet esse Episcoporum universi orbis, quam Episcopi unius urbis autoritas. g. III.
Pontificem 'manum Concilii Legibus teneri, nec posse sitis pro libito irritare immutare, quam is obsit ab iis . pienter distensare in eo casi quo concilium disten
saret. SEquitur haec propositio ex praecedenti, nam si papae autoritas inferior est autoritate Concilii, si iudicium Concilii superius est judicio Pontificis, cum inferior nihil possit in superiorem, necessari dicendum est leges N judicia Concilii generalis non posse Romano Pontifice pro libito dissolvi aut mutari, at vice versa cum superior inferiori leges dicere possit, Pontificem Romanum Conciliis di legibus teneri fatendum est sed ut omnibus id constet, non aliis utemur testibus quam ipsis Romanis Pontificibus qui omnes uno ore clamant, se Conciliorum legibus teneri, nec poste se ilia infringeres aut pro libito immutare. Sed praestat ipsorum audire verba quibus nihil disertius, nihil luculentius est, audiantur
Iulius primus Epist ad Orientales od vere ad Synodi se Epiri
evorum qui in Concilio Nicaenon fuerant, contumeliam vergeret, si quae Et tanto dic cura , velut Deo praesint egssent , a nobis ut vana furitiaque abrogarentur. Et ibidem mos omnia secundum Canonem facimus.
Liberius in Epist ad Const. Ad sud efficium sis es mihi Deus
meus invisus accessi, in quo cupio quidem sine offensa Dei, quandiu infeculosuero, permanere, em nunt quam meastituta, sis Apostolica ni sentiemper mali cu dita perfeci secutus morem ordinemque mavorum, nihil addidi Episcopatu urbis Roma , nihil minui passus flum. Bonifacius primus in Epist ad Hilarium Narboneris em modnequaquam Usumus ferre patienter, quia coλvenit nos patcrnarum anc rionum diligentes esse custodes. Et post alia : Nemo ergo eorum terminos, dux Iramerator excedat , nec aliquid in Eorum contumeliam partibus
422쪽
s is quae tibi non videmur conci a defendat. Cust huyusemodi praesumptio
rarum qui ustr. licitum μι limitem dignitatis extendunt urio idcirco dicimus ut adserta ch iratas tua adco nos Canonum praeceptas are, ut ira quoque congitutio nostra definiat, quatenus Metropolitani sivi nu- quaeque Provincia in omnibus rebus ordinationem simper expectet.
Caelestinus primus in Epist ad Perigenem Dinatum Basili tim,s alios Illyrici Episcopos, dominentur nobis re uia non regulis dominemur, simus subjeciri Canonibus, qui Canonum priecepta fruamus. Sixtus III in Epist ad Episcopos per Illyricum , sed ut omne corpus cupit regitur, ita usum caput, nisi suo corpore sesentetur rmit um s lorem suum perdit , o non tenci quam habuerat dignita
Leo primus, Nimis haec improbanda, nimis sunt prava, quae an tis Canonibus inveniuntur esse contraria. Et paulo postri Abst a conscientia mea . ut tam prava cupiditas sudiis missis uvetur . . . . . a. sancti illi se veneruLiles Patres qui in ut be Nicaena sacrilego Ariocum sua impietate damnato mansura usique in Ariem mundi leo Ecclesia fiacorum Coontim condiderunt, O apud nos in toto orbe terrarum in suis constritationibus vivunt, A quid urique aliter quam illi saluerunt pro mitur , ne cunctatione visatur, ut quae ad perpetuum generaliter instituta smi, num commutatione varienIur. Idem in Epist ad Pulcheriam de iisdem Canonibus Nicaenis Ioiaquens , uouiam, inquit , contra saluta paternorum Canonum, quae ante longisimae aetatis annos in urbe Nicaena piritual/ίus sunt fundatu Decretis nihil cuique addere conceditur, ita uis Vis diversum aliqaid decernere etiit si potius minuat quam ilia corrumpat . uas ut oportet a cuncris Pont cibus intemerata sierventur. Et cap. 3 consensiones verbEpi oporumsanctorum Canonum apud Nicaeam conditorum regulis se pugnantes unita nobisium es a deipietate in irritum mittimus
perautoritatem beati Petri Apostoli generaliprorsus de itione cassamus, in omnibus Ecclesiasticis his legibus obsiquentes quas adpacificationem omnium sacerdotum per trecentos decem is octo Anti te Spiritu anctus insiluit. Simplicius in Epist ad Acacium est contra definitiones Concita Ch hi senensis nihil retractari posse, quia per universum mundum se .lobili obersatione retinetur quod a saceraotum universitate constitutum s. Gelasius I. Epist ad Episcopos Dardaniae, ibus, inquit, con- et ienter ex laterna traditione perpensis confidimus, quod nullus jam
