장음표시 사용
181쪽
s i. non illi sontica onussa est ita diserte ubique legitur editum. Sed Cod. Reg. m,lica et in margiue sontica vel senii- ea, ut sere alii a p. tiro thh. et Stat. eum Cueis. 3. 5I. Sed nimias Itilo corpora tingit amor ) itilo est ex emendatione Maligeri, nullis, ut videtur. libris subnixa, nisi quod Nni eius sic e quibusdam veteribus iam maluerat; in seri piis fere legitur lateo vel L heo. Mamb. luteo corpore. vΛD. )Sed et apud diemesia n. Cy neget. 3 9:
Ita emendatum est, quum esset tales ἔ pro tingit ἰn duobus Palat. et uno Brou kh. tangit, quod Dousa maluit et recepit Brou kh. tanquam exquisitius. Tangere v. c. oleo, imo, dictum a veterihus esse elegunter pro tingere, docuero viri doeti laudati a roti, h. h. l. et a Burmanno ad Ovid. Epist. λ IX, 4i, et sieetiam pulstire pro lingere reperiri, docuit Ga Onov. Ohss. I, is: es. euna. III, 18. Dispar taineu huius loci ratio esse videtur: et quum saepe ea duo verba temere permutari scicim, cum Vulpio lectIouem plurium librorum servavi. Itegius Eliam corpore habebat, item Cuels I , a, u pr. m. . 53. Vel miser a. Vel revocavit BrouLh. , ut habent plerique, etiam nostri, et editi usque ad Muretulia, qui deuit Ves, quod plautin. Scalig. et reliquae retinent; in alii; Vah vel Va. Nihi optimum videtur eum ne insio legere Ah. 1lLvΝ. re-eepimus Viae. .s4. qtierelas Conticis, et lacrimis omnia plena madmi Collat. Colot. et visus Passeratii nisi eadem intelligenda est Concinit. Sed vid. notam. Contest etiam L. l. eodd. serit,utit,
et vetti edd. , ut Vicentina. Verum est, eam veterem esse scripturam, quam estiam in Virgilio noti nullis in locis ilein ius iis-serre volehat. Sed quorsum hoc y in primis si eam non ubi quo
recipimus Dec reeipere possumus. Omnia luugue L Pro et vivia lim tit. REYN. Sanum est ei. m.
nae notae libris; vulgo spernis et nee multum refert. Mox pravisci unus euin quibusdam Edd. quae ex Alv. altera fluxere, stilli: sed hoe sequenti versu recurriL58. tit nec doni Regius M. 59. Et possim m. reete ita Broukh. e melioribus. Sin qu que aliquot veiti edd. ut V n. i 4 5 , Viectat. Vulgo editum, quod Begius eum aliis et Gueis habent, possum, et mox iabr
182쪽
peret serrem . si haberet adropere. ΗΟΛ. possum etiam Ilamb. et Gottian. m. 6 i. Quid prosunt aries 3 lia editum inde ab Ald. see. At prima eum mullis ap. Brou kli. quibus adde Regium, possunt; pro spernit idem Regius vitiose promit. 64. Est mihi noi mullis migilanda modis ita in Aldinia excusum est: pro quo Mut elus et Plutat in . iterum reduxerant, quod in libris et an L Edd. sere legitur, nititiis molis, inter
multas aerumnas, dolores, suspiria, curarum aestus. Scaligoran a reeensio iterum ad Aldinum exemplar eo tacitatinia, modis
reduxit : idque tuetur Brouuli. Sed ea, quae ille profuse magis quam copiose eongessit, probant quidem amantium vigilias; non vero, quomodo quis aut uno aut pluribus aut omnibus modis vigilare possit. Adiuvi tamen lectionem , quantum potui, in Dola; etsi praesero malis. Ceterum lenius fluent hi versus, si ita
refinxeris novissimum :Quid prestina artes, misertim si spornis amantem. Et fugis ex ipso sa Mia puella toros Vel quum promittiι. subito sed perfida Iollia, Ea mihi nodi mullis eae Miglirinua Matia
6s. stine sontiisse pedem hoe scaliger recte reposuit e vetore scriptura: Nostri eum ceteris Pedes; pro singo Regius habebat sigio, vitiose. Post v. 66, quatuor versus ex Lib. lI, Fl. 3. 75-78, huc revocaverat Scaliger, miro ausu, quem ut cuiquam probaret, vix expo Clare poterat. 68. Et tua iam Iulia tramina fessia tument) bene tument, ut saepe genae stimidiae, oculi tumidi ex fletu dicuntur; vid. Ilo itis. ad ovid. III Am. 6, 79; et sic apud Properi. I, 5, 16, reponendum putor
Ee tumor informem diae t in ora notam e
rimori Enim nullus loeus est , dum sodali suos ccisus narrat. Nale in nostro duo Anglicani exhibebant repent. Mox 69 in Ed. Lips. erat: mooeo Dotidia Diois. 7 i. miseros ludebat iamantes) unus Schesseri amores: sorte ex El. I, 89, vel seq. El. vs. a. Eadcua varietas ap. Proper LII, disia r. De voe. ludebat G. cf. Obss. atl I , a, 89. 73. Derimas f. risisse dolentis Ed. Rom. cum aliis anti Edd. ap. Brou kh. et duobus libris, item Guuls. 1, 4, lacrimis, quod possit serri, sive pro tertio casu accipias, ut Virg. Aou.
