장음표시 사용
481쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
tur tibiscri corona martyrii. Sic Ambrosius dichim illud Christi dciduobus gladiis quod Bonifacius VIII in sua Extravaganti ram functam ad mentem suam detorquet, ut probet in Ecclesia gladium materialem esse Dita explicat ut contrarium Bonifacio inferat, gladium de quo hic agitur spiritualem passionis esse gladium, quod Ecclesia debeat pati, non quod ipsa possit in alios exercere. Augustinus quoque docet Ecclesiam nullas alias poenas infligere posse, quam degradationis 5 cxcommunicationis, lib. de fide,
operibus c. α 5 c. Phinees Sacerdos, inquit, adulteros simul inventos ultore ferro trans it, quod utique de degradationibus es excommunicationibus signi catum es, faciendum in hoc tempore, cum in Ecclesiae disciplina visibilis gladius fuerit cessaturus Eadem est ante hunc Cypriani sententia Epist. ii lib. I. Intosci Deus usit a Sacerdotibus suis non obtemperantes Iudicibus a se ad tempm constitutis,' tunc quidem gladio occidebantur , quando adhuc circumcisio carnalis manebat , nunc autem quia circumcisio diritualis esse ad deles Dei coepit durituali gladio superbi ct contumaces necantur dum de Ecclesia siciuntur. Vertim nullus est a quo luculentius proponti nostra asserta fit fit, S eloquentius exposita quam a beato Chrysostomo cujus extat ea de re insignis locus homil. . de verbis Isaiae t. 3 p. 718 ubi de facio Oziae disserens , at docet Reges nulla temporali poena Sacerdotibus posse mulctari Regi, inquit , corpora commissa sunt, Sacerdoti animae , ex maculas corporum remittit, Sacerdos autem ma Iaspeccatorum , in cogit, hic exhortatur; si necessitate , hic libera voluntate uis habet amasensibilia, hic arma siritualiaci P besirim oris dimharburis mihi bcsium cs adversus ae/nones, major hic principatus, propterea ex aqui submittit manui Sacerdotis , o ubi ue in meterisor tur Sacerdotes inungebant Reges s vertim ex in malas in sua ians liens septa modunique Regni transgressus , conatus es aliquid addere, atque ingressio est remptum cum autoritate incensum adolere volens. uidigitur Saardos non licet adolere incensum, vide tibertatem, Ide mento δευire nesciam Rex aut idas non sustinuit admonitionem, sed arrogantia insatus ingressus es templum , aperuit Sancia Sa orum, molens adolere incensum, quid autem Deus ubi Sacerdos contemptus cst dignita seu Sacerdoti concuti ata ubi nihil a filis potuit Sacerdosinam
Sacerdotis tantum est arguere or audacter ac libere admonere, non movexe arma, non clypeos usurpare , non vibrare lanceam, nec arcum tendere, nec jacula mittere si tantum arguere ac constantiam sexd re. Pesea
Dam igitur a Pisse Sacerdos, ex auum non restissa, sed arma m
482쪽
DISSERTATIONES HISTORICAE. Di MERT VII. I
veret clypeos hastas , uaque uti retur potentia, ibi Sacerdos dicit: Ego, inquit, quod erat me praestiti, nihil amplius possum se ur' re Sacerdotio quod conculcatur, leges violantur, fas sebvertitur. unquidem Chrysostomi in Ogia Sacerdotisque magni facta, dicta,
observationes Saccrdotibus omnibus documenta esse possunt, quo pacto sese gerere debeant, quando tenentur adversus Reges, Velutiummus Sacerdos adversus Oziam, jura sua tueri, uti scilicet debent, non secus ac ille cxliortationibus, increpationibus, imoac excommunicationibus at nequelint regnis eos spoliare, arma in ipsos in Vere, aut quemquam ad ea movenda exhortiae impellere quid autem aliud fecerunt Romani Pontifices, qui Reges regno indigno esse pronunciarunt, subditos illorum a fide de obedientia immunes
pronunciarunt,in regna eorum cuilibet occupanti, aut certe steri tradiderunt.
