장음표시 사용
301쪽
tertium esse potest. I. 4. I. ust. b. Quanquam siussisse. simpliciter constituatur , usum quoque comprehendat, velut totum suam partem. Ita cape l. ιδ. I. r. cum quo sic non pugnat l. s. g. r. Usufri quemadm. cad. alioqui vocabulo fructus idem quod usus se. significatur, d. l. 4. s. t. Reliqua de usu re habitatione diximus ad tu. ejusd. Rubr. in Parte I.
Ut ergo Autor conciliet d. l. s. ν. I. cum d. l. I . β. I. distinguit inter v nfructunis fructum, se. Sed nescio, annon hae distinctiosis contra mentem Ipiunt in d. LI4. . r. Simplicius dicemus, inpianum velle: Uyunfructum legatum sine u esse non posse nisi collegatario usius relictus P. Unde si lege- ur usus unus dediucto usu, heredem non pratendere posse usum. sed leSatarium cum v fructu etiam habere usum: UDm vero regulariter esse eu=fructu, etiam flii artus non habeat collegatarium, cui usi fructus sit relictus: G nempe hoe ea-su usum rucium esse penes dominum heredem. O . Wissenti ad u. h. t.
de collegerit Thomasius hane distinctionem a me conciliandis hisce legibus adhibitam esse, ne-Fio, nee enim hete eamposui, ue in Parte I. n. t. a pr. tibi textus illi conciliantur, disserentiamfructusti fructus diserte rejeci. Mea responsio es heleiuiolata is ibi explicita, non verat responsionem Thomasi cum illa eo ungi.
Igitur ratio reddenda, unde sam disinctionem collegerim. Nam, cum sutor ipse fateatur, hic suam responsionem esse involutam aliis locis explicitam, volui eam distinctionem ex verbis ante cedentibus conjicere: Cum vero in verbis antecedentibus deprehenderem, unum versiculum ita incisere: Potest enim fructus ita constitui dic. in Dbsequente vero hae verba tradi . Quanquam si usus-sruetus simpliciter constituatur octa inde putari, Autorem disinguere volasse inter fructum suo ructumPoterit etiam pro me ulterius adduci, quod Autor obscuritatem responsionis nondum plene sustulerit. Allegatur quidem ubivis l. q. I. I.
usust. quemadm. caveat. tanquam textus obsaus ;Ejus haec sunt verba: Sed si usus sine fructu legatus erit, adempta fiuctus ea sa, satisdari jubet Praetor. hoc merito, ut de solo usu. non etiam de usu stuma caveatur. Hunc textum etiam respexi in scholio meo. Sed eum fam Autor prodocet ad paritem Lpraelectionum b. t. ibi plane alius textus lauisquam obstans proponitur, ubi nempe inpianus d eat : Fructum sine usu obtingere posse. in vero hoc dictum inpiani non reZeritur in d. i. s. s. I. quam
vii s ibi fle citetur, sed insatim subsequente g. χΕrso, inquit, etsi fructus sine usu obtigerit.mpulatio locum habebit. Et tamen Avior hic arbitratur . responsionem meam cum sua conjungi Iosse. Ouod ego facile ferre queo. Ti T. IX.
Ususructuarius quemadmodum CaVeat.
I. Remissio ad partem I. An Heres, qui promi t. tes amentos exacte pariturum, exigere possit
cautionem in testamento remissam. II. D erentia inter usu ructum legatum s Mei-eommissum ad vitam. III. Reliqui easis, quibus haec Cautio cessat. Α Ntequam exerceatur Ussisse. cautio praestanis da est, qua non praestita, nec seu fhiis percipere. vel nomina seu fhiarius exigere potest, I. I. C. de Um . LL ut inposs. leg. quod proinde herestantisper faciet, arg. d. l. 7. Si tamen fructuariussit in possessione, quamdiu non petitur cautio, fiuctus retinebit, aV. G. E. I. r. g. I. ut in possieg. Repetantur quae dia. Part. I. adiit. de usust. n. aa. T seqq. Nam etiam huic Rubri eae sitisfactum ad tit. Inst. de Usufr. n. s. Nisi quod casus,
quibus cessat haec Cautio, non sunt enumerati. Testatorem eam remittere non posse. Heredem
posse, jam di quin est illic. Quaesitum aliquando; an heres, qui proiniserat, se omnibus Testamenti
articulis exacte pariturum, exigere posset cautio nem , quae remissa suerat in Testamento. Quod magis existimo licere; quia generalia verba non videntur extendi posse ad ea, quae legibus adversa sunt. Disputatum ea de re apud Curiam Supremam in causa partium antea nominatarum R. B. cum fie. eontra A. R. ct renussa quidem in Cautio Fruchrariae; non propter il Iam promissionem, sed quia potestas erat data seu fhuariae. bona per causam necessitatis diminuendi; quae verba naturam ususseuictus tollere, &fideicommissiam efficere , diximus ad tit. l. Res acta d. I9. Iun. I68o. Et tamen quia Fidei commissarius tenetur et jam ad Cautionem praestandam, naturae fidei-
302쪽
eommissi convenientem, non potest hac causa negare descriptionem rerum ipti ad vitam relictarum, ut usus sert. α judicatum refert Nauta
noster in ea a IV. q. cum Soc. contra Catharinam Andrea, viduam Gerarda Buma. 24. Mart. los. Convenienter ei, quod Sandius reseret lib. s. tu.I.
