Albii Tibulli Carmina quae exstant omnia ex recensione F. Wunderlichii cum notis G. Heynii. Tomus primus secundus

발행: 1821년

분량: 425페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

LIB. I ELEG. XI IAen. XII, 93, aeuntis adstabat mediis hasta: II, 328 , mutis mediis in moenibus adsises: es. lli, ra3; VII, 7a. Ita apponere apud Tae. An n. l . 3i: Appositiam mensa lumen; ita et aecum- here daiiegeu usurpatum apud Properi. I, 3, 3:

Qualis et Oeeubuit primo cepheia somno.

i. o. accubuit. eubuἰt in lecto. Vid. Not. ad I, 5 4 et primo somno est alto somno. CL Aen. I. 47o. Mirum ibi monstrum finxerunt interpretes, qui Andromeciam alto somno sopitam una Cum Perseo eoncumbere saeiunt. Add. Prop. II, 3o, 36:

Biaeoniis olim ructus adetistiit. W.9. Non crees, non ςalitis strat Statius et Guyptus inalebant: Non acies ex El. 3, 47, male, quum Malitis li. e. munitio ex vallis, sive singulis stipitibus. V. Ceo nov. Ohss. IlI, 18 adiectus sit. meliusque duci munimentorum genera iungantur.

Alia eorreetio est Antonii de Booy in Conieeturis eriticis p. 94. Non miles, non ira his. Vario sententiam Ornari posse, Ovidii exemplum declarat Met. I, 9 IOO:

Non tuba directi, non aeris eornua sexi, Non g.ιleae non ensis erant; sine militis tiati Mollia seetirae peragelane olla mentes. H.

Mitselierliebius eo ierit aries, quo instrumento oppugnatio Dr-hium εἰ Iscaretur, quum τalitis ad munitionem speetaret. Se- neeae loeus Hippol. 53t-35 quem affert, nihil probat, et malam exhibet eompositionem. m. Io. -- somnumqtie petetat Securus Oarias dux gregis intero s) albas puta, nigras, et maculosas, inquit Vulpius, ut iam Cyllenius sensisse videtur. Sed vereor, ut uaritis ita aeeipi possit. Varia oues debent esse versicolores. At hoc lanae vitium est habitum, ut ex veterum locis docuit Broukh., pt tale voeabulum a poeta pro epitheto poni nequit, cui praestantius genus commemorandum erat. Itaque ad emendationem se convertit vir doctissimus , et reiecto nioeas, Damas, s et quot non alia ovium epitheta tentari poterant' ) denique IIeiusti eoniecturam amplexus est, qui legebat satiaras. Ess hoe frequens in re Pastoria vocabulum , copiose probat, et nemo negat et addam aliud: videri sere Petrarebam ita legisse In loco hinc expresso Ecloga II. Argus: passim saturata iacebant Armenta et lenis paSiores somnus habebat. Et eadem sere ratione iuncta video

202쪽

Ioa OBSERVAT. IN TIBULLI in Calpurn. Eel. 4, 3 : Per te secura saturi re hamus in umbris Sod quam valde id a vulgata scriptura ab pat, et quam multa alia minus a vulgat a recedentia excogitari possint, unusquisque videt. Cue non coniecit Securus tutas dux gregis inter ooes pucie eonMuttineuin ea minis indoli et poetico mori. Esset etiam probabilis ratio, quomodo excidere potuisset vox, dum pro Ea securtis se Mas scriberetur et ex his ductibus Oarias eliceretur Videri tam oti sibi potest aliquis Marias. quod deterius g nus est ovium. tueri posse altero loco stip. El. 5 Iέ , ubi musta casedida posuit. quae iamen etiam deteriora sunt. Sed non deterius modo, verum et Otio um atque Etiam alienum tib h. l coloris volon est. Tum me aliud quid in hoc versu moratur. Omnes Interpretes diacem gregis de pastore intelligunt: at is est magister , custos pecoris; alterum vero, dux gregis, apud poetas est perpetuum arietis vel hirci vel tauri epitheton. Ovid. IArt. 3α5:

Hune tamen impleoit, Maeea de plus acerna. Dux gregis.

