장음표시 사용
91쪽
rct. In hoc casu dicit S. Th. eum , qui iurauit non acciperi Traelaturam, non peccare suum Iuramentum seruando , quia scilicet, non tenetur, dum non cogitur rigoroso praecepto, . Prae a turam accipere; Sed nec peccaret, inquit, non seruando Iuramentum , sed inulto melius iaceret si non seruato iuramento, Praelaturam, ad quam non tenetur, sponte acceptaret . ergo in sententia Sancti Thomae, ille, qui iurauit non accipere Praelaturam modo explicato, non obstante iuramento , melius faceret si sponte Praelaturam acciperet, quam si expectaret prae ceptum, quo eandem accipere cogeretur; ex quo sequit hoc ipsum euidentius verificari in illo, qui nullo facto iuramento,nec. oto emisso, sponte Praelaturam acceptaret, si modo supra ex-,liuato id iudicaret expedire. : ν
Nota quod qua inuis resiliere voluntati Pontificis iniungentis simplici verbo Episcopatum , non sit ex suo genere Peccasum νω' γ laetamen est tantae efficaci .e hoc simplex verbum , v c ProbaD1 in
I iiii quod Religiosus,eciam qui vovit no acceptare Episcopatum II l nisi coactus, si comprshendat Pontificem de suo Voro informatu lita iniungeret Episcopatu, ut declaret sibi gratum tore, quod ac
ceptet, de quod illi displicebit arctari ad tale pra e eptum deuenire, quibus indiciis ostendat se iudicare elle tu ita melius bonum acceptare,possit absque voti praeuaricatioue Episcopatum acceptare nullo expectatorigo roso prate apto , & hoc ego existi mo indicasse S. Thomam, dum dixit ubi supra, non licere Epi-ssicopatum recusare finaliter oblatum ,& dum dixit in q. sicut en tiarum loco supracat idoneos aliquando nolle acceptare Episcopatum nisi coactos, haec enim e si quaedam benigna coactio in ordine ad perfectam obedientia in , qua Religiolus abdicat a se velle,& nolle, uti conformari in omnibus actibus suis voluntati sui Praelati, ut docet Silvius et a. quH. ioq. artis. a. Vnds Religkisus cognita Summi Pontificis voluntate, qua essi caci ter intendit illum episcopare , sed non vult eum cogere rigor so praecepto, laudabilior erit si prompte consentit rigoro su in praeceptum praeueniendo, nec ideo voturn suum frangit de nomi. acceptando nisi coactus, nam in voto isto subintelligitur haec exceptio ; dummodo sub hac benigna coactione Episcopatus no iniungeretur, tunc eclim Religiosus dicere possct, ut dixit Mutinen . relatus ingloss. cap. In jὸripturis, verbo plenι, nolens volo , et volens nolo, seu vii potiet illo veri u relato an cap. Turbat, des. 37.
ero se potero, s non, intutus amabo . Praeterea Religiosus cum
92쪽
magno praemio, & obedientiae laude ν incit seipsum, dum nota
expectat Superioris praeceptum, a quo vincatur inuitus , nam is vidicitur Prouerb: a I. 28. vir obediens loquetur victorias, quod . exponens Greg. ιιb. δε morat. cap 36. ait, alienae voci humiliter subdimur,nosmetipsos in corde superamus, signa n ter dixit
Greg. Voci, non Praecepto, fauens doctrinq, quam trado.
