장음표시 사용
131쪽
las eonvivi;s interia; se apparet, et Plutarchus in Alex. c. 38 eonviviis luxuriosis amicos regis eum puellis alluisse testatur. Amie ii in tribus V s. v. 67. nee serebis Dicin fatiscit Ianua) Ita Broti Lb. ex aliquot libris post Gebhardum: in aliis, etiam negio, et Ed. noti . no Corvin. Palescit, quod istius interpretamentum. 11ΕYN. Adde apogr. omni u II. et C.) Paris. Veneti - At ZMic. a, a, eum Guarn. fialiscit. - Proprie loquitur Virgil. C. I, i8o, area 'ul, erericia taliscit. Aegantibus nec - fatiseis deelarantur priora, muscanimus frustra. Eiusmodi explicationes et pedestres adiecerunt seriptores. Liv. XXI II, 17: Ita prorsus respondes facturum
Romanus, nec pro transstigia hiabi tirum , qui non Murerint sociaratem ratam. - Actia. Vincuntur ii, qui ohnisi sunt. Dinosensus locutionis Ancor precutis cili itis patet. Senec. t Iippes. Ias: Precibus Litiu Aries pote,ip Similiter Suet. Tib. c. a i ,αTρugnari precisus. Audae ius ad inanima usus transfertur, ut I, 2, 9: rantia - Acta querelis. Male liamb. Dinctae et 68 Voss. aliquis metti, in inarg. manu. De usu loquendi manus Plena, la. e. pleua auri, mantis grauis, manus Mactici, et xiis χν sis visui docto egit Mitseberi. p. 6, 7. W.69 seqq. Haud dubie hoe est fragmentum alterius earminis ex quo lacinia servata et superioribus attexta est, fortasse pro pler argumenti similitudinem aliquam, etsi diversa res est. Sethliger vss. 69, 7o reliquit, et sequentes sex versus in Elegiam proximum post v. 3α reiecit, nec parum se in hoc auso e n-limnatum eredebat Osidii loco Trist. Il Ri , ubi, quum Aciso alios istius Elegiae versus recitasset, sublieit etiam hoc dist
ee dissiteor, primo intuitu praesidium hic non ex Iguum Aea
lig r. tiae translutioni inesse videri, quod tamen, re accuratius excussa, intellexi esse nullum aua ait alias rationes, ad El. seq. v. 33 commemorandus, nunc taceam, primum nec ceteros versus Albianos ordine suo recitat Naso; et omnitio dubitatissu invidetur, an hoe distiel, On a Nasonis manu pio elum sit. Adeo enitii male cohaeret cum ceteris, et sententiarum ordinem l Dr-bat, ut a male sodulo homine in Nasonis eodice aliquo appiactum esse suspicer. Nam post ea, quue antecesSETuut, 1eque
132쪽
Deniqua at Meauto nimium petit itio marito.
Quam alienum sit medium illud distichon tria potissimum do-eeant; primum, quod Deniqtie liuitas sententius superiores a suit : alterum , quod furti praecep tim. qualia in prioribus e m- memorasse videri vult, D ullum in eo disticho est; tertium, quod de fraudibus maritorum egisse se significat 'usor at in illis: Scit, cui latretiar etc., si euin nostro Tibulli loco eon seras, intelliges de ri alibus agi, non de marito Deliae. Meliore itaque iure fragmentum hoc relinqui eo loco videtur, quo in eo id illud collocatum est; asteriseos tamen praefigendos curavi, ut a superiore elegia seiungerem. ΗΕYN. Hationibus, qui titis disti-ehon O, idianum spurium esse urguere conatus est Iloymus,
mihi non persuasit. Nam post denique etiam duae stibiici possunt sententiae; tum praeceptum fiarii nec in disticho G , 458 Denique - mirum inest; nequct ita opus. Nam Ovidius Ostendit 44 - 4sia, Tibullum exemplo suo et earminibus silagitiosos inntiptas amores docere; huiusque rei doeumenta e cumine Al-hiano sexto eommode d promit. Itaque tale stirium 46t, est tale commeretum amoris suriivi eum nupta. dieque vero mi rum est, Nasonem , memoria lapsum, petita metrum Tibulli 5, 4 anto ipsas exscrerat usque fores, eo compositum tempore,
ubi Delia viro nupta non erat, in illud transtulisse, quo illaniati Imonium inierat. Ita vero nullum praesidium Sentigeri opinioni ex versu 7έ paratur; et quae 6 3 sequuntur, At tu, qtii, quum superioribus commode eohaerent. Rihil euitii his,
quae inde a v. 59 de pauperis amore prnedicaverat, animum auro eorruptae Deliae moveri, quum v. h7 intellexisset, de amoris si uetu iam desperans et iratus, ad eam, a v. 69, non sitie laetitia et solatio transit cogitationem, soro ut mox di. item corruptorem eiusdem perfidiae oppressura sit culamitas. Quae sententiarum series: Delia , quae fidem violavit, od uino rom mei non revertetur: neque vero inuiorem ei, qui nutio illa lauitur . praestabit fidem; et naturae congruens est, ct ΠΟ-
rutii excmplo firmatur, qui perfidia I euerae laesus, rivali seli-eio ei idein auguratur Κpud. XV , i 7 ἰ Aι ια , qui uetus cs I
133쪽
L B. I ELEG. VIDDr - translatos alio moerebis timores. Cons. similem sereot sententiarum nexum et usum formulae transeundi Ar iti II, 3, 59 - 6 i. - Ceterum ad Gii, Io compares Proper t. ll. 9, i r Iste quia est, ego saepe itii, sed Iors et in hora Hoc ipso
. mea fata timeto) Erat stiria. Beduxi lectionem. quam Plant. et aliae quaedam Edd. inde a Mureto habent, qui primus induxit. Nam etsi eo licum auctoritas deesset, ratio tamen et sententia fata postulat, non fiar a , quae ex seqq. , intcrpOlatione laeta, illata sui l. rime o Broux hus. recepit o pluribus, ut ait, libris, pro vulg. enoelo. E Cueis. I, 4, furia cauem, α, 3 furta timeto exhibent. Fata timeto: Dempe, ne eliden modo aliquando, ut ii iiDe ego, desexaris ab ea; nam inconstans et ineerta est fortuna: Versatur celeri Fors let is Orbes rosae. Sio uorat. V, Carna. is, l7:
Vt iurra aliquis defendenda suscipiat , statuere necesse est, ipsum Tibullum novus insidias rivali suo parare. Sed absurda sunt ita sententiae omnium trium distichorum, si de se pocla illa monet; et scitis lepidum est praemotiere eum, cui iusidias facturus es, mprimis in timore, eumque hortari, ut si utitur
puella, dum liceat. Praesidium tamen huius et lectionis et iu-terpretationis poli possit ex Ovidii loco multo ante laudato Trist. II, 4 inde euim intelligitur, nec asonem versus ut iter quum de Τibullo ipso aecepisse :
Sed primum in suspicionem adductum est a Dol, Is totum distiae hon. Tum meliorum librorum lectio est: obombtiles illo. Latet etiam vilium in Unum vel cum , pro quo scribendum et r. ii, mi intretur e ciar solus oliam let ille: Cur etc. ut sit: Scit, eur illo se. etii latratur solus obambulet. Nee ad O , de se poetam haee dicere voluisse . seu Aaso seu quisquis ciuetor distichi est, existimasse videtur Versus Ovidii e codi- eum vestigiis ita emendatidos puto: Scit, cui Miretur, cur so Ius obambulet ille, Qui tolles estitiaias eas eri an e Iores. Ium
134쪽
additamentum vulgare quum solus obambriat Ose alienum est et a verbis Mit, cui latretur, et a loco, unde haec ducta, Tibull. I, 6, 3t , 3a. At ex correctione mea verba cur solus obambulet ille, Qui- Tibullo S, 73, 74 accurate respondent. u. Ceterum qui potior Dinces un. Stat . et un. II ins. Perperam. II. Ilumb. potior Mincis; Golli. Otaces pro nuric es Cum uno apogr. - fata in Monac. Vindob. et AsL. - furta in celeri apogr. Ilanda. et G. Zwic. I , I, Paris. Cuurn. COIN. Euctis oeto, quod H. Vossius praetulit, praebent Voss. Secundus et indob. cum Ald. 1, a, Muret. et Scal. - Alterum timem est in ZWic. i,a, Paris. Guarn. Corv. Venet. Et novem Rpogr. II. et G. Meto illi, pulti, intulerunt, qui Tibullum rivalem ex animo monere credebant. W.7o. Versatur celeri Fors imis orbe rotae Fortunam antiqui interdum globo, alias v. e. Cic. in Pison. 1o rotae insistentem exhibebant, ut late docet tiro uLh. contra Scaligerum, qui, quum id non memiuisset, ex suis reposuerat orbe cito. Pro fons sero in libris, ut solet, sors; id in tribus apogr. et Corv. Iia Z vic. i , a, Paris. Guarii. Iamb. Goth. et Veust. Fors. m. in Reg. sors bre, is. Vti h. I. Orbis rotae, sic coiitra orbis DO-
tam dixit Virgilius in noto illo Georg. IV, 48.: νcnto rota constitit Orbis. Absolute rotam Properi. II, 8, 8 7, 3 γdixit in hunc modum I
VDeeris aut Mineis; haec in amore rota est.
n. celoris Goth. , rota in uno apogr. et Venet. W.73. Nam frustra q. Guel f I. ΙΙΕYN. Opinione II. Vossit, quae hic narrantur, non vera, sed per iocum et risum ficta esse, quid proficiatur, profecto me fugit. U. 72. ac refugit al. atque fugit , cum Guels έ. UEYN. Statius notavit: in veteribus libris legi adfirmant , Sodulus, et crebro Prosyicit atque fugit. Inde et ex tribus apogr. Η. Vossius
recepit et crebro, ut suavius sonans. - Voss. I aliquis cuinuam b. a. m. et refugit. - Ceteri libri his ac. - llumb. cito pro Crebro. - vs. 73. Goth. Si bimulat. - Guarn. inde pro inde. N.
74. exscreat usque Regius, Guel s. 3 cum aliis c quales sunt plures Statii, Corv. Paris. Gotb. m. solumni permutatione, vid. I, 8, 36, et I , a, 89, Ose. - Apogr. unum ille. Guel L4, atque. IIIPYN. exscreel usque imitatione Ovidii Trist. II, 46O, Iolies exscreet , satis delauditur. U.
135쪽
5. Nescis Colot., nec alius adstipulatur. - utere quaeso Versus sentontia vix digna est, de qua inultum labores; nec tamen satis intelligo, quorsum specteti idetur esse: utere sortuna, dum ea potiri licet; nec tamen ulcre absolute a pocta vi, detur poni potuisse. Substitui voci quaeso , quae per se friget. Possunt multia: utere Mento, seu Melis, seu remis. Haee ex ipsam petita essent: at e literarum ductu ductum est, quod a- lield pro certa emendatione apposuit Silv. crit. P. IV, p. 63, utcre quaestu. commodis tuis et exerce mercaturam. Quue nescio an multis sit probaturus. IILYN. furtivus amor ιλο ε ap. Mimnermum est amor, quo clam frui Delia a Tibullo arguitur, ad rivalem inquietandum. Virg. Aen. lV, 17i: Nec iam furtiuiam Dido meditatur amorem. Et furtistis amor pro puella amori surtivo indulgens dicitur, et parare de claudestiuis dolis et artihus. Commode autem ex verbis clandest nus amor Prouomen eo ad verbum utere assumseris ἔ ut 1, 3, 47; At tu, dum Primi foret tibi te oris aetias,
Diam Mernat sanguis, dum rugis integer annu , Vtere
Latinos verbum tili absolute ponere potuime, nemo demonstret. quae. O est ironice obsecrantis vel irridentis, ct verba nescio
piau certo aflirmantis. CL I, 6 , 6 , 55. . 6. in liquida nat tibi linter aqua γ pro nat alii iam, vel,
ut Reg. et Gucis. 3, nam . Tum ,cribendum seret: it liquidunam tibi linter aqua. Pro lintre glossam exhibet Ed. ROin. na- is. IIm N. nam duo Monae. et Vind. cum Paris. et Hamb.c a. m. - luvius Vindob. N.
a. ut in ear Sic Reg. et Corvin. Guels. 3, a, 3 , sicque
editi ante Scal. et ili oti, h. , qui inducas e paucis intulerunt. 11. Inducar in ZWic. i , a, Paris. Guaria. Corv. et Venet. est, et in omnibus apographis esse testatur H. Vossius. - Goth. a. m. indiceti - ιn pro inducar - nuhi. - In Voss. 3, versus a - aa post Sa collocati sunt. U. 3. saei e ρuor haec lectio a Brou h. recepta; nec tamen alia eius auctoritas, quam quod Muratus alios sic habere ait,
136쪽
OBsER AT. IN TIBULI Dsus vector alii Quid tibi saeue puer; quod et de virorum doctorum omendatione pronuntiari solet. ulgo sn Iiae legitur Vix dixeris. qtiomodo haec corruptela oriri indo potuerit, nisi sorte ex scripturae compondio. Non quidem prorsus alienum illud: quid sti istae Iibi est me in , in me, quare tam saevus es in me y partim tamen commodum. In sine versus multi ad dunt est. ΗΕYN. Stime puer Vossiani duo i , έ cuni Cuam quentur. Cetera apogr. cum Zwic. x . a , Ilamia. Coth. Paris. Corv. et Venet. mPolline, quae lectio defensorem Daeta est Coerenetium p. 8. Is sibi eam tueri posse videbatur eonstructione simili quid entisae. De compositione quid saepitiae nemo, puto , dubita, it, at constructio saetutia mihi est cum nliqno , cuius nullia in exstet exemplum, neque ratio cogitari possit, improbanda milii videtur. Torent. Adel. II, a3 : Quid fili resim cum Osfp Λpud Plaut. Aul. IV, 4, 4, Strobilus vexatus et
verberatus queritur: Quid tibi mocum est commercii, senex' -- Ceterum ZWic. i , a, Paris. Gnarn. Corv. Coth. et plur. apogr. c. Venet. et Ald. i praotioni magna est; quam lectionem, ut vim maiorem verbis eoitelliantem retinendam censet Goerenetius; neque exempla copulae est in pentametro his positae in
Sintius et Scaliger eieeerunt copulam, quos non sine ration secutus est Brouhhusius. llam b. magis. U.
sieque neg. cum Corvin. Guel L 3. ΗΕvΝ. Niam mihi Paris II.unh. Guarn. Corv. Zwic. t. a, iam mihi iam Delia, sed a seriori manu utrumque in nam mutatum cum Venet. et apogr. nonnullis. - Coth. iam mihi tuetur. Pro iam Delia IInmb. mea Delia. Coereiario iam iit eoque loco languere visum est, et requiri particula causam indicans saevitiae Amoris: itaque scribendum esse Nam mihi - niam Delia. Ego sentio, Particulam causalem neque pentametro praeeedenti neque disti.
eho I, a convenire. Etenim, ex linguae ratione, vel ha nam mihi tenduntiar casses, ad penta metriam relata, eausam eonti nerent, cur gloria magna non esset, insidias homini composuisse deum ; quae sententiarum connexio inepta : Et post sententiam generalem Semper - Amor exspectes non particulamnam, sed specialem: et in in nunc id mihi usu venit; eaque inclusa est verbis Iam mihi tend. casses. Amor insidias struens
137쪽
Vae 'artem stigias non omnia retia fiaties . Quae tibi, quam eredis, pluria retemiit Amor.
Versus sextus a Coth. a. m. abest. Voss. 3, calida. Voss. 5, mente, in marg. novie. m.
7 sqq. ΤOtum loeum ad vectum sere reddidit OViditi, Trist. II, 447 6 a. Adscribam numeros versuum poetae nostri;
odore iti nil durum putae esse Τ tilias, Me etiam da se quod neget illia Miro.
Fiauere eustodem demons doetiisse fateor Seqvie auri miseriam num ait arte premi.
Saem, oesiae gemmam dominae a numMe probaret , Per caussam meminit se tetigisse mantim.
mque refere, digitis saepe est nuruqtie Devitis. D enetiam mensae duaeit in orbe notam.
m qiailtis a suetas Meat do eorpore Iisor, Impresso feri qui solet ore, docet.
Denique ab ineatito nimiram retit ala marito, Se quoque uti semet, precet ut itia minus.
Cur tolles clausas excreet ante fores.
Multaque dat talis furii praecerta, docetque Qua nuptae Possint fallere ab arte viros.
. Illa quirim tam multa negat Tam multa Latini quidem dicere solent pro tot: vid. Bumann. ad Lucan. I, 39q; IV, 57 i: hic tamen sententiam parum commodam reddit. Vulpiuq ita explicat: satetur quidem, se cum rivali meo fuisse, tamen negat graviora illa, nempe concubitum. Sed ct boe a Tibulli ne ilitate a hest. Facile in animum venire potest, legendum esse: iam pro tam , ut multa sit pro multum, ut Maliger scribendum ame contudit, comparans Ennii illud multa manus tendebam. Ovidius II Trist. 447 hunc locum ante oculos habens:
138쪽
Credere iiιν anti diarum putat esse Tibianus, .Lc etiam de se quod neget illa μιι o.
um e coniicere possis, eum Iegisse: Illa quidem iurata negat. Properti I, 8 , a7:
Quam longos habuit nondum iurata capillos.
tibi ri Burm. puit, qui vellet: Illa quidem insimulata negat. Potest etiam sic refugi: Illa quidem sua furta negat; quod expeditissimum foret. In Ed. Bas. expressum: Illa quidem ttiis multa n gal ae credere. Durum est. IlEYN. Multa pro multu ut apud pedestres legitur scriptores. Nep. in Epa iniri. c. 6 :Quum in oratione sua multa inrectus esset in Thebanos. Caec. ad Cic. VI, Ep. 7: Qui multa deos uenerati sunt contra eius Falutem , quibus comparanda sunt graeca Aesch. Pers. 4:i9 , Iiολλῶ λακλυτιμ. Add. Val. Fl. I, 757, multa cunctari et Virg. Aen. IV, 39o. Particula autem tam adiectivis et adverbiis ita, ut neque quam neque ut sequatur , saepe adiuncta vim fere superlativi conciliati Catull. 8, G, Ibi illa multa tam iocosa. fiebant. Ad verbum neges advoces. ad se tentiam complendam, Pronomen hoc. Porn gare etiam versu sequenti sine casu PO Fitum esse apparet, et negare apud Cic. Philip p. Il, α8, 69, Etsi iam negat. Frequentius negare ita usurpatum vidi, ubi quem rogatum vel inuitatum rem recusasse, significare vellent. Cic. ad Fam. IV, 4, g. 7: dixit Caesar , se senatui rogant de Marcello ne hominis quidem causa negaturum. Iuven. XIV , a 34: Hostatus aia haec aliqtiis de ponte negabit. Ita de Mena, qui ad coenam vocatu venire recusaverat, Philippus oratorvpud Horat. Ep. I, 7, 63, Neget ille mihi ' Similiter credere h. l. Et apud uocat. Od. II, 8, 3-S, Dente si nigro sieres ,
Nes uno Tur ior ungui, crederem. Ovidium, vim verborum tam mista negat, quibus obtestationes etiam significantur, spectantem, non mirum, dixisse. Credere iurasiti h. e. tam mtilla ne- muti. Itaque. quamquam Saulento B. Cr. p. 64, Hunius couiectura iurata Tibulli inanuin assecutias esse videtur, ipse quidem Versum sanum iudico cum v. 1 ossio, qui coviecturam Santonii rilla quidem delicta uegiat, Meo Ovidii Ana. II, 4, 3, delicta
fateri firmatam, attulit, secutusque unum codicem ΙIeins. C Pulam est sustuli. Quam nisi etiam ZRic. i,a, Guaria. Paris.
139쪽
Coo. IIamb. et Goth. cum ceteris apogr. , et V net. eum Ald. 1, a, Mur. Siat. Mai. tuerentur, omissioni non obniterer, quaaiti stio hexametri Horatii ML I, 9, 4a, ut contendere durum est prohata est Benileio p. αλ. m. 8. tisque ipsa unus Cebh. , quod neget ilia uti. Brou, h. . petitum ex Nasone. Etsi pernomi illa pro tisque lenius ae mollius esset. Vnus Statii etiam, Nam sis et de me p. ΗΕYN. De vocula usque cum pronomine in libris mutata eL I, 5, 74. Et Statius dedit illa tam , quod in I s. 3 exstat. Compositum
tamen pernego non facit, ut adiectum usque superfluum putem. s. iti re Custis. I, laedere. ΗΕYN. M. Vossius E eouieo uno recepit posset quo, coli. I, 7, 3. Sane pu et quisquis, si ne aliaque verba, initio sere seu lentiarum collocanda, postulante vel metri lege vel sensus ratione vel soni suavitate, interponuntur, vid. 1, 3, 79; I, io, r; at h. l. editori novissimo sententiae metrique obstat ratio, ex qua verbum , cui pondus inest maius, post caesuram tertii pedis . Dendum est.
