장음표시 사용
111쪽
II ISLatii suspἰeioni, esse suppositos versus , quum bis eadem res dieatur. In Cuels. fertim mutatum in fori, haud tu scite. II Ev N. Gotho edus, qui in notis ad Pandect. lib. 5o, tit. 4, L i 8. p. 6 editi a o8 hune locum et I, 94 ar ad auctoramentum gladiatorum, occi , tire, Derbera, refert. ibidem verba huius loel sic affert: Vre, feri et tomiae. Haec in marg. lii, Meo n. - verba libeat - ρ thae ad Ure - torque pertinent, quae per se plenum non habent sensum; at iii iis, quae sequuntur, horrida M. u. ad integritatem sensus nil desideres. Constructio igitur il h. υ. , ne libeat - posthac, quam M. Vossius iniit, misi improbatur. Ceterum verba adiecta horrida M. d. . quibus sensus Priorum auctus iteratur, magnam ha hent viin, qualis inest Virgilio Aen. I, 56α r soloite corde mertim , Teucri , secludite curias. Statii autem iudicium a prava et lectione nec pro ne quam dat Zwie. α , Corv. me ) et coniunctione post haec h. M. d. quae et in Corvin. t sententiarum 5-8 interpretatione pro- Letum est. Λliena est e niectura n . Variae lectiones apogr. sunt: ferram ainb. - licent s Colh. et Venet. γ - cuiquam post Mee t Goth. Bainb. Guarn. Coo. Paris. Venet. Ald. i.
7. Parce tamen per te L. ) pro per te nostrἱ eum ant quissere Edd. et libris parces importune repetistit. Sed iam in Ed
astio est te per, et in Aldinis IIui eloque. In Cueli. a autem diserte per re, ut Et in 3; in 1 Ernsum et parce relictum. ilEYN. Zwie. I, I, Paris. et venet. cum pluribus a gr. HaiDh. Goth. parce pro per te; perperam. Nain praepositio per , quae est ante Venerem, ad foedera retrahi nequit. Pro lumen liber Vo .anus mihi. - Ille em - d cor. In pronominibus ita eoniungetidis brevitatis studiosissimi fuerunt veteres. Taeit. 4nnal. xl Il, 36: --debant Oisere, quis ille - Ur isset. I t dicor h. l. , ita feror usurpatur apud Ovid. BerouL VI, ii 4: En ego Minoo niata 'Thoante feror. m. i. υseque ter circum distriari stilore puro puro a vi purificandi. Brou kh. eorrigendum arbitratur sis sire inoo, quod perpetuum sere sulphuri epitheton est, sequutus uetus uui in
O, id. Fa,L IV, 739. Sed vide ibi Burmann. CL Art. II, 3as, et
ibi Burmanis. Pro ter alii, etiam nostri, te, quod probarat Sca liger. Sed est aberratio librarii. Sic. su p. I, 3, ii. Ed. Itom. etiam te sustulit. II E v Et uanab. cum Corv. exhibet re, quod ab illis illatum opinor, quibus ad vel hum lustraoi proniamen te ex prioribus arcessere durum iidebatur. u. Vossitis ud lectiυ-
112쪽
Ira OBSERVAT. IN TIBULLInein Florentini , quam Statius assere, ipse ego pro i 'seque Pro haudam proclivis est. Sed vid. Not. ad. I, a, 63. Mia. Carmine cum magico Praeciniasset anus γ ita in optimis. At veterem scripturam esse pro Mi1set , Scaliger Contendebat, idque receperat, quasi anus prcicumberet, Carmen immurmurans; nec tamen nisi in uno Statii ita lectum videas. Alius liber Statii praetimuisset, tertius cum Venet. Pertimui,ael, c Goth. a m. Perliniasset quod contorte explicat Statius ad J.a, έ i, p. 33. Praecinere vero vel praecantare dicebantur ι . . V. Grouov. Obss. H, c. I. 33. υse P. Use ego curaui Flor. Statii et Vindob. sae in somnia , quidam scaeMa. Cf. Notam. IIII m. Scae a somnia, h. E. somnia tristia, nullum e veteribus dixisse, contendit H. Vossius, quod salsum , si quidem Apuleius Melam. lib. I, p. 59 ,