131 Confirmatur, nam cum Papa iniungit alicui Religioso motu proprio sine ptaecepto , sed solo simplici verbo Episcopatum , t indicat se iudicare melius esse illi acceptare Episcopatum , de , declarat id cessurum in maius Dei oh sequium , ac peculiare ani- j. marum bonum; ergo in illo casu acceptare sponte Episcopa-
tum erit opus melioris boni, di consequenter non obligabit votum non acceptandi nisi coacte, nain votum non obligat si sit melioris boni impeditiuum, unde dicitur cap. Scriptωυ de Doto inglus. non frangιι vortim, qui)illad in melιus commutat: S hoc cere volui ide puto Greg. ιη Pastor. par. I. cap. s. cum dixit neque enim veri humius est, qui Superni nutus arbatrium,υι debeat praeesse intelligit in tamεpreaesse conteηanit.Superni enim nutus a
hi trium intelligere ciebet ad ei se ille, cui Papa motu proprio Episcosatum iniungit, quamuis ad acceptandum non cogat, citunc uebet exequi, quod Greg. ibidem sibi exequendum consulit , stilicet. diuinisidaepositionibus obditus, atque a vitio obstinationις alienus , cum sebi regiminis culmen imperatur, si iam donis praeuen ιus es, quibus, O alys prasit, O ex corde debet fugere, ct inuitus o becire, quod est icem ac si clixisset, agnito in Papae iniunctione diuino praecepto , illud culmen , quod ex corde fugere richei, di non nisi inuitus acceptare , vilia perni nutus arbi trio non repugnet, di diuinis dispositionibus subsit, nullo alio expect3to Papae praccpto , per solum eius simplex verbum de s' 1ia perno arbitrio, di diuina dispositione monitus, iniunctum regiminis culmen ascendat, declinari enim pertinaciter non debet, cum ad suscipiendum bot diuina Doluntas agnoscitur: ut idem Greg. dicit ibidem cap. 7. Inde sequitur in voto praedicto non accep-itandi, dic. Semper subintelligendam este hanc conditionem , dummodo non m mel oris boni impeditiuum,& consequenter etiam istam , dummodo Pontifex non declaret id opus esse melioris boni, etiamsi ad expressum praeceptum non deuemat, & quamuis Papa disertis verbis non declararct illam Episcopatus acceptationem eile opus de meliori bono, hoc ex sola eius iniunctione prudenter inferri postemus , maxime si audita una vel alia excusatione ,
93쪽
adhuc in voluntate Episcopatum m iungendi Perseueret, in quo casu attente consideranduna est, quod , cum praeceptam expresisum in hac materia raro a Pontificibus ponatur, ut dicebam , sequeretur illud votum esie Pontifici onus graue in promouendo quotidie idoneos ad Episcopatum, cum vel illos deberct prsterire, vel praeceptis sere semper cogere ad accepzandum , quod esse maximum inconueniens supra ostendebam , & in hoc casu existimo Palud. in dist. 38. disp. I. improbasse votum de non acceptando Episcopatum nisi coacte . a 3 a Supradictis consentit Suareatomo ε. de Relig. tra . I , lib. 6. .
cap. 8anum. 6. excluso voto, quod emittitur in Gah Socetate.
nam, inquit, adeth in ea quaedam declaratio , quε cente tues 'ab Apollo lica Sede approbata, per quam statuitur nunquam licere Iesu itae solemnitet pro Biso acceptare Episcopaca s, etiam, ut supra iniunctum, nisi ad id sub culpa moria i rigorroso praecepto cogatur a Summo Pontifice , qus doctrina non est extendenda ad casum, in quo obligaret prsceptum charitatis, nam tunc intercederet prsceptum aei, qui sub reatu culpε hoc priciperet, ut dixit idem Suarez et bi supra . In citeris autem Religionibus, in quio ux idem votum, vel ex Precepto regu is , vel ex peculiari spiritu esset emissum , ista declaravio locum non habet, vade supra aina spontanea acce piatio Episcopatus 1 Sum. Pontifice voti conscio non est et voto illorum Religiosorum contraria, quamuis