장음표시 사용
101쪽
et adsuefactus cum casu sexto componitur, hoc nihἰl ad inrumtus pertinet. Vulgaris Constructio νeri insuetas in nullo ap grapho II. Vossit exstat. - ZWic. ι , a, Goth. praebent Vere. Pincterus Parerg. II, c. 53, p. 3i 7 coniecturam UreMaltinuisse, h. e. manus in opere quasi defixas habuisse, vulgavit , cui tamen ipse non multum tribuisse videtur, neque usus dicendi suM ragatur. v. 4, insidiis allas si Hati re Dallos) Enimvero expeetabam satius vel montes , in quibus retia sere tendi solent. Ovid. nem.
- domos in gino colles Clisti intem.
4it adeo aliquis paullo calidior mutandum esse censeat altos colles. Et nou raro haec duo voc. permutantur; v. ad Ovid. VI Fast. 3I7, et Burman. ad Val. Flace. VII, 39i. Verum etiam in vallibus retia et tenduntur et poetis tendi narrantur. Gratius
in priui ἰs si apros venantur; vide Ovid. I Art. 46. MII Met. 334 338: Virgil Aeneid. X, 7 7-io. Claudere vero proprium venationi voc. Seneca Thyest. Qi :Hagis tonestir elusa divositis Iera.
v. Inipp. ad Cratium v. 49, p. 49, 5o. Atque ea vox restituenda uidetur Rutilio I, 6α5:
Funditur insidiis et rara fatida Hagartim Terribilia μὰ eadi fulmine de viis aper.
Immo vero citiditur vel Clauditur. IJEYN. IIamb. μα- males. Coth. M. Male Ald. i, a 4 ahos. ND. 5o. humori re ia ferre negont Ed. Rom. cum paucis aliis et Muri et Corvin. eum Cues s. i, 3 a m. pr. 4, hum cris r. f. gra, quod vulgare esti II1LYN. Receptam lectionem sirmat lo-
102쪽
tius p. 7o. - vs. 5 i. adiectum leui Hundius ad Diatri Cronov. t. m. I, P. Ioi , explicat: quae non gravi ictu serit. - Sa. Haimb. Doum pro nudum. W.53. Tunc mihi trea ap. BronLh. raptas tum c. I. Oscilla; Bog. et Ed. non . cuias, male h. l. V. Heins. ad ovid. Ep. II, rao; Il Met. 6o3, Cyllenius vero mytas in suo legerat. ΗΕYN. II. V ossius ex Vinis h. et Vossicinis duobus ti m - tim. Gnc cara, quod in Zwie. I, α exstat, et Santonius, vἰd. Biti . Cr. p. et r. probasse videtur, praetuli. IIeynius tum cara. Gotti cum pira tram, et sibi pro tibi. Guarn. Ttine mihi - rapa ae
5. sed tamen a ta dabir ) San lenitis in Bibl. Crit. P. III
P. Ii-73, emendat: seu miala ruta dulit, ut male sit vix et cum aliqua dissicultato erepta. Feram Loe, si est males diahit; sed male rapta sunt infelle rapta. I lxv N. Est vere repetitio ali, qua versu 55, ut Santenius statuit, sed haec iteratio ad verba 53 rviris licebit oscula referri putest; neque ideo requiritur rapta dahit 5έ. Et recte vidit lIeynius, oscula male rapta esse inretie rapta, ut O id. Art. I, 667r Tantiam ne noceant leseris male rapta lesbialis ; unde ortum habet Satirenti emendatio. Neque equidem video, cur is, qui in speeiem osculis obnititur, tu dare nequeat, b. e. quae amatorem deleetent. - Mira ad-Modum mihi visa est 55 compositio nuta dabit pro rapi sibi
Patisiur. Diversa est eompositio apud Ovid. Heroid. XV, 44 zGetilia eantanti tu mihi rapta dabas, h. e. rapiebas; et Amor. Il, 4, 26: oecula cantansi rapta dedisse Melim , h. e. rapuisse. Vnde quum legendum esse eoniecissem : Rura dabis primo Laue scripturam in Guarn. exstare laetus vidi. Suspieiotiem illam firmare videtur pronomen, quod sequitur, ame; quod necessa-xium. quum subiectum mutetur, et antithesis personarum sui. Qua sublata, Verri ipse notat: offeret nullis preeitius tuis, nuru laque opera tua. Atqui hane notionem excludit adiectum roganti. uuod incommodum eum librari; vidissent, Oolenti Correxerunt. Pro drahit primo ZWie. I, ferit pr., sed a manu recentiore inferri mutatum. .