scama et graὐia somniare dixit, et Iib. IV, p. 296 scamissimo somnio cumulatur infortunium meum, ubi vid. Oudend. Omitto, scaevitatem fortunaes, scamum mentum apud eundem usurpari , et similia apud Gellium aliosque e. Sed quum sormae samus, sca Mus vel sc vid. Virg. Acu. I, 295 in libris scriptis crebro permutatae sint, quamquam in Codice Tibulli nam m. , excepto loco IV, 3, ari ubique Pro me us et famis forma altera reperta est, hanc in auctoribus saeculi Augustet non nimis Calido arripiendam esse iudico. CL DruLenb. ad Liv. II, C. aT, P. 354. - Ad in a somnia illustratida II. Vossius Senec. Here. Fur. io8a, Eu fusus humi saeua feroci Corde volutat somniα non apte affert. 'am ibi Heretilem , post caedem liberorum somno oppressum, facinora crudelia et impia somniare, opinatur chorus, ut ea, quae illum versum sequuntur, clare ostendunt. Aptius comparaveris Val. Fl. I, 3as: Quos ego iam mente dies , quam fama insomnia curis prospicio 2 Add. Sopli. Electr. O δειυσN Aianis. Ceterum interpuneliouein post procurasei et nocere sustuli, ut iungeretur e procuraui somnia Sama, ne etc. Terent. Eunucla. lil , 5, 34: Continuo haec adornant ut Moret Pro adornant, ut haec Moet. Et in versibus, quos Aeneidi as sutos autumant, Micina coegi, Ut quianaMis asei Parerent arma cotono , dictum pro coegi amis vicina , ut et c. Apud ullos poetas similia sunt liberioris verborum collocationis exempla. II. Vossius eum Mureto, Statio, aliis commate post Procura, it distinxit, sed verhum Proetirare . significans exsequi ea, quae ad expiandum pertinent, cum coniunctione ut vel ne non construitur. Pra ne Golli. nec; Venet. Possini pro Possent, male. .
113쪽
1έ. sancta - moti vetus erat lectἰo, eui Aldina xeo. qnum Mur. substituerat salsa et quod eleeit Si alietur librum suum sequutus, cui adstipulantur plerique alii, semian Gneis. i. 4
guout diei vix potest. Deinde participium deveneritis. aevo certe Tibulli , passite usurpatum non Pst. Nam quod Oeneralias
in eo inpositionibus Oeneria Ceres Det mcerdos passive tiqui' tum ex prisco sermone restat , et Menero apti l Plautum legitur,
hoc nihil ud formam tietatis sequentis dei eneror pertinet. Coniectatio autem , quae in itili analogia nil liae, lubriea est. Aduo quod difficultas temporum, qua tu ille movit, ad salsam reserenda est Doliouem formae deo errandus, quum pro participio scilieet sui uri vulgo habent. Ego quidem verba ter sancta ue Meneranda molia ad somnia apposita puto, ut causa declaretur, cur Tibullus so innia procurarit. Simile est appositum apud uo- Tatium Ep. II, i , ditis e seu lamen eat operae pretiam cognoscere , quiales Aedituos hnberit botii sperantia domique Vir tis , 4ndigno non commis endia poetae. Ada. Tibull. I, 7, a. - In Vos 3 distichon i3, i. post I, 6, uti eolloeatum est. Pro mola Goth
i5. uelattis flo recte revoeavit hane lectionem Vulpius . sitam est vitta, iustila. LIV. I, 3ti: eripito Pelato sto lanae oe- tamen est ; ut ibi eum Drahenti. interpungendum. Brou khusius D ulla auctoritate mutarat in lino; quod in Guel a pro var. leci. Multa ille tradidit parum accurate ad hos versus. ΠΕYN. Statius sitim capi is tegumentum capitis es e putat apud Arnob. VI, p. a18, l. 4 ed. Elementi. ; sed i hi signis,uari siguram vel formam eapitis Foreelliti ius recte nota it. Nam apud scriptores illius aetatis sitam si auram , habitum , sormam notat, ut