esset emissum sub his verbis: non acceptabo nisi a tringar praecepto , cum lpon canea acceptatio supra explicata pret cepcum tacitum, seu interpretat iuuin includat, de quo dixi uum. ia . quod tamen intelligendue ii dumodo nomine prscepti non signi ucaretur prεceptum ob ligans sub mortali. in quo castaec lana sine huiuimodi prscepto acceptari pol set Episcopatiis in lansa explic to. Ex his, apparet quomodo relucere possint in indiuiduo vari ε virtutum perse .ctiones, qai diuersis circuinfria iis pensaris, oriuatur ex coa citrariJSaetibus, nam Iesulta, veroi gratia, laudabiliter agit non , ' prqueniendo tua obedientia pretceptum, & alius Religi alus laudabiliter agit priueniendo pi scepciliri, hic , quin illa preventi prscepti indieat eius prompta vi obedientiam, ille, quia ope ratur quod eius votum exigit, sed Fagua i Z eiusdem Societatis author in a. praecep . Dccal lib. a. cap. 3 i. on. I . Vt decurillam excepcionem a Suaree a s licta ii δε an admittere, nam, inquit, Religiosus cie iacis no at caec coatra votuna, neces let
94쪽
set ne riurus , si absque Papq prscepto acceptaret Episcopatumine su in quo illud votum , vel Iura1nenliani esset ni alota S.b tu impeditiuum ς ut si non adcsset Sque idoneus, qui posset lis
resibus hanc inficientibus Disce sim restitiere: ex his ego colligo 'dicendum esse in huius authoris sentencia, quod si Papa offer- Zret Iesu ite Epistopatum , non cogendo, secl solum declarandi citer vel expressu modo supra spem se iudieare ad Opus elle me- .lioris boni posscti nostenso voto emistis de non contentiend0 lnisi copatur, precepto non expectato, sponte Episcopatum ace 'ate , & ita de Iesu ita, S de alii, Religiosis ei uiderii vota es
Sed contra hanc spontaneam acceptationcm Fpiscopatus vry
L t S.Th. 2 a. u. IOq.ar. a. nam Greg. dicit in lib orat. quod obedi tia tanto si uis n et Horia , ct laudabilis, quanto minus habet de suo ; ergo obccumia Rcgularis, qui coactus accepEpydopatiina cii magis meritoria, S laudabilis, quam Ilia a Resist si l potae accipiantis Episcopatum ; Nam haec obedientia si ontanea litaba magis Me suo , qu m coaeta , ut patet. Resp. Ex docti a na Diui Jhomae in respons ad liud tertium: outaturn 1. iam riti m loqui sie eo, quod exterius apparet, δ enim implet Superioris, voluntatem sponte , di libera coa tione praecc pti, vicietur tendere in re ira volitam a Superior propid se . di non iratione prscepti, ita ut impleat voluntatem Praelati .propter voluntatem propriam, non propter praeceptum,& sic et iobedicndia habet aliquid de suo ; sed qui ini plet Su-
ramis voluntatem coactuSe, vi praecepti, tunc mamicitum scit ipsunt tenuere in rem volitam a buperiore sola ratione praecepti, Ita ut non impleret voluntatem Superioris, nisi adesset - v r.ecor tum , di sic eius obedientia nihil habet de suo ; verum secundum Dei Iudicium, qui corda rimatur, potest continger quod obedientia spontanea, &quae vacetur habere aliquod de ΔΟ , non ait minus laudabilis , quam obedient Ia coacta, nam Obedientia laus ciciunat ui xx Promptitudine voluntatis au 1molen clum voluntatem Superioris Praecipientis; uergo qui S non minus cleuote , S prompte tendat adimpletionem praecepti taciti', seu interpretatiui, quod non cosit, quam ille, qui tendi . ad impletionem praecepti rigor & formalis , quod cogit.&nece fluat, eius obedientia non erit minus laudabilis, & conlequcnter Religiosus , qui sponte Papq verbo simplici M
95쪽
