장음표시 사용
141쪽
Iasso, ut habeat Paris. et Guarn. cum tribus apographis; unum apogr. lassu ; in Thuan. laPso p utrumque vitiose, sed erratum ex more. CL tuis. 4o , et I, 9 , 55. W. Apud RutiL 1.37i recte contra libros recentuine
Laxatum,o--t Misenia Faleria cursum.
Vulgatam, quam in nostro restituit Muretus, tuetur Ovid. Epist.
Prodita sunt, memini. tunica tua pectora laxa.
Haec gi emium. laxos de Mat illa sinus.
tibi Neapolis item ex aliis laudat lusos. ΗΕYN. Apogr. duo praebent non, uuum Acu, V s. unus ne, aberrationes notas, vid. oris. ad I , α , 3'. At II. Vossius intulit ne ira nes. Nam praecepto generali ea, quibus illud sigillatim declararetur, perparticulam neu annecti non posse. Quae observatio ut vera, ita falso ad hunc locum translata osti Nam praecepti, quod i 5, igde uxore custodienda datum erat coniugi, partes sigillatim 17-αa exsequuturo Albio non opus erat vinculo ad orationem horum versuum Cum superioribus copulandam. Atque, qua ratione II. ossius illa, quae versus I S, I 6 excipiunt, Per verba octo, ne, eadem ipso per verba ca reo, neu adiungo; utque constructio Continuaretur: caueto, neu celebret, ne e cubet , neu decipiat, punctum post sinu sustuli. Animadvertant v ro latiuiis talis studiosi, Latinos post notionem prohibere vel uitare vel ed necari particula' ncu - ωα - neu ita posuisse, ut sententiae singulaa accurate distingueretitur. Liv. XXV, 28: Scipiones me Excitant mMPe somno, scit. Precantes J neu se neu inoictos Per octo annos in his terris milites suos, commilitones PesIros, neu rempublicam patiatur inultam. Virgil. Georg. II, a98 -3oa, P e tibi ad solem Mergant Pineta cradentem; Noe inter Diles cortilum sere; -- flagella Summa Pete - neu ferro laede retuso Semina; -- oleae siluestris insere D incos. Add. Georg.
quo apparet, Latinos res, si iactae non erant, Per voculas neque- neque, Sin vetabant, Per voculas neu - neu disiunxisse. Neque hoci non cohaeret cum usu vocularum seu - seu. - Quartum iacta Tibullus cum que - ue mutavit; quas Particulas pro neu alibi Obserυ. In TiavLL. S
142쪽
usurpatas vid; ot Aen. III. IS9, i r Tu moenia magno Miagna paria. longumque Iugae ne linque laborem. Et Aeo. I, 465 r Sisis gradum, teque aiaspeetu ne sistrahe noti . Similis variatio exstat apud Horatium Sat. II, a, 'a-86r
vhἱ enm pro tertio Hoe positum sit et tibi, et tertia sententia similiter. ut quarta apud Tibullum, duo comprehendat, vereor ut eon ieetura Betilleti tilioe p. I87 proposita multos nactura sit approbatores. Idom Benti eius Ioel Horatiani Ep. II, 3, 18α sqq. non tamen inlus Digna geri promes in scenam , multaque tolles Ei oculis, qtine more nnrret incundia Praesens: Ne Pti ros coram populo Medea reticideri; Atil htimanis miam coquae exta ne ritis Atreus etc., cum eo congruentis, quod paulo ante Notatum est r ubi praecepti generalis propositi partes sigillatim subiiciantur , non opus esse vinculo ad partes cum summa Praeeepti connectendas, rationem non perspexit, notans p. 4a5rae Tolles, inquit, ex oculis, ne, eoram populo uesaria illa ot atrocia Qt ineredibilia ostendantur. . Mitto cetera. 'atia per logieen fieri ni quit, ut ne pendeat a verho tolles; sed uo. ratius inde a verbis Ne pueros id. quod posuerat, exemplis declarat. - In Tibullo M. V s. ex Hamb. hune posuit verborum ordinem: multo celebret, repugnantem iis, quae ad v. 9 uolata
sunt, et ceterorum eodicum auctoritati. - Ruth. Misens pro iuvenes, apogr. duo Moenis. - 19. Hamb. heu pro neu. - Io. Coth. detrahat pro Ne trahat, Hamb. a. m. mcnse pro mereme.
