장음표시 사용
531쪽
so1 DE ANTI GA ECCLESIAE DISCIPLINA
ω8 su limitatis sit, honore suo privetur, sec. Respondeo privilegium hoc osse subdititium c ab aliquo recentiore Gregorio assictum, ut concedunt jam eruditi omnes S invicte ab eruditi itimo viro Launolo demonstratum est. Primo enim nullus est S. Cod ex Epistolarii Gregorii ante quingentos annos editus ubi privilegium Sammedardense occurrat,recentiores vero vel nulli vel pauci sunt qui illud repraesentent non habent illud MSS.Codices qui sequuntur,MS Codex Monasterii sancti Audoeni Rhotomagensis r. S. Carmelitarum Parisiensium, item Cisterciensis,MS. Cluniacensis, Corbeiensis, Genefecentis, Lyrensis, Mosciaserusis, sancti Petri Carnotensis, Pratellensis, S Remigii Rhemensis, Codex S. Puteanus in Bibliotheca Regia Codex Bibliothecae Sorbonicae, Codices duo S. Bibliothecae citerianae Codex T. Thuanar Codices antiquiores SS. Bibliothecae Victorinae iam in alio recentior ibidem reperitur. Cum primiti vero Codex ille Lutetiae editus cstiano is os privilegium illud in Archivis Samme- dardensium ad calcem lib. 2. tanquam aliorum opus cst rejectum atque hunc locum retinuit, donec Romae edita sunt opera Gregorii sub Sixto V. quo tempore ad lib. 2. Ep. revocatum est, cinter . 38.4 39. interpositum. Secundo, nullam hujus privilegii mentionem facit Diaconus exscriptor vitae sancti Gregorii, tu se dederit occasio cum lib. . c. I. de rescripto rcgorii ad Brunichildem, Theodebertum Regem Galliae mentionem facit, nullam item Greg. VII. qui in Ep. ad He- rimannum Metensem ubi laudat privilegium Xenodochi Augustodunensis eidem Gregorio attributum ad probandam abdicationem
Henrici IV. de hoc veris Sammedardens privilegio quod ejus prc posito longe magis favisset, omnin silet. Tertio, styliis hujus privilegii alienus a stylo Gregorii, recentius aevum sapit, ridicula inscriptio ei praefixa est qualem nunquam
habet Gregorius. In eo possessiones, villae vocantur Mansi, tundixegii fisci, sanctus Medardus Dominus Medardus quae omnia sunt aevi rogorio multum recentioris Succetarum itidem nomen ibi saepe occurrit quod ante Dagoberti tempora non erat in usu. Quarib, multa continet hoc privilegium falsa, qualia sunt Monasterium S. Medardi, olim dictum iam Monasterium sanctae Dei Genitricis Mariae, beatorum Petri ac Stephani patet enim ex Gregorio Turonensi lib. de glor. ns cap. s. lib. 4. Hist. Ranc. 'Fortunato lib. . de vita Martini, ab ipso Gregorio saepe aliis
532쪽
nunqlaam aliter dictam hanc Ecchesiam qtiam sancti Medardi Basalicam, quam tempore Gregorii Monasterium fuisse probari minime
Qtim o subscriptiones ,.q. αν hujus instrumenti statim produnt. Subscribunt ei Alexandrinus 5 Carthaginens Antistites, ad quos res ista quid pertinet numquid illi Romam venissent ut Monasterii Gallicani, ne quidem de nomine sibi noti privilegio subscriberent Subscribunt item duo Portuenses Episcopi,unus Gre orius, alter Felix nomine Eutherius Arelatensis subscribit qui tunc Arelatae non praesidebat, sed Virgilius : Etherius vero non Eutherius Lugdunensis erat, non Arelatensis Episcopus Augustinus Cantuariorum 6 Meletius Londaniae Episcopi subscribunt qui tum nondum erant Episcopi subscribit nescio quis Satellius Burdegalensis cuius nulla alibi memoria, im tum florebat Burdegata Episcopus Gundegisitus Flavius Rhemensis cujus subscriptio quoque coitur, ante haec tempora Rhemorum Episcopus fuit iuxta Fortuna tutata Concilio Arvernensi anno 3s subscripsit. Denique post Episcopos
Lubs tibi Rex Theodoricus qui nondum Rex erat vivente adhuc Childeberto Patre.