UEpiscopatum assentitur ; tamquam tacite prscipienti, & si in , assentiendo habeat aliquid de suo , cum non videatur auentiri tantum ratione prscepti, non erit minus laudabilis Religioso, qui in assentiendo eidem Papq cogenti, nihil habet de suo, &videtur ad facere tantum ratione precepti. Ad argumenta in principio posita respondetur, a 34 Ad primum desumptum ex authoritate S. Thomae dico S. Doct. ibi euidenter loqui de religioso, qui fugit quidem Episcopatum; sed non quaesit; tu . si a Superiore imponatur, acceptat, unde adducit S. Angust. ib. de Cis. Dei, ubi dixit, Suρerior ιο- rus , sine 'populus regi non potes , o si ιta teneatur, Di deceι, μ' ven indecento appetitur , & inquit, meliorem esse intentionem non appetentis Epistopalam, quod idem est ac Episcopatum fugere secundum proprium desiderium, sed non in casu , in quo
adesset necessitas ex parte imponentis, tunc enim imi u it nono, meliorem liuentionem Episcopatum fugiendi, quod debe- Migna Illa nece Iitate intelligendum est, quam inducit Praelatus clum simplici v rbo sub expressione melioris boni Episcopatum non, quaesitum , nec desideratum imponit, ut supra explicatum est , & dicebat S. Doct. in eo . artis. dum decernit laudabi-lacue consentire electioni Canonicae, sicut Isaias consensit officio tibi imposito, Isaiam autem non preceptis coactum,sed spon
te consensiste certum es , . -
. Ad secundum dico negandum esse Religiosum factum uiuscopum variare suum propositum . profitendo enim Religionem , proposuit quidem perpetuo intra Monasterium perman re, cum hac tamen limitatione, quae semper in illo proposito manet in tantia innuitur in sententia S. Augustini, quam si pradicto g. s. , scilicet,nis Ecclesia illius opera indigeret,prompter quam deberet de Monasterio egredi, qua indigentia sibi mani-ieitata simplic: Superioris verboui aliud no obstet, vidictum est, sauciauit iter liber ab omni praecepti coactione Superioris volui talem impleret acceptando inpunctum Episcopatum, cum in hac forma obediendo, Religiosus essentialiter permaneat, Pr ut primo, de perie in Religio professione promi serat. Item prompte voluntatem Superioris implendo, singulare obedien- . Ma nineritum lucratur, quod , nedum non opponitur proposito
a 3 3 Ad confirmationem respondeo S. Bonaventuram voluisse tria
96쪽
illis verbis tantum includere Religiosos, qui Episcopatum oblatu acceptat ad Religionis humile vita, di reguis seueritatem de
es inada in quod etiaS.Th.dicit quodl. s. ar, et a. hi his verbis, qvi ela ctioni canonica de j. D Is conseviit, considerare praecipue debet quod intendi: . Si enim tutendit aliqua temporalia, puta hynorem, diuitias , excutere se a iugo Aeligionis, aut aliquid huiusmodi, manifestum est quod es praua intratio. Vnde melιus faceret se non assentiret, qui Ve ro sine praecep torum coactione Episcopatum oblatum, quem nec quasi erunt, nec appetierunt, sponte acceptant , id non
laciunt ex illo sine, per quem a Religionis affectu deuiatur , sed ad prompter obediendum Superiori suo, praeue tendo eius prae ceptum, quod ad obedientiae perfectionem pertinet, quamliis enim Superior, si non praecipiat expresse, non cogat subditum, nec ei immineat tunc ineuitabilis necessitas obediendi , ita ut peccet mortaliter recusando Episcopatum simplici Superioris verbo iniunctum; attamen aliqua moralis coactio ,& in epitabilis necessitas etiam dici potest interuenire , cum Superior ita imponit Episcopatu iri, ut iudicet illum acceptare este opus melioris boni, I subditus attendat virtuti obediensiae congruum esse sponte suo Superiori consentire, quamuis enim id ad votum regularisobedientiae non pertineat, ut dictum est, tamen dum regularem vovit obedientiam ibi hanc intentionem proposuit, ut semper vellet esse in obediendo perfectus, & consequenter iaOluit velle semper