장음표시 사용
171쪽
-titia, uncise hie seest intillia, nullo vindice . impune; quod tamen merito Vulpio displieet, ut et docto Britanno tortin Triaris tom. l. p. 45α, 3) iu Ohss. Misc. Vol. II, p. 242, qui malebat inti, a. Messehach. vir ditetiss. in Ghss. p. 7o effingit Aneta, quia in uno Eboracensi legitur pul a vel Aelia. Sed quorsum
in una variante, quae cimtiiDO ex correctione orta videtur, haerimus, ubi vera lectio codd. auctoritate et seusus ratione me pro
Bat satis Z43. Non tui sunt tristes curae, nee lucitis ostri) oullus Extino Statii receptum erat a Brou kh.; reliqui Om Des seripti et impressi tactus, quod Vir doctus titipus convenire putabat . quia omnino euin luctu quaerebatur Osiris. Sed quuti, hie ei Baei hi pl. ne persona induatur, tacitis non minus ex ea positus intelligendus est, quam mox chortis, serta, palla crocea, cista. Omnino quoquo dii et luctus expertes, ut toties apud poetas. Verum etiam si otitium retineas, non tamen pro fronte adducta ac lorva aecipi poterit, hisi ex uti tecedentibus tristis repetas; nam ut simpliciter, tibi via itis est. eo sensu dicatur, fieri vix potest, et in tanta copia exeipplorum a BeouLhusio allatorum Nullum est, ubi non aliquid adiectum sit, unde, qui vultus ha-hitus intelligendus sit, appareat. V. e. in illo Cicer. Si in reptitia Domitia utilium Guisses saeile rei natura indieat . eum parum hilarem fuisse. Vtilitis etiam digplicebat doelo Britanno Iortiti vacis p. 453, tom. Π in obss. Mise. II, p. 245. 4έ. Sed chorus) Corvin. torias, ut ex uno An . notatum video. Idom Corvin. sie legit et distinguit: Non tibi sint tris es c. l. Osiri: Sed - amor. se. tibi est. et leuis aptus Amor Ed. Bom. cum Guel L i, 4. I is es a. sorte pro lenis et n. Sie quoque emendare volebat Cl. Medebaeli. p. 7ι. Mox v. quoque pro sed Ed. Vieonti Lips. cum aliis vitiose. MuYN. Etiam Zivie. a, a, quoque. W.47. Atitiis tibia cantu) Edd. Reg. Lop. et Lips. duleia, quod merum vitium est. Frutorius, Diausa pater, et Guyetus corrige hant, dulei tibia eantu dulii Cothan. WvND. o. Videri potest in vulgata casus ad proximum vocabulum accommodatus esse, quod saepissime saetum. Sic in Lucan. I, 15I :
In libris nonuullis erat, impulsu sonitu, quod non debebat in
172쪽
ducere vἰrum doctum, ut nuper emendaret, Aetheris impulsumntiis. Quis enim tam argulas aures habeat, ut .sulmen sonare
audiverit Z Ipso Lucanus sonitu explicat, mundi fragore. 48. leuis - eis a) Brou Lb. mallet breυis; sed i is esse debuit eum vitilis seu viminea esset, et a virginibus, quas vocabati , portaretur. Sic Ovid. V Fast. Ii8 Does calathos dixit. 49. centum Itidis Gentiamque choreis Concelebra ita Breukh.e eoniectura Statii reposuit: ubique legitur ludos, coiiam in Z ie. I, I, Gothan. et Ilamb. W.), in Guel L 1 itidos. Sed illud centum parum placet. Guyelus coniiciebat: et sane iam ludo G. Forte suit: er Genium ludo Geniumque choreis Concelebra, figura in primis Ovidio solletini. Giatis vero singulari numero mete. Valer. Amon. I, agi:
so. et nititio tempora funde mero) Mira loquendi ratio, de qua Obss. ad Eleg. I, 3 disputatum est. Beluti hoe ad Osirin, ut is ludis choreisque Genium eoneelebrando sua ipse temporam ullo vino tandat, h. e. persundat, ut adeo vino incaleseat; rationemque formulae loquendi in hoc quaesivi, quod vinum dis susum per venas perfundere dici potest corpus et inprimis caput, adeoque tempora, quibus vini calor ac vis maxime sentitur. Nee necesse est, post illa quae supra disputata stitit, aliquid addere. Analogia autem sermonis in promtu est, qua primo funditur vinum per vasa, tum Mino perfundi uas, et poetice mundi Pisoωns diei solet. Auctor doctiss. Ohss. la Anacreotit. P. I 87 .inter pretationem meam vix usu loquendi probari Oservat, monetque, ad Genii tempora haec speetare et do ipso sacro, quod Gemost, esse aecipienda. Genio vino libari nemo dubitet: sed vir doctus docere debebat, quomodo dὰ vino libato hoe diei possit: multo tempora fundo mero Genii. Vinum aut apponitur aut limbatur in ara, seu loeo insunditur, instillatur in ignem. Vos
Genii eomam et eorollis ornari satis eonstat; an vero etiam hoe suisse e tis caput vino adspersum vel persi sumi Hie mos aliquo
exemplo, seu moris analogia doeeri debebat. Vt ipse Genius
173쪽
multo seu libato seu apposito cum epulis vino tanquam Inchriari
dicatur, per se nou malo dietum csset; sed hoc alienum a verbo rutia sensu et iunctula; nam Osiris is est, quem compellat poetarconeelehra Genium et multo tempora Irando meroe quae satiuosiridis esso necesso est. non Genii, nisi e utoriissima ratione,
ut sit: tempora Genii funde, persunde, mero, larga mauu eivina appone, ut eius eaput vino persundatur. Alioqui, quandoquidem ille epulis vinoque excipitur, troii abstitiuui est, si ille Iargius se uino insitare dicatur: igitur ci vitio persundi tempora. Λ tutio ad hoe ipsum ducit alter locus inr. II, I, 8r Ipse suos
Genius adsis , Atirtis honores alqtie stitur libo sit nitiden quo
mero. Neque enim hoe de honore Genio habito aliter accipi po- est, quam ut Nimio opposito vino ille lautius se excipiat: sio maderes, noescere, M GΘαι, de ebriis. De vino Ceuio largiter apposito etiam Horatium agere ili Od. 17, 1; cras Genium meroeti his, dubitari nequit. 5 i. Illius e nitido) e BrouLli. relieta Maligerana edition tacito reposuit: in qua erat et, ut in inultis, quae ex Aldinis fluxere tuis et Gothan. illitis et Ilainti. IV. . Muretiatia et Plantiniana talia e resinxerant, et habet E cueis. I, 4. In Veci. excidit: etiam Hegio. Cons. in s. II, I, 7. tuum possis sequenti versu putare accidisse , ut suerit: E capites et C. Dum pendebant e collo, unde fusae per colla coronae, Ovid. . I Fast. 7 DI. Durum autem ad meum sensum, quod nunc de Genio agitur, et tamen mox iterum ad Osiriti redit oratio: Sio venias hodierne. insuave etiatii
H Illius. Quid si itaque legatur: .
Et Soeria e nitido friIIErit tinguenta eupillo. Ea eupilo et eouo mollia sertia geras. Sio oenius hodierne.