Denique ut alios mittam quorum testimonia jam laudavimus, infra laudabimus, Gregorio Magno persuasum crat non licere Sacerdotibus vim ullam adhiberes hic quippe lib. 2. Ep. indici. I. p. 32 ad Ioannem Hierosolymitanum, eos Episcopos qui vi externa in rebus religionis uti vellent, ita increpat mi autem de Episcopi
qui verberibus timeri volunt, Canones dicam bene vesta fraternitas no vis, Pasores enim Doli sumus non persiculores , O egregius Praedicator dicti, argue, ob cri, increpa cum om/.i patientia , nova vero atque inm odita est ipsa praedicatio, quae verberibus exigit idem. Itaque cx Gregorio omnia Sacerdotum in peccantes osticia histribus comprehenduntur , argue, increpa, obsierva, nec verberibus aut suppliciis peccan tes coercere ipsis licitum est. His Veterum testimoniis addam non nulla recentiorum magnae autoritatis doctrinae virorum testimo .
Petrus Damiani egregie probat Ecclesiam ut minim posse vi externa gladio materiali haec sunt ejus crba lib. q. p. 9. ad Odericum Firmanum Episcopum Sicut ipse Dei Fatus , inquit, δε-cta mundi obstacula non perdidrinii examinis ultioncm s per riv ctam superavit inconcussae patientiae majefatim , ita dicet mani rabum potius aequanim ic ferre , quam vel arena corripere, etiadenti Asionibus respondere , praesertim cum inter Regnum es Sacerdotium propria cujusique distinguantur officia, ut Rex armis utatu .eculo , s Sacerdos accingatur gladio Spiritus qui est Verbum Dei es sarias Rex , quia Sacerdotale urpat miniserium lepra perfunditur. o Sacerdos arma corripit, quod utique Laicorum est quid meretur . . . Si erg' pro de q' 'mversilia
483쪽
M ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
vivitatae sa is quam ferre corripi arma conceditur, quomodo pro rem renis es transitoriis reus facultat bus loricatae acies in gladios debac- Mantur. Porro sancti viri cum praevalent haereIicos haereticorumque cuiaures nequaquam perimunt , sed potiiss ab iis perim pro de Catholica non refugiunt. . . . Si aliquis obiciat bellicis usibus Leonem se frequenter implicuisse Ponti frem, verumtamen sanctum esse dico quod sentio, quoniam nec Petrus ob hoc Apostolicum obtinet Principatum , quia nega- sit, nec David idcirco prophetiae meretur oraculum , quia torum alieni viri invasit, cum mala vel bona non pro meritis considerentur habentium, sed ex propriis debeant qualitatibus judicari numquid hoc legitur, me tigisse vel bitteris docuisse Gre Prius 'qui tot rapinas ac uiuentias a Longobardorum est feritateperpessus num Ambrosius bellam Arianis,sesuamque Ecclesiam crudeliter i santibus , intulis numquid in arma Sanctorum traditur quispiam Uurrexisse Ponti cum ' Causas igitur Eccle- si stici fuscumque ne iii leges dirimant fori , et Sacerdotalis edictat Concilii, ne quod gerendum es in tribunalibus udicum , vel ex sententia debet prodire Ponti cum, in nos,um vertatur opprobrium congressione
Anselmus in cap. 6. Matthaei notat duos gladios esse in Ecclesia, unum materialem, sed hunc a saecularibus Ministris exercendum Sunt , inquit, Or Ministri seculares a quibus temporalia , O surituales quilus debent tractari stiritualia. Datur ergo materialis gladius carnalibus , spiritualis autem Miniseris diritualibus; sed cui non convenit Regibus quod adstolam pertinet, sic nec Epscopus quae Regis sent exedicere , quod quia Petrus qui Auram rerum stiritualium , materialem
