장음표시 사용
231쪽
tet solos Ecclesiae Ministros exilio fuisse mulctatos ad Cephro vero nobiscum magna Fidelium assuit multitudo , partim eo-ram , qtai nos ab Urbe secuti fuera It , partim aliorum qui ex reliqua a Dpto cooueban . Ibi quoque ja uuam nobis patefecit Deus aspraedicationeis Verbi fui. Et ivitio quidem perseeutiouem passi, π lapidibus impetiti furuus ; posmoduis vero non pauci ex Gautilibus relictis simulacris ad Deum couversi sunt: tunc e vim primum apud illos Verbi Divini per nos Dama funt femina , cum ii id aut ea νον suscepisseut. Ac prorsus quasi Drus ejus rei causa υυs ad illor perduxit ut, pinquam illud miuiseriuis implevimus iter uis uos uti istrausulit, nimirum ad Regionem , quam Dionylius vocat Coilu thio vis, ut e s adimeret occasionem Fidei dilleoninand .e , sed
contrarium evenit. Sicque dum Christi hostes omnia molienantur , ut ejus Fidem extinguerent, nescientes ac noldates ad eam 'propagandam esus Minimos mittebant, ut in eis impleretur illud Psalm .ao. v. II. Cogita peruut coolia quae nou polubruus pa-
Nproba ι autum cogitatio ues Populorum reprobat couslsu Pra Ucipam . Consilium anteis Domini in urIeruum mavet.
IV. Verum ad tantam rei evidentiam voluit Gentilitas caecutire. Anno a s 8. circa medium, cum Valeriatius iter in Orientem contra Persas direxisset, Rescriptum ad Senatum dedit , quo pra cipiebat, ut Episcopi, Presbyteri, & Diaconi abique dilatione e medio tollerentur : Senatores , Viri conditione illustres , Equites Romani statim dignitate Sc bonis privarentur; et si in consellione Christi persisterent, capite plecterentur. Mulieres genere nobiles bonis omnibus spoliatae in exilium mitterentur,oc Caesariani , nempe de domo Cassiaris, qui Christum jam con fessi ellent vel imposterum confiterentur, eorum bonis Fisc addictis, catenis vincti in terras dominii dispergerentur. Ita ex Cypriani Epist. 8a., cujus verba infra g. . num .4. subjiciam . Terribile sane mandatum , quo tamen Christiani, qui de Populo erant, comprehensi non leguntur. Et quidem dum S. Cypria nus Carthagine iret ad Martyrium copiosa Fidelium multitudo eum impune sequebatur. Idem S. Fructuoso Tarracone usi Episcopo contigiis aliisque Sanctis Martyiribus fidelis Populus, Gentilibus ipsis videntibus , praestabat caritatis ossicia . Non ibo tamen inficias, alios etiam Viros simplices de Populo ac nulla Ecclesiastica seu civili dignitate praeditos Martyrium subiisse, ut Catechumenos Laicos & Feminas : quo fit, ut multi etiam eciaicis pro Christo sanguinem fuderint, maxime si specialiter de Fide interrogati eam constantes profiterentur. Negari tam ea
232쪽
VALERIANI PERSECUTIO. 227 non potest, praefatum Valeriani Edictum Ecclesiae Ministros, aliosque in dignitate aliqua Laicali constitutos directe ac e presse respexisses cum enim maxima Populi pars in omnibus Provinciis Christum jam esset amplexa, forte timuit, ne si omnes communiter ad necem tentaret, vel commotiones insurgerent, vel Mundum hominibus desolatum relinqueret.
