장음표시 사용
91쪽
In quorum saeie miserae magnaequa sedebat Pallor timitariae.
Ebi sedere perpetuitatem palloris notat. - ZWic. I, stet. V .is. negari lirou kli. reposuἰi ex emendatione Ileinsii: ubique vulgo, ne bit; paullo ante in aliis e Seu ne te capiant. Concinniorem ordinem Broti, h. reduxit ex Stai t. et Thuaneo. ΗΕYN. Eum dant tres Voss. ΛsL. et I amb. - ZWio. I. Goth. Guarn. ne te - ne hie Λsk. V M. i di, et Guaria. si riuatit ite in kii
eonieeturam ne rit. Adde similem locum Horatii Sat. II, 5,
neti , si onfer tantia et nitor Insidititorem praeroses suprii humo . Aut spem deponas arae artem iuustia omittas.
ment a. m. adi. per freta summa) non placebat Brou kb.; itaque ex uno, sed antiquo eodice reposuerat per freta longa. Verum Vulpius
ne a stimma defendebat; levitatem enim illorum pertuitorumhene ita notari. Quae enim levia sunt, non deprimuntur . sed in superflete seruntur, et dorsum maris radiani summisque suetibus fonsis emicant, ut Minucius Felix loquitur in eleganti loeo
Oetav. e. 3. Haec onmia arguta magis, quam vera sunt. Sed summa poesticus Ornatus est, a natura rei petitus, quatenus ventus summum mare, h. e. supersietem, vemere ac eris re solet.
Eleganter igitur dictum est. Longa vero iii illo libro esse . nillil mirum. Cum saepe haec duo verba permutentur. Sic apud Ovid. Epist. V, ao: per itiga summa. uiatis. ex aliis reposuit longa. Vide et III Met. 195 ; et loca stimma Cucis. I. u EvN. Longa festa, h. e. freta longinqua, in duobus V sianis et Bern. a manu sec. repertum reduxit II. Vossius , quem secutus sum. Sententia enim laoc epitheto adiuvatur. - Comparat Ile3nius in diot man. A poli. Bhod. 1, 1334οῦ ω χ' λήμ, αευ Λωιμει Sed hoc ost obli oni tradamtis. Cf. Mitich. ad uorat. Od. I, ait, i. - GOth. summa freta a. m. . o. parer ipse Ηeinsit auctoritatem Mentus refer; pserui Brotivb. pater ille, quia optimus quisque auctor ita loeutus est, ut multis doeet ad h. l. , quum ea, quae ab Ne insio copiose ad Aen. III, ito, notata sunt, intercidisse putaret. Vulpius h. l. exempla pro vulgata assert, sed ea maximam partem ab IIuinsis
92쪽
Pleiae Carna. v. II. Dubito lamen, an eiusmodi elegantia ubique in trudenda sit, praesertim ubi nulla lectionis varietas eo dueit, et nee sententia loci nec suavitas quidquam inde lucratur, ut b. l. ἔ cs. in s. IV, 2, 2. ΗΕYN. Quum ipse emphasin addat verbis Pater Metuit valere, atque notet, summum deum illud vetuisse, haud a me impetrare potui, ut U. Vossium sequerer, qui ex cod. Voss. a ille, alteram Iectionem sensu apto carere iudicans, contextui dedit. - Malere est rata esse, servari. Ovid. in Ibin αέS, promissa valent. IV.a4. Iurasset cupide quidquid ineptus amor cupidae Guel
ris. Sed cur ineptus ῖ an , quod ea iurat, quae neque servare postmodo possit, neque velit y an sortasse simpliciter stultus pSed v. Notam. Nolim enim indulgere coniecturae , fuisse olim inultus, n. quia ista periuria non vindicantur; quamquam duo ista permulantur, ut ius. I, 6, 48 inulta et inepta. ΗΕvN. Coniecturam Hevnti inuIlus Santenio B. C. p. 6a , probabilem visam improbavit diagclius in Act. Soc. Trai. Uol. 4, p. 25 S8, amorem ab effectu in Ptum dici statuens, h. e. homines stultos e scientem et quom effectum multis illo locis comprobavit. Mit-seherlichius ad Horat. tom. I, p. 426 vulgatam praesert. Me iudice, poeta satis dignum est, ea tribui amori, quae amanti conveniunt ; neque opus Nagelii interpretatione. Male seduli verba in tus amor componunt eum Catulli loco Carva. 8: Niser Catulle , desinas ineptire.