Sexto , datum dicitur istud privilegium . Kalendas anno ab Incarnatrone Domini st . Indictione I haec autem Indictio non in
septim , privilegia hic indulta Abbati Sammedardensis Monanterii fastuosa illa verba in Reges longissime absunt a genio,
mente sancti Gregorii. Demum anno Iisi nondum fuisse confectum istud privilegium colligitur ex Chronico S. Medardi,ubi notatur Innocentium II Papam tunc donem Abbatem hujus Ecclesiae consecrasse, invito 3c contendente Episcopo Suessionensi Ioueno, postea Basilicam S.
Medardi de novo consecrasse. Qu9d si privilegium Gregorii tum
notum misset protulissent illud Monachi Samnietardenses,nec contradixisset Jossenus Suessionensis. Quae cum ita sime, non videtur multum laborandum in explicant formuli quae subiicitur,siquis vero Regum . honore suo privetur. Nihilominus tamen haec non astruunt Gregorium sibi usurpasse Regum deponendorum potestatem i quis enim non statim intelligat haec verba imprecantis potius esse quam imperantis, ita ut significent tantum optare Gregorium ut Reges, qui privilegium is datum violaverint, Deum vindicem habeant, Wregno sit prive
533쪽
so ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
tur. Quod genus imprecationis nunc addi solet exircinis ullarum. Conaitutionum verbi. Si quis hoc attentare insumpserit, indignationes omniporentis Dei , ac beatorum Petri ac Pauti Apostolorum incurrat , vel i= cursiurum esciat. Imprecandi formulae pares inveniuntur in Concilio Toletano IV. c. 7s S VI. c. III. nec non VII. c. I. ac demum VIII. c. io. N aliis in locis. Alium vero sensum non possunt habere verba privilegii liujus ostendunt sequentia: Omnium aDH-LDonum anathemate quibus insidetis haeretici ab initio saeculi usique in praesens damnati sunt, cum fida traditore Domini in inferno in feribri damnetur. nae verba non possunt esse jubentis, cum Pontifex non liabeat potestatem homines damnandi, iliis vel illis inferni poenix assiciendi , sed necessario sunt hominis divinam vindictam imprecantis. Idem diccndum de istis, honore suo privetur, divina scilicet vindicta non Pontificis jussu Adeo enim ut vidimus ab ea crudeliatate fuit alienus Gregorius ut noluerit in cujusquam hominis mortem consentire ad Longobardos religionis, edis suae hostes de
Eodem modo explicanda os similis formula quae in privilegio Xenodochi Augustodunensis reperitur his verbis concepta: Si quis Regam , Sacerdotum, Judicum, personarumque saecularium hanc
Constitutionis nosrae paginam agnoscens contra eam et exire ira laverit pote iis suae honor que dignitate careat, eumque se divino Iudicio exsere de perpetrata iniquitate cognoscat Tres extant Epistolae, in quibus istud privilegium clina ista imprecatione reperitur lib. Ep. XI. Epist lis Io II SI I L. verum istud quoque privilegium licet a Gregorio,
VII laudetur atque ideo Sammedardensi sic antiquius, Gregorio tamen suppositum videtur irim enim privilegium istud tam vario habetur ut intelligi postat illud vel esse suppositum vel interpolatum Aliquibus in Codicibus una tantum pistola habetur, ii aliis duae in paucis tres. In prima Epistola ad Senatorem privilegium dicitur Xenodochio concessium. In 1 ad Thes aliam dicitur esse sanctae Mariae in urbe Augustodunensi. In tertia ad Luponem dicitur privilegium Ecclesia sania Martini in suburbano Augustodunensi, quis haec secum conciliet 8 Secundb Joannes Diaconus Achorum sancti Gregorii diligens Collcctor horum privilegiorum non meminit. Tertio privilegia caetera a Gregorio Mncessa isti dissimilia maxime sunt sive quoad stylum, sive quo ad res , a praecipit quoad istam
elausulam quae nulli bi reperitur. Quarto poena haec comminatoria minus convenit Gregorii modest ia in Reges, imo absurda est , de injusta, .