55. moae osmet ipsa roganti) Ita primum Maliger ex suo, eat Maxima librorum Statii et aliorum pars eum Guarn. occedit, reposuit; Mesenti Guel L a, 4, eum antea itide a Rom. edd.l en. et Aldinis lectum osset r post Oseeret ipse Dolonii. Tum mast Beg. cum Ed. Veu. utraque retinet; item Guels. 3 eum var.
103쪽
feret ipse roganti; Guel L a, Poot asseret. - Mox Melit Corvin. HEvΝ. I limib. post Omeret - mox etiam . Gotta. Post assert ipsa. Guni n. Post effert - ZWie. i , lima oolenti; in altero Molenti su-Perscriptum. Rogare absolute Positum est amatilium, qui Ductum aliquem si hi precibus expetunt. Catuli. VIII, 13: nec te requiret, nec rogabit in uiam. - Santentuq p. 73 vs. 55. U-
fCret pro adseret error est v pographi δε - Columbus in Excerptis, quas Helusio misit Syllog. Episti tom. V, p. i78. MMSchelseri post auferet Use ; auferet mihi se satis probul. Idem Iiber cum Guaro. dat roganti. 56. II. Vossius Melit, in multis apogr. llaaib. Goth. Guaria. repertum, ut genuinum. intulit. Seio Tibullum coniunctivum pro suturo povere, nec tamen ob codicum auctoritatem c quibus add. Z ic. I, a , et
quod futura praecedunt, vulgatam movere sustinui. U. 57. traetant un. Heins. damnant. et Ash. l iuxtaque tractant. Omnino negligentior est versus dictio, male tractant artri, ale habent, eontemnunti Alio modo dieitue aliquis tractiara rartem, qui in carminibus est occupatus; male, infelieiter, nullo Cuin successu II. Vossius I , Oscula pro saecula. H. Vossiua artes miserias refert ad artes capiendi , quas hucusque docuit Albius; miseras esse nihil proficientes; et male tractare inis Preto tur contemnere , non respicere et curare. Sed tractare ar- ωm est exercere artem; quod si male fieri dicitur, imperite vel praoe vel etiam infeliciter ars exercetur male tractare, si est male cum aliquo agere, male aliquem accipere, cum accusat vis Personae, non rei, construitur. 'ec , quomodo artes ad priora referri possint, intelligo. Hevnianae interpretationi repugnat pluralis artes. Ceterum artem musicam tractare obvium apud Terent. Phorm. prol. ι8. - 58. Iam tener, ut alibi iam Metus, cs. Obss. ad 33. - Heu male coniungere mavult Coerentius Tent.