α clesiae Ministros, ut his destituta facilius rueret, saeviebatur. Inter primos , in quos Persecutionis impetum Valerianus immisit, fuere Sixtus Romanae Ecclesiae Episcopus & Laurentius ejusdem Diaconus seu Archidiaconus. Stephano Papa, ut dixi, Martyrio coronato a. Augusti as 7., in ejus locum Sixtus seu Xistus ordine II. ut creditur a . Augusti electus fuit, origine Atheniensis, ut volunt aliqui, imo & professione Philosophus, falso tamen ut puto. Hunc fuisse Diaconum Sixtum, qui cum S. Stephano carceri mancipatus fuit, & cui sex diebus ante Martyrium e carcere dimisso omnia vasa & argenta Ecclesiae Stephanus
concredidit, censet Anastasius cap. 24.: vix tamen credi potest, Sixtum Stephani in carcere socium e carcere fuisse dimissiim . II. Sixtum rexisse Ecclesiam annos duos menses undecim dies sex, scribit Anastasius cap. as .: alii autem ut Baronius, iacommuniter, vix anno uno. Brevi tamen spatio explevit tempOra multa s nam Zelo conjungens animum pacis amantem , ne
dum in hostes Ecclesiam exterius invadentes sortem sese ostendit, sed vigilans etiam super iis, qui eam interius lacerabant, dissensionem de Baptismo Haereticorum, quae Stephanum inter ac Cyprianum exarserat, vel extinxit vel caritate sopivit. De hoc tres ad eum dedit Epistolas S. Dionysius, ut apud Eusebium L. 7. cap. s. & 9. Sapientiam itidem manifestavit, dum in Romanae Ecclesiae Archidiaconum elegit S. Laurentium , de quo statim sermo erit. III. Verum cum anno a s 8. Persecutio in dies augeretur vi Rescripti supra ex S. Cypriano relati, quod Valerianus ad Senatum direxerat: tunc enim quotquot Romae erant Iudices , con spiratione facia,Christianos omnes praecipue Ecclesiae Ministros, qui in eorum manus inciderant, morti tradebant. Ex his uua exprimis victimis eorum crudelitati immolatis Sixtus fuit, primus Tom. VI. E e Ec-
233쪽
Ecclesiae Pastor, cujus Zelo caeteri ad Martyrium accendebanis tur. Comprehensus itaque Sixtus confestim capite truncatus fuit. Ita Anastasius cap. as. & Martyrol. Rom. die 6. Augusti, ubi ei in Martyrio socii alseruntur Felicillimus & Agapitus Diaconi, & Ianuarius, Magnus, Innocentius, & Stephanus Subdiaconi. His tamen omitiis , unum solum cum eo passum nomine Quartum scribit S. Cyprianus Epist. 8a. ad Successum his
verbis: χixtam autem in Carmeierio auimadversum sciatis odi avo I uam Augusturum , cum eodem I artum . Horum tamen
omissio , ait Baronius ad ann. 26 i. n. ., contingere potuit, quia cum solus Quartus palsus sit in eodem loco quo S. Sixtus, nempe in Coemeterio Callisti via Appia , alii vero sex in Coemeterio Praetextati, Sc forte aliis in locis , licet eadem die s nuntii festilianter ad Cyprianum rc deuntes , de solo Sixto & Quarto retulerunt , caeteros eadem die in Urbe pallias, ut sibi non compertos O miserunt . Caeterum Martyrol. Rom. cum praefatis sex Martyribus jungit etiam Quartum octavo Idus Augusti dicens : Fassus es etiam cam eis Beatus Marius, ni scribit S. Θpria Ius . Dixi B. Sixtum fuit Je capite plexum . Unus Prudentius Hymno a. eum Cruci affixum tradit his versibus :γam Sixtus aflixus Cruci , 'Laurentium flentem videus
Sed nullus est praeter ipsum, qui hoc asserat. Probabilius emgo est, quod cu n Valeriani Edicto vetitum emet Christianis sub poena capitis Coemeteria ingredi, inventum in Coemeterio Callisti X istum , Judex ceu Legis transgress brem ibi capite truncari illico jusserit . IV. Post triduum a Sixti Martyrio , nempe quarto Idus Augusti primarius Diaconorum Laurentius illustre Martyrium per. pelsus est. Hinc audiendi non sunt , q ii volunt, S. Laurentium sub Decio coronatum Martyrio fuisse , inter quos est Eusebius in Chronico . Nam certum est , Laurentium Sixti II. Papae Dianum fuisse, & post passionem Sixti passum fuisse : sub Decio autem Romana Sedes plus quam anno vacavit, deinde electus fuit Cornelius, postea Lucius , deinde Stephanus, qui sub Valeriano capite truncatus succellis rem habuit Sixtum . Hunc eodem Valeriano imperante Martyrio coronatum post triduum S. Laurentius ejus Diaconus secutus est . Ex his patet, nullum sub D cio Romanam Sedem occupalse Sixtum , & proinde Sixtum Papam , non sub Decio , sed sub Valeriano, sub quo sedit, oblime . Nemo autem deceptionem hanc clarius tollere potest, quam
234쪽
VALERIANI PERSECUTIo . a Issanctus Cyprianus, qui dum B. Sixtus passiis fuit adhuc vivens ,
hoc sub Valeriano Imperatore contigisse tanquam rem certam tradit Epist. 8a. ad Successum his verbis : Multa enim varia oe' tu
certa opinionibus veutilantur 3 quae autem faut in vero ita se habent.