534쪽
DIssERTATIONES HISTORICAE. DissERT VII. Iorinjusta, quis dicat Reges regno privandos cis ob violatum hujusmodi privilegium, non est ergo verisimile hujusmodi privilegiuma
B. Gregorio indultum esse. Veruntamen id privilegii huius ννηχόον astruendam multa moliun-tin adversarii Primo GregoriiUII.qui illud profert autoritatem, e ditant deinde lodoardum adducunt qui lib. 3. Hist. Rhemensis mentionem facere videtur alterius privilegii ad instar hujus concessi, addunt referri hanc ipsam clausulam in vita sancti Hugonis Augustodunensis apud Andream du Chesne tom. 3. script Galliae. Quibus accedit omnium S S. Codicum autoritas. Respondeo his momentis probari quidem hoc privilegium ante Gregorium VII esse confectum, at non ostendi illud Gregorii primi genuinum opus esse, cum nullus scriptor ei aequalis aut uipparillud laudarit, ut Gregorio primo tribuerit. Deinde vero fieri potuit ut aliquod privilegium fuerit Augustodunensi Ecclesiae concessum a Gregorio, sed quod postea interpolatum est. Id verisimile facit varietasMSS in hoc privilegio referendo. Nec movere quemquam debet MSS. consensus, cum enim olim libri a Monachis pluribus uno dictante conscriberentur, hinc factum est ut in plures MSS. Codices eadem interpolatio permanaret. Sed quidquid sit de Augustodunem sis privilegii atque huius clausulae , . . ac dici non potest hanc alium habere sensum quam imprecatorium Docent id verba quae sequuntur allata. Et aris et ea quae abulo male ablata sunt restituerit,ue digna poenitentia illicite acta defleverit, a sacratissimo Corpore or San iω Dei a Domini suri Redemptoris se is Christi alienus fiat, atque nate no examine di icta ultionisubjaceat , nonne his verbis Gregorius satis ostendit nullam aliam praeter excommunicationis poenam ab Ecclesia infligi posse, coeteras a Dei vindicis ira expectandas mitto quod imprecatio ista tam respicit summos Pontificos qui nomine sacerdotum comprehenduntur, quam ipsos Reges, sed illos depom aut honore privari a quoquam posse praeterquam a Deo nolunt ad
versarii nisi forte in casu haereseos. Viderint ergo ipsi quomodo hoc trivilegium cxplicent.
535쪽
so DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINAD d positione Vambae Regis Hispaniarum.
I exemplum depositionis Regum adducitiara nonnullis ambae Rehis Hispaniarum depositio 1 Eruigii in hujus locum electio,
quae a Concilio Toletano 1 confirmata est direm sic refert LucasTudensis in Juliano Toletano, Tempore beatae memoriae inda/sundi Regis ex Graecia venit vir quidam nomine Andabatus Graecorum genere
nobilis, qui ab Imperatore suo expulsus es in Hispaniam, quem Recetiunius Rex magni ce suscepit se ei in conjugium consobrinam suam dedi
Ex quo convugio natus est ei lius nomine rustius, qui cum esset in P latio regio enutritus , honore Comitis sublimaius eluius superbia calliri adversus Regem ambam excogita est, O potionem letiferam dedit ei ex qua ex ossicium memoriae perdidit cumque Episcopus civitatis optimates Palatii qui erant deles Regis quos potionis causa latebat, vidi sent Regem acentem absque memoria, causa fietatis commoti paenitentiam votinus ei prae cere, unctionem sancti Oleio Communionem Christi CONIoris obtulerunt sed serum sit Rex a potione liberatus etiampraesciens quod ille extremae unctionis Disi pus peregerit Sacramentum, in Monasterium perrexit. Addit Concilium Toletanum Eruigium ab ipso Vmba scripto Regem esse designatum, datumque ab isto in mandatis Juliano Toletano Episcopo ut illum ungeret in Re em.