Ita omnia de uno Osirido agunt. 53. Sic uenias hodierne Primum Sio oenitit hodierne vu-netae cum nonnullis iapud Brou kh. Sie Penies hodierno Vicent. Me oenitis, hodierna tibi diam t. h. Iaba ulea quo Alditici: quod mutavit Mureius: Sie o mitis hodierno, tibi diam l. h. tibi dem i. ita Statius e suis corrigebat, et ex suo libro tandein reposuit S liger; eisi iam idem excusum video in Ed. Vieent. et in Coruin. adde Cueis. 3. In plerisque Edd. a Itoniana indes, istam; quod multo suavius est. In Guelis i et 4 Sio oeniat hola me tibi: diam. Ed. Lips. dum t. h. Libo, et M. Quod vulgatum est,
similo est ei, quod in Ovid. III Trist. i3, 17:
174쪽
Mimque sotionari etiris in igne sonet Libaque dem pro ma genitale notantia te ua. II.
2wic. i habet oenies - dum. 2wic. a uenies - Hom. Gothan. dem et hodierno. m. 54. Liba et Mopsopio dulcia melle feram Sie etiam Regius. Broukh. e libris reposuerat Libaque. II ei sius corrigebat: tisidiam turis honores Libem et Mopsopio dulcia melia stipo, quia in Duo invenerat dtilesia mellis auo. Mella est in plerisque, sed ex eulpa librarii propter vicinum dulcia. Vide modo nil v. 47. Passercilius tamen inde faciebat: Mopsopiae dulcia melin, h. e. Atticae. Si quid mutandum , τι diim reducendum osso arbitror. Duru in enim τὸ dem, etiamsi ita iungas: dem, datio, lihi turis honores, sic venias hodie; ut sit obtestationis formula. Verum novam et elegantem lectionem offert Guel f ti: tibi dem ruris honorem , Libem et Mopsopio dulcia melia fauo. NON. Versu sequent. Hamb. fala pro fucta. m. 56. circa stet oeneranda senem reduxi hane lectionem. ad quam etiam Vulpium procliviorem esse videbam, quod ea in editis seriptisque sere omnibus, etiam Regio, Guel L et utraque Edd. esset . praeter unum Statii, tresque parum vetustos apud Brou Lb. quibus adde Corvin. in quibus Menerata, quod primum praetulit Statius, et receptum tacite in Sealigerana. Sic quidem etiam sit p. Elee. 5, 33, et tantiam Oenerata Diriam; hic tamen parum
apium videtur, tum ex structura verborum, tum ex sententiae ratione; sit enim senis maiestas natorum Et numero et specie et
digni late augustior. Occupavit vero istos Codiees hoc, quia in libris sero haee duo partieipia permutari solent: uti mox u. 63 pio celebrande, duo Statiani celebrate. At Oeneranda, modo non cum Do usa Praecid. c. I 8 pro Menerans accipias, peregregium h. l. est. Vid. dicit. 57. Nec tacent monumenta ὐ e. quem Tuscula relitis, Gn- diuti qtiem antiquo detinet Alba Lare Nec luceant e suo libro intulit Sualiger. ni nonnullos habere Statius Darraverat, sicque hiui Au glieatii eum Coroiulano. Editum fuerat inde ab Λldiuis Non tricenm. At in veti. edd. Veti. Vicent. et aliis, et in scripli sere omni hus legitur Nee laceni, haud dubie melius, ne ad monumen a reseras, quod et Ayrina n. f. s. l. l. ohservasse videtur: et Orium in 'iant ex vicino plurali montimenta. Quem bis a Di Ou Ih. repositum ex vetustis Edd. priore loco haud dubie Tecte, nescio an altero, in quo que ferri poterat, et ubique le-
175쪽
gitur. Vulgo, quae T. t. Candidaque. Sed error ortus ex compendio literarum e scriptum enim erat g et q ; in Ed. Lips. que et altero loco q: HEvr . Versus 57 et 58 Ilainb. del. Leguntur infra l. I. eleg. 8 post vers. ta, et pro quem est ibi quam, vers. 57 et vers. 58 qtie. Que h. e. vers. habet etiam Hamb. et uter que ZWie. Vers. 57, ZNic. I qu , ZWic. a quae. Ne pro nec v. 57 Gothan. W.6 i. Te canet a. ita BrouLh. ex uno Statii: alii canimi mox e a plerisque a rati II ET N. Z iE. I, 2, canit. V.
