장음표시 사용
71쪽
Procurantes Episcopatum reijciuntur ab eiu S ac stillitione , tan- qaam ex hoc cap. indigni. Legcs Ciuiles C. de Episcopis Clerisis ita pronunciant: indignus es Sacerdotio, n si fuerat ordinatus inuitus leges Canonice saepe idem decernunt, seu praecipue cap. Si-cM is I. q. 6. ubi sic dicitur, Si quis υsero ambit, scilicet Episcopatum, vel importune se ingerit, es proculdubio repellendus Accedit omnium Sanctorum unanimis sententia , qua ambitum ad Epis copatum improbant, ac illum procurantes ex quocunique titulo a coiter reprehqradunt: S. Aia . lib. I9. do Citi. Deι eap. I9. di habetur cap. Δ i Episcopatum 8. quaest. I. ita dicit: lotus superior,siue quo regi Populus non potest, ct si ita teneatur, atque admimstretur, υτ decet, tamcn indecenter appetιtur. S. Bernardus in lib. q. de Consid. cap. 6. ita scribit Eugenio H Sum Pontifici. Alius pro alio, alius
forte pyo se rogat, pro quo roga ris, sit supeιδειν, qui pro Ie rogat, iam
iudicatus est: Et iterum cap. 3. Non υotentes, neque currentes assura nim , scd cunctantes, sed renuentes, etiam coge illos, ct compelle intrare. S. Io. Chrisostonuis relatus dist. q.o. cap. Multi, fla loquitur: qurcuurque dinde atterit Primarum in terra, ιnueniet confusionem in Carito, D stiper Math. cap. 1 o. dicit: Primaeus Ecclesiasticos concupε scere ncc iu stum nec υtile . Doetores omnes hunc appetitum ad Episcoparum simpliciter &absolute loquendo, non esse laudabilem iudieant post S. Thomam quodlib. 2. ar. II. quodlib. II. ar. IT. I. Tim. R. lec. I. et T. quaest. 18S .art. I. ubi egregie id protexluunturAraui simis authoritatibus Caiet. & Silvius, caeterique, qui cripserunt supra eundem articulum: item Sanctas Antoninus in Sum. pr a. lib. 3. eap. s. f. 3. Sot. deius. tib. I . q. a. art. ba. Siluester Derbo. scopiis quaest. 3. Beliarm. Concione 38. quaest de S. Iacobo, in OpissioAD de Of. ολβροι, controu. I. ubi adducit in hanc sententiam optimam coniecturam, scilicet, se legi te plures. hanctos, qui Episcopatum fugerint, nullum vero , qui Perierit, vel appatierit, exempla aut eua Samio ruiti sunt, quibus ac tuS .ἔostrOS componere debemus: erudite tractae hanc maceriami etiam Cananeus in Catal. par. I. consid. 6 93 Antequam qu eii eo respoi eam , pramotanda est distinctio eo-ι iam, quae in Episcopatu conliderari possunt, qua lari radit S. Th. 22. via supra: tria, inquit, N. Doctor, Possunt in Episcopatu considcrata, quorum unum eit principale, & haale , scilicet, Episco- Palis Operatio , perquam utilitati proximorum incenditur, iuxta illud Io. vltimo , videlicet, Pasce oues meas , Aliud est altitu-cia gradus, quia Epit copus super alios conliaeuieui. secundum illud aia su
72쪽
lud Malli. 23. fidelis seruus, prudens , constituit Domi mu si per familiam 1Dam , Tertium autem elia quod consequem ter se habet ad ista, scilicet, reuerentia, & honor, di sumcientia νtemporalium, secundum illud I. ad Titan. s. qiti bene praesunt Pisis' tera, duplici honore digni habeamur; hac suppolita disti ictioni , S. 4Ia. dicit tria, quae sequuntur. . 4 Primum ; appetere Episcopatu in ratione huiusmodi circumstantium banorum, manifestum esse, quod elt illicitum , & per lnet ad cupiditatem, vel ambitionem; notat Caiet. quod non'icie S. 1 h. cit pcccatum mortale I Sed illicitam ἔ, potest enim quis appetere illa circumstantia bona, ut tamen ipsi, acquisitis non negligeret intendere principaliter curae animarum , di proramOrum taluti, unde illa appeteret, ut concomitantia Episcopale operationem , seu vi conducentia ad finem , non ut finem appetitus; si enim in uerteretur ordo, de Episcopalis os cratio, quae ella tprincipale, de finale in Episcopatu appetendum, Oret metitum ν, quo temporalia consequi desiderarentur, estis peccatum mortate; si aute in primo modo procederet, esset veniale , uum, scilicer, aliquatenus appetitus iste inordinatu inclinaret in illa temporarita, Vel etiam culpa careret, quando, scilicet, ita re atus citct, Vzbona temporalia desiderarentur tantum ad congrue si itineiri a P Oncra temporalia Episcopali dignitati connexa,& ad illis ruendum eo modo debito, quo cuicumque iam Episcopo Irui conc