gladium quodammodo exercuit, dum oriculum servi a putavit, a Domino increpari meruit. Sanctus Bernardus de considerat ad Eugenium lib. I. c. . Non
monstrabunt , puto, qui hoc dicent ubi aliquando quis am 'solorum judex sederit Bominum, aut divisor terminorum, aut di bibulo terrarum sererit. Denique ego Apostolos iudicandos sedisse, judicantes non ego, erit siud, non fuit ergo in criminibus, non inpossessionibuspotestas vestra,
quoniam propter in , non propier has accipitis claves regni cartirum praevaricatores utique exclusuri non possessores habent haec in m terrena judices suos eges. Principes terrae, quid falcem fram in alienam messem extenditis. Quaero nunc ab adversariis, an non Pontifi-Ces cum Imperatores aut Reges deponunt, regna eorum aliis occupanda tradunt, an non, inquam , tunc usurpent ubi judicium
illud de possessionibusi limitibus quod ipsis prorsus interdictum:
484쪽
esse ex scriptura docet emardus falcem ergo in aliam messem mittunt, iraevaricatores merito audiunt. Hugo a sancto Victore de sacramentis fidei, lib. 2. . . . . Spiritualis siquidem potestas
non ideo praesidet ut terrenae in suo jure prsudicium faciat scut ipsa terrena potestas , quo sirituali debetur nunquam sine culpa usurpat. Quodnam quaeso, majus potest praejudicium fieri quam cum regno
privatur Alexander Alensis p. 3. q. o. m. s. recitat eadem Hugonis verba, additquc Regum eis exercere pinnam corporalem , Sacerdotum Pirituatim inferre indictum s sicut enim judex terrenus non sine causa gladium ponat, Rom. Is ita non sue causa. claves Ecclesiae Sacerdotes accipiunt; ii portat gladium ad indictam mali factorum , laudem vero bonorum; isti claυes habent ad exclusionem excommunicandorum reconciliationem
paenitentium. Igitur a Deo tantum es Rex puniendus uni s urna materiali. Et iterὼm non habet hominem qu facta ejus disiudicet, ad
poenam scilicet corporalem infercndam. Thomas Valdensis doctrinalis fidei antiquae, lib. 2. art. 3. C. s.
Ergo, inquit, magis placet utpnt duae potestates prima ita ut neutra ab altera secundum originem pendeat, or hic illi subjecta secundum perfectioni, plicis dignitatem , utraque tamen major altera si comparata
in exercitio potestatis; se postea ex hacparticula occasionaliter delinquunt quidam dicentes, quod radix potestatis terrenae in tantum dependet a Para, ut ex commissione ejus exercitio derimetur in Principem ' Primcipe deviante, potes summus Sacerdos temporale illud administrare negotium, sed in praesumptione delinquunt, quia se conjuges habet Sacerdos insiluere ursint persolemnitatem sacramenti, judicares boni nonsuerint non tamen admis straremo vale negotium si delinquant, nec potestas conjugatis scundum autoritatem capitis a Sacerdote dependet, sed a Deo similiter nec terrena seu regia potesas , quae sub anuulo dei dissensatur, ad regnum in quemquam autoritate reducituropra Regem
citra Chrisum. Quo exemplo optimc illustrat ille distinctionem quam initio adhibuimus inter potestatem,t eum qui potestate utitur, docetque terrenos Reges subdi equidem potestat Ecclesiae, licet ili
nam potestas tunc non subdatur, nec a Sacerdotibus exelceri possit.
Possem, alios plures proferre Theologos, quos brevitatis causa hic omitto, de his forte dicturus alias.
485쪽
DE ANTIQUA ECCLEsIA DISCIPLINA
In quo demonstratur civilem potestatem de se , ex natura sua independentem esse a Virituali.
