장음표시 사용
431쪽
mani Pontifices, ut Conciliorum Patribus est visum, depositi sunt, aliique ad pibrum nuciim in eorum locum subrogati, qui ab universa Ecclesia pro legitimis habiti sunt; scd ea de re plura paragra-plio sequenti. Unum hic addam Concilii octavi Decretum , quod rem extra
omnem controversiam ponit hoc quippe Canone vigesimo primor crentiam quidem Romano Episcopo debitam tuetur, ita tamen ut possit in eum a Concilio sententia ferri , his verbis: Si quis tanta emeratus audacia , quemadmodum Photius o Dioscorus , e scripio , esse Fripto insania quasdam contra cathedram Conph.et Apostolorum Petri audeat jacfare , eandem atque illi sinuntiam damnationis subeat. Si qua vero arcumenica collecta Synodo de Roma/ a etiam Eecle controissa extiterit , licebit cum decenti reverentia de proposita quaesione veneranterpercontari, reJonsumque admittere, orsu uvari,sveIuvare, non tamen impudenter contra senioris Roma Pontifes sententiam dicere.
Quibus postremis verbis non adimit Concilio Synodia octava po- telitatem judicandi de Episcopo Romano, quam praecedentibus ciconcessit; sed tantum cavet ne impudenter, audacter privati Episcopi, quales Photius, Dioscorus, sentcntiam in Pontificem dicant. Quod ex primis Canonis verbis liquet, 'uis tanta esseratus audacia, quemadmodum Photius o Discorus , ore. Et sane Synodus pcrmittit Concilio cecumenico de iis quae spectant ad summum Pontificem 'uaerere, iudicare, Cumque, ut habet, juvare , vel ab eo juvari , hoc est vel cum doceres, vel ab eo doceri vetat autem tam tummodo ne temere sententia in eum proferatur, supponens eam
ferri posse, si non temere cimprudenter id a privatis fiat, sed ab
universa Synodo verbo non negat Synodus cccumenico Concilio iudicium Pontificis Romani competere , imo id astruit, sed tantum definit non esse de eo temere iudicandum. cc est quod putet Cajetanus hoc se chim vitares, dicendo sensum Canonis non posse sine audacia de Pontifice Romano judicari. Contrarium enim supponit Synodus, cum vult de rebus ad Pontificem Ecclesiamque Romanam spectantibus a Synodo inquiri 'ad quid enim inquireretur , nisi ut iudicium ferretur quid si inquisitione facita inveniretur haereticus, aut gravissimorum criminum reus, nolletque
juvari, hoc est emendaria Synodo suis dubitet quin mens Synodi sierit, hoc in casu sine temeritate sententiam in cum dici pos e.
432쪽
In quo conciliori uisani, Constantiensis ileensis circa tropositam quaestionem definitiones referuntur in ab
ad versariorum objectionibus indicantur. Postquam nobis ostensum est quae fuerit antiqtiae Ecclesiae circa Concilii S Pontificis Romani autoritatem mens, disciplina, superest ut quid de illa in Conciliis generalibus post motam
lato definitum fuerit expendamus. Tria poti sunt Concilia in quibus haec quaestio diu multumqne ventilata ac talidem delinita est, .factis conficiliata, Pisanum scilicet Constantiense ac Basileenses, quorum historiam breviter ab origine deduccre a proposito non erit alienum. Cum Gregorius X l. Avenione ubi 3 annos Pontilice sederunt, Romam rediisset, atque paulo post anno 378. e vivis excessisset, populus Romanus seditione facta , in Conclave, ut vocant, irrupit, atque omnibus Cardinalibus mortem interminatus cst, ni Romanum aut salic Italum crearent Pontificem ii ut saluti suae consulerent Bartholomaeum Neapolitanum qui Cardinalis non erat,