duritur; sed quia ut in pluribus appetitus iste non ita regulatur ἰsed frequentius priora modo procedit, dicitur appetitus sim P 1-
93 Secundo dicit S. Th. appetere Epistoparum ratione altitia clinis grauus, eue praesiimptuosum, etiam si quis intenderet prare ite, Ut pro deuot, quia Populis prodeste per opus Eniscopale habed gracus celsitudinem annexam; videtur autem este praesumptuo iuni , quod quis appeteret aliis praule, ut lubditis proti esset. Hic etiam Caiet. aduertit, quod S.I hinon dixit eli praesum pintuosum, sed υι detur esse prasumptuosim, nam si quis appetem situdinem Episcopalem ut finem, inuet tendo Ordinem , ut iupra dictum eth cle bonis temporalibus, peccaret mortaliter, nam a P peteret ccllitudinem gradus supra dignitatem; si vero hanc cclv rudinem non appeteret vi finem, ted ut id, quod erit ad sine na,ve est lini connexum, nulla esset culpa; cum enim sit debitu S hon OF, S gradus celsitudo Episcopali dignitati ut sic, non intende lecnisi honorem debitum, si vero in hoc appetando inordinatias tali tum esset,
73쪽
rum esset, di nimi S propensus, peccaret venialiter, I hoc pecca i sim haberet quamdam speciem praesumptionis, cum se alijsap-yete rei p rauici, ut tamen prodesset, veluti dictum eli, S. Thomas ab hoc sito secundo dicto excipit casum manifeste necessitatis,&cum cliaritatis Zelo ad Episcopatum quis diuinitus incitaretur , tunc enim, inquit, Episcopatus laudabiliter appeteretur: Vncle sconstat appetitum Episcopatus non esse ex suo genere illicitum , riri cuin his exceptionibus vesitus licitus fiat, ita Caiet et r. tibi supra '. N IOO. a t. s. Sed Id zm c. aietan . monet, ne qui , te ipsi na
educat, existiniando necessitate ini imminere, ubi necessitas forte non est, R ideo S. I h. dixit neccssitatem debere est e manales lani. , Item notat Caiet. dixisse S. J h. incitationcm zelo charitatis ad Episcopatum debere ei. e uiuinitus, quo cl cum non nisi uiuinitus cognosci potui. nisi adsit specialis leuelatio prout facta cst pluribus Sanctis, monet hanc secundam ceptionem accestandam
non esse , laec amplectendam, Primam vero excepticinem Caici.
sic modificat loci S supra citatis: Appetitus Episcopatus imminente illa necclutate licitus erit in viro irreprehensibili, sobrio, ornato, prudente, pudico, hospitali, doctore, non vinolento, non percusso Linodesto, non litigioso, non cupido , domui suae bene praeposito, nec alijs impedito, si talis inueniretur, qui Epipcopatum appeteret, vel quaereret, dum Eccli si a talibus viris ca-stret, vel isti non petunt, neque quaeruntur, & est periculum, quod indigni promoueantur, licite appctet et, ct quaereret Episcopa tum I si vero adesset quidem necessitas, sed vir ille no ii haberet oculum ad talcm necessitalcm, nec cogitaret, quo u forte melius per alios, quam Per ipsuna Iocus Episcopalis occuparetur; tenet Caiet. quod peccaxet venialiter, euet enim ibi aliqua praesumptio, in animo suo lepraeferret alios, & appeteret praeesse forte se melioribus ; Uerum dum a Caietano dicitur, nec co=iram, quod melιus per alιum Episcopalis locus occuparetur, datur Intelligi, quod si id cogitaret, & tamen appeteret Epistropatum , peccaret mortaliter. Ita Reginaldus tomo 2ib. 3. Prac. 3. Cap. Iq. Hu