Duxque gregis, ἀxie, fit Iupiter. III Am. 13, i , de hi reo:

Duxque gregis eornu per tempora dura recures.

E dueo lanigeri preoris, qui prodidie Hellen. Sol obit.

- - qui Destras maximus aeso Dux gregis inter ooes, agnus medieamine sel.

Propere III, ii. 39 :

corniger Idaei Oaetiam pastoris in aulam Dux aries saturas ipse redvxιt Osees.

Adde Statium Tlieb. V. 33o; vlI, 438, 9. Alia exempla v. apud Cerdam ad Georg. II, taS. Martvn. ad Virg. Ecl. II, 23 si ipse noster ius. II, i , 57:

Biate Aaltis, a pleno memoralite munus Oolli, Dua pecoris hircus.

203쪽

LIB. I ELEG. X ao3Nonne itaque verisimile ct h. l. ducem gregis esse arietem p Vnde milii iuvenili impetu valde arridebat :

Metiras aries dua gregis inter DMes.

Quum enim semel scriptum esset artas, facile inde fieri potuit Marias, et tum, ne hina eiusdem vocabuli essent epitheta, seri bisecurus. Nempe inter aetatis primae, aureae dictae, munera et hoc erat, quod armenta, sine metu a seris, libera vagabantur, unde Virgil. Εcl. IU, II r

Lysae laeta domum referene distenta evellas Vbera, nee magnos metuent armenta leones.

quod ex Theocr. XXIV, 8S, expressit. Ipse noster sup. Eleg.

ultroque ferebantinoia seeuris ubera laetis Mes. Eadem vero aetas praecipue a securitate notatur. Ovid. INet. IOO: Mouis aecurae eragebant otia mentes.

Severus in Aetna v. 9:

Aurea securi quis nescit saeeula regia p

Est tamen, quod in mea emendatione nunc dispi cet: primum quod aries otiose abundat; tum quod poeta dignius erat phantasma : recuruire Pastorem inter gregem, quam recubare arietem cum gro . Calpurnius quoque, qui locum expressisse videtur,

Ecl. I, 37, dixit:

- - - licet omne Magetur, Securo custode, Pecus.

Et deprehendi interea unum locum, tu quo dux gregis de Pastore dictum, in Culice i73:

cum Didet in iis serpens Adoersum recubare ducem gregis.

Aliud exemplum indicavit Nodeli Not. crit. p. 73, ex Ovid. Fast. lv, 78 a: cum duce purgiat oues. Add. vicia. Perleg. ii 85: Aut qui coruueri ductor gregis aroa Perrerat, - Θr erit hos ratius. Itaque inauet hoc, corruptelam versus liuius constare Disitir

204쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI

Sic omnes libri, nisi quod Iteg. non pro nec ut Muretus habet

et Voss. a. N. Vulgi arma Lameia quae sint, vix commodo dicas. Vulgus castrorum, ut apud Lucan. IX, 2i7, alienum est. Explicat ea Vulpius, quibus vulgus utitur, vel quae vulgaribus horninibus, non sapientibus, conveniunt. Ad bella civilia refert Ayrinan. in Vita Tibulli 9 7. Sed neutrum satissaeit, et haud dubie locus corruptus cst. Brou Ui. ex li et ii si iemendatione, admodum elegante, in quam t meu statim incidas , si de vulg iri lectione dubitare coeperis, reposuit: Tiana mihi uita foret dulcis; nec-. cet g fere in libris permutantur V. Gronov. Obss. II, 22. dulcis praebent Voss. 3 et 5. N. Mihi visum est, nomen amici nostri poctae v. IV, i, i 8o cui fortasse Elegia inscripta crat, in eo vocabulo latere, et suisse: Tunc mihi uita foret ' Valgi: nec tristia n. sive intelligas utinam, sive particulam si. II. Locum explicui in m noro editione, atque etiamnum ita intelligendum puto: si tunc milii vita foret -. Hoc autem ita nunc intelligi velim : Si milii vita suisset et esset tunc, h. c. illo rerum statu, ubi bellum nullum

erat. N.