apud Apulei. Metam. lib. IV, p. ti88 , M. Oudend. Mirgo floliberali , ubi vid. Elementi. et Oudend. E plurali itinisis solutis Tibullum duas tunieas gestasse apparet, de quo more vid. For-
s. Vota norem Triolae n. s. dedi Triolae Scaliger cum melioribus libris, etiam Regio et Cueis. 3; ante legebatur V neri; sic etiam Cueis i, 4, et apogr. duo Coth cum Venet. Quidam libri eiretim. sie Cueis. I ; et ilema. superae. ab alia
114쪽
manu tit Veneri. Vindob. Tmolis. Guarner anus Craemae, et Paris. Creme, utrumque ex Trioiae Delum. Hor iam Corradus in Quaestura p. 3uo, Ed. Lips. e codice antiquo repone Bat , invito tameti magistro suo Egnatio. qui Veneri defendebat ex virg. l. Vlli, 3 8. Sed et ibi res sacra fit dis magicis vel inieris, minimo vero ad aras Veneris. Pro dedi, quod est reddidi, persoloi. Statius habuisse videtur itiit. ΗΕvΛ. Sed quum Pa lectio in eommentario eius tantum sit posita et explicita, neque in ullo appareat codice, eam scripturae mendam puto. Memoriae enim illius fortasse obversabantur lora I, 7. 54; IV, 349. - Paris. Moca pro Mota. Coth. silenti. Voss. 5. bibente.
Male post persoιυi ab aliis plene distinctum esse vidi. v.
Io. sed rentiente deo ) Santen. ad Propert. p. 9i . malebatet. IIRYN. idque, quia At praeeederet, ut opinatur M. Vossius, qui ipse, tanquam particulae at - seu incommode usurpatae essent. Ah mihi, ut antino agitato conveniens, de coniectura minposuit. At enim particulae at et sed ita differunt, ut recto ita eompotii possint. Nam primum Al mihi oppos; iam est ver his smitur alter , hoe sensu t At ego spe mea sum destitutus. Plaeuit autem Tibullo opposita incipere a partieula ni cum Pronomine vel Domine iuncta. I, 6, Δ7 : Saepe mero somnum poperi tibi r ut ipse bi iam Sohria - pocula a et I, 9, 37, at ego.
sed renuente Η o Q. sngebam, li. e. singebam frustra, ita ut demens in sententiam non maiorem vi in habeat, quam I, 9 45, Tum miser inferii interpositum miser, aut malus apud Virg. Aen. I, 35a. et aegram, mtilla mtilus simtilians spe lusit amantem. Similiter Graeci adiectiva orationi interserunt. Sopia.
censeo. Exempla interpositi adleelivi miser dedit Foreellinius.
Ita carere poteris eorrectione Santetiit, eui eum verbis renuenta deo eadem notio, quae adiecto demons, inesse videretur, et pro seu reponi plaeuit, ut alterum altero explicaretur. Particulam quidem et sereiadam nego. Nam iustae compositioiam hae gutit :felicem estnm singebam demens , renuente Eoo, vel e f. M. f. d. :niam sentiebat detis. - Ceterum seri ploros illi, quos adiectiva ita interposuisse doetii, aptiore ea erili earunt i eo , qtinni Tibullus adiecti sum demens. Codices omnes tuentur at; IInmb. ait. m.
115쪽
xa. Area dum messes sole calente teret h. e. fruges terentur in area I v. not. Ita etiam Hor. I, Sat. i, 45:
millia frumenti tua erisera area centum.
quidquam pinguis paleia teret area culmis.
Messes area eram tori ere iam s.
c Similiter dixere Latini : enminus urit, ut Horat. Sat. I, 5, 8r;
mos eum foliis ramos urente crimino. .
Sole calente vero ex Bomanorum more , tum , quia urea pate- . bat; erat enim, quod ia in in Homero occurrit Il. v, 496. Iocus in ipso agro editior , in quo frumentum stillim ex Bgro congestum terebatur, non , ut nunc, in horreis qua re tactum , ut fruges in horrea devectas teri tam novum haberetur , ut Pythous
illud inter memorabilia septentrionalis plagae reserret, quod legis spud Strabonem p. Ioi , lib. IV, o. 5, j. 5 e mam. : v. Gempon. II, alii , Schoeti gen. in Antiqq. Triturae j. 4; tum, quia triturae tempus in Augusto erat ; messis vero sebat in Italia menso Iulio et Augusto: Guopon. III, ii : U
quem locum debemus eidem, dum fuit, docti simo viro. Vt tammen talem morem sequi possi ut homiRes , necesse est vivere sub coelo elementiore , et minus variabili. In Lusitania etiamnum manipulos in agro relinquunt, et, quando commodum tempus incidit, terunt; vix ante Octobrem in horrea devehunt. Vndeo. i 766 factum, ut pluviis insolito more per ipsam aestatem ingruentibus tota messis corrumperetur. Hine Virg. G. I, 298:
Et medio tostas aestu terit area fruges.
Magnaque cum magno Meniet tritura eriore.
In Εd. Bas. legitur: sole cadente : quod et Corvin. et Voss. 3.exi 'bet; male; nam sub ipsum moridiem tuu iebantur frumenta. V. irg. III Georg. 13a, 133. Viu b. torret.
116쪽
s3. Atit mihi s. mee vulgatae habent, inquἰt BronI. i. Hoc nomine appellare videtur edd. Planti . . ductas ex Mnreti
editione, qui illud intuli L In lib. D. quod et Corvin. liti t.
At, Ac. ΗΕvN. Veram puto esse Iectionem et, quam pro alia ineontextum induxi. Primum enim Tibullo, Dureas apud animum apes repetenti, enumeratio rerum tempore diversarum, quas sibi
sinxerat , eonvenit; hoe mihi osti ei uiti praestabit Delia et illud. non vero divisio earum per partieniam separativam ntit. Vide et Ioeum similem Albinov. Consol. ad Liviam 3i - 36. Deinde ustis particulae atii hoe loco ea etiam gratia excluditur, quod dis, a res, quas praeterea sibi iii,3 it, per afvndete adduntur. Aimilitisevero IV, 1 salis Vlγssis quatuor enumeratis et coniunetionum opoeopulatis, quintum sine eopula addidit patimurtei auctor sti: Ineiatos adiit L Mogonas Antiphratenque. Itaque apud Iuuenalem Ill, 86 - so r quid. qtiou - uti Me - es seqtim - mira tiry eamdem singula copulandi rationem agnosces ad eamque mendabis distinetionem. Similis neque rarus afrndetorum usian
est in praeceptis vel deseriptionibus singulis antieelendis Tibull. I, 4, Sa ; Virg. Aen. I, 4 3o. Apogr. quaedam habent et a titat. Zwio. i Al eorreet. in Atit; Zmic. 2 Atii stipei se . ni. Ae: Paris. et Venet. at, Goth. Inneibus pro lintribus. Ceterum vide.
an apud Livium α7, 39: - Imo literae constiles - Exire - com runt , en mente, tit titerque hostem ira suci pro incia contineris, novi e conitingi aut conferre in tinum Mires ρateretur, - et Conferre.
quod sensus sagitat, reponsendum sit. U. 24. candida musta ) ita Edd. arate nrouLh. et maxima pars librorum. etiam nostri. Quum tamen ea deteriora suisse reliquiae Plinii XXIlI. i, eonstet, Brou kh. e nonnullἰs lihris reposuerat pinguia. Sed videri hoe debet ex Eleg. I, i, io ah aliquci
reselum esse. Quomodo enim pauperis agelli dominus praestati-tiora vina condidisse eredendust Tum nec vilia ista vina suere, sed tantum secundo loco a suseis ae nigrieantihus. idem uro uult. de eonditura vinorum haeo accipi volebat; etiam hoc argui magis, quam vere. Servat uvas et mustum Delia, dum assidat. Deinde musta plurali dixit Dumero , ut supra eod. l. , ubi v. Breu, h. et iturinan n. ad ovid. I Am. i5, ri. 1 EYN. dieque hoe mirum . dum plures, ut i ini, ita musti sint spoetes. Add. Plin. It . 1. XXIII , e. i med. e Musin dioerentias hahent naitirales has. Quem locum aceu rate perlustrans, ex verbis itii positis rAu omnia infirmius villum eum Brou khosio , vina candida non habita esse pro laudatissimis, neutiquum esticies. diam antequum
117쪽
iIIa pronuntiaret Plinius, de natura mustorum ad usum mediet-nalem pertinente exposuerat. Candiaci praebent libri Paris. Z io. I, a, Corv. et apographa Ilamh. cum Venet. ; tria tantum Goth. et quartum in marg. pinguia. W.a6. να mira in hac voce suavitas et homine eleganio digna; pueri enim, domi nati, blaesa sua garrulitate et iamiliariqMadam consuetudine dominis accepti esse solebant. IlκYN. Malo Corvin. domini. N. ar. Illa deo sciet agricolae P. Dacerius Silvanum, Drou khusius Bacchum, Vulpius autem Deos agriculturae praesides omnino intelligit. Ail refert; malo tamen ex sollentii religione Priapum. Nam in eius Lusibus Carm. 65 :
addo C stin. 8. et 86, ex quo eodem v. is, is et aliis locis
cotistat, Priapo hircum vel porcellum aut aliam hostiam suissomaetatam. V. ad eum Ioc. 1lumnanti. Sec. Custodia vero non hortorum solum Priapo, sed et agri et vineae et villae commitiatebatur. U. Carni. M, 86, 87. 1IEYN. Dacerium II. Vossius secutus et hic et I, i, i 4 , Silvanum intelligit; vid. eum ad lo- eum priorem disputantem. Nam Silvanum auctorem culturae agro. xum hahituiti, itaque primitias ei esse oblatas; loeo I, i, i id aceedere, quod primitiae pomorum certu in aliquem requirere ut deum. Idemque ad Virg. Eel. X, a. sacrificiis, qualia apud Tibullum commemorantur, Sit vanum esse placatum, ex Donnullis scriptorum locis docuit. At deus agricola absolute ita
dieitim, ut Silvanum notaret, ille non demonstravit; et qui I, I , i5, i 7 sequuntur dei, in agricolis habiti sunt; nee h. l. sacrificiorum similitudo quidquam prohati diam Priapo quidem Eadem sere sacrificia, quae hic memoratitur, data sunt, vid. Catuli. XIX. io as; et diis agricolis plura sacrificia communia fuisse probabile esL Ita re incertia, quum detis II, 5, 05; et II, a, 9 collective Tibullo usurpatum esse negari nequeat, Ego quidem Vulpti opinionem amplector. m. n. ρro segete spicas traque Editi eum multis , et vietis,
ut scilicet versum taleirent. Cod. Beg. vicam. lIEYN. Apogr. quinque dant ri micas euin Guaro. Zwie. I, I, Paris. Et vetiet. Hamb. cerere ei. In Corv. et Colli. et recte deest. Nain syllaba brevis te producitur, quia initio vocis sequentis duae sunt consonantes; vid. Benti. ad IIorat. Od. Ill, is, p. a 37. .
118쪽
αq. Illa regal) reget duo An s. apud Broithh. eum Guel es. REYN. Tibullus futura sibi laeta sugens, ea modo ut ver
deIrnhat - etis et ponit; de quo coniunctivo , qui ad indicati umsuturi proxime accedit, vid. Obsq. ad I, 9, 63. m. 3o. H mori alii, ut Reg. Custis. I, 3, et Ed. Lips. aditiori, vel nditioni, vel at mites; volunt nempe, ac in el. ΗΕvN.Apogr. plura, Guaro. et ZWic. I , a cum Paris. et Men L dant num iri, sed in Zwic. i seriori manu eorrectum, V M. duo actito A; Hamb. audiat. Cotta. et Dori. - Η. Vossitis Al Dori recepit, quod mihi cur non probetur, ex annotatione ad I9 apparebit. m. 3α. detrahor Cod. neg. Guel L i,4 cum Ald. i, Mur. Guarn. vit Coi viti. doti hiat, ut multi ap. Brou khusium, quod eonvenit sequentibus. HEYN. Di trahiat, quod in nove in apogr. Ilamb. Coth et Vouet. exstat, quodque, IIevno probatum , dedit II.
ossius, eur receperim causa inde est repetenda, quod nova modi commutatio displiceret, praesertim quum coniunetivi et rel- gerat sequatitur. Paris. de riahel. Ceterum oeniet non esse in Ueniat, quod Coth. cap. m. dat, mutandum, in Nolis expositum est. v. 3A. oirtim hunc, sedula curet m in i irtim non eliditur. ut saepe sit: adeoque eo quidem nomine non mutem; mibi tamen hune durius h. l. et otiose positum, et utriusque versus oratio male itineta videtur, etsi mutata interpunctione emollii tersum. Nam vulgo interpungitur: Et tan iam Penerata si tim, hunc s.
e. Αν ann. g. 66 vitae Tibullianae legit itine; et id Corvio.
irmat; etsi et hoc languet. Iersus set rotundior, si logos: nunc so tila craret I Nunc Paret . atque mulas ipsa ministra strat; et Loe legitur in Gueis. A diserte; ut latius sit curare, quod ad omne ossicium , quo hospitem excipimus, halneo, veste, soco, reserri debet: curare homilem ad balneas et epulas pertinet. id. Terent. Eun. III, a, 52. Plaut. Stieh. V, 3, s. Alio sensu
Pliti ius Ep. I, 5 ad sin. curatur a multis h. e. observatur. v ND. 31lro υλι. malebat. quod in quibusdam est, huic, quia curare cumierito casu iunctum legitur. Ita stribliginis in his verss. satis nondum erat' - hunc et tu uno Statii et in Guel L a, et in marg. hunc assecula, pro ancilla cui vel metrum obstati WvND. - in M. Lips. oirumque, ad fulciendum versum. Vi ex animod onm, quod sentio: quale illud tititie habemus, vix hoe disti-ehon a Tthulli manu venire potuiti Nitor omnia abest et ipsa
119쪽
sermonis ratio. HRYN. De quo iudieio Noyno assentitur santentiis p. 8, reete improbans coniecturam Wittio vianam, quam Schrador p. 173 Emendat. proposuit: Et tan iam D. M., cui s. rei, mi paret atque. Η Μ nius autem distinxerat: El, tan timυ. o. hunc, s. curet, ut iungeretur innitim h. Arum; ad qua incompos Ilionem Lenritis p. i 87 E Sall. Iug. e. io, ψ 8 intemhtine obum comparavit. Sed huic iti terpunctioni obstat primum, quod curri Ohioeto destitutum est. Neque enim construes: curri ut pares et gerni, quia particulae tit post verbuua claro omissae exempla destitit, et quia latine dieitur: eti ut epulae piarentiar. id. Plaut. Stich. V, 3, 7: meis curuoi amicis, coena ui cocta esset. Tum Tibullum uoti nisi sensu vel distinctione suffragante sytinloepheu neglexisse, erodiderim; cs lu- eti. Il, 26; III, 7o. Num quod aspirationem h saepe eonso-Datitis mutae partes gerere notat Burmannus ADthol. Lot. toti . I, p. 6OS, laudans Beines. ad Class. XVII, Inscr. Vet. D. i67, p. 86 i , et similia asserens exempla: tandem haec, saeri hic ,
illud in argi tortii, hoc in arsi quarti pedis, hanc causam veram non puto. Neque licentias Comicorum vel Sa lyrae Albio
inseram, usumque vocularum diam, tum, num, cum, di quo
nileios de Meu. Terent. p. 15; et ad Terent. Adelpti. II, α. 4 aeeurate disseruit, ad partes vocabo. Quae metri ratio nisi
velaret, omni hexametri distinctione sublata, verba sic Eritis rue rem : El otiret sedulia tantiam hunc Arum, oenerata scilicet eum ;quae Latinis i sit ta est constructio, ut Horatio Sat. II, 6, iam cenarius agrum Illum ipstim me altis arauit, et Tacito Λnnal. IV, 5i: Quidam pontes et scalas ante fabrienti inferre pro pti neniis. Adde locutit Dostro simillimum Nemes. III, u7 : Quiuel Silanus pari uni o Erastis alumniam Atii gremio foret, aut re sui'inus sustinet uinis, Et osciat ad risum digito , moitiue ut pro moliaque legendum est quietem Adtieis. Ceterum quum iudistinetione, quam recepi, pronomen hunc neque metro adversetur et vim habeat utiquam, praesertim quum huic repetitum sequatur. versus, ut editi sunt, integros iudico. Coereti Eius nil mutat, Nisi quod verba tantum Memor. oirtim parenthesi includit. Depravationes textus sunt in Ham h ntine s. currat; tu Emima , oirtimque hunc; pro huic Vindob. tune, Goth. hinc, apogr. tria, ilia pro ipsa. Correctionem nunc - curet, nunc Paret non
magis amplector quain illa in nurmatini Secundi, ferat pro gerat, quumquam Santonio probi tam p. 79. Suppletit illi: in m n εum. Sed quum locus, ita quem epulae latae si ut, adiectus nou
120쪽
sit, gerere epulas nequE mihi latinum vi letur ae gerere hastilia, vel liberos in manu. Add. Tibulli. I, I o. II, cranistria geram. - ipsa ministra . h. e. ipsa servue ministorium laetens. m.
35. Eurusque Notusque Etimm . quo i iam in Vieentina video expressum, Broukh. e XX libris recepit, quia illo vicinus alteri et sere eum ipso iungitur; vulgo fuit murtis, ut etia in Bom. Ed. Ex hoc tameti illud potius fieri potuit, quam hoc ex illo. IlΕYN. Et II. Vossius, quia Furtis res ab urbe in Orie utemporiare nequiret, crati sque recepit. At Nottis illud non magis esscere potest. Accedit quod Notus et Eurus pro ventis vehementioribus a poestis usurpati esse videntur. Apud irg. Aen. I, 57ci, Dillo: Atqtie tirinnm rei ipse, Noto compiastis codem, Austorei Menens. Quis, quaeso, in mari mediterraneo navigans, od litora Asrieae Νoto desertur' Denique apogr. Η. Vossit omnia Cui I ZWic. 1, a, Cuarn. Paris. et Venet. vulgatam Esetis a senilunt. Catims autem ab iis, qui poetarum morem vel neglia gentiam perspectam non habebant, substitutum esti Loei Iuvenalia XIV, I67: Quam tu, Cormia se re qui Puppe moraris Atque habitas, Coro semper totiendus et Austro, alia est ratio. Paris. μιhusque et Armonias. Goth . factat pro iactat. m. 37. Vellem utique . carminis superioris venustatem non esse contaminatam foeda lacinia, quae attexta est. Sententiarum tamen ordo ac nexus non Omnino versus. qui sequuntur, respuit. Sealiger noti modo novam Elegiam exorsus est: Save ego etc., verum etiam superiori carmini attexuit versus ex Et it hue retractos, qui mollἱssimae elegiae nitorem non minus obseurant.
Quod per bonae eritieue legos Leero licet, hoe feci. Seiunxiversus, ut novae Elogiae seu in ilium, seu, quod eredero malo, Dagmetitum. Romanos autem illos a Platonico vel Petraretii amore satis alienos suisse, vel ex h. l. facile quisque intelligati IIκY . Cum Albius ad nnimum Deliae movendum enarrasset, quantopere de illa aegrotante esset meritus, quasque tuto spes de vita eum illa, sanitato reeepta, suavissime transigenda con cepisset, inde a versu 3 - 47, quo amoris vinculo otiam nunc, his salsis irretitus teneatur, explanat, quod ad puellam allieiendam haud itie inmode memoratum esse, neque iis, quae Priae Cesseruiit. adversali: dixorἰs. Ita tuo signa laetinae tollere Donduhitavi. non itiora lus singularem illam amoris erga Desam i sit secitionem 3 i - έα : quam qui abesse cupiunt, ex in drilst n litora et generosiore amorem Roma uorum aestimaut. Goere tua iu-