198. Vbi pro se adducit Nauarrqm, quamuis non desiui, qui doceant Oepositum.
Absoluta,& prudentissima Cardinalis Bellar mini cautela esset
inculcanda appetentibus, & quinentibus Episcopatum,etiam in casu, quo supra dicta iri necessitatem inani inere supponerent; ipse enim ita d. opus. de tis. Epi sopi cons. cit. dum loquitur de immine tu accellitate, in qua l h. dixit licere appetere, & quae rei e
74쪽
Episcopatum, sic ait, E pondeo admonendos esse ambitiosos, Ut ma 1ufestam necessitatem capisient, quae si tempore suo non aduenerit, Ut
temporibus nostris , oe temporιbus Patrum nos rorum non a/uenit, quiescant, nec solum petere non audeant sed nee ullo modo appeterein
Attamen sunt quidam Episcopatus in partibus parum aut ni hil habentes certi proiientus, ad quos non de facili dignus inuenitur, qui ire velit. vel ob aeris inclementiam, vel ob dillantiam , vel ob pericu Ia mortis: Poterunt ne illi Episcopatus procurari laudabiliteri Respondeo si excluderetur appetitus honoris,& cel studinis gradus, ex illimo quod sic , nam appetitus totus est et E piscopalis operationis, quae optima est; verum in appetitu horum Episcopatuum adhuc poteli este ambitio , & inanis gloriae cupiditas, sicut fuit in Nouatiano Haeresiarcha, qui appetiit Episco Patum Romanum , dum vigeret persecutio Galli, di Volusiani imper. in qua Episcopi,Se praecipue Romanus maiori solicitudi ne quaerebantur ad mortem, quapropter iace illos Episcopatus appetendOS, nec quaerendos esse iudico a viro, qui laudabiliter suos actus regulatur, etiamsi se Episcopatu dignum reputaret.
96 Tertio Dicit S. Th. ubi supra, quod potest absque praesumptio ne quilibet appetere talia opera facere, si eum contingeret in E piscopali ossicio esse, vel potest appetere dignum fieri ad talia
DPeraeaequenda, ita quod Episcopatus opus bonum cadat sub desiderio, non autem primatus Dignitatis; videtur id contigistein Gregorio XI. Qui vovit, dum esset Cardinalis, Romana Pecere, si Ponti sex createtur, non enim Gregorius appetiit Pontificatum, sed opus illud bonum personaliter accedendi ad sedem tuam Romanam, si in tali dignitate collocat iis fuisset, Probat S. Tho.
suunt dictum breuiter hac S. Io: Chri solio mi authoritate τ OF res desiderare bonum, bonum es, Primatum autem boninis concupi1ccre , vanitas es: Primatus enim fugientem se desiderat, desideraniem horret.Sed ad hoc tertium dictum eluei danuum uotare Opurtet,
semper iudicandum esse illi itum desiderium finis operantis il la opera , quibus dignus redderetur Episcopatu idoneus, si in hoc ossi clo collocaretur, ad Episcopalia opera exercenda, ii uis cnim
iii e connectitur cum primatu dignitatis, quem nunquam licς taPPetere, vel procurare ; Vnde S. Th. i. Tran. 3. Dc. 3. quamuis ad inittat Diaconos polle appetere bene exercere officium suurri, Ut mereantur promoueri ad altiorem gradum, sed, inquit iec ta
men in hoc es eorum finis: Potest igitur quis studio i heologi , NSacrorum Canonum feruentius incumbere, tu tuae Religionis
75쪽
muneribus demandatis se diligentem, S prouidum, ac fidelem Prete caetcris ostendere, quae rei e bonam famam in do strina,& moribus, ac regiminis peritia apud superiores, praecipue apud Sum. I ontii cena, ct huiuimodi faccre , quae , quamuis mouere possint animum eius ad illum episcopandum , attamen lite debet esie finis operis, nou operanti S, taec enim ille, qui comparat sibi sumptus scillicientes ad emendam villam , necessario debet villam appetere, nam eta anui habeat sumptus ad emendam villam , potest tamen etiam oblatam reiicere,& nolle ad eius postessionem peruenire; ita Ietuita v. g. cui ex voto emisso non licet appetere, nec procurare Episcopatums si libros de Oilicio Episcopi edat, & coram Sanctissimo appetat, immo & procuret scit piis, & voce hi heri pro idoneo ad ossicium Episccpi exercendum, non ideo dicimus esse voti reum, si ex illis actionibus non intendit mouere sanimum Pontilicis ad illum episcopandum, utrum vero Iesu itam esset voti reus, si id intenderet, sed exteritis non manifestaret, vel si naanifestaret, probari tamen non pollet, cuna adhuc est tmoraliter oce ultum, dubitant ipsi Societatis Doctores , asserit Suare E. quod esset voti reus, tamen coram Deo , coram quo cst ambitiosus, probat, quia non est alia cssicacior via, qua procuretur Episcopatus, nisi ostendendo suam idoneitatem coram Superiore, qui hanc dignitatem idoneis conserre dchet, itzito m. q.