I a. corde micante quidam trement , quae, ut Broukh. docet, istius glossa est; oecupavit tamen edd. nonnullas ex Λ Id. sec.: mox pro tubam Ed. Lips. comam, quod vitium fortasse ex

I5. aluistis et sdem, Cursarem o. negius idem pro

Idem cum aliis: mox Cursantem. Ceterum cx his verbis,

Tibullum ruri fuisse eductum, colligebat 41rman. in Vita Titi. f. G. Ex stipite IIamb.i7. Neu P. Reg. nec. II. Ita in Vaticano nonnullisque aliis ap. Stat . et Goth. v.

18. Sic oeteris sedes incoluistis a i ueteris reposuit Broux h. e coniectura Fruterii, quam utius Vatic. confirmat. Adde nune Guel L 3, ueteris aedes. Sed hoc iam exstat in Aldina sec. et iis, quae inde expressae sunt; nam in Aldin. pr. erat veteris aedes. lii libris iere est oeteres iaedes vel sedes, ut in Mostris, variatioue soli eunt. Vid. Burm. ad Ovid. VI I ast. Δ58. Vetus a tis ut sup . t , i, 42, autiquus a M; II, I, 2, Primus GMias.

205쪽

Brou kh. , quum eluenditionem doctorum viro 'um unus atteanua

confirmaret; vulgo ipsa, quod in Guel L a quoque emendatur. uabet idciti a tua . prim. Zwie. r et v. m. Sequentem versum

expressit Ovid. II Fast. 65α

dig. mstia eris plena rustica porctis hara ) Hostia erit Brouxti . . reposuit e libris: vulgo, etiam in nostris, scribitur et editur ΠΟ-stiaque e plena, quod fecerat dubitare viros doctos, an loeus inleger esset. Itaque in Mureti. inde in Plantin. edit. asteriscus interpositus est. Pontani explAntis locum versus adscripsit Broukh. Sed illud e sistinatum partim ex scriptura compendio, partim ex interpretatione; addunt enim alii praepositionem. In Cueis. Icorrigitur Hostia de p. Hostiaque e Zivie. i,a, et liamb. Quae est Goth. m. Pro mattea, quod ab Aldinis inde vulgatum, quodque E correetione habet Guel f I. nostri cum pormultis m lica ,aheot, quod Muretus recepit, et proharunt Tiarne hus, Marc.

Donatus ad Liv. I, I4: Georg. Fabric. ad Virgil. Georg. I, i 66;

Sealiger, qui tamen non recepit, et nuper Theod. Sellius Spee. Ohss. Diisc. e. 7. Quod si ex ea regula eritiea res diiudieauda est, qua lectio difficilior recipienda esse praecipitur, 'stica utique legi debet. verum quum iacilis et frequens mo stica et rustica permutatio sit: sie sup. I, 1 23 e Guarneriano notavit ut pius m sica pictes; et in s. lii, 6, a duo ritica Ditis. addo Lindenbr. in Terent. Phorm. IV, p. 648 quumque altera regula sit, eam lectionem esse praeferendam. quae poetae genio et carminis generi eonvenientissima sit, ideo vulgatam , post DrouLh. et Vulpium , retinui. 'am poretis esset uictima m licia propterea, quia eius usus in saeris Cereris suit, ut minstica onmtis Virgilio, uius instar in sacris Baoebi portabatur, et ins ili, 6, a, m=stica vitis. Sed neque ex alio romano poesia id epitheton defendi potest: ex uno Aristophane Actaara. v. 747 laudant χυ, ut 764 vij. . uhi Schol. suhi it: ιυ ιω si s Net

Sed id et graecum et in alia re. Et quid

206쪽

quast o Cor ris sacra ad Lares rusticos ' At Selliu I. l. mysticam hostiam esse ait pinguem, et qualem antiqui mortales diis suis osseri e consueverant; 'nam motica dici, quae sint antiquissima. Id vero novum est, et ab usu alienum; neque, quia Cereris sacra, quae mysteria dicuntur, sunt antiquissima, idcirco minflictis est antiquus. In Gueis. α loeus interpolatus erat explendis setitentiis:

Ae nobis nerata, Lares, depellite tela, Neu petat hostili missa sagitta manti: Noti gladio eoier instet eques; prosit mihi et . aris Otinequa tuli stipe ex munera. qtia qua feram. Thura pio erileantque Dei. pinguisque trahatur Hostia da plena malica poretis hiara.' di . IInnc p.) Hane, monentibus iam Statio et Sesigero, reposuit e libris Broukhusius, et sic Beg. cum utraque Eae; vulgo

erat Hunc. 35. Non seges est infra) δἰelum, ut Craecis καris. τα κατω,

--μει. in Philopairide, qui Luciano vulgo tribuitur: ΣιναταπιμΘι κ rae emasari , quae tamen ibi sensum non faciunt commodum. Iambleum hoc sorte leg. r Σιγα. eωs, Ut καν τώ s. Tace amice, et persee arcana haec. MEYN. Non commode Statius xviris et ea comparavit. πUND.

36. Si rgiae nausea turpis a tine) pertinaei eriore omnes oblin Wnt ptimis pro turpis, praeter Exe. Colotii et unum Valle. ex quo recepit Muret.; adde nune Guel p. 3, et mox extrusum reduxit Iseou kh. In Exe. Lips. erat natata pultis, nauita νιώι Isui man. substituebat ex Aen. VI, 3 i5. Quo tamen iure Tibullum cogimus Virgilianis titi8 Η. Zwie. I habet quidem puppU, sed glossa refert horribilis. m. 37. eremisque genis si hoc ex emendatIone IIein ii, quae

tamen nimis a scriptura vulgata abire videtur . quae erat per νβ ais , quod est nostri servant. Maliger e suci mulabat in perservi et eoui ieiehat percisis; sed de luetus signo lioe nnno noti agitur: Prectitiisque unus Palat. percissisqtie ut . II ro vh. peritisisque coni Livineii. Similis fere varietas apud Horat. Epod 5, 37. HEx: Per sis suspieahatur Coereng. ex Tuscul. IlI, II. Is. 39. Quam politis laudandias hic est hie eorreptum fecit lineum mutationi in ei est vel et hie. M. Occulit pro occvnt Vincent. Speeulo morali , non unqIoco. Sed occupat est supervenit non sentienti.

207쪽

x m et iam Dotis is probatam . praetulit, sed vulpitis, tortasse nimio eum fastidio, reiecit. Muideiu hoe habeo, quod moneam, epico potius earmitii convenire videri Molores Moes. Deinde in Dibus iuga panda, ut ap. Ovid. I Am. 3, is. 49. Pia, hi ns Domerque Agent γ niunt Brou, h. reposuit.' Mum in Exc. Sestigeri invenisset nitri; vulgo ὐigent legitur. Sed Guarneri libere Piace nitens υomer , iderit. Nilent recte se ha-Iaei. Ovid. IV Fast. sar:

sed et hio Cyllenius, qui locum laudat, o eant Exhibet, sortasse m moriae lapsu. Ceterum in sententiarum, quae sequuti

tur, Dexti est quod desideres. Vidit hoc vir doctus, qui transponere malebat disticha si, ante 49, 5o. Ne lamen sic quidem omnis molestia tollitur. so. a/i tene is) Reg. in triolis. Gueis a occupet.bi. niasticias e Leoque oelial muti sobrius ipse ipse Broukh. recepit e libris; vulgo, etiam nostri, ipso, in duobus uno, quae forte isi us est interpretatio, quum ipso plaustro accipiendum sit pro eodem pliatium uxorem ac libero, vehi, nisi alterum hoe uno Datum putes ex riatam, h. e. madidam, ebriam, quum sci, plum esset uda eum lineola. Porre viri doeti quidam, ut Carfici ad Flaec. III, diua: Barth. ad Statii Theh. IX 58 malebant e Leo re hir; sed Dustra; est enim ille particulae usus, etiam tibi abesse poterat, grata eum negligentia Tibullo frequens. Regius cum M. Lips. etiam luto exhibet, et e lutoque sere legitur in veti. edd. ut vicent. etiam Aldinis, do uec in Muret. e L que et a Statio. M. γ receptum. Ita ieent. Etiam: progeniemque

domus.

53. scissosque capillos Ed. Lips. fissos. V. ad Eleg. 7, ai.

At Corvin. h. I. inemorabilem nee uineti alibi obviam lectionem habet: scissisque capiatis Gemina perfractris esse fores queritiar. Naior quidelia in vulgari et orationis niti P et Dumerorum lae xor est; sed usu docti novimus, petita metros eiusmodi saepe a malo sedulis Grammaticis ad vulgarem modulum sessa raucantos,

208쪽

quum tamen Tibullus et Properi. eos non respuavL UETH. Vid. 3bss. ll, 6, uo. W.55. subtusa genas subverberata. Maliger roposuerat sumusa, quod nonnulli scripti et Guel L 3 pro var. leci. et edd. v et t. ut Vicent. etiam M. Lips. habetit; sed tum ublativus adiectus esse debet it lacrimis. HEYN. stffusa Zwie. I, a, sed schol. tumida.

58. lentus laetus duo Gebli., et duo alii ap. Broukh. perpetua aberratio; tum utriuque Corvin. 5 9. Ah Ivis at Guels. a. HRYN. Cum libro Ssortiae. V. GO. e melo neg. et cum aliis; mox disi t. Vid. Heias. ad III Met. Sa; hoc primus correxit Maliger. Si. e membris tenuem reacindere Mestem J ita reposuit Brou kh. ex emendatione lieinsit; vulgo est perscindere, quod nimis violentum videbatur Brou khusio, vel praescindere, quod etiam ita Venetis, Guel s. i. 3 legitur, quae varietas e scripturae compendio oritur: alterum quidem praescindere servari et poterat et debebat, ut vestis in pectore scissa intelligeretur, ut ap. Ovid. IAm. 7, 47. ΗEYN. Porscindere, quod inprimis amat Lucretius uotante CoerenEio, est etiam in Zwic. r, a et Cottian. N. ha. ornatus dissoluisse comae ita Scaliger e libro suo, aliis apud Statium et BrouYh. suffragantibus, reposuit. Ornatus comae pexae et dispositae proprie dicitur. Vid. Virgil. Aen. VII, 74. Vulgo, ut etiam in nostris, et Cueu. i, 4, Ornatas - comaJ , ut Ovid. IV FasL M9:

Cultus et Ornatis Maria prodisse evitias

obfuit et Propcri. I, a, I:

in parte Statianorum, uno Wittiano et Palatino, Guel L 3 pro

var. Ieci. erat Ornatus dAsoluisse comis, quod elegantius videri potest; at eleganti simplicitati elegorum convenietilissimum Erat vulgatum ornatas comas. HEVN. Etiam Z ic. I, I, Ornatas comas. quod prohat Coerentius. m.

64. Qtio tenera irato nere puella Potest Quoi, pro cuι, est ex emendatione Doosae receptum a Brou k.; vulgo ΘO; et sic Ed. Rom. cum Corvin. Guel L i , nec hoc in tali carmine erat spernendum. Sed Reg. eum Ed. Lips. Θod. Flere cum dativo, ut ui'. Properi. I, Ia, i S, et sic plorare etiam iuisa Iegitur II,

209쪽

LIB. I ELEG. X

s, io3. IIET N. Quo irato, h. e. qui quum Iratus est. Cf. Taeit.

Anti. ll, 33: et evucta ad reni publicam referri, quia tenui angustas e vium domos. m.

68 Perstavit ei pomis eandidus ame sinus Perpluat ex uel sit emendatione receperant ii vh h. et Vulp. neque ego itaque mutare sustinui. ln Ed. Scalig. legebatur praestitit, et sic Reg. Et alii apud Statium, cum Cueis. 3. In aliis, etiam in Corvin. Cueis. I. 4, perfluat, ut utra lue editio, et ea vulgata inde ab Aldinis erat lectio; in quibusdam, ut quoque in Gueis. I, otiam proflavi. lam pluere et fuere saepe permutata videbis v p. lieitis.

ad ostis. I Met. 5 α; Brou kh. ad Properi. II, 16, 8; Drahenti. ad Silium xl l 53. CL Obάs. Mise. Vol. vlli. p. 263, nec aliter esset iudieitim iii Tibullo quoque instituendum, si ieetionis ulluesset vorietas. Nunc verendum est, ne poetu in elegantia aliqua, quam aut noluit aut non reeordatus est, oneraverimus. Et ita

centies pa,si u in poetis graecis et romanis factum suspicor. At alterum illud miror nemini displicuisse, quum tam ieiune et otiose dictum sit: omi. Uieamqtie teneto. Vt adesse i ubeatur dea, sormula solletini fit; at reputa illud: oeni ac tene spicam. Illustraritamen potest e lib. li El. i, 3, 4: Biacche, Meni, dulcisque tuis e cornibus uua Pendeat, et spicis ten ora cinge, Cerea. Sunt haec adiuncta pro epithetis. et eam vim habent, ut tanquam praesentes videas deos, attributis suis insignes. BEYN. Festina IIamh. et ZWre. x, a. Ae probat idem Coerengius, laudatis Cio.

Fin. II, 35: Perpeti is uoluptialibus perfluens, quamquam ibi re ceptum ait perfuens. m.

210쪽

1N LIBRUM II

ELEGIA I

In Guel . di haec inseripta est Elegia Il. Vide ad Eleg. X, lib. I

pr. in Guel L 3 et 4 dis agri lustratione. i. Quisqtiis ades, suo s) Ex emendatione Dougae si . Not. e. 4 reposuit Broii Ili . . quum Scaliger coniecturam suam recepis aset: Quisquis adest, hoeat. Ante eum edd. omnes: Quisquis adest, oialeat; et sic Reg. Guelff. omnes cum Corvin. Add. Cuarn. Goth. L. Ic. i, I. H. Vos, ius e Goth. assert: ades, Maleat; iti Ilainb. videat. Oatias. Vindob. adest, faueas. Wv- Neci foetit legitur nisi in quinque fingite. Dousae correetionem fr-mat usus elegantior, et mox Elcg. a I: Quisquis ades, lingua,

uir mulierque Doe. CL OVid. XV Mel. 677. Similiter pro es ita Reg. est in s. El. 3. 33 et saepe alibi. . Tradistis) Verbum tradere de iis praecipue dici, qui

sacra et religiones cloeent, exemplorum copiis demonstratum ivit rou khusius; sed illa signifieatione non opus est ad hune loeum, modo Eam teneas, qua est traditus a p. Caesarem de Beli. Gall. IV, 7. Comparabis graecum . αAsiiι. Caeterum traditur in Vin Lest, et in Ilamb. legitur et pro tit. WvND. 5. Luce sacra unus Matii, vice tua. - v. 7 IIamh. hunc. 8. stare Moes capite) In Exe. Scalig. -rtiae stare μυes, prosectum a seiolo, qui versum reddere volebat molliorem Mil. Vid. ad II , 6, ao. Etsi idem e membrana auri Neap. ad Ovid. I FasL 663. 1 gvIN. Haud scio an Neapolis verbis membranae quaedam habent Maligeri Excerpta notaverit. Eidem addenti:

utrumque admitti potest, non asseutior. Nam vertex armenti non convenit. ND.

io. Lani iam Pensis in osuisse manum Reg. amosuisse. Sed vulgata recte se habet. Ovid. Epist. IX, 76, de Hercule

neuter . Rasilibus calathis imosuisse manum.

i. Discedite ab aris. Quis tulit Ita primum emendatum legitur in Ed. Mureti, inde tu Scaligeri, qui verita discedite ab

SEARCH

MENU NAVIGATION