423쪽
veraciter Chrisianus ignoretunius usque Synodi constratutum, quo uniam emae Ecclesiae probavi assensus, non aliquam magis exequi sedem por-uri quam primam. Similiter Hilarius Papa in Romano Concilio,inii praeserit. Nos, in iij, potissimi Sacerdotis adminis mus sicia, talium transtrissionum culpa respiciet si quidem reatu mayore delinquit, qui potior honore perfruitur, O graviora facit vitia facerdotum subtimitas persona
Agapetus Epist. s. ad Caesarium Arelatensem e evocant , in-qxiit, nos quominus desideriis tuis annuamus veneranda Porum maniis issima conisitura , quibi specialiterprohibcmur praedia Iuris cisii, cui nos omnipotens Dominus praeesse constituit quolibet titulo ad aliena jura transferre qua in re sapientiae vesis quoque credimus esse gratis um, quod in nullo contra priscas, nitiones , constituta vel regulas qualibet occasione , sub myuscunque persona respectu venire concedimus; nec tenacitatis stadia , aut saecularis utilitatis causa hoc facere nos credaris, sed divini consederatione judicii, necesse nobis est quicquid Incaeu- Iis decreis autoritas, invio litercustodire. Gregorius I. lib. . indiet. 2. Epist. o. Constantinae ligustae negat quod illa peti crat, ut caput Sancti ad se transmitterct, inquit, vos ista praecipitis , quae facere nec possum , nec audeo. Lib. 2. ind. H. Epist. 12. Si Canom non custoditis, majorum vultis satura convestere,non cognosco qui sis. Idem lib. i. Epist. α . ait se quatuor Concilia generalia, velut quatuor Evangelia venerari. Martinus L Epist. s. ad Ioannem Philadelphiae Episcopum, sisn-jores enim, inquit, divinorum Canonum o custodes sumus, non pravarisaures. Et in Epist ad Amandum Trajectensem Ideo , inquit, neces habuimus Cartum generalem fratrum s Coepiscoporum Afrorum in RomanPrimitate congregare. Zacharias Epist. i. ad Bonis cap. s. Alsit ut hoc pr.edecessor noster ira credatur praecipisse , nec enim ab hac Apostolica Sede ista diriguntur qua contraria esse Patrum sive Canonum institutis invenirentur.
Leo III in dialogo quem de additione particulae Filioque symbolo facta habuit cum Legati Caroli Imperatoris, negat quidquam se posse Symbolo adjicere Amia, inquit, me illis Patribus Co .intinopolitani Concilii non ita praeferam, sed absit ut G.equare praesu
Nicolaus I. Epistola L. ad Episcopos Silvanectensis Concilii,
Sciat beatitudo e a non nos regulas atque Decreta velle corrum-rcrea
424쪽
DissERTATIONES HISTORICAE DISIERT. VI. 3M Adrianus II de his nihil audemus judicare quod possit Nicano
Concilio se quinque currerorum Conciborum regulis vel decretis nostrarum antecessorum obviare.
Joannes VIII. Epist. 3r. Et quia, inquit, Ecclesiae Dei primitigium nos decet immatilatum solemniter consiervare , ne in aliquo Patrum terminos praeferre videamur contra statuta majorum a re nequi
Sylvester II. Epist. 4s. Itaque in causa Roberas Abbatis, ob eam quam strvamus ac semper vobis servare volumus fidem, haec tria consultando proponimus, primum non Us nostri Iuris falcem in alienam messem ponere. Gregorius VII. Et quia, inquit lib. 2. Epist. p venerandi Canones ad sacerdotii gradum, tales promehi contradicunt probare eos non lis cautum re putamus ne quidquam a nobis contrarium sanctis Patribus in exemplum G autoritatem relinquaturis solet enim sancta oe Apostolica Sedes pleraque con siderata ratione tolerare, si nunquam in suis decreti, Constitutionibus a concordia Canonicae traditionis discedere. Eugenius III. Epist. 8. Contra Deum , inquit 'sacrorum Canonum sanctiones nulli omnino petitioni possumus praebere consensum. Innocentius III. Si super hoc ab que generali deliberatione Concilii statuere aliquid tentaremus, praeter diυinam fensam ct mundanam infamiam forsan otainis se osses nobis periculum immineret, cum contra praemissim veritatis sententiam nostra non possit utoritas dispensare.