crudiis actiones, quae redolent bonitatem , di idoneitatem ad Episcopatum, quas appeteret Iesu ica, di quareret, quod Papae ii notescerent, possent interprstari factae hac intentione, ut illi ccnserant ad obtinendum Episcopacum; debent igitur ista opera , ut voto Opponaa tur, este cum aliqua negotiatione facta , ita ut exterius silc manifestetur interior appetitus,ta procurationis in Odus, ut ille, qui appetit. seu Procurat, denunciari possit, & debeat a conlaca s eius Praelatis , Pro ut ipsi Religiosi Sacramento praestito profitentur. 98 Si vero quis stimularet se bonum , R Episcopatu dignum, cismalias certe non esset ,& affectaret hypocristin , etiam nulla cum intentione mouendi animum Supcriolis ad illum episeopandum , sed sola illa vanitarc contentus, peccaret quidem peccato hypocrisis; sed hoc non semper est mortale, ut Patet, attamen si inde postea fieret Episcopus , timeri posset exitus in ae ix, quia factus esset Pallor, qui sub Mile cuina contexit rabiem lupinam;
76쪽
si vero iste sita hypocrisi ad hunc si uena Praelatum deceptist, ctim ista deceptio esset in re graui, & probabiliter futura Ecclesiae peris niciosa , talis culpa pollet etiam mortalis iudicari, veluti illam iudicauit Acugna dist. 27. cap. .Quod intra να u , & colligittir
99 Haec fere communia sunt omnibus Episcopis, sed praetermitatenda non erant, etiamsi meum propositum sit solum de Episcopis Regularibus disserere , Ut supposito nunquam, aut fas 3 licere cuicumque viro a petere, seu procurare Episcopatui sine ambitionis , auaritiae, vel praesumptionis suspicione , eon cluderem in Regulari huius iodi appetitum habere specialem
malitiam. ut insinuat S. Bona uentura ιη p. Reg. cap. a. qui xi
opponitur specialiter suae professioni , qua absolute promisit
vivere usque ad mortem in Monasterio , di in humili religiose consuetucianis statu perseuerare, quem statum elegit ut securiois rem ad animae suae salutem consequendam , quamuis enim sit
actus perfectioris virtutis euitare pericula in statu Epistopali,qum in Religiosa solitudine absque huiusinodi periculis per manere , tamen vitium speciale est in Religioso Episcopatum
procurare, cum Pro aurare non debeat statum securiorem deserere, ut pelicu osiorem a sitimat, unde S. Th. op. de Pers vii. spira
cap. 2o. dinis Kκamuis quilibet Sapiens magis eligeret esse t an tae Di ratis, ut etiam inter perae Aa, quaecumque illaesus posset persistere, nullius tamen, α, λβ reus fla:um periculosiorem ex hoc ipso statui securiori ρrra rnet ἔ Habet etiam ambitio, ex qua ut in pluribus ille appetitus oritur, specialem malitiam in Regulari, quoci sanctorum authoritatibus, 2 exemplis adductis, probat Le Eana de r format. Regularium cap. 13. Vnde constat vituperabile in omnibus eue, regulariter loquendo, appetere, seu procurare Episcopatum ; sed ita Religioso viro vituperabilius: Urbanus VIII. in supra citata constitutione dicit, Regularem procurantem Episcopatum retro aspicere, quod idem est . ac si dixisset, non esse aptum Regno Dei, quam sententiam sumpsit ex cap. norundam
ce elecL. in o. declarat ramen hoc praecipue verificatacle illis Regulari has , qui emi iso voco de non appctendo, vel procurandoli pili opitium , transeunt ad aliam Religionem capacem digni-.tatun P, ut ab hoc voto se stabtrahant, hos inquit Vrbanus , Ho- γ u: n,di litatumque Nana arebitio excὰcat, ct inanis gloriae cupiaditate ducte , ab γ , quod abnia inres semetipsos sponte voverunt, re-
77쪽
silire conantur ; Responamur modo ad Argumentλ s.
