장음표시 사용
491쪽
- DE ANTIQUA ECCLEsIAE DISCIPLINA .
vilem potestatem ab Eccletiastica minime pendere inde sequitur ex. spirituali poena temporalem minime sequi. Deinde ut ostendimus, ubi de cxcommunicationes, absurdum et dicere hominem per cam privari bonis aut ossiciis temporalibus sibi jure naturae debitis. Ita-que potest quidem Ecclesia Regem tyrannice imperantcm, aut verae cligionis hostem, monere S adhortari ut rectius imperet, vel ut religionem tueatur, c ad summum aliquibus forte in castabus ipsum communione Ecclesiae privare. At inde minime sequitur eum regno aut bonis temporalibus privatum esse, cum Ecclesiae potestas nullos alios, sive proximos, sive remotos cstectus habeat prae-ter spirituales sed hoc fusius ostendetur in sequentibus.
f. II Reges peccantes a nemine praeterquam a Deo tento paena
N Una major Regibus poena potest inferri quam si regnis suis
spolientur , adeo ut picrique malint vitam potitis quam regnum amittere. Quare si Reges peccantes possent ab Ecclesia directe vel indirecte deponi, necesse foret pro saliis habere illa Patrum testimonia, quae peccata Regum dc Imperatorum solius Dei iudicio, examini correctioni quoad materialem sive temporalem poenam reservata csse docent, &judicio humano subjacere negant enimvero hoc sensu plerique sanctorum Patrum interpretantur haec Davidis verba Psal. o. Tibi soli peccavi. Clemens Alexandrinus lib. q. Stromat. Deinde , inquit, tacite Mneti cans peccatum quod legi non sebicitur scite modestiam suam sendens subjungit Tibi soli peccavi, es malum coram te feci. Autor Commentarii in Psalmos, qui sub Arnobi nomine vulgatus est , in Psal. o. Tibi soli peccavi , omni que ub judicio venit imdeliquerit, Deo peccat legibus mundi hic autem ex sub nullo alio ηisse Deosis νη , ipsems spe potectarem, tuens Deo soli
S. Hieronymus Ep. 46 ad Russinum, Tibi oli peccavi Rex enim eram , alium non timebam. Idem habet Epistolacia ad Eusto
S Ambrosius in Apolog. David. c. q. Qiinentur legibus audent
492쪽
DIs SERTATIONES HISTORICAE. DissERT VII. 6s
suum Nare peccatum , dei tantur rogare indulgentiam quam petibat qui Pis dedignabatur uobus humanis. Et c. Io Tibi sol peccavi, Reu utique erat, nullis irae legibus tenebatur, quia tiberi sunt Reges a iaculis delictorum, neque enim ullis legibus adparnam vocantur tuti impeνιν potestate. Homini ergo non peccavit, cui non tenebatur obnoxius. Idem
lib. 2. Ep. 7. David Rex ait, Tibi soli peccavi Reguli enim subnixus fastigio quas legum Dominus legibus reus non erat, soli Deo obnoxius tenebatur: qui Dominus es potesatum. Cyrillus Alexandrinus lib. ia in Joann. c. s. Sic enim in rebus etiam humani, iri conficimus quippe nemo leges Regum impune reprobat, nisi Reges ipsi in quibus praevaricationis crimen locum non habet: prudenter enim dictam est impium esse qui Rem dixerit inique agis. Cassiodorus in Psalm. o. Tibi si peccavi, quia ex omnibussuperiores, ct a Deo solo puniendus. Agapetus in Paraenetico ad Iust num 1 . Tibi ipsi custodiendi leges impone necessitatem, cum non habeas in terris, qui te possit cogere: sic
enim tu legum prae te feres cultum. Cregorius Turonensis hist. lib. . . T. Si quis e vobis , o Rex ju-- sitiae limites transcendere voluerit, a te cor pipoten si vero tu recesseris quis te corripieris loquimur enim tibi se volueris , audis, si autem
nolueris , quis re condemnabit , is is qui se pronunilaeti esse Iuli
Isidorus Hispalensis Dissicile eis Principem regredi ad meliὰs , si i-
.riis fuerit implicatui; populi enim peccantes judicem metuunt, a malo suo legibus coercentur Reges autem nisi soli Dei timore metuque gehenna coerceantur , libere in praeceps ruunt, e abruptum licentiae in omne facinus vitiorum Libuntur.