25. sinet IlmuLh. ex uno; vulgo, sinit, quod servatum malim, et nunc revocavi. REYN. Lectioni sinit, quam Goth. Ilandi. ZWic. I, I, Corv. dant, alteram sines ex Vora. I, S, Ash. at Monac. praetuli, quippe quum , sententia futuro enuntiata , iucundior temporum varietas orationi ai - 26 reddatur, et praecipienti usus suturi conveniat. Sensus : El, immo, deae severissimae periuria numinum suorum non punient. Cave ne verba Perque - perque contraria putes. Nonnulla apogr. Dianausti Distina. Goth. Lbana a. m. .a6. crines Perque Minerua stios Comam in Minerva nota Inepto laudari, in nota docui. Susiccret unum exemplum isa μευ ex Homero Il. Z , 9a. Manet ulterum, post sagittas Dianae exspectari posse simile quid ex armis Minervae; de quibus si circumspexeris, habes ha4tam , galeam , scutum , in e coniecturae duci possunt, uti clipeos coni. Santenius Bi-
93쪽
hliolli. erit. tom. III, p. 73-77, magis lamen per lusum ingeniosum , quam ex re et veritate. ΗΟΝ. Mitsclierliclitiis Tent. Crit. p. 4. 5, expectandam cum Santonio iudieatis Minervam armis insignitam, iisdemque periuri uin ulturam , et istas legendum putat. Sed praeterquam quod nusquam memoratum legi, Minervam erit a vel clipeo periuria in aliquem vel seelestum pu-Divisso. pulchritudo comae Minervae prohatur Callimachi quoque loeo in Lau. pall. 3i:
Et optimo vulgatam lectionem Ni inrita ad Scut. IIercul. dii G, p. 17o defendit. m. α . At si lariatis eris pergit Priapus tradere praecepta sua;
tanto nutem opportunius hoe, quod sequitur, e m flos aetatis iam otio deperent. Sed Scaliger ex alia persona, nempe am n
iis, diei putabat ad puerum, et esse μυ πιυ i propterea legit: Ahi si t. ib. transiit aetas senm ei os) ita Broukh. ex tribus libris reseripsit oum in libris scriptis et oditis, etiam in Vulpii editione, legatur transiel, quod nutique dictum volunt pro transibit. Sed vix hoe tam culto povia eaque aetate, qua vixit, dignum; quae vero ad illud tuendum tum alii, tum vulpiu asserunt, ex inquinata re titiorum, inprimis Afrorum, dicendi
ratione petita sunt. Quid tandem Vir ille Cl. cum Plauti Epid. I, I , . dmoliet, ac si pro depolibit sit dictum , sibi velit
non assequor. Λt transiit pro transis elegante et poetis sollennienallage die tum , nec quidqua in ad temporum stipam et aetatisti. e. hJ.c brevitatem tempore hoc praeterito accommodatius; etsi hoc Om uino no i istum tempus est. Simili modo molithis olim edebant apud Ilorat. III Carin. I 3, 19, ubi tititie mollisei .uhur . Quamquam Tibullus infra 48 formam allertiisse non respuit , exemplaque suturi ibo, ibis, ibis in compositis in min, ies, set mutati exstant, quae in voee eo collegit Forcellinuis . ea tamen loca omnia dubiae lectionis esse, et eum eo suetudine probata pugnare, idem recte iudieavit. Aeeedit etiam auctoritas quatuor ossin novum et neriacitis, in quibus est ιν iansiit. Et usus persecti accommodatissimus more hanc sententiam leuioni eo ploquendi firmatur. Λt in ZWie. 1, I, II altili. Colli.