TActenus ostendimus societatis Ecclesiasticae finem, obtestim, Io mercedem, noenani, potestatem spiritualia tantum esse inde necessari consequitur Ecclesiam neminem posse bonis temporalibus spoliare, multo minus Reges e regnis suis deturbare nunc ostensuri sumus potestatem regiam a spirituali natura sua minime pendere , quae res propositioncm nostram, sed diversimode, de
In quo probatur pote ratem regiam immediate esse a Teo in ab illius solius potestate pendere.
CVm homines omnes a natura sint ad societatem destinati, quae sine potestate 5 autoritate stare nequit, necesse fuit ut Deus, qui rerum omnium est Dominus, societati in hominum bona, corpora potestatem commiserit: nam si Deus nulli potestatem hanc contulisset, homines in pace ac tranquillitate degere foret impossibile, quippe si nulla esset in terris condendarum legum autoritas, si nulla potestas qua possent homines ad illarum observationem cogi, si mapune liceret omnibus sese mutuo interficere bonisque sp hare quomodo post et nomen societatis obtinere hominum inter se coeuntium inordinata multitudo, confusa turba , ubi nemo audit neminem Nisi, inquit Chrysostomus homil de statuis, rectores civitatum Osint, feriorem feris vitam viveremus non moraeentes tantum , ic O vorante alios isti tosi tribunalia, ct omnem de vita tranquissitatem a uleris quod enim in domibus faciunt ii norum contignatione , hoc Principes in cimitatibus. Oscuis istas sol uteris di lutiparietes per se corruunt sc ex mundo Principes torus, O horum metum . domus, civitates, O gentes, cum multa interse licentia corruent , cum nemost
486쪽
DIssERTATIONES HISTORICAE. DissZRT. VII. π
ή qui contineat: reperit, ju timore quietcm procurat. Cum crgo solus Deus vitae, bonoruni lue nostrorum sumnatis sit Dominus
necesse st ut potestatis huius partem contulerit iis qui societates civiles regunt, ac proinde sive Nes, sive Magistratus, sive Principes, sive populus universus potestatem illam xerceant , necesse est eam a Deo, qui solus illam hominibus concedere potest , in ipso in rediate derivari. Hoc principium quod lumine naturali notum est, cum ut 0bservat s. Augustinus lib. . Confessi c. g. generale actum sit ocietatis humanae obcdire Ecgibus sum, inculcant Apostoli Paulin quidem Rom. 3. v. I. his verbis. Omnis anima potestari-ι, sublimioribus subdita sit, non est enim potestas nisi a Deo , quae autemsunt,a Deo ordinatae sent. Itaque qui potestati resipit, De ordinalia , res it , qui autem resistunt sibi damnationem acquirunt Dii enim ministi, cs tibi in bonum, non enim sine causa gladium portat, miniser enim effici in iram ei qui malum agit ideoque siubditi esLie,
non .sium propn iram,sed etiam propter ousicientiam. Cui conciliens B. Petrus Ep. I. cap. 2. V. IJ Subjecti , inquit, estote omni creaturae
propter Deum , sive ego qoas pne sient , sive Ducibin tanquam ab eo misis ad indiosam malifactorum , laurim vero bonorum, quia si es moluntas Dei. Igitur potestas temporalis sive Regum, sive Magistratuum est a Deo qui illam ipsis commisit, ut egregio habet Autor libri Sapientiae c. 6. . . o. moniam, inquit Reges alloquens, Litae a Domino potes ta vobis in viritu ab ossim qui inierrogabit opera vestra, ct cogitationes scrutabitur , quoniam cum essetis ministri regni istius , non ricte iudica sis. Quapropter cum soliis Deus Reges constituat, ita solus eis regnum adimere potest, idque saepe in veteri Testamento docuit Regum I.