Ioo Ad primum respondet S. Th. a Ubii supra. ad primum, o supra caput tertium pr/ma ad Tim .lect-3. ubi praeposita illa distinctione Episcopatus ,. ut est opus .& ut habet circumstantia bona tem Poralia. , & honoris, de ce Isitudinis gradum; dicit, quae Episco- Patum. circumstant, certum est appeti non posse, quia Episcopatus est nomen operis, non honoris; quamuis honorem non excludad in sensu, quo sectari; loquuntur, ut est videre apud Azor Inst. par. a. lib. R. cap. 27. b. quinto quaretur; Vnde Apostolus dixit, Si quis Episcopus hoc e it , Si quis Superintendens plobis υtilitari, bonum opus desiderat, non bonum deli detium habet ad opus peruenie di; sed si desidere Lud opus tantum, bonunt Opus desiderat: S. Doctor adducit S. Greg. in Pastoriar. I. eap. 8. ubi narrat illo tempore dixiste Apostorum, qui Discopatum desiderat bonum opus desideria, quo ille, qui plebibus. praeerat, primus ad martyriI tormenta ducebatur.& sic nihil erat in Episcopatu , quod appeti post et , ni si . bonum opus , attamen prosequitur S.. Th. qui hoc. opus bonum desiderare vult, prout Apostolus intendit, debet habere qualitates, quae sequuntur, scilicet, debet esse irrepraebensibilis, dic. Nemo enim debet appetere, quod est supra suas vires. Hor. ludere qui nescit, campesribus abstinet armis. . Nemo autem praesumere de se debet, quod habeat vires Episcopatui proportionatas, hoc enim essetmaximae superbiae, ex his concludit Episcopacimi non esse ab aliquo appetendum , neque secundum, circumstantias, quia nesciret quid esset Episcopatus, neque ut opus , quia hoc esset maximae superbiae; Nideo no inest accipiendum nisi impositum, huic Sanctii Thomae resblutioni addi potest sententia S. Gregorij, quq habetur I. q.
I..cap. Non est putanda , ubi sie. dicitur , quisquis ergo Sacerdotium
n on ad elatιonis yompam , sed. ad utilitatem ad sci desiderat , prius vires Das cum hoc, quod es subiturus, onera metiatur , ut β impar est abs eat, o ad, id cum metu etiam, qui se fuscere existimat,
accedat, unde omnem appetitum Episcopatus excludit, di om-ncm procurationem eiuS euertit . .