Idem agnoverunt Antistites Graeci Sc Latini in Decreto unionis Concilii Florentini quo statuitur Romano Pontifici pascendi, regendi ac bernandi universum Ecclesiam a Domino sesi Christi ρι-
restatem esse traditam, quemadmodum in actis Conciιiorum arcumenicorum es in sacris Canonibus continetur. Hoc est juxta eum modum quo in actis Conciliorum arcumenicorum se in acris Canonibus
dae Ecclesiae universae rationem dc formam restringunt, ostenduntque Pontificem in regenda, pascenda. Ecclesia teneri Concilioriim canonum autoritatem, Decreta sequi nec posse aliter Eccles a universam regere aut pascere. Ita ver lcgi, intelligi debere decretum Synodi Florentinae,non autem ut recenter a quibusdam legitur quemadmodum etiam docet tum textus Graecus De-
eti, tum ii qui ita in Latino caere scriptores Blondus Eugenies
425쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
P .ipae IV. Notarius lib. . docade io Marcus Vigerius Pataviniis qui Romae anno is 6 obiit, in Decachordo chordacio Rostensiis arci 2s contra Lutheranos. Exius lib. 2. de Primatu Petri c. s. Alb ' tus Piphius lib. . de Hierarchia c. ultimo. Hi omnes scriptorcs minime Luspecti sunt , tamen D cretum Concilii Florentini legerunt intellexerunt, quemadmodum, nos legimus atquc uatelleximus. M.tjorem autem ipsis quam recentioribus qui aliter verba Concitulegor ni desintelligerent, fidem deberi nemo non intelligit. In eadem Synodo Brisario seisione nona , velut principium apud Graeco dc Latinos minimc controversum, supponit Eia FamRomanam quantacumque faιustate polliat , miλὰ tamen posiere S nodo
arcumenica se Omersi Ecdosa Quod quidem principium a Latinis minime reiectum legitur imb in Decreto unionis modo relato confirmatum est , cum modus Ecclesia pascenda S regendae Pont: fidi
praescriptus cst, juxta acta veritatis, S canones Conciliorum. Post tantam nubem testium, quis nisi excaecatus vecors amr- mare audeat Romanos Pontifices Decretis Conciliorum non teneri, sed a posse pro libito abrogare, Δ sine causa quoslibet ab iis
dispensare , cum contrarium tot ac tanti Romani Pontifices diserte ac sine ambagibus protestentur : nam in testimoniis superius allatis videre est eos saepe saepius aflirmantes, se Concilii legibus ita teneri, ut a vel in levi unis rebus infringere aut violare minime va
Nec ver disp nsationes Canonum a Pontificibus olim licet rarbeoncessae superiori doctrinae adversantur inuippe dispensatio non est infractio aut violiatio legis , sed declaratio cum autoritate facti legem non habere locum in tali vel tali casu nam cum Leg: stator luem ferat generalem, nec ponit omnes casus praevidere, necesse est legem locum non habere, cum praesumitur mens Legislatoris non tuisse, ut in isto casu obligatoria stet, ut loquuntur. Icaque consideranda est in dispensationibus mens Legisl .itoris, S c tantum in casu dispensatio danda, quo in casu cam ipse Log: stator concessisset. Sed quia si permitteretur uniciisque huiusmodi interpretatio lagis, si cuivis liceret de mente Legislatoris iudicare, sub hoc obtentu lcges ab omitibus infringerentur necesse fuit iis istud refc vati iis qui autoritate pollent, quibus permistum est cum autoritate declarare legem, locum non habere in hoc vel illo casu, S ira ab eius observatione dispensare. In hoc enim dister interpretatio ad spensatione, quod micrpretatio fiat ab co qui autoritatem non ha-
426쪽
bet dis prias .itio vero ab co qui autoritatona habet. Sic Doctor aut Iuriscor sultus potest qui lem interpretari legem, non autem potesteilicere quominus ii quos censet a lege deber esse immunes , ab illi fiant immunes. Hoc autem faciet Senatus, faciet Plaetor, Malius qui autoritatem habet. Ita Pontifex Romanus poto non so-H: interpretari legem , quod quilibet Doctor posset, sird 5 d clarare cum autoritate in tali vel tali casu hunc ur illum ab ea esse. immunem hoc autem non potest facere, nisi cum evidens S iusta
ratio faciendum esse suadet , alioquin dissipatio potius est quam dis 'nsatio, inquit gregi Bernardus, hac de re consulendus in libro de praecepto . dispelisatione , 5 in Epistola prima. V.