Ex hac narratione liquet ambam Regem non a Pontifice, non
a Concilio fuisse depositum , sed cum ultro regno se abdicasset Eruigium legisse, quanquam malis profecto artibus dataque illi
potione quae mentem ejus perturbaret,im ab co consensum cxtorsit. Concilium porro Toletaniam r. convocatum minime est ad
deponendum ambam aut eligendum Eruigium, sed cum congrcgatum esset, jussit Eruigius renuntiationem ambae lectionemque Diam ab Episcopis examinari atque confirmari. Nam initio Synodi Eruigius se jam regem eis profitetur ita Episcopos alloquens tande, inquit, I etsublimationis nostrae primordia paternitati ob opinabili ratione non Iareant, quibus clara divinorum pudiciorum dispositones ventus es regnandi conscenderi edem c sacrosanctam Regni perceperim unctionem nanc tamen melias id poteritis se scriptorum relatione inoscere o promulgarionis vesBrae sententiis promulgare. Vt ficu sedem regni nostri primordia conmentus estra sanctitatis compererit divinitos ordinata, ita Horationum stamen impendato salubrium consiliorum nu-
536쪽
DIssERTATIONES HISTORICAE. Diss1RT VII sor
trimen impertiat quo susceptum regnum sicut jam vestris assensionibus teneo gratum,ita vestrarum benedictionum perfruatur desinitionibus confereundum is innovatio quodammodo nostri videatur imperii haec numerositas vegri ordinis aggregari. Non petit ergo a Concilio Eruigius ut constituatur in Regem S deponatur Vamba sed tantum ab Episcopis consilium, beneaictiones S adiumentum petit ad regendum regnum quo jam propter abdicationem ambae fruebatur, atque ut istam ambae renuntiationem examinent,promulgent S approbent, nec aliud quid arrogavit ibi Concilium cuius haec fuit ea de re sententia cap. I. conc. 6 p. 122s Etenim ub qua parte vel ordine serenis:mus Eruimus Princeps regni conscendens obnen regnandisque per sacrosani Lim Actionem se deperit potestatem sensa nos Aripturarum evidentia edocet in quibus cir praecedentis ambae Principis pinnitentiae siusceptio noscitur se transatus regni honor in hujus nostri Principis nom ne derivatur. Idem enim amba cum neviIabilis necessitudinis tenetur entu suscepto religionis debito cultior venerabili tosurae sacrae signaculo mox perscripturam de nitionis suae. Hunc militcm Dominum nostrum Eruigium post se praeelegit regnaturum. Vidimus intuitu praelucente pesspeximus 'us praemissi ordinis scripturas, id est, notiti.im manu seniorum Paciti roboratam coram quibus antecedens Princeps G Religionis cultum se tonsurae sucra adeptus est venerabile signum. Scripturam quoque de niationis ab eodem editam ubi gloriosum Dominum pois se Regem eri exoptat, aliam quoque informationem jam dicti viri in nomine honoralitis,
functissimi fratris saliani Toletani Sedis Episopi ubi eum separavit pariter o inuruxit sub omni diligentia am di λι dominum nostrum Eruigium in regno ungere deberet . . . quibus omnibus approbatis atque perhuis dignumsatis nostro caetui visum est, ut praedictis desinitionibus ripturarum nostrorum omnium con mali apponatur, ut qui ante tempora in occultis Dei judiciis praesitatus est, regnaturas nunc mansis in tempore generaliter omnium facerdotum habeatur de nitionibus consecratus se ideo seoluta manus populi ab omni inculo juramenti quae praedicto troiambae dum regnum qu teucre alligata permansit. Nunc si
iamfrenissimum Eruigium Principem obsequutura grato servitii simul tu squatur, o libero quem is divinum udicium in regno praeelegitis incessor Princeps Fuccessorem sibi institui or quod Fuperest quem totius
populi amabititas exquisivit. Ecce tres causas propter quas regnum ad Eruigium pertinere declaratur, propter divinum iudicium, praedecessbris electionem, populi consensum, non ropter Pontificis.