obedire praeceptorum vi coactum quod si aliud non obstet , ad obedientiae imperfectionem pertinet, ut supra Probatum est,quando ergo promisit obedientiam, voluit cons quenter etiam dicto patore, & quasi finali ter induci ad implei clam voluntatem sui Praelati statim ac illi cognita fieret, quod es praecepto tacito, seu interprstativo obtemperare , . unde sequitur voluisse Summi Pontificis dicto parere , si ex su Prema sua aut horitate ei Episcopatum iniungeret .. I36 Ad secundum concedo in statu Episciopali occurrere Religioso multa salutis pericula , unde dictum est supra, mellils esse Religioso perseuerare in suo humili statu, quam ad Episcopalem
constendere ; verum hoc sol unianducit, quod Religiosia, nolia, debet appetere, nec procurare Episcopatum, sed illuni fugere in sensu tradito in glosi. cap. sin. I-quas. 6. verbo refusus hoc est, se non ingerere, non quaerere, sed quaeri, non ve FO qaod noli debeat sibi in itinctiim sponte acceptate, sed eApectare de- here quQd praecertis, di ciris ad id cogatur, ma, imc cum ea -
97쪽
es dira pericula immineant acceptauti etiam coactet , di vi praeceptorum necessitato. unde Greg. Lb. I . Ep.tEp. 3 a. dixit quod electus ιn Episcopum , nee ad appetendum locum procax insissere, necati re Pellendum contumax debet iuueniri: cui consonat S. Tho. 22. quaest. IS .art. z. ubi dicit, ad inordinationem voluntatis pertinere , quod quis motu proprio feratur in hoc, quod aliorum gubernationi praeficiatur, S ideo reprobat appetitum, & pro 'curationem Episcopatus, sed subtiit, etiam ad inordinationem voluntatis pertinere, quod aliqnis contra Superioris iniunctionem pra: dictum g unationis ossicium Maliter recuset, hoc est contra voluntatem Superioris , si non praecipientis, attamen enixe id optantis modo supra expretio ; ex his constat metum inorum periculorum in satu Episcopali occurrentium retardare non Polle, nec debere praedictam Religiosi odeuientiam ad sponte allentiendum Supetiori iniungenti Episcopatum λ nan pericula supra dicta cimere non debent vocati tamquam Aoron,
dixit enim Deus Moy si, dum recusabat ossicium, ad quod ip-
sviri elegerat . Ego ero recam , & Ieremiae. idem ossicium detrectanti; ne timeas Uacie eorum , uia ego tecum fum , & Valeria
nus dixit Ambrosici dum Episcopatum recularet, ut habetur distinct. 63. ap. auerianus , qtiιa De As, qvi te elegit, semper te adiuvabit, sci licet, ad ita exercendum Episcopale,opu S, Vt non salutis iacturam in Episcopatu facias. soci potius eandem salum tem felicius , fit beatius merearis ; si terrent verba Chrysostomi, in argumento adducta, solentur illa Greg. lib. . Epistola 8. v bis c ait o Sictit igitur laborantes, ct circa animarum fallitem solicitos boc nomen Episcopi ante Deum aeternam ducit ad Gloriam: ita desides, o torpentes υrget M poexam , & illa Rugustini relata
dis . qC. cap. ante Omnia quibus favus est nihil esse in hae vita dis' ficilius, laboriosius, periculosius Episcopi, cte. Ossicio , sed apud
Deum nitit beatius, s eo modo militetur, quo noster Imperator tu bet ; in quo casu dixit id e Gregorius in Pastor.par. a. caρ. s. EPi scopum, qui miseriis subditorum condescendit, facile occurrentia sibi in suo munere pericula poste superare ; sic enim ait Sed hae nequaquam Pastori timenda funi, quia Deo subtiliter cun dia pensante, tanto facilius d sua ,scilicet, testatione , eripitur a
quanto misericordius ex aliena ιentatione fallatur. Nancta atha
98쪽