1 ei Ad fecundam. Res p. idem S. Thoinas M. Dbi supra, ad secundum, de in illa lec. 3- ad primum caput prima ad Tim. perfectionem aliter considerari in Episcopo , aliter. in Religioso ; in Re
ligioso consideratur persectio ut in via , di consequentet non
supponitur in eo , qui, vult ingredi Religionem , quod existimetia esse perfectum , at in Epitcopo consideratur perfectio ut iam acqui m
78쪽
acquisita, dc consequenter: qui desiderat Episcopus fieri, dehet se existimare perficium ἔ ergo ex duplici capite potest quis ap- petere Religionis ingressum , sed non Episcopatum , primo, quia est prs sumptuosum quod aliquis perfectum se reputet, & ideo illicite Episcopatum appetit, non autem quod quis ad perfectione ni tendere velit, ut illam assequatur, & ideo licite appetit Eeri Religiosus 3 secundo quia Religi Cius subiisitur alijs ut discat, di spiritualia capiat, quod laudabiliter desideratur ; licet ergo appetere Religionis ingressum; Episcopus vero subliniatur ut
. alios prouideat, quod laudabile non est appetere, nemo enim , , debet praesumere se ad id idoneum esse θ . 1 oa Ad tertium. Resp. Bonum publicum esse quidem prpponendum bono priuato, si sine priuato salutis animae detrimento fiat, ut dicunt Theologi agendo de ordine Ch ari tatis ; At non cuicunque viro priuato Pertinet Procurate bonum publicum, hoc - enim speciat ad eoS,qui sunt Praelati; Quapropter non debet priuatus Religiosiis, etiamsi existimaret se utilem futurum Ecclesiae. procuraret Episcopus fieri, sed debet ijs, ad quos spectat, relinque re solicitudinem prouidendi Ecclesiae de Episcopo r Vnde Soto Vbi supra q. a. arr. a. concl. 3. docet , quod quamuis in casu necessitatis melius esset Epistopatum acceptare in ordine ad proximorum v ilitatem , non tamen Get melius ex parte acceptantis,
cui expedit declinate pericula status Episcopalis, & incumbere propris salilii; in Regulari vero est alia ratio , quam expendit Sanchea Vbi Is pra u. 37 scilicet, Religiose in . nedum cicu Inm . . habere debere ad pia ticulare bonum suum , sed etiam ad bonum totius sua Religionis, cuius bono publico, si non expediat, quod ipse sit Episcopus, non debet udscopatum procurare, etiamsi crederet tibi ut persenae particulari expedire, sicut Carthusianus abstinere debet ab aesu carnium , etiamsi per hoc suae saluti corporali prasi Daretur, quia rigidam suae Religionis abstinentiam
obseruare tenetur, etiam cum propriae sanitatis detrimento, ut multi Doctoico sentiunt, ne ex .eius neglectu bonum totius Religionis suae deperiret. a o 3 Ad quartum respondetur negando,quod possit procurare quis Episcopδιum, sicut potest procurare transire de laxiori ad strictiorem Religionem,& quod satisfacere possit voto transeundi adstrictiorem acceptando Epistopatum, sicut satisfacit voto Reli- ο sionis si ingrediatur Religionem strictiore n om i sia laxior Lquam Ataredi Proiuiserat, Disparitas cousistit in hoc, ut recte Caieta 1
79쪽
quis. IS9. art. 3. quia Religio strictior clauditur in laxioricat Episcopatus non clauditur in Religione, Religiones enim se inui- cem includunt, sunt enim unius generis, & ideo satis facit voto , qui strictiorem ingreditur, vel ad strictiorem transit, cum laxiorem vovisset I Episcopatus autem est alterius generis a Religione, cum Religio sit status quietus, & tutior, in quo propriae persectioni studium adhibetur , Epistopatus vero l aborio su ς ,& periculis redundans, in quo perfectio in ordine ad aliorum visitatem praecipue procuratur, quapropter recte docent Theologi, qui Apostolica authoritate posset commutare vota, non posset votum Religionis commutare in Episcopatum , coinmutatiocenim debet fieri in melius': Cap. Peruenit a. Itireturando e Vouenti auteni non est melius Episcopus esse, quam si inplex Religiosus: Ita Sua a Z tomo 3. dc Relig. lio. I. . cap. I9. num. 23. Unde si quis vovisse cIGigis iu diu, & postea Episcopus fieret, si suam vellet sanareicon - . scic tiam ,. ideberct, Suari Pontifice annuente renunciare Epistopatu av& ingredi Religionem, ut disponitur Cap. Per tuas,de vom cuius Capitis textus doctu expenditur a Suarea. Vbi supra ca3.