Hincmarus Rhemensis ..... Dicunt sapientes , quia se Princeps Aex Gallorum nul rum legibus vel udiciis subjacet, nisi selius Dei, qui eum in regno quod suus Pater illi dimisit, constituit quoniam solius Dei .debet principatu Abstici, a quo solo potuit in principatu constitui. Yvo Carnotensis Ep. D. Et quia dissensitiones rerum temporalium Aegibus attributae sunt , ct basilet, id es, fundamentunipopuli caput exinunt, se aliquando potenate sibi concisa abutuntur, non siunt a nobυ graviter exaserandiu ed ubi Sacerdotum monitionibus non acquieverint, disim judiciosunt resimandi ubi tanto HBrictiὰ sumpuniendi, quam so minis fuerint diminis admonitionibus obnoxis. Euth ymius in Psalm. o. Tibi solipeccavi ci m ex sum , O te δε- Ium commissorum a mescelerum judicem habeam, tibi solisere e viriori
493쪽
ηi: DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
hoc est , tibi solitidici ubis ora caeterorum enim omnium ego Dominus: itym Or ob potentiam meam licere videtur quaecumque libuerint. Innocentius III. in . salin Poenitentialem. Db soli, e. diceret manis ius peccatum meum tibi oti rebinquitur puniendum , eo
quod alium non habeam veriorem qui me possit punire , cum ipse sim Rex. Et infra : Aliud est in aliquem peccare, ct aliud alicui in aliquem peccat qui committit in illam offensium alicui peccat qui γα μό- iacet ultionis Rex utique soli Deo , caeteri veHo meo p/ccaWd Regi ubi hoc tempore legis naturae fuisse , non Evang. sed non ideo qua de causa discrimen istud saluat. Haymo in Psalm. o. Tibi soli peccavi , quia cum ex sim, nutas h.ibe potestatem punire eccatum meum nisi tu sitas. Alensis in eundem Psalmum T. bi soli, dic quia non es super me alius quam tu que possit puniris; ego enim sum Rex , ct non est aliquii
Lyranus in cundem Psalmum Tibi soli peccavi tanquam judici, Crpunire potenti , peccaverat enim contra Driam , alios occasione sus interfnos e tamen quia Rex erat , non a bat Iudicem perior qui posse eumpunire nisi Deum. S. laoma I. 2. q. 96. a. s. ad 3. Ad tertium dico quod Princeps dicitur esse solutus a lege , quant.m ad vim coactivam is , nullus enim proprie cogitur a Pipso lex autem non habet vim coactivam , nisi ex
Principis potestate : sic igita Prinops Eicitur fe locutus a lege , quia nullus in ipsum pol s judicium condemnationis ferre , si contra te magat : Unde seuper istud P sum so Tibi soli peccavi , glossis dicit quod Rex non habet hominem qui ficta sua di udicit , si quantum ad vim
dinctivam legis Princeps Abdiim botropria moluntate. Mitto innumeros alios recentiores qui locum illum Psalmi 1 o codem modo
Itaque cx hoc scripturae loco juxta unanimem sanctoriim P. trim& Scriptorum Ecclesiasticorum sensum explicato, evidenter deducitur 'ges a solo Deo judicari, corrigi, puniri post ' poena aliqua temporali quod quidem verum osse non posset, si Romani Pontifices corum deponcmdorum potestatem haberent, ergo scriptura dc traditio huic adurrsatur opinioni. Mitto quod nonnulli dicunt discrimen esse inter veteris S novi Testamenti sacerdotium , illud quidem nihil autoritatis temporalis in Rrges habuisse a verbio idem dicendum de isto. Quippe sancti Patres ex hoc loco non tanti in concludunt Rege Ur..cl
494쪽
DissERTATIONES HISTORICAE. DissERT VII. ues
