장음표시 사용
71쪽
laudat deam, quod mederi possit, non quod navigantes servare. Neque aliter accipiebat Ovidius, qui in epicedio Tibulli .. 33huue loeum expressit: Quid seos saera iuMaret ' quid nunc ingratia ρrosunt
Sisara 3 quid in Maetio secubisse lorop
nimirum quum vester amator nihilominus ex morbo perierit. Haud dubie Tibullus ea tempora respicit, quum Romae esset, et Deliam frequenter pro sua utriusque salute Isidi sacra sacere videret; itaque addit toties. Pro aera quidem sistra, quod eius interpretamentum , quanquam et Ovidius hoc expressit l. 1. II.
Iur. dedit Miam; Ald. 1 vitios αere. - aera re uisa sunt sistra concussa. Manu enim quati solebant illa , non percuti. ritvero insolens compositio Pulsa aera , nec tamen non Congruens
signiti tui verbi pellere; cui adiuncta praepositio re iteratas et erebras iactationes sistri indicat. Apparet igitur, locum I, 8, a a. aera re uisa cum hoc Comparari non posse; simulque, seminas quoque sistra iactasse, quod non satis certum suit B sis , qui de sistro in Thesaur. Ant. B. M. Sallengr. t. a, P. 1 Madisseruit. m. a5. Qui e , yis dum sacra colis, pureque Moari m mini et oro secubuisse toro' memini, ut iam Statius voluit,
dest. Simili repetitione opus est post qui ct apud Horati Ep. II ,.a, i 77: Quia Dici prosunt aut horrea ρ quidue Calabris Saltibus adiecti Liaeani t Similiter apud Albinovanum Cons. ad Liv. 43 ad quidque ex verbo Prosunt 4r assumendum est Prodest. V. Ea omissa, iungendum esset : Quid memini' quod minus eommode fieret. In vulg. edd. disti a-guebatur vitiose: Quidue yia dum sacra cotis p yureque I
Mari Te memini et P. Ceterum, quoquo te vertas, memini semper importunum, certe otiosum esti Coniiciebam aliquandor Pureque laoari Te membra, et puro secubuisse toro. Certe ρο-rtim torum dixit, quem Ovidius vacuum dicere fere solet, ni
Am. III, 9, 34. CL III Am. io, a. Deinde pro colis Beg. Dcis,
Pro s cubuisse , succubuisse haud insolito errore. Negligentius omnino elaboratum distichon, etiam interiectis illis: pie dum acria cωlis. Poterat tamen exarari: Quidue pia tibi sαμα coli' Pureque LMari Te etc. Nulla varietas notata est praeter Exc. Lips. deum dum α; serrem, si esset: deae dum, sciL Isidis. II. Locum varie tentaruat viri doctit Slotliouiser ita aeti Sociati
72쪽
Trai. t. 3, p. I 6, pro memini, ut importune posito, mane Tel ingens; mane Euim homines religiosos lavari solitos, os. Horat. Sati II, 3, α8i -9i; meringius particulam et ante memini transponendo, sed pronomine te retento; quo deleto rationem Doeringianam amplexus est II clikius; nam, se iudice, mundum aliquod in his versibus certe latere. Iacobsius denique , ut ueynius in margine notavit, Sa e Miri pro Te memini coniecit Quibus et meam qualemcunque sententiam addere iuvat. Catius Isidis duobus, Moatione et sescubitu , describitur, quae voculis que - et iuste copulantur, vid. Not. ad El. Ι, i ,35. Vtriusque igitur, casti deae recordans, meminisset ne ESSE erat, et quidem , quum amata secubante abstinendum fuisset, tristi mente: quam notionem natura rei, cuius meminit amans, suppeditat. Nostrates illam sere eiusmodi interpositis addere videbis. Atque sententia interposita, ad duo membra, per Cou- iunctiones que - et, vel et - et, vel nec- nec coniuncta, Pertiuens, aut Priori, aut posteriori interposita vel addita est; et sensus totius docet, ad utrumque membrum interposita pertinere. Manifestum exemplum Horatii Od. II, 17 , 6 - 8:
quid moror Histra, me erarus aeque neo, uPerstes,
Posteriori interpositum, ut recor Od. I, SI, ι7:
Frui paratis et valido mihi. Latoe, dones et, precor, integra
Et, si quid Pe asse puter, siciar que capillis
Immerito , pronas Proripiarque visa.