erit. p. 7. W. . At tibi, q. Sie Broukh. ex optimis libris ; ante erat Iam tu, quod et Cueis. r. I, retinent Add. Zwic. r. Hau h. et Guam. In edd. Reg. Vicent. et ita codd. parte Iam tua, ut etiam Regius habet, quod equidem praeseram. Add. Zwic. a. In aliis at tu i Corvin. Iam tibi et Colli. Mox Ed. ROm. primis. 6 i. Pieriam ν Ed. Rom. Lips. Pierides. V. Heins. ad Ovid. I Met. 152. - doctos adamate Guelf. t in litum. IEYN. Goth. Derides. - IIamb. et ZWic. i Pieri s. - sia. Goth. munera
104쪽
nureri. ne Mincant, unde H. Vossius ad correctionem nec inneant proeli vis est. m. 63. Carmine ptirpurea est Nisi eoma Beg. ptirpureae Nisi Comae a nempe primo scriptum erat per compendium: ρυγurorae. Hamb. carmina pro carmine, et omittit est, ut , Oss. I. - Nisi est eoma V M. I. 64. non obtiisset ) Gueis. I eum var. niluisset. 65. referent γ referunt, quod Π. Vossius, ut necessarium , de eoti lectura reposuit, sententia generali optius milii videtur. - indob. oluar. Hamh. rol ore et annis. - 67. Vindob. H. Mamh. Musis - Addiciae pro Idaeae - us. Bern. sequetur. m. . Et ter e tonas errorutis e sent urbes Vid. Notam. Picre ad numerum refertur, quasi dicat: urbes adeat usque nil trecentas. V. not. ad. h. l. Implere ita ea re Oxidius dixit
et hoc ipsum exhibet Ed. Rom. cum moltis aliis, etiam Custis I, 4, erroribus in Dial ursos, quod fortasse ferri possit, sed non est elegantius I nus stolietis Meinsii explicet; verum etiam
sic carpticiare errores, non tirho dicendum esset, ut e lore -- rores propite dictum, non tirbes. Quae Vulpius affert, sensum potius illustrant, quam verba : tiro DL h. plane praetcriit. Stutius ero nil emendat otioni confugiebat: et tercens os erroribus e PDial orbe, h. e. monses . Male. G illi Deam suam circumgestabant et oppil.itim vicatimque si ipsem mendieabant; nota res vel ex Apuli iis . In Ed. lloni. et Coinelin. terrent δε - erroribus. IlΕΥΛ. -- 68. Paris. Nai iae. Venet. Iunone. - 69. ZWic. r, teri nic-nis , sed a manu iec tiliore. in I. contentis mutatum. Ilainti. ex Plicet - vi fieri pro . H. - 7 . Goth. Phrimos. Paris. Di-gios. Buriti annus Anthol. Lat. , t m. s. p. 662, erroni s Ti-hullo restitutum v lii, Gallosque stipeva oppidatim ei vieatituemcndicantes erronio vol vagabundos nebulones apte dici an Dotat. At ille vellem simul docuisset, explere sine ullo additamento notares porrextire, dieique lative pererro Cnio pro per
Oma eum' Cato. Mitselierlichius l. l. p. 5 ex lectio uibus expli-
105쪽
LIB. I FLEG. I IOIces et implent novam composuit implicet, h. g. errando adeat,tistis Lucano tu, 5, implicitasque errore olas, et Silio XV, si 8: Impliciae notus eaeco errore Oias. Ei enim paulo duriorem dictionem e Isine urbes errorutis, do qua consulas 'Ol. , tersa ac pi repleua Tibulli respuere visa est loque di ratio. U. i. Bliandi ιis cte. Scaliger haec ita concinnaverat:
Blandiris, Muti esse Ioetim Veritis insa Derelis. Supplici1tis miseria sentatis ipsia fiat ei.
ivntihus enim in mullis est, ei; am nostris; sed reele reiecIt Booti Lli. lo. Ed. itii il. ita distinetum : Biandi iis utili esse locum Venus, ipsa querella Stipi Iicibus , miseris sentittis illa fiastes, non male ; sed eoncinnius erit etiam primo loco illa legere, et hoc modo distinguere e
Hahent tamen et haec, quod displiceat. Docta est nota Bur- mauni ad Properi. IV, 6, 7a, ubi ipse emendat: .
Supplicis , et miseris foribus ilia fori.