Refcripsisse Valeriauum ad Senatum , ut Episcopi S' Presbterier ' Diacones incontinenti animadvertantur : Senatores vero ct Viri
egregii π Equites Romani, dignitate amissά, etiam honis spolie tur , oe' si ademtis facultatibus Christavi esse perseveraverint, cap
te quoque mulcientur: Matronae ademtis bovis tu exitium relegentur:
Caesariani quicumque vel prius confes uerant vel nune confessisu rint con ceutur , vincii in Caesarianas Psifessiones descripti mutantur . En ferale Edictum) : deinde prosequitur: Subjecipetiam Valerianus Imperator orationis sua exemplum litterarμm ,
quas ad Praesides Provinciarum de nobis fecit: quas litteras quotidie Jperamus vevire , flautes fecundum Fidei rmitatem ad passonis tolerautiam , ct expectantes de ope oe isdulgevtia Domini Qitae aeternaeorouam. Vide Cypriani sortitudinem Martyrium sperantis ac desiderantis, non timentis . Deinde stibdit: xisum autem in
Coemeterio animadversum sciatis octavo Iduum Augusarum die, O eum eodem Ruartum. Quid ergo clarius , ut asseramus, S. Sixtum sub Valeriano coronatum, & consequenter etiam S. Laurentium triduo post eadem corona insignitum tU. Adeo celebris inter Sanctos Martyres fuit apud veteres Patres Laurentius , ut in ejus laudes certatim conspirarint. Praeter Prudentium Hymno a. , quem integrum exhibet P. Ruinari. pag. 89., eum laudarunt S. Ambrosius infra reserendus, S. Augustinus Serm. Ioa ., & tribus sequentibus, dc praecipue Serm. 3o I. ubi ait: aeuam non potes abscoudi Roma , Iam uon potes abscondi Laureutii corona . Petrus Chrysologus Serm. I 3 s. affirmat, egregia hujus Martyris merita nullam partem Orbis Romani ignorare. S. Leo Serm. 83. : Isa inquit, Dominus in per universum Mundum clari cavit gloriamsuam , ut is Solis ortu usque ad occasum , Leviιicorum luminum coruscaute fulgore , quam clari Motos Perofo0ma Stephano , tam illustris feret Roma Laurentio . San' eius Maximus Taurinensis de eo tres homilias habuit, quae eX-tant in Biblioth. PP. . His adiungi possimi Damasus Papa Carminibus I 8. I9. Io. 37. M 38. , Gregorius Magnus pluribus in locis, Gregorius Turonensis L. de Glor. Mart. cap. a. L. I. hist. cap. 3 o. , & alii sere innumeri. I. Verum etiamsi tot SS. PP. testimonia ad nos non pervenissent, Laurentii gloriae praecones haberemus lapides ipsos tot Ecclesiarum, quae primis Ecclesiae pacis temporibus tu hujus E e a Mar-
235쪽
Iartyris memoriam erectae fuerunt. Unam Ravennae extructam, in qua quidam meritis Laurentii sanatus fuit, memorat S. Augustinus Serm. 3 a. : alias suisse in Galliis, referunt Gregorius TuronensiS loco citato, & Fortunatus L.9. poemat. I . s omnibus illustriores sunt tum quae extra Urbis Romae muros inter septem Ecclesias locum obtinet, tum quae Romae titulo S. Laurentii in Damat, quia ab hoc Pontifice vel constructa vel restaurata nuncupatur , ibidem etiam S. Laurentii in Lucina, & alite summo in honore habentur. Certe jam tempore S. Augustini inter praecipuos Romae Patronos recensebatur S. Laurentius, ut patet ex ejus Sermone 296. , ubi agens de Sanctorum Reliquiis, quae Romae asservabantur, unicum Laurentium cum Apostolis Petro& Paulo exprimit. Item Gregorius Magnus L. . Epist. Io. ad Constantinam Augustam scribit, quod cum inconsiderate quidam S. Laurentii sepulcrum aperuistent, omnes intra decem dies defuncti su ut . Et L. a. Epist. 33. ad Dynamium transmittit' uua cum Cruce de Catenis S. Petri etiam partem de Beati Laurentii CraticAla, in qua perusus est ..., ut hoc ubi corpus illius pro