Pontificem delegerunt qui dictus est Urbanus I sed aegre fercntcs vim a populo sibi illatam aliquanto post Fundos se se transtulcrunt, ubi Cardinalem Robertum qui Clemens VII est dictus,Pontificem
elegerunt. Is vcnione sedit usque ad annum 394. quo mortuus succcssorem habuit Petrum de Luna qui Benedictus XIII .est dictus. Aliunde ver Urbano VI. succcssi Bonifacius huius nominis nonus,
Bonifacio, Innocent. VII.ac domum Innocentio,Angelus decorario,
qui anno 14o6. ea conditione lectus est, ut statim post electionem ad finem imponendum Schismati Pontificatu sese abdicarct Vcrum ubi Pontificatum adeptus cst eo cedere noluit sequeGregor. XII. appellari voluit. Ita res ad duos rediit Antipapas, Benedict.XIII. Gregoriunx XII. Neutrum pro lenitimo Pontifice agnoscebat Gallia dctortauin Eligi volebat. Hinc habitum cst Concilium Pisanum anno Mo0 dc ex consensu Christianorum omnium Principum celebratima, cui quidem adfuerunt plusquam ducenti Episcopi ex Italia, Francia , Ger-m uia, 5 Anglia Aia illud vocata Gregoriusi Benedictus, cuium vi
433쪽
o ANTIQUA ECCLESIAE Is CIPLINA
adfuissent de Pontificati dejecti sunt, clectusque Alexandor V. cc
solum Pisana Synodus suam in Pontifices autoritatem xcrcuit, sed etiam Decreto sancivit Conc et Ium genentis universiam repraesentans a. um esse superi. Papa, ad illud pertinere cognition
a judicium coiis vcrsiarum quae Ponti catum RomaNum pectant.
Ea ver quae a Concilio Pisano gesta S definita fuerunt, approba vit S confirmavit Alexander V qui tum ab omnibus pro legitimo Pontifice habebatur,4 Pisanum Concilium logitimum S genera te pronuntiavit. Quo etiam nomine donatur Concilium illud ab omnibus qui de eo tum temporis scrips uni. Post mortem Alexand Vi Ioannes XXIII. hujus successor Concilium Constantiens quasi ad continuationem Pisani anno i i . indicit. Huic ipse Pontilis adfuit promisitque se pro bono pacis Pontificatu ccssurum modo Benedictius XIII., Gregorius XII. idem facerent. Sed hujus pollicitationis poenitentia ductus a Concilio secessit. Nihilommus concilium non propi rea interruptum est, tirn decretum misit quo definiebatur Concilium, secessit Joannis XXIII non esse dissolutiunci Deinde ver sessionibus . N s. forte desai it Concilium generale universam repraesentans Ecclesiam, potesatem se.im immediate habere a Chris cuilibet cuiuscumque s ius vel dignitatis etiamsi Papalis exissat, ebedire texetur in his a pertinent ad sitim ct extirpationem hi metis o reformat orem caesae generalem in capite es in membris Hocce decretum probatum fuit nationaliter ac deinde synodaliter, hoc est si junctim ut fir-bat ab unaquaque natione ac deinde ab univcrsis in Synodo Patri
Omnia ors ita decreta 5 definita in Concilio a Martino V. probata sunt, qui illa tantum excipit, quae nationaliteris non synodaliter definita fitcrant. Post haec Ioannes XXIII ad Synodum citatus respondit se discessus sui poenitentia duci, probari a se quae facta furrant a Concilio, quaeque rinceps erant statuenda, paratumque se cile quaecumque a Concilio etiam adversum se decernerentur , approbare. Idciri fecit Gregorius XII solus Benedictus XIII se ipsum Pontificatu abdicare, ioncilii judicio causam suam committere renuit atque id ob a Concilio ut contii ax est proscriptus sessione 37. Deinde festione 39. Concili a Decretum condidit de celebra dis singulis quinquenniis Conciliis generalibus.
434쪽
Dis sinTATIONES HISTORICAE. DissERT. VI.