Romani aut Episcoporum judicium. Quid ergo faciunt Episcopi et sta ij.
537쪽
163 DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA.
mature discussa , declarant Eruigium pro Rege habendum esse. utque illi pareatur sub poena anathematis praecipiunt. Vertim non sibi propterea arrogant ambae deponendi aut alicujus alterius RGgis eligendi potestatem. Deinde vero cum Rege Uisigothorum electione ad regnum pervenirent, Episcopi vero in clectionibus hujusmodi magnam haberent autoritatem , haud mirum si Eruigius electionem suam a Concilio confirmari voluit adde quod huic conventui praeter Episcopos aderant omnes Palatini cita ut Concilium istud loco Comitiorum regni haberi possit. Nemo autem dubitat quin in regnis electivis, si Rex sponte regno se abdicet, idque in alium transferat, confirmanda sit eius clectio a regni primoribus inter quos Episcopi non ultimum obtinent locum.
De Gregoi ij secundi excommunicatisne adies Leonem
Isaurum. GRegorii secundi in Leonem Isaurum molimen ad propositum
magis videtur pertinere , sic illud nobis objicit Bellarminus quintum exemplii Gregorii II qui Leoni Isauro a se excomn. ι-nicato prohibuit vectigalia fore ab Italis , proinde ea parte imperis mulctu:it, imo si nonnusiis credere volumus , universo Uum imperio
dejecit. Rcspondeo recentiores Graecos scriptores in odium Romani Pontificis hoc confinxisse, cum contrarium constet tum ex Epistolis ipsius Gregorii II tum antiquioribus ac fide dignioribus Historicis. Primo enim in Epistolis Gregorii nullum hujus in Leonem judicii vestigium occurrit, imis ita cum alloquitur ut persuadeat se maxime alienum esse ab hujusmodi conatura precibus tantum, exhortationibus ac monitis litteras implet, Si diserte testatur se nihil posse in ejus regnum, sic loquitur Ep. I. ad eum scripta Te obtegamur ut arrogantiam deponas, Osuperbiam qua circumsuis, multaque cum humilitate sincere aures nobis accommodes at post alia resis es Deus , quascumque ad nos misisti Epimias auribus cordibusique Regum occidentis ob limus , pacem Eorum ac benevolentiam tibi concibantes , cque
Iaudantes, ac miri re offere/ues od si nobis insultes, ct minis
intentes, non est nobis necesse longum in circimen desen dere,ad quatuor crviginti sudia sicedet in re onem Camp.rniae Romanus Pontis . tu vadeo ventos persequere L Ep. 4 testis est se non magis posse in Pal
538쪽
tium introspicere , aut dignitates regias deferre quam Imperator habeat potestatem introspiciendi in Ecclesiam, S clectiones in Clero peragendi. Additque sibi non licere arma movere in cum, sed tantiam precibus divinum auxilium implorare Persequeris nos , i
quit, in tyrannice vexas militari carnalique manu, nos inermes ac nudi, qui terreno carnales exercitus non habemus invocamus Principem exercitus omnis reatura sedentem in caetis, ut immittat se bi daemonem,
sicut ait Apostolus in tradere hujusenodi hominem Satana in interitum carnis , ut siritus eius salvus ac Siccine loqueretur Gregorius si se aliosque Italos ab Imperatoris obedientia subtraxisset, aut emgalia ei solvi prohibuisset, aut saltem id facere in animo habuisse: An credibile est eum qui tam clare protestatur sibi non esse potestatem introspiciendi in Palatium, aut regia dignitates deferendi, existimasse sibi potestatem esse privandi Imperatorem regno dcveα-galibus ipsi debitis.