c. Io Samuel dixit ad Saul: Ecce unxit te Dominus super haereditatem
fuam in Principem , se liberabo populum suum de manibus inimicorum qui in circuitu ejin sunt, oe hoc tibi signum, quia unxit te Deus in Principem, v. q. Et ait Samuc ad omnem populum : Certe τidetis quemetii Dominus , quoniam non sit similis illi in omni populo Ejusdem libri L . . . Dixit David ad viros suosci propitius si mihi Dominus ne ficiam hanc rem Domino meo Christo Domini , ut mittam manum meam , quia Chrsius Domini est, s o regit David virosseo sermonibus, ' non perm sit eis ut consurgerent in Salii 'on extendam
manum in Dominum meum qu a Chrsus Domini s manus autem mea
non sit in te: Ei utar lib. c. 26. Ne inter as cum quis enim extendit
manum suam in Christum Dominii in ocens erit Z ct dixit David Minm
487쪽
18 DE ANTI U ECCLESIAE DISCIPLINA.
υiτit Dominus, quia nisi Dominus percusserit eum , aut dies Vus mens rit, ut moriatum, aut in praelium scendens perierit , propitius si mihi
Dominus ne extendam manum meam in Chrsum Domini. . . . Dominus
autem retribuet unicuique secundum ustitiam suam se dem it tradidit
enim teDominus hodie in manum meam,oe nolui extendere manum meam in
Christum Domini. Adeo persuasum erat Davidi nunquam licitum esse quidquam in Reges a Deo constitutos licet tyrannos, impios tentare. Similiter ob 34. v. 3. Deus qui regnare facit hypocritam propter peccata populi Et Danielis . . S. Dominatur Excepus in regno hominum, cuicumque voluerit dat istud. Eeae 3. Dabo tibi Regem in furore meo, auferam in indi natione mea. Ex iis constat Reges a Deo solo conastitui aut deponi posse, nec licere hominibus adversus eorum vitam
aut regnum aliquid tentare. Nunc recens cre oportet sanctorum Patrum sententias eodem tei
Extat ea de re Canon inter eos qui dicuntur Apostolici, qui licet Apostolorum non sint, sunt tamen antiquissimi octuagesimus tertius qui sic habet ciui quis Imperatorem aut Magi ratum contumelia Uecerit, supplicium luito si quidem siclericus, deponitoras Laicus,
Iustinus Martyr in Apolog. 2 sic Imperatores alloquitur Vectigalia se coliationes eis qui a vobis sent ordinati exactoribus prae omnibus tibiaque inferre contendimus, quemadmodum ab eo Christo Fumos Uituti Proinde nos solum Deum adoramus, oe vobis in aliis rebus iati in- semimus , Imperatores ac Principes hominum se profitentes, ct ut precantes , ut cum imperiali potestate sanam quoque mentem obtinere comperiamini. Addit, cos, siquid male egerint, non ab hominibus, sed a Deo plectendos. Irenaeus lib. c. q. probat potestates non esse 2 Diabolo, sed a Deo, eique ministros esse Reges, quibus obedire tenentur omnes : Moniam , inquit, a Mens a Deo homo in tantum emeravit , ut etiam consanguineum hostem sibi putaret imposuit illi Deus humanum timorem, utpotesati hominumsubjectio lege eorum astricti aliquid assequantur justitia, ct moderemur ad invicem in manifeno po inum gladium timentes, fecundum hoc ministri Dei sunt qui tribui a Mobis exigunt, in hoc ipsum servientes potestates a Deo ordinata unt, cujus jussu homines nascuntur, huyus Ius Reges constituunturi, apti his qui in P tempore ab ipsis regantur. Theophilus ad Autolycum: a cum ita sui, magis honorat Ex
488쪽
DissERTATIONES HISTORICAE DIRERT VII. 419