VerituIe crematum est, ze stram mentem ad amorem Domiui accendat. Praetereo in signem Balilicam in ejus honorem a Pulcheria Augusta Constantinopoli erectam , & a Justiniano Imperatore ampliatam , S alias : Haec enim ad praesens satis sunt, ut videas
in hoc potentem manum Dei, quae dum Persecutores Fidelium nece eos extinguere, & ab omnium memoria delere conabantur, effecit, ut toto orbe insignes evaderent, & eorum memoria immortalis fieret & ab omnibus celebraretur.
Vt I. Nunc de Persona A Martyrio S. Laurentii agendum est . Eum fuisse gente Hispanum, & a Sixto II. dum esset in
Hispania Legatus Romam adductum, sentiunt aliqui, ejusque 4 Parentes fui sie Orientium & Patientiam Olcae Martyrio coro natos , de quibus Martyrol. Rom. r. Maii: quod ex veteribus Ecclesiae Oscensis monumentis se colligere autumant. Verum recentioribus Criticis suspecta haec redduntur, eo vel maXime , quod Prudentius & ipse Hispaniis , alioquin in gloriam sua: Gemtis non omitsurus , nihil de hoc dicit. S. Petrus Chrysologus
Serm. II s. eum aeque iacit coelestibus bonis divitem ac fortunae
pauperem. S. Sixti Discipulus suit: unde electus in Pontificem , quamvis adhuc aetate juvenem , quia tamen probatae virtutis S praecipuae castitatis Virum , ad Diaconatum eum elevavit eique commisit Sanguinis Domini dispensationem, & Ecclesiae thesauri pauperibus dispensationem . Quare S. Leo Serm. 83. di cit , quod non solum tu ministerio Sacrameutoruω, sed etiam di- θρώ-
236쪽
VALERIANI PERSECUTIO . 221 spe atione Ecclesiasticae substantiae praeminebat. Fum proinde vocat Prudentius Hymno a. septem Diaconorum Romae primum tunc enim solum septem Diaconi exemplo Apostolorum Romae erant ) . SS. Augustinus Serm. 3o a. & so I. Petrus Chrysologus Serm. Ias. Archidiaconum eum appellant , cui dignitati bonorum Ecclesiae administrationem & distributionem afligunt. VIII. Furente igitur Valeriani Persecutione praecipue in Ecclesiae Ministros, una ex primis victimis, ut dixi, S. Sixtus
fuit: cum ergo ad Martyrium duceretur , sequebatur eum Laurentius plorans, quod solus sine patre relinqueretur, nec sibi daretur cum illo mori, quem tamen Sixtus consolatus fuit, praedicens ei se post triduum eum secuturum . Totum hoc eleganter exponit S. Ambrosus L. i. de ossiciis cap.4I., ubi de S. Laurentio ait : αui cum videret Sixtum Episcopum suum ad sua rorium duet , flere coepit nou passionem illius fedfuam remansbnem . Ita que θιs verbis appellare coepit : αais progrederis siue suo pater ὶ RubSacerdos Sancte siue Diacono properas Nunquam Sacrineium flue uisero offerre covfueveras, aeuid tu me ergo displicuit, patere
Num deReuerem probasi 8 Exper/re certe , utrum idoneum MLGisrum elegeris , cus commi ι Domi uici Sanguinis consecrationem
alias dispensationem , Diaconi enim ministerium erat Pontifici consecranti assistere & Populo Sacra distribuere, ut ex August.
