장음표시 사용
191쪽
Quid feta ' qua Di iuuenem, quatis audeat armis Eripere p
Quid fetam' roger, anne rogem 'Sod fores requirit alterum: ΘMDeeret ' Legitur etiam: Qtiiudierim, quod ut ipse in prave. IIEYN. Ita Goth. teste apogr. meo, secundum II. ossi uni Vtitu dicam qtiam tit. 11. Vossitis recepit: quid facerem, quod cxslut in Voss. a , 4 et Mamb., hoc sensu: Quantopere te ulciscerer, niai fores etc. y unci mihi optare satis est, ut illa levitate sua par tibi reserat. Confert Terent. Eun. U , 6 , 3o. Insigne aliqtiid facere alietii, L. e. malo aliquem assicere insigni. Sed primum desidero in te vel ilia; nec sententia placet. Quomodo enim hoc, quod illo amabat puellam, Tibullum ab ultione perfidiae eius retinero poterat ' Quae spes similis persidiae puellae suherat Z Sensus vulgatae lectionis satis bonus: Tam perfide in me egisti, quum ipse puellam amest Supplendum vero ad verba quid faceres, quum umore puellae flagrans sic fidem seselleris. Plene Horatius
O , tva eornum foret exseeto frons , inquit, quid feeres , quum se mutilias miniteris p
Apud Terent. Andr. I, i , 85, quid, si ipse amasset ' eliani ipsum verbum faceret omissum est. Mala igitur distinctio apud Tacit. Histor. IV, 17, wiu ῖ si Gniliae iugum eatiant Z Distingue Quid, si et supple Bre. Λlioquoties apud Tacitum ita
hae erratum est formula. Ceterum ratio diecndi quid facerem, ubi nisi non sequitur, eorum mi, qui sucia priora defendunt, eaque necessaria fuisse domonstrare volunt. Vitin. Eel. I, 4 i. Ita quid agerem apud Terent. Ad. II, I, 6. - Quid agam vel quia faciam ii usurpant, qui, quid agendum sit, Deseiunt. Cons. Aen. IV, I8o. - faceres VOM. 3, 5 eum Monae. In Z vic. I , di, faceres aliena mauu correctum in facerem. faciam tu Voss.l, Ash. Ilern . Guarn. - quid dicam Vitidob. V. 4O. Sit, precor, exemplo, sit leuis inti tuo Ita Breuuti. ex emendatione Canteri reposuit, quum ellain in Commetiui li-hro esset: Sic ρ. e. sit. In reliquis est, seu - sit, ut etiam in Ed.
192쪽
som. et L;ps. vel Sit - sed, ut habet Regius , et ut editum vulgo inde ab Aldo. Sed - sed - titas ipsa Gueis. 3. ΟVid. IV
ex P. I, 8: Sit, preeor, inlato non graMis ira pio. H.
Sit - sit frmant Voss. 5 , Ash. Vindob. Bern. Zwie. a. a. Cetera apogr. Sed precor aut seu lGis praebent. Corvin . sed - si1. Si eui sed linis placeat, is comparet Obss. ad III, 5, I8. I ii hersia 41 Cor . male distinxit o quoties oreris, Statius siti
Causa υ his pro Derbis coniecit. v.
44. Et latuit elaustis post adoperta fores Et Brou,h. Iibris, Vulpio libente, reposuit; sicque Cueis. I pro var. leel. plueuerat et Statio. Sed in Voss. 4, Bero. Ilainh. ZWic. I, a. m.
vulgo, otiam in nostris, sed. Verum in interpretatione in diversa abeunt viri docti. BrouLh. ita explicat: Lattiti, tanquam qua nollet reperiri, qtitim tamen tu Mel maxime cveret, Et
laudat notum locum uoratii I , Od. 9 , a i , mno et larentis ele. Vulpi us id non probat, quia puellae, ita iacianus, non intent elatisis forsitis. Ipso hoc modo intelligit: Venit quid in ad colloqtiitim ptiella me conciliante; sed quiam periculosum
esset reserare fores et nos intro reci ere, stetit ad fores elatasas , iisque vi perra, pre allatiam rimam lectim sermon mi- sciat; quod loco magni muneris restitisti acce tiam, qutim praeter spem menisset. Maee quidem egregie vir eloquentissimus.
Verum, si poota ita sensit, male posuit latuit, male etiam Oenit; quomodo eniis puella alicui Menire potest dici, quae maliores stat vel potius iniet p In Noratio Llendi v ehum omnino iocum et lusum puellae, quae insperaulem et iam desperantem amatorem subito gaudio obstupesaeere volebat, involvere videtur; potest hoe, si placet, ad Tibullum transferri; itaque etiam ea adverta , h. e. pallio eapnt velata, latebat, ut Liv. I, ast transmisso per otiam tigillo, capite adoperis Deliat stis itigiam misit Moenem. Nolim enim foribias adopertam intelligere, quod mihi pro Tibulli simplicitate nimia tragieum videtur. Suhoritur tamen hic stadem dissicultas, quomodo, si vetiit ad iuvenem, post sores latere potuerit, quae eius aedes ingrediebatur, quum forium valvas intro vertisse setamus, et, qui post lares latere voluit. Intra aedes esse debuerit. Viri docti non viderunt, de tali de luetione puellao in aliam domum mora esse cogitandum: de puellae domo intelligenda haec sunt, ad quam venerat Puex, recipiendus a puella, quae e cubiculo per aedes progressa, puero
193쪽
veniente, post tores clausas latebat tantisper, ut eius dolorem
et questus, quum exclusum se esse putaret, Cognosceret. Hactenus accommodata esse possunt verba Horatii: latentis Pr Oditor intimo puellae risus ab angulo; etsi nee necesse est hoc inferre advertia est voe. ornans, et illa latet post fores clausas, expectans amatorem, ut eum recipiat. Νihil in his est, quod dissieultatem habere possit. Venisse itaque dicitur ei muri re Tibulli, quod is eam permoverat, ut ad lares Procederet, unde amatorem in cubiculum perduceret. Eodem modo supra expli-Cuimus locuin alioqui obseurum Εl. 6. S9, Go. Et conser Virgil. tal I, p. 174. In Biblioth. criti P. HI, p. 8a vir doctus emendat orious - foris. Vellem adiectum esset, qua necessitate, et quo fructu: nam qui ρost MMMas foris latet, et qui Post clausas fores latet, Iatet uterque eodem modo. Nec in eo dissicultas ulla erat, sed tu ipsa re, quam poeta exponit. ΗEYN. Assen tior Hunio, nisi quod adverta per se esse nequit capite ad Perro; a Pertus est absconditus, augetque notionem verbi latuit. Sic legitur abdisus latet, et paret ayerius I, 9, 58. - u. Vos sius Puellam culle Melato ad amantis aedes venire, atque. λῶ bus reseratis, ab insperante intromitti statuit. At nemo dixerit, ante fores adstantem latere ρost fores, easque claus . W- έS. Tum - amari Pro tum, ut otioso, II. Vossius tam de
coniectura recepit. Vulgatum honum: Tum quum opera mea usus es; et vere Tibullianum. - amori, quod et Corv. praebet, atque amanti in Zivie. manum prodit emendatricem offensi co structione verbi conse . Caes. B. Civ. Η, e. io: consiti sunt ac
46. Nam poteram ad laqueos cautior esse tuos Revocavit Iretionem hanc Vulpius, qnum Brouultusius et ante eum non enim is primus mutavit γ Scaliger edidissent: Non ρoteram eum interrogationis nota; quam lectionem etiam Codices , MAPauciores, consirmant. Plures , etiam nostri, tuentur Nam, quod Vulpius ad voeem stulte praecedentis versus referri vult. Ego malim ita accipere , ut eum indignatione dictum sit pro seu Cel, ne e , mimoero, ut in noto illo Virg. G. IV, 445r Nam quis te, luMenum con entissime, nostras Iussit adire domos pPaullo ante in Regio amare: frustra. HEYN. Virgilii locus, tibi nam in interrogatione positum, non est comparandus. Η. V sius lectiones codicum aspernatus de coniectura reposuit : Ah IPoleram ad laqueos cautior is ςe tuosi poteram explicans pos sem. Sed compositio possem isse adversatur latiuae syntaxi. Pra
194쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI teritum isse male convenit vecto possem, quod est : possem, si ieeret. Coniunctivus imperfecti possem, oellem, absolute itatistirpalus sigilificat, te rem fingere, quae fieri nequit. Dicendum igitur possona ire, in praeterito politassem ire. At poteram liabet modum reetum, ut 38 tergebam , et 47 canebam. Sinai Iem errorem l I. V sit vid. I, 8, 55 in poteram notatuiti. Aeque superfluum est isse pro esse. Nam ad ost adversus, Virg. Aen. II, 443, in se. X, 6. Ita enultis nu est eautus ad vitandum ali quia. Alio sensu Qui iactit. VI, i, a. med. dixit catiliorem essecia custodiam. Denique Num ab illo est eiectum, ut intolerabile. Equidem , quum nexus sententiarum sit e st illi iti perii num polertim cautior esse, probationem ita adiectam quietost Orationi Athii e invenire sentio. Et ad stulte in primis refertur illud mim ; qualis est coniunctio IV, 5, 17:
tne idem itioonis, quoa nos . sed tectius optat Niam pudet haee ιutim diaere Merba palam.
Pro nam apogr. duo non. IIaec vocabula permixta I, 4, io. Male Aldin. i non sine signo interrognitoriis. m.
48. Aι me) ostri eum pluribus, Et, sieque Atilinae; Mυ- retus primus dedit Al. Eum secutus Plant n. HEvn. Quum, quid prius sederit, quoque auimo nunc sit, sex ponat, verum est Al , quod in Vindob. Aa. ZMie. i, I. Ad oppositiotiem Tibullum inprimis Al, eum provomine coniunctum , usurpare, Dotatutue,t in Ob . I, 5, i 9. Aihilominus tamen H. Vossius vim ora tiouis augere voluit coniectura ut udet 1 recepta. Apogr. novem c. Guarn. ei. est ad 1, 6, 37. - vs. 47 pro quin ZWic. a quita. v xND. So. EI Severiores uterentur aut. Nam ignis et tiqua iun- et na carmina delere nequeunt. At in locutione proverbiali lata, accurate non distinguunt scriptores. I ers. idi: at detis ilia incinorem et liqui ins nitinera Pertrit aquas similiter et usurpatum.
nec apud Virgilium Aen. X, 7o9, damnaverim que. - leae Goth. IV. 5 i. Irti proelii hinc absis Recte Vulpius antiquam Ieelio
nem, quae est omnium librorum et editionum, revocavit, quum Scoliger, sequente eum tiro uvli., ex Eclogariis suis recepisset:
ciit proetit a nobA. Sed vide de ea re ad II, 6, 19. Scalig. et oss. 3 refragatur auctoritas lib. Z ie. t a, Paris. Quarti . Corv. Venet. npogr. septem. Voss. 4 et 5: SA prse id hine absis. v. Iidum etiam exhibent formam cui. Ald. I, cura est, quod
195쪽
stalius In omnibus libris seriplis se reperἰsse lesici inr. Abl. II eum Muri aliis et Corv. curae est. Si curae Tibullo seribere placuisset, copulam, puto, omisisset. CL Aen. IV. 59. WvΛD.
Sed latendum est, totum disti clion nec sontentia nec loco. quom obtinet, satis se probare; resecto, egregie priae dunt omnia. Λssutum arbitror ex margine. lIEYN. Causas desidero. - f.rmam
i, quod in Excerptis Scaligeri et Voss. 3, 3, 5 exstat, dedi
II. Vossius. Assentior; vid. Obss. ad I, 6, 9. - Ceterum eidem editori quoi non esse reseriptum, miror. m. 55. Aoenem larino rit) Corvin. et Ed. Boin. cum aliis, laxaverit. Vid. sup . ad El. 6, i 7. 57. Sempρr sint exserna tuo oestigia lecto nune ordinem, quem et Corvin. et Vicent. ser ant, et Mureliis cum Plant in. habent, reduxit secundum libros lirou kh. , quum ante esset: Sint externa tuo senNer ὐ., ut etiam in Ed. Iam . eum Ienet s, utquo Aldinae dederant eum Sentigero; sicque Guel s. i. Apographa omnia Semper sint exi. v ND. Endeiu ed. Rom. cxli Let hesterna oestigia. Sed v. not. et BrouIli. ad h. l. CL ad II, I, i I. Ed. Lips. vero extrema eum multis aliis, solletini l.ipsu. Go. oel plures emeruisse Diros haec est autiqua lectio Aldinariam, quam male Muretus et Plantinus ei erant, veterum editionum leetione substituta quam ρItiros. Quum Brou L. ex uno Scaligeri recepisset nee plures; recte e poetarum usu, qui amant ultero membro Mel pro noc; Vulpius revocavit veterem ieelio
Nem , quam servavimus; et si et liace in paucis libris , adde hIa Cuel L 2, 3, est. Accedunt opographa novem. WvND. Plerisquo eum nostris et Guels. i, 4 Add. Corv. Zwic. 1, a, et apo . duo. - s. Schesseri qtiem Ples, unde Columbus opinatur
veram lectionem esse quram proles. Mirum commetitum. m. habent quom plures, quod et eoutra graminalicam et contra sensum peceat; nain haec etiam de sororo accipIenda esse, Oshendunt tum sequentia, in quibus iterum ebrietas et lascivia ei exprobrantur, tum epitheton laseioa; et ut quiana locum ha heret , debebat esse mill os, non prures. Sed volebant male so-duli eomparationem inferre, quia plura praecesserat; quar el;am alii, quos Mureius et Plautinus sequuti sunt haec me misse scripserunt. ΗΕYN. eme isse Aros translatum mihi et isum est a locutione emerere stipi din, uti saepe torba a militia ad
res amatorias, I, 3, . 5: II, 3, 34: II, 6, 6. Alio sensu apud O id. Heroid. VI, 138: Crimine dotata est, emeruitque Mirum. M
196쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI 6 i. IIIam fame ferunt conri a ducere Baccho Ita etiam Mit. Roman . Sed Lips. ac Vicenti cum plurimis ap. Broukh. ferant, nempe quia sequitur queat, etiam in optandi modo positum. Sed nesius vitiosius etiam : Illa ferunt semρer c. Male
ZMic. r. a, ferant. Versum sequentem Ed. Rom. ita exhibet: Dum rota Luciferum provocat orta diem. Miror nemini in unimum venisse, ut Luciferum de Sole ipso acciperet, ut apud Homerum suu diutus est. II. Luciferum superscr. in ZWic. a. W. d. Illa nulla queat m. Sic Regius cum potioribus, et GueIL a, ut recte reposuit Scaliger. Sed Edd. nom. Lips. cum ceteris editis omnibus Illa queat nullam m. vitiose, quod etiam Dan. lleinsius ad Flace. XI, 4a viderat. Mox Regius, nocte. H. Ex varietate ferant, quod in Florentino repertum placuit Statio, et illa quem nullam, quam lectionem idem Statius retinuit , dantque apogr. quatuor Corv. et ZWic. i, hic etiam querat , satis apparet, viros doctos, quatuor hos versuq 6i-6έ, ad uxorem male reseretiles, explicationem pleniorem sententiae , 59, 6o propositae, in his quaesivisse, deceptos nimirum niunetivo queat; cui quum notionem optandi tribuerent, δε-rant et eetera refinxerunt. Sed coniunctivus ad rem eloquendam usurpatur, quam ita esse, ut pronuntias, sola opinione et sententia tua nititur. Ita queat significat Potest, ut equidem pino, vel Poterit, ut apud Horatium Od. II, Ia, I, nolis:
Nolis longa ferae bella Gmantiae
Eiusmodi autem propositioni conditionem inesse patet; graecedieunt . - ωs .aerea. Adieeta est illa conditio Catull. 6i , 7a, non queat. Inis. II, 6, 53, Misas; l, , I, 46, non queat; et ioo desit. Sup. I, a, U, Ut, et 9, a3, fas sit. Vbi illa conditio deest, ad indieativi futuri sere notionem accedit potestas coniunctivi ita usurpati. CL I, 8, 3, 59, possim; I, 7, 53, dem; IV, 1, 36, sint. Virgil. Ecl. II, 34, Poeniteat; V, 8, certet. Ex baoconiunetivi ratione pendet compositio in D. II, i, 9, tibi videnot.; ex eadem iudicium serendum est de I, S, G - 3 . ubi coniunctivi plures praesentis iudicativos suturi excipiunt. π.64. Aut operum Marias dAPosuisse iaces Aut, quod ita n uretus et Planti ediderant, revocavit BrouYh. Regio et utra
que editione et Vicetiti cum Corvin. suffragantibus. Scaliger reduxerat atque, quod in Aldiuis erati operum vocabulum. Diuili Zod by Coo le
197쪽
ΠrouLli. ab re castrensi petitum putat, ubi opera varie disponuntur. Non bene tamen laudat locum ovidit Art. II, 67o , ubi de serioris aetatis puellis:
Adde, quod est illis operum Prudentis maior.
Nam de nequitiae artibus versu abhinc quinto ogitur 679. Burin. ad e. l. , sortasse nimis timide, dubitat, opera plurali numero recte de Venere dici, et malit legere: rerum Prudentia maior.
Atqui mora, is γα, sunt rae, negotia, res, v. c. Ovid. Met. XII, i 85: - inter belli me demique Acta tot. Ac si quem Potuit Patiosa inuectus Spectatorem merum mi horum reddere. Est Sane multarum rerum. Quorsum ergo mutabimusῖ Attamen b. l. , ut alibi saepe, opora omnino pro singulari Uere dicuntur, Praesertim quum eius variae partes sint. Sic et Graeci plurali
Et apographa exhibent aut merum. Ego tamen quum intelligere non possim, quomodo in tali puella melius consumere noctem et melius operum disponere, ires differant, ut Per aut disiungi Possint, atque praeserendum duxi; nisi quis prius ad vigorem corporis et firmitatem referri malit, qua pluribus coitibus una Docte illa suffecerit, quomodo plures sustinuit Messalina, ulterum ad artem fructum laseiviae modis et liguris variandi. Goth. At - voces Pro Aut - ires. - Ad mera coiis. II orat. III, is , 3, famosos labores. W.65. At Iua Beg. aul. Perrem si Et, Hare, alicubiretur: Etiam tua coniux liaec didicit. HRYN. Vulgata At pro vera lectione habenda est. Tibullus se revocans, adulteriis uxoris iam nunc corruptorem amati salti, certissimis signis probat. Acin apographis novem et ZWic. a , a. Ac tu Cua . - Pro mo et Ash. trahit. W.67. Tune Putas Ed. Rom. et Von. cum aliis, Guel Lputes. Mox cum Brou kh. malim comi onere, quia dimouere versu abhinc tertio modo praccessit, et ad cultum illud alterum evidentius ne disertius est. II. Sed Tibullus νn repetitione verborum fugienda Non adeo curiosus suit, ut Ι. i, 39, antiquus p
a, antiquo; l, a, 35, tuminibus; 38, lumina: έ i, tenet; 53, tenero. I, 3, 63, immixta; 6έ, miscet; I, 5, 54 et 58, relicta;
I, 9, i, miseros; 3, miser multa alia exempla testantur; quae nollem viri docti coniecturis leutarent, praesertim quum optimi
198쪽
pede trium scriptorum eiusmodi repetitiones non respuant. Livius XXIV, 19: VM quum multa succedentes temere moenibus
romani milites acci 'erent oulnera, neque in Ptis succederet, Fabius omittendam rem Paroam - censuit. Excusandus igitur
XI, 35, moestum; 38, moesto; XII, 853, celerem; 855, celeri p8S9, cederis; Georg. II, ias, tardus; ia6, tardum; Aen. lit,3G - 3λ fundebat - agnoscit - fundit - agnosco , Et multis aliis in locis. Cf. Hermaun. ad Eurip. II. F. ta 79. v. 68. Et tenues BrouUi. recepit cx uuo Florentino; vulgo Aul. II. BrouLhusium cum II. Vossio secutus D dedi, quod uxBpogri Ph. novem. - ZWic. I, 2, aut. - Probatur mutatio et roet loco. I, 8, Io:
Quia tibi nune molles modest coluisse evillos meque mulatas disposuisse comas '
Apud Tacitum Cerin. c. 7, nimis patienter tulerunt editores Nee regibus insinita aut libera Potestas pro ac libera, quod in editionibus antiquis exstat. Goth. Pretore. m. 69. Ista haec Persuadet facies, auroque lacertos Vinciat et 'rio Prodeat apta sisti Per ironiam haec dicta esse cum Vulpio existimo. Scilicet isthaec lacies viri quam turpissimam fuisse necesse est movebit ipsam, ut se orneti Fempe ad Dinciat supplendum ut. Possunt etiam per interrogationem esse xi, ut Scaligor secit ct ante eum Muretus. . . At duriorem iuncturam effecit Broutili. nova distinctione : Ista luteo Persuades facies' - sinu Z ut sit: Ista facies persuadel haec p nimirum disponere crines et Pectere. Ita saltem lenius esset, si scriberes taurone lacertos Anciat' sc. talis mariti gratia' in Guel L a pro ar. lec t. vel emend. Qtium Pincit, tyrio Prodit et via sinu. HRYN. Pro ista hace Fea in Nolis ad Horatium tentat illita, h. e. sucata, quasi Romani sucum tantopere avorsati sint. Vid. I, 8, ii, 46. Maior vis inest verbis Ista haec, h. e. tam deformis, tam tetra facies ; modo ne quis construat ista facies Persua et haec. Nam post haec nequit abesse ut. Persuadet cum coniunctivo. vid. Sall. lugurth. c. 55: Huic Albinus Persuadet, re una ab Senatu Petat. - Aldin. I, illa haec. u.unb. capiatos pro la-
Certos. v s. 7i Gotti crudam pro cuidam. .
72. remque domumque tuam Lipsius, adsentiente Brouxli. mendat: loque d. ex Propert. lI, 8, i. 7, 38 nullo cum fructu ad Tibullum. Versu proximo Nec BroAh. revocavit o
199쪽
melioribus, pro Non , quod Ald. pr. habebat, et Malig. iterum
iuvexerat. Nam Ald. sec. cum secta sua Nec dudum habebat. 75. Huic tamen accubuit Regius male Nunc: mox pro hunc Ed. Rom. hinc, prave. lI. De diversa relatione pronominis k - Hinc vid. Ohss. ad I, 7, 3. V M. t male occubuit. U. 77. Hoc et sequenti versu pro aliis Dousa Praecid. 4 ma- Iehiit alii; non male; nam de uno mentio facta; et ita ex pre sum in Edit. Gracviana. II. llasit. Tus uellae 77 alii, 78 aliis. In i Iamb. alii utroque versu; nec tamen praeserenda est haeci Ioelio. Pluribus enim puerum se dedisse putat Tibullus; unum furtum deprehenderat. Pro blanditias IIamb. de lilias, s. 78 Coth. demes, ut ille solet u omittere in Anctus aliisque. m. 9. Tunc Kebis Reg. et Ed. Rom. Tum . Ed. Lips. Tu. IIEYN. Tum Zwic. i, a. - II ainb. te pro me. V. 8o. Et geret in gremio regiua superba tuo ) Sic utraque editio Ven. ieent. Corvin. et sie vulgg. Ita Voss. 5, Ash. ZWic. I, 2. W. ; ut Regius in rcguo regna cum plerisque ap. BrouLh. et cum Mureto. m. et unde illo et ante cum ia in icol. Heius ius et Guyetus, ambigue quidem, ingeniose tamensaciebant: in regno ac Ptra . nam scePtra et regna interdum permutata videas. Apud Ovid. IV Fast. 59έ, te coeli sceptra tenente II einsitis e libris reposuit pro rogua. Pro regna in tribus est bella Et Vindob. regno bella. . a mula manu, et progeret in duobus reget, sollenni lapsu. Vulgata recte se liabet;
regna sVerba etiam in s. IV, 5, 4: cs. Propert. lV, 7, 6, 5ος
et omnino regna ac regnare, Potentia res vulgata in re amato
Tia. Wrcre regnum, Portam saepe dicitur. H. Ask. suo pro tuo; male. m. 8 i. At tua tum me male nostri cum plerisque dum. emendatum est in Aldinis. At Corvin. etiam At tu, dum Moat. llEYN. ZWic. I, 2, dum cum Guaru . IIamb. Poena m . Ex Goth. II. Vossius asseri Veneri ψsa, apogr. ineum Veneri dat. W.
8a. aurea Palma Sic constanter scribitur pro parma, qui est clypeolus brevis, in quo hi versus signari ex more de Lebant. Sic etiam seriptum in Propertio. Vid. Brou L. ad h. I. et ad Properi. IU, io, o. Vulpius de manus aurea Effigie accipit: Maliger vero lamna emendat. In uno I:roux h. interpolatum picta tabella.
200쪽
Pocchus et Perreius in codicibus suis secundi libri principium ab hac elegia constitui viderant, referrique haec ad Nemesis amorem. Etiam nos in vetere editione Vicentina a docto viro adscriptum hoc vidimus; atquct in Gustis. a est: Assii Tia bulli po me ili. illustris amoribus Nemesis liber II. Elegia prima. u. Hunc codicem sibi constare, ad II, 5, 39 notatum
est. N. i. Protulit enses Πeins. coniecerat proludite ut extundere
in illo Virgilii Georg. IV, 315:
Quis Deus hane. Musae , quis nobis extrulit artem '
Sed vulgata recte se habet. v. Broukli. et Vulp. Porro qui fuit Corvin. 3. Tunc c. Regius hoc ci sequente versu tum, bis quoque Corvin. H. Guarn. tiam Praesta, tum brmior. Goth. et praelia, male. Nam renato fiam, quam Virgilius in arsi tertia crebro neglexit, cs. Ecl. III, 5, negligere nusquam est ausus Tibullus. - 4. Zwic. i tum, a tunc. H. Vossius delevit est: male,
ut ad I, 4 , έ docui. Verbum substantivum ctiam ad priora membra pertinet, ut I, 3, S - 9. v. . s. At nihil ille miser meruit Regius m cum aliis ad BrouLh. Guel L 3. Scaligeri Eclogaria habebant: Forsan et illo nihil meruit. Sed v. in s. ad II, 6, 19. HEYN. II. Vomius dedit Ah nihil ex Πamb. Ha, quasi inventori malum aliquod accidisset: vel pro illo poenas graviores deprecaretur. N. . η. Faginus adstabat cum seriphus aute dapes negius dum s. In Corvin. Cucis. 3 et paucis apud ltroux h. Fagineus stabat. Sed et alterum bene dieitur. Virg. Ecl. III, 36:
v. Brou kh. Pro da es in uno Colberi. Pedos: fortasse ex V. a G. Suaviter Ovid. V Fast. Saa in reliqua simplicitate mensae:
Terea rubens crater, Poctila fagus erant. II.
Receptam lectionem, quae et in ZWic. I, I, luctar etiam usus Praepositionis ad , quae Graecorum particulae in compositis πατib μta taμκt, respondet. Nos . sicli . Virg.