Quaecunque autem in Concilio nationaliter c synodal: ter tuerant definita Martinus V legitimus Pontifex a Concilio clectus rara habuit S probavit, in primis vero decreta seisionis . s. Nam inter articulos Bullae in errores vicient conditae jubet interro ari Vulcie filias, num teneant Concilium generale universam Ecclesiam repraesentare, num doceant ca quae a Concilio Consi ancienti proba a
sunt, ab omnibus Christianis probari debere quod quidem festiones quartam di quintam respicit. Idem Pontifex Decreto Constantiensis Concilii morem gerens Concilium generale indixit primo Papiae, deinde Senis ac demum Basiletae , at ante liti his initium e vivi cxcessit, huius ver succci'sor Eugenius IV. Iulianum Cardinalem Legatum illuc destinavit ut Concilio praeelset. In eo . sessione Concilii Constantiensis cautoritate Concilii supra Papam Decreta renovata sunt. Onatus est deinde Eugenius Concilium dissolvere, at stetit illud nihilominus, statuitque seisione 13. Pontifici non comectere hujusmodii restatem, ipsum quidem esse Ecclesiae caput, sed non universa Ecclesia superius. Ipsum quippe falli procul dubio posse, quod de
Ecclesia dici sine piaculo non posset.Haereticum est dicere Papam non teneri Concilio parere, tum Eugenius IV. mutata sentensia Concilii acta probavit S c omnia confirmavit quae a principi drcreta fuerant usque ad selsionem decimam sextam, in qua Bul
confirmatoria actorum v nodi conimetur.
LX his, ut pur,oabunde cv:ncitu quaestion m istam de autoritate Concilii generalis etiam supra Papam in tribus Conciliis generalibus per tres Pontifices legitimos ab omnibus receptos approbatis diserte S aperte definitam fuiste, ita ut de illa an non merc- meritate dubitari posse videatur.
435쪽
os DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
g. VI de pondetur iis quae a nuper quodam scriptore ad elemanda. o eludenda Concilii Constantiensis Decreti objecta sent .simulque Constantiensi Concili necno Basileensis, fleri Gallicani nuperrime convegati a tres ab hujus
calumniis mindicantur. A elevanda Concilii Constantiensis de autoritate Concili
ritin generalium Decreta multa commenta sunt adversarii.
Ex iis enim aliqui a quasi dubiae autoritatis, ac ut minus approbata rejecerimi, alii ad tempus tantum schismatis Concilii dicta detorserunt haec duo rcccntior quidam Cleri Gallicani Patrum cavillator post alios adversus Concilii Constaintiensis Decreta rudi ilicondito sermone crocitavit, quibus d tertium addidit, quolibcllum suum orditur, sessionis . Decreta vitiata cliai corrupta. Cum ergo hujus opus licet exiguum omnes adversariorum ad-- sus Concilii Constantiensi Dccreta cavillationes contineat, operae pretium facturos nos cise arbitrati sumus, si ejus argumenta
Primum ergo ut vitiatum G probet sessionis . Decretum, ait
in aliquot editionibus post haec verba, quod ipsa Synodus in Spiritu
sancto legitime congregata, cui cuilibet fusiumque status,c dignitatis exsat obia re tenetur. Post haec, quam, verba non reperiri haec, in his oue pertinent i dem e sed tantum ista quae sequuntur, ad extirpationem dicti schismatis reformationem generati m caesi in capite o in memίris. Addit haec omnia verba postrcma, ad reformationem Ecclesiae in capite in crebris, in tribus codicibus mss' actorum Concilii necnon inuatuor aliis si gestorum indubitatorum Constantiensis Synodi,acemum in duobus ms . codicibus Cardinalis Si ricti non haberi. Hinc ille conchidit ea quae spcchant ad reformationem generalem Ecclesia in capite dc in niembris adventitia esse, & inserta Decreto sessionis . huius autem interpretationis auctores csse non tantum comminiscitur, sed N velut exploratum assicinat Basileenses Patres, Concilii, inquit, Basileensis P stres cum Iam viderent autoritatem suam
436쪽
DIssERTATIONES HISTORICAE. DissERT VI. o
apud plerosque mili pendi cogitare carperunt de publicandis actis Coa s orienses Concilii, ideoque m rardarunt duobus, Cardinalibus, duobus Episopis , duobus Theologia Doctoribus , Ariandiacono a biensi ut ex adsis Constantiensis Synod Decreta extraherent , hoc Der cum uno