eonsirtium sanguiuis tui negas p Vide ne per clitetur judicium tuum, dum fortitudo lis udatur. Abjectio Discipuli detrimentum es Magi-sri . ae Vid ὶ xuod illustres δ' praestautes Viri Discipulorum certami-uibus quum fuis vlucunt e 'Denique Abrabum Ilium obtulit , Petrus Stepbanum praemisi s ct tu Pater ostende in Aio virtutem tuam , ossese quem erudisi, ut securus iudicii tui comitatu uobili pervenias ad coronam. His de Sixto Laurentius conqueritur, quod cum non adhibeat socium Martyrii, quasi eum non vellet socium triumphi. Hic robur supra humanum quis non videt ei unc Sixtus: Non ego te fit relinquo ac desero , sed maiora tibi debentur certamina . Nos quas fenes levioris pugnae cussum recipimus . te quas iuvenem manet gloriosior de I Iranno triumpBus. μωτeuies s sere desisse : pos triauum me sequeris s ivter Sacerdotems Levιι a is hic medius numerus deceι. Nou erat tuum sub εMog pro vivcere , quas adjutorem quaerens. xuid confortium passovis mea expet.s e i i tam tibi haereditatem ejus dimitto. Muid praesentiam
meam requiris In si mi Discipuli Magiprum praeceuant, fries f qua utur: ut vincant μὰ Magisero , qui jam non itidigent magi deryo.
Sie Er Elias Elisaeum reliquit. Tibi ergo eommendo nostra vir uti successiouem. Tolis
237쪽
Talis erat contentio, digna fanὰ , de qua certarent Meerdos Minister , quis prior pateretur pro Gristi Nomiue . In fabulis δε-rnut tragicis excitatos tbeatri magnos esse plausus, cism se diladem Orestes diceret, Orestes ut erat Orestem fe esse asseveraret : illent pro Oreste necaretur , Orestes ne oladem pro fe pateretur uecari . Sed illis non licebat vivere , quod uterque esset parricidii reus, alter qui feci et, alter qui adjuvisset. Hie Laurentium Sauctum ad hoc nullus urgebat, nisi amor devotionis s tamen ct ipse pos tr duum , cum illusu Drauno super craticulam exureretur : Assum es, inquit , versa ct manduca . Ita animi virtute vinceba; uvis uat ram . Ita in Laurentii encomtum Ambrosius.
IX. Promissis igitur sui Pastoris confidens Laurentius Sixto
jam coronato Martyrio, accersitis undique pauperibus, eis totum Ecclesiae argentum, cujus utpote Archidiaconus custodiam gerebat, distribuit, quin & sacra ministerii vasa ne in manus impiorum inciderent statim vendidit, ac pretium in caritatis opera erogavit. Tot eleemosynarum fama pervulgata ad Laurentium capiendum, S. Maximo teste Serm. 16. , excitavit Tyrannum . Armatur itaque linquit S. Leo Serm. 83. gemiua face
homo peeuviae cupidus re veritatis inimicus 3 avaritia ut rapiat au
rum , impietate ut auferat Christum , Postulat sibi ab immaculato Sacrarii Praefule opes Ecclesiasticas, quibus avidissimus inhiabat iu-
ferri . Copiosas Ecclesiam possidere divitias respondit Laurentius , easque se post triduum s juxta Prudentium & Chrysologum verius tamen s juxta Ambrosium L. a. de Ossic. cap. 28. die sequenti ostensurum Tyranno promisit. A quo dimissus, in inquirendis pauperibus omnem Urbis partem percurrit, iis praesertim, qui Ecclesiae pecuniis alebantur, & numero supra mille erant, quibus & Virgines Deo Sacras & Viduas Ecclesiae subsiuio viventes adjunxit. Hos omnes stata die prope Ecclesiam longo catalogo descriptos congregari fecit. Qua occasione multis caecis signo Crucis visum restituisse, aliqui Veteres senserunt. August. in Append. Serm. II 6. & Fulgentius' X. Cum pervenisset dies , congregata pauperum multitudine Laurentius Judicem adivit, eumque ad opes Ecclesiae, quas congesserat, videndas invitavit. Ivit ille, se auro & argento summe ditandum sibi adulatus . Sed videns tot mendicorum copias , admirans quaesivit: ubi essent Ecclesiae opes quas promise rat. Tunc Laurentius , has esse Ecclesiae divitias , hos ejust besauros intrepide respondit. Hoc enarrans S. Ambrosius L. a.