haud fuisse subditos Sacerdotibus Judaicis, scd universiin Reges nulli nisi Deo subjectos csse, quod S ipsum sonat scripturae locus, dum enim dicit David se soli Deo peccare , satis indicat regalem potettiatem in causa esse ut a solo Deo pendeat, non autem Sacerdotii ludaici imperfectionem adde quod nulla ratio solida reddi potest, propter quam Reges Iudaici non potuerint a Sacerdotibus deponi , possint vero Reges Christiani a summo Pontificem nam
quod nonnulli nugantur rationem discriminis inter vetus ac novum Testamentum hanc esse , quod in antiquo foedere regnum sacerdotale esset, in novo ver sacerdotium regale, puerile plane commentum est quod refutatione non indigct nec enim verum cst aut Reges veteris legis fuisse Sacerdores. aut Sacerdotes nova legis esse Reges. Nec illuc pertinet B. Petri dictum: Vos aurem estis regalescerdotium , gens sancta , orc quod de omnibus omnino Christianis
dictum est , qui Sacerdotes 5 Reges metaphorice ab ipso dicun
In quo ostenditur Ecclesiam non posse armis resistere
Regibus, etiam potestate sua abutentibus, sed teneri eos patienter ferre. TAntum abest ut Ecclesia possit peccantes Reges regnis suis
spoliare, ut e contra teneatur eo patienter ferre, nec un
quam illi liceat quovis obtentu, viis armis illis obsistere, etiamsi haeretici sint aut impii, vel quemquam ad resistendum , sive directe, sive indirecte sollicitare. Ad id vero probandum adducere oportet tum dicta, tum facta corum qui Regibus impiis S haereticis aut parcndum est docuerunt, aut revera paruerunt, quamvis facile potuissent illorum jugum excutere , de alios in corum locum Reges
Primum autem in antiquo cedere plurima extant exempla obsequii a viris sanctis S piis impiis Regibus exhibiti Sic Israclitae in opto Pharaoni licet impio de tyranno semper paruerimi, nec. ipsi adversus eum rebellarunt, a Deo solo opem expectantes, quam Iicet praesentem esse satis sentirent, non egressi sunt tamen ex Egyp 'timi pernutiente Pharaone. Postquam vero proprio Reges aut Nin
495쪽
s DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPUNA
Iudices habuerunt, licet cx iis quam plurimi fuerint impii, religio nis patria desertores, ut Achaz S: Manas es Reges Iuda, qui templum Hierosolymitanum idolis polluerunt, nunquam tamen quiduum a Sacerdotibus ad eos regno exturbandos tentatum se eoes:
quin etiam cum in servitutem sunt transacti , per Jeremiam uisit Deus ut essent subdit Nabuchodonosori eremiae 27 utque pacem civitatis , ad quam volente Deo deducendi erant , procurarent ideoque Regibus successoribus Nabuchodonosoris paruerunt,d non sine eorum mandato Hierosolymam redierunt. Cumque Aiasuerus edictum tulisset ut Iudaei omnes necarentur, Mardochaeus alii Iudaei ad preces ejunium tantum confugerunt. Quod vero apud Samuelem est de iure Regis omnino recte inspicienti apparet, ut observat Grotius, nec de jure vero intelligenaum, id
est de facultate honestea iuste aliquid agendi longe cnim alia ratio praescribitur in ea parte legis, quae est de osticio Regis, neque nudum factum judicari nillil enim esset in eo eximi uinci sed factum, quod ostectum aliquem iuris hiscat, id est , non rcsistendi obligationem, ut sensus sit Regi ista in vos tam crudelia molienti resistere non poteritis ideo additur populum istis iniuriis pressum Dei opem
imploraturum, quia scilicet humana remedia nulla extarent. In novo vero foedere dum Christus reddi jubet quae sunt Caesaris Cn. sari,S quae sunt Dei Deo, Mara. 22.υ. M. intelligi satis voluit obedientiam deberi Regibus cum patientia conjunctam. Huc rospicit Paulus Rom. 13. scribens Reddite omnibus debituni , cui vectigal, viritigal, cui