t. Non ego celari possim Ita in Scaligerana excusum , nescio unde: naui Aldina sec. et vulgatae inde edd. Possum habebant. Sic et Corvin. Reg. et utraque Edd. eum multis codicibus, mi nus eleganter. Quidam, ut et Vicentina, celare. Edd. Ald. prima, et quae inde expressae, Fon ego celarim, Possit; perperam. In Guel s. t ah al. manu: Nunc ego celare haud Possum. HEVN. Celari possum ZWic. i, celare Possum ZWic. a et Hamb. Mox ZWie. I amoris, ZWic. a amantis. IV. ib. nutus amantis unus Statii et BrouLli. quidam, amoris. Vid. ad seq. Eleg. v. i ; mox Reg. levia cum aliis facili errore,
. Praecinit unus Gebh. Premit et, unde ille faciebat: Promit et. Sed yraecinit bene ndstruxit BrouLli. 5. Perdocuit raedocuit Cueis. 3. 6. non sine Derberibus Εd. Reg. I p. eum duobus aliis ap. Broukli. uulneribus, minus commode. Sed sic saepe. id. ad Ovid. Mel. IV, 726. 7. dissimulare Ed. Lips. dissimilare. Vid. Burina n. ad Ovid. HI Met. 158. Mox urget Corvi . solus: et si perpetua varietate. 9. Quid tibi nune m. Pueri hi delicati, qualis Marathus
erat, Vid. SuP. 4, 8i, comam alebant, neque eam ponebant, uultogam virilem sumebant, ut cives Romani; riam erant Peregrct advecti ex Asia sere aut Syria. Quae adieci propter ea, quari Vulpius notavit ad h. l. IO. mutatas divosuisse comas Divosuisse recte. Vid. ad
Quid mati divositos quereris periisse evilios '
Ct. ins I, 9, 6. - d osuisse Gueis S; pro mutatus quidam tum
176쪽
hins, sed hoe alio modo dicitur. Vid. FasL III. is ubi est, ni hali restituitque comas; illud ost, aliter atque aliter compositas , Posim . ariatas, ut idem dicit II Alet. 4iti. ii. Qtitu succo splendente gentis onerasse) Ita concinnata haste sunt a Seciligero. Λnte legebatur : Quid fuco splenden egenas Ornasse. Ita primum expressum video in luti reti editione, etsi nihil ob hoe monitum; petitum sorio ex Poeehi vel Colotii varietate. Antea utraque Ald. cum aliis veit.: Quid itim s. comas ornare. Sic quoque Corvin. Queis. I, 3, 4, et araeco I. Sticco es etiam in Exe. Sealig. iano Palat. et uno BrouIli. doctius quam fico, et saepe cum isto permutatur. V. 1leius. ad Claudian. itisusn. I, Io 8. Ovid. I Trist. i, 8. Apud Albinov. II, aio:
Amiis aureis omni per ilia suis
Sed iam alia quaestio est, quidnam sententia versus ex hae in- Novatione lucrotiar. Setiliger succum de crusta, sputum ille a Pellat, ex madido pane exponit, cuius illitu genis splendorem conciliabant, se lieet partim facie noctu vel dum domi essent, siligineo hoc lectorio inducia, partim cute hoe smegmate attrita,emiandala et polita. Laudat Iuvenal. VI, 4ra, ubi vid. inde a v. otii. CL de Othone ibid. Sat. II, 1 7, et Sueton. Oth. ia, unde apparet, eliam pro psilothro illud fuisse et ad pilos tollendos voluisse. Fac linoe omnia bone se haberer eo tamen non ducit epithoton Surei splendsentis: quod multo magis ad sucum dueit, quo illlio saetos splendet. Calidius 4ndeo recopia videtur Scalige rana immutatio, qtiam par erat. Sticctis recte se habet, sed prostico ipso docte positum. Reliqua logenda id succo splendente genas ornasse ' Onerasse est ex omendatione Sealigeri, sod valdo probabili; in libris ornasse vel ornare, quod cum onerare saepe variat. Vid. ad O*id. Epist. 