In quo probatur Pontificem Roma mim a concilio judicari
Romanos Pontifices in errores prolabi posse superiori dissertatione ostensum. Eos dona gravibus turpibusque vitiis depravari posse certis certius est. Aliunde vero constat ab Ecclesiastica coni munione ejiciendos , S de Episcopatu dejiciendos est illos, qui vel in fide vel in moribus peccant, ut a nobis demonstratum S explicatum est in dis ertatione de excommunicatione. Ex quibus simul iunctis infertur fieri post e aliquando , ut Pontifex Romanus sit cxcommunicandus S deponendus. Quod etiamsi nunquam evenisset, attamen fieri pos e quis dubitaret Verum non unum superest exemplum Episcoporum Romanorum, qui a Conciliis propter haere- sun ac vitia ludicati, damnati, atque etiam dessede deiecti fuerunt. Et quidem antiquum fuisse Ecclesiae Romanae morem, ut cum in hae roseos vel criminum suspicionem venissent a Synodis iudicarentur, docet Conciliain Italia sub Damas in Epistola tertia ad Gratianuinis Valentinianum Memoratus , inquit D masus quoniam in sua causa meBri tenet insigneyudicii, non at inscrur, qu lussi aequalis es munere, praerogativa tamen Apostolicae Sedis exti Eit, ut
Iudiciis publicis videantur esse subjecti , quib/uico sale caput lexveura summotit. Et post pauca scio ver ad praedicandiam scopi conscientiam severioribus se ac ii ipse judi. iis Satirritum
427쪽
39 DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
quibus non nominis , sa etiam morum ratio pensitur. Et posteaci et ni.im non mum aliquidpetit, sed siquitur exempla marorum ut Episcopus Romanus, si Concilio ejus causa non crediIur, apud Concilium se Imperiale defendat. Nam Sylvester Papia acrium accusatus apud/arentem vestrum Constantinum causam propriam prosecutus in Quo ex testimonio liquet consuetudinem Ecclesiae Romanae esse, ut ejus Episcopus a Synodo, etiam in moribus judicaretur. Rariora sunt hujus rei apud antiquos exempla, quia tum temporix ad Episcopatum Romanum ii tantum promovebantur, quorum integra erat vita moresque probati. Nihilominus tamen cum aliquid in iis reprehensione dignum erat, coeteri Episcopi Pauli Apostoli libertatem imitabantur , qui Petrum minus recte ad Evangelii veritatem ainbulantem reprehendit. Sed ut ilia mittam in Romanos Pontifices a Sunodis lata judicia memorabo. Honorium sexta Synodus cum coeteris haereticis damnavit, licee mortuum quod si mortuum potuit anathemate percellere, quis dubitet quin potuerit cum ii vixisset de Episcopatu dejicere. Ad Symmachi, qui quorumdam accusabatur criminum catis amjudicandam Rex Tl in loricus Synodum Italiae indixit, qua quidcini Sinodo Symmachi causa vcntilata est; sed cum deficerent probationes, Concilium judicavit hunc, quantum ad homines respicit, immunem de liberum csse ab objectis criminibus: Decernimus, inquiunt Patres Synodi Romanae anno soI habitae , ut Symmachus
Papa Sedis Apostobcae Praesul ab huyu modi propstionibus impotitus quantium ad homines res icis, quia totum causis obsistintibus designatis hocist quia deficiebant adversus cum probationes. Contiaci bitrio isse di- et in dimissum sit immuuis es liber, c totamque caus-Deijudicio
resier antes, universos hortamuruisacram omniunioncm aleo recipiant, c.