honorem, honorem, in timorem, metorem. Ibidem monet cos qui resistunt potestati, resistere divinae ordinationi jubetque iis obediri, non tantum propter iram, sed S propter conscientiam. Idem p. ad Titum . . I. commendat obsequium Principibus debitum, admone , inquit, illos Principibus de Potcstatibus subditos csse. Praecipit eadem Petrus Ep. I. c. Subini sole omni creaturae propter
D. -ν, sive egi quasi praecostenti Ducibus tanquam ab eo miss:s quia sic est voluntas Dei. Porro subjcchio illia quam Christus 5 Apostoli docent Imperatoribus de Regibus 'ut tum impii erant, .idolorum cultorcs deberi, in alio consistere nequit quam in non obsistendi necessitate. Hinc idem Apostolus Petrus dum docet obediendum cst dominis discolis , nihil aliud sibi vult quam ess e patienter ferendas eorum injurias Regem , inquit, honorate , servis/baeis estote in omni timore dominis non tunii maohisi modisis , destam disobs : Haec enim gratia propter Dei conscientiam suHinei, quis
496쪽
ntasERTATIONES HISTORICAE. DisspRT. VII.
frictitias patiens injune, quae enin eis fria, si peccantes colaphisti
segnis; I. si bene faciente patieme sustinctis , haec est gratia apud
od si servos resistere non oportet dominis etiam iniquistis rosis, multo magis non licet obiistere Regibiis S Princip:bus licet injustis A impiis; sed patienter istorum non secus ac illorum ferendae sunt in uriae propter Reipublicae tranquillitatem; nam si Regi resistere liceret, quotidie in Republica turbae seditionis orirentur, ut observat Dio Cassius hanc in rem a Grotio relatus . Ego merbilaquit, neque decorum exis o ut ictor civitatis Ialditis cedat, neque dem esse ad salutem si quod parere positum est velit imperare cor Ait enim quis futurus sit ordo in familia , si junioribus senes Pernuntur tande sanitus egrotantibus , si non per omnia medicis pareant, quid tali navigintibus si plebs nautica gubemantium jussa contemnati natur quippe id necessarium se hominibus salutare, ut ali quidem imperent, at vero pareant. Ea de causa Livius lib. VI ait, ut parentum evitiam sic patriae patiendo ac ferendo leniendam spe. Et Tacitus hist. lib. 6. bonos Imperatores voto expetendos, qualesumque tolerandos. Ab hac porro lege non discedit consuetudo veterum Christianorum nam quanquam Imperatores tunc pessimi forent S religionis Christiana infensissimi hostes, nunquam tamen Christiani qui ob multitudinem non parum potuissent, adversus Cos arina OVcrutar, aut . iis qui ipsis sese opponc bant, adjunxerunt Circa 'csalom Imperatoris , inquit Tertullianus ad Scapulam, ibi mamur, tamen xuλ quam Albiniani, me Nigriani , vel Cassiani inveniri potuerunt Chrisiani
Et ex Apologetico : Unde , inquit, Cossi, ost , , O Albini
qui inur duas lauris obsident Caesarem unde qui faucibus ejus exprimendis palaestricam exercent; unde qui armati palatium irrumpunt, omnibus tot Sigeriis o Partheniis adaciores 'de Romanis , ni fulgor, id est non Christianis. At, inquiunt, vires tum temporis Christianis non animi desuerimi, nab eodem Tertulliano teste, vires iis erant tantae, ut una nox Iauculis facunis laryitatem ultionis potuisset operari, si malam malo disjungi per nos licuisset is absit ut aut igne humano vindicetur divina secta, aut doleat pati in quo probatur, si enim hostes se apertos non a tism vindices occurus agere vellemus , deesse nobis vis numerorum ficopiarum e plures nimirum Mauri or Marcomanni , ipsique Parthi vel quanticumque , unius tamen loci or suorum nium gentes quam totius