9, i o3; SDah b. ad Curi. VI. 6. 7. Pro genas quosdam libros, etiam Ilogium cum utraque Edd. , frequentissima permutatione x. II eins. ad Oxid. Epist. XI, 92 occupavit tonans , haud dubie ex superiori versu; alias acciperem de more tincendi et iusiciendi eapillos. I id. Properi. II, 34,α7;
Non tingues ferro aulsettiissa licet. i
177쪽
deinde. Di hic ungues, sie barba doe α manu resecta dicitur Ovid. I, Art. si 8.14. Ansaque compressos colligit arta pedes) Colligis Bro Ilius. e libris. in quihus Gueli. 3 superseripto tamen α, tanquam elegantius, praetulit; quod tamen iam in Vieentina ex pressum video: etiam in Corvin. Vulgo, etiam in Regio, cotiligat; legitur etiam alligat, ut in M. Bom. et in Venetis. Gueu. 3, 4. Colligere est contrahere, eoercere, in angustum cogere; vid. Broti L h. Regitis etiam comprensos et statu Pr pedes, male; nam molles pueri sinus habebant laxos; vid. ad El. VI, 4o. In multis, etiam in Corvin. , arte pro arta. In Edd. Ald. pr. et Colinaea aliisque ex Ald. pr. deductis adeo
Aretaque eonstriatos emit adita pedes.
Mutavit altera Aldina: Anisque e. mitigal arcta P. et sic vulgatae ceterae. IIEYN. Colligne Cottian. et Ilamb. IIoe etiam
i5. Ipsa placet) Ita Brou kh. e duobus librIs, et sie Ed. Lips. et Ald. pr. eum iis, quae itide ductae ; vulgo, ilia. REYN. Ita Zmie. 3, a, Coihan. et is anah. W.i7. Num te potion thias herbis) Ita nrou, h. ex doctorum vir ruui pi antiqui usus auctoritate , quod herbae maleseae per petuo epitheto Pollentes et potesntes dicuntur, h. e. emeaces. lniihris et Edd. pallestitibus, quod ab esseetu esset explicandum, ut oenonia pallentia diei solent. In Gneis a erat emendatum pollentibus , in 4, pellonii s. Apud Ovid. II Art. io5, POL lentia philtra, in uno est pnil Ilia, ad quem loc. Burinan. hane Broukh. loelionem probat. Is ExN. Zwic. i et Hamburg. pat lentibus. ZWic. I, palantiitis. In Gothan. deest hic versus. m. 39. Cantus uicinis strages renuncis tib agris In nonnullis, etiam Corvin. , deducit; sed illud verius, et tuentur Scaligeret Broukh.; est enim , quod fruges exeantare dicebatur. in XII Tabb. Qui fruges excantauit, h. e. ineati tamentis ex aliis itialios agros trianstulerit, pellexerit. Ita io erat etiam Strorsa pater, qui hunc locum ita expressit Erol. I, p. Iro:
Carmine longinquos mossem traducit in agros , Et e rara stium deserie herba solum.
Fruges est in plerisque: in quibusdam segetes vel messes. ah -vis Guel L 3, pro var. leci. IIEYN. frugem Hamb. W.