Secunab Carolus Magnus in Epistola ad Constantinum, It nem, dissidii inter Gregorios secundum S tertium , ac Leonem, mentionem faciens, testis est istos Pontifices precibus tanti, apud Imperatorem imagines defendisse : Neque , inquit, aliter flebat iapartibus i regionibus sis, donec proavus vester ex impiorum quorumdam instructione venerandas imagines ab ulit, ex quo tempore magnus error Graeciam sam invasit, unde non contemnendum scandalum in muαδε factum, qua de causa in magnam tribulationem uterique Gregorius Romani Ponti res per ea tempora contecri sunt, saepius enim proavum frenitatis vestrae admonuerat , ne sineret veneranda imagines de satus dejici r erum istorum preces salutiferae nequicquam fusa sunt, an mamque illias haud quidquam commoverunt. Tertio Paulus Diae lib. 6 de gestis Longobard. c.49.refert Gregor. II impedivisse ne Itali alium sibi Imperatorem crearent e rejecto. Tantum abest ut ei vectigalia solvi vetuerit S sic eum imperii parte mulctarit. Omnes, inquit hic scriptor, Ravennae exercitus vel Venetiarum talibus jussis Imperatoris edictis de subvertendis imaginibus resuerunt, O nisi eos prohibuisset Pontifex , Imperatorem super se constituere fuissent aggressi. Eadem habet Regino lib. I. Chron.
Quarib Anastasius Bibliothecarius ad ann 618 fuse narrans ea quae in dissidio Greg. L, Leonis Isauri sunt gesta, nihil habet de excom municatione Imperatoria, muli minus de vect galium substractione jus u Pontificis. Imo diserte ait Gregorium Italos in ossicio S Imperatoris obedientia continuisse sessionibus, inquit, missis δεσι ve-
539쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
rJ I eratori num imago' Ubet Socti , aut Martyris, aut Angeli bicumque haberetur imaudicta enim omnia asserebat, res acquiseret 'hoc Pontis gratiam Imperatoris haberet, o si hoc eri pr ped ret, fi mradu decideret. Res ciens ergo pius mi prophanam Principisprohi- itionem , jam contra Imperatorem quasi contra hos se armavit, renuens haeresim eius, scribens ulique caveres Chrisianos eo quod orcas
fuisset impietas talis. Igitur perinde omnes avenis atque Venetiaram exen itus contra Imperatoris Iussionem restiterunt , nunquam se V Ponti cis condescendere neci Cognita vero Imperatoris nequitia,
omnis Italia consilium iniit ut sibi eligerent Imperatorem , ct Constanti-προρβm ducerent , sed compescur tale consilium Pontifex a post alia: Cumque muteret hominem proprium Rom.im cum riptis sui , quibus
continebatur, Ponifex occideretur cum optimatibus Romae, Inita crudelissima insania, protinus ipsum Patricium messum occidere voluerunt,ms sensio nimia Ponti fis r edissei or postea Mando omnessermone ut in bonis pro cerent ambas , in de per erent, rogalat, eine
H irent ab amore se fide Romani Imperi admonebat. Narrat deinde Bibliothecarius quomodo Gregorius Longobardorum Regem Lui prandum bellum eum Exarcho adversus Spoletanum, Beneventanum molientem, istis ad deditionem compulsis, ad pacis consilia revocarit, a quemadmodum deinceps Tiberio cuidam cognoment Pelasio, qui Imperatoris sumpserat insignia restiterit, Δί exercitui ad cum capiendum adiuverit demum addit , Imperatorem Romari Pont cis obsequiis c monitis nihι immutatum , Germanum fan- Ecclesiae Cosantinopolitana Anti tim, eo quod ei consensem p bcre notirisset, Pont .atu prii Vse , fibique complicem Anausam res-0rerum imum loco constituisse Misa Rom.im Synodica