497쪽
s DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
sesia , municipii, cinciliabu , castra ipsa, tribus, Decurias , Palatium, Senasum forum, sola vobis re quimus templa mi bella non idonei, non prompti fuissemus , etiam copiis impares , qui tam libenter trucidan ur si non apud sum disciplinam magis occidi liceret quam occidere. Ergo non quia vires ipsis deerant, primi illi Christiani Reges in pios S persecutorcs tolerarunt sed quia istud suae religionis esse arbitrabantur, sequebantur scilicet illi exemplum Christi, qui cum posset legiones Angelorum acccrseres, ut defenderetur, maluerat crucem subire, ut nobis esset exemplum patientiae t sciebant eum nihil aliud Christianis in aliquo loco vexatis concessisse , quam ut fugam capesserent. In animo habebant monitum Petri adhortantis Christianos ad patientiam xemplo Christi , qui cum peccato vacaret, S: doli omnis immunis esset, convitia convitiis non reposuit, neque inter patiendum minatus cst , sed tradidit se juEicaniit u e, aut ut in Graeco habetur , use. Hac praecipue patientia Christianam Religionem invaluisse legimus Inde est , inquit Cyprianus in lib. ad Demetr quod nemo nostrum quando apprehenditur, reluctatur, necfe adversus i usam violentiam vestram , quamvis nimius cir copiosus sit noster populus ulcisitur, patientes facit de scutura ultione securiti. Et Laistantius : Considimus enim majestati qui tam contemptum sui possit ulcisci, quam femorum suorum labores O furias
O ideo cum tam δε inda perpetimur , ne verbo quidem re immur,sed remittiimus ultioncm quibus consentiens August. de Civitate Dei lib. 22. haec ait neque tunco Imperatoribus Ethnicis, civitas Chri quamvis pererrinaretur in terris haleret tam magnorum agmina po- ulorum , adversus impios persccutores pro salute temporali urna ruit
Fdpotiijs ut obtineret aeternam nou repugnavit. Ligabantur , caeribantur, includebuntari, torquebantur, urebantur, Lutabantur, trucidabaκtur ormuli Gabantur. Non eras eis pro solute pugnare , nisi salutem pro fatale contemneret hinc celebre illud Proverbium, janροι Martyrum semen Ciristianorum. Quod si quis dicat Ecclesiam equidem nihil potestatis habere in Reges Ethnicos qui nunquam fuerunt baptisati , at rem diverso modo se habere in eos qui vel Christiani sunt, vel baptistat a fide de cerviat attendere hunc jubemus ad ea quae Christiani tolerarunt, cum Principes baptitati a fide Catholica defecere. Dicat an quis quam in Iulianum Apostatam ii surrexerit 3 Num Romani Pontifi-ec quidquam adversus Constantium, alcntem, malios Arianos Diperatores molita fuerint mum Reges Gothos in Italia regnan-
498쪽
res, de saepe sibi insidiantes, aut bona Ecclesiae vadentes, depornere tentaverint' Uno verbo num quisquam antc Gregorium Vli. aliquam sibi in temporaliaRcgum autoritatem ast eruerit,aut in quem' Quam sententiam privationis regni tulerit hoc si ostendant advertarii, ipsi vicerint si vero ostendere minime possint, fateantur ergo necesse est, Romanos Pontifices hujusmodi potestatem non habere nec enim dubium est quin si illam habuissent, ea fuissent usi, cum multoties ejus executioni mandandae sese obtulerit occasio.