gem, sive Caesarem, non tamen eum adorabo , verum pro eo orando Diuinqui vere Deus est adorabo siens Caesarem ab ipso esse ordinatum. Dices ςrgo mihi, quare Regem sive Caesarem adorare recusas , quia non ad id institutus est ut daretur, sed ut legitimo qui congruit honoretur honore Regem quidem sive Caesarem honora, subjectus ei existens orans pro eo haec enim faciens , Dei voluntatem exequeris e num divina is hic tenor est Honora , si mi Deum es Fem , nec cuiquam eorum inobediens f. Huic simile est illud Dionylii Alexandrini apud
Euseb. lib. . c. io. Nos unum Deum omnium rerum Fabricatorem, qui
Valeriano es Galieno Gesaribus Augustis viri anctissimis imperium largitus es, cir colimus o veneramur huic etiam sine intermissone pro eorum s licet persecutorum 4 regno, ut sabile es firmum maneat,preces a hibemus. Tantum abest ut Dionysius crediderit quemquam Episcopum debere aut posse Galienum aut Valerianum hostes Christianorum infensissimos deponere, ut e contra pro iis orandum esse doceat, ut stabile, firmum esset illorum regnum. Tertiillianus in Apologetico. Sed etiam quod temperans majesarem saris infra Deum , magis sium commendo , cui sibi subsicio bubicio autem non adaequo sciunt Imperatores quis issis dederit imperium sentiunt enim Deum esse solum in cujus selius potu te sunt, es a quo sunt fecunaei, post quem primi. Et in libro ad Scapulam Cotimui ergo Imperatorem, quomodo nobis licet, se ipsi expedit, ut hominem a Deo fecundum . quidquid est a Deo consecutum solo Deo minorem , hoc ipse volet, sic enim omnibus maior est, cum olo Deo minorem Optatus lib. 3. super Imperatorem Non est nisi solus Deus qui
fecit Imperatorem. Gregorius Nazianzenus oratione altera de seipso Orbis , inquit, hic universus, Imperator,sub manu fra est, superna solius Deisent,iη-ferna vobis cum Deo communia. Ambros orat de obitu Theodosii. Hoc erat, inquit , remedium reorum, quoniam cum haberet Imperator 2 supra omnes potestatem, quasi parens expostulare malebat. Osius Cordubensis Constantium alloquens Tibi Deus imperium commisit, nobis quae sunt Ecclesiae concredidit Ad eundem etiam ita Liberius apud Theodotitum me pugnes contra eum qui tibi hoc imperium dedit. Hilarius Diaconus in Epistola ad Rom. cap. 3. Sciant, inquit
ηρα esse se liberos sed sub potestate degere , Principi enim se qui viccm Dei agitseliciuntur. 11 nim ij
489쪽
so DE ANTI LUA ECCLESIAE DISCIPLINA
S. Aug. lib. . de Civit. De c. 33. Deus iste, inquit, se licitatis mior, quiasolus verus es Deus, ipse dat regna terrena bonis se malis. Et lib. s. c. I. Non tribuamus , inquit, dandi regni atque imperi resfatem, nisi vero Deo. Chrysostomus homil. 2. ad populum Antiochenum Laesa es, inquit, qui parem non habet ullum super terram Summitas caput omnium super terram hominum, propterea adsupernum Regym confugiamus, istum in auxilium invocemus. Et in cap. 3. Ep. ad Romanos, in haec
verba. Omnis anima. c. Etiamsi, inquit Apostolicus sis , si Evangelisi, se Pryheta, sive qui uis tanrim fueris, neque enim pietatem subvertit ista se ectio. Theodoritus in cundem locum. Sive sit Sacerdos .sve Antiin .
Is e Monachus, iis cedat quibus sunt mandati Magistratus. Fulgentius in lib. de verit praedest S gratiae, lib. I. c. 3. Igaλ Ium pertinet, inquit, ad hujus temporis vitam in Ecclesia, nemo Pontia ce potior, o in saeculo Christiano Imperatore nemo cessor inmenitur. Ea verba laudantur in Concilio Parisiensi, sub Ludovico, Lolliario, anno Res ac in Aquilaranensi anno 836. Agapctus in Paraenetico ad Justinianum num. I. Homine quolibet sublimiorem habes dignitatem Imperator. Et num. i. Essentia corporis aequalis e cuimet homini Imperator, potesate autem dignitatis cuλEIorum prus di Deo non enim se habet in terris quemquam altiorem.
Pelagius primus. Cum igitur etiam de pusillis sa forma praeceptum si, quanto nobis odio ac labore satagendum est , ut pro auferendo us Gonis scandalo obsequium confessionis nostra Regibus ministremus, quibus nos etiam subditos esse sanctae Scripturae praecipiunt. S. Gregorius Magnus lib. 2. p. i. Ad haec potestas supra omnes homines dominorum meorum pietati caelitus data est. Et in fine Epistolis. Ego quidem justioni subjectus, sec. Utrobique ergo quod debui, exolvi, qu Imperatori obedientiam praebui. O pro Deo quod sens minime ta
Theophilactus in c. 13. Ep. ad Rom. universos audit Sive Sace do st, e Monachus , sue Apostolus , ut se Principibus subdant. Oecumenius in eundem locum Instituit omnem animam , etiamsi Sacerdos sit, me Monachus , sue Apostolus, subjici Principisus hac enim sufectio non destruit pietatem. Ad hoc vero oriatur Apostolus, Vendens quod Evangelium neque apostasiam , neque inobediensium do ceat, sedpotius modestiamo obedientiam. Bernardus p. i. ad Henricum Archiepiscopum Senonensem.
490쪽
D1ssFRTATIONES HISTORICAE. DissERT VII. 461
Π te istis q/M dico, cui honorem , honorem , omnis anima , inqtiit , pore tuos oblimioribus subdita sit , omnis C vestra, quis vos excipit
ab universitate si quis tentat excipere, conatur decipere.
Hugo de sancto Victores, de sacramentis fidei lib. 2. p. s. c. . Terrena potestas caput habet Regem , diritualis potestas habet summum
Poni cem ad potestatem Regis pertinent quae terrena sunt ad terra num uitam sis omnia ad potestatem jummi Ponti ci pertinent quae s iritualia siunt, se vitae stirituali attributa universis. Alexander Alclassis parte . . o memb. . I ligonis verba refert S probat, ac deinde ex verbis Petri sit concludit Ad istud hodo icitur de Canonica quod Rex praecessit, verum est in ordine suo, Filiacet ad corporalem vindictam exercendam, qua vindicta Ad linquat, non habet qui eum punia nificum.
Innocentius III cap. per venerabilem qui IV seunt legitimi. Rex
Franciae , inquis, Aperiorem in remporalibus minime recognoscit. Innocentius IV cap. Noverit, de sentent excommunicationis, ibi
temporali autem generalitero generalis Ecclesiae solus Imperator qui uni- mersis o Clericis o Laicis in temporalibuspneesse debet, privilegium conoedere potest. Ex iis Maliis similibus invicte, ni fallor, demonstratur potestatem civilem S temporalem Regum non dependere a potestate Ecclesiasticari illa enim potestas ab alia non dependet quae a solo Deo emanat, quaeque non aliam supra se agnoscit praeter divinam sed ut ex testimoniis allatis liquet, potestas Regum a Deo emanat, nec in suo genere ullam aliam potestatem praeter divinam superiorem agnoscit ergo potestas civilis natura sua non dependet ab Ecclesia stica, ac proinae Romani Pontifices neque directam neque indirectam in temporalia Regum autoritatem habent. Dico nec directam , nec indirectam ad sensum adversariortim ex illis namque quidam aiunt Pontificem Romanum directam habere in temporalia autoritatem modestiores vero eam vocant indirectam,
sed utraque sententia videtur in idem recidere, quippe utraque supponit Rcgcs res nis spoliari poste autoritate pontificia Totum dis crimen in co41Ι, quod illi dicant per autoritatem pontificiam immediate id fieri : isti ver contendant ex spiritualis potestatis usu effectum hunc sequi, ita ut ex xcommunicatione , quae poena spiritualis est , sequatur necessario privatio bonorum temporali una. Hinc videre est omnia nostra argumenta tam indirectam hancis testatem, quam directam impugnares quippe cuna ostendamus Ec-Mnim iij