ubi immerito priori adiectum ad utramque pertinet Poenam. Adda e Graecis Callim. in Dian. r6, i 7. In quibus tameuexemplis alia verborum vel membrorum positura pedester certo aeriptor eohaerentiam singulorum declarabit; at in hac sententia nulla membrorum positura aut distinctio excogitari potest, qua interpositum memini ad utrumque trahendum esse ostendatur. Mendosum igitur esse locum Tibulli nego, codi eum quoque auctoritate firmatum. Et Goerenn interpretatur: cum dolore recordor, conserens Ovid. Trist. I, 5, 3, ubi memini in Parenthesi positum notat: fratus memiui, et scriPturam vul-
73쪽
garem non sollieitandam esse iudicat. Vossianus dat pure Moari, alius puro te ari; V s. tertius omittit versum as. ZWic. r, pure quoque: Gotii. a. in. Pitreque. IIamb. succubuisse. De infinitivis lauari et secubuisse vid. OhM. ad I, 8, ii. .a7. Nunc dea, nunc succurre mihi: nam Posse m. M. Bas. Nunc - mihi iam posse m. pro mederi Reg. uideri. llEYN. IIamb. Precor pro mihi. Docet - Posse, pro te posse, ut Virg, Aen.
IV, 3OS, verasti - Posse. Accusativum pronominis omitti posse multis exemplis probavit lius likius. Ad exempla compositionis mult. tab. adde Iuv. IV, 47, multus delator. Pers. III, 73, multa fidelia. m.
x9. Vl mea votisens yerso ens Delia Doces A. Persoluae Corvin. et sic multi libb.; Et mea-Persoloet Guel L a , . pr. m. IIamh. Vt mrsoloet. - Et pro ut liber Ssortiae cum apogr. nonis nulL Tum MOtioas Moces: haec constans est librorum Ieetio; et videntur mera Dotiuae dictae, ut Preces isti ae, pro voto ipso, quod bene persolvi dicitur; num Moces de hymnis cum Statio accipere nolim. Maliger tam ci e coniectura, primo adspecta probabili, reposuit noctes. IIaec duo vocabula saepe permuta
tur. V. Heins. ad Ovid. v I Fast. i.o; II Art. 3o8, ubi vulgatam praesero, Burm. ad Epist. III, OG et Breukh. ad Pr perti III, 5, M. Ita in Properi. IV, 8, 6o libenter legerim e
omnia et insana aemiis se a s me.
Enimvero noctes inter vota esse docendum erat; tum vero istas noctes non sedendo ante fores exegisset. Vulpius, neutra te Ctione colitentus, ex ingenio Poenas reposuerat, quod factum nollem. Pro ut Beg. cum aliis et, frequenti errore, qui etiam in Properi. I, a, io commissus videtur. Certe eo loco melius leges e
m oeniana hederae sponda aua malitia.
Cum v. M couvenit Ovid. Am. II, a 3, 17 ad Isidem de
me tibi sedit Mytis verata diebus, Quia tangit lati a Gallicra turba tuas. II.
Statio Motiuas Moces interpretanti: vota suscepta, id est, hymnos, quos Tibullus v. 3i vocat laudes, verbum autem debere ad votum pertinere, assensus est H. Vossius. Idque latinitas desiderat. Nam persolvimus rem, quam vovimus, non verba, quibus votum nuncupavimus. inlisum autem id appellatur, quod ex voto diis debemus. Praeter rura Motiua, iuvenca Molisa compara Ovid. Art. I, aos et Moliasque carmina reddam, Pro quis
74쪽
Conterre Preces Moli ae h. e. preces, quibus aliquid culti voto Poscimus, vel Merba Morioia. - Οudeudorpius tamen ad Apul. Metam. XI, p. 768, Heynium sequitur nolans: is D es Moti a sunt Vota, ut Moces Precantes apud poetas sunt preces. v - Coniecturam Scaligeri noctes dant libri Vora. tres i, a, έ. - Goth.
Su. uicere - debetata minus elaborate dictum videri potest pro dicat. Sed adiuncta est notio, quod ex voto illud sit; ex Moto autem quae fiuvi, suut diis debita. Vindob. infelix - desinat, sed margo insigrus - debeat. Bem. desinat. 33. At mihi Vaticanus Stati Ao et in marg. Fac, inanis argutiola. Pro Patrios Ed. Itom primos. V s. unus ac , alter aut. 34. menstrua tura Duo ap. Broukh. cum Corvin. , id quod iam Muretus in aliis esse dixit, habent mascula, minus bene hoc loco. quo ad significationem religionis epitheton v Iet, quod singulis mensibus Laribus sacra facit poeta, more ro- Iigiosorum hominum, qui singulis mensibus, et quidem sub noviluniuin, Laribus litabant, ut ex Horatio constat III, Carm.
Δ3, i: Coelo supinas si tuleris manus etc. HEvN. - 36. ZWio. x, Tellus et in , credo, ut metro Consuleretur. - V s. I,
I, 5, sit pro est; unde Ι . Vossio saeuitas data est proserendi niecturam a latinitate abhorrentem it, quasi testas ire vel in longas Mias ire posset. Quam stulto ita codicibus modi vec rum vitiati essent, apographa illum sua satis docere poteranti Ceterum Virgilius Aen. I, έ7a pariter verbis prius quam hexametrum terminavit, ubi nisi cod. Medi us seiuticia illa daret, priusquam h. l. scripsissem. U. 37. Pinus contemserat undas Cuel . a , vel conscenderat, Regius contexerat, ut et alii ap. Broukh. eum Guarn. Sed ι gere non placet de una navi. Nam classes tegunt mare, uota funuin navigium. Vellem utique, ut alia lectio ad manum esset;
nam vulgata pro Tibulli simplieitate mihi nimis gravis et ni gnifica videtur; quamquam non magis tenuia illa Ovidii Meti I, 134:
FItietibus ignotis insul Mere carinae. Η.
Lectionem contemserat firmant apogr. Voss., nisi quod Goth.
dex Datianus Santenti - vid. Huschk.- cui illa nihil nimis grave aut magnificum pro Tibulli simplicitate habere videtur; nec mihi. Nam contemnere undas est non timere uudas, quod de-
75쪽
elaratur per verba Mentis praetere sinum. Ite vides lactionem mactueratque unice veram esse. Nam ubi sententia aliqua su tecta altera illustratur, couiunctione et, que opus esti Mire H. Vossius in lectione, ex Hamb. recepta , praebueratMe, argutatur , quasi Me notaret atque adeo. Ceterum dicendi rationem
Pintis conscendit undas latinam esse docet vel locus Statii Tli Mid. IlI, 57: pedam tam descendente carina. N.
4o. Presserat externa Moita merce ratem oneraverat,
adeoque advexerati uoc sensu accipio Virgilii Geom. I. M3 pressas carinas, ubi, ut Bumnanni dubitationi occurreretur, legi posset: ρrensae, h. e. quae ex procellosi maris pericula salvae evasere; sed nil necesse. H. V erba motus e praepositionere composita crebro cum ablativo iunguntur. Virg. Georg. IV,
88r ubi ductores acie reo areris ambo ς quam structuram Tacit. Agr. c. I 8, insudam, cuius possessione reoocatum Paralli-ntim rebellione totius Britanniae suρω memoraui imitatus estiGeom. I, 4 a : medioque refugerit orbe. Georg. II, 5ao : glandis
sues laeti redeunt. Aen. II, ii 5: asetis haec tristia dicta re- Ortat. Ovid. Heroid. XV , 53: At Mos erronem tellure remulus nostrum. Ad hanc constructionem Albius composuit re etere compendis terris. - . 4 i. Vindob. Massili subeunt - tauri. - έ5.
Pro *sae marg. V s. 4, dulcia. W.47. Non acies , non ira fuit, non bella Pro corruptis haeo post Ηeinsium, qui Non acies ferri, e legit, habet Broukhus..et corrigit, quod probatum etiam Vulpio: Non animi, non iminuit, quae duo verba sane iungi solenti V. Burru. ad Ovid. IMeti 166; sed quomodo ex animi potuerit fieri acies, non viis deo. Proelivior fuisset error, si librarius habuisset in suo: Non rabies, non ira fuit; quod etiam in mentem venisse video viro docto iis Obra. Misc. Vol. II, p. a O. Alius eod. loco e Non acris tune ira fuit. Sed hi uiri dignam Horatio aliquo vel Virgilio euram et diligentiam tu dii tu verborum et ordine a Tibullo exigunt, qui in hac parte non ita morosus sui In hac saltem elegia acies aut pro pugna, aut pro ferro, quod acuerunt homines, dictum accipi debet; hoc malim. Etiam
Iori in Tracts Vol. II, p. 449 , loco frustra tentato, in hoo
acquiescit. Paullo post ensem Reg. et Mur.; sed Ed. nom. et Lips. enses cum aliis. HEYN. Idem apograph. nonnulla amb. Cum Zwic. I, a, Corv. et Ald. I, 2, praehent. - H. Vossius aciem interpretatur instrumenta secandi et seriendi; cui interpretationi vel commemoratio ensis obstat. Huschkius sibi visus
76쪽
ast locum contra coniecturas satis munivisse versu Empedoclis. qui lianc terram, ubi auimis exsilium subeundum esset, ut se dem molestam et gravem ita describeret: Eusti νδυμ τε Mrος τι κα
Praeterquam quod, propter verba αλλων ε viae κυ- vitiorum 'Mvat pro αἰ-ε, ut Synesius habet, legendum ibi Esse videtur, indoles sententiae Empedocleae ad Tibullum illustrandum nil prodeat. Agitur enim hic de singulari et non iusto ordine re rum. Atqui nee pedestres scriptores in enumerationibus ordinem iustum sollicite servarunt. Vid. Lipsium ad Annal. Tacit.
I, c. Io, p. 33, Wolfium ad Suet. Caes. c. 4. , p. 6 i , ne niumque ad Virg. ΕcL VI, έi , έα Add. Virg. Aen. X., 36 aqq. - Apud Tacitum Histor. I, 5o, Pharsaliam, Philinos,
et Perusiam ac Mutinam . uota publicarum cladium nomina, laquebantur ordinem chronologicum de industria eum exquisitiore mutatum esse animadvertes. - acies est exercitus ad pro
lium paratus; ira autem rabies, furor, quo concitati milites Pugnant; quae significatio vorhi frequens apud Virgilium. . 8. immisi - arte nil habet, quod offendat. Vir doctus in Actis Soc. Trai. p. I9t Coni. aere. 49. nunc Mulnera nunc Beouk. e libris Statii. Vulgo et, ut etiam nostri. ΗEYN. Nunc min. quatuor apogr. cum ZWic. i. a; idque Tibullianum esse ostendunt Ioca II, 3, 38; I, io, 3. - Goth. IIamb. Corv. et Mul. W.5o. nunc leti mille repente uiae Hanc vulgatam lectionem reduxit iam Vulpius. Broukhusius ex uno Vatic. dederat multa rePerta via; quod pro var. leci. habet Guel L 3. Simplicitate sua se probare lineo lectio poterat, modo ne e Correctione venisse videretur. Remme in libris scriptum rePeter hinc in aliis reperto legi coepit et contaminatius referte, in aliis rePreter quod quum metro quis repugnam videret, ita e suxit, ut tu illo libro est. Apud Rutilium etiam I, 434 tala quid videtur evenisse :
Commodius enim legatur: re eme latet, nempe quum Prorsus evanuit. Defendi lamea potest vulgata. Etiam λα rmenta ap.
Ferro et ioendi prima re erta via est.
Mille vero et muri permutantur in s. II, 3, 44. Bepente existunt istae viae, seu modi mortis, quas Propertius et Ovidius
77쪽
IV ex P. 7, ra, causas dixere, cs. Gronov. obis. II , 9 quia improvisae et inexpectatae, ut Vulpius illas explicat.
que nunc morari debet, est enim pro tunc positum, ut rem tanquam prae&entem exhibeat. V. Burm. ad V, id. I Met. 3ai. c Maee Biai manni observatio , de qua alibi diligentius quaerendum, ver or, ut huic loco conveniat. Agitur euim his versibus de saeculo Tibulli, cui praeterita tempora opponuntur 55 rQuam bene Saturno oloebant rege, itar Tunc heati erant homines, quum Saturnus imperium tenebat, nunc, Doe in erante, Et reliqua, promus ut I, io, 7-I3. - Bur mannus ipse nians
ne breolor dirae mortis v rta Mia est.
Vtrumque belle imitatus Fracastorius in Epicedio Ant. Turriani. carmine plane Catulliano v. Iasi: .
Et otia non uni Plurima verta neci.
Pro leti Brouhh. ex uno leto reposuerat. Nunc maris et lesialius liber apud eund. ΗEYN. Idem Vindob. praebet. Huni h. mille repertae Miae. Goth. mille 'Pertra Mia. V s. 4, multa reperta Mia. Voss. a, leto mille re erta Miae. Voss. 5. leto millerePertae Mise, marg. multa reρertia Pici. ZWic. x, a dant ueynii Iectionem, sed in cod. a a recentiori manu superscriptum multare reta Dis. H. Vossius Broukhusii ieetionem reduxit, ut i tum multas Mias inreuisse dicatur. Quid autem significent verba letum multas inas re erit, quisve ita dixerit, equidem ignoro. am uia, ita metaphorico usurpatum, udiunctum necesse est habeat rem, ad quam ferat vel ραωat. Vid. exempla a Brou kh. eollecta. Neque leto tribui potest idem quod morti. Ipse rescripsileti multa re reta uia, non quo multa via magis poeticum esset quam mille uiae, uee quod reyeme graminutice ita povi negarem. sed quia re ente sententiae generali non aptum milii videbatur. Nunc magis me osmendit lectio reρerta quam remnte. Bomi uos enim, qui mortem sibi arcessunt vel properant, Aiam mortis reρErire quis dicati' Nuin illam quae nil' Num parare studentῖ Restitue leto mille rmente inae. Tibullus re ente sententi ue adiecit, Credo, recordans, quam inopinato in morbum ipse incidisset Scriptura mille uiae leto sunt exquisitiorem praebent iuncturum
quam Wiae teli. Grat. Cyneg. 465, quae - leto propior Mia ρSimilem usum dativi Virgilius Aen. II, 66i, Patet isti ianua ιο praestat. Huschkius ueynii lectionem defendit. m.
78쪽
5 i. rinitatim non me) Gueis. A Lubet tumidum non m . II. Pro non Zwie. i, animo: - timidiim erunt qui explicent: ut timeam; quae prolepsis , quamquam ingrata saepe . veteribus tamen seriptoribus eripi nequit. Virg. Coorg. l l . 353, tibi hiulea siti findit Canis uesti is ama. CL Schaeser. ad Theocrit. p. I i5. Sed h. l. interpretari malim: quum, gravi conssietans morbo, saluti meae timeam, non conscientia periuriorum animum hoc metu vexcit. Similiter explices , irg. Aco. XII, 76i, terretque Irem Ies: et thid. 875, Iuturna : Ne me terrete timontem , Obsceniae volucres: timentem se appellat, utpote quae vitae fratris timeat. -- Opinionem, morbos ab infestis numinibus immitti illustrat Ioeus Iuven. XlII, αα9. Add. Hom. Od. V, 396. Voss. 4, parce, Precor. v. 54. his scriptias Ilrou h. reposuIt ox aliquot libris; in aliis his scriptis; vulgo, etiam nostri, inseriptis. Nempe suit primum is scriptus. Nisi contendas, inseriptus ab initio fuisse. Rutil. II, tor
i notar inseriptus millia erehra lapis.
Quinei l. Inst. IV. s. aa: Non aliter quam facientibus itor muritim distrahunt fritigasionis notata inscriptis lapidibus Untia. ll. Apographa sex Ηamb. eum Zwic. a, inseriptis. - ΑsL. et Coth. cap. m. dant inscriptus, quod Muretus in antiquis quihusdam lihris se eum lectione ossa mea pro Ossa meis reperisso testatur; atque II. Vossius, sono verborum lapis his scriptus ossensus, recepit. De sigmatismo ad I, I, 54 monui i et, ut his abesse possct concodo, modo notis expliees carmine es. irgil. Aen. III, 287, rem carmine signo: Aeneias haec de Dannis uictoribus tirma ita latinitas utique in lectione Brou- ,husiana exquisitior est. Seribi pro inseribi est apud Liuium XIl, e. t : Angebam me tim prodigia et pliaribus simul locis
nunciata, - sortes sua monte allentinias, tinramqtie excidisse,
ita scriptam: Mia ora telum stium conetilii. Ovid. Heroid. XIV, I 28: Seriplaqtio sint tittilo nosιra sepulcra breui. Ita solliei-landum esse non puto locum Suetonii Caes. 85: Postea plebs solidiam columniam prope ingimi pedum lapidis Numisita in foro statuit, scripsisque e Parenti patriae, ubi volsus inseripsitque legendum esse censuit. Similiter Graeeos eum quarto casu composuisse, testatur locus Euripid. phoeniss. 583:
79쪽
utramque scripturam ii. l. his scri tus et inscr*tis bonam esse iudicans, posteriorem tamen propter voces multas in s desinentes praesert. Baehius nihil novi attulit p. 19. - Verbum faein particulam at inutavit U. Vossius , interpretatis at tamen, saltem; sed ita nec bona exsistit sententia, neque illam significationem particula at nisi post si non, si minus, habuit. U. 55. morte un. Statii Marte, recte damuatum a tirou kh. amore in Vom. 5, immitis in s. 3.
codice Coth. ap. V. firmatam et Passeratio praelataim, ut elegantiorem recepit H. Vossius, simulque ex uno Vossiano sim. Virum elegantius sit rationem reddere ita, ut sculentia per relativum qui annectatur, an per coniunctionem quod, aliorum sit iudicium; coniunctivus certo, quum Sensus cogitate enuntiatus non sit, neque Tibullus, mortem imminentem metuens, se in posterum etiam amori deditum fore, cogitare potuerit, im Portunus est. - Vossianus dat facili. W.56. campos ducet ad Elysios Reg. et M. Rom. cum multis ad. Guel L i a pr. m., a a sec. m. cum SeX BPOgr. lliamb. Tecte, ut solent poetae ea, quae vulgari oratioue praepositionain esseruiitur, pronuntiare per praepositionem ad. Sic in hae ipsa re, ct h. i. respiciens, Domitius Marsus:
Mors itiMenem eampos misit ad Mysior. II.
Vulgo in , quod in Coth. et Zivic. a in ZWic. I, in et aHabest exstat, et retinuit IIuscli Lius, quod Homerus Od. δ, 563ti Matinus riciis dixerit. . Eleganter vero nostro Venus est ψυχα Hoc, Cum reliquorum sIt Mercurius. V. Uulp. In Anal
Brutich. lom. III, p. 3οέ est epitaphium, in quo Proserpinae
LIEYN. Vt Tibullus v. 59 voce Migere ad assiduitatem delectationis notandam usus est, ita Valerius Flaccus verbo durare I, 84έ describetis Elysium, tibi sol totumque per annum Duratur a dies thiasique chorique Mirorum Carminaque. - s. sopro tenui in Voss. i lacuna comparet. - 6a. Vindob. odorantis. m. 63. Hic iuuenum series teneris immixta puellis Hie Brou-khusius ex uno libro Colotiano, cui Corvin. accedit, recepit; in alὶ is hac, ac vel at quod ultimum praelatum mallem . Pro immicta fortasse elegati lius dixisset innexa: nam de choreis agi docet voc. iuuenum series, et iuncti invicem alterno te rana
80쪽
8o OBSERVAT. IN TIBULLI quatiunt preti, ut Horat. I Od. 4, 6; Ovid. I Fast. 3α9 r
Ee υiridem releri ter mile pulsat humum.
IIeres. Annot. crit in Vellei. p. is, coni. immissa. Venustius etiam extulit auctor epigr/mmatis in Erinnam, Antilol. III, p.
Quod ueynius praeseri, dant Z vic. I, a, et septem apo . Iamb. et Golli. . - Ex quatuor opogr. II. V sius ac, qu ne Iectio in Aldinis et Mureto etiam exstat , recepit, quod descriptio 59 inchoata continuaretur. Quae ratio non vera. Num in descriptione plurium rerum in uno loco obviarnm hic repetitur. CL Virg. Aen. VI, 24, 27. Mihi autem, quum, descriptione Elysii 59-6a absoluta, ad rem, cuius gratia illam instituit, ad Itisus iuvenum et puellarum, in quo numero ipse laturus sit,
memorandos nccedat, Hic neque neces Rarium esse videtur, qua in
apud Virgilium Aen. I post descriptionem portus 37o. Πiacc Aeneas subit vel infra 81, illis. Facile librarii hie in hise
corruperunt, idque in ac vel at. Sensus autem vertisrum G3-66 est: Hic in iuvenum et puellarum ludentium turba ubi amans vita decessero, versabor. - Ceterum quum de saltatione non agatur, sed de lusibus iuvenum et puellarum i cs. Ilorat. Od. III, i5, 5, Inter ludere virgines , recte Suntenius Bibl. Crit. p. 7t coniecturam innexa improbavit, et multo magis improbaturus suit emendationem Frutarii in Dia ab II. Vossio receptam. Nam tu enes ini lexi Pucllis, si usum loquendi tenes, miram speciem praebent. Non me magnopere movere repetitionem verbi miscet, ad I, 9, 67 professus sum. Ilus li-Liυs usum loquendi locis Horatii Od. IV, ii, 9, et Propertit II, 34, 57 firmare studuit. m. E. A,1idue yroelia miscet Amor Doctus Britannus estis Iortin Tracts tom. II, p. 449 obss. Misceli. Vol. II, p.
I i malebat assiduus, sed et pro elegia durius Deo necesse. Recte id a Batavis improbatum eod. loc. - amor nescio an meliussit ipse deus, ut scribeadum sit miscet Amor. II. Hanc scri
plurum dedi, ut v. 65, Mors. Properi. II, io, So, o Mors , cur mihi sera oenis' Add. Tibulli. I, io, 33. W.6 . incet sedes in nocte yrofunda Regius in Parte P. Sic et alibi peccatum. V. Burruau. ad Ovid. II ADL 138. Vir Duiliroes by Cooste