Verum enimver Episcopi solum ista in Reges potestate usi non sunt, verum etiam declararunt se nihil ejusmodi posse cntare. Sic
Gregorius Nazianzenus orat. I. in Iulianum Apostatam, docet nullum aliud remedium adversus cius saevitiam in Ecclesia esse, praeter preces , lacrymas, S patientiam laetorum, inquit, Dei comentia inhibitus atque repressus es, Christianorumque crymis qua multa murus adcrunt, quo solum adversespersecutorem remedium es.Ostendant tan-rim quae ratio atque aequilas sit nos injuriis etiam es cruciatibus asse diros Durare,ipsos autum nep.ircentibus quirimparceres enim rem expeNdam us, cum quibusdam temporibus i potentiasortierimus ... si tandem iu
Chrisiam vestri perpessi sunt, qualia saepe numero a vobis Chrisiaue
pertAlerunt ' Eam tibertatem vobis eripuimus ' In quos plebem furentem concitavimus ' talibus ne sim immissenus, plura etiam Nam imperatum esset exequentes ' uibus periculum vitae creavimus
imo quosnam a Magistratibus dignitatibu que summovimus. G μ h ηoribus qui ne uni s)smis quibusique iris Abentur: ct ut compendio dicam , coui aliquid simile intulimus, qualia multa a obis partim admissa, partim denuntiata sunt. Ita Gregorius Nari antentis declarat nec licere Christianis, cum persecutioncm patiuntur adversus cos a qui bus vexantur insurgere, nec cum potentiores sunt eos vexare qui bus aliquando vexati sunt. Adversus Christianum Imperatorem iniusta tentantem Ecclesiae jura invadentem, nulla praeter patientiam arma adhiberi oportere, nec ullo pacto resistencium esse saepius docet Ambrosius : Coactus , inquit, oratione in Auxentium repugnare non novi , dolere potero. potero cre , potero gemere , Mersus arma, adversus milites Gothos quoque, lacrymae meae arma unt, aliter nec debeo , nec possum eri ere. Idem lib. 2. p. . ad Marcollinam sororem, cum Valentinianiis
junior Eccletiam majorem Arianis tradi iussisset, ait se quamvis potuisset, non obstitisse Imperatori S hoc illicitum judicasse Exigebatur , inquit , a me ut compescirem populum , refereb. in meo jure
499쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
esse ut non excIt irco in Dei manu ut mitigaret postremo si me incentorem putant jam in me vindicari oportere via adducere in qua volgent
terrarum sol ludi Aes.... Rogamus Auguste, non pugnamus, non timemus,
sed rogamus hoc Chrsitanos decet , ut tranquisiitas pacis pictur, υγ-
do veritat que costa..tia nec mortis revocetur periculo .... Ad I peratorem palitia pertinent, ad Sacerdotem Ecclesiaci publicorum tibi moenium Ius commissum es, non sacrorum interroganti deinde mirossum Notario b tyramrus es, cire volo, ut siciam quem.idmodum adversus te pravarem , ut risfondes. Retuli, is fuit, dicens me nihil in praejudicium fiat e cilc mpore quo audicram occupatam esse mi illus Easticam , gemitum tantummodo Meriorem habuisse , multis ue a o . tant bus ut eo pergerem , dixisse , tradcre .sricam non pissem, scirepugnare non debco . . . . Si haec tyrannis videtur, habeo arma sed in Chri- si nomine habeo frendi mei corporis poti tim quid moraretur ferire, si tyrannum putaret ' Vetera jure a Sacer Mibus donata imperia , non usurpata , ct usto dici quod Imperatores Sacerdotium magis optarint quam imperium : Chr stus fugit ne ex tret, oec. Ex his constat Ambrosum existimasse Imperatoribus etiam injusta adversus Ecclesiam tentantibus non esse vi S armis resistendum , nec eos propterea de throno dejiciendos, sed patientcrferendos illorum conatus, licet non iis assentiendum sit.