Quam coniecturam Iloynianae praetulit Santentias Bibl. Crἰt. p. 76. WvΝo. idetur totum hoc di,tielion aut inter alia, quae
excideria ut, nudum sie adhaesisse, aut in alienum loeum illatum esse. II LYN. Vltimum hoc praeceptum puerorum animos
binia filiis, et precibus lacrimisque capiendi, quod exemplo I, 9,α9, 3o, praeclare illustrator, Don alienum et rationem superio-Tibus sententiam novam adiiciendi supra, 39. eamdem esse opparet. lnt gritatem igituo scripturae explorare restat. Nam 1L ossius, 1 Ieynii vestigia sequutus, ima lactim Vcntis; illa querelis edidit, et eolo post Venus distinxit. diam neque ipsa in sino collocari, neque illa ad qtieretis referri posse. At loea asserenda erant, quibus demonstraretur, in formula lociam Gaec puluin o inis citia esse. Quae loca H. Vossius ad s guis ea tionem verbi Oelle pro cupere, quasi illa librarium latere potui set, declarandam attulit, horum omnium compositio, inprimis Terentii illa lIee. I, I, 44 pramidium ocile se senectutistiae, iacit, ut mirus huic loco inseratur sensus. Pronomen nutem ipsa in suom sententiae reiectum milii quidem non displicet, quippe cuin illud infra I, io, Si, Atialietis e iticoque octiemiato iobrius ipse in fine versus positum legatur, et eadem po-
106쪽
testate nomini suo modo pra ponatur, modo postponatur. Virg. G l. lai Pmer ψ,e, et 3 8 Iose ρuter. Horat. Od. II, 8, id, Bis et hoc, inquam. Venus Usa. Neque de positura Pronominis ille iidem te habere editori novissimo patitur locus Tibulli I, a.
5 1. niam cetera curnet Omnia, de me titio sentiet ille nihil. Add. Iuven Vi, ini, Hoc Ptioris 'atriaeque, hoc praetulit iura sorori. Ile quidem asyndeton petitu victri non magnopere delectat. Itaque nisi imilia asyndeta, quule est apud Tucit. Agr. Cn P. ,
Domitiautis paratus simulatione, in arrogantiam com Osilus , claudiit proces excusansis et - agi sibi gratias Passus est, me retinuissent , IIoyriiatiam rationem amplexus essem. Ceterum hos Versus, si post i 7 collocati es ent, explicarem: Ipsa Vorius vult, ut blandis Darminibus pueros sibi conditient amatores. Nam blanditiae ad carmina amatoria pertinent. Ovid. Amor. II, 3, 2I, Blanditias relegosque Does, mea tela, resumsi; MOllierunt Auras lenia oorha fores. - sectiones et posituram verborum , quae 7 i in texta est, timia aut Paris. et Venet. Λpogr. duo modum
pro locum, plura flantibus Gotta. IIanib. cum ZRic. t, a. Paris. et Veneti Vnus liber lueroukh. pim i sa dat ista K. 73. Haec mihi, quae canerem Titio, deus Midit ores Pria-Pum tanquam oracula edentem , se tanquam sacerdotem canere
singit, ut monet 1 mah. sed cf. not. Scaliger et Menogius, ut de hoc Heins. Ad vers. II, 8 prodit. ICti persona dicta putabant, et corrigebant carerem: sed tu iuris notiones non incidit , nisi tu seqq. Nain ad ICtum perlinent illa : constat ni, ianua nostra patet, deducat ; sed interposita est alia notio magiari v. S. Porro Tisium Iurisconsultorum personam i κο Θιτικὸν esse putabat Maliger. Sed docte limukli. monuit, Titium non