μ α absolutum sicca deputatis supra dictis 'pus deliter confriptam fuit. Ex hoc codice esse .is ensis Synodi ex scripto Dannes quidam
Hober exundeta Iucrae Theologiae Baccalaureus copiam propria manu extraxit haec qua anno I 9'. ad Hieronymum de Crooria guris utriusque ociorem spectabat. Eodem anno typis mandata e Pin INGriali oppido Hagenou. Haec sunt quae de actorum 4 scssionis vitiatione affert iste recentior, quae quidem S vana esse, di etiamsi vera essent quantum ipsi S nus scopo inutilia sint, nemo non
Primum enim, etiamsi sessionis . Decreto nonnihil additum esse constaret, quid quaeso inde lucraretur, cum certum sit, ips que non diffiteatur chelestratus, eadem omnino verba sessione . haberi, ibique adiecta dici minimc posse, cum ubique atque in ipsis mss. ab eo laudatis reperiantur. Dicet forte minorem esse sessionis F. quam . autoritatem, atque in illa e muni consensu incretum, hocce non esse editum, sed hoc illi effugium modo praecludemus interim certium maneat A indubitatum a Concilio Constantiensi istud integrum de autoritate Concilii generalis Decretunt esse editum , si non sessione . saltem sessione . Secund demus abesse ab isto Decreto haec verba, in iis qua pectant reformationem generalem Ecclesiae , c. autoritas Concilii seneralis supra Papas satis, abunde stabilitur praecedentibus hisce quod ipsa Synodus in Spiritu sancto legitime congregata Generale o citium faciens caesam Catholicam militantem repraesentans potistatem in Christo immediat habet cui quilibet cujuscumque tutus, vel dignitatis etiamsi Papalis exsat obedire tenetur Inutile est ergo Schelestrato ostendore sequentia de reformatione verba esse adiecta cum non miniis ex praecedentibus autoritas Concilii encr
lis supra Papam asseratur. Nam si quilibet, cujuscurnque dignitatis sit , si ipse Papa, nominatim tenetur obedire Concilio generali universam Ecclesiam repraesentanti, quis dubitet maiorem esse hujus quam uJuslibet, atque ipsius Papae autori
Tertio, haec verba esse addita nullat nus est verissenile Primi un
437쪽
os D ANTIQJIA ECCLESIAE DISCI PONA
enim id asserit contra oditionum omnium Concilii Constantientis,fidcm atque otiam contra sis omnium ad quas editiones recensitae sunt, fidem, in quibus omnibus habetur Decretum sessione 4 ciam hac additionc G ad . mutunem, cyc. Quod vero in quibusdam non li ibetur ad sim nihil ad propositum chelcstiati conducit. Dein e deni asscritur contra fidem plurimoruna optimae no ae antiquissimorumque mis qui in bibliothecis occurrunt, etiam o iam quae forte ante Bassileentium Patrum collectionem conscripta sunt. Quid habet quod iis opponat Scheleltratus aliquot tantum m ls. p O- fert de quorum antiquitate non constat, inuid. m e loco suspecto deprompta est, Bibliothecis scilicet urbis Romae, in quarum C. certum est pleraque eoruni quae Curiae Romaria placitis adversa
bantur esse cras aut omissa Sed demus de industii factum id non sic, an non facilius fuit haec verba in quibusdam inis omitti quam in aliis suppleri. Qxiarto, additamenti hujus ratio a Sch lostrato adjuncta , non tantum fictilia , sed S absurda planeri quis enim crcdat Basileenses Patres de industria, haec sessioni inseruisse, aut si inseruissbnta nomine filii se animadversum is tempore quo Concilii Constantiensis aistorum recens adhuc crat memoria. Quis uici eos gratis eam fraudem admisisse, cujus statim ab omnibus argui atque convinci potuissent i deinde cui bono ista sessioni . adiecisi erat, cum eadem prorsus reperirent sessione 1 cuius non minor m autoritatem cste arbitrabantur. Fictilium crgo est id absurdum hanc cis sine ullo fundamento dicam impingere. Drnique si fides mss . a Schelcstrato citati habratur, hoc unum potest inferri, primus quidem sessiones . conditum ess ed cretum sine ista additione es ad risi misi Lim alia Sed scssione 2-quenti Decretum istud fule reformatum ab ipsis Patribus Sy nodi.