Librum Scutigeri tit pro in praebere Broukhusius nescio unde occeperit; id vero novissimum oditorem movit, ut de coniectura ut mensae scribendum ceuseret , scilicet ut oratio vulgaris fiereti π.ao. detrahat Guel s. i - ducat in orbe notas Ovid. Trist. II, v. έ5. , notiam. ai. Exibit quam an ei time, seu Disere a. ele. qutim Corvin. , et sic male Statius corrigebat. Admonitici istis tempori hus valde utilis. I id. Properi. II, 15, ao; Iuven. VI, 489 ;Lucian. de Amor. e. 4a ubi verba, is ἔπιτ/M4,9, Corrupta
143쪽
Lucilius iam ab aliis laudatus:
Aut etim iter est aliquo et eausam eommenta viai Aut apud aurifleem , ad matrem, cognatam ad amicam , Aue operiarum viliquo in Glabri cum aequalibus fano.
ire ad visendum , vel ire, ut intersit sacris. In orni. pro dom. C. 4o : Quid tibi necesse fuit - sacriscium, quod alienae domi feret, inuisereῖ - Exemplis, quibus in comment rio notionem particulae seu illustravi, addere liceat Pers. I, 67, ubi sive pro Mel si usurpatur:
Sioa opus in mores , in luxum et prandia regum Dicere. res grandes nostro diar I usa μoetae.
Qui Iocus nulla eget emendatione. Populi iudicium hoe erat rVel si vitam communem describit vel describendi impositum ei
est ossicium, grandis est vates. et Prandia est vera lectio. Nam prandia regum , h. e. nobilium et divitum, ad luxum per liuent. bi penes rationem est disceptare, codicum numero et aucto-etoritate laustra certaveris. W.a3. illam sequar unus ad aras Scaliger reposuerat ad aram, quod una tantum suisset, in eius consulis domo sita, cuius eo menso fasces essent. Sed quum in hoc operto non nisi primariae seminae adsuisse videantur, non v O libertinae, qualis Delia crat, quumque , nisi semel, istud sacrum in anno Don fieret, Ilroukhusius recte revocavit aras, ut intelligantur
publica Itonae Deae templa, ad quae quotidie adibat promiscua seminarum multitudo. Duas autem fuisse eius aedes Romae, idem doete ostenditi u Evs. Apographa, nescio quae, credis - nunc - sinisisse. Codices sere omnes et editiones Tuno. Editio Statii tum, quod II. Vossius amplexus est. - Goere ius, coliaerentiam sententiarum restituendam esse arbitratus, abs numque iudicans argumentum, quo, a suo eoui modo desumto, maior maritum Permovere studeret, corrigit a , Tunc tibi non etc. hoc sensu: tunc non est, quod timeas, quum oculis modo domina frui liceat. Quae sententia obscure enuntiata, Vereor, ut verbis Tibulli conveniat, quorum integritas uianum emendatricem non desiderat. W.
25. signum e Brou kli. ex uno, es sic Ovid. II Tristi 451ῆVulgo aignumquc. Tum eius obseruaudum, quod, ut nimis
144쪽
OBSERVAT. IN TIBVIXI tenue et exile, in elegis serebat, in oda vero reiiciebat Benuei. ad liorat. III ii, i 8. Laudavit quidem plura loca Burna. ad Ovid. Meti VIII, 16 , quibus adiice Grat. Cyneg. Ia . Nec tamen ossicere potuit, ut h. l. minus ieiuna fieret oratio vocula eius , quam facile evitare poterat poeta, v. c. gemmam digiti
signum . Naso Trist. II l. c. gemmam dominae; mox Reg. manu ; et v. 3I , n c me nunc d. ΗΕYN. Signumue septem apogr. 1irmutit et Guarn. cum Zwic. I, 2; signumque Paris. I amh. Gotta. Venet. - 26. ZWic. I, manu. - 27. BPOST unum Mino Pro mero. IIamb. ast, suo more, ubi vel metrum obstat. - 3o. feret apogr. duo. es. Ohss. ad III, I , I9. De positura verborum contra deos vid. Ohss. ad I, 7, 56 - 3 i. nec me nunc VOM.tiuus Et Bern. N.