Praeter ea, quae ad I, 5, si ullata sunt, es. I, 4, is , I, io,i; lI, i, 39, 4 i. Atque pondus inest verbis quo - ρacto, ut reia Iativo III, i, is, Dicite. Pieridea, quonam donetur honore. Add. Horat. Ep. II, i, at .u33. Et altera pars pentametri, si quis requirat, similiter apud Albium composita est I, 3, 89; I, 7,
i. II is denique adde codicum auctoritatem. - vs. Io. Ita Ititi. iam. pro nunc a. m. . - Ald. a, a, Mur. Scal. Stat. Heia. At apogr. ZWic. I, I, Paris. Guarn. Corv. Veneti heti, heti. v. ii. Fingere itine didicit causas, cur solia o Marci, Cardine tune laetio orerere posse fores ) Reposui e codd. in quihus Guel L i , 4 utroque versu tunc pro nunc. Ita erat in antiquis Edd. etiam Boni. et Lips. et in vulg. itide ab Ald. see. . male mutatum in Maligeri edit. qui Ald. x sequitur; et ita
sonsus exigebat, structuraeque et totius loci ratio. Omnia enim praeterito tempore esseruntur, et si nunc stare deberet, requiareretur euhest; sed est etiam in se l. ahires. Viderat hoc etiam
Ayrmann. in Vita Tibulli g. 68. Porro pro etin quod ab Aldinis, Mur. Stat. Mai. reeeptum, in Ed. Bom. Et Lips. aliisqDo vel l. edd. , ut et in Guel L i , I, 4, est tit: in Corvin. autem, queis. Tum in Viueent. forem. a qua totum sequens disiichoia aliast. ΗΕYN. H. Vossius, ea secutus, quae ipse ad I, i, ut praecepit, ii . ia, i 3 dedit tum , idque in pluribus apogr. esse testatur. Ego ter repostii lianc et Meundum notam tid eundum locum iactam et ex codieui auctoritate. Paris. quidem ter illud
140쪽
exhibet: et AH. a, Mur. cum Stati Apographorum pars tunc, Pars nunc praebet. Particulas autem nunc - tunc sibi oppositas esse, doeet etiam Tibull. I, 9, a9-3t et Iuven. VII, 9.
96, Quis nunc erit aut Proculeius. ...' Tunc Par ingenio Pretium , tunc utile mullis. - Goeren Eius ad lectionem nunc - nunc proclivis , notat: α didicit , , est h. I. scit, leuet, sc. ume edoeta, et exercitatione confirmata. Ita optime sibi opponuntur nunc didicit - tunc dedi. is Et sane sententiari eius su fragantur libri ZWic. 1, a, Guarn. lib. Schess. cum Veneti Ateontra eam rationes IIevuli satis valent. - IIamb. et Corv. nunctum. Goth. tunc - tum. - Pro cur, quod firmat Monac. et Guara .,
dat IIamb. queis, Ash. qua, in marg. ut; cetera apogr. Gotb. cum ZWic. I, I, Paris. lib. Scheis. ut . - Coth. fertere a. m. pro Pertere. Venet. forem pro fores. W.i3. Tum succos h. Etiam hic Rom. et Lips. cum aliis, Gueis a a pr. m. 3, Tunc , quod maiorem vim orationi conciliat. Novatum in Scaligerana tum. IIEYN. quod est iu Corv. IIamb. Guarta. At ZWic. i,a, Goth. Venet. tunc. Paris. Guarn. ZWic. t, a, Ilamb. Goth. qtieis, quod cum lieynio propagavit H. V sius. Reduxi quis, scripturam Ald. I, 2, 1ur. Et Stat. - Corv. abesset pro abiret. - Forcellini sub v. Eudisos primo loco ponit verba Tibulli succos herbasque h. c. succos herbarum. .r6. yeccet ut ilia minus Servavi hanc lectionem, quia non multum reserebat, utro modo legeretur, quamquam Pro Vero non habeo. Verius est, quod in omnibus legitur: Peccet ut
illa nihil, nisi quod Venetae peccet. ut ψsa nihil habent. Broukli. in duobus Italis invenerat minus, quod probabat, quia ita etiam Ovid. in illo loco II Trist. 458. Milii vero ex nouimo ista lectio in duos illos libros venisse videtur. II E N. neynii iudicium amplexus II. V sius reposuit nihil; quem Sequur. am nihil habent praeter codices etiam Corv. Vetiet. Ald. i , a , Mur. Scal. Stat. omnesque editiones ante ili oukliusiuiu, qui primus, quod sciam. dedit minus, quod est in Oss. . et Guar u. vid. etiam Stat. Ilroukhusius , ut Ieetionem nihil praeter Albii mentem iudicaret, eo, puto, motus est, quod existimabat, Tibullum stultum fuisse, si, dummodo rivales fructu Deliae intercluderet, ipse ea carere voluisset, neque vim 1eloto piae Albinuae animo cal iebat. . 17. 18. neu moenes celebret Reg. cum aliis, ne. Inox IaxΟ-