Hoc patet ex go lis quibusdam Concilii Constantiensis ab ipso editis, in quibus postquam narratum est sellione . capitulum istud editum esset me istis orbis ci ad .frmat onem , dici poste
narratur sessione adlum fit: si e . Super corrict one emendat oncisa
pitulorum in praece.lenti, foue .itutorum, conitati m esse quod si F dicta capitaLi hoc modo corros irentur. Ergo si fides liabeatur plis actis a Sch rlustrato prolatis in ipso Concilio Constantiens sessionis . De re tum fuit reformatum, S cum prid sine istis verbis G ad reformationcm,
438쪽
formationem , cdic prodii stet, postea ab ipsa Synodo fuit cum istis editum. Non est ergo quod hujus additamenti reos peragat Patres Basileenses, quod ab ipsa Synodo Constanciens factum esse
docent acta ab ipso probata. Pergit deinde ad elevandam Decreti hujus autoritatem, aitque primum,sessionis . Decreta non fuisse ex consensu omnium facia, quod ut probet acta quaedam Concilii Basileensis huc usque inedi ta profert, quibus ostendere conatu sessionem 4 5 s. reclamantibus multis e Patribus celebratas fulta imo S libellum contestatorium adversus eas a Cardinalibus csse missum, assentientibus Regis Galliae Legatis qui sese Cardinalibus adiunxerunt. Speciosa uidem prima fronte videtur haec exceptiori sed si accurate expenatur, statim concidit. Primum enim acta illa quae profert Sche lestratus non sunt authentica, nihilque simile habetur in veris&genuinis, imo ex iis constat unanimi Cardinalium , Episcoporum Oratorum consensu Decreta haec primum nationaliter proposita synodaliter est conclusa atque decreta. Deinde vero etiamsi fides aliqua adhiberetur actis a Schelestrato prolatis, quae nihil aliud videntur esse quam commentarioli cujusciam, qui Concilio adfuerat Pontificis partibus addicti octiam si, inquam, in autoritatem admittantur , nihil tamen haec ad causam Scitelestrati, quippe ex iis minime probatur litem 5 controversiam fuisse de duobus Decretis, de quibus inter nos agitur, imo inter cos qui sessionis celebrati ni sese opponebant, numerantur Legati Regis Franciae, quos Decretis istis sese opposuisse plane absurdum sed tantum ex iis videtur ostendi post discessum Papae, quosdam, Patribus Basileensibus dubitasse, num ex pessiret co absente, reditum promittente seisionem inchoare, sic enim incipiunt actorum istorum fragmenta a chelestrato prolata : Omnia tanquam ludii ru ct wὸ pro parte Domini nostri Papae obtita per Dominum Regem Romanorumor alios biium ad ante reputata fucrum fuitque unanimiter discifer
tum his non ob antibus at sessio, sat sesio , propter quae tam i a die
quam die Veneris sequenti altercationes maximae fuerunt inter Dominos Cardinales se Nationes. Ex iis patet,&ex actis authenticis confirmatur Joannem discessus sui varias excusationes attulisse, quarum una erat se sanitatis ergo Constantia discessisse , moxque rediturum. Hae porro excusationes licet statim ludicrae ac fictae omnibus esse viderentur, nihilominus fidere nonnulli qui expectandii adhuc esse arbitrarentur. Narratur deinddu
439쪽
in iisdem actis nationes de celebranda sessione deliberasse,atque interim Cardinales obtulis te Regi paratam csse Papam procuratores mittere adcedendum Papatu, paratosque se esse sellioni si fieret, adesse, dum non fierent alia capitula quam infra scripta. Hoc est caquae habentur scisione 4 inter quae decretum est de autoritate Concilii seneralis. Haec capitula Rex nationibus proposuit, quae cum de iis deliberassent habita die Sabbati sessione pol habitam disceptationem inter Cardinales S nationes de capitulis iam praelibatis, tua denis verba sunt actorum divino stimi inspirante in ham Ismentiam convenem . quod tantum capitula infra ripta in dicta sessionestatuerentur. Fuit ergo dicta fessio de consensu G voluntate Domini Regis omnium Dominorum Cardinalium in Constantia exim rium, quatuor NaIionum Oratorum Regum, omnes Cardinales in Constantia existentes qui non erant in mitate gravati interfuerunt. Haec autem narratio tantum abest ut nobis obsit 5 chelestrato faveat, quin e contra non pauca continet, quae nostram mirum