si ροca la serua Scilicet Ecclesiam cui praesidet )chene reβι ιrre-37 munerato, no sua all'eterna morte sonetto. Perpedo in supradicta aut horitate in argumento ex S. Thoma adducta, illud sincathegoremat frixia ter, Sanctii Thomam adiunxisse verbo re-cWare , qtlod se tenet ex parte eius , cui iniungitur Episcopatus, quod non adiunxit iri iunctioni, quς se tenet ex parte Superioris Episcopatum iniunguntis, ea istimo enim , ut supra attingebam, voluit se S. Doct. ex hoc indicare, quod nemini ,& cialiter Religioso Iiceat finaliter recusare Episcopatum , si m- iungatur a Superiore, manifestando sibi omnino gratum rore, quod ipse non recuset, quamuis ad rigorosum praeceptum non id eueniat , quod esset ex parte Superioris finaliter Episcopatu mi iniungere , Nam quamuis formali ter tunc Religiosus non taciat contra obedientiam , ad quaiulam tamen volnirvatis inordinationem hoc pertinere Sanctum d ho. docuisse mihi certum eu . cum ordinata voluntas Religiosi illa sit, quae agitata voluntat CSuperioris , illam implere non detrectat, sed promptu illi quo cumque praecepto aliquid iniungenti obedit , praeueniendo eius Praeceptum exprestum, ut alibi S.Doct. dixit - Ad exemplum adductum in argumento patet responsio ex supradictis num. 3 Q.Vb aliua limite oppositum fuit ; au authoritatem Hieronymi Paxς petiam ex dictis.138 Ad illud quod subiungitur , plures Religiose svo uere nonnisi coactos acceptaturos Episcopatum , ergo acceptare Episcopatum coacte est o I us de meliori hono , iam etiam supra a . responsum cst, hoc, scilicet, este verum respcctu Religiosior uni P quai undam Religionum , quas Papa appronando, voluit quod
illi Religiosi sibi non obc dirent, nisi sub illa forma necessitati
ad obediendum, attamen quando tacito praecepto, Episcopatum iniungit, indicaticio acceptaeicinem Episcopatus esse opuS de meliori bono, ut supra explicatum eli, et obedien umi esset,
nec in se retenti a probabili obstaret quidem votum, quin possit
ille , qui vovit no L. nisi coactus acceptare, eius rigo Iosum Praeceitum fraeuenite, vi ex. dictis patetia Iesuit istamen exceptis ob ratione, adductas a Suare 2 :quos tamen Fagund η non λ 139 e Xcii it, ut latiuS supra num. I 3aaricium est. Tandem non obitat et O quoci dicebatur, sanctos Regulares omnes nonni is compullo Episcopatum acceptuse, nam Gregorius, & Augustimas, Plu rcsque alii sancti Monachi Episcopi coacti non fuere rigorO IOSUE riolio Prscesio, ut conliat in histori s geliOIuni ipsoru misi,
99쪽
Gregorius enim lib. i. 'solarum Epistola ai. dixit se subdidiose voviniati Philippi Comitis Excubitorum, acceptando Pontifi- C tum, ne repellendo contumax inueniretur, ' Augustinus Epist. i 8. ad Valerium Episcopuin dixit, se consensilie in Episcopatuna, ne seritus Uomino contradiceret, verum nec illi Philippus , nec valerius, nec Populus Hipponensis poterant cogere supradictos sancios ad acceptandum Episcopatum, neque vitari, incum sient recusando contumaciam , nili extrinsecam , ut patet , cognita igitur ardenti Cleri, ex Populi voluntati, qua sit pradicti sancti Regulares ad Episcopatum vocabantur, ipli assensu in spontanee , ct liberi a coactione praeceptorum pie huerunt, existimantes illam voluntatem es le voluntatem Dei,
sicut existimare debet quilibet Religiosus , cui nihil tale procuranti Papa Episcopatum iniungit; si vero fuere aliqui Sancti, qui noluerunt Pri vcni re rigorosum prsceptum , sed vel nolente
