장음표시 사용
111쪽
rofi Cos Multa SECT. I CAP.. V. . Contingi a. corpore a re stimuli noni contingi hic eram, idem. affirmaretur .. & negaretur de eodem subjecto, sub, eodem respectui; ad Vers mutato respectu , 5e multiplicato loco haes Contradictici cessad: pate: id ex duabus, propin io nibu , quae in hoo casti verae scirent , quaeque: nequaquam con tradi ctoriadi sunt , videlicetcqrpus a , prout exsistit in laeo σ, eon ingit' comptos b., ω, eo pus a , . prout exsistit in loco a ,. non contingit corpus, ι . Generati m. hic probe notandum est, ex eo , quod quaepiam absurda, videantur , & convenire nequeant conporibus s. . Pro ut-secundum naturae legss uno tantum, loco exsistunt , indubitanten colIigi non posse; ea ita absolute repugnare , ad neci corporibusῆ replicatis competere qpeanu , sit enim eorum. .. xepugnantia ab unitate duntaxat loci pendeat , quod saepissime: evenit ,. necesi. est ut lisc. unitate. pen replicationem sublata. oc ipsa. tollae
Facta replicatione posset idemi corpus move
A. motibus contr*Piis , in: unoe locon versus omtumi, in altero Versus. occasum , quod rursus. repugnare ita ostendunt: nequit idum corpus in eodem loco, moveri simul: versus Ortumi, ω
occasum: emo neque in , divaerso. loco, e. p. Ideo . 1 mum F; quia inde sequeretur idem eorpust ano, veri versus orium , di simul non, moveri L sed idem sequeretur im eata altero, : ergo, si assera n - ρν abG M ant. ra- cons Ad hujus pro . d. M. sub eodem respectu eia μsub diisse respectu π. M. sic d. n. cons... Nempe etsi idem corpus non replicatum mO- sibus contrariis: serri nequeat , potest idem;
tamen contingere corpori; replicato Eum ob diversitatem . locorum respectus mutetur. Ete
nim posita replicatione solum. sequitur idem corpus moveri. veuus, ortum ρ ιλε , dc nom, m veri, Versus ortum ex elusive, id est , ita in -o loco in veri versu. Origya ,. ut non excla
112쪽
oeculum exclusive , quae enunciationes , ut sa- cile patet , non sunς contradictoria: Ceterum de motu plane laborandum non videtvv v no- ut mus enim idem corpus non replicatum' com parate' ad alia moveri posse', dum comparat 'adi alia quiescis, ut evenit homini in navi sedenti , dum ea secundo flumine decurrit. s.' Corpus in locis a i & , exsistens circumscriberetur loco a es de simul non circumscribere tur atqui, hoc, utiqμα contradictorium est
N. d. M. Corpux in locis a , & b exsistens circumscriberetur loco a , de simul non solo locιν
ω circ umscriberetur , e. M. circumscribere lux'
forti loco a , & simul forti loco a' non circum scriberetuo , nc Ac sic d. m. n. eons Corpusimplicatum tot' locis, circi scribitur , id est, . circumscriptivae exsistit . in quoti loci , replicatur , nam in omnibus locis eIus partesi diveriasae diversis partibus spatii imaginarii commensurantur ;, quod proprie est circumscriptive ex sinere oni. g. Eoi . sch. . Inde corpus repli earum' circumscriptive exsistit in loco a ; sed non solium in loco a , cum etiam circumscri
prive exsistit ire loco, b . Quod si pertireum fieribi Ioeo cum Chavvino. , aliisque i melligin t eloco eout inari P & quasi ejus rerminis conelu. p. a piadi, ajo : corpus exsistens in loco a conti l . .' it concluditur , sein circumscribitur loco α posititive , de non con inetur eodem loco exelusi vieiiu est : ita linum corpus continetur toto, . C se uύ simul, non excludatur , sein impediatuσ,, quominus etiam totum loco by, si alio quovis,
113쪽
xos CosMor. SECT. L. CAP. . V.-munes naturae leges, set per efficacissimam Dei: ' easdem immutantis voluntatem Atque haec ad comprobandam tum compenetrationis , tum replicationix possibilitatem dicta, sufficiant: curiosius porro inquirere, quid admissa compenetratione ,, oe replicatione fierhpossit, aut non possit ψ quae nominatim adjuncta repugnent, quo determinate modo eae es.ficiantur , nec utile, nec necessarium est i is, solus ea novit , qui omnia novit , de efficere
, potest. Philosophi duntaxat est, hanc Deo potentiam tribueres cetera illi relinquat , vorteia Quod ab omni dubio longissime removetur , astud est, Deum lusus se aut joet eaussa eontraisabilitas naturae leges nihil moliri : quare injuri a afficit supremum naturae auctorem , quiqab ejusmodi quaestionibus , quae verae solum religionis ab obtrectatorum ealumniis vindicana dae gratia agitantur , ia examinanias inutiles. nugas desiectitus
114쪽
Osita persemone entis' principium qudque persectionis ponendum es, 'I' soni. g. 89. cor. i si igitur mundo perse--- perfectio competat, necesse hujus per tectionis principium exstet . m*ndi LXVIII. Principium perfectionis mundi est illud- is , quem ' Deus in procreatione mundi sibi xlv ς' praestituit. Principium perfectioniT mu'di est ditabile, illud , ad quod obtinendum omnia nendunt , quae in mundo insunt cibid. λ: ergo' etiam illud , quod Deus tam per ipsarin creationem , . quaem per mandum a se conditum tamquam medium' consequitur sed id , quod agens per 'suam actionem, reper medium, quo ut eur, obtinet, est a gentis finis ont. ββ ι 13.16α- ὶ : ergo principium perfectionis mundi est finis , quem l Deus in procreatione mundi sbi praestituit .
Co Rio L L. Ergo cum de persectibne mundi agi- hoe Io, tur, finis, quem Deus in ejus procreatione sibi eo inve Proposuit, investigandus est. stigan-' , SC ΗΟΣ. Hunc Dei creantis finem vulgo finem quoque mundi dicimus neque id sine ratione, Dei est, finis enim agentis est etiam fi ais medii , quo et 'magens ad eum consequendum utitur: certe meo si his, dium , quod quis ad aliquid obtinendum eli ''Vel ex natura, sua, vel ex intentione sal
115쪽
LXIX. Persectio hujusi mundi, vel compae. rate solum ad suum finem, vel comparate affatios mundos possibi tis spectari potest,priori respectu ori rur persectio mundi suol in genere soni. q. 9 s. sch. n. s. in posteriori autem: quae-ilio enascitur, utrum hic munius, inter omnes possibiles perfectione excellat, sive, ut ajunt νomnium possibilium optimus sit tibid. n. Haec tria praesen dem sectionem absolvent.
men- ScΗo L. Velim ab iis in verentur, ne arga menti hajus pertractatione in camologia imleges, messiodi peccetur, metum poni k Princ ais pia enim , quae sequelites, demonstrationes ingredientur, aud jam ex ontologia, ubi, de summa, entis necessarii, & infinitii quod Deus est , persectione actum est, nota sunt aut ex theoo, ' logia non precario , sed lemmatice 6. I sis
log. sumentur ia Ego certe' e re discentium potius esse opinor , ut veritates' Connexae, seni: nono interrupta; proPOnantuP.
' D. Fine Dei Mundum Creantis M
unid is J0 LXXo Gloria Dei interna est collectio in- .eth. k finitarum ipsius, periectionum , sive infinita
externa' naturae illius excellentia, . Gloria Dei externa. - - ea est, . quae e X earumdem perlectionum meieando nJse Natione enascitur πι , .nx do LXXI. Deus in procreatione' mund; Fnem a
εφφ liqviae, sibi prassituit omnis, caussa intelii 22 gentia ,. ct sapientia, pollens , cum agit , . Rii ' i em finem sibi praestituit: id enim lapientiae
116쪽
leges postulant: certe sine fine agere non; nisi insipientium est l. sed Deus est, caussa, intella gen pia, ac sapientia quidem infinita pollens: igit3r Deus cum egit, mundumque Pro creavit, finem aliquem sibi praestituit. LXRIL, Uvix quem Deus In procreArione qui est muη i sibi praestituis , ess aliquiae ipsi bonum , liquia
naeum possessum . Imprimis utrumque ex eo P .h perspicuum: fit, qμos universim finis, s mper, nonduini se consecutio alicujus boni quod per actio- posses-- , ne in intenditur s. Ont.. Isim cor. i. .. De- si Dinde primumi sic conficitur cum omne bo num proi rationae bonitatis, amandum sit , bonum infinitum, infinitum quoque amorem me netur z igit ut Deus, se i pium ut bonum infinitum: , infinitae amet , necesse est siquidem in pient en amet, atquit Deus. se ipsum infinite non, amasset,. si noni aliquid sibi: bonum pro . sne in creatione mundi constituisset; amasse denim: magis illud , cuius bonum, qua visset : ergo finis ,. quem DeuL in procreatione' muu
G sibi praestituit, . est. liquid ipse bonum . .
C OR a L L. Cum infinitas suas persectiones Deus: ab: aeterno j dc necessirio possideat , evidens,
est , gloriam, internami non: esse finem, crea-tioni a.
LXXIII. Finis , quem Deus in procreatione se eonia munἐI sibi prastituit , est manifestatio suarum iaperfectimum , sive gloria: externa. Finis,. quem mani se Deus in procreatione mundi sibi psaestituit ii xion
est aliquid ipsi bonum . praec. se F prae
ter gloriam. internam, re externam nihil, PO-num. test esse Deo bonum , cum ipse ,. u O te ens infinitum prorsus a nullo pendeat coni 28,): igitur finis , quem Deus in pnocrratione munue.
di sibi praestituit, est vel gloria ejus. interna 'el externa, vel utraque simul; atqui gloria interna esse nequit j. praec. coroll.): restap
117쪽
certis sis. mitibus Constit-eta.
ergo , ut sit externa P seu manifestatio sua ruiti persectionum. S CRon. cum aio , manifestationem divinarum
perfectionum finem esse creationis , non pro Pterea absolute excludo beatitatem creaturarum rationalium s verum haec est finis solum secunda, rius, de intermedius e illa vero primarius , ultimus; ex beatitate enini creatorum entium manifestatio divinarum perfectionum completσdenique enascitur, quemadmodum contra Dariesum solide nuper Rrebsius' a demons ravit . Alii quidem haec pro eodem fere ha-Mat; inde Cudu vortus cb ait : is responde- , , mus incredibilem ejus bonitatem , qua Per , , motus fuit, ut alias quoque praeter se naturas beatas, & felices esse cuperet , tanti o- , , peris ipsi' incitamentum fuisse , quod duui,, ponimus , minime cum illis pugnamus , quiis Deum gloriae , se honoris sui caussa natu . , , ram rerum fabricatum esse opinantur. --,, Neque tamen sinuet quispiam dixerit, Deuctis ideo unice fabricatum elle hanc rerum uni- , , Versitatem, ue poteritiae , ae sapieritiae suae specimen ederer eoque sese jactaret , fecit eam , ut bonitatem suam cum aliis com D nicaret , quae Vere , ac proprie gloria eius' is est. D Consentit Moshemius . , , Non repu- ,, gnant inter se, qui Deum ideo sane nrisn- dum ereasse statuunt , ut bonitatis tuae fruori ctus cum ' aliis communicaret , de qui glO.ώD riam suam in fabricatione' mundi spectasse ,, perhibent a nam dunr homines , dc mundum ,, Deus condidit , ut haberet , quibus benest,t, ceret, simul gloriam suam stabilivit ; dum- ,, que gloriam suam in mundo declaravit , ho ,, minuitu simul saluti consuluit . is
118쪽
mundi eos pituit, dequie esse omnium p 7bilium maxima 1. ἰ Cum perfectiones divinae 'infinitae sint , necesse est , ut careant gradu ultimo Ont. Z2. , , ac proindo quocumque gradu ipsarum assignato , vel mente concepto ali
semper, & alius sino fine superest , qui assi
gnari, aut mente concipi possit: igitur etiam. eaedem perfectiones disinae semper magis, ac magis manifestari possunt , ita ut in hac ma nifestatione numquam ad gradum ultimum, perveniri queat, sed; posita quacumque manifestatione quantuinciamque magna , dc excellente alia adhuz, quin aliae in infinitum majores , & excellentiores possibiles supersint; atqui si' ita: evidens est , manifestationem divi narum perfectionum omnium possibilium maximam absolute repugnare: ergo manifestatio divinarum' perfectionum,' quam Deus. shi pIo fine in creatione mundi constituit , nequid esse omnium possibilium maxima. su q
COROLL. Igitur Deus per niundum a se eon. ditum in determinato quodam gradu , , ac ce tos intra limites perfectiones suas mani sestari
S c Η o L. i. Veritas haee, qua una eelebrata illai Leibnitii , lVVolsique de mundo optimo opi- natio, funditus evertitur, quod deineepae viderimur , ipsi quoque imaginationi quodam modo sisti potest. Fingamus extensionem realem infinitam exsistere, eamque a nobis alteri cuipiam exhibendam esse; fi eri ne poterit', ut itOαta, quanta est, umquam repraesentetur nonne quantumcumque magna, illius portio fuerit exia
hibita, aliud tamen semper , de aliud exhibendum restabit λ anne possibilis erit manifestatio; hujus extensi maxima quod autem extenso ejufinodi , quod per aliquam solum intellectus, fictionem concipimus, eveniret , id reapse Ve Mum en , cum agitur periectionibus divia
119쪽
r 4 CBsuoru mT. II. CAM I. his, quae nullos Intensionis suae limites admit. tunt . Prosecto manifestare maxime pes0ctio, riem infinitam est eamdem exhaurire , qua notioni infiniti repugnae. Luce initan meridiana clarius est infinitos esse modo&, nullum que inter ipsos abiblute maximum, quibus Deus perfectiones suas per res creatas patefacem possie t. quarα Deux, non potu id eligere aliquam inanifestavionem , nisi it , ut: infinitas alias 5e nobiliores , ω inseriores relinqueret, unde omnem ipsi, procreandarum rorum, potentiam adi-- , Pu eum ad eligendam manifestationem inanimam' adstringunt Cac autem, Deus, hane poetius . quam aliam determinὶver id, α suprema;
ipsius libertate pendebat, nec quisquam rationesi perscrutarii attentabit , nisi qui , ut Ge-;inuentis, loquitur, putet ea nium seirii posse ,: qaantum quaeri . Sed jam nonnulla dubia eon. uet superiorem assertionem expendamus. Scu OG a Ajunv r. Si Deus in procreatione mundi manifestationem starum persectionum pro fine constituisset, tum Deus ipse esset aliis
qua ratione finiae entium creatorum I atqui hoc. videta absoaum , inter Deam enim dc entia: creatae nulla, est, proportio.. e. M. n. m. , addit m vero rationem d. irae Deum , ω entix creatω nullam est proportis' ratione perfritionis , e. ra Ionst cinnexionia n.
Deus utiquo, ut mani festandus, & glorificandus, . est finis, omnium entium creatorum; iam enim siprae s. f. 68. sch. docui , finem Deb recti .i sine quoque finem mundu dici. Deinde tametsi intim creata , si quoassi perfectiones suas, sp - . ctentur, infinite ab interminatω Dei persectio--; sin distenu , nullamque eum, ipsi, hoe sab re,
, spectu proportionem habeant , connectuntur ta-- mein ca- Deo/ velut quivis effectus. cum suxinusia, ει veὶ hoc ipso apta efficiuntur ad Pa- ae laetendast ipsius persectiones , quemam dum Modvis artes actum Peritiam; sui amisi
120쪽
Da F1Ka DEa MUNDUM CREANTIS. I 1 .eis a qua tot genere distat , commendare Deum putant ambitiosum, sordi, proprii quo εαηead, . . commol, ni inis studiosum is absurdum dicta. t. 9-' is est, at e Plotinus, Deum mandum progenuis. φ' ' se, ut honor retun, eorumque haec . est o G pinio, ML sculptoram nostrorum atactus ad, superos tran ferunt. .
M, Deus nam spectavit gloriam sitam ire conde r . do universo ob indigenti M. aliquam , aut ma-i joreux inde persectionem aut felicitatem cons
. quondam , quod, hominum est , sed praestitit id sapientiae suae, aliisque infinitis, persectionibus
consentanee; cum enim ipse sit bonum, infinitum,. Oportebau, utae prata omnibuν bonix fini. tis amaret , omniaMe reliqua aes sese referret . quin ,, ut omnium est principium , itae quoque
- ,, causix mundum creata. sciscunt se ma tam MII. e. .
in vani sunt, α inepti , ut Deum sibi persti s. s. , , . Manu stadio laudum & gloriae serti , eo- ''. inque aceensum, α inflammatum hoc. opus,
molitum esse .. Ita quidem intellexit Baslius sententiam eorum , si1 invitis id secit om- ,, nibus sapientibus , quorum nulli ejusmodi, M, liqui1 in ment- venit is,o. Si Deus,. ait Dasiesius , ex fine manifestandi phitis Ras, persectiones mundum condidit , tum id. Ω- Neben . cis ex xatione subjectiva, id eae, finem crea- δ' ae . . ticinis in se ipso posuir a. atqui indae sequere,
veh a augendas suas persectiones, quod a, ve bH 4 m. alienum est ., Deinde manifestationem Pedi, sectiomim , Quat nec ad cooser Vaadas, neta ad: augendas ipsius periectiones, conduceret non esse possibilena hac conatur ratione probare et Omnis mam festatio persectiomun necessario Deo, adfert aliquam utilitaremi nam: manifestati uersectionum est Quaedam actio, , quaevis aeti qui