de ossi c. cap. 28. : Tale, inquit, aurum Sanctus Maror Laureu rius ' Domino refervavi3: is quo eum quaererentur thesauri Eccle
238쪽
VA LERIANl PE RSECUTIO . 2 23siae, promisit demonseraturum se . Sequediti die pauperes duxit. Interrogatus , ubi esseUt thesuari , quos promiserat, ineudit pauperes dioeus: Hi funt thesauri Ecclesia. Eι vere ibesauri, tu quibus Christus est, in quibus Christi Fides est. XI. Hac aeque ingeniosa ac innocenti fraude videns se deceptum Tyrannus infrenduit, dc cum a Laurentio aurum extorque re non posset, ab eo Christi Fidem rapere toto furore conatur. Ita S. Leo Serm. 83. : Fremiι ergo prαdo frusratus, o tu odium Religionis, quae talem divitiarum usum ivstituisset, ardescens , direptiovem tb auri potioris aggreditur ἡ apud quem nullam denario ruis substantiam reperisset: ut illud depositum quo Deratius erat dives auferret. Reuuutiare Chrisso Laurentium jubet, ct folidissimamiliam Le vitiei animi fortitudinem diris parat urgere suppliciis . Ru
tus , π multa verberum fertioue couscissos subjecto praecipit igne torrerι , ut per cratem ferream , qua jam de fervore continuo vim in DBaberet urendi, couversorum alterua mutatione membrorum , Feret cruciatus .ebem eutior π ρaena pro duerior .
XII. His indicat S. Leo varietatem cruciatuum , quibus illusiotie sibi facta exasperatus Tyrannus in Sanctum Martyrem de viii. Primo ergo nudatum fustibus caedi, & ut ex Martyrologio habetur, scorpionibus , plumbatis caedi ac discerpi, & laminas ardentes lateribus apponi mandavit. Videns autem, nihil magis appetere, quam pro Christo mori, Omnem artem ad hi buit, ut poena productior corpus ac ut sperabat spiritum defatigaret , demum in craticula positum lento igne iussit ejus me inhra cremari. Ita loquentem Tyrannum Prudentius Hymuo a. inducit. Dieis: Libenter oppetam: Votiva mors es Martyri: M isa vobis , novimus ,
Persuasiouis Nun tias. Sed nos violenti impertiam , Praestetur ut mortis cita Compendiosus exitus: Perire raptim non dabo .
Faevis morarum jugibus Et mors inextricabilis Longos dolores protrahat. Fruvas tepeutes servitem fervor Quitas nimis
239쪽
Os eontumacis occupet Et eordis intret abdita.
Tormenta sensim temperet Semi-usulati corporis
Benὸ est quod ipse ex omnibus I seriarebes c loquens de Mysteriis incidit. Hie solas exemplum dabit,
Rugd mox timere debeant. Conscende constratum rogum: Decumbe digno lectato r
Nil esse Vulcanum meum. Haec fante Praefecto truces Hinc inde tortores paraui dare amictu Mar rem , Vincire membra b tendere .