183쪽
- - - riail pater optimi a otii.
sive pro sexto habeas, ut lior. II, Sat. 3, 7ar malis ridentem tilienis. G. Quaecunque a nostra est ianua fora amosilia heue e duobus libris einend.ituiti a ui ou h. vulgo ore sita, sol tenui errore, de quo passi in Heius; us ad Ovid. ut ad Ill Λna. 4, i . Pro dura Ald. sec. Iirma, sicque Regius eum paucisui'. ui ou kli. t arte ex El. u. 6. Mox ni Brou h. e libb. consuti su , pro niai
. Miseros in minus amores ita editum suἰt Iodo ab Aldinasee. notractum tamen in Scaligerana editione amian es, quod Ald. pr. ruiti aliis habetia i idque reele iterum eleeit ni ou kh. poetiitque ibris, quibus nostri accedunt; es sup. Et V, 7 i. Pro miseros Ed. is in . euiti Brix. ieetit. etiam venetis. Cuel L , 4, teneros, epitheto, quod Tibullus inprimis iti delietis habet; et Corvin. suavius eiicitia r si teneros fueras. Leati s vero recte se habet, et defenditur a BPOuLb. vid. ad I, a, si , et itis. vs. is Uiolare dixit. ΠΕYΝ. l . Vossius feneros, in v si apbis quinque repertum, recepit, timor tener ii terpruttius nitior, utii uni inus amantis sensibus teneris Pst plenus. Sed rationem dieendi exemplis sirenata in non εἰ di; tiisi si quἰs mi periit a uelocitatem in Comment. ad Iuven. U. 5 , alserre velit. Vecha silui πι - timores sunt genei aliter accipienda, Nec sup plendum mesos ; vid. Not. - misi' epitheton e t aptum amori, ut inmoliae inor I, 2, 4, praesertim in verbis laedere amores. Et Tihullo, cuius animum etiamnuui amore in puccum flagrantem prodit elegia, heiae convenit sateri, se ex perfidia dolores percepisse vel miserum fuisse. Clarius asseelum animi ostendit 45 Tum mi. interii, Multo consistis amari. - Teneros manum emendatricem eius prodit, quem repetitio miseros - miser 3 male hahetitit; de qua vid. iussa 67. U. I. Foedera ρer dii os clam ὐioianda dis s) ita omnes li-hri, praeter unum Sealigeri, In quo erat iam, ab ipsci Pec plum; sed recte a Brou kh. sprotum; est enim a foeordia librarii, ut in s. IV. 6, i 6; et tuetur vulgatam celat in sequenti versu. In Ed. Lips. erat, non Miolaudia, quod placere possit; e: permutantur s. epe inter se istae partieulae. liguri. Pro Di uatiab. oscula; clam Z Nic. a, non Z ie. I, correctio ab
184쪽
iis prosecta, qui, verba si fueras - amores male ilitelligontes: si me sollere volebas, tautologiani inesse credeban L m. 3. Scriptum passiua: A miseret, si q. HRYN. H. Vossi os disiunete seripsit kl si cum editionibus antiquioribus, ut a It, rhythmi eausa, Statium hoc monuisse memoratis; qui lainentia hel: H si qtiis) Duo vertio stitit. Ex his equidem Cora trarium ostio io, Statio etsi placuisse. Ceterum ubi et si vel potius et, si seribendum est, ibi construetio diversa a nostro Ioeo. Vid. Cie. de Amie. α7, f. io4; Zwic. I, est si; I, et si. m Coth. pro Ah. Ceterum imona me sequitur dixisse Caesarem Is. G. I, 4, anno tusse iuvat. m. 6. Numina - Dedere oestra) cum var. leel. Itidere Cueis. 3 Dan. He;ns. ad Silium I . 9, Ddere reponit; sed vulgatum iam defendit Brou kh. ad h. l. HEx N. De permutatione verborum Dd re et laedere vid. Obss. ad I, I, 9 i. - Hami . formOsos. Et I io , 43, liceat eum aceus. e. insin. Pro semel Goth. sinatil. m. s. Gera peti tirns) ita tandem emendatum in Ald. sec. et propa tum a Mureto, qui adiecit: si nihil vitii subest. seeundam ulla hum produxit praeter consuetudinem. Zwic. I , a. pestitiaro,. vr D. At Ald. pr. petiturus. Venetae, Peri tiras.
ieent. poli tiros. Sic et Corvin. Similes corruptelne in lihh. seriplis tiro uLh. et in nostris aliae. In seqq. Ald. pr. Per se lara ensia; sic seri pii aut per freta parentia s Sie et apogr. Voss.s, et Zisic. a. WvND. ; unde interpolatum in uno Angl. et tiliis Sicilii per oein pnfontia. sed ia in Corradus in Otiaostura p. 3a5 nov. ed. emendaverat ireta per parentia, quod in Ald.
lsero. et Mon. freta per patentia. WvND. in Regio litura erat; sed in Ed. Lips. excosum est: piarentia per fresa ventis, ut et in ullis apud n DL h. nonnullis quoque editis, ut Colin. ultima
neribus capitis metis est pure.
Praeseram tamen hoc omnino Tibulli genio eousseni.iueo ira, ut alloquatur alios: etiam mutata subinde persona. liti v N. necopi
185쪽
similIs transitus ad personam se eundam Sic oenivis. Idem sentit IIunia Specim. Obss. ita Catuli. p. 3 i. - Pro lectione persol-υet alii allar tit auctorit.,tem maiorem e leum, termitiationes es-as- is non suaviter se excipieules, nec personam tertiam iam molo male coti venire. ..
a T. ne pollue formiam ) fidom male Corvἱo. ao. Averu - di Fellisuti litie distinetione particularumque - que disei imen inter caper et disseilis suisse , satis ostenditur et at viri doeti sere in notis verba timer, discitis, clarus Pro synonrmis venditant. Averra Venus est, quum eum, qui illum osseu derit. malis amovis infelicis ulciscitur; quo Musu mor VI, α , asper appellatur; discitis vero ea, levi nudit, quum nullis neque precibus neque Meris se exorari sitiit, ut .nimum reddat. Ita dissicilis usurpatum I , 8, aret
I, 7. - Ceterum de particulis que - que vid. Obss. ad I , a , I9. - Vers: rs Goth. o υieiis pro uiat iis ; Guarii. o olitis. Cum locutione o lauit amorem compares verba Virgilii Aev. V, 5,
α3. Nec tibi celandi spes sit, peccare paranti; Est Deus, occtillos qui oetat esse dolos Prior ersus iam inconcitantia est, ut vix Tibulli esse eontenderem, nisi gratam liniae eius et isto molliori earminis genere dignam negligentiam ex aliis Iocis satis cognitam haberem, et iii aliis etiam mulio diligeutiori hns , eiusmodi rhrthmos depreheDderein. V. Propert. l, a 7,
5; I, dio, 3; UVid. II Met. 398; vi Fusi. 553: Virg. IX. Aen. 634 et Λen. X, 554 qui nostro simillimus :
Tiam cretii orandis nequicquam, ea multa maerantia.
Alioqui Aetlig erat strue tura: celandi nee spes tibi sit, peccareptirnnii. Leguntur autem iii versus ita, et excusi sunt, ex S Iigeri emendatione, in qua ille sibi admoduin plaeehat. Fun dum habebat eelogarium seu excerpta e Tibullo loca, quae magnae vetusta iis aleb:it esse. celandi etiam in Palatinis legitur; sed spes sis in solo secilig. essi deus etiam in Staticinis. υlgo in libris et edd. etiam uostris et Guel L legebatur: Noe lihi elami itis sit m nre , parianti Sia dotis, ocetillos qui veleeesse dolos. Nisi quod orial logchatur usque ad Alclinam sec. uus scite; nam sermouis ratio postulat: Eli ucus, qui Melel:
186쪽
etsi, epicos poetas ab eo recossisse, passim Ohserves. Iam Alex ea ilicis praeceptis at hitrium ieras, isti liqua illa lectio, d G stellior et plurium librorum, verior erit. At sensum Commo di m Moti hisbet.' Enim vero sic satis; modo Nee Itis sit L. Lleti us esse, nec licent, nec possis, ut in illo noratii IV Od. 4.: Nec scιre fias est Omnia. CL Burni. Ovid. II MOL 57. EI MD ter quoque uictum: celanti fias ait peccare, pro pec se Iani m. ita ut celet. Et tum selisus sit e Nec puta, te ullo modo clam sallere posse: si tetites , erit deus, qui si audem retegat. llae vetere lectione tollitur etiam magi a pars molestinum ori Ex hoc carmine , Da Odo se ite pronunties. Tollitur itino uitiitio itici oue Cticis. 3 r Nec tibi celiari Ius sit peccare ρα- uli. Ait uetis . o tillos qui oriri esse dolos. ΗΕYN. II. vossius dedit viliari fias ,it : quod in apoge. Monae. et V s. 4.
At celor est aut res me celatur aut reticeor auctor rei, uec
vidi. qui dixerit colia, i pro facta celare. - ec vulgata a munia Til ulti inihi pro laeta esse videtur. Spes .il est mauisesta cor
rectio genuitii fas sit. Quid si sis ait, fieri possit, poterit cs. Ob A. 4d 63 eum genitivo gerundii celandi pro in sinitivo ce-
I6. Ipse deus inciso Permisit lena ministro Rieret tit mutio libera Wrbia mero ) ita reponere, aliquot quidem libris addi colitibus, ausi stimus, quum ea lectio, si vel ulinus vera, tantur tolerabilior sit . qu.i in illa a Scaligero e rotii e tura reposita. Quid enim est: θ,e hetis tractio permisit uoti ministro 3 Ipso Scali r liaee diserte explicate nou potuit: dic t esse, irridore Iisiuini ne Ponti nil. lli ou hostiis aeutius etiam liaci iam dei ministram intelligit vinum, cuius vapule, tanquuti elo quo dam, acie. ineti iis obnubilur. 'imis argute; vertim ita cetilius solent critici, lupi imis si emcnduli otiis lusui, aut Pi uritui, ux
187쪽
rosis unguibus , Indulgens. Viit pius vero nermittere tela mini-,tro tacito esse dicit, flagitii conscio et adiutori, iliti sobrius os ob ignatum habebat. ebrietatis opera potestalem to luendi iacere. Metapliora illa Dela dare satis quidem nota, sed alio positu, alio sensu. Vela dare ingrato dixit Ovidius Fast. II l, o. desideriis addere Oeta Rutilius I, 3έ, h. e. ea acuere, augere.
- - lalique placet dare lintea curae.
Sed quis dicat Mela permittere alicui pro instigaret Propertius
ne, o Baeeho, tuis humitis a iiDimur aris; Da mihi Mechato et elia a eun , pater.
Sod ibἱ est dictum pro, da furori meo vela, pro quo mihi Ia AEnnii s. bacchnIo, estque nihil aliud, quam quod Ovid. ita e tulit III Fast. 79o :
Mite , pater, ea ut hue ρIaerataque eornua Pertas. Ee des ingenio Meia secunda me .
Vulgata leelio inde ab Ald nis emi r premisit lene mini tro. In Codiei hias mira varietas deprehenditur: logitur enim in pleris-ques le ut in Scaligeri libro, unde ille Oeta sue; cit, et intiliis multis. etiam Begio et Ed. nom. DPe, lene, lenia, seva,snepe. Ita Guels. a , 4, lene; 3, Leon. Et Cor, . in ore
orium illud esset, appareret. Verissimum videt tir lena, quod siserto ex prcssum est in uno Staliano et Lipq i Exe., probatum Eliam SLitio, sed non bene instituta verborum interpretatione; ex quo rcliquae aberrationes sacile deduci possunt; n enim et M permulari saepissime, vel ex vocabulis lenia et leuis noliam cst. Deus itaque sive numen divinum omnitio, ut v. ita ipse permisit, ut, etiamsi minister amoris ob titiale de perfidia donii ni inceret lena lamon. dominae ministra, per ebrietatem illam vulgaret. Quae quum ad manum sint, e libris potita, plauniculiis v urbisque probabilia , quorsum laridum ad reniola et
188쪽
OBsERVAT. IN TIBULLI multo mitius probab;lia aberramus ' Quam longe remotae et abliorrentes sunt a leni elegiae spiritu et mollitie conieeturae t permisit lora sie Santenius Bibl. Crit. P. III, p. 8i coniecit. E mam. . Permisit frenas quod Ruselthio Ep. Ceit. in Properi. p. ior in montem venit. E mam. γ In Statio te versari putes. Ninister vel simpliciter de puero, ut saepe, v. in s. III, 6, 57.
vel de arbitro et lenone, cuius ministerio utitur alter in nego iis hisee. Vnus Stal. magistro; male. Lenarum quam frequens in talibus rebus usus fuerit, satis notum; eae autem anus erant multi Libae, quo nomine saepissime apud veteres male audiunt.
libera Derba denique sunt, quum non amplius fide et prudentia vel metu domini lingua vincta tenetur, ite quid evulget. Male Cyllen. explicabat. ΗΕYN. Sententiae Η. Vossit, qui Ia a d dit, repugnat usus. Dieino lama substanti vi Ioco pro stoliditas usurpavit, praescrtim in tali compositione: Permittere, h. e. immittere, indere, lama. Tolerabilius esset M a sacere. Neo seri per latinitatem potest, ut iungas laevis tibera recta. W.26. Ei series ut neg. cum Corvin. el. I LYΝ. Cum V m. a. α8. pro iussit Ilamb. cogit; pro intritos Ash. immites, in mam. inoitos. . M. mire pudet Εd. Lips. Non. HEV X. ZWie. t , 2. V A. 4, Golla. uon. - Pudor pro Pudet Goth. secundum II. ossium. Quum nunc repetitum sit loco coniunctionis es, hine factum , ut pudet in alterum membrum reiiceretur. Similis positura verborum I, a , 41, 4a , pronomine is repetito.
3 i. Tunc mihi tarabas, nullo te d. Sic Gileis. I et Corv. K. γ, rcliqui cum libb. ap. BrouLh. tia mihi, et mox, nullo tibi: sed Regius cum duobus Λnglicanis IIe insit et Gustis. 3 pro var. leci. nullius diuitis auri pondere. Sequenti versu pro Mendere Mit. Lips. cum ceu t. et neg. Lep. frangere ς et sic multi ap. Brou kli. Male. IIEYN. H. Vossius recepit Tu, apogr. trium et Zwic. I et a superscr. tunc si de uix um; nam opposita sibi esse : Haec ego - Tu mihi. Vulguris cotitinuandi ratio per Tunc, Hio, quum ego prcces sacerem, simplieitatem elegiae es. obis. ad I, 6, ii Tibulli decet. - Ald. II
, S. Perdere. ZWic. I, a, frangere. Et dixeruut Latiui idem frangere , amittera. .
189쪽
83. Campania terra tota Corvin. eum Exe. Perreii ap. Pron, h. et Guel L a eum altero pro var. Ieet. 3.35. Illis eriperes oerbis mihi, aluera coelo Leere Reg. eriperet. Coelo Brou L h. reposuit ex Valienno Stalii: uulgo legi tur coeli. ΗΕ, N. Statio coelo placebat, quod in Zwie. i, I, Nonae. et Coth. Meund. H. Vossium , apogr. meum ceti. - llam h. coeli. Ad eoelo eomp. Virg. Ceorg. I, 6. Eriperes lucere h. est xtorqueres mihi, ut negarem lucere. Sensu et constructione diversus est locus uorat. Sat. II, a, u3:
Vix tamen eripiam. Posito paMone. Melis quin Hoc potius qtiam gallinia tergere patuitam. IV.
eod. et puras fiminis esse vias hane tanquam verisimilliinam lectionem negii codicis, Guel L a utriusque Mit. item ieenti et maximae partis librorum apud Brou h. , olim iam Statio probatam, reposui, idque eo eonfidentius, quod fiminis etiam Vulpio probari videbam, quamquam diversam interpretandi viam ingreditur. Post sidera bene poterat fulmen meis morari. Alminis uias etiam Seneca dixit Tl este α. 358:
Olliqtii Dia fulminis. et Boethius in loco inde expresso, de Consol. Metr. 4:
Aue eetias sotiri ferire turres . Ardentis otiet Iulminis moυehit.
Non male Statius e parasit Virg. Aen. V, 5as:
himen puram h . clarum, lucidum, bene dicitur. perpetuo ignis. flammso et luminis epitheto. Sensus igitur: mihi persuaderes iis verbis, fulmen nullo igne lucere, sed esse meram ealiginemrsive, qua sulminis impetus est, aethera non illustrari, sed tenebris obduci. Similibus verbis Lucanus dixit V, 63o:
nee fulgura etirriane curis, sed obseurtim nimiostis ἁissilit aether.
quod nostro, fulminis viae sunt purae, hoe illi, stilatira etiγ- ne elara. stilminis in apographis quinque et Zwic. t, a, sed in altero superseri stimimis, et Guam. v. In M. Scalig. Obstic in Tui xu. A a
190쪽
ot ali Is ante eum, itide ab Aldinis, eliam in libris, ut in eo . quo C llenius utebatur, in Guel . t et pro varia lectione in I, 3. Add. Cor . v.) legitur, flaminis, sollentii permultilione. V. su p. ad el. x, 46. Verum ita perit es αλυ. v. quod his versibus exprimi debet: non enim omDia sumina piara, clara et pollucida sunt, sed multa turbida et lutulenta. Nemo tamen interpretum in eo 11aesiti Callus ita vertit, ut sibi ipse repugnet. Coniiciebam quidem aliquando r Illis remores Derbis mihi - pronas staminis esse Pias , h. e. prono alveo labi sumina, quod etiam proverbio apud nostrates tritum est, ut dicamus vlieni persuadere , fumina versus fontes suos recurrere. Frontis de 1luviis frequens. Consol. ad Liv. α5o ubi Tiberim ad satur, qui
aquas Tetroegerat: Vade ago, et o tisis Iahere Prontis Ddiis.
Brouulius iis cx Vaticano Sititi; ire pro rara notatum, Sintioque placuisse viderat, quod statim cupide recepit, ut esset, et puras fuminis ire uitis. Sed primum, quod de superiori lectione monebamus, quodquo etiam V ulpius vidit, Purno uitie intiminis quae saepe etiam turbidae sunt, offendunt; deinde Operose quidem ostendit, flamina ire dici, non vero id docuit, quomodo. De intiminis ire dieantur. Flumina cuni uias, etiretine Pias, ut Properi. I, 2, Ia :
Eι seiat indoeiles eurrere lympha Mias.
Sed viae ipsae ire non possunt. Neque in hac re probasse Brou Ihugii acumen videtur ninicissimus ei Ihivmn n. qui ad Lucan. imo hunc locum sic, ut nos scripsim Vs, laudat. ihil vero novum ire et esse inter se permutari. Sie saetum in s. III, 4 , 54, et ad Ovid. II Met. 78. ΠΟΝ. Apographa octo esse cum Zwic. i , I et Gnam. - In cod. Nam b. versus 47 , 48 , 49, 5o post versum 36 eollocati sunt. m. 39. Quid faceres h. e. audes sdem sollere, quum libi metuendum sit, ne idem puella, quam amas , in te statuat. Quid faceres, si puellam non amares, illoque a Nemesi metu vaea-resy Ila recto legitur in ed. Murol. et Planti . rectoque redux tDroukhusius. Scaliger ex suo probabat: Quid faeerem p utiet alii apud Brou Ll, . et nostri tres eum Cueis. i hohent . utque editum erat in Ald. see. minus eommode. Quidam apud eun