장음표시 사용
221쪽
Script . Eccles cap.66. dicit, quod sub Gallo & Volusiano Martyrio coronatus fuit: Sc in Vita Pauli addit, quod Gruelius Romae ct Capriavus Carthagine felici cruore Mar r/um pertulerunt.
Conveniunt tamen omnes, non sub Decio aut Valeria uo, sed sub Gallo obii se S. Cornelium . Decio quidem adhuc vivente Pontificatum assumsit anno asI., quem , eo paulo post extincto,
aliquandiu in pace ab Ethnicis saltem rexit i sed a Gallo repente eXcitata Persecutione Cornelius una ex primis victimis fuit: quare nec duobus integris annis Ecclesiae Romanae praefuit. Cornelio in Sede Romana successit Lucius , qui tamen sub Gallo S Volusiano capite plexus ut probabilius cum Baronio ad
ann. 237. num. 2., non sub Valeriano, ut in Notis Martyrol. 4. Martii dixerat breviori tempore eam occupavit. XI. Porro Gallus & Volusianus Imperatores Divinam ultionem , quam laso Christiano sanguine provocarant, patrata nuper Lucii nece vehementiorem in se concitando accelerarunt. Siquidem rebellantes Milites, & AE miliano faventes, eosdem Imperatores adversus as milianum proficiscentes, apud Interamnem necaverunt circa mensem Maii anno as 3. , postquam χ-lo biennio imperassent: brevi quidem Imperio, sed Christiano rum nece terribili s nam Dodu vellus ipse probat, hanc Persecutionem fuisse Deciana longe saeviorem . Si ergo , ut probavi, multi sub Decio fuerunt coronati, multo plures sub Gallo pastosis i de credendum erit praesertim in Africa . Cum enim Africani Patres Divinis visionibus admoniti censuerint lapsos ad receptionem Eucharistiae esse admittendos, ne hoc cibo destituti ad Martyrium ement invalidi s patet, hanc Persecutionem mille cruentissimam. De facto enim Cyprianus Trae . ad Demetria num Africae tunc Proconsulem scribit : Io noxios justos Deo earos
domo privus, patrimonio spolias , catenis premis, carcer iuclusis , bestiis gladio ignibus panis .... admoves lavi rudis corporibus io gatormevia , multiplicas lacerandis visceribus u umerosa supplicio , secferitas utque immanitas tua usitatis potes couleuta esse tormeotis , excogitat Novas poenas ivgeutina crudelitas .
XII. At quid hinc lucrata est vesana barbaries Z Uelut repentinus turbo adversus Christianos & praecipue Cornelium ejusque Clerum insurreκit: numquid eos extinxit aut saltem metu perculsos dissipavit 8 Minime . Sed quo impetu venerat turbo, eodem impetu fugatus est : omnes enim Christiani quasi agmine facto sese ad Martyrium obtulerunt. Interea persecutores Victi& Deo vindice interemti cadunt s Ecclesia vero Christi stat,& e Sanguine Christi nata ita suorum sanguine nutritur & cre scit, ut in serius ostendam.
222쪽
q. I. Initia Imperii ct eaus Persecutionis . I. Allo & Volusiano extinctis , AE milianus a Militibus
g --- Imperator salutatur : sed Licinio Valeriano, qui ab Exercitu in Galliis & Germania fuerat & ipse imperator acclamatus , in Italiam properante s videntes Milites AEnailianum simplicis Militis potius partes agere, quam Ducis, ideoque . ad regnandum ineptum post quatuor menses exactos Imperii eum juxta Spoletum occiderunt, atque ita Valerianus Imperator a toto orbe agnitus fuit, & Gallienus ejus filius Romae a Senatu Caesar declaratus .ll. Si hujus initia imperii spectentur , nemo in Christianos propensior antea fuit imperator, nec Philippus ipse, quem supra dixi, Ciaristianum fuisse fama erat. Amorem suum &aestimatione in erga illos publice testabatur, ingentem Servorum Dei in suo Palatio numerum habebat, adeo ut Ecclesia potius videretur . Ita ex Dionysio in Epist. ad Hermam exponit Eusebius L. 7.
hist. cap. 1 o. , ubi cujusmodi Valerianias ante Persecutionem fuerit enarrans . ait : Maui uetus quidens ac beniguus erat erga famulos Dei . Neque euim ullus fusteriorum Frincipum , ve illi quidem ipsi ,
qui palam Gbripi aut fuisse dicuntur ut Philippus & Alexander Severus, qui, teste Lampridio, Imaginem Christi habuit in larario suo tauta bumavitute ac benevυleutia noseros complexus est, quantam ille praeseserebat initio Principatus fui . Totaque ejus F milia piis Bomiuibus abundabat , ac Dei Ecclesia esse videbatur .
Notat autem hic Valesius , quod cum Valerianus septem fere annis regnaverit, priore quidem Principatus triennio, vel secundum alios sere quadriennio, Christianos benigne complexus est , posteriore triennio autem & ultra Persecutionem intulit Ecclesiae . Porro cum initium Principatus Valeriani coeperitanno as 3. circa mentem Augusti, fit ut Persecutio inchoaveritanno a s 7. . Cum enim Dionysius apud Eusebium loco citato applicet Valeriano illud Joannis in Apoc. II. v. : Et datum est illi os loquevi magua σ impia , π data es illi potestas ct menserqasIragi uta duo, qui conficiunt annos tres cum dimidio, fit ut toto hoc tempore Persecutio ejus duraverit. III. POI
223쪽
III. Porro quamvis haec Persecutio generalibus Edictis promulgata solum anno Is . incoeperit , initia tamen praesertim Romae versus finem anni a s 6. reserri possunt tunc enim Valeriani animum circa Christianos mutatum fuisse, indicant Acta SS. Marcelli Eusebii Hippolyti & Sociorum, relata a Baronio ad ann. ass. num. 7. & f., quibus apparet, Christianos ab eo tempore expositos fuisse jacturae bonorum & etiam vitae: eos praecipue, qui Daemonibus relictis nomen Jesu Christo dabant.
Persecutio haec pro octava numeratur a S. Augustino L. I 8. de Civit. Dei cap. sa. N aliis . Summe violentam fuisse testantur Dionysius apud Eusebium L. . cap. II. & Optatus L. 3, cap. 8. squi eam assimilat leoni dicens : Primi fili tit seo: haec erar Per- fecutio sub Decio θ' Valeriano . Et S. Cyprianus Epist. s6. exhortatis Plebem Thi baratanam ad Martyrium crediderit occat ulnseculi in proximo esse : Seire debetis oe' pro certo eredere ac teu re
IV. Quid vero in causa fuerit , ut Valeriani amor in odium adeo ferum adversus Christianos verteretur, refert Dionysius apud Euseb. L. 7. cap. Io. . fuisse Macrianum Archisynagogum Nagorum AEgypti. Is magicis artibus & Daemone adiuvante ad rerum summam adspirans & ad familiaritatem Valeriani astum-tus, ei suadere coepit, gratum non esse Diis , quod tanto amiare Christianos eorum hostes ipse prosequeretur: quin potius ad eos placandos Christianos ubique insectaretur s promittens ei felicis simum ac diuturnum Imperium. Hilc spe deceptus repente mu tatus Valerianus Christianis atrox bellum indixit, eoque iusti gante etiam ad crudelia & nefanda Sacrificia Daemonibus Ome renda devenit s atque ita viam ad exitium sibi paravit . Audiatur Dionysius citato loco : Verism Magiser π e DebiBuagogus Mogorum MEDpti ei tandem persuasit, ut ab θοe instituto defc0ce-
rex : jubens, ut easos quidem oe fauctos Viros persequerorur utquo siccideret s quippe qui feelsis ae detestandis incantatiouibus a Nemfareutur atque obsarent. Erant enim cI' fuut etiamnum ejus moui , qui vel praseulisi viet aspectu suo , re insufflantes dumtaxor sc v cem edeures 'Daemonum praestigias disturbara possιnt. Ivitioιi- es susem impuras ct abominanda maleficia es' Sacrificia execravoap rJgere eum jussit, miseros infantes maelare , immolare liberos ἐπ- fclicium parentum, reeὰus natorum rimari Oiscera , Dei Amo tostque opera discerpere ae serruncare , quas hoe facto ad summam fe ticitotem esset perviesturus. Haec Dionysius Alexandrinus. Quibus Macrianus vel nolens potentiam Christianorum fatetur, qua vel flatu vel voce vel sola praesentia magicas Daemonum a tespoteram disturbare. s.u.ι -
224쪽
q. II. Initia Perseeutionis Romae ct S. Stephani aliorumque
Martyrium. I. X r Alerianus ergo Macriano instigante ex Protectore factus V Christianorum Persecutor, ad eorum caedes saltem Romae statim prorupit. Primi ejus furorem experti fuerunt Maximus , Eusebius Presbyter, Marcellus Diaconus, Adria S, P a tilina , Sc Neon , Maria , Mariana, & Aurelia , de quibus Martyrol. a. Decembris . Horum Acta ex veteri Codice S. Marix ad Martyres Romae tanquam legitima exhibet Baronius ad an. 239. a luim. 8., quae compendio reseram . Valerio Sc Acilio Consulibus Hippolytus Civis Romanus Christianam vitam solitarius agebat in cryptis, ad quem quam plures Gentilium confluebant,&ad Christum conversos ad Stephanum Papam ducebat ut ha-pti Zarentur . Cumque hoc crebrius fieret, ad notitiam Praefecti Urbis pervenit, qui rem Valeriano detulit. Id cum Hippolytus rescivisset, Stephano Papae nuntiavit, qui collecta multitudine Christianorum eos adhortatus est ad fortiter tollendam Crucem addens, si quis eorum propinquum haberet adhuc Gentilem, eum adduceret ad se, ut bapti Zaretur. Tunc Hippolytias ad pedes Stephani provolutus: Habeo , inquit, Nepotem decennem & germanam ejus a Rnorum tredecim adhuc Gentiles. Horum mater Paulina & Adrias pater adhuc Gentiles , filios tamen aliquando ad me mittunt. Tunc
Stephanus ei suasit, ut cum iterum mitterentur, eOS apud se teneret , ut ea Occasione etiam parentes veniant, & omnes simul
lucraretur Christo. Transacto biduo praedicii pueri cibaria quaedam ferentes ad Hippolytum venerunt, quos ille detinuit, &Beato Stephano nuntiavit, qui accurrens eos amplexatus est.
Accurrerunt parentes solliciti pro filiis, quos Stephanus loquens de horrore futuri Iudicii & Gloria Beatorum , eos una cum Hippolyto Idola relinquere hortatus est . Respondit Abdias , se sp liari bonis & caedi gladio , quae Christianorum poena erat, time re . Idipsum inculcavit soror Hippolyti Paulina , invehens in eum , qui haec suaderet s erat enim a Religione Christiana abhorrens . Sic re insecta non tamen desperata recesserunt.
II. Quare B. Stephanus vocans ad se Eusebium Presbyterum, & Marcellum Diaconum misit eos ad Adriam re Paulinam , qui vocati in Arenarium, ubi erat FHippolytus, advenien- Tom. D d tes,
225쪽
tes, ab Eusebio his verbis salutati sunt : Expectat vos Christus, ut cum ipso introeatis in Regnum Coelorum . Paulina autem contradicente & objiciente gloriam Mundi hujus, pluribus ei insinuavit veram gloriam non esie aliam quam Regni coelestis,& hanc sine Fide & Baptismo non esse assecuturos . Quibus commota Paulina distulit responsum in sequentem diem. Contigit autem, ut eadem nocte parentes quidam Fideles ducerent ad Eusebium Pontianum filium suum paralyticum , petentes, ut baptiZaret eum, qui ab eodem baptigatus statim sanatus est , &soluto etiam vinculo linguae laudabat Deum. Tunc Eusebius obistulit Sacrificium & omnes Corpore & Sanguine Christi roborati sunt. Quod cum Stephanus cognovisset, venit ad eos , 5c omnes simul gavisi sunt. Mane autem facto redierunt Adrias & Paulina, qui cum accepissent de sanitate pueri, admirati & corde compuncti, prosternentes se petierunt & ipsi baptigari. Hoc audiens Hippolytus & gratias agens Deo rogavit B. Stephanum , ut eos bapti-Zaret . Qui interrogatis eis, an vere credant, & an Omnem dubitationem deposuerint , indixit jejunium Sc catechismum , & eos bene instructos & stabiles inveniens, baptigavit omnes, & posito signaculo Christi vocavit puerum Neonem, puellam Mariam& obtulit pro eis Sacrificium , quo participati sunt omnes. Tunc B. Stephanus discessit, & omnes recens baptigati in eodem Arenario cum Hippolyto , Eusebio , & Marcello habitare coeperunt: bona autem quae habebant in Urbe erogavere pauperibus ἀΙΙaec initia Gratiae Christi: fortiora sunt quae sequentur Lis III. Facto hoc evulgato & ad Valerianum delato, eosis inquiri jussit, dimidium bonorum ipsorum spondens ei qui
, , ipsos inveniret. Maximus Commentariensis qui scilicet caris ceribus detentorum nomina dies adnotabat hac spe ille- , ctus, ut eos invenire posset, finxit se Christianum ac stipeis egentem , & veniens in Caesium Montem, mansit ibi mendiis cauS . Cum autem transiens cum sociis Adrias eleemosynas, , erogaret, Maximus volens experiri, an ille esset quem quae- is reret, ait: Per Christum quem credo, rogo ut facias miseriis cordiam super egestatem meam. Tunc Adrias misertus illius, se jussit se illum sequi . At dum intraret domum , Maximus, , corripitur a Daemone & clamavit: Viri Dei, ego divulgatoris sum vestri: video super me ignem densissimum : orate pro me , quia crucior igne. Mox illis orantibus & sternentibus se,
se Naximus curatus est. Cumque elevarent eum de terra cla- mare coepit: Pereant Deorum cultores: ego Baptismum peto.
226쪽
VA LERIANi PERSECUTIO. III Duxerunt illum ad B. Stephanum, qui illum erudiens de- mum baptizavit, factusque Christianus habitare voluit uuari cum Stephano Episcopo aliquot diebus. Post multos autem dies requisitus Maximus Commentari riensis & non inventus, nuntiatur Valeriano, ipsum factum, , esse Christianum s qui missis aliis ex Scrinio in domum ejus, ,, invenerunt eum prostratum orantem : tenentesque duxerunt, , ad Valerianum . Cui ille : sic, inquit, caecatus es pecuniis, ut promtisionibus tuis me falleres si At Maximus : Hactenus, is inquit, caecus fui, modo illuminatus video. Quo lumine pri inquit ille . Respondet Maximus : in Fide Domini nostri Jesii, , Christi. Tunc iratus Valerianus jussit eum praecipitari peris pontem . Postea autem corpus inventum Eusebius sepelivit in ,, coemeterio Callixti via Appia decimo tertio Kalendas Fe- bruarias se. Sic qui ad Fidem venit novissimus , accepit coronam primus.
IV. Post haec Valerianus misit septuaginta Milites, qui inventos adduxerunt Eusebium , Adriam, Hippolytum, Paulinam & filios i Marcellus vero Diaconus eis Occurrens exprobravit Valeriano , quod amici veritatis julsi sint teneri. Omnes e go Judici praesentati ac singuli interrogati & constantes reperti, in carcerem simul conjecti sunt. Post triduum Secundianus JudeX Omnia genera tormentorum parari justit, ac omnibus cum Adria introductis, Palladi sacri si care jussi sunt. Qui omnes in Idolum expuentes jussi sunt expoliari nudi extendi ac fustibus caedi. Cumque Paulina acrius caederetur , reddidit Deo spiritum . Hoc videns Judex sententiam capitis dixit in Eusebium & Marcellum , qui ducti ad locum Pastoris ibi decollati sunt. Post haec Adrias cum Hippolyto adductus, & tortis Neone & Maria filiis, cum hortante Patre fortes clamarent , Christe adjuvanos, coram ipso gladio necati sunt. Tandem Adrias & Hippolytus ante tribunal positi ac jussi Idolis thus offerre, cum intrepidθ negarent, ac proinde tormentis assecti ac diutissime caesi, tandem gloriosum Martyrium morte consummarunt. Haec diastinctius in praefatis Actis leguntur . iudicet qui legerit, an ista humanis viribus sint tribuenda, an potius Divinae potentiae, ta ta vel in Femina & pueris supra conditionem naturae operanti . Addunt Acta praelaudata apud Baron. ann. ass. num. 19. νquod post menses novem Romam venerunt is Graecia Marthana seu Martha & Aurelia ejus filia ambae Christianae, & Adriae ac Paulinae sanguine junctae: cumque eos quaererent nec inveni. rent , audientes Martyrio coronatos esse, gavisae sunt . Et inqui-D d .a re
227쪽
rentes de corporibus illorum, & lnventis, ibidem diebus ac noctibus vigilantes in Orationibus permanserunt usque ad annos tredecim , post quos in pace quieverunt. Quare immerito Martyrol. Rom. die a. Dccembris eas cum aliis, qui sub Valeriano passi sunt, nempe cum Adria Paulina S c. conjungit.
V. Hoc eodem an . a sis vel a s 7. Stephanus cum rexisset Ecclesiam annos quatuor S fere sex menses sive ut Baronius ad an. 26 o. num. a. annos tres, menses tres ξc dies viginti duos, vel biennio
tantum ut Eusebius L. 7.hist. cap. s. ac sui geli pro Fide Christi& in controversia cum S. Cypriano de Baptismo Haereticorum egregia testimonia dedillet, Martyrio & ipse coronatus fuit. Hujus Acia per extensum exhibet Baronius citatus num. 3. &c. Ferunt ergo, Valerianum in deterius ruentem jussisse , ut Stephanus & quotquot Romanae Ecclesiae Clerici inveniri possent capti poenis assicerentur . Accidit ut ex istis duodecim comprehenderentur, nimirum Bonus, Faustus, Maurus, Primitivus , Calumniosus, Joannes, Exuperantius, Cyrillus, Theodorus, Basilius, Castulus, S Honoratus s qui absque audientia statim via Latina decollati sunt. De his Martyrol. I. Augusti. Horum corpora Tertullinus quidam forte adhuc Gentilis collegit ac se petivit. Hunc ad se vocatum B. Stephantis de Regno Dei ac Vita AE terna erudiens baptigavit& Presbyterio consignavit. Biduo post Baptismum Tertullinus ductus ad Valerianum , cum ad interrogata constans persisteret, prius fustibus caesus, dein lateribu S tacibus adustis , tandem decollatur. Ejus memoria in Martyrol. Rom. colitur die 4. Augusti. VI. Post h.ec Valerianus misit Milites, qui S. Stephanum N eos qui cum eo erant Clericos tenerent. Capti ad Valerianum ducti sunt, qui Stephanum tantum ad se perductum increpare coepit, quod ipse esset qui Rempublicam conaretur evertere, S suasionibus luis Populum ab Idolorum cultu separaret. Cui cum rc spondisset Stephanus, se Rempublicam non evertere sed firmare , Populum ducendo ad veri Dei cognitionem s jussit V lerianus eum ad Templum Martis adduci. Quo cum pervenis set, Deum precatus est, ut locum illum destrueret, in quo Diabolus superstitione Populum decipiebat. Quo dicto , factoque tonitruo & fulgure percussum Templum ex parte corruit, Militesque fugientes reliquerunt Stephanum solum , qui cum sui S perrexit ad Coemeterium Lucinae , ibique suo S exhortatus ad tolerantiam Martyrii, Sacrificium Deo omnipotenti offerre decre vit.
Audiens haec Valerianus misit ad eum capiendum Milites , qui
228쪽
UALERIANI PERgECUTIO . 223 qui eum Sacrificium offerentem invenerunt. Ibi intrepide Sacra prosequens Mysteria ante Altare in sua Sede decollatus est . Porro planctum magnum, quod tanto Pastore essent orbati, Christiani fecerunt, ac sepelierunt corpus ejus cum ipsa Sede sanguine ejus aspersa in loco qui dicitur Coemet crium Callixti ubi a se
VII. Non latet, aliquos S. Stephani Martyrium revocare in dubium ex silentio Augustini, Eusebii, ac Lirinensis , qui de
ejus Martyrio nihil dicunt. Verum omnes , qui de ejus morte loquuntur, eum Martyrio coronatum & quidem capitis obtruncatione fatentur, inter quos Anastasius Bibliothecarius . Quibus accedit Ecclesia Latina Martyrol. a. Augusti, & Graeca in Menol. Basilii eadem die , ubi totam historiam reserens ait:
Stephanus facer Martyr fuit Valeriano Imperatore ex Urbe Roma . Cum autem propter perseeutiouem sub domuncula latitaret , eos qui ad ipsum ex Gentibus aecedebant baptizabat s Diaconos ct Presb-teros cousecrabat, Deumque precabatur pro Mundi falute. Sanitati vero per ipsum restituta Mia Emesi Tribuni Plebis, non modo illum, fed Virorum etiam Mulierumque multitudinem induxit, ut baptizareutur 3 qui zariis consumti funt cruciatibus . Horum autem Rel quias colligens Poutifex Mepbunus bouor se sepelivit. Exin Templum Martis coactus introire π adorare, irare fus Deumque proca
tus prostravit idolum . PU Baec dum Sacris ipse fungeretur , copite obtruocatur , ac depositus fuit in ipsa Cathedra simul eum suo Discipulo , qui mauu fauctum Fidei S)mbolum tenebat. VIII. Postremis hisce verbis indicari videtur , quod praefata S. Stephani Acta in fine referunt, & eisdem fere recitat Marty rol. Rom. is. Augusti de S. Tharsicio Acolytho, quem Pagaui
eum iuveuiseut Corporis Cbrisi Sacramenta portantem, coeperuuli uirere quid gereret : at ille indignum judicans porcis prodere margaritas, tamdiu ab illis mactatus es fasibus o lapidibus , donec exhalaret spiritum : involuto ejus eorporesacrilegi discussores , ni hiι Sacramentorum Christi in mavibus aut iuvesibus iuveneruus. Is ergo ille est, cujus corpus in eodem Coemeterio una cum
S. Stephano depositum fuisse Graeci tradunt.
IX. Nec est quod mireris sin quit Baronius in Notis ibi
cum audis Acolythum Christi Corporis Sacramenta portantem . Olim etenim ingruentibus Persecutionibus , cum non esset liberum C aristianis quando vellent ad Ecclesiam convenire ac Syna Iim celebrare, permittebatur etiam Laicis domum ferre Eucharistiam certis diebus sumendam i quod habetur ex Tertulliano L. a. ad Uxorem cap. f., Cypriano L. de Lapsis, Clement.
229쪽
Rie Xandr. L. I. Stromat. pag. 27 I. . Imo reddita etiam Ecclesiae pace sub Christianis atque Orthodoxis imperatoribus idem usus aliquandiu perseveravit, donec tandem fuit sublatus. De hoc egi Tomo r4. Theolog. Tract. de Eucharist. qu. . Dub. I. s. s. , ubi Studiosus plenam de hac re notitiam acquirere poterit. X. Eodem anno , & forte ante Stephanum Romae sub Junio Donato Praefecto passae sunt SS. Virgines Ruffina Sc Secunda sorores. Erant istae ex Familia Senatoria Asterii filia: s Viri non tam nobilitate generis qui m pietate illustris , ut infra dicam & Christianam Religionem p io fell, , quae sponsione promi fide erant Armentario & Verino pro secilio ne similiter tunc Christia-iais . Verum cum hi Valeriani persecutione irruente Christo ejusque Fidei renuntiassent, ad sui exemplum imitandum Virgines sibi desponsatas seducere modis omnibus conati sunt . At illa: nuptiis potius, quam Christo renuntiantes, imo Christo
Virginitatem voventes, Roma abscedere statuerunt. Hoc cum rescivissent Sponsi eas , dum jam quatuor aut quinque leucis ab Urbe a bellent, detineri & ad Donatum Praefectum adduci cura runt : coram quo cum constantes in Christi Fide perseverallent, extra Urbem ductae & variis tormentis cruciatae, capite pie a sunt. De his Martyrol. Rom. so. Julii haec habet: Ro/α 5aM clarum Virginum π ω farorum Ru ae ct Secu uda fororum , qua ira
Persecutioue Valeriani/Gallieui tormentis subadiae , ad uiἶ mum altera gladio capite illino , altera caesE cervice migravit tu Coelum isaeorum corpora in Basilica Latera uens prope Baptiserium debito Bouore ferva πtur.
q. III. Ecelest Miniri rei praeeipuὸ insequitur.
I. D Orro quamvis haec Persecutio in suis initiis fuerit violen- ta Romae, ut ex dictis apparet, quia forte vel Ministri ibi saeviores erant, dum viderent Idolorum cultum in dies extingui, Gentilibus ad coemeteria & Fidelium coetus turmatim confluentibus & nomen Christo dantibus: in aliis tamen Imperii Proviu-ciis initio mitiorem fuisse colligitur ex Actis Authenticis S.Cypriani, ubi habetur , anno as . ab Imperatoribus Valeriano S Gallieno ad Aspasium Paternum Africae Proconsulem datas fuisse litteras, quibus jubebantur Romanas Caeremonias obse Vare etiam ii, qui Romanorum Religionem minime servabant, nulla de Christo ejurando facta mentione, sola exilii poena illis
230쪽
VALERIANI PERSECUTIO . 2Is indicta, qui parere recusassent, eis inhibendo ne imposterum
II. Totum hoc probat factum AE miliani cum S. Dionysio Alexandrino , qui ab isto non postulavit, ut Christum desereret; sed ut Romanorum quoque Deos coleret: quod cum S. Dionysius hoc facere recusasset, exilio ipsum mulctavit. Audiamus Dionysium ipsum apud Eusebium L. 7. cap. D. ita ex Actis publicis scribentem : Inducto Dionam , Fausto, fMaximo, Marcello, S' Cisaeremone , ae ilianus Praefectus dixit: Non solum scripto , sed
etiam viva voce oobiscum disserui de humanitate Frincipum nostrorum, qua illi erga vos uiuutur. Vobis enim potesttem fecerunt f Iutis vestrae retineudae , dummodo ad id quod naturae conseutaneum
es ferri, Deosque Imperii illorum custodes adorare , re eorum quae natura ipsi xaepugnant oblivisci Oelletis. xuid ergo ad Baee dicitis st
eque enim vos iurato auimo fore spero adversus eorum clementiam 3 quiπὸ cum ad meliora vos traducere eoueutur. Diovsius respondit: Non omnes ab omnibus coluntur Dii s sed eos singuli colunt, quos arbitrantur Deos . NOS quidem unum Deum omnium rerum opificem, qui Valeriano & Gallieno sacratissimis Augustis Imperium tradidit, colimus & adoramus . Huic continuas preces offerimus pro Imperio illorum, ut stabile & inconcussum permaneat: e Emitianus Praefectus iterum dixit: Ruis verὸlos probibet, quomiuus buvo, si quidem Deus es, cum iis qui natura Dii funt adoretis e Deos enim colere juss estis, eosque quos
cuncti norunt Deos. Siovasius respondit: Nos nullum alium adoramus . GEGilianus Praefeeius dixit: Video vos ingratos esse simuIae stupidos, qui elem eutiam Augustorum minimὰ sentiatis. Ruamobrem nou manebitis in bac Urbe , fed mittemiui in partes sebiae ad locum qui dicitur Cephro . Hunc enim locum jussu Augusoνum nostrorum elegi. Nullatenus autem licebit vobis, nec quibuscumque
aliis, convenιus agere , aut ea qua vocantur Caemeteria adire.
xuod si quis ad eum quem jussi locum minimὰ profectus deprehendetur,
aut in conventu aliquo fuerit iuventus , is sibi ipse periculum areeffet ι non enim deerit cougrua auimadverso . Abscedite igitur quo
jussi estis. Tantaque festinatione executioni demandatum fuit, ut Dionysius ipse addat : Statimque me , tames aegrotautem, professici eompulit, ne diei quidem uuius dilatione concessa . III. Sed quis contra Deum praevalebit Abierunt quidem Dionysius & socii, sed Conventus agere Deo adjuvante non destiterunt: subdit enim Dionysius: Verum eos qui tu Urbe erant, pertude ac Fodessem , majore studio eougregavi iv Ecclesiam , obseνι quidem corpore, ut jam dixi, ouimo autem prasens. Quibus patet