Haec Tyrannus. Laurentius autem in craticula ignita velut in molli culcitra jacens hilari vultu coram adstantibus apparebat : imo, ut pergit Prudentius, ex ejus ore Fidelium oculis fulgor quidam micabat similis illi, qui e facie Moysis de Sina d scendentis Judaeorum oculos perstringebat s & dum carnes sensim assarentur, eorum nares suavi odore recreabat. Porro cum alterum latus igne jam decoctum esset,compellans judicem Laurentius : offatum es, inquit, Oersa: cumque Praeses verti illum
Coctum es, devora zEt experimentum cape, Sit erudum an assum suavius.
Haec quasi ludens dixerat : deinde Coelum suspiciens Romae miserum statum ingemuit, & pro Ecclesiae prosperitate ac Gen tium conversione fusis ad Deum precibus, e carnis hujus Vinc u lis solutus spiritus, volans ad aeterna gaudia gloriosus assumtus fuit. Ita Laurentius de Tyranno invictissime triumphavit, ut immortalem sui nomi uis gloriam & illustre pro Christo testimonium reliquerit. XIII. Hinc ejus constantiam in tormentis multi ex Gentilibus admirati ad Christum conversi sunt, inter quos Hippolytus miles, cujus custodiae S. Martyr traditus fuerat, cui Martyrium quoque praedixit . Ita Serm. 336. olim S. Augustino tributo, modo in Appendice , ubi sic dicitur de S. Laurentio : -- um
240쪽
VA LERIANi PERSECUTIO. 22seonsiliam eo ita si, caeleste negotium egisti, thesauros Ecclesiae sufenpiem Chrisianis pauperibus erogasti , er thesauros coeleses acciperemerasi . . . . Implest praceptum Domini , ct dedit ιihι praemium Regui fui. Lualiter te bonoremst quo te laudem praeconio e qua in ipso praelio eo essionis positus, eum adbue sub eusodia Hippolyti ageres, virtutem Domini semper Osevdrus, Crucem Chrisi super
caecorum oculos faciebas , caecos illumivabas, ct Hippoιytum ad F Cbrisi mirabiliter convertebas. Et infra. Lapidabatur Si phauus 9 orabat s assabatur Laurentius o bilari facie eongaudebat.
Orabat Stephanus pro Saulo lapidatore Do ἡ ρο Laurentius Chrsianum feeit Hippolditum eusodem suum. Magna mirabilia fecerunt rebidiaconi si: u quibus patiebautur supplicia, ipsis praerogabant Dioina beneficia. Hippolyto autem praedixisse Martyrium, habetur Serm.6 o. sub S. Fulgentii nomine.
Demortui Corpus Viri conspicui ab ipso ad Christum conversi propriis sublatum humeris sepulcro tradiderunt, inquit
Prudentius . , exere eorpus subditis Cervicibus quidam Patres, aeuos mira ubertas .iria bire orsum suaserat. Hos fuisse Hippolytum praefatum & Iustinum, censent Actaia Αdo. De Hippolyto consentiunt Graeci in Menol. Basiliis o. Augusti, ubi ajunt: Sanctus veris Hippobtus eorum assumens Reliquias atque sepeliens, captus fuit: π alligatus ad indomitos equos raptatus consummatur. Hic ille censetur fuisse Hippolytus triduo post Laurentium Martyrio cum aliis affectus, de quo I 3. Augusti Martyrol. Rom. haec recensete Roma Beati Hippo0ti Maroris, qui pro eonfessi ovis gloria sub Valeriano Imperatore , post alia tormenta , ligatis peditas ad eosia indomitorum equorum per
earduetum ct tribulos erudeliter tractas toto eorpore Iaeeratas emisit
spiritum . Passi sunt etiam eodem die Beata Concordia ejus nutrix , qua aute ipsum plumbatis e a migravit ad Dominum s se alii deeem re novem de domo sua , qui extra Portam Tiburtinam decollati sunt, ct una eum eo in Agro Verano sepulti. XIV. Laurentii gloriosa mors verus fuit Daemonum ac Idolorum interitus: tunc eorum Templa deseri coeperunt, & Ecclesias frequentari. Ita Prudentius . Mors illa Sancti Maroris Mors vero Templorum fuit: se Vesta palladios lares