dum tali ares Untientem eum reperiret vir sanctin , non censuisse confratrem oecon- δε cerdotem otii vocari. Sed scriptis commonitoriis nisi ad Catholicam im converteretur etiam extorrem a sicerdotali officio esse mandavit . Imperatori quoque suadens alutaria ut a tali execrabili seria ectinare , scriptis commonuit. Haec Anastasius , ex quibus patet , primo , Gregorium secundum Leonios auro semper obsequentissimum fuisse , quamvis ab eo insidiis peteretur. Sacundo, undem Pontificem illi auxilio fuisse ut Italiam retineret. Tertio , cum admonitionibus ac praeceptis suis cunctos missicio continuisse. Quarto, jussisse illum ut Imperatoris equidem Decretis de abolendis imaginibus non parerent, quia contraria erant religioni, sed vetasse ne propterea imperaroris jugum ex
540쪽
DIs spRTATIONES HISTORICAE. Disss T. VII. Ir
cuterent. Quintb, cum longe aliter se gessisse erga Anastasium, aliter erga Leonem Imperatorem, atque illum litteris suis sacerdotali ossicio extorrem pronuntiasse, in Imperatorem vero nihil simile tentasses, scd tantum ci per litteras consuluisse ut ab evertendis imaginibus ccssarci Drnique Leonem Isauricum a Grcgorio II. non fui ne de throno dejectum imperii parte spoliatum, argu mento est Gregorii III eius successoris, vita a codciri Anastasio conscripta nam Gregorius III Leonem Impcratorem agnovisse, .ad eum humanissimas lcgitur scripsisse litteras, in quibus Imperatorem inter eos non recenset quos a communione corporis A sanguinis Domini alienos csse pronuntiat, quod fecisset proculdubio sit communicatus a praedecessore suo fuisset pronuntiatus. Quid quod ipse Gregorius III. Epistolas suas annis imperii Leonis consignat, ut Ep. ad Bonifacium, imperante Domino piissimo Augusto Leone,
imperii ejus anno 13. qui clarius poterat S disertius ille adversariorum fabulam disiiccre. Huc quoque accedit Damascenus, qui Orat. de imaginibus rerum a Leone adversus imagine Iestarum mentiomem faciens, non refert eum aut regno privatum fuisse, aut excommunicatum a Romano Pontifice, quin imo eum pro Rege agnoscit. eique vectigalia solvenda esse aflirmat Paremus , inquit, Imperatorem alloquens, tili Rex in tu quae ad ira civilis negotia pertinent, ut in traLatis, vectigalibus oe congiariis solvendis , quorum tibi quan-xum ad vos θιctat munm , eis creditum G demandatum. At in Ecclesiasticis rebus patuendis habemus Pastores , qui nobis locuti sunt embum , o lens atque in situra Ecclesiastica tradiderunt. Opponit Bellarminus heophanem Cedronum , Zenonem, Nicephorum S cum istis recentiores Latinos, qui scribunt Leonem Excommunicatum esse a Gregorio secundo,, exactione tributorum Italiae privatum. Verum quis non videat majoren fidem habendam
esse ipsi Gregorio, Paulo Diacono, Anastasito 5 aliis scriptoribus a nobis laudatis, qui S antiquiores sunt, Λ fide digniores, quam istis qui ab adversariis laudantur. Nam Graeci praeterquam quod citatis a nobis autoribus reccntiorcs sunt, S rerum in Occidente gestarum non ita gnari, in odium atque inmidiam Romanae Ecclesia Iam ruram Occidentalis Imper, in Romanum Pontifcem retorquere solitisen
iit observat Baronius, ad commovendos tum Imperatorum, tum aliorumammos in Romanam ctas am. Ac proinde illis nulla aut modica fides hoc in negoti cst adhibenda recentiorum cro Latinorum aut
ritatem qui ipsos secuti sunt, ego nihil moror, cum non aliunde quam ab ipsis id hauserint.