Verum quidem est, ut nihil dissimaulem, fuisse tum nonnullos'iii existimarent Synodum Italorum Episcoporum , utpote minorum inferiorum Pontifice Romano, non habere de eo iudicandi potestatem. Ita ipsa Synodus initio Theodorico Regi duo suggesta , quorum alterum erat debuisse Synodum ab ipso Pontifice convocari, alterum Romanum Pontificem minorum nunquam subiacuisse judicio. Quamvis autem alude gant inimicorum pro minorum, alii minorum nomine non Episcopos, sed Laicos Judices intelligant malim bona fidenter cos minorum nomine intellexisse Episcopos rat cum
Theodoricus acti adb Synodum consensu Romani Episcopi cele-
428쪽
hratam, causam ejus ipsi ventilarunt, eoque dimiserunt, non ob defectum potostatis, sed ob defectum probationum. Videtur tamen nodius aliter mentem Synodi intellexisse, cum ait ut Apologetico:
Aliorum forte homimum causas Deus voluerit per homines termi/iare, Sedis, Bus Praesulem uosne quae Iovi reservaυit arbitrio. Quod ab Ennodio dictum videtur per adulationem , ad mentem quorumd.am qui in moribus Pontificem a Synodo praesertim Provinciali judicari non posse iam tum aiebant , sed fatebantur onuies in re
bus fidei a Synodo generali ipsum judicari posse ι ut gregiὀ
docet Adrianus secundus in Epistola quae Synodi octavae actione septima lecta es, Licet, inquit, Honorio ab Orientalibus anathema sit dictum , sciendum tamen est quia sive haeres accusatus fuerat , propter qua- βώψm licitum est minoribus msorum tuorum moribus re- Vere , vel pravos sensius libere restuere. Fuit ergo quorumdam licet vana persuasio propter mores Concilio Romanum Episcopum judicari non posse, quamvis nemo dubitaret, qui propter ridem de poni posset quod unum, nobis susticit S d nec alterum illud verum est , nam post Symmachi de Honori tempora exempla supersunt Romanorum Pontificum a Conciliis propter corruptos mores depositorum.
Imprimis ver insigne est judicium a Romano Concilio in Ioannem duodecimum latum, a quo propter horrcnda stagitia depositus cst loannes, malius m eius locum electus, ut narrat Luitprandus Ticinensis lib. 6. cap. s. his verbis. Post triduum rogantibus tam Romanis Episceris quam picte, magnus in fancti P tri Ecclesias conventus , sederuntque cum Impenitore Archiepiscopi ab Italia pro vel δε Aquileens Patriarcha , quem in eadem urbe languor repente ut si arripuerat Rodulphus Diaconus, Albertus Mediolanensis, S c Sc enumeratis sexaginta Lamplius Archiepiscopis, Episcopis S Cardina- Iibus , cum aliquot Romanae Ecclesiae Osticiariis, urbisque Prim tibus. Πι itaque residentibus , pergit Historicus sontiumque summam unentibus, ita sanctus Imperator exorsus Moniam decorum esset tam claro sanctoque dominum Papam Ioannem interesse Concilio , cur tantum
Eectinaverit artum , vos o sancti Patres consulimus , quibus communis abor Ecclesiasticus, ac commune uelotium existit tunc Romani Ponti eses Cardinales, Press=ter Diaconi cum universa plebe dixeνunt miramursinissimam prudentiam vestram , nos hoc mella percontari, quod necncricos , nec Babylonicos , nec Indicas Incolin latet, non hic est ex iis qui venis in simentis omium, imas aurem sunt lupi rapaces ita aperirc
429쪽
- DEANT IMIA ECCLESIAE DISCIPLINA
saevit , ita aperte di.tholici pertractat negotia , ut nihH circuitionis ut iatur. Imper. itor respondit. sum noLis videtur ut accusationes nominarim xprimanIur. Tum a Narniensi Episcopo execrandorum criminum accusitus soannes litteris ad Synodum ocatur , ut si de impositis criminibus se aer egiis pur earet. Hanc Epistolam cium legisset Joannes,
nulla accusationum in se prolatarum mentione facta , rescripsit tantum se audiviste Synodum in mente haberes, ut alium crearent Papam od' inquit, si facitis, excommunico vos de Deo omnipotente, ni non librisis, bcentiam usium ordinare ii am celebrare. Haec Synodus Kalendis Decembris congregata respondit Ioanni Si ad S nodum venire es obiecta purgare non Hortis , autoritati ve a procviaribi obediemin .sed si venires objecta capitalia crimina purgare diit
mulaIss , tunc excommunicationem vestram parvipend mus , eam potius