Io s. Scid dices, aliti desse loqui de seculari, qui ante Episcopatum - promisit Deo ingredi Religionem, aliud loqui de iam Religioso,
qui in staetu Religioso promisis et transire ad strictiorem , si ante- quam transiret, sic ret Episcopus. Nam ii Ie quidem teneretur pro cura te a Sum. Loiuifice licentiam renunciandi Episcopatui, ut . cos iuersit suum votum Deo ingrediendo Religionem , quia i pie nullo:Nodo in statu Episcopalii adimplet votum suum, cum in Illio. Ita tu perseueranS, nunquam sit futuruς Religiosus, S: ita noucii respectu hulans voventis status Episcopalis quid melius statu .Pelagionis, vi cnim dictum est, status Religionis est melior vota cinis, quam status Episcopalis; sed ille Religiosus remaneret in i statu Episcopali adhuc clientialiter Religiosus, ut Cap. sequenti probabo, & in hoc statu Episcopali esset in maiori gradu perre tionis, quam si esset in statu strictioris, non enim absolueretur a regularibus votis, nec omnino ab obseruant iis,quae non pugnant cum statu Episcopali, ut infra constabit ; ergo votum ad strictiorem iudicandum erit extimstum per assumptionem ad EpitcO-
A Resp. quod quamuis Religiosus addat statui Episcopali vota,' 2 obseruantias illas, qnas non addit Episcopus, qui nunquam G fuit Religiosus, adhuc dicend qm est perasteus ad EpiscOP
80쪽
tum non commutari votum transeundi ad strictiorem, quia Vpdicebam, status Episcopalis, de Aelistionis se inuicem non includunt, ves uti duae Religiones, ut enim recte docet Caiet. υbisupra, Episcopatus est stMus perfiet iunis alienae, Religio vero status perfectionis presiae, cuin ergo quis intendit transire ad sti ictio
rem desidesag Esse fili statu si possit sibi aequirere inaiore sperfectionem, iuxta regularem modum, qui cui is Episcopalibus plurimum impcditur 3c ideo non adimplet votum suum si Episcopus fiat, cum in Episcopatu hunc finem,quem vovit, potius detrectet, quam assequatur; quod infra clarius explicabo. os Ad quintum Resp. Episcopalem statum non esse materiam voti sequia non eli de ni et ioci bono voventi ,& p cipue Religioso viro, vi cepius dictum est; di ita tenet SuareZ. Vbi supra cum . - I. cum Maiore & alijs . Si quis votitiset Epiicopatum , qui est in I apponi.ῖ v. g. Vbi piluci apti vσlunt esse Episcopi , quia Episco- , pi in illis parti ba, nullis Duuntur teinporadibus: bonis, S in con-z,
tinuo sunt vitae amittendae periculo, certe hunc uxrstinia rem recri aam intentionem habuisse exercendi operationem propriam Episcopatus, attamen eius votum nullum, & vanum iudicarem, , ex illa ratione laepiuςrepetita, quia diei licet, nunquam eii melius -
bonum voventi, N praesertim Religioso stiro Episcopesis status, sed si illud votum oblimiti una cum Epistopatu ad Martyriui ,
votum iii dicatcm opimuma δε quo et altringeret voventem ratione Martyrio adiuncti, Martyrium enim est de meliori bono quam
O6 Ad sexrtim Res p. ine latis uixisses litora quidem Religioso appetere, di procurare vii tutes Epis pol dignas' 'iori vero ea in- tentione, ut ad Episcopatum prbnatori datur, sit trudit h. appeti, τ . singularem pulcim tu aikens Ad si h hi ho nuda 3il em, sci licet, liberandi Patriam suam, i tho ornabit teytion vςro appa x ij Ic ut ad procuracam pulchritudinem Holoferalescin eiu Sconcupiscentiam exardesceret, id enim ex Hololernis malitia accidit; . sed lanctae vi dumo portuna oceasio fuit, 'in qua illuni edi instinctu Spiritus Sancὸi interficeret ut interfecto Patri . luctetur - obsidio . Ita Religiosus potest gimis Episcopolvirtutibus orna 'Cii, S sic o ruatus coram Super re palam apparere, non Ut mo
ueat superiore ni ad illum episcopandum, sed ad alium sinem im Mum,ae honestum, prout supra explicatum est.