178쪽
ao. cantus es iratae detinet anguis iter irati Corvin. sed iratae ipse Carisius tuetur I. Inst. Gr. Lipsius et Dousa male-hant irati - amnis, sed sine libro. Des gere adeo credebantur magae angues, quo minus se loco movere et dentem venena tum infigere poSsent. II. Cantus et e curru Lunam deducere tentat Regius, α curru; unus Palat. e cursu. Romana M. et quae hinc fluxere, e coelo porro deducere lumina, h. e. sidera, multi, etiam Cyi- unius in notis, habent, unde in Edd. I 87, ISoo et i Sao
venit; sactum sorte ad illa Eleg. II, 43 huius libri; etiam Guel LI, e caelo deducere lumina. aa. Et faceret, si non aera r uisa sonent ex sermonis ratione debebat esse sonarent, sed videtur faceret in mendo esse Regius exhibet et faciet; rectius leges Et faciat. Pro 'Pulsu in uno Perreii erat recurua, et sic in suo habebat Cyllenius, qui quaecunque vasa convexa intelligebat; rectius accepisset dolituis aut tibia Phrygia; sed pulsabantur in lunae deliquio cym-hala inprimis, de quibus etiam Ovid. III Met. 5ba :
- Aerane tantum aere repulsa palmet
tibi cons Burman. Manil. I, aa 7 e
Seraque in extremis quatiuntur gentibus aera
26. femori conseruisse fimur Statius ex Carisio femini Iegebat; nam laudat ille ex Tibullo binis locis: In licuiι femini: utqui, inquit, Crammaticos alia Tibulli carmina, quae nunc deperdita sint, habuisse, aliunde non constat. Memoriae vitio ribuit Carisianam memorationem BrouLh. At enim quum tot Tibulli elegias mancas et mutilas habeamus, potuit illud in loco tali legi, qui in libris extritus fuit. De femine cf. Ilein s. ad Aen. X, 788. Libri in Tibullo nil mutant. Sollen ne autem illud femur femori. Ovid. III Am. 7 , io : sumonere IlI Am. 34, aa: femori imρositum sustinuisse femur; et inter leviores tnequitias accumbentium ad mensam I Am. 4 , 43:
Nee femori eommitte Iemur, nec crura cohaere. Aee tenerum duro eum pede iunge Pedem.
Et sic li. l. accipio. In Ed. Lips. pro sed erat te. HEYN. TE etiam ZRic. a; at ZWic. a, scit. U. M. Persequitur poenis tristia Iacta Venus Regius, Ed. Lips. et Vicent. cum aliis libris ap. Brou kh. ρ sequitur. Sed
179쪽
dicimur aliquem prosequi amore, benevolentia, lavidibus, praminiis etc. poeuis vero Persequi . h. e. ultum ire , vindicare. Pedi mutatio alioqui est sere sollennis. V. ad Ovid. Mel. IV, a St, ibi persequar extinctum nimis atrox et vehemens pro amantis persona. Vnus habebat prosequar, quod recte placebat Bu
manno; nam et sequitur: leti caussa comesque tui. a9. Munera ne poscas neu Guel L. 3. Lene. - Nec Cothan.
3o. Vt DMeas m. Ita Broukli. quod sententia postulabat, ex uno antiquissimo libro post Helusii emendationem Advers. II, 15, reposuit; vulgo, DMeat. ΗΕYN. Ita uterque Zwic. G
3 i. cui Deoia fulgent ora Ed. Rom. cum Venetis et aliis mollia, ut Graecis γλu. v,-ὐκ v I et sorte placere po sit , quia opponitur amera barba. Adiectum tamen fulgent via gatum tuetur. In iisdem mox est hispida barba, a Mureto receptum , ut Ovidius hirsutum dixit. 35. At Venus inueniet puero succumbere furtim inoeniet Scaliger e suo praeclare emeudavit: in aliis. etiam in nostris. Moenit. Idem succumbere e libro suo, ut et alii habent, reposuit: nostri cum multis apud Broukh. eoncumbere, frequenti lapsu ; vid. ad Ovid. V Fast. 86. Etiam Z ic. x, a, Hainh.
36. Dum tumet et leneros conserit usque sinus Pro tumet,
quod et ipsum Scaligero debetur, libri sere timet noto errore; lib. Storti tenes; pro usque quidam i se; vid. ad Eleg. S, 74.
