장음표시 사용
81쪽
doctus in Probab. Crit. p. 9 Iegi etiam volebat: tacet sedes. Sed vide notam. II. Cod. Ash. ac - Vossianus hac et sonent. Goth. a ni. sodes et abitaque, et omittit quam. Ceterum pronominibus frequentissime postponitur praepositio circum. Praeter Ioeum I, 5 . Si , cf. Horati Od. II, 16, 33 : Te greges centum Siculaeque cireum Mugiunt Maccae. Apud Virgilium Aen.
Nee, quae te cireum stem deinde perieula, eernis'
circumstes scriberem cum Mediceo, et quod pedestres scriptores verbum circumstare cum quarto iungunt casu, ut Livius
α 5, 34 , nisi metri ratio vetaret. N. m. in exa ferox P. c. angues hoc elegantius quam tu Culice ar7:
- Tisiphone, sementibus undique eomta.
Rogius cum Corvin. implexa, quod iam viri docti coniecerant, et facile aliquis coniiciat ex Virg. Georg. IV, 48a:
- eaertileos implexae crinabus anguis Eumenides
Sed id altero multo foret deterius. V. Noti Tum in aliis loeia permutantur haec duo verba. V. Heins. ad Claud. R. Pros. II, 359. Alias etiam innexa aliam varietatem afferre soleti Sed Tegumen leonis Terribili impexum saota dixit Virgil. quoque Aen. VII, 667. Porro pro feros M. Rom. ferox. Simile mendum apud Ovid. III Mel. xi 3 in nonnullis libris. IIEYN. II evnium secutus est H. Vossius, Ilusch hi usque versus 69, 7o defendenseontra Mittacherlichii iudicium Teuti erit. p. io: in In utroque disticho aptum orationis nexum desidero. Vterque pentameter vel omnino utrumque distichon 69 - 7a ab aliena manu esse videtur. Nam et maiorum versuum oratio impexa atque horrida, et per sententiarum seriem iidem recte abesse possunt. . Exemplis, quae ita nota ad sententiarum Tis*hone saeuia et turba fugit cohaerentiam declarandam attuli, adiiciatur locus Virgilii Aen. X, 439, έo: Nunc etiam Iuno Manis moνet, ει inmissa --αω - bacchata cest , pro vulgari: immisit Alecto, quae bacchata est. - llamb. et Goth. a. m. Thesiphone. - C terum ellipsis adverbii ubi lenior est apud Virgil. Georg. IV, 9 4 Io, xtatiΟ - quo neque sit Montis aditus - neque oues haedique petulci foribus insultent. V. i. Tum niger in porta serpentum Cerbemur ore in Pori ε
82쪽
hene poeta ponere non potuit, quum flatina sequatur; onte is res. Nee lamen aliter libri meliores legunt, quos Sealiger se quilius est: et decet fortasse negligentia grata motam. Antea vulgatum erat: in tracta. In uno Stat. Hic niger. Quum hae placere non possent, S liger. probante narthio ad Stal. Theh. IV, 486 legit: Ttim niger in porta serpense tum C. , et intelligit Hydram ex Aen. Vt, α8 ubi in Orci aditu occurrit eum ceteris monstris. Melius bdram quae intus in Tartaro sedem habet, memorascet ex Aen. VI, 576 tibi Hunius p. 8o8Tem reete exposuit. m. Sed male sie Cerberus ore suci stridit. Ηei sius vero: Ttim niger intorto serPEntiana Mel sc pentes C. Iacobs Animadvers. p. 13 , impuro - ore. Is EvN. II. Vossius scaligeri eorrectionem Ttim - serpens , tum Cer. reCQ-pit, Virgilii loeum Aen. VI, 5 si hue pertInere monens. Qua
ratione ut repugnantia verborum in porta - ante fores tollitur,
ita et re pestitio particulae tum-ttim de cuius usu in deseriptione vide etiam Virg. Ceorg. III, 357 inanis est, nec, quo modo Cerberus, ad Stygis ripam collocatus, ante fores Tartari
excubare possit, Vossius monstrat. Vt vero Cerberus, non ore
suo, sed serpentibus in tribus oribus vel eapitibus suis stridore diceretur, de eoniectura ora intulit. At si quis stridere ora dicitur, necesse est, ut Ora ipsa stridorem edant, non id, quo ora cincta sunt. Compara qua so Virg. Georg. Iu , colla. ttimere: IlI, 84, tremit aritis: II Orat. Sat. 1l, 7, 57, tremia ossa. Add. Georg. IV, 99. Et si liae inlarpretatione uti vis, ut
