장음표시 사용
251쪽
perlatum ad nos fuisset, Fratres carissimi , frumeutarios esse missos , me Uticam perducerevi, o oonsilio carissimorum persuasum esset, de hortis nostris interim fecederemur , jusd isterveniente causaeo ensi s eo quod eougruat Episcopum in ea Civitate, in qua Ecclesiae Dominicae praees , illic Domi uum cointeri, Plebem universam Praepositi praesentis confessione clari eari s quodcumque enim sub illo confusionis momevto eo elr Episcopus loquitur aspiraute Dco , ore
omulum loquitur . Caeteriem mutilabitur honor Ecclesiae nos rae tam
gloriosae , si ego Episcopus alterius Ecclesiae praepositus, accepta apud
Uticam super co omne feni eutia , exinde Maror ad Dominum pro- ciscar s qua udoquidem ego π pro me re pro vobis apud vos confieri, ibi pati ct exinde ad Dominum pro Oei orationibus continnis deprecer , oe votis omnibus exoptem debeam . Expediamus ergo Bic
in f cosu abdito consitati adoeotum Proconsulis Carthaginem redeuntis , audituri ab eo , quid Imperatores super Chrisianorum latcbrum 9 Episcoporum nomine mandaverint , diti uri quod ad horam Dominus dici Φoluerit. Haec Cypriani de suo postremo se-ce Ilii ad suam Ecclesiam ratio.
XVII. Cum igitur Proconsul Carthaginem venis set , Cyprianus statim ad suos hortos regre litus est; quo illustriores Urbi Sac digniores Personae eum convenerunt, ei loca securiora pro ejus incolumitate offerentes s quae omnia ille respuit: & ni Ialiud quam Martyrium exoptans , circumstantes ad similiter faciendum hortabatur. At duo Commissiarii cum Militibus adhortos pervenientes 23. Septembris anni as8., Tusco S Ballo Consulibus, sanctum Virum super currum in medio eorum velut Christum in medio Latronum ascendere fecerunt, & quasi de capta praeda diu requisita laetantes , ad Sextum locum sexto milliario Carthagine distante, ubi tunc valetudinis causa Procol, sui degebat, eum duxerunt. Rumore subito per totam Carthagi nem sparso, quod captus 8c Sextum ductus elset Cyprianus, concurrebant omnes ad spectaculum Manebat ille in domo Principis uua nocte sub discreta custodia detentus s ita ut fami liares ipsum adire & cum eo conversari possent: Plebs tamen tota sollicita , ne per noctem aliquid sine conscientia sui fieret , ante fores Principis excubabat. Nec sine speciali Dei providearia haec dilatio facta est donec crastinus dies , qui dies pallionis futurus ante annum ut dixi in praedictus fuerat, adveniret. XVIlI. Illuxit denique dies alius ante Kalendas Octobris decimus octavus, dies signatus, dies pro pallione praedictus . Egrestiis est Cyprianus domum Principis, eum propemodum infinii a Turba comitante. Eundi autem interstin transitus stadii,
252쪽
UALERIANI PERSECUTIO. a 37 donec ad Praetorium perveniret: quo cum ventum fuit, Proconsule nondum procedente, secretior locus datus est . Ibi cum S. Martyr prae itinere sudore maderet, quidam antea Christianus obtulit illi vestes , ut suas jam humefactas siccis permutaret, quod ille recusavit. XIX. Interim Galerius Maximus Proconsul venit in Praetorium , qui Cyprianum sibi offerri praecepit sedenti in atrio Sauciolo in quo interficiendi judicabantur . Cumque illi oblatus fu i stet , Galerius dixit : Tu es eius Curiavus' Respondit Cyprianus: Ego sum. Iterum Galerius : Tu, inquit, Papam te faerilegae mentis bominibus praebuisti e Respondit Cyprianus: Ego.
Tunc Galerius ait. Iusserunt te sacratissimi Imperatores caeremoniari. Cui Cyprianus: Nou Deio . Galerius subjunxit: Consule tibi. At Cyprianus : Fae , inquit, quod tibi praeceptum es . In re tam tu ianuha est couIultatio . Tunc Galerius conlocutus cum Concilio , sententiam his verbis protulit. Diu sacrilega mente vixisti, A plures tibi nefariae conspirationis homines aggregasti, 8c inimicum te Diis Romanis & sacris legibus constituisti , nec te pii Sc sacratiis mi Principes Valerianus & Gallienus Augusti , 8c Valerianus nobiliisi nus Caesar ad Sectam caeremoniarum suarum revocare potuerunt. Et ideo cum sis nequissimorum criminum auctor δc signifer deprehensus , eris ipse documento his , quos scelere tuo tecum aggregasti. Sanguine tuo sancietur disciplina . Et his dictis, decretum ex tabella recitavit : Thascium C riuuis gladio auimadverti placet. Cyprianus Episcopus di
XX. Audita hac sententia Fratres nedum non territi sed alacriores essecti dicebant: Et nos cum illo decollemur . Propter hoc tumultus Fratrum exortus est, Sc multa Turba eum est prosecuta . Cyprianus ergo in agrum Sexti perductus, ibi se i cerna byrro vestis erat more Cappae expoliavit, dc genu ita terra flexo in Orationem Deo se prostravit. Et cum se Dalmatica expoliasset oc Diaconibus tradidisset , in linea stetit 8c coepit spiculatorem sustinere : cui cinia venisset , jullit suis , ut viginti quinque aureos darent. Linteamina vero & manualia a se alii bus ante eum mittcbantur e postea vero Beatus Cyprianus manu sua oculos sibi texit. Qui cum lacinias manuales ligare sibi non potuisset, sui ianus Presbyter 8c Iulianus Subdiaconus ei ligave runt . Postea tremente carnificis dextra securi percussus spectantibus innumeris celebri Martyrio vitam coronavit. Ejus corpus propter Gentilium curiositatem in proximo positum est: inde per noctem sublatrum cum cereis es scholacibus faces erant ad
253쪽
arcendas noctis tenebras ad areas Macrobii Candidiani Procuratoris , quae sunt in via Mappaliensi juxta piscinas cum voto& triumpho magno deductum est. Post paucos autem dies Galerius Maximus Proconsul decessit. Ita ex Actis Proconsularibus ,
quorum aliqua etiam ex Pontio desumsi . XXI. Sic Beatus Cyprianus vivens ac moriens unus pro
mille illustre testimonium Christo ejusque Religioni reliquit.
Quem summis en comi is merito celebrarunt Patres: inter quos Pacianus Epist. a. ad Sympronianum : priavus, inquit, iucoucordia omulum, in pace communi , in Co efforum grege passus esis er sepe es usus , iteratis perseeutionibus oe multa laceratione vexatus, novissimὸ falutari calice propinatus es. Suis adhortationibus , & praesertim suae exemplo fortitudinis, adeo ardens in collegis suis ac fratribus caeteris Martyrii desiderium inspiravit; ut nil aliud quam pro Christo pati in votis haberent. Testantur Epist. 78. Nemesianus , Dativus , Felix, &Victor, & Epist.79. Lucius, & alii ad metalla damnati, qui ei gratias agentes ajunt:
is vocibus oe quae miniss iu nobis infructa eravi exornasti, ct coπ-frmasti adjustentationem earumdem passovum , quas patieNter ferimus fecuri de praemio est Iesi re de corona Marorii oe de Regno Dei. Hinc ait Maximus Taurinensis homil. a. : Nec immerito tauto cum bonore Θpriani nominis memoria per amplissima μανῶ spatia celebratur , quia per uni.emum orbem ad Armamentum Fidei ειο-
prae ct passo ejus π doctriva profecit. XXII. Duplicem Basilicam sub Cypriani nomine aedifica tam prope Carthaginem fuisse, testis est Victor Vitensis L. i. de Persecutione Vandalica: unam quidem , ubi sanguinem fudit salteram vero, ubi ejus Corpus sepultum est, in loco scilicet, qui Mappalia vocabatur. In priori erat celebris illa Mensa, ad quam toties Augustinus Sermonem ad Populum habuit , de qua
Serm. 3Io. sic loquitur : In eodem loco mensa Deo constructa es ser tamen mensa dicitur opriavi, non quia ibi unquam Θprio u es epulatur, sed quia ibi es immolatus : re quia ipsa immolatious fua paravit have mensam , non in qua pineat sive pascatur, sed io ρμοSacrscium Deo , cui S ipse oblatus est, offeratur . A lteram vero
Basilicam in Decimo sitam & a Vandalis violatam , miro modo fuisse sub Justiniani Imperio restitutam, refert Procopi ut L. a. de Bello Vandalico. Sacrum vero ejus Corpus , quod devastata a Barbaris Africa incultum prorsus jacebat, Caroli Magni Im peratoris Legati ab Aarone Persarum Rege per Africam trans euntes obtinuere: quod Arelate primum , deinde Lugduni depositum, Carolus Calvus Imperator in Mouasterium Compen-
254쪽
VALERIANI PERSECUTro . ' Σ3s dii Compiegne in suo Palatio erectum transferri curavit. Pamelius tamen vult, quod ab ejus Monasterii Abbate S. Martyris ReIiquias Rothnacenses in Belgio acceperint. Is locus situs est inter Tornacum & veteres Nervios, ubi adest Collegiata insignis . Hoc tamen an verum sit, discutere nostrum non . Fructuosi O- Meiorum Marorum .
α x ad nos pervenit, creditur esse S. Fructuosus Tarraconensis Episcopus, qui una cum Augurio 8c Eulogio Diaconibus anno ass. Martyrium passius fuit. De ejus gestis ante Martyrium nihil aliud dicere possumus , nisi quod omnibus dotibus ornatus . erat, Sc omnia ea implebat, quae in Episcopo Sanctus Paulus requirit 3 ac propterea nedum Fidelium sed infidelium etiam amorem sibi conciliaverat, ut in ejus morte apparuit. Visitur adhuc Tarraconae domus, in qua S. Fructuosum habitasse , fert Traditi O. II. Igitur Valeriano & Gallieno Imperatoribus &Aῖ miliano Consulibus, i . Kalend. Februarii idest i 6. Januarii die Dominico , Fructuosus comprehensus fuit anno 239. ut dixi. Domi suae tunc morabatur cum Augurio dc Eulogio Diaconibus, & ecce beneficiarii ci dest Milites veterani dc exempti missi ad domum ejus pervenientes, pedibus seu ut alii virga lictoria ad foras pulsare coeperunt. Audito sonitu Fructuosus statim surgens prodiit foras ad eos in soleis : cui Milites dixerunt: Veni, Praeses te accersit cum Diaconibus tuis. Quibus Fructuosus dixit: Eamus , aut si vultis, calceo me . Cui Milites
dixerunt: Calcea te ad animum tuum . Venientes ergo Fructu Osus 8c Diacones in carcerem recepti sunt. Fructuosus autem certus & gaudens de corona Domini, ad quam vocatus erat , sine cessatione orabat. Fideles interim carceri assistebant refrigeria praebentes , 8c ut illos in mente haberet rogantes, & sequenti die in carcere baptigavit Catechumenum quemdam nomine Rogati anum.
III. Sex diebus in carcere detenti sunt. 3c producti sunt
Ia. Kalend. Februarii id est et x. Januarii feria sexta, ut a Praside audirentur. Statim vero Tmilianus Praeses, Fructuoso Augurio & Eulogio introductis , Fructuoso dixit: Audisti quid Im
255쪽
seratore S praeceperunt ρ Respondit Fructuosus: Ne ἰο quid praeceperunt. Ego Grisianus fum. IEmilianus dixit: Praeceperunt, Deos coli . Tunc Fructuosus: Ego, inquit, uuum Deum co-lυ , qui fecit caelum π terram mare π omvia . .ssimilianus dixit :Scis esse Deos s' Cui Fructuosus : Nescio , respondit. AE milianus vero ait : Scies postea . Fructuosus autem respiciens ad Dominum orare coepit intra se . Tum addidit Amilianus: Qui ergo audiuntur, qui timentur, qui adorantur, si Dii non coluntur, nec Imperatorum c mgies adoratur e Inde ad Augurium conversus, dixit ei: Noli verbis Fructuosi auscultare : Augurius autem : Ego , inquit, Deum omnipotentem colo. Postea ad
Eulogium Armilianus ait: Nunquid & tu Fructuosum colis flcui Eulogius respondit: Ego Fructuosum non colos sed em ipsum colo , quem oe Fructuosus. Post haec Amilianus a Fructuoso petiit : Episcopus es & Fructuoso respondente fum , Amilianus dixit: Fusi. Et jussit eos sua sententia vivo S ardgre. IV. Dum ergo Fructuosus Episcopus cum Diaconibus suis ad amphitheatrum duceretur, universus Populus tam ex Fidelibus quam ex ipsis Ethnicis, qui eum velut communem patrem speciali amore prosequebatur, condolere coepit. Qui tamen ad quantam gloriam pergeret, sciebant, gaudebant potius , quam dolebant. Cumque multi ex fraterna caritate poculum liquore permixtum et o Terrent, ait: Nondum est hora solseudi Jejunii , sextae scilicet seriae, quod in carcere inchoaverat, sperans se illud completurum cum Martyribus & Prophetis in Regno Coelorum. Jamque ad amphitheatrum pervenerat, cum quidam Augustalis nomine unus ex Lectoribus cum fletu eum deprecabatur, ut se excalceari permitteret, sed Beatus Martyr respondit : Missum fac , Ali, ego me excalceo , fortis a gaudens o certus Dominicae promissionis . Qui cum se excalceasset, accessit ad eum Miles Christianus nomine Felix, qui apprehendens deXteram ejus, ut sui memor esset, rogavit. Cui Sanctus Episcopus audientibus omnibus dixit: In mente mea habere necesse est Ecclesam Catholicam ab Oriente usque ad Oceidentem diffusam . Quibus verbis S. Augustinus Serm. a 73. num. a. addit . Tu s vir, ut pro te
orem , uoli recedere ab illa pro qua oro .
V. Jam in porta amphitheatri constitutus proxime coronandus dolentes de sua amissione fratres, his verbis, audientibus etiam beneficiariis , eos consolatus est : yam non deerit vobis Pa-sor , nec deficere poterit caritas oe' repromisso Domini, tam hic ,
quam in futurum . Hoc euim quod cernitis, uuius horae videtur iu-
Armitas . Inde palis ligati tres fuere, & accensus ignis quo com
256쪽
VALERIANI PERSECUTIo . 2 Ihurerentur. Sed quemadmodum Ananias AZarias & Misael niissi in fornacem Babylonicam illaesi in medio ignis ambularunt s sic Fructuosi Augurii & Eulogii corpora flamma non lae
sit, solumque fasciolas quibus manus eorum fuerant alligatae exussit: unde manus jam liberas ad coelum elevanteS, solitae conis suetudinis memores , positis genibus , de resurrectione securi gaudentes Dominum deprecabantur , donec simul animas corporibus exutas ei reddiderunt. VI. ita gloriosi Martyres triumpharunt. Sed eorum triumphi coelestia ligna non defuere s statim enim apertum est Coelum
videntibus Babyla,& Migdonio Christianis de familia Tmiliani Praefecti, qui etiam filiae AE miliani eorum Dominae sigmin1 ostenderunt, nimirum Fructuosum Episcopum cum Diaconibus , adhuc stipitibus quibus ligati fuerant permanentibus , in
Coelum ascendentes coronatos . Cumque AE milianum vocarent
dicentes: Veni & vide quos hodie dat asti, quemadmodum Coelo secundum spem suam restituti su ut: venit IE milianus . sed videre eos diguus non fuit. Nocte autem fratres de amissione sui Pastoris dolentes , ad amphitheatrum cum vino venerunt, quo semiusta corpora perfunderent, unoquoque eorum partem sibi asservandam usurpante . Sed hoc Deo non probari ostendit Fructuosus ipse, qui fratribus apparens monuit, ut quod unus quisque per caritatem de ossibus seu cineribus distraxerat restituerent sine mora , & uno in loco simul recondendum curarent. Fertur etiam ali miliano, qui eos damnarat, Fructuosum cum D la conibus suis ostendisse se, eumque increpasse, nihil illi profuit se, quos frustra exutos a corpore in terra crederet, quos cerneret gloriosos. Haec omnia sumta sunt ex Actis sinceris, quae inter alia recenset P. Ruinari: eademque fuisse ac illa , quae olim in Ecclesia Africana legebantur, apparet ex Sermone modo 273. squem S. Augustinus in eorumdem Sanctorum natali habuit,ia ex Prudentio, qui Hymnum 6. de eisdem texuit. Passi sunt ergo , ut dixi, praefati Martyres apud Tarraco nam celebrem olim Hispaniae citerioris Metropolim in hodierna Catalonia anno ais. feria sexta vigesima prima die Januarii, qua die in veteribus Martyrologiis eorum memoria recolituria praecipue in Romano his verbis: Tarraconae in Hispania Sunctorum Marorum Fructuosi Episcopi, Augurii ct Eulogii Diaeoπο-rum , qui tempore Gallieui primo in carcerem trusi deinde flammis injecti , exusis eluculis, manibus in modum erucis expansis orantes Marorium compleverunt: in quorum die natali Sanctus Θugustivus
fermonem ad Populum habuit. Paulo post S. Fructuosi & Soci Tom. UL H. li rum
257쪽
rum mortem Tarraconensis Civitas poenas luit s imperante enim
Gallieno , a Gallis direpta & devastata fuit. q. VIII. . Luetur , Montanus , Flavianui c. Mart es.
I. T Ispania relicta, in Africam, unde digressi sumus , rever-I 1 tamur ἐ in ea enim sub Valeriani extremis annis atrociGsimam fuisse Persecutionem , praeter ea quae de Beato Cypriano dixi, alia antiqua Monumenta produnt: Paulo post, & forte paucis diebus post S. Cypriani mortem, Solon qui vices Maximi
Proconsulis defuncti tanquam Procurator, donec Roma novus Consul adveniret, Provinciam gubernabat, circa mensem Octobris as8. octo Christianos majori ex parte Ecclesiasticos comprehendi jullit, nimirum Lucium , Montanum, Flavianum, Julianum, Victoricum , Primo lum , Renum, & Donatianum , qui omnes creduntur fuisse S. Cypriani Discipuli ; eum enim n Arrem EI Vcopam Flavianus vocat . Flavianus Diaconus erat sPrimo ius tamen & Donatianus Catechument. Donatianus in carcere baptigatus obiit: Primo ius similiter obiit, non alio tamen Baptismate praeventus quam flaminis, consessione scilicet
Fidei, quam ante aliquot menses ediderat. II. Statim ac capti a custode carceri S intellexerunt, Procuratoris animum esse sequenti die vivos eos comburere. At illi fusis ad Deum precibus, ut eos a tali supplicio liberaret, voti compotes facti sunt: quare Solon animo mutatus in carcerem tenebrosum & valde incommodum eos detrudi mandavit. Interea Reno uno ex illis in somno ostensum est , singulos ex eis produci , quibus prodeuntibus lucerna: singulae praeserebantur, cu-juS autem lucerna non praecelserat nec ipse procedebat. Cumque CX per 'cianus narra it et, omnes qui ibi secum in carcere erant
proce utile, laetati sunt, fidentes se Christum, qui lucerna est pedibus nostris , habere ducem . Cum igitur dies ait ilsisset, subito catenis gravati rapti sunt ad Procuratorem, qui tunc defuncti Proconsulis partes administrabat. Incerti autem Milites, ubi nam
COS audire vellet, catenis oneratos per totum torum circumduxerunt , donec ad secretum e us cubiculum vocatos, & coram eo
Christum libere conseilbs remisit ad carcerem, ubi alia arte constantiam eorum frangere se putans, fame ac siti extrema multis diebus eos lentavit, ademit vel ipsis aegrotantibus aqua denegaretur. Diaconus tamen Flavianus rigide adeo jejunium
258쪽
VALERIANI PERsECUTIo . 2 3servabat, ut nec minimum illud quod expensis Fisci ei ministrahatur acciperet.
III. Presbyter quidam nomine Victor in eodem carcere propter Christum detentus hanc sibi ostensam visionem narravit: Videbam, inquit, puerum vultu decorum & perlucidum hunc carcerem introisse , qui nos deducebat per omnia loca ut exiremuS , egredi tamen non potuimus: & ait mihi: Adhuc modicum
laboratis, quia detinemini s sed confidite, quia ego vobiscum sum : & adjecit: Dic illis quia coronam magis gloriosam habebitis . Quaerenti autem mihi , ubi est paradisus t respondit puer :Extra Mundum est . Ostende ergo illum mihi, ego subjeci: at ille : Ubi ergo erit Fides 8 Cumque ego adhuc infirmus repeterem, dic mihi signum quod eis dicam: dic,ait, illis signum Jacob. Iiac narravit Victor , qui statim post hanc visionem pallus est . IV. Eodem carcere quaedam mulier Christiana nomine Quartillosa detinebatur , cujus & maritus & filius ante triduum passi erant, quos & ipsa paulo post intrepide secuta est. Prius tamen hoc sibi in visione ostensum narravit: Vidi, inquit, filium meum qui passus est venisse huc ad carcerem, qui sedens super labrum aquarum ait: Vidit Deus pressuram vestram . Et post hunc introivit Juvenis mirae magnitudinis portans phialas duas singulis in manibus lacte plenas, & ait: Bono animo estote, memoratus est vestri Deus omnipotens . Et ex phialis, quas serebat dedit omnibus bibere , quae phialae non deficiebant. Et subit Oablatus est lapis, qui fenestram dividit medius s unde senestrae liberam Coeli faciem admiserunt: inde Juvenis positis phialis una ad dexteram, ad sinistram altera, ait: Ecce satiati estis &abundat, & tertia adhuc phiala superveniet vobis s & abiit. V. Cum praecedente die Martyres nihil cibi sumsissent, nec sequenti aliquid quo reficerentur haberent , Lucianus tunc Presbyter, postea Carthaginensis Episcopus, omnia obstantia superans, per Herennium Subdiaconum & Januarium Catechumenum cibos largiter eis ministravit, forte per duas phialas , ut supra, indicatos: quibus captivi Martyres, & praecipue, qui ob Solonis feritatem & aquam nimis frigidam in morbum
inciderent, magnum levamen ab aegritudine reportarunt. Herennius iste idem is ille existimatur, per quem Cyprianus miserat subsidia ad Confessi, res ad metalla damnatos ut Epist. 78.& 8o. Ex eo autem quod in Actis dicitur , Lucianum mi sille
ad Sanctos Martyres alimentum indesiciens, inferunt aliqui, una cum cibis usualibus misiste etiam Sacram Eucharistiam . VI. Accidit interea, ut quaedam mulier a communione
259쪽
Fidelium separata ex improviso ad eorum communionem ob reperet, quam Montanus acriter objurgavit s cumque Julianus eam excusaret, facta est inter illos contentio, adeo ut refriguiste caritas videretur. Ut hanc maculam Montanus elueret, fecit Deus , ut sequenti nocte in somno sibi videretur cum aliis Con- felsoribus in amoenam vastam planitiem pervenisse , ubi obvios
habuere Sanctos Cyprianum Sc Lucium s unum foris ex Martyribus antea coronatis caro omnium alba apparebat & adeo pellucida, ut quidquid intra corpus esset oculis penetraretur. Montanus ergo ad suum cor respiciens in eo quasdam sordes ubdit . I nde expergefactus ut falso putabat occurrenti sibi Luci no dixit: Scis unde istae sordes in corde meoὶ Ahi Video eas
me contraxisse, quia non statim cum Juliano reconciliatus sum. Et statim vere evigilans I ulianum corde complexus est. Hactenus dicta Martyros ipsi in carcere scripserunt. Sequentia monea, te Flaviano ab iis qui praesentes erant memoriae tradita sunt. Vll. Postquam igitur Beati Martyres pluribus usque ad octo mensibus carcerem famem sitim aliaque incommoda pro Christo invicte sustinuerant, ad Judicem cujus nomen tacetur adducti sunt , coram quo Christum omnes consessi sunt, & insuper singuli, quem gradum in Ecclesiastico ministerio obtinerent, e posuerunt s specialiter enim Ecclesiae Ministri quaerebantur ad neccm , ut sape dixi. Porro cum Flavianus palam se cile Diaconum pronuntiasthi, quidam ejus falsi amici, ut ejus vitam