cia. Instabat t. hine , ut alia huius ΕIegiae, efficti versus 4S9, 46o ap. Ovid. II Trist., quos tamen ab aliena manu ae-
cessisse existimo; male enim cum ceteris cohaerent. HEYN. Tu
vide de iis disputata ad 1, 5, 69. - Ad Tibul Ium hio notandum
est, interposita nec me - pudebit constructionem Ille ego sum cui non turbare; ncquo Dorulium Od. II, 4, ai-a4 hoc structura. genus repudiasse:
Metus est, ne non a lius Mirum hunc conviciatis, magnis a verba loquar, qualem non etc. - Ceterum versus 3a e Goth. a. ni. Exulat. V. 33. Aute hunc versum inserti sunt a Scaligero Versus sex novissimi ex superiore Elegia : Non frustra quidam iam etc. Disputatum est de hac translatione copiose ad E. I. Nunc veroci iam illud monendum, vix alium tam parum commodum Io- cum illis reperiri potuisse. Exponit poeta Deliae marito ea, quae facta erant, fraudes superiorum temporum, qui hus excitaret eum et asperaret in moechum, quicum tum eo vescebat
Ille ego sum, nee me iam dicere Mera pigebit, Instabat tota cui tua nocιe eanis.
145쪽
Non frustra quidam iam nune in limine perstat Sedulus, ac erebro Provicit ac refugit.
etc. inprimis illa: utere quaeso, Dum licet. 34. Semare, ah fr. Reduxi hoc, quod male ia priore editione Eliseram, Vulpium sequutus, qui Scaligero nimium obtemperaverat. Ab hoc enim extrusum ah, quoniam ex Eius codice, ut ex aliis, exciderat. Atqui id facile fieri potuit, praesertim quum scribi fere soleat a. Et versus parum numerosus est, eo sublato. Habent denique a vel ali codd. et edd. sere omnes; alii, ut Gueis i , , ac vel heu. Cueis. 3, es. Cum Scaligero tamen Regius faciebat. HEx N. Omittunt ah Paris. Hamb. apogr. nonnulla et Stat. - In Monac. ci. - Burmatinus ad Anthol. Lat. lam. I., p. 6io Breukhusio obtemperandum fuisse monuerat. Ad codicum enim auctoritatem accedit, quod Latini finalem brevem ante I r et bl haud crebro producunt. Ald. I, a, Scal. Stat. Corv. Post semare distinguunt. Voss. a , tenerar , ct 5, quid opus est tenere tibi coniugo. 35. absentes alios sumirat amores Bro utili. maluit absentis , ut genitivus esset. Sed etiamsi sic scriberem, nollem ita accipere, quia durum est: amores alios absentis suspirat, elegantia autem poetis sollennis est amores absentes dicere pro utore absente. - amores su*irare est desiderare absentcm amantem. Ius. IV, 5, ri:
Quod si forte alios iam nune suspirat amore .
Sic Galli solviser. In usu illustrando multus cst BrouUmsius, qui, ut aliquid essiceret, in hunc saltem modum notata dispescere debebat: vulgari loquendi modo suspirare dicimur aliquare, vel Propter aliquam rem. Adeoque recte Lucret. IV, D85r
Noe mulier se re feto suspirat amore.
Vt vero tot alia similia in actionem deflexa sunt a poetis, v. e. sonare cantus, olere murrham, sic dici coepit: suspirare amo- , rem. Mox paullo doctius deflexum est in eum sensum, ut sit, sumirando desiderare, ut in il Io Iuven. XI , 15a e
Suspirat Iongo non Misam te ora matrem.
II ET N. Aliam, neque se liccm, viam constructionis explicandae est ingressus Astius ad Catull. 64, 98 Anth. Lat. p. i58 , qui praepositionem in omissam esse statuit. - Pro sim. sub. Ita rub. subito sngit. .
146쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI 37. At mihi γ Cucis. a, Hanc mihi. IIRYN. Monae. Et
mihi. marg. uerit. ut mihi. Frequens est verborum M - et
ut permulatio. cf. ad 1, 9, 48; hic Paris. EWic. i, I, IIamb. Goth. ceteraque apogr. Praeter Monac. cum Ald. 1, a, Mur. Stat. Scal. et Venet. at tuentur. - Stat. ser audiam. Vulgo post pedum puncto distinctu in vidi; quam interpunctionem mutavi, quum verba Tinc Procul absitis ad priora At mihi - credas referenda esse apparent; at quo tunc significet: si mihi illam serisoandam credideris. Verba autem non Sari a - Pedum , pro adiectis habenda hoc sensu: in qua re senti conditionem libenter subibo, qua fide, quoque essectu ossicium suum marito praestiturus sit, ostendunt. Sententiam At - credas optata notare, ita ut sequeritia Thinc Procul etc. protasin inde accipiant, ad Lxo, ii docui. Cave igitur particulam si ante credas intelligendam putes. Diversus est locus 53, attigeris, tibi certe si intelligi potest. Nam ad hunc posteriorem locum illustrandum m ne te iuvat, ut Theodiscam linguam, ita Latinam eam sententiarum conditionalium iuncturam invenisse, ut particula si, salvo Sen Su, abesse possit, quamquam poetis crebri uas, inprimis II ratio in Satiris et Ius enuli, quam pedestribus scriptoribus usurpatam. Hor. Sat. II, 6,
Diaeria. experiar, si Mis, potes, adda, et instat.