Pontifice ad tale prεceptum deuenire, Episcopatum recusarunt, ut D. Bernardus , & D. Thomas ; vel nonnisi tali prεcepto coacti acceptarunt, ut D. Aloertus M ignus, S. Andreas Coruntis, Beatus Laurentius Iustinianus, S. Antoninus ,& alit innumeri, hoc non obstat, nam exempla Sanctorum, qusdam lunt imitanda , qu sdani vero miranda ; S. Bernardus memorata S, Malachi et valida Episcopatus oblati recusatione , ac de huiusmodi actu iudicium proferens , dum eiusdem viis gesta refert, sic in- quit, Ego vero sudin Sancto redarguendum , nec usurpandum consulo ei, qui Sanctus non fuerit, quapropter dicendum et cum legimus Sanctos alios coactos, alios vero spontanee Episcopalem Cathedram ascend iste, nos in istis laudare debere promptam obedientiam , in illis vero eximiam humilitatem, in viri L que autem exaltare oportere inscrutabilem modum agendi omnipotentis Dei , quo sanctorum suorum heroicas virtutes multipliciter mani testat, ut trulea nobis glorificetur, Λ mirabilis in sanctis suis agnoscatur. 1 o Ad complementum huius f. conciliandi sunt quidam Canones , qui videntur inter se pugnare , dum eorum aliqui statuunt nonnisi eos, qui inviti,& reluctantes ad Episcopatum trahun- , tur, esie Episcopos Ordinandos, ali; vero prohibent inuitos, tareluctantes Ordinaris:
Dis. 7q. cap. GUιι, dicit Gregorius, iustum est ι' emo crescere compellatar inuitus, de ibidem cap. Vbi sa : Simplicius Pa- pa reprthendit Ioannem Episcopam Rauennaten, qui Apollo lica
100쪽
authoritate quendam Gregoriu na inuitu in in Episcopum consecrauerat his verbis,de nunciamus aurem quod si pose ac quicquan tale praesumpseris , o aliquem ,seu Discopum , CP c. rhipitum facere forte credιderis, ordinatiouessibi Rauennatis Ecclesiae, vel Aran, lis is noueris auferendas in Coiicilio Aurelianenti V.Can. I. i. sic dicitur,iuxta quMl antiqui Cauones decreuerunι , nullns inuitus de tur Episcopus, sed nec per oppresionem potentium perisnarum adeon' sum faciendum Cives, aut Clerici, quod nefas est, inclinentur, Contrarium dicitur I. quaest. c. cap. Sicut is . ubi narratur Gleagorium ita scripsisse Siragio Episcopo Augustudonensi, sicut is, quirruitatus renuit, qua situs refuιι, Sacris est Altaribus admouendust sic qui υltro ambit, vel importune Ie ingerit . es proculdubio repeialendus ;& 8. quas . I. cap. In scripturis dicitur,sicut iocus regimι nix desiderantibus negandus est , ira fugientibus offerendus . Et a 3, quaest. q. cap. Di ριι ι, dicitur, multi ut Episcopatum. suscipiant, tenentur inuiti, perducuntur, includuntur , custossiuntur, patiuntiar, qua notanx, donec cis adset voluntas fuscipιendi operis bori is
Ilii Canones inter se non pugnant, sed recte intellecti idem optortus decernunt, Coactio enim potest considerari dupliciter. vel prout in Superiore infert voluntatem necessitandi expresso praecepto subditum ad sibi consentiendum. vel prout importat in subdito voluntatem non obediendi Superiori praecipienti nisi . vel ex necessitate illata ex tali praecepto cogatur, vel nisi cognouerit Superiorem id , quod imungit, tanquam opus melioris boni proponere; quamuis a praceptis abltineat. IAI Coactio supra dicta ex parte Superioris, si fiat bono Eelo , est laudabilis, & haec commendatur ubi supra in cap. Sicut ιs ἱ cap. In scripturis, ire cap. Displicet. Si vero fiat malo aeso, rei, citur in cap. Unde ista, de ita sentit gloian cap. Diobeet ; sed cum ex supradictis coni Et nuitum alium Superiorem cogere pollet de iure ad Episcopatum, nisi Papam, omisso quocunque examin zeli ipsius, eius coactio, nedum orta ex rigoroso praecepto, sed ex illato etiam nactu ab intrinseco , vel ab extrinseco, ut ii vellet renuentem excommunicare, vel incarcerare, laudari deberet, & subditus coactus nullo modo excusaretur a metu illato, si vellet de validitate sui consensus reclamare, cum ex supradictis conlisi hilne metum non causare inuoluntarium ι sed coger 1. bditum ad voluntarem litam, uti i arionabiliter debet, tuo Supcrioli nisi a praecipienti conformar .