Sanctus Augustinus in expositione propositionum in Ep. ad Rom. observ v nullum Christianorum per religionem ab obedientia Regibus debita immunem fieri. Rrct.1 lyme, inquit, admonet ne quis ex coquod a Domino suo in DLrtatem vocatus in foras Chrsianus, ex-xpilatur in superbiam, non arbitreru in hujus vita itinere si andum esse os em suum, utpotcs tibus Fublimi ribus, quilus pro impore rarum umoralium guἱ matio nuditatis, ex imo non esse Abdendum
cum enim consemus ex animo se corpore , quandiu in hac vita temporali sumus, etiam rebus temporalibus adsubsidium degendae fas ita utamur oportet nos ex ea parte quae ad hanc vitam periine , subditos esse potestatilus , id est hominibus res humanas cum aliquo honore admi-λiserantibus excida vero p in qua credimus Deo in regnum Ius' comur, non nos oportet esse subditos cuiquam homini id sem i. bis evcrtere cupienti, quod Deus ad iram aeternam donare dignatus s. Si
dum aut tributum , aut non esse exhibendum honorim obitum iis qui haec curantpotestatibus in magno errore versantur. Ium si quis putat se esse
500쪽
emporalibus a mihi ua dis aliqua sublimitate praeallit in so=em errorem lubitum sed modus se scrvandus est qucm Dominus in praescribit ut reddamus Caesari quae Caesarissent, idi Deo quae Dei sunt quanquam enim ad Pud regnum vocemur, ubi nuta crit potestas hujusmodi, in hoc tamen itinere dum agimus donec perveniamus ad Lud aeratam , ubi sit evacuatio omnis principatus potes tir coaditior nostram pro ipso
rerum humanarum ordine toleremus, nihil simulate ficientes, G in eo
ipso non tam hominibus quam Deo qui haec ubet obtemperantes. Ad id vero quod objicilint a potcstatibiis istis Christianos esse vexatos, ac proinde illis obedientiam non deberi, sic rcspondetri Potes , inquit , movere aliquos cum cogitaveris ab istit potesatibus, sancti pinnis affecti or necati seunt. uod ait, ideoque nec ditate jubditi sole, adsoc alit ut intelgi mus . quia necesse est propter hanc itum si, bditos nos esse oportere nou res sientes si quid si auferre volucrint, in quos bipoles, data es de remporalibin ribus qua quoniam transeunt, ideo se sub ctio λυη in bonis quasi permanseris , scin nec Furiis huic tempori co/stituenda est. Tamen quoniam dixit nec sitate s/bditi sole, ne quis non integro animo O pu=a dilectione ubiaias fuerit hujusmodi potestatibus, addidit dicim, non stam propter iram, sedes propter conscientiam , id es, non selum ad iram evadendam , quod potest etiam Amulate eri sed ut in tua consilentia certus, istius diti crione te furere cuisubditus fuerisjns a Domini tui. Ita Augustinus solide&luculenter assertionem nostram ex scripturis astruit,l omnia adversariorum estu-gia praecludit. Idem inculcat in Psalm ii . his vel bis Isie frie impius est o iniquus , tu autem si lis justas indignum est ut justus or filiis iis iniquo se insideli non hoc dixit, sed magis serviat 'od
autem dixi de domino sim , hoc intcssi te de ot statibus , Regibus, de omnibus culminibus huyus secuti aliquando Bim pol satis bona sunt o timent Deum , aliquando non timent sulianus extitit infidelis Imperator, nonne extitit Apostata iniquus cst idololatris p Milites Christiani servierunt Imperatori in deli, ubi eniebatur ad causam Christi,
non agnosccbant is eum qui in caelo erat amando olebat ut idola colerent , ut thurifarent, praeponebant illi Deum quando utim dic sat producite aciem, ite contra illim gentem, fatim obtempcrabant; singu bant Domintim at reum a Domitto temporali, tamen subditi erant propter Dominum tornum Domino I mporali. Concilium Toletanti η. c. 71 definit nunquam 5 nulla de causifideles a ficramento Regibus praestito absolvi posse. Is se tuta soaedam cisiosici ordinis, vel decreta, inquiunt hujus Concilii anno