α8. Miat remeat in dies In uno Colol. it, quod ex vitio
94쪽
scripturne orium . nisi fortasse erat adscriptum , ut explicaretur non stat. Si tamen sequi hoc malis. antiqua etiam intit . punctio servandi, erit: Transiit notas. Θram cito sen segnisit remetitque dies 3 Ita Corv. dedit. m. Tuno remeare est Doriam ire. Non segnis, ut i , 8, 48 , non tardo pede. Porro remanetquo Bodlei.; in secundum uera si uin reposuit Broux h. proque. IiEYN. Voss. 4, remeat . Ceteri apogr. que. - Vos s. 5 , no alanis. Vindob nec s. U.
M. Putilus alba perpetuum populi epitheton: Itaque la.
I. praetuli eum Brou khusio et Heliasio Advers. II . ia, praeeipue quia hic eoloris nomen eo venientius videtur, quam altitudinis et mensurae. V. Horat. II Carm. A, s. Et tuetur id Pars e d. , in his Guel L i , Voss. 3, Vitidoli. Bern. et edd. vet. ut Ven. i. ii. In aliis, etiam Hegio et Corvin. Add. Zwic. i,a, Manah. Colli. pluraque V. apogr. m. ) est alta , quod Vulpius praetulit. Hoc etiam Edd. an in nrouuli. pleraeque habebant itide a veiti et Alditiis c. Mureto. Scaligor in uno invenertit an e , quod ita accipiebat eum Passeratio, utiante comae essent αἰ ..A hornotina solia, euius forma
exempla congessit Lamp. Alardus Epiphyll. pl1ilol. e. io. Sed ex obseurata scriptura et hoc natum videtur; nee placet Ti-hulli nitori istain robiginem agri re. II EvN. Ex 1 oss. 5 praetulit II. Vossitis di perdis , ut vertium gravius et exquisitius, Compumias Lucreti u , 83i , eolor dis 'hrditur omnis. Obstat codicum auctoritas, neque ego vero illas virtute in hoc verbo inusitato reperire potui. v. sa. otii prior Eleo est earcere missus eqtitis Brouhh. rogat, quomodo hic prior dici potuerit, qui eum titiis nilqtioa
Scilicet accepit ille prior, ut sit prioru loco vel tempore; itaque
hoc monere voluit : illud prior non heiae convenire verhis carcore mitti. Nemo enim hic vel prior vel serior est, sed aequato passu prosiliunt equi. At in eursu esse potest alius pilor, utilia gore metam prior vel primus, ut Ilorati Ai t. 84 .eqtiua certamine prinitis. 1Ieinsius iam eoniceerat: Vivior tib Elco Ciarcere nιissus χιιιιs meo iudiciti noti male; et ab Iacile
excidere potuit. SIe in simili loco Sulpiciae v. disi e
95쪽
ulii legendum Est: ignota - Pirtut h. e. ignobilis; fortasse etiam Pro S um pouendum segnis. Virgil. Aen. ViI, 65S:
Pose hos insignem palma per gramina curriam Virioresque ostentiat equos.
Booti vh. illam IIeinsi unam emendationem longius abire putabat, ipse refingens: otii pritis; sed nescio, eur prior non possit pro Prius pos tum aecipi, ut saepe adieetiva pro adverbiis. Vulpius Prior retinuit, et e ponit Praestiantissimum , excellentissimum ἰid quod tamen paullo durius est, sie nude positum ad signifieatidii a eum, qui prior, superior est eeteris cursu; prior eni in eo signissentu positum aliquid adi lii in sero habet, ut ex ipsis laudatis ab eo exemplis appareti Prior igitur . si tenendum illud est. Diali in Prius, anto, exponere. Pos it tamen legio Firmior. Acrior, aut, quod praeseram , Acer tib Eleo carcere missus mutis, omisso est, quod a quibusdam abest. Ita acrior et in firma senecta sibi responden L UVid. Me t. VII, 5έα:
Acer equias qunmum mugna. qua in ptilὐere Iamae Degenerat palmias.
eque fores nonatim reserati rareeris arer Itane pede, nunc ipsa fronte Leessit equiar.