in modum causam luvant: ccc enim primima constat ab ipsis Cardinalibus proposita fuisse capitula, quae in sessiones trachnita. Secundo, cadem esse ventilata apud vagulas nationes. Tertio, cum Cardinalibus circa haec esse deliberatum , demum omnes uno stamine inspirante in unam sententiam convenisse, atque unanimi consensu decrcta sessionis . esse promulgata. Inter haec autem primum est de autoritate Concilii generalis, in quo tiamsi non habeantur haec verba ad reformationem cisae, Oc suificiunt ea quae praecedunt ad probandam autoritatem Concilii Pontificia superiorem esse. Itaque videre est rem definitam fuisse post maturam deliberationem, S primitin nationaliter ac deinde synodaliter esse conchisam. Post haec cum adhuc de capitulis sessionis esset altercatum non
quidem quoad ipsam substantiam, sed quoad quasdam circumstantias, tandrin unanimi consensu statutum est, ut corrigerentur emendarentur eo modo quo habentur sessione verum cst quidem Cardinales, Legatos Regis Franciae s si fides habeatur commentariis Schelestratio protestationem secret fecisse antequam Venirent ad sessionem se tantum propter scandalum evitandum adsessionem ire, non animo consentiendi his quae audiverant in sciasione statui debere, verum protestatio ista primo non potest dici fuisse facta adversus Decretum de autoritate Concilii generalis,cum Legati Franciae huic sese adjunxerint, quos huic decreto sese op-
440쪽
posuisse omni verisimilitudine caret, ista ergo protestatio facta fuit adversus aliaritiaedam quae in sessione . definienda est ferebantur, Cum ver sessio habita fuisset de decreta emista, nulla amplius adversus ea protestatio facta est, imo omnium consensu promulgat fuit, de ab omnibus nullo rcclamante probata. Ex his abunde, ni fallor, demonstratum est, illos ipsos commentarios Synodi Constantiensis, qui a Schelestrato prolati sunt nostram confirmare potius quam infirmare sententiam. Nihil dico de protestatione quae sequitur, factaque dicitur post sessionem 38. qua Nationes Italica Hispanica dc Gallicana Pontificem eligi postulant haec enim a proposito omnino aliena est. Duo sunt alicujus momenti quae nobis opponit Schelestratus, ununa est non fuisse sufficienter deliberatum , sed tantum ut habetur in istis actis aliqv.ititer alterum recitata fuisse sessionis Decreta per Electum Oznaniensem, quia Cardinalis Florentinus illa noluit
pronunciare, unde concludit istorum Decretorum autoritatem in
Verum haec duo, ficet ita se haberent non tanti viderentur, ut propterea Decretorum Concilii autoritas penitus labefieret. Nam
primo certum est quaestionem istam de autoritate concilii novam non fuisse, sed jam agitatam atque definitam in Concilio Pisano, imo de in hac ipsa Synodo Constantiensi jam motam , ut testis est Pe rus de Alliaco Deinde vero constat capitula proposita 5 Decretia sessione 4 S d. inter nationes primum fuisse ventilata ac de iis cum Cardinalibus diu disceptatum. Quod vero in actis habetur, Γqualiter esse disputatum , non ita intelligendum quasi leviter res agitata fuerit, sed sensus est non proprie disputatum aut altercatum fuisse, sed tantum aliquatenus, laoc est rem ventilatam sine disputationis aestu. Quod ver secundo loco addit recitata fuisse capitula per Electum PoZn.aniensem, mi Cardinalis lo-rotinus noluit ea recitare non habetur in actis Concilii, sed tantum cc iis recitata a Cardinali Pognanienti verum volucri nec ne Florentinus a recitari nihil ad rem sussicit ea mandato Concilii universi fuistb recitata ab astantibus probata. Quae ver fuerit Cardinalium, Florentini, Cameracensis S aliorum mens, qua de causa sessiones prorogari voluerint, patet tum exactis Concilii Constantiensis tom. I1. Concit col. 2s. tiam etiam ex
protestatione ab ipsis emissa post tertiam sessionem ibidem cotia. . LX quibus monumenus liquet, eos protestatos esse se, Κ