a. Hoc Ioco fieri potest , ut incidat alicui rogare, quid intersit, utrum quis habeat bona jure usi fructus. an fidei commissi, cum onere post mortem restituendi' Responsio in. haec interesse. I. De fideicommisso potest deduci Quarta Trebellii, de usu fructuariis bonis nihil. II. Potest ei remitti consectio inventarii re Cautio, voluntate Testatoris, secus ac in usustu-ctu. III. Pendente Conditione Fideicominis si, potest alienare bona, valetque alienatio, si conditio non existat. IV. Non tam sacile amittitur & finitur Fideicommisitim. quam usus&uctus. Hae sunt Positiones, quas partim habuimus, partim habebimus in doctrina de Fideicommissis. quibus ideo probaudis heic non imis
3. Reliqui casus, quibus cessat haec Cautio, sunt: I. Si Ususfructus alicui pure,& proprietas
ejusdem rei ex die legata sit; quia tum certum est, proprietatem ad eum vel ejus heredem perventuram, l. s. g. a. h. t. Nempe, si dies certus sit; Nam dies incernis facit conditionem, antequam, si heres moriatur. deficit legatum, ις. s. 4. D. ouani dies leg. red. II. Fiscus non solet sa-6Sdare. l. I. I. II. D. ut legatse .caus proinde nec, si usu sfructus ei competat; quia semper locuples est aut intelligitur. III. Pater habens usum- fructum ' in bonis liberorum adventitiis, non tenetur necessitate cavendi, satis per hypothecam in bonis ejus constitutam videtur esse cautum, Luit. I.Sin autem C. de bon. qua lib. IV. Recte rein fertur huc casus; si quis omnia bona sua donaverit, retento sibi usu fructu, Tum donatarius ab illo cautionem exigere posse non videtur, ara. La3. de R. I. Scholan. exam. ad h. t. Reliqua habuimus ad aerit. IV. de Us r. n. s. Testator reo mittit cautionem; Aut si exigatur, instituit uxorem ex semisse. Valere institutionem, respondi M. Septembr. ἔθo.
I. Continuatio, is methodus libri VIII. eum observatiuncula addefinitionem Servitutis. II. Servientem non teneri ad resciendum, ni ex pacto speciali. demonstratur. III. IV. Eum, qui fleobligatus est ad reficiendum, posse tamen rem, F velit, derelinquere. V. Ex promissione ad
reficiendum non nasci Servitutem, sed obli arionem personalem. VI. An voluptaris causa Servitus consitui possit, determinatur. VII. Valere tamen eiusmodi conventionet jure obligationis, non ut Semittites. VIII. An dominus proprietatis, consentiente usi uctario. Servitutem imponere possit, ubi de lectione l. Is in fin. h. t. IX. Pus sensu dies vel conditio. Servituri ad cinegatur. X. Item, an disicrimen Causarum EI modorum acquirendi semitutem, moribus hodiernis adhuc frequentetur.
LIber octavus, qui est de SERVITUTIBUS. seri; carptim selectisque rebus, ct tamen orati
eodem modo se nobis tractandum, quo ne conjuncta quod pene dissicilius est, quam uni- praecedens de Usu huctu absolutus est. Os versam e fundamentis educere materiam, quae
' Sie nostro quoque jure maritu et usu ructuarius honorum uxoris, non tenetur cavere, teste Coler. d. a1 . 'li' ν π ra CarpZOV. M C. M. def. p. m. c. ae viduam quoque,ratione dotalitii, ad cautionem p standam non regulariter obstringi, rectius defendunt Rauchb. I. ω. Io. n. t. tibi prae d. Simon Utrie. Pistor. ad Irarim. 'i' obfr. ins Berlich. P. a. Conec so. n. v. Schilter. am G. I. u. 33 sq. Henet. δε Dre Glabrii, ea s.f. φ. p. a s. sq. Richter. de dotalitia ι,. ar. licet dissent. Harim. Pist. I. r. Carpae. P. a. c.
303쪽
so uno contextu plenaque manu in parte priore deducta , non patitur, ex instituto nostro, repetitas
Lectiones. Methodus in hoc libro hujusmodi est, Definitio Servitutis,& modi,qitibus constituitur, in titulo I. Divisio, singularumque specierum tractatio, in Tit. II. U III. Qualitates specierum communes in Tit. I V. Tum Actio de Servitutibus in Tit. V. Denique modi, quibus usus fructus finitur, in Tit. VI. ordine satis, ut apparet, idoneo. Est autem haec Inscriptio
de Servitutibus, non argumento tantum, dari titulos generales; sed etiam . quod Servitus ex
cellenter de Praediali, cum & alia sit per natis, accipiatur, ut a Iustiniano in I. p. his. de Legatis, oc alibi passina. Definitionem Servitutis po-1uimus hane, Di jus rei alienae impositum, quo
Dominus in commodum alterivr aliquid pati in
Isto, vel non facere, cogitur. ALTER lUS. personae aut rei. Persea; quod ad usumfructum caeterasque personales Servitutes attinet;
Rei, quod a Praediates: quarum respectu Thomalio suum scholium, quod est seeundum ad tit. Inst. de Servit. concessimus; quod alioqui respectu definitae Servitutis in genere, nihil erat necesse; cum haec manifesto se ad personae vel rei utilitatem reserat.
Vide. quaesupra adreisus regponsiones sutoris me imus. Id saltem hic norandum, quod, ut novae additiones os endunt. s i a positiones, ista scholia non tam addiderimus eum iu sinem, quasi communem doctrinam. quodservitus in genere dieatur de utilitate rei spersona ,pro alversitate sibyecti dominantis 2ferre noluerimus. sed quia
saltem voluerimus monstrare, voluptatem is commercium