M. Lipa. ipsa et pro statis Εd. Rom. simul, vitiose; conserit Suspicor ex proximo tumet natum, ac suisse veterem lectionem conserere, quo haud dubie asperitas iuncturae tolli potest. ΗEYΥ. Pro teneros male Hamb. molles. v. '. 37. humida - Osetita recto revocavit antiquam lectionem Vulpius ; quum Beoukh. ex coni tura uetusti tiuida reposuisset,
quia illud saepe pro hoe in libris seribitur. Sed h. I. in omniabus est hianti . Pro anhelanti Lips. Ed. cum M. principe
Broukh. anhelantim, et unus Heinsit eum Ed. Beg. Lep. anhelatim. Ed. Boman. etiam notam habet. Duo haec distieba avs. 35 - 38 parum eum argumento et sententia ceterorum eo.
haerent, ut dubitem, an sedem si hi debitam teneant. . Non lapis hanc gemmaeque iuuent, quae frigore sola Dormiat; et nulli sit cupienda inro Moene est ex Scaligetiemendatione: vulgo ubi quo legitur iuuant. Domine Scaligermutarat in Dormiet: sed illud eoost ter libri exhibent, et est dormire sustinet. Deinde illa commuta: o easus: Hanc non /M-
180쪽
-nt gemmae, et se. haec sit cupienda nulli oreo , est sta quidem paullo durior, sed Ohxia etiam in optimis auctoribus. De sententiarum nexu vid. ad us. 39 notam; capientia est in Ssori. et uno Cebhard. quod arripit vir doctus in BihI. erit. I. l. Ρ. ho. 4t. Cum retus infecit cana senecta cura Ed. Bom. cum aliis apud Broukh. et eum Guias. i , 4, curva, male hoc qui dem loco. Δυentas recte reposuit Broukh. o libris; vulgo imventia vel iurentias; vid ad I, 4, 38 ; pro Melus Helns. Advers. III, 8. coniiciebat ineliam. Hamb. tardia. 43. Tum studium formae ne M. - coma nunc - rol- Iem nunc Gucis. I, eleganter; in plerisque etiam nostris adie-Ctum est, quod Broux h. paucorum auctoritate Omisit, quia it Tum redit us. 45. Nox Εd. Bom. coma cum mutatur cum Gueis. I, 4. Non comam mutari, sed colorem, aiebat Pierson ad Moeridem p. I63, et emendabat Iuciatur: non meminerat, Se in pocta versari. O. Tollere itinc cura est auos a stime capillos Brou kh. hoe ordine, quem elegantio rein putabat, expressit: Tolleres itincialios cura est. Nil refert: sed vulgatum tuetur Properi. III,
Vellere tum eupies nuos a stirpe eapillos.
Porro fune miror nunc ubique edi ae legi, tr bus scriptis ex ceptis, in quibus itim: idque Corvin. quoque letiet; melius utique. At Edit. Lips. et alii aliquot apud ur utili. nunc, quod elegans esset h. i. vid. Burmati. od Ovid. I Met. 3cii , nisi tra Miam praecessisset. 4t,. demta - pelle vid. nolam. Iloeussi Perie. p. titio, legit stimia; quid igitur est stimere pellem' 48. non tardo l. Ed. Lim. niam, malo, vid. notam; nisi seritias: nam tacito inhitur illa pede. Ovid. II Art. 67o:
Iam Oeniae loeilo eum Da senecta pede.
49. Neu Marathtim torqvo Ita iam correxerat Slatius sed in editis primum emendavit Soaliger, cum librorum Dorintillorum sustragiis; vid. in s. IV, 4. ii ἰ vulgo: Heu vel Seti M. torques. In fine Regius cum Corvin et al. addit est. ib. puero quac gloria Virio OVid. III Met. 655: