Albii Tibulli Carmina quae exstant omnia ex recensione F. Wunderlichii cum notis G. Heynii. Tomus primus secundus

발행: 1821년

분량: 425페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

LIB. II ELEG. I

AA. Mntris lasci, o sid ra sit, a choro Cod. pars, E l. B m. eum vident. it. Ald. pr. Mariis. V. Stat. Et Muret. et toro, sol letini errore. 8 fu,eis circum tittis alis) Ita reposuit BrotiI h. o liliris.

V itis. III. 4, 85. Vulgo legitur fulcis, quod et nostri tenent,

elicitia Cucis. i , 3, 4. at Cueis. I . ut iam alii et ileios. ad Silium ut, C8ti et ad Ovid. ill Met. I73 coniecerant, vis, et hoc est idem praeseram: ex quo natum quoque vitiosum GJois. vlius Statii , nigris. γ. incerto somnia nigra pedes haec leot o est in permultis antiquis libris; adde Guel f α,3, et Iuld inde titi Aldinis. Bis tamen, aiunt, idem dieitur, h. c. idem opitheton his adhi-ti tur, si non verbo, attamen vi vertit: laseis circum Mitis alis somniis, et nigra somnia. II insius itaque iii Adversari et ad O id. Ill Mei. a 3, emendabat somnia pigra. laeotis Anima svors. p. 35, nixa. In mullis, ut etiam in nostris et Guel L 1, 4, et in totii secta edi L Venctae i475 , sunt somnia otina, in uno mera , unde Broux h. ingeniose et pleganter reposuit et arri, quia dixerat incerto pede fem i. ulpius tamen pro Tibulli simplieitato nimis hoc reconditiam csse arbitratur. Nimirum merae argutiae sunt, quidquid viri docii commenti sunt. Decebat elegos, repeti idem epitheton, quod rei proprium est, Diger somnus , nigra Somnia. Variavit tamen pocta : quid praeterea desideramus' Somnia onra sane propius accedere videntur ad priscam sumbolieum doctrinam xcierum , etiam in anasivphis arcae Cypseliae adumbratam, qua Aiax duo puellos amplexu tenet, συα ἰους Suiis liquido, ei sitror, demonstratum est alio loco don Amtori des Coepistusole. p. a. seqq. Cotting. i 77O esse hos pedes distortos, noti vero transversim si hi implexos, et quidem cxtrorsum; ndeoque valgos, non Paros, qui incurvi sunt; quo ipso iota subtilitas Brou Lbusianae emeridationis et Lessinginnae disputationis corruit. Sed omne hoc quidquid est symbolici neglexit aetas serior ea lenaque elegantior; et Somnia a lata, rectis pedibus iuveues. praetulit. De commetalis Dostratium super face inversa, quam Somnus aut Mors tenere dieitur, nihil attinet h. l. dieere. Si teliotropium gemma in Regio Mugeo Gall. apud Marieti. Nuiu. LX, n velere artifice proseetiam est, de quo latia eis dubito, Morpheus et reliqu; O, cisia i uvendi et venusta forma sunt. Vulgari tamen usu Morpheus est senex barbatus : quod docent afla gluplaa in Mus. Capit. to m. IlI, tab. I.; Uinckelm. Mon. iued.

222쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI lab. mo. Additae capiti alae papilionis: qua de r multa disputata sunt a doct. Vis uti ad tom. I, p. 59, et ul.

ELEGIA II

r. Dicamus bona Derba, Nonis natalis, ad aras Ita distinxit tiroti vh. ut voluit Cronovius ad Liv. IlI, 43, et iam tinio cuui Muretus iti Sehidiis ad h. l. Vulgo erat: Dieanitis honia oersia: υ it natalis ad aras; quod serii posset, siquidem Nutritis sive Cenitis sive alius deus est, pro natali die poetae dictus; vid. IV, 5, a se

At tu , Natalis, qtioniam , deus, smnia sentis.

Adeunt autem dii et aecedunt ad aras et sacra sua upud poetallsaepissime. Et O id. Trist. 5, 13:

Optimo Natalis , quomois proctii abstimus, opto, condiatis hue xenias.

Do arci stri eta dixerati Corvin. distinxit, ut iam Torrentius se- Cerat e - oenit nainlis: ad n s Quisquis ades. fortasse hoc unice verum: adesse ad aram, sacro interesse. I ii M. Ilo n. est auariam. Ceterum elegantem huius Elegiae imitationem videre potes apud Santiara P. II, Eleg. 3. IDYN. Distinctionem vulgarem Ponit Narniis ad aras revocavit II. Vossitis; nam qui stigeret Centum venire, eum ad artim venire cogitare. Sed eius ita odi interposita amant poetae: viam. Eclog. Ill, 76, et III, 54, et I , 48. - ad aras autem similiter ap. Virg. Georg. Il, i 93 rinflauit qtitim pinguis ebur Tyrrhenus an aras. - Mure itis: ia Natalem aut suum aut Cerinthi eelebrat; is in Gunrn. insculptum : vi ad Cornutum de votivo sacrificio sui Natalis. ,, Ipse iam olim docui ad Cerinthi. natalem hoc carmen esse reserendum , non vero ad puellae ab eo amatae. Primum enim Genius , ut Cerinthum volorum compotem reddat, oratur us. 9 , ut i , 7, 55, in gratiam Messalae sunt vota. Deinde in Lattit puellae verisimile est non Genium sed Iunonem natalem ad Q. era voeaturum fuisse poetam, quod feeit IV , 6. - Caeter tim citatis a Cenio memorato distinguendus esse non videtur; nam idem, quem Cerinthus fidum uxoris amorem rogat 5- ia , Geminu et Natalis dii dieitur. Ita iv, 5, 9 Genius, et i 9 Ν talis, euudem deum notavi, cf. I, 7, έb , 63. Nec denique ver

223쪽

LI p. II ELEG. II ha Venit Natalis et Genius adsit sibi pugnant, niἰ supra docui

in Notis. V. 5. Geuitis titisti Sie legitur constanter, praeter tres seriis pios, et Guel L 3, in quibus adsit Genius, interpolate. ΗΕYΝ. Quum Ash. hunc verborum ordinem daret, II. Voss. recepit, et metri causa, de quo vid. ad I, 7, 6 i. 6. mollia serta Ed. Itona. cum aliis, etiam Aldinis, Ilarea: sortiasse ex I, i, II. Mollia reduxit Muretus , et Scaliger; idque se tuetur ex I, 7 , 5a. . Illitis puro destili I tempora ordo a destillent recte emqndavit BPouLh. vulgo exceptis Venetis, Cucis. i) est dis iueri . 1 eius. ad OVid. Ep. XU, 6, et in Λdversariis ex I lorat. II. Od. ii , is legebat: tilius AssFriri vul et Syria. In duobus libris cip. Broti vh. ptira - nardo, quo genere extulit Ilorat. l. t.: vid. ad Ovid. III Art. 443. In aliquot lihris ap. eundem es inseritur: Illius et piam d. sorte ex I, 7, 51. latino: Illitis e ptiro; sicque Ed. I ieent. eum utraque Aldina. 9. Corinthe nomen adolesceniis delicati et pulchri: es sebol. Horat. 1, Sat. I, 8i ; vid. Vulp. ad IV, I , p. cio9. lia editum est inde a Venetis et Aldinis et Muret. , etsi vitiose scriptum mertate, quum Ri- ο υΘοι sit. Scalig. hie et in libro quarto ubique veram scripturam dedit. In aliis seriptis, etiam Guel LI, Et in secta a Ven. 14 5 dueta, est Corratile, quod fuit cognomen Sulpietae et Caeciliae gentis. Id recepit hie et sequente Elegiu Broukh. quem vid. h. I.; sed satis manifesta ea depravatio est vocis Cerinthe. Nam multi habent Cherinthe, mei I te, Chorinthe, Cherinae; cs. Betiti. ad II orat. l. c. in neg. et Ed. Lips. inscriptio est: ad mei inutim, ut tamen in poPlae verbis, Cornuto. At seq. Elog. in neg. et insc Aptio et primus versus

ni iam eonioeerat Fruterius I eris. 13. Vulgo, etium ira n stris, undis. Editum tamon iam in Brix. et , euelis cum Cri lenii Comm qnto erat Indis. Cons. Burmati. Sec. Anthol. Lut.

224쪽

OBSERVAT. TIBULLI 17. Viden' ut tres pidantibus adootest alis VMon' ut est ex eineudatione Guyeti et ne iusti, cui locum videntiae dedisse verba II, i, cis :

Corte inde firmari pote t. Vulgo ubique Iagitur Vtinam . eontra'

sensum. Trepidantibus Broliv. e libris quibusdiam, tamiuam eon venientius volutoi tam parvi dΡi. r epit: quum osset vulgo stre Pitanti Mis, quod et nostri habent. Causa parum iusta ; tititia tamen emendatio : est enim hoc pootis frequentatum. Tropi re est verbum motus celeris et magiiae agilit iis ae s stitialiotiis; vid. nrou kli. et Cronov. nil Liv. XX. Vil, i. Trimi innie penna dixerat Ovidius I Met. 5 6. is YΝ. Irtinam etiam δwic. i , a, Nam L. quod re litui. Emendutionem Guyeti et liet usii uideri tir, quom Editores receperant, ipsa verba Ii Hac oenias, Natalis, asei, non serunt, tit iam olina docui. Cogita vero poὐ-tam, qui tum io dixerat adnuer ille, roga, sacra socient in verbis uota endunt assim are, votum Corinthi, quod versibus Ir - isi exposuerat, ratum fore Quidni igitur preees addere potuit, ut Amor saveret, ipse tuo vetitens vinculis coniugium eoti siemaret 8 Sie quidem versus Hac ι enitis, Nialatis, cloi QOmmodum subet sensum, quum hac tioι ud Amorem, quem venire Opiat, et oenias ad Genium venturum id. Doi. ad i) reseratur. .ai. IIac υensas, Natalis, asei . prolemqtie ministres haceost emendatio Iloinsit a tiro uLh. primum recepta, quum alite Ieseretur : Huc Meniat natalis aυis, p. ministret, quod libri ha

bent, ut Cusis. i. 3, 4, quodqtie Scaliger de corvice, reprehensus ob id a tirotiLhusio, at Vulpius de Cupidine explieat. laremque m. lapsus est Cuel f. 4. Pro Iue in multis ii glitie his, vel haec, ut in M. Lips. et Cueis. I. Veniat in plerisque, Praeter paucos, in quibus Peniet, ut in eadem Oitiotic:

sed oenitis et ministres ah llei sio ost. Aois vero constanter legitur. Suspicabar latere a os, ut esset: Sic Mensas, o malis, clois ς aut:

h. e. magnἰs natu vobIs etiain prole parata, ut avorum nomine appell)mini, hie natalis redeat: ita ut iante ruos pedes sint Cci iusti. Aut eomplectuntur avum et aviam, ut reges Teὀem et

225쪽

LIB. II ELEG. IIII et Ire inam; cs. Denti. ad Horat. I, Sat. S, Ioo. Venire pro redi ut sup . I, 7, 64; Ovid. V Tristi S, i 4. In Comm legitur:

senqn Parum expedito. Vt nunc se res liabet, totum distichum Dro Danno assuto habendum esse videtur: nut inelior medicina est expectati da. Videas quidem, quid auctor dicere voluerit, ato rutio ui in s salebrosa est. nec minus in uetusiana correctione.

S me non dissimile est Ovidii illud Met. VI, 433, ubi do bubone ζHae ase sunt iuneti Procne Tereusque e parentes me aὐe sunt fucti.

sed h. I. quid e t Hac aue Oenias Natalis' quo augurio' et v cerat iani Natalis v. i, et quomodo is nunc ve meus prolem ministret 8 . . an. Ludus et mal;m Ludat tit: 'eni, o Natalis, et coniugi uin fausta prole secunda, quac ante lacum tuum discurrat: ut sup. I, IO, Lo.

Cursarem Mestros eum tener ante mles.

Carmina plura diversa in unam Elegiam conssuxisse dubiatari vix potest. A principio usque ad us. 3a mollissimi proce dunt versus, argumenti quoque et sententiarum vinculo cou- iuncti. Quae hinc sequuntur, aliena sunt, temere quidem RSeutigero in Eleg. sextum huius libri reiecta: Dam ibi locum Suum non magis tuentur, quum hic; seiungenda tamen, ut se cimus, a Ceteris, statuendumque, esse hoc fragmeutum alterius elegiau, quod male hoc loco insertum est, seu casu, seu quocisimile initium versus At tibi ιlurta Ceres us. 6i fraudem ieci Quao lituo v. 61 sequuntur, commode illa quidem cum priori hus illis iungi po sunt, ut tameta nolim praestare lacunam nultum factam, nec ultero carmine hoe idem tractatum argument uni, cuius reliquiae isti versus sint: At tibi dura Ceros. ΠEvs. Equidem signu lacunarum sugtuli. nec reliquI DIS -- mel tu line, ubi aper.e nouu ulla excideruui. U.

226쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI 1. Cerinth Eadem variolas h. l. quae supra, ut in ali Is Ald. i, a, Muret. et Scalig. ZWic. ti, Goth. t Iamb. Cornute sit, quod ni ou kli. retinuit; vid. ad sui'. Eleg. vs. 9. Ordinem verborum tiroukh. e libris resinxit: cumque habebant edd. vett. a Vonet i i 475 prosectae. At vulgata per Alditias lectio indoab M. Ilom. Rura tenent, C. meam, erat. Ceterum elega uti imitatione hunc Iocum, ut alia nostri Poetae, expressit StroZZaF. I. AmoP. a. a. eheu nostri, cum aliis, heu heu Z vic. I, a, Ilamb.

Coth.

3. laetos - agros laetos Muretus e libris veteribus reponendum censuit, Scaliget rccepit; est quoque in Gouis a. Vulso lectum quod halictit nostri cum aliis, latos, solletini arrore; vid. iturin. ad Uvid. Epist. XII, 46. At , icent. notos - Ggros. Tum urius Statii: Miscet Amor Glos Goth. IIamb. Zwic. 1; notos Z ic. a S. quum a minam adspicerem nostri cum aliis ZWic. 1, a. Golli. t Iamb. hoc ordine: quum at micerem dominam. Estis etiam in vett. Edd. eliam Vicent. et sic numeri ni lius variantur, ne sciti per idem tenor et eadem incisio redeat. Proquum autem sollennius est dum, h. e. dummodo. 6. Palido - Udonteὶ Cyllenius in suo legerat calido, est sic tu aliis quibusdam ap. lIcoukli. Vialido recte tuetur ui ou L h. quia in opere saeiundo firma uc ponderosa instrumenta requiruntur; vid. Plin. XVI i I, 6; es. Ovid. I 1m. 13, i5. Eadem varietas apud Lueret. VI, 7.d; Luca u. IV, Sit, ubi hid. lsurm. et Tibull. IV, S, io.

7. curvum sectarer aratrum Culleu. io suo babebat curvus. Sed curvum, incuroum, uncum, aduncum, Perpetuum

vomeris et aratri epithe On cst; vid. h. l. BrouLb. ct itur . ad Ovid. II Met. 286.9. quod Sol) quum Corvin. ex compendio literarum: quam

Io. Laederet aut t. aut, quod Cueis 3 habet, legitur inde ab Aldina sec. et Mureto, alii Ald. I, Scal. cum nostris cl. Ed. Rom. etiam Luderet: vid. ad 1, 2, 89 ; mox v. ia Ed. Lips. Profuerint, Gudis 3 eum Ald. I, Profuerant e. 14. Quicquid erat medicast, Dicerat, artis, Amor Post hunc versum in F ld. ante Sculi g. et tu Iibris, inter bos in Guel L , a, b, duo distielia inseruntur:

227쪽

LIB. II ELEG. III

I a T

issa detis solitus stobtilis euellere Maeeas, Ee ρotum pastas dueere suminibus. Ei miseera noseo Ioenia se coagula lacte, Laeleus et mistas Ohrisuisse liquor.

Est in iis magna lectionis varietas: pro sepellere duo Statiam . pellore habebant. Sed illud bene: nam et Graeci u Lυυris, v. c. Luciari. Diss. eum Hesiodo c. 4,-Ovid. II Met. 843:- expulsi iam dititiam monte itiseenei Littora iussa petunt.

tibi in uno eritissi, cuius vulgata lectio glossa esse potest. Nam etiti pro expelli , Virg. Aen. xii, α99:

Quin etiam patria exerissos insesta per undas Ausa sequi.

Ad eundem Nasonis loeum Douga hune Tibulli vorsum laudat. suetia se in eo non reperisse mirabatur Burmannus. Virgilius in Culice v. 44 , propellere dixit:

Proptilia a stabulis ad pabula laeta evellas

Pastor

In minori versu pro MMas, quod vulgo legitur, et Ed. Rom eum Venetis servat, aliae Edd. Vicent. Lips. item libri apud Statium et ZWic. i, ti, Goth. Ilamb. fessas habent. In Gueu 3 est quoque mixtis. Versum lis ne minorem Aurispae esse,iti velere libro ad marginem adscriptum viderat Muretus. De homine hoc vid. Praef. In Siciliauis et in Ilegio et Guels. 3, hic petita meter ita exhibetur:

edittir ad mutetram eonstituisse stritis.

leg. pecus, quod et unus Palat. exhibebat. In Begii man; ne adseriptum erat, Seneca, de quo vid. Praes. In Cueis. 3 adscriptus erat in margine cillerr Et poliam ferans Acere fumonibus. Ordo etiam versuum perturbatus erat in Statianis. Iaaliis libris, quos Muretus viderat, alia ex interpolatione ita legebatur:

Ipse ad umbrosas dueera feratir aquas.

228쪽

Tandem versum aId i non visum offert Cortis

cogere cum Pareum matre simul Di tilum.

In tertio versu miscere coagula laete dictum, ut apud Gallum

suppositilium Eleg. 5, 38r

Non sie lae generum pernitara eoagula rod sint.

Nempe eoagulum , sive id, quod ad lac densandum utimur, cuin lacio nilinetur. In ulliino mixtus vel mistus, Mureliis emendabat mistis; tilius vir doctus mustiae tit Aurcitus e mi, is itide saeiebui; vid. Dousa Praeci d. c. 6. Quatuor hos v rsus, ut harbaros et spurios, primus eiecit Scaligor , quum in Λ ld. e. et a Mureto tantum de pentametro Et potum pastas inOmitum esset, eum pro spurio haberi. Et in libris , acare eius eum, notatum video a viro docto ad marginem edit. Vicetit. quam in manibus habeo. Ab eadem manu Dovam Pontani interpolationem adscripta in video : Ipae .leus - Diaceas In nemora, et pastas inue referre domum rbae et spumanti Ier tir mi latralia staceo Implesse expressis prinitis ub abietibus.

Et miscere ete. it; ina non satis intelligo: sortis voluit mulete ita abiegna, excIsis ab abietibus. Nisi eorrupta ea sunt. Idque ipsa res probat. Nam in Gueis. I haec ipsa interpolatio occurrit: prior pentameter In nem s et pastas inde rorere domum in ipso earmine, reliqui duo versus in margine; omnes ita, ut serius aecessisse intelligas. ltimus versus est: Implesse e. ressis iis tur tib uberi s. Mihi videtur primus: Ipse dens solistis ataltilis expellore occas, antiquior et ab ipsa Tibulli manu esse, sed minor versus, quum ille excidisset, ab aliis aliter suppletus esse; et libidino latius grassante , quum qiiis duo pentametros in suo lἱbro haberet, alius hexameter, atque adeo aliud etiam distichon adiectit in osse; CL su p. ad I, 2, 24. 15. do ea n est unus Broukh. cum Cueis. 4, in marg.

17. O quoties tuo) in multis Ah. ovid. IV ex P. 1, 9:

G qtintios ego sum libris mihi Misti, in Atia. Impius , in nullo quod legeDere Deo. O quoties, aliud Mellem eum scrιιere, nona nReittilia in eaeras inscia dextra tuum.

229쪽

LIB. II ELEG. III 229 Ald. I, I, eum Muret. v. ir, et is, Ah. I 8. retibuisse caput. mirum vitium Gueis ct 9. caneres dum Si accurate scribitur, debet eras eum. Oudendori' ad Frontin. I, 5, a, serendum uiam esse putabat, si esset, qtiam viti. Iti. e Iemplis ita legitur inde ah Ald. see. At prima eumat is veti. edd. et eodd. inter quos Reg. et Corvin. eum Ed. Lips. et ieent. a templis. Ald. I, et Scalig. e, Ald. II, et Muret. a tis. Πυ ipse Guesit r. ΗΕYΝ. crin quo solumna IIamb. m. I . Pruo Nostri eum aliis . et veti. edd. Philon, ex mori. Est vel notc.. v d. ad Apollo 3. Not. p. 44. seq. Da Deso vide Exore. do Delo in Mise. Ohss. Vol. VII, p. 89. lnversu su p. Ed. nom. ipse pro itie. 3 i. otii stia ora puella) Ita inde ab Aldo logitur: a Seu ligoro additum est. Ed. Rom. et Lips. cum aliis, etiam Vene-lis, Guel f i, et 4, cui nune cura puellae. Ovid. I Ain. 9, 43:

Impulit igna m formosae cura praelirae.

et saepe alibi: es. sui'. I, 9, έ i. In Tliunn . sed si otii citra puelliae. Cuvelus et Brouuli. coniiciebant: etii stiri cara ptiella est, ex Ill, I, i. Sed cura recte se habet; est enim timor,

ut persaepe. Virgil. Georg. IV, 35έ:

- - ipse tisi, tua maxima cura , Tristis Aristaeus.

Idem moeabulum loeo ano exulat apud O. id. III Met. iss. tibi nunc stiora Dianne υaliis legitur. IlEYN. Sed si erit curri Colli. ra 1lamb. Caeterum aliud est appositio mea curri, ut Vire. Ecl. X, Ia, itin crina Lucoris . aliud praedieatum ille ori mihi cura, ut Virg. Eclog. X, 37: Phrilis est mihi furor. Add. Ovid.

33. At tu, qtiisqvis is es, cui tristi fronte Cupido impersent,ri. In Beg. tti deest. In eodem est tristi otii f. et mox Impertis, til n. quod Aldinae retinebant eum Ed. Lips. Vicent. et aliis, tit Gueis. I. Etiam Corvin. Ed. Rom. Impreat, tit: alii eum Queis. 3, Imperat in , quod Brouhhusio placebat: quae merae

sunt aberrationes ex Imperistit, quod Muretus reduxit. IIRYN. Perperam Ilamb. est pro M. Caeterum signa lacunae sustuli ante vers. 33. Verba qtiam sine amore detis transitum praebent ad

230쪽

OBSERvAT. IN TIBULLI sequentia, vid. ad I, 2, 64. Tibullus nihil esse tristius quam

sine amore degere, estutus, in memoriam sortis suae miserae redit, quam avaritiae puellae suae debebat, et quieunque amore parum secundo eouslictetur, hune mouet, eam ii valuisse consuetudinem, ut non amore sed avaritia impulsae puellast sui usum concederent. m. 36. Praeda tam n milliis est operata malis) adureta tres

Ithei habent apud Broti, h. Guel s. di, quod Do tisa probabat Praeeid. cap. 6, et dedit Muret. perperam: nam sere consudet unt librarii haee duo verba. Sie ins Eleg. 5, 95, pro Operata liber Broia Yh. adoperta, liber Cunrner. et vorta. Eadem varietas in inς igni loco Ovid. Ill Fast. dissi. Etiam Vulpius de veritate vulgata se leetionis duhitaliat; sed vid. Λot. 37. Praeda seras acies rinxit dis nantis armis ) reete Vulpius revocavit antiquam lectionem. BrouLb. e duobus libris et Ilein sit auctoritate Λdvers. II, 9 reeeperat acuit crudoliatis a mis. Quod ad acuit otii et illud satio saepe ologanter dicitur, ut ipse Brou, h. multis exemplis docet; sed hie loeum non habet propter adiectum nrmis discordi s. Verbis, dieiis, et similibus iacuere diei mur, non armis; hoe Brookhusium ipsa illa exempla docere poterant. Armis inelius convenit τι cinxit. Virg. Aen.

- nostris nequiequam eingitur armis.

eingit Murei ina edit. tinail un. Statii: alius Iniit. Porro prodiseorduus ab eodem BrouLhusio repositum erat e quibusdam, quod et negius eum Corvin exhibet, em delius; illud lainen haud dubio et pulchrius h. l. et exquisitius. HRYN. Lenetius praesert iactiit, h. e. instigavit ad arma. m. 38. Hinc cruor, hine eaedes, mors propiorque Penit) sev ravi antiquam lectionem, cruor, qui sere cum eaede iungitur.

Hine eruor, hine eaedes.

Quam eruor et eaedes, beluque semper Ialene.

CL et no trum I, 3, 49. BrouI h. non hene eae em post cmorem memorari putabat, nisi illam pro vulnere positam acciperes,

SEARCH

MENU NAVIGATION