장음표시 사용
541쪽
si, DE ANTIQU A ECCLESIAE DISCI PLIN A
Deinde vero isti scriptores non dicunt Leonem regno aut regni parte privatum fuisse led tantum autorem Italis fuisse ne illi vectigalia penderent unde non sequitur Gregorium existimasse Leonemo haeresim imperio excidisse. Cum propter alias causas potuerit de-nzgari tributum, praesertim ver quia illo opus habebant ad sui defensionem adversus Longobardos, haud tamen crediderim Gregotium id fecisse, sed potitas Italos ne tributum Imperatori penderent,
Gregorium autorem praetendisse, excommunicatione generatim
ab co in omnes qui violarent imagines in Synodo lata,usos esse ut j gum Imperatoris cxcuterent, atque hinc apud Graecos manasse, Romanum Pontificem Imperatorc anathemati obstrinxisse, atque Italos inhibuisse ne vectigalia Leoni penderent; nam ut probatum est ex autoribus fide dignissimis Gregorius v. quantum potuit Italos in osticio continuit Nec est quod Bellarminus dicat, eum primum equidem per multos ameto restitissepopulis Italiuis cupientibin ab Imperatore desicereri sed postea ubi vidit Imperatorem deteriorem feri, IN ratorem e cartu pio m ejecisse ac jussi e uti ei tanquam impio populi non farerent, nec vectigati deincrps penderent. Non est, inquam, quod ita putet Historicos posse conciliari nam Theophanes, Cedrenus defectionem Italorum jussu Pontificis factam narrant anno Leonis . quo tempore Anastasius narrat Pontificem obstitisse, ne jugum Imperatorum excuterent. Deinde Anastasius rem prosequitur usque ad finem 5 tamen istius excommunicationis aut interdicti non meminit, sed constantem semper in obedientia Graecorum repraesentat. Denique succcita Gregorii Id. Leonem usque ad finem vitae Imperatorem agnovit , illismi cognomine pro more decorare non dubitavit. Ex dictis jam constat Gregorium nihil tentasse in Imperatoris jura aut vectigalia, sed etiam si quid tentasset, ejus factum non esset trahendiu in exemplum , cum sit contra
Evangelii legem, quae jubet reddi quae sunt Caesaris , Q suri or quae
sunt Dei, Deo; adversus quam veritatem nemo praescribere potest: non privilegium temorum, non statium regionum, non patrocinia sors-narum. Quapropter quantum volent usurpata a Pontificibus in Re-
um temporalia potestatis exempla congerant adversarii, quot in ni hujus opitiionis patronos proferant, hoc responsum accipient: id ergo si Episcopus si Diaconus, s vidua ,s Doctor,si etiam Mam
v l .psus a regula fuerit, ideo haereses meritatem poterunt obtinere ex.
tersonis probamus dem, an ex side persona 8 Hic vero subjunacndum foret factum Ccmani quem Henricus Anusiodorensis.
542쪽
DISSERTATIONES HISTORICAE. Dissi RT VII sis
Λntisiodorensis Monachus, lib. I. de miraculis c. 13. narrat Britannorum Reg ni di potui se ejus loco Bubulcum quemdam in throno constituisse, ii quid in ista fabula verisimilitudinis esset sed clam illa commentum sit omni verisimilitudito destitutum , quod ab omnibus mente sanis statim rejicitur, nihil opus cst in eo vel referendo, vel refellendo diutius immorari. Hoc unum observabo, illud tiamsi verum esset, nihil nobis obstare , cum Germanus id fecisse dicatur ex revelatione divina Sed, ut jam dixi, narratio Henrici tota fabulosa est, atque, ut alia mittam , portenti simile est Regem barbarum ad solam Germani ignoti S peregrini hominis vocem regnum S palatium Bubulco cessisse , totamque gentem Britannorum id ratiun habuisse.
De depositione Childerici Galliarum Regis.
SExtum, inquit Bellarminus, exemplam si Zachariae, qui rogatus
a primoribus Francorum Childericum deposeit, in ejus locum Pi-ynum Caroli magni patrem Regem creari iussit, vos cavsa fuit, qui supterscordiam Childerici si religioni di ego in Gallia extrema ruina imminere videbatur.
Respondeo Zachariam non deposuisse Childericum, aut Pipinum, Regem constituisse sed cum jam Pipinus omnem autoritatem regiam haberet, S: Childericus nihil praeter nomen Regis obtineret, consultum a Gallis Zachariam uter pro Rege habendus cstat, an is qui regno invigilabat, S omnem habebat autoritat , an vero is qui omnem prorsus regni curam potestatemque regiam socordia. sua amiserat, respondisse Pontificem satius cile illum quam hunc pro Rege habere. Quo responso accepto , Gallos in comitiis suis Childericum deposuist , 5 Pipinum Regem proclamasse, quem postea Bonifacius inunxit. Haec est vera hujus faeti narratio, ut constat ex scriptoribus antiquissimis ac fide dignissimis.
Primum autem Merovingios, quorum ultimus filii Childericus, omnem autoritatem regiam amisisse, ac nomine tenus Reges fuisse, constanti scriptorum omnium testimonio liquot. Eginardhus vita Caroli magni iamdudum, inquit, nullius vigoris erat, nec quidquam in se claram praeter inane Regis vocabulum praeferebat, nam, opes forentia regu penes p. lat, Praefecto , qui sores domus diceLantur,atquos summa imperi' pertinebat , enebantur, neque Regi aliud reli quebatur, quam ut rigio antiim Emine contentus crine pro is barba.
543쪽
sic DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
μ, diripsa, in solio residiret Almo inus lib. q. c. 66. ait eos nomen tantum Regis nullam potestatem regiam habuisse Abbas spregensis in Chronico ad annum 7ss. Hilaericus , inquit, qui sis Regis nomine fungebatur. Regino lib. 2. Chronicorum Hildericus et ero qui fisso Rex morabatur, attonsius cs, ct in Monasterium trusus Otho Frisii s iasis lib. . Chronici c. i. Eo Iempore Hildericus inane , ut supra dixi, egιum nomen tenebat. Ofridus Viterbiensis pari. 7. Chronici ait, eo tempore Francorum Reges olo nomine Reges fuisse. Abbas Tudensis ad annum 7sI. 7s . dicit, tunc Merovivio habuisse praeterinare
Regis Cocabulum Childericum false R gis nomine functum. Hinc ab aliquibus Malores domus Reges dicuntur, Si Caroli Martelli filii regnum eius divisisse perhibentur. Ita Gregorius III. Ep. cujus initium Doctoris omnium gentium ad Bonifacium Moguntinum Carolum
Martellii in Principem Francorum Vocat Aimoinus lib. . . Regem cum dicit,4lios ejus regno post ejus mortem potitos esse scribit Marianus Scotus lib. 2. Chronicorum S Platina regnum Franeiae Caroli filiis Pipino, Carlom anno divisum esse Sueviam Austrasiam Carlomanno , Pipino Burgundiam cum parte Franciae eessisse. Itaque haud dubium quin regiam tum potestatem, tum etiam dignitatem haberet Pipinus, Childericus ver rutii praeter inane Regis nomen, usque naereditarium ad regnum quo minim.
Secundb scriptores ferme omnes uno consensu asserunt Zachariam tantum consulium a Gallis uter pro Rege habendus esset, ipsumque consulentis, potius quam jubentis, aut definientis in morem respondisse. Eginardhus in Annalibus ad annum 7 9. Burchardus Uuisburgens Episcopus, Ioltradus Prcsbyter, missi sunt Romam ad Zachariam Papam, ut consulerent Pontificem de causa Regum, qui illo tempore fuerunt in Francia, qui nomen tantum Regis, sed nullam potestatem regiam habuerant, per quos praediebas Pontifex mandavit melius csse illum vocari Regem, apud quem summa potestatis constiterit. Eadem prorsus verba sunt Almoini, lib. . de
Blondus Flavius lib. io Decadis primae Invenis, inquit, Adiuinum Paulumque se plerosique alios qui Francorum gesta scripsere,proceres popuI 47η qui gentis , Pipini virtutem, contra Childerici Regis
amentiam pensantes mentis, Zachariam Ponti cem Romam consuluisse, Mutumne Regem ultra Iolerandum, an Pipinum merita fraudodum,
544쪽
DIssERTATIONE HISTORICAE. DissERT VII si1
di nicite censeret. Cumque restoridisse Poη fx sium qui regia me liis obire munera se habendum Regem Regmo rumiens hib. 1.
Chronic anno Dominicae Incarnavionis 40. Miss sunt Romam ad Zachariam Pap.tm, ut interrogareη de Regibus in Fnincia, qui istis temporibin non halentes regiam potesaIcm tamen et orabantur. si bene essene
Reges se praefatus Papa mandavit Pipino meli. sbi Videri istam Regem vocari, qu potesatem haberet, quam Lum qui sine reguli potestate
Marianus Scotus lib. . Chronicorum cap. Io Ora ere sibi δε- cerni qui eorum Rex juste dici cbeat, esse is qui curas domi
sedebat, an ille qui curam totius regni di omniam negociorum molesiam perferat.
Ad Viennensis in Chronico aetate 6t. Vinus Urgariam Vidie gensem Episcopum Fulradum Capelganum suum ad Zachariam tum temporis Romanum Pontis cm misit, ut Aterrogarent eum stata manere deis berent Reges Francorum , .m pene Rullius potissatis sent, jam solo Rega nomine contenti /ί- Zacharias Pontis resfonsum dedit, Hamae bere Regrm et orari u Rempublicam gereret. Reversis Legatis , abdicatoque Childerico qui tum regium nomen habebat Franci per consilium Leritorum ct Zacharia Ponti cu electam Pipinum Regem sibi constituunt. Sed ne diutius in repetendis iisdem sententiis immorer , iiDddin fere verbis consultationem S responsionem Pontificis narrant
Oto Fringensis lib. s. hist cai ai Abbas spergensis ad annum so Paulus Fredegarius Scholasticus in fine Chronici. Vetus Autori , de Majoribus domus Guillelmus angius, Chronographia MS. Silvius in Epist. lib. Io decadas I. Trithemius lib. de Origine Francorum ad annum si Aventinus lib. 3. Annalium Boiorum. Gaguinus libro . Ust. Francorum. Papirius Mastanus in Zacharia, S: atii. Itaque ex istis scriptoribus constat Legatos a Gallis Romammis sos fuisse non ut a Pontifice peterent autoritate illius regnum Childerico abrogari S Pipmo tradi, seque a sacramcnto fidei abolvi, quod procul dubio petiastenti si tunc hujusmodi potestatem Pontificem Romanum habere persuasum fuisset. Sed ut . consilium peterent tantummod uter habendus csset pro Rege an is qui regni curamgcrebat, nec ullis laboribus parcebat ad illud bene rogendum, an veris ille qui omni omissa regni cura in socordia ac luxu vitam Ggebat, ac nihil praeter inane rogis nomen obtinebat contalium autem a Pontifice petierunt Galli, Mn honoris ergo, tum ne viderei Tt ili
545쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
tur tantam rem leviter ac temere suscepisse, tum etiam forte ut quorumdam meticulosiorum scrupulis occurrerent. Respondit ucro
Pontifex consulentis, non autem jubentis in modum videri sibi R gem illum haberi debere qui potestaterni curam regni habebat, non autem illum qui segni turpique otio fluens nullam penitus regni sollicitudinem gerebat. Itaque nihil proprie git Zacharias incepositione Childerici, sed quid agendum csset Francis ostendit. Nec verbiis opponi potest quod nonnulli scriptores ex iis qui nobis laudati sunt, scribunt jussisse Zachariam ut Childericus deponeretur, dc Pipinus in cius locum eligeretur, aut eius jussu ac autoritate illum esse dejectum de throno hunc vero Regem constitutum ita Eginardhus in vita Caroli Magni Regino Otho Frisiingensis,&Abbas spergensis locis allatis, Sigebcrtus in Chronico, Paulus AEnailius,ubi ctiam post Othonem rizingensem, dicit populum a juramento fidelitatis a Pontifice absolutum nihil inquam, id obstat. Cum enim iidem scriptorcs responsionem Pontificis Gallorumque petitionem ita referant, ut pateat Concilium intummodba Gallis quaesitum S a Pontifice datum, necesse ost, ut cum dicunt Pipinum jussu Lautoritate Pontificis factum esse Regem, nihil aliud sibi velint quam cum Gallis autorem fuisse ut id fieret S sane consilium saepe saepius, ct imperii nomine significatur.5 quod ex alicujus consilio factum est, dicitur ex ejus autoritate factum. Nihil ergo repugnat quominus dicatur Pipinus clectus Si Childericus desectus ius
lud autoritate Zachariae , quia scilicet Franci cum in re anxia 5 dubia Pontificem consuluissent, jus autoritatem dc consilium erant secuti, quod vero unus aut alter scriptores habent Zachariam absolvisse Francosa fidelitatis sacramento, id videntur dicere ex more suis
temporibus a Romanis Episcopis usurpato, nisi fori ita explices, declaravit cos non teneri illum pro Rege habere qui nullo Regis fungebatur osticio, quod innuit Paulus milius dicens id feciise
Pont tam eo quod sitaret Francos proceres mira consensione animorum PD Iino ad se cupereque eum Rem haberi. Tertio Childericus e solio dejectus non est aut electus in ejus locum Pipinus a Pontifice Zacharii, sed ab universis Francis in Comitiis rotius regni, ille indignus regno pronunciatus est, tonsus S in Monasterium coniectus hic ver Rex more Francorum solito proclamatus, ac deinde a Bonifacio unctus, ita rem rcferunt plerique
Eginardhus in Annalibus ad annum 7so. Hoc anno secundum Ro-
546쪽
mani Ponti est sanctionem Pipinus Rex Francorum an status est ad huyus dignitatem honoris uncus sacra uinione , mam sanctae memoria Bonifaces Archiepi copior Mar risi more Francorum cle atus in solium regni in ciυitate Suessona, H ericus vero qui fulse Regis nomine fumgebatur tunseo capite in Mom sterium missus est. Eadem sunt verba Αimoim lib. . de gestis Francoriim cap. I. Blondus Flavius lib. o. Decadis i. Francos spos consilium Zachariae publico totius gentis consilio Vinum declarasse Regem invenio Childerico in Ctiricum tonsurato Regino lib. 2. Chronic Pipinus se
cundum morem Francorum electus in Re m- Actus per manum sancta
memoriae Bonifacii Moguntiacensis urbis Archiepiscopi, or elevatus es a Francis in egno inSuessionis civitate,Hildericus er quislsoRex vocabatur attonsus est,ct in Monasterium missus es AdoViennensis rever Legu iis abjectoque Childerico qui tunc Regium nomen habibat Franci percox- filium Legatorum, Zacharia Ponti cis electum Visam exim bi Uituunt, Childericus tonsuratus es in Monast rium missus s. Abbas Uspergensis more Francorum electus ad regnum Vinusper m
nus functi Bonifacit Archiepiscopi Mogumiacensis eum tu es in regnisbMm in Suessionis civitate. Fredegarius in fine Chronici, quo tempore una cum consiliis consensis
omnium Francorum missa relatione a Sede Apostolica autoritate percepta racesus Pipinus electione totius Franciae in I dem regni cum co cratione Principum una cum Regina Bertrada , ut an iquus ordo E Vcit, .-blimatur in regno. Eadem sunt verba appendicis a Theodorico II. usque ad Pipinum ad librum de psis Francorum Regum Autor de Majoribus omus, Franci Pipinum sibi e m constituunt. Anonymus scriptor vitae Lebuini cap. 8. Pipinus totius ditionis compos consuli Papae Zachariae cir unanimi Francorum consensuper adtionem Dactssimi An hi sopi Bonificii ass*soxis imitate habito conventu ex niuatus es, ct regali scae donatus, repudiato ac to Furato Childerico qui filo nomine Rex anti ibatur. Annales Francorum ad annum so P inus secundum me rim Francorum elictus , Acmonachus Engolis mensis in vita Caroli Magni , Franci cum consilio donini Papae Zachari rob
Lum Romam rum Deo volente uno confra una volantate va-
et erunt bi in Rigem Vinum pium ' δει Curali Martem. Guillielmus Nangius in Chronographiam S. et a fit s ach. ariae consilio in Franci Pipinum fgem patueruγι idem habent Trithemius de origine Flancoriun a amniin 7 9 in fine libri primi.
547쪽
sis DE ANTIS' ECCLESIAE DIs CIPLINA
Guaguinus libro tertio Historia Francorum Chronicum Belgicum
ad annum 7 L. Nauclerus generat. 26. anno 16. Antoninus uicipas. 2. Lityi q. cap. I. r. Sabellicus lib. 14. Chronici mundi de alii.
Post tantam testium nubem nemo revocare potest in dubium, quin Chil dericus non a Pontifice Romano, sed tantum ex ejus consilio fuerit a Francis universis in Conventu publico depositusi ab iisdem secundum antiquum Galliae morem Rex proclamatus fuerit Pi pinusi in solio collocatus. Quare cum dicunt quidam Zachariam deposuisse Childericum, quod tamen ne unus quidem laudatis seriptoribus dixit, exponendum est istud, ut observat Joannes de Pariliis i momodo, Ja ordinaria exponit id es deponentibin
consensi, non enim tigilax, inquit idem, quod Zacharias Regem Fran. . deposuerit, sed utitur in Chronicis quos Hildericus regnabat in Fran. cia totus des o remisses, Pipimus vero gubernabat Principatum Fra ciae, ctisor domus d rebatur miserunt ergo Barones ad Zachariam P 'am ut decerneret de eorum dubio quis silicet deberet Rex esse an V qia
otio deditus sis nomine regnabat , an ille qui omne pondus regni ρ nebat; quisus c. respondis Papa , quod ille qui regni gubernacula ut lius regeret. Franci mox incluso Rege Childerico Vinum Regem Alconstitue ut .... aliorum vero Chronica habent quodpostquam Childeri,cus qxatuor annis regnavit ex Aetolione in Monachum es tonsuratus, o tunc Pipinus Princeps Augem inunctus electione Raronum autoriIate Papae decementis super dubio procerum Autor Somni Viridani lib. I.
C. s. eodem modo istud solvit , sed exactius Glossa explicat illud, deposivit per istud, id est , deponere volentibus consului . Pipinus enim, inquit , misit ad Papam non sicut ad temporalis Regni dominum, Ad cui ad verum sapientem, ad habentem consilium quod nitionestatus Pontilis videbatur authenticum Glossa quoque expositionem laudat camus Dialogorum pari. i. cap. 9. Almainus libro de potestate Ecclesiastica, Laica quaest. 1. cap. g. major in . dist. 1 . quaest. . conclus. .' alii. Itaque immerito Romani Pontifices aut
potius eorum Theologi Childorici depositionem Sc lectionem P pini stibi ascribunt quae potentiae Pipini, socordiae Childerici Francorum in Pipinum studiis iudici 5 autoritati tribuenda est rata ut non adiae fuerint Pontificis hoc in negotio quam consulentis partes. Verum, ut observat Abbas spergensis, Romani Pontifices haec sibi ascribunt Ze se fecisse gloriantur quae potius ficta fuerunt judicio di-πιον culpis Imperatorum exigentibus animisque Principum e Gentium
548쪽
DISSERTATIONES HISTORICAE. DissERT VII. 19
M resistendum se coadunantibus. Unde consilium Papae quod atri binali ibuit virium , quia dabatur adversus Childericum personatum talotiim Regem, in gratiam Pipini, qui jam de facto Rex erat, S: in quom concurrebant Gallorum omnium studia , risu aut indignatione cunctorum exceptum esset, si in alium Regem a populo dilectum datum fuisset, nec Gallos expertus esset Zacharias obsequentiores, quanichina pluribus post saeculis Pontifices Romani in Reges nostros ejusfiiccei res aliquid tentavere. Et vero Francos non existimasse necessariam autoritatem Romani Pontificis ut Regem sibi constituerent, cum legitimum regno ineptum arbitrabantur, patet ex Hugonus Capeti electione, qui sine ullo Pontificis Romani restripto, ex solo populi Franci ci consensu Rex Francorum coronatus est, reiecto Carolo
Lotharingiae, qui do stirpe Carolovingiorum Regni legitimus haeres
Adversus haec nihil objicit Beliarminus, nam praeter autorc am bis laudatos, qui dicunt autoritate, iussi Zachariae Childericum esse dejectum, ii pinum clectum, quos quidem nobis non adversari ostendimus praetor hos, inquam, nihil dicit quod ad propositum pertincat, sed adversus Barclarum contendit justam fuisse Childerici abdicationem, Pipini electionem nos vero quaestionem istant non ingredimur, ostendisse contenti Childcri cum a Francorum pio- cccibus, populo fuisto depositum, non a Pontifice, sicci exilus Consilii utrum autem illi recte fecerint, annom, utrum Zacharias rectum S aequum dederit coiisilium , an potius rebus suis studens, qui Pipino armis ad Longobardos expellendos opus habebat quod utilius sibi crat quam quod verius consuluerit, inquirere res cst ad propositum inutilis , de qua sine invidiam alterutram partem dici
De translatione Imperii a Graecis ad Gallos.
NI Jllum habet exemplum speciosius Bellarminus ut Pontificum in temporalia potestatem astruat, quam Imperi Occidentalis
transtationem, ut loquuntur a Graecis ad Latinos, sed si res accurate perpendatur , nihil hoc argumento infirmius est dignoscitur. Sic illii proponit Bellarminus: Septimum exemplum est Leonis III. qui Imperaum transtulit a Graecis ad Germanos , propterea quod Graeci nullum auxilium laborant Ecclesiae Occidentali asserre possent. Hanc au- eam transitationem Litae ac merito factam probat, tum CX Omnium
549쪽
sio DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
Rcgum Occi ciciatis, qui Carolum pro vero S legitimo Imperatorea noverimi, judicio, tum ex ipsius Irenes consessionesquae non modo non rectam avit, sed Ad Caroli conjugium expetiit, tum ex ventu de victoriis Caroli Magni Verum ut quanta sit hujus cxempli ad propolitum negotium inutilitas atque utilitas statim dignoscatur, unum observare susticit, Pontificem Romanum nihil omnino juris aut terrarum Carolo dedisse aut Imperatori Graeco abstulisse. Sed merum nomen Imperatoris, idque cum non solum dedisse, sed simul cum populo Romano, cujus nomine velut praecipuum ejus m mbrum agebat. Quippe diu antequam Carolus Imperator nominaretur, Graecus a dominio Provinciarum Occidenti cxciderat,in Carolus jure successionis aut armorum dominus erat Galliae, G rmaniae, Pannoniae , partis Hispaniae,& maximae partis taliae, ac praesertim urbis Romae quae sedes crat Imperii, Itaque nomine Imperatoris adepto ditior non est factus Carolus, nec quidquam Graeco Imperatori ablatum cae ac proinde etiamsi Leo solus linperatorium nomin dedisset Carolo, non inde sequoretur Romanum Pontificem aliquid in temporalia juris habuisse, aut Carolo contulisse. At etiam si electio ista seu potius tituli Imperatori collatio a nonnullis scriptoribus Leoni ut civitatis Romanae Principi tribuatur, ab aliis tamen proceribus, populo accepta rcfertur. Rcm sic narrant Annales Trancorum ab anno i . ad annum 883 dcducti, ad annum Sor. In die natalis Domini ante confossionem R. Petri Apostosi ter ab oratione .rgeret Leo Papa coronam capiti Pus imposuit cir a cunecto Romanorum vulo acclamatam es Carolo Augusso a domino coronato ma-ν es paci co Imperatori Romanorum vitai victori , s post lasedes , more antiquorum Principum adoratus en , atque oblato Patrici
nor in Imperator Augustus es appestatus. Iisdem verbis id narrat Monachiis Engolismensis in vita Caroli Magni Aimoinus libri quinti capite i. Ad in Chronico aetate . Goseidus Virerbiens in Chronico Otho Frietingensis. Sed , inquit Bella mus , hic primam mentios populi Romam sed acclamantisposcoronationem n Imperatorem appellas iis ante coronationem. At notum
in olim Imperatores Romanos per hujusmodi acclamationes a mulitibus, populo electos fuisse cum a privatis fuissent propositi, tamen eorum electio tribuitur universis militibus, populo, non es qui proposuerat, deinde istae acclamationcs arguunt non modo praesentem, sed N praecedentem populi consensum Demum Pontifex omnium Romanorum vices agebat velut praecipuum civitatis mem
550쪽
DissERTATIONES HISTORICAE. DissiRT VII sis
brum, unde multi historici ne Leonem quidem nominant, sed a Romanis tantum Carolum Imperatorem nominatum csse dicunt, sic Marianus Scotus lib. 3 Carolus, inquit, hoc crepore a Romanis Augussus appellatus e cadem sunt Lamberti verba ad annum sor. Hennannus ait eum more Romano sublimatum Imperatorem, ergo a populo non a Pontifice Lupoldus Bambergensis libro de juribus Imperii, Sigebertus S Vincentius aiunt ex consensu Romanorum Carolum a Leone coronatum esse Augustum. Blondus Flavius Decade L. ait, Leonem Ponti rem populi Et mam sit , precibusique Carolum ImperaIorem Romanorum declaratum l. rimate vetusto Imperatoium Opitis r lamine coronasse. Eneas Sylvius in Epitome Bion di de ortu Imperii c. 9. Populus, inquit Rcm.i m qai suo sanguinerantum pararat Imperium Carolum Magno Fran oram Regem primo
Patricium post Augustum, concurrent ummi Ponti ci co es statuet it Cesarem Philippus Bergomas lib. t. supplementi, a populo Romano
Irecisus rogatus Carolum Imperatorem declar:tum diadimate coronavita clamante ter populo Carolo urso. Et eadem ferme habent Iicobus amphelingius , aguinus, Nauclerus, latina , Sige-b rtus, inccntius, Chronicum Belgii, vilielmus almer buriensis, Rogerius ove dunensis , Anastasius Bibliothecarius in vita Leonis III. Paulus milius de gestis Francorum lib. 3. alii plurimi , ex quibus constat Carolum Imperatorem esse declaratum precibus, consensu, Votis, scito S acclamationibus populi Romani. Nec est quod Bellarminus opponat aliquoso citatis historicis ac praeter hos Cedrenum, Zonaram, Paulum Diaconum, Eginardum, qui dicunt Carolum Leone Imperatorem esse factum aut declaratum S ab eodem inunctum atque coronatum, cum non repugnet Leonem id dici fecisse, quod non solus fecit nec sua tantum autoritate, sed vices agens populi Romani de velut voluntatis ejus ac judicii executor, aut tiam velut Roma norum primus ac praecipuus. Quod urro ad coronationem spectata inunctionem , certaim estillas esse meras eremonias quae ad Imperii substantiam non pertinent, ita ut qui cas perficit propterea conscri non possit Imperium aut Ognum contuliss r. In Gallia ex Christianissimus ab Episco po Rheniensi, in Anglia Rex Angliae a Cantuariensi , in Ungaria a trigoni nisi ci alibi Regcs ab Episcopis praecipuarum urbium consecrarias inungi solent, S tamen nemo dicere potest ab istis. Episcopis Reges fieri aut constitui. Iustinus Imperator sexto saeculi,