in quos retoraquc bimus, quandoquidem juste facere possumus. Hae litterae Adriano datae ut ad Joannem deserrentur, sed cum inveniri non potuisset, constaretque eum ad Synodum non cnturum, totius Synodi judicio depositus cst, lectus in ejus locum Leo IV. quem quidem Ioannes post discessum Imperatoris Romaeiecit sed ipse Joannes aut post e vivis abiit Idibus Maii anno
06 . Post Iulius mortem a Romanis Brnedictus cst subrogatus, sedc rejecto Leo coadunata piscoporum Synodo restitutus est,
in Benedictum tanquam in invasorem prolata sententia. Haec narrant praeter Luitprandum Continuator Reginonis Adamus Bremensis Sigebertus, S alii bene nam Iti, quorum testimonia collegit Lau- notus . . Epist. p. I. ad Maresium. Ex iis verbiullus est qui factum Concilii improbet, aut depositionem Joannis iniquam S illicitam esse scribat, im omnes uno ore cana approbant, Joannem Expapam S: Leonem legitimum Pontificem appellant. Primus omnium Baronius Joannis videtur suscepiss e patrocinium, sed infeliciter omnin, quod enim ait eum fuisse a Synodo restitutum, depositumque per Camaconem , id non aliunde habet quam ex additamento quodam inserto in Chronicon Sigcberti, quod Au- bertus iraeus non invenit in manuscrip. Gemblacensis Monasterii, quodque manifeste patet este astutum S a mente Sigeberti, qui Ioan nem Expapam S iconem te timum Pontificem ibidem agnoscit, omnino alionum cst. Nec vero sides ulla debetur actis quibusdam e Vaticano codice prolatis , quae feruntur est Synodi a Ioanne adversus Leonem celebratae cuia cnim nullum hujusmodi Concilium habitum fuisse constet, non possunt ejus acta esse genuima, cum praesertim. .
430쪽
praesertilia liae aliunde suppositionis argui possint, ut ostendit Lau- notus citata Epistola ad Marelium. IJ vero minus odiosam autoritatis a Concilio in Romanum Pontificem exculptum proferam , acidam sententiam a Concit: Latcranensi anno ilia celebrato in Paschalem secundum latam qua tum Pontificis illius sententia de invellituris est resciisa, tum ipse Pontifex a Synodo emendatus .ad fidei suae professionem emittendam impulsus. Primum ergo Paschalis se correctioni Concilii subjicit his verbis. Porro , inquit Friptum EDd quod magnis necissit.itiίus coae Ius, non pro visa mea, nonprofatui gloria , si pro olis Eccosia necis': tutilus sis fristrum consitio, aut sub r t. onibus fit super quo Lota conditione hum promssione constringimur si cui praete fictum signosco, ita prave facium con=ήιο , se omnino corrigi , Deo rasiani , d sidcro.
Cujus correctionis modum fratrum qui convenerunt Concilio, rudicioque cori tu , ne forte per hoc imposterum di irimi urum aliquo ita siue aut animae mcae prae udicium relinquatur. His a Paschali dictis, communi omnium favore laudatum es , ut fratres omnis qui donum a Dro pientia scientiaeque perceperim , maturius super se consilium communi costationes Verc/.t, quidsequenti die per i pirationem Spiritus sancti res naeerent. Die itaque sexta , qui tili a Concili fuit, dei suae veritatem functis Patribus per omnia congruenetem, Dominus Papa Paschalis in audicntia Concili totius exposuit, asserens fescripturas sanctas veterui novi Testamenti si Concilia universalia veneranda uisipere, Decreta Romanorum Pontificum, ac praecipuo Decreta Domini Papae Gregorii S i memoriae Papae ihani, quae cum se probare A semper probaturum esse profest his esset in calce professionis Engolisinensis Gerardus hanc cx scriptis sententiam recitavit Priet ileiam ii, quod non is privileg um , sed pravilogium pro, Bbcrtate Optivorum o Eccles a Domino Papa Paschali per violentiam
Henrici Rebs extortum , nos omnes in hocsaniso Concilio cum eodem Papa coririgitti, canonica ce fura Ecclsastica autoritate Judicio DLcti Spiritus damnamur Hirritum se Iudicamus atque orem no Ossamus.
Ex liis multa inferri possunt Curialium placitis adversa primo, Pontificem cirare posteri secundo, errorem jus a Concilio corrigit emendarici tertio, modum correctionis ipsi a Concilio prae tibi quarib, coram Concilio Pontificem se purgare, fideique professi nem ut se purgaret emittere demum errorem Pontificis a Concilio iamnari S reiici.