remporalem servarent, conclamare coeperunt, hoc falsum elle ,
R Flavianum in hoc fuisse mentitum. Quare iudex Flaviano
in carcerem remisto, cael cros quatuor Lucium, Montanum,
Iulianum, & Victori cum capitali sententia damnavit s primo tu Senim & Donatianus in carcere mortui suerant, & probabiliterct iam Renus , cum de eo nulla habeatur amplius mentio. VIII. II i ergo quatuor Martyies ad locum supplicii ducebantur : unde cum multitudo tum Fidelium tum Gentilium convenisset, hilares vultu S. Cypriani exemplum imitantes ads milia perferenda omnes adhortabantur. Lucius genio mitis , quamvis gravi pressus infirmitate, paucis eum comitantibus, pr. ccedcbat sollicitus, ne a fundendo pro Christo languine vi morbi impediretur. Non cellabat, ut poterat, eos qui comitabantur alloquis & dicentibus ei fratribus: Memento nostri: Vos, inquit , mei memevtote , tanta erat Martyris humilitas ,
ut de se nec sub ipsa passione praesumeret. Julianus quoque ScVictoricus, instruata diu fratribus pace dc commendatis omnibus Clericis , maxime eis qui famem carceris palli erant, ad pallionis
260쪽
VALERIANI PER SE GUTlo .nis locum cum gaudio & sine pavore venerunt, ubi Martyrii
gloria coronati fuere. IX. Montanus vero corpore & spiritu fortis Martyrio proximus se fortiorem ostendit. Coepit igitur alta voce exclamare :immolat 'Diis , S' non Domino Joli, extermiuabitur : quod
pluries repetiit . Haereticorum quoque superbiam & impiam contumaciam retundens dicebat: Niscite Ialtem ex multitudine e far rum, qua sit vera Ecclesia, dignoscere . Lapsos ad non se stinandum sed ad permanendum in poenitentia hortabatur; caeteros Fideles ad constantiam , Virgines quoque ad tuendam castitatem , caeterOS Omnes ad honore prosequendos Episcopos , & Episcopos ad concordiam admonebat: asserens nihil esse tutius ad Populum in pace & unitate Fidei continendum. Cumque jam Carnificis gladius super caput ejus immineret , manus ad Deum extendens alta voce, audientibus etiam Paganis , rogavit, ut Flavianus qui Populi su stragio remanserat, tertia die sequeretur. Et ut precis suae fidem faceret, sudarium , quo sibi oculos tex rant , in duas partes discidit & jussit alteram reservari, qua te tia die Flaviani oculi ligarentur, ac insuper locum in suo sepulcro relinquit, ut ibi etiam eum socium haberet. Post haec su mittens gladio caput glorioso exitu vitam coronavit. X. Interim Flavianus in carcere manebat, tristis quidem , quod a fratrum societate & gloria sejunctus suillet: sed sese t tum Dei voluntati submittens , quid de se statuisset expectabat. Pia mater ejus, quae ab eo divelli non poterat, de hac dilatione aeque dolebat. At ille eam consolabatur dicens, hanc esse dilationem coronae , non privationem . c umque ad eum fama pervenisset de Montani praedictione, quod tertia die caeteros & ipse foret secuturus, anxius hanc diem expectabat. Venit ergo tertia dies, nec Judex omisit quod praedictum erat implere. Misit ad
carcerem qui eum ad se traherent. Vox ista evulgata accivit omnes tam Fideles quam Ethnicos, quorum pars maxima ejus saluten' per optabat. Ipse autem constantia ac fiducia repletus cum gaudio protestabatur, se nec clamoribus nec blanditiis cessurum, quin socios suos in agone sequeretur 3 Fidelibus coram eo plorantibus annuntian S pacem . Pagani etiam quorum multi ejus condiscipuli fuerant, eum hortabantur cum lacrymis , ut tunc
Diis immolaret , facturus postea quod voluisset. Quibus ille
gratias agens reposuit, multo melius este sibi pro vero Deo mori, quam lapides adorare : vivere nos etiam cum occidimur, &
a mortali ad immortalem vitam transire , si hoc & ipsi facerent, immortalitatis lare participes. XI. VO-