Cuius constructionis exempla permulta congessit Benileius ad
Sat. Il, 6, 48, p. 326, quibus adde Iumen. III , 78:
Graeetilus esuriens A eoetam, iusseris, uir.
lios urbem eolimus, tentii enitari, stillam Magna parre sui. Num sie lubentibus obstat
Villieua; et Detreis rimise contexit hiatum, Seetirias panaenia talee dormire ruina.
tibi neque Iluperti verum vidit, elamans: ti Oratio scabra est: Obstat - ei contes δε - iti t. Fluet, si rescripseris iubens is neque Boineche, in Auimadv. p. 73 a liliria eum texit reeipiendum esse consens. Omnia constaut, modo sic explices: tam negligenter et oscitanter quae uotio prioribus subest. es. XIV, 92,) et conlexit pro vulgari si contexit positum esse statuas. E pedestribus u urnappouam Livii locum λXI, 44: Indo cessero , in Africam tran- Scendes. Quae omnia contem plaus, II. Vossio assentiri non possum , qui in hac sententiarum couiuuctione protasin interroga-
147쪽
LIB. I ELEG. VI Itive pronuntiatam esse censet ad Virg. Ceorg. II, 519: Venithionis p teritur Sicyonia bacca irvetis. W.38. detrecto uerou kli. ex una Ed. Reg. L p. arctialsinum captabat: detracto. HEYN. Formam detracto, quam textui intulit lιrou kli., praebet Puris. Cum V s. 3, et 4 A manu sec. . . quisquis colis a. ita e rutioue sermonis BrouLli. re cepit et recte. I bique colit. IIEYN. Lectionem colis, quam olim
Guyetus et Ile insius probaverunt, nuper IluschLius ad I, 3, at, p. 36, firmaut libri Voss. 4, ravio. I . a et Guarn. Et
permutationis secundae et tertiae personae exempla non rara.
Vid. ad I, a. 35 et inis. 53. Add. I, 8, 55. De sono deuique adeas Obss. ad 1, 3, ai. - At II. Vossius de Coniectura dedit Ium: Procul hinc absit . quisquis colu arte cuillos, ct sono verborum absi is, quisquis Ossensus, et ianitori nocturnoxatus, si quid nn te fores moveretur, clamunti, tertiaui melius Convenire personam. Fingit enim ille, post Tum supplendum esse clam , quatuorque versus 39- .a esse verba, quibus ipso ianitor aIiquando, strepitu audito, usurus sit. Quam interpretationem neque versus 39, 4o postulant, et 41, 4a respuunt. on ianitoris sibi onus deposcit, sed custodis , neque aliud quid pollicetur, nisi hoc: si Deliam sibi servandam credidisset, se uraturum esse, ne quis soribus adrepere 39, έo , aut in , iaDeliam tentare auderet i , έα . Itaque verba Tunc procul abs tis nolant: Tune iaciam, ut procul absitis. Quumque duae
sint sententiae, quibus seusa o9-4a elocutus est Albius , Personarum absilis, quisquis colis - et quisquis occurret, stet, numianem morabitur diversitas. Cons. I, ι , 35- iη, in votis Flava Ceres tibi sit - et ponatur Privus. Λd Constructionem verti
rum absitis, quisquis colis Compares Catuli. XI, i : mdcte quidquiri est domi cachinnorum. Tum ex I oss. a et libro Angl. II eiusti reposuit H. Vossius. IIamb. collit a. m. . W. o. .uit stim cui ιom laxa εinu Regius, Ed. nom. cum aliis et sitiit, ut saepe ita libris in et variatur et peccatur.
Sic apud Ovid. II Met. 144. - emiger unus, ubi reliqui et inti get. Apud irg. Georg. II, 35a in lihris verba tabusus atque
et fusus permutantur. U. Simplex fuere in hac re usitatius. Sed v. Urono v. li Ohss c. 7. lloc tamen loco copula suavi rem versum reddit: D suis e. Albinov. II, asi tales sinus ventosos vocat. Pro laxa malu Aldinae Mur. et Stat. invexerant DP,a, quod rursus Scaliger Eiecit. In liblia etiam lassa. V. ad
v. 16. MEYN. Et fuit, quod IIcynius praetulit, et B. V sius
148쪽
OBSERVAT. IN TIBUL.I. recepit, dare non dubitavi. Notio enim verbi ressuit ah hoo loco aliena est; qtiod sensisse videtur Statius , qui haec notavit:. In veteri libro fuisse dicunt Et fuit. Fluere Destem dixit, ut Catullus 64, 68 fultantia amictus, et Tacitus Germ. c. 1 fluitantem vestem, et Virg. Aeneid. Ι,3ao sinus nuentes. . Nee Claudianum, non optimae Iatinitatis auctorem , moror, qui de IV consul. Honorii canens dixit ain, Simili chla sessivit auro; quamquam Brouulius ius eo loco nititur, atque Gmnovius i. I. p. 264 ad Claudianum explicandum Tibulli attulit versum. Nec codicum auctoritate destituta est Ioelio, quam
Albio reddidi, quippe quae sit in apo . quinque Hamb. et
Corv. - Accedit quod, me iudice, asyndeton duo hominum et santium genera notaret, singuli autem eorruptorcs et eapillis et toga insignes fingendi sunt. Duae vero sententiae Per qui et qui vinctae ad unum reserri possunt; vid. not. ad IlI, 2, 4. Ceterum fruens Pestis contraria est adstrictae, quod Tacitus docet Germ. c. i7, Lo Ptetissimi veste disting-ntur- non fluitante sed stricta et singulos artus mPrimente. Gronovius I. l. a pro
prium hoc verbum essuere vcstitus Iaxi, qui ad ornatum diducitur. n Add. Ηeyn. ad Tib. I, 7, 46. Paris. lassa. laxa praetulit ct Statius. W.42. Stet procul, atque alia stet Procul ante Aa . Ex ali quot libris, quibus adde Guels. a, versum ita concinnavit Broukli., Parum concinne, me quidem iudice. In Libris et Edd. est auariis; fortasso leg. ex usu et genio Poctarum e
Stet pro ι arare, alia stet procul ante se a.
et sie iam Statium eoniecisse nunc reporto. IIane coni turam Heynii et Sicilii, qui alia praeterea coniectavit, recepit II. V sius , quem secutus sum, quamquam n sic quidem persanatum versum iudieabam. Milacherlichius in Tent. erit. p. io haec notavit: - Verba atii alia stet Procul ante Pia, pro emblemato miselli versis caloris hahenda esse, unumquodque eius verbum arguit. ti Procul cum vi repetitum II, I, 8a, et apud Iuvenal.
Ait illesia foedum Distique hare limina tangat, Intra quae puer est: procuι hine, proetit inde praeliae
Lenonum at canitis pernoctamis parasiti.
ob; o eodie bus duobus Paris. leg. Proetit hine, promi ite puellae. diam verba hine - inde significant ab hac et ab illa parte, vid. Diuili co by Cooste
149쪽
IbId. is, i 3, Barbatos licet admo as mille inde magistros, Hinc totidem. - Stes procul, est faciam, ut stet procul, custodiae, puta, diligentia. Si hoc do tempore nocturno cogitari non pote,t, neque hilum admonet oratio Tibulli. Verba ne m,sie crimen habere ad Deliam pertinent, hoc sensu : ne in suspiciones minimas venire possit de alio cupiendo. Crimina apud ovid. XIX, ita sunt criminationes, laesam osse fidem. Add. Tibull. IV, 14, 3. V s. libri tres atque, ceteri omnes aut V. In longiori versu mollior in aliis iunctura: ne crimen Possit
habere. Ilunc ordinem verborum et Statius praeseri, erit recte repugnat i l. V sius. Cons. I, 5, i 3: ne PUSsunt fastora nocero. Maxima apo . pars l amb. tuetur posituram receptam cum Paris. Guarn. et Corv. At ZWic. a, crimen possit; et Edic. I cum Venet. crimen Posset, Perperam; posset etiam uuum apOgr.
43. ipse detis Quod oontra Vulpium, qui ad Befilonam r tulit vorba pse deus, nupetiimus monuit editor, scribendum tum luisse ipsa deus, verum non videtur. Nusquam e vim, quod sciam, vocabulum detis ira posuerunt Latini, ut pro vero seminino habitum appositioni seminini genoris adiungerent; sed ita aliquoties, ut deus notaret nutueri; unde deam etiam illo significari non mironi est, ut apud Virg. Aen. II, 63a, Aeno ducente deo dicit, quamquam Venorem illud, quod enarrat, praestitisse ossicium beno scit. Certo scriptoribus uetatis aureactusum, qualem ille ponit, alienum iudico. . 46. non amens . . l. timet Ita iam emendatum in Ald. sec. et hine vulgata lectio facta, quam firmavit Brou kli. e melioribus libris, in quibus Guel L 3; in aliis fere: non et amans vel
non et amens. Nempe ferre non poterant sagaces holnines, post nec in altero membro esse non ; hinc inserebant copulam; alitis, ut metrum ne laederetur, scribebat amans. IIE . Pentametrum apogr. duo, Coo. Mur. Et Statius, uti ueynius, exhibent. - Guarn. Paris. ZWic. a , et Soal. , qui Ald. I sequitur, et Venet. dant non et amans; a gr. novem, pars non et amens tZWic. I, cum Venet. , pars, non et amans Iamb. Cotti . . Haud scio an nec - non pro nec - nec vel nou - non posuerit Tibullus. Graeci certa similiter particulus εὐυ - εοῦ et μέ e. - μὸ
150쪽
I Da OBSERVAT. IN TIBULLI copiam a Schaesero ad L. Bos. p. aas congestam. Erunt tamen . qui cum II. Vossio nec pro ne - quidem dictum esse ma- Iinti Iuven. II, 1 Sa: nec ρtieri credunt; cons. Not. ad I , 6, 69. - Exemplis, quibus Merbera torta illustravi, add. Soph. Antig.
tibi - . icta pro ubi - motu. Paris. et Coth. a. m. mola. Vt hie Bellonas motu, ita apud Cicer. de Divin. II, 3o, I is putiis dictum esu W.47. suos caedit Aolenta lacertos Ita emendatum in Ald. Mineunda ; at in pr. Diotata, quod et ita aliis veti. edd. et codd. erat . ut contra factum ins IU, I, 76, o lenta h. l. Est saeva, trux. v. 1U, I, 3. HEvN. Guarn. cecidit - νωiata. IIamb. a. m. bibenne - cedit. Ε iE. I, a, Paris. cum Venet. AOMια. In amgr. cedit Diolata, etiam Miduma. Notes h enne pro b penni. A Goth. abest versus a. m. . W. . Sanguineque effuso margis inulta Deam quorsum intilla PVulpius verbum ita interpretatur. ut dicat, neminem suisSE, qui vulnera illa uleisceretur. Ita vero friget illud voeabulum. In Ed Rom. Sanguine N e. s. tumia D. , et sic etiam habebat Iiber Commetini; sed hoc pro reliquo carmine nimis tenue. Enimvero vide notam ad h. v. Sanguine et est etiam in Guel 1 , a, 4. HEYN. Paris. sanguine ει -. ZWic. I, et in apOS multa pro iutitia. U. 49- ρ es Corvin. presio. ΗΕYN. Et ZHic. a. Ad Constructionem illustrandam iacit locus , al. Fl. I, 837: galeis Fracsixa domus. - vs. bo. Apogr. quinque cum Guarn. et ZWic. a, moret Pro monet. - 5a. Venet. et E ic. a , decidi44e Prodi incisse. - Goth. a. m. nec pro ne. W.53 At si risὶ Brou kli. e molioribus, ut is in coniecerant Auratus, Fruteri, musa. Vulgo Attigerit; mox M. Lim. cum quibusdam, ut hinc M. nempe ex ara. D LYN. Attigoris tuentur Nouac nera. VOss. 5, ceteri libri cum Veneti attigeris. Pra terca llam h. libenter pro labentur; apogr. vi hic Mentias, etiam ripereque Goth. ; venet. hinc pro hic. Ceterum imprecam tm u rebus, quae sorte tractantur vel liunt, verba transferreaolent, ut it. lit . a D; Soph. Ai. ii 77 - 79, vel ob id acta uena aliquam transigere, ut inde translatioues verborum petaut, et imprecatioui vim ad lauti Cic Liv. Xλi, 45. - Cod. Voss. 3, uuistis 55 - do, post 39 translatos hahet. - 55. pio et libι s. 4, et mihi. - Goth. me pro mea. U. bo. Πι, ρ ecor, ιια ι i. Coutra interpretationem Scaligeri