Tamen vel sie nune, si de elegantia earmin Is quasAtur, pra sero IIeinsinuam ieetionem: Victor ab E. Est enim hoc perpetuum, et ictor equus. V. Virgil. Georg. III, 499 ; Ο id. Trist.
Sed dubitatio superest illa i an a poeta hoe loeci M. quod es gantius est, prosectnm sit. Potuit autem paullo ri gligentior sti ngendo versu esse. Similis ieiunitas in Cir; v. 33. Qtii prius h. e. antea. Dubilavi aliquaudo, au Ouiuitio versiculis
96쪽
hie Tibulli essit, nec potius, quum in libris excidisset, ex ovi diam, illo suppletus:
Epist. XVIII, 166. IIEYN. Nondum vidi exemplum usus vo ea buli Prior pro Prius ἰ et astrinure, adsectisum ι pro ad orbiotu sententia aliqua positum esse , est dicere , legitivie ibi adverbium usurpari. Tum vero necesso est, adiectisum etiam
sensum praebeat rationis regulis consentaneum. Si quis igitur prior missus dicitur, uecesse est haec ita intelligas: prior aliis. Idipi e recte improbavit ilroukliusius reponens retus, quod ia iis in Voss. a , A comparet. Dissicultates isterprotationis Vulpiu line i l. V ossius non sustulit. I alti intelligenter II 1nius monuerat , deesse, quo Prior reseratur , neque exstare exempla compti rativi prior absolute pro praestantior positi. Neque iit:. ossius attulit , aut Stoilioli ver in Lei. Soc. Trai. tona. III. p. 147. - rae dum igitur hic usus comprobatus fuerit, ipse prius pracsero, lectionem sententiae accommodtitissimam. Notio praestantine equi satis inest adiecto qtii Elm carcere est missiis Voss. 5 dat primus. - Copulam est, quae in Voss. I et MOune deest et ab Il. Vossio deleta est, eum Ηe3Dio abesse velim. Sine ratione i usia repugnat Iluset, Lius p. isi. Mirum, Siothou- veru in his postulare. - 1Iamb. et Goth. incla, quod Vossius annotare noglexit. - Coth. ol n. m. . N. 33. Vidi mo iam Broux h. ex quibusdam insero; t; etiam a nostris abest. iam vol pro modo, vel iani olui. Be- motius esset iam pra Ieriisse. iam iui onis iungi posse, ut apud Iuv. Ili , Iosi , iam orius eiuri, cf. Tib. i, 4, 58. noli dubitare, sed tum necesso est Moenis appositio sit. Latinum est: ridi Caesarem iam iuvenem, non vero Didi iam Doenem. Deinde compositio illa statum rei, qualis hoc tempore est, non qualis suit, significat. Vellem Vulpi iis iam pro modo , antea
usurpatum esse demonstrasset, vel Foreellinius, qui sub v. iam Vulpium cst secutus. - apogr. unum qtiom. - ego deest in Coth. IIamh. et Guarn. m. premeret quem Corvin. eleganter. Lectio quom quo modo grammaticae conveniat, non perspicio. Nam tum non est, unde modus verbi premeret pendeat. Accedit quod vulgata vere elegatis. Verba enim urgere, Promere, Malare . Omisso casu, quem regunt, exquisite ponuntur. Nam l .morrentem a. m. ). W. Deinde in uno segnior aetas. Colocotalionis similis in Nemesia n. IV, 33
97쪽
3.. sititios - δ Minus bene Ed. Rom. eum Ven. i 487 habet tardos - dies, quos Passeratius mutabat in tacitos. In Exc. Pocelli fuit celeres; et hie est fortassct liber, in quo ita legi narraverant Statio; sed est illud ab interpolatore. JΝe vero
quis emendet sitit o se. sibi, adeat notam. 35. extiti) Brou Lli. e duobus, eitiat, siguo interrogationis post annos posito, et post moriam; quod sane est elegantius, minus tamen commodum. ΗΕvN. Quum V si auus etiam antiquissimus daret exuat , ut interrogatio indignationem nota Tut, ni OuLhusii rationem amplexus est H. Vossius. Ad indignationem pronuntiandum usurpatur iti terrogatio; hoe urgu-nientis non eget; sed coniunetivus in interrogatione est i in probaritis, dissuadetitis, velut in exemplor mio Odamtis Atqui poeta noti id improbat, quod serpens pellem nitidam resumit, sed quod, quum serpetiti illud eontingat, homini rniam diutius retinere non liceat. Et si e ut scribitor . exspectabis et deuerint; nam si ut antitheta. A edit quod dolorem his versibus exponit Albius, non indignationem. IIamh. annus, su-
36. non tillam - moram sie et Beg.; et praetulit Brouuli. Alii, non iliam , quod noseio quam vim prae cillero habet. Sie et Guris i , 4. DEuri. Zwie. α, ullum, i, itium , sed alia m.
in titiam mutatum. Aldi uno eum Mur. tilliam. quod cum ii. Vossio dedi. Seriptura enim illiam , quod in IIamb. et Guari . est, poetam serpentium naturam homini optare, significaretur. liamb. formum. . 38. Nam decet intonstis erinis utrumque detim ) Causam videntur haee reddere, cur Bacchus Phoebusque perpetuo iuventutis flore gaudeant, nempe quod eos deceat suus crinis prolixus. Quod quum non recte collectum sit, Broukhusius reposuit: Tam d. quod lain iti Vom. I repertum, hac meiate. Apollinem et Baeelium coma esse tam decora, ut deorum omnium soli hoe ipso erinium honesteio semper sint ophebi. Sed id ipsum contortum est, et languet. Vulpius, ut iam Cyllenius secerat, vulgatam ita eYplicat: colligero poetam, Phoebum et
Liberum semper esse iuvenes, quod eorum simulacra promissu fingantur coma, tonsi autem eapilli eos nullo paeto deceant. Ita non est urgondum illud descet, quod pro substantivo verbo
est ponitur. SigDum nempe, undes appareat, eos semper iuvenes esse, in longi erines sunt. Iaeet tamen hoc non minus, quam
illud superius. Necdum lamea vidi, quod omni ex parte pro'
98쪽
OBSERVAT. IN TIB IIII,arem: v. c. Itinc docet. En decet. Quam deceti Praestaret simplex copula Et, ut sit: Et M t. Pt Ortiat udeo utrumque deum capillus iuvenilis promi sus. Ceterum mi emas in su p. versis Regius recte cum aliis apud Brouklia; reliqui, Moenia. Coimita . iuuentus. CL Ιle ins. ad Ovid. IU MeL i , Virg. U Aen. 398. l . λ-nta Guel s. t,4 et V s. 5, superser. iuuentus, euah Aldinis tZwic. I : sed iurentias iu Z iE. a, et Mur. - λ entus Colla. et Ilami,. - Ordo Baccho Phoeboque, quem darat ΕWic. r. x, Goth Guarii. aliique apud Broukli., Η. ossio vortor visus est; nam silium patris prius recordari. Cui argumento non multum tribuo. -38. Lenxius in Ephem. llei Ib. Iahr. II, p. 183 tentat Nam decet intonsus crinis utrique deo, comparans Apoll. Ithod. l .
sius quam decet, quod et Schi adero placuit, recepit. Plautum asserens Mil. I, i , hέ: Pulcer est mihi et liberalis Misus. Caesaries quam decet 1 Sed Iocus Plautinus dicendi rationem, de
qua nemo ambiget, non sententiarum iuncturam eandem offert. Et sensus, qui vulgatae inest, languidus: nam iuvetitute quactintonso crine significatur insignes Conspicἰuntur, illa corructione, si sententiarum connexionem expendas, non multum
emendatus videbitur. Nani de Pemetuitate formae agit poeta. Pronior essem ad coniecturam et rccipiendam, ut Heinsius ad Ovid. Amor. I, i, ii , p. 3a6 laudavit, vel ac decet, nisi
loca similia, ut lI, 3, 35, 36; II, i, 57 , 58 me retinerent a
quae, quuin te non delectent, cave ideo spuria iudices nut in Corruptelae suspicionem voces. IIuschkius in Ep. Crit. p. iosi iudicat: vulgata bene in lini,cre videtur, licet veram eius cxplicationem afferre non possim. CL Apoll. Rhod. II, 7o8. U. 39. 4o. Retraxerat hos versus Scaliger supra ante us. nonum: at h. l. vix iis carere possumus, et Neu c. manifeste orationem Continuat. Nam nemo veterum praeceptum aliquod vel orationem a particula neu est exorsus. Est ubi neu in principio periodi ponatur, sed ita ut nota pro et ne iisurpetur, Et causa sequatur, unde neu pendeat. Ovid. Mot. II, 48a: Neve Preces animos et Merba retentia siectant, Posse loqui eri 'itur. Met. I. 15l , Neoe foret terris securior ardutis arether, Atractasse δε- runt regnum coeleste Gigantas. Iunges igitur verba neu minoire nrges cum superioribus Tu - edas, ita ut, quod in uui versum 39, έo praeceptum ost, Obscquium in amatum, tum 4 i sqq. Per partes explicet Tibullus, subiiciens quae non no-fligenda nee recusanda sint. I ii qua seu leutiarum Conu
99쪽
xione neu proprie positum esse neque interposita obsequio-amor iuncturitin turbare notabis. cs. l, io, i i7. Nec absimilis est locus I, 8, 47 - 49: At tu - utere - Neu torque. Nam ad inonil oamore mature fruendi illud etiam includit, ne Marathum torquei e Pholoe. V hique distinctione rem monstravi. W. Delicit autem Particula , quae in pedestri sermone negligi non posset: Tia Porro cereas in omnibus puero. Guels. a, licebit , Credas -υincet. H. In apogr. Vossit aberrationes exstanti tum - licebiec Goth. amb. - credas Guarn. GOth. Ald. Ι - Obsequia - Misecet. - 42. Hamh. dat miram scripturum aesti a - sui. Goth. omoeat. Ad constructionem verborum Neu comes ire neges c in
Para Virg. Aen. II, 7oέ: nec, nate, tibi comes ires recuso. O. picea ferrugine Hanc lectionem, quae est in quatuor II eiust unis , serti. Vindob. et ZRic. i , a , Et in Edit. prima, recepit Vulpius. Vulgatam , Picta, tuetur Broux h. , ut Color silli in arcu eoelesti confusi exprimantur ; at recte Vulpius monet, non magis serrugi uem , quam purpuram aut alium col rem pictum vocari posse; sed coelum pictum esse ferrugine dicitur. Iti uno ilrou kh. erat nigra , interpretamentum vocis Picca. Sic Ovid. XV Met. 789 , ferruginem atram, et Virg. ΙGeorg. 467, obsetiram dixiti De ferrugine, quod nigrorem Notat, II. Vossius ad Georg. I, p. a 89 uecuratius, quam Goethius ii doctrina colorum tom. I, p. 54 - 59 disputavit. - Viridota Praetexta. W.ὶ Similis dubitutio est in Horat. Ii, 5 , io:
tibi Autumniam Oaritim colore piir tiroo recta dIei negat Benit. Sed potest ibi iungi : Ati timnus uaritis di tinguet racemos ti-Didos colare Ptirpureo. 44. Denturiam admittat imbrifer arctis aquam a illae est incitet, impellat, ut admi feres eqtitim , quia, iride conspeeta, largi imbres non magno post intervallo cadere solent. Ita malim eum Scaligero interpreiuri, qui ex Ovid. Am. I, 8, soeomparavit: tit celer admissis labitur amnis rasstiis, quam eum aliis ita acei pero, ut portendere sit. Longe enim alia ratio est. si axes ti mittere seu ad dieere die uritur , quam si iris. Ex posteriore lanieti interprptatione varians lectio prosecia est, ulle rius glossemat annian let. Cueis. i in litura habht anniator, urinnutiat eum Jllo in margine. In quibusdam c Cuarn. invenitur amiciat , quod Scaliger , modo iamiiciat scriberetur, prae
100쪽
OBSTRUAT. IN TIBULLI serebat et sed haud dubie natum est ea. scriptura ammirent. A mittere alii accepere sursum attrahere, ut sit ex vulgari veterum opiniono dictum : Ovid. I Met. α7i, Conc it Iris a tis. V. Passerat. ad Properti p. 43o et D. Cerda ad Georg. I, 38o, etes. Vulp. h. l. : sed dubito de isto verbi usu. Pro imbrisor arcus in quibusdam est nubifer, unde Heinsius iaciebat: nimbifer , eleganter; hocque est in marg. Cueis. I. In Edit. Ilas.sembrifer Arcas. H. Quum in sine prioris partis pentametri syllaba anceps esse nequeat, nisi sorte ubi sensus terminetur, qia du. V sius ad h. I. Et ad I, 6, 66. P. ai 9 observat, nimbimest cum eo recepi. Ceterum admittat dant novem apogr. II. Vossit. et Zwic. I. - alter admittit. Goth. imber. - S. Zwic. a, Delit. . . . duros subiisse laborra γ ita iam edd. Aldinae Cutia eoteris: idque Scaliger retraxit, quum in Ald. tertiam Ven. i , Arin Mureto, neo monente, illatum esset. in vulgg. Edd. iaciro liabori, quae soliounis est varietas, saepius ad Virgiliu in notata. Vnus Pal. Oluisse. 8. aut Vere insuetas attenuisse manus Edd. fere orianos antiquiores, Bomana. Veneta i5oo et ibuo, Aldinae sit lilia cprosectae, operi ; et sic negius habebat , et Gucis. i , quia ui tamen IIrouI. h. id in nullo Codice reperiisset. Ita insuetas mori intelligEndum erit, aut operi habendi in pro antiquo ablativo. Vid. Vulp. ad I. a, a. Codices sere . ut et Gucti . a, et Voss.1, 1ltimb. Cuarn. , οργα exhibent; unus Palatinus, Dystre, sicque Gucis. 3 superscr. i, quod IIrou kh. recepit et retinuit Vulpius; nec quidquam resert. Illane enim o ore alteri dicenturnianu , vel etiam insuetae opere manus. Nam ita Latini interdum, v. Curi. V, Ia, 9; cons. Michaelis lIeusin geri Emoiadnit. P. aia, et Cronov. ad Liv. XXIV, 48 et XXX l, 35. Poneterea attentiisse, quod inde ab Aldit a s C. ed. legitur, pro attriuiise constanter libri, Praeter paucos, in quibus attenuasse, quod et edd. vett. Ven. 349t et ni. cum Ald. pr. habent. Hoc
oriri potuit ex vitio simili illi, quod est in Ed. 1loni. attenuisse. CL Livinei. ad h. l. IIRYN. Scripturam Dyrre, quam Pars maxima apogr. dat, cum II. Vossio Tibullo reddidi. Nam ad rationem dicendi, quam firmat Virgilius quoque Georg. IV, ii 4, Use labore manum duro terat, accedit codicum auctoritas , et quod oratio elegantior fit usu adiectivi insuetus, quod absolute ita usurpatum apud Livium legitur XXI, 35, quin insuetis c hosti hus adeundi Proρius metus erat. CL Not. ad 1, 7, 38. An insuctas opere construi possit, dubito; natu quod adsuetu4