os pro serpentes in ore acta pere velis, non opus est coniectura,
sed ore interpretaberis oribus, ut apud Horat. Od. III. ii , a 8 , caput Cerberi de tribus capitibus explicabis. in pro toto capite poni doeuit Forcellinius. - Λt eompositio se mentum ore arridet Cerberus hona est. Nam quum serpentium proprium sit stridere vel sibilare, Cerbero et Furiis turba serpentium cinetis tribui potest stridere vel sibilare serpentibus, ut Virgilius Deit Aen. VII, 44r: tot Erinno sibilat hindris, eui colastruetioni comparari potest illa Lucani I, 43i , aere rectiros stri-lam es tubae. uitie factum est, ut stridor Cerberetis apud Si livm VI, i 77 stridorem nolei, quem serpentes capitum Certiori edunt, utquo Iuno Tisiphontie ,tridorem tribuat apud eundem Silium I l. 537: Stridoremque tuum - congere in ntitulos. Pro serpentibus Urides, Tibullus dixit ore serpentiam strides: Neque hoc usui loquetidi repugnat. 'am ore pro oribus de pluribus frequens. Virg. Georg. III, di73: illae ore omnes Persiae in Zepho
83쪽
rrim stant, et Ceorg. IV, Io . ipsae e loliis natos et maribus herris ore logiant Iluse, hius, qui textum Meynii retinuit, assert exemplum Typhoet, eui sunt apud Hesiodum Theog. 8ti , ἐλαολ..i . . et ibid. 834, tribuitur. - Sed ad itiationi repetilionem in verbis in porta- ante fores molliendam vel tollendum nihil vidi praesidii. Ferrem saltem, modo verbum ex hat epithei
ornasset poeta, ut duae res, terribilis stridor et ceres exor hine, animo obversarentur. Iluselthius tamen iudicat: vi Corberuil in Porta serpentuin ore stridit, et ante fores aeratas excubat ad
eum plane modum, quo idem apud Sophoclem Ued. Col. i568
3 ) in porta aerata excubat, et ex amro ululat. , Tibulliquo et Sophoclis ut similitudinem ita sanitatem satis demonstrusso sibi τidetur. Coerenetius corrigendo a poma duce libro Zwie. I, ubi a manu recentiori si perscriptum al. a, difficultates omnes, quae viros doetos exercuerint, expedivisse putat. - Bachius denique, qui sementum ore iungendum esse bene intellexit et de monstravit p. Io , informi pro in porta conieeit, quasi in portae glossemate, verbis ante fores adscripto, ortum esset. - reic. a, a, Goth. IIamb. in porta. - Tune male Zwie. x , Coth. et
72. Siridis et - excubat ante fores Ieiunus versus, et hostpoeta vix dignus: Stridie et eae tibat. Debebat saltem esse: stridens ex Mi. Totum distichoti ab aliena manu venisse su-Epicor. diri iti ree pit Ilrou kh. ex emendatione Statii; vulgo stridet. II. Lectionem omnium librorum, et Zivic. I, a, Go h. , strides, reduxi, quam eum aliorum, tum Ovidii Met. VI, 64 ,, Pars Perubus siniuri, et Iuvenalis V, iso, stridere molari, auctoritas couli itiat. Aeque in formis strideo et strido distiuguendis eandem metri rationem Latini secuti esse videntur, quam in diversis lorinis possido et possideo. In codic namh. atridit et striuel a manu sec., Vossianus dat strident. - Goth. Jorus. m. 74. Versantur ) Colhert. ap. Breuhh. oeaeantur. Male: in s. El. 5, 7or Versatur celeri fors imis orbes rorae. DEYN. Pi Oυιonis Vindob. I siphonis , Guarn. Illic et Aoeni tensiare;
pro a mi Bamb. tiuxi a. m. . - oss. 5, Deian se mutatum in Dersiantur. Λ ld. I, I, Dei satur. - Quum Tibullus in verbis Delos, Idros aliisque termiuntiones gi necas secutus sit, quumque Ile iusiuq ad O*id. Met. IV , 456 , Tit ros sere apud poetas
in optimis exemplaribus scribi notaverit, hanc scripturam recepi: idem Burmantius Anthol. Lat. t. i , p. io, , , ossius et Iluschhius secerunt. - 76. Pro alto Goth. acio. W.
84쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI 77. re et eum stagna Scal. in prima editioner et circae. h. e. circumit, de qua voce v. ad Properi. IV , 9, 35 . et ad Anti . Lat. t. I, p. at 3. Burmann. et Scalig. p. o 3 sed ipso
coniecturam Et notam editione postrema i o eiecit, et merito. Severus Aetna v. M:
Muieuarie magna te circum Tantale Poena. Soltitatuntque siti.
viii Scaliger circum etiam mutabat in fiscum, vel cureum. Sed vult poeta, ei ex omni parte cupidinem incendi. HEYN. Otacisus erat Maliger adverbio circum, ita Posito ante accusativum. Sed et post ita usurpatur apud Suet. Aug. c. 42. TaQ. Ann. I, Io. - Verba circum et circa crebro ita ad uotionem tu prioribus positam reseruntur, ut pronomine addito relatio patent. Ita circum h. I. pro circum eum, et I, 5, 1r pro circum te .
atque circa 87 pro circa te. Add. Horat. Sati II, 8 , 7, et
Virg. Aen. II, 767. - Ηamb. sed circum a. m. . - Α SL. signa, in marg. εω ra. - Voss. 5, Pesum. Vindob. et Coib. Potanti. Voss. 3 , deserat. V. 7s. Veneris quae numina laesit Reg. numera vulgari errore. V. Heins. ad Ovid. I Met. 4rr ; numina verum h. l. est, ut ins. I, 9, numina laedere Mestra. De periurio recto
Iocum accepit Heynius ad Ι, 9, 6 et Excurs. I ad Aen. I, p. 13Q. quamquam deus etiam aliis malesactis laeditur. Cons. III, 6, α 6, Quid oaleat laesi, sentiat, ira dei. Laedimus enim Eoum, si ossicia mortalibus ab eo praescripta negligimus. Ita up. Virg. Acn IV , α7, te violo, Pudor, accipies. Apud Virg. Aeti. ΙΙ,
183, numen laesum est signum deae impuris manibus contrectatum et contaminatum, est Virg. A n. i67; neque laesum ad
deam ipsam reserendum. . - quae Brouhh. e lihris, ut etiam Beg. et Rom. Lips. Edd. , quinus adde Corvin. ἔ vulgo quod. Guel L a, quia. HEYs. Goth. lumina a. m. . ZWi . a, Porici. IIamb. lete a. m. - Val. Fl. I, 674 , tua numina de uno deo dixit. m. 8a. lentas in militias Heins. coniicἰebat: delitias se. amatorias. At militias Ogregie dictas puta pro absentia militandi causa. Porro Vulpius pro νωι it et oiolaoit legendum existimat OPtarit et violarit, quia de re nondum eonstiterit. Λt v. not. ad 8 i. HEYN. Vulpii emendatio II. Vossio voca visa, quamquam per illam alienum sensum inferri, in proin tu estidiam uiolarit et optaris indicaret, Tibullum veritum esse, DU
85쪽
quis in posterum puellae suae amore frueretur. En ri; mirtim est suturi exaeti vis, ut rem non factam notet. Tibull. I. s, 56 r D qtitim furtiso iti nem lassiareris usu. Tectim Ioposita languida orate cubet. Et constat satis , Iule iis viaicunque - ololatia, componi ut: Illic sit, . si quis - οὐ&rit. CL I, a, 4 i , έα. At persectum Dio&υδε rem saetam notat, et ad tempus reserendum est praeteritum , quod Post discessum Tibulli ex urbe exactum erat. Quodsi Iuvena-I is I i58 dixit: Qui dedit ergo tribus pntruis aconi α, - -rtir Pensilistis plumis p de re , puto , saeta loquutus est, non do malefieto suturo cogitavit. Add. I, 9, 39, Io. - Discrimen notum optimo illustratur duobus Virgilii locis. Is Λen.
XI, 59t eanit: Quicunque sacriam Diolarit Inere corpus - mihi - det sangtiine poenas. verba sunt Dianae , Camilla cara nondum vulnerata. Eadem, corpore Camillae vulnere iam υiolato, Laee prosatur XI, 848: Nam quictimqtie tuum o iaὐil otidie eorptis, Morte mel merita. Queni locuin pessime ad viger. p. 196 intellexit mox Mn. Neque verba: At tu casta, precor maneas eum verbis ololaoia amorem pugnant. Violasse amores
alicuius is diei potest, qui sdem amatae in hesaetare tentavit. doli enim putare, fidem Deliae tam parvi habitam essu Tibullo,
ut crediderit, virum aliquem artibus illius amore vere iam potitum esse vel potiturum. - 8I. De effectu precum eorruptoria cogitare nee lingua noe sensus patitur. Derti. et Ash. est prosti. - Ask. malitias. m.
85. Postiaque merena vel rimosilia lucerna legitima est di-eendi ratio. Ovid. Heroid. XIX i5i : si renuit et lumen; posito nam seruimus illo. Similis compositio posito sino pro apposito in mensa apud eundem Ileroid. XIX, 14. Vide igitur apud Iuvenalo in Sat. I , 89:
2 quo onim loci lis enmitantibus itur Au ensum tabulae , posita sed Lalatir area.
quam vehementer Erraverit Rupertius , scribens Ponere esse a s iel scizen. Non id dicere voluit Iuvenalis, uno iactu do tota arca contendisse Romanos , sed ii ream ad lusum apportandam curasse, ut pecunia ad ludendum sumceret; quam interpretationem vel verba contraria non loculis comitantibus monstrare Poterant. V .
86. pleno colo aliquot libi . ex Iap u librarii, non antique dictum . ut recte censet Broukh. assentitur Forcellinius. M vΛD
86쪽
OBSERVAT. IN TIBULLId dii ne vel deducas Guel L a , pleno Baml ., nec Voss. 3, P
8 . Ae e. At alii ap. Brou kh. BRYN. Ita tria npogr. V sati Goth. . Voss. 3, cura pro circa. Vulpio obloquitur IIuse la-kius, unam eniim ancillulam Deliae sulfecissa eamque uncina dici potuisse circa domitiam esse . At, eredo, fortunam Delia omnes ignoramus; deinde si Seleueus apud Athenaeum VI, p.
non sequitur, Latinos dixisse de tina ministra esse circa domi nam pro praesto esse ad officia. De pluribus hoe dieἰ eonstat. Et De . exemplo aliquando probari hanc dicendi rationem pos-so nihil id ad nostrum pertinet locum. Nam si metaphorico dicitur puella circa aliquam esse. Dum etiam adverbicile circa ita usurpari potest y diuiti Latini dicere potuerunt neo cis minam p - Sed ut pties in ita seirgo ad modum eollectivi positum apud Silium It , 84: Pirgine densior ala est. Celerum holic I eum 83 - 8η ex Menandri Meaulon timorumeno ductum esse ,
x Terentio li, 3, 44 - s. eoncludit Iloselivius. m. 88. optis ) Sealiger ex suo malebat onus. Sed illud h. l. est
. nec quisquam Ilrou kli. ex aliquot libris ne; in aliis etiam nostri s , nec qtiisqurim. 1 EYN. Idque firmant IIamh. Zwie a ti, Goth. Explicatur adverbium subito per adiecta nec quisqviam nuntiet ante, ut in tine apud Virg. Aen. III, Ga8r tintiu impune quidem; nec talia passus Vtios. Add. Tib. I, 5, 6 rnetis caninatis frtisfra, nee oerbis Picta stitistit Iantio. Alteraiectione ne quisqtitim, quam II ukli. et Vulp. habent. oratio inihi post Tune Meniam aulito ingrato asyndeto abrumpi videtur.
non ii solum, qui ex improviso adsutit, sed etiam qui insperatum gaudium vel auxilium alterunt. Id. praeter ulpium in-lei p. nil Iuven. II, 4o. D'orvilL ad Charit. p. 133, et Fo
93. IIoc precor; hunc illum Hoc Broukli. ex suo libro mutabat in hunc, quo alludebant alii, et ita iam Statius maluerat; ittam vero in titDinm . sed sine ulla auctoritate. Vulgatam dosondebat Richterus in Speeim. Ohss. crit. Ionae iri 3 edito, ex Aeti. ll, α 55, α a. Iis, N. lirou khusii emendationem friamat vos latius 3. II. Vossius de eoniectura dedit hoc precor, Ioel Ilium. Nam vulgatam lectionem ineptissimam esse, at in
87쪽
hoe nobis, omisso illiani. Ita vero languere mihi videtur eat eis. seu te uti a ter posita. Si veterum morem dicendi perspectum ha-heo . solent illi sententiam aliquam semel tantum repetere in GVndetis, et repetitam plerumque augere vel ornare. Verbis me precor, quae ad 85 - lia pertinent hoc sensu: hoe habitu et statu ex improviso osset dere Delium , poterat udiicere :hune diem sciustum; quod quidem ornatius elocutus est. Ita Virg. Aen. IV. 6αi : Hare precor; hunc Docem extremam cum
sanguino fundo. Quamquam igitur per se latinum est Ime precor , hoc es. Ovid. Met. XI, 694 : me erat, Me , vulgalaiamen satis mihi placet. Nam pronomina hie ille ita iunguntur. ut hic id, quod paulo ante deseriplum erat, designet, ille vero Praestantiam notati. Virg. Aen. Vi I, Ira: Hi ne iItan Aeneam poscere fata reor. Inde differt quod apud Terentium legitur Andr. I, i , 99 : Haec ilia 'st misericordia, ubi iunges: illa misericordia est haec, h. e. ex qua causa proseiseitur et dissertetiam Virg. Aen. II l, 558: Nimirum Mec tilia Chaoldis. Nusci, Lius quoque cum nitellio vulgatam praetuli L Ceterum per se non spernendum, quod Statius e libro eteri profert: meo
t. timbrosa ieeta Vulpius quaerit quomodo nivem arbores. amisgis frondibus, prohibere possint. Oportet locum esse ψ μελqui certe aliqua parte ramorum mutuis vinculis eum tegat. Priorit o Me in Ed. Lips. Est pro ne. ΗΕYN. Guarn. Hic pro sic.
- Vindob. contingiam. - tesqua pro tecta reponere aliquando D' O millio in mentam venerat, ut memorat Burinantius Anthol. Lat. lam. I, p. 56O. - ZWic. I, nee. - Oss. 3, tibi pro certe.
4. nec t. c. e. duo Broukh. IIRYN. Reeentissimo editori, me quis duas pentametri partes ita mutare posset Non tibi culta coma est, non tibi harba ni et, copulam est delere placuit. Sed primum in pentametris ita compositis, ut partes transferri possint. quid vituperandum sit, me quidem , leges metri speetantem, fugit;
deinde, quo minus verbum substantiu uin temere h. l. de coniectura tollatur, metriees praecepta obstant. Bermanuus euim
88쪽
metri elegiacos Latinorum Perba collocasse, quorum uti α σμlabia produci nullo pacto maset. Quam quidem regulam quamquam in liis locis uota est secutus Tibullus I, I , a , 34; a,
io, 4; non tamen, ubi vocalem brevem in versu extremo adie-ela eoptilia idem produxit, alia per eonioetu Dam ei obtrudenda exempla esse censeo. Idem tamen editor contra illam Ilermantii. Daturae consentaneam 4 legem et librorum omnium a uetoritatem , Io, 4, Mira est, et ii , si, Io, tubia eat, add. I, i, 34, eopulam lini petilii metri subtrahere ausus est. Et mirum II, 6, 44, ipsa 'tirilia bona est eius manum effugisse. Cave hane regulam trans- seras in hrevem vocalem , in quam hexameter exit. Nam ullimae hexametri syllabae non est arsis. Neque illam ultimae syllabae pentametrorum adhibebis, cuius voealem brevem cotisonans Claudit. Nam consonans enicit, ut versus plenius exeat, ita ut hi ovis D llaba longam nequcti. Ceterum nee alibi copula sine iusta Tatione aut auctoritate delenda est, Deque opinandum, poetas Iatinos hoe in genere uni Omnos se adstrinxisse normas. Nam Horatius in sermonibus minus si hi indulget, quam Virgilius in Aeneide. Catullus vero quam raro copulam Omiserit, vix credes. Vtido viro doelo in Obss. Crit. illam apud Catuli. XllI, io. delenti neutiquam assetiseritii. - De eopula brevi vocali ultimae Dilubae penta metri non subtrahenda intelligenter disseruit Cocarensius Tent. Ccit. p. 6. - indoli. ctilpa pro culta. - Goth. coma haec est a. m. - Z vic. a, formosa, sed ab alia mauu
5. hibortiae - frigora brumae Reg. Ed. Rom. eum aliis tempora. II N. Golli. in pro ei a. V. - Ash. tempora, in
marg. tit frigora. versu sequenti κα σηχησιι syllabarum ottenuitas epitheti l . Vossium movit, ut famis de eoniectura re
ei peret. De hoe aurium iudicio vid. Obss. ad I, 3, dii. CL Iria, iii: IV, 4, i. m. . rustica moles ) Reg. eum Corvin. et trihus apud Broti h. piab. s. Sed hoc est colleelivum set line venit ex El. I. I3. Contra ius. El. 7, ar, pro piabea duo libri proles Exhibeat. Porro
89쪽
Muret. res miti; Rotia. Ed. etiam, Cum aliis ap. Brouxti. c apro lum. Fortior oratio in simili loco Martialis VI, io, ii:
Sic ego; sic breuiter posita mihi Gorgone mutis
Et vero Muretus eiIam ii. l. sic in quibusdam legi tradit. ΗΕYκ. Et hane laetionem II. V sius, comparato Ovidio Fasi. III,3ra, ut genuinam recepit, atque in pentametro pro sis miMialis de conieetura falce minante intulit, minante tamen Ti-hulso non scitis dignum esse fassus. Displicebat ei voeabulum Oiciu pentametrum ita translatum, nee pronomino mihi opus esse videbatur. Sed primum mihi, quum ego praecederet, Commode Bbesse non posse, ostendere poterant loea duo Mart. VI, io, at, et Ovid. Fast III, iri, deinde particulae sie ob positu ram in initio alterius partis penta metri singularis inest vis, tit
Dixerae Aeneas oui ossi uero strentes. Tu in senior se arque odiis et erimine Drancea Insensus itioeni Turno aie ore inissιm
Denique coniunctione partieularum tum - sie hac sententiartitia iunctura in itus ea reo; quippe quae ibi sere legitima. Cf. Virg. Aen. II, at . Ovid. Fast. I, I 55. - Variatur ali hi et sumitur et - sie irg. Aen. l. 3as: Sic Ventis, et Veneris contra Haesitius oratis: vel sic deinde Virg. Aen. XII, 195 : Sio prior Aeneas , aequatiar sic deinde Latinus. Vulgata igitur vera. Varietas tamen quum pro rum non adeo spernenda, ut aliis videtur. Οτidius enim Metam. IX, 1r Qtiae gemistis truncaeque Mo Neptunius heros causa rogat frontis; eum sic sint onitis amnia νιι. - Monae. Hic em: ti m -. Guarn. namh. et Zuie. ea, Mi pro sic. - COth. sis a. m. . 8. Versus in nonnullis Mureti deerati etsi, quos ille veteres viderit, non eonstat. ΗΕ, N. Mureti iudieium : vi neque ego an . eum Tibulli esse , praestare auΑim n improbarunt Scaligeret M. Vossius. V. 9. re crevere tiariae Boin. Ed. trade e cum uli. ap. Broti-
90쪽
Aut quis eqtitim celerem artalo commaeere feno. U.
Voss. 3, qui pro quod, et Colli. a. V. - v. ia. II. Vossitis ore usus sono verborum Nie placet an - Hic placidam . corrupticinem ex initio superioris versus ortam statuens, pro piac dam . maris et sumitium epitheto solemni, facilem de eo Diectura repo uit; quod hoc sensu i II, 5, 3o, et ap. Prop. I, ιι, adi, legitur. Vossit ratio ij v susicii; et epitheton placidam, si Puerum niveo pectore nantem eogitabis, aptissimum tibi vide-hitur. U. a 3. Hic, qtila f. adest audacia, cepit) Rom. Ed. eum aliis, Guels. ii 4 htile, soriasse veritis: Huic quia fortis adest audiacia, copia; certe venustius; quo spoetant alii, v. e. Ed. Reg. Lep. et Lips. cum Corvin. et Vindob. in quibus hune. Similis Positus est, ae ap. Ovid. II Am. 4 , IS :mee quia dialis eante sectitqua facillima Noeem, Getiti eantanti ropia dedisse Melim. II
Noyn;i iudicium eum Vossio seeutus seripluram huic recepi, alibrariis, qui pronomen ad verbum repit r serri malebant, mutatum. Me etiam contrariorum ratio Π He - illi movi L Nam si antitheton altarum prora in et apodosin eomplectitur, et notio aliqua nil utramque pertinet, ad protasin illa plerumque ita adiungitur, ut eoniunctionibus si, quia, quum, aliis, Praeponatur. Liv. IV, 3: Ex peregrinone patricitis, deinde constitii rei sor mamis si sit ei plebe, praecisa consulaltis spos erit pAdd. XXI, 4i : ρὐDum agmen quia ete. - Gotta. quia pro quia εα pro at a. V.) W. I. stat pudor ante genas ) inest genis ; alioqui potest Pudor seri hi, qui ante genas Atat, tanquam qui tueatur, qui in iis exeuheL ligus. Consor i eum Iuvenalis, Senatores, Domitiano domino, ita depingentis Iv, 74: Disiti od by Cooste