IuΓ ousilliorum esse nomen, sed eorum, quorum causam n Sisngebant, ut etiam Caii et Sempronii nomine utuntur ICti,c Fama integritatis insignia suerunt nomina Titius et Seius. 1 . Iuv. IV, i 3: Nam quod turpe bonis, Titio Seioque. Mecbat si tuum. WvND Ipse Titium Septimium, uohilem ea aetate poc tam , Horatio familiarem, ad quem illius carmen 6 Lib. II criptum; quemquc ille eommendat Tib. Claudio Neroni lib. I, epist. 9 , et laudat l, epist. I, 3, i. , sed unico nominis argumento usus , intelligi contendit, ct erudite de co disputat. Idem l . ossio verisimile videtur. ND. Ayriu annus iu ita Tibulli f. 63 aliquem, cui illudere voluerit. bene sibi notum hontinein isto 1Ctorum loquendi more notari existimati Sed
quid scire refert, quis iste suerit sTum vero ipsa
107쪽
res satis docet, Titium esse cx poetae amicἰs, in euius gratiam hoc carmen scripserit. ΗΕYN. Cod: Paris. Tacio, et a. In m. Vetiet. Tillio et Tisitum. Formam coniunx, quae tu IIamh. et Ald i exstat, dedit v. Vossius. W.77. qui spernemur 'usquam legi video: qui vernnulti .HRYN. IIamh. praebet Fernuntur, quod lieynio . Si recte coniicio , priora et sequentia, cunctis ianua nostra Patet, postuli rovidebantur. Ipse vero non intelligo, quod li. Vossius pro vulgatas renentur ulteri, illi nimirum maiorem vim inesse. Goth. cui pro Quique. Paris. qui me. W.79. M. tempus erit, quum me - Deducat L Nimis aec Iole ex grammatico catione dictu in videtur; fortasse putes cogendum esse, quod poetae amant, Deduces. Ton us erit,9 Num me de cet. dam sic v. c. Ovid. II l Art. r
T Pus erit, quo tu, quae nranc ea cludis amantem, igida deserta noelo iacebis anus.
T Ptis erit, quum Mos orbemque tuebitur idem, Et sent ipso sacra eolent de .
Sed et alterius moris exempla sunt; Statius Theb. VIII, M6r
Iamque erit ille dies, quo te quoque conscia Iuli Tem 'la colam, reddinque tuus res usa scicer. s.
Ergo erit illa dies, qua te maiora daturus Caraar aB Emerito liabeat diseedere bello p
Iamque dies aderit, iamque hiatid procul augurare esse, Qua no a ME Menini, moles Semeleia, Liber.
Porro pro ferentem in uno Medio. Statii canentem ; sicque unus Ileins. Miror neminem coniectasse serentem. Diducat et diludat aberrationes; v. Gebhard ., qui et pro senem edidit domum o Scalig. noti . HEYN. Et vero etiam Laur. Santenium soluiti vidisse , Tibullum scripsisse deducaι - domum, praedicat Vulve- Darius in Callim. Eleg. Fragm. p. tio . Ipse vero Santonius Bibl. Criti P. III. p. Ga, senem veram lectionem esse iudicavit, quamvis alteri loca plurima a Broukhusio et Vulpio, et ab Uu-
108쪽
OBSERVAT. IN TIBULLIdendorpio ad Cie. II. do Invent. c. i. qNam quam nora era Consilio ad partes vocata , veri speciem conciliare possetit. - Vi A la. et Moss. 4, quo pro utitim: lloiub. quom , tit 84. quod Il. sius timplexus est. Poris . llam h et. Colli. Hiiaticat. Om- Des vero libri eollati contonetixtim retitient, et Latini vortia romptis erit quum vi l quo, fies erit quia, similiaque Cum Con- itinetivo praeseratis, suturi tum vim nequiparante. Composiae PD ut. Sed et praeterito, qua inquam alia de causa, coniunctivus post temptiς suis qtium ponitur. Cura. la. C. VI, e. 24: Ae irae anton temptis , qtium Germanos Gratii oirtute stiperaroni. Caverivium igitur censeo, ne coniunctivos in talibus loeis rutiles, uul
Νi. Heti heti. quam lonfo) Minus concinne in aliis qtiam Mara hias leti o ; ut taceam Mera legi. Mariathum suissct puerum Asiati eum, a Placieti cum urbe, Maratho, dictum, putat Eroti uia. ἔverum et tis nomen esse Cyrum, ap. 1lorat. I, Carna. 33, 6; ihi ei, in Pholiae Pum fastidires memoratur, quam Tibullus ei concit are studet ius ira Eleg. 8. Pro torquest fortasse rectius legeretur Ino est, quod melius conveniret Ionito timori, ut i orat. Od. I. io. 8, dixit . lentis ni erari ignibus. Ilevs. Vel loeus O idii Ait. Is, tu , Et tamen aequoreas Iorail amore deas sutis prohibet, ne ad loeum tentandum proclivis si niti. CL Tibull. II, s. 17. Aeque iliai manuus ad Propert. IlI, 4, 3 3, p. 53ι, Ilevnio asset, litur; at Sanieti ius l. l. p. 62. - lento rimores li. e., ut FO collinius luterpretatur et Il. Vossius, longo et diu mace rante. Posituram verborum Marathus lomo, quam ut eleganti xom Tibullo reddidi, tuentur Ald. Mur. Seui. apog. Ossii Octos Goth. ) Corv. Cuarn. Zwic. i, di, Paris. et Venet. ill i Oisensus non est Isornius in virg. Eecl. Iri, too : Heu, heu, qutim pingui mae r . si mihi latirtis in arvo i Add. Liv. I7, 39 f. r
heti. Vid. Stat. ad h. l. et interpretes ad Virg. Eel. II, 58.
83, ne turpis fabula fiam 3 Legebatur ante Broux h. furias, quod et in libi, ut Cuels 3: hui Si alius ia in Q libb. monuerat, esse itirpis scribendum; et sic iam editum video in Vicent. et
109쪽
in neg. Lep. Nee aliter Corvin. IIEYN. turbis in duobus apogr. et in tertio aliquo a mauu sec. Veuet. et Zwic. I. - 8έ. ministeria duo apogr. m.
r. discidium ante Brouub. dissidium legetatur, sollenni errore. at in Ald. i et Stat. disciuium iam Exsta L; Paris. V net. ΕWic. i, a cum duobus apogr. IIamb. et Corviu. prac Lent dissiditim. De differentia nominum discidium et disti litin intelligenter Grouovius ad Liv. XXV, 18, p. 99i, disseruit. WvND. ferre pro laturum esse, vel ferre posse dixit , praabest M. Roui. habes, quod in binis tiroukh. erat, nimis argute. HEYN. Infinitivo ferre animi sortitudinem , quam tum , quum haec loquebatur Albius, sibi inesse pracdicabat, significara mihi videtur. - pro At IIam. Ast. - mihi - abest. Verhum abessa cum dativo personae vel rei, cui aliquid deest, iungunt et alii scriptores , ut Cicero Ili ut. c. 8o, ,. an , hoc tinum illi, si nihil utilitates habebat, abfuit , si opus erat, defuit. Quam cou structionem Gemhardus non recte admovit Ciceroni de Ost.
I, i 4, 4, P. 55, Id autem eripere ullis, quod aliis largiare λtantum abest oscio, ut nihil magiς oscio possit esse contrarium. Nam sententiae eius loci significatio supra positu non convenit, sed ibi abesse notat alienum esse vel romotum esse, quod eodem sensu usurpatur apud Cicer. de ossi I, i 9, 4, scientia , quae est remota ab iustilia , et sextum casum requirit. Illud vero, quod scio primum casu sexto, tum tertio usurpatum est, virum eruditum sine causa offendit. Neque in partes vocaveris sensum Iocutionis longe abesse alicui, h. e. minime prodesse, nil iuvare. Quae Breukhusius h. l. comparat et disputat, ea magnum partem aliena sunt. - Vosia i longae. Voss. I, 3, 5, et Guarn. eum
Paris. fortis. W. S. turbo γ Statius et Scutiger ex Cliarisio turben; ut saltem inde constet, olim in libris etiam hoe lectum fuisse. CL roukh. mox pro celer duo reni r. Hos. idem dat Ilamb. - Turbon pro omnium librorum lectioue turbo ex Charisio p. li 7, M. Pulsoli. vccepi, cuius vel potius C. Iulii Romani, ex quo illa hausit Cliarisius, auctoritas apud Henileium ad Hor. Od. I, 25, ii, p. 4α valuit, et apud ll. ossium. - Idem e Voss. 4, namgrare να-gor Per praetulit, quum hae lectione actus late vagandi descri heretur. Sed primum notio lates ueque inest verbo Diagor , --
110쪽
que requiritur. Satis est tenere, Tibullum se repraesentare volnisse furore amoris ita actum , ut Nuritiam mente tranquilla consisteret, sed modo huc modo illite aegritudine animiserretur, itaquὰ se turbini, qui conci into motu volitaret, comparasse. Dei Dde grammatica Non patItur verba sic construi :turben et tis Derbere per solia; vi in vulgari textu insta est eonstructio: ut turhen agitur Per re Per sola. Denique compositio ego origor stiria pro ut turbo latina mihi non videtur, nedum Tihiilliana sit. Nam Latini in praedicatis personis vol rebus adiungetidis ea Omnia ausi non sunt, quae auctores linguarum ver- maeularom. Nemo dixit: fu es turbo. Iude sequitur, non maiorem in api' sitionibus substantivorum vel substantivis partieipi
liter usurpandis esse libertatem. Quis igitur latitie dixerit: ego vagor turbo ' At apud Horalium Episti II, 3, 475, Quem ι ero
arriptili, tenet o i ii qtivi legendo Non missura nutem , nisi plena cruoris, hirulas, si recitator acerbus tenere et occidere dieitur legendo hirudo pro vulgari: ut hirudo. reele verba ita composita emo . testatur loeus Ciceronis plebectua est hirtitio aerarii. Indubitata est, quum usurpetur tu es resticias, eiusdem poctae .lielio Epist. I. I. 4i : Qui recte MDendi prorogat horam , Busticus stimet lial , diam deflavit amnis. Quo loco quum ad subu- Iam utiquam re pietatur, eo clarius ratio eompositionis intelligitur, ut Epist. I, 3, 18 - Io, vel apud Theogn. 347, is , Oi
elisis q-d cani ete. Itaque vulgata agor 'si, quam etiam Paris. et Venet. dant, uniee vera est. πέ. oersat tib arte ) Constructionis exquis; lioris in eommentario notatae exempla praebet Ovidius Fast. III, 3ai : Iupiter 1 oeniet, υalida deducitis ab arie. Aen. II, 4, 3o: et teneriam molli torquet ab arte latus. Cf. Trist. II, 46a. Neque pedestres scriptot es hune usum respuerunt. Vid. Cic. p. Mil. c. ai, 56:' Adue - Martem communem, i stirpe spolian em iam et exstilantilem fieriis in percutit ni Miacio. Adde Epist. ad Fam. XI, Io ah in. Tu a certo sensu et oero itidicas de nobis. Et iis, quae II. i. singor ad Cie. de OT I, a, i a sine Ordine eollegit, insunt, quae ud tem saetati L - Paris. ndaueta. VeneL Ald. MureL S l.
5. libens ne d. Ed. Bom. eum aliis nectat, et mox posthaec: et interpungutii ante liuinc voce a. Tum aspera oerba aliquot rodd. apod thou h. Fortasse etiam noti legendum pro ne, vel nevi Gueli. I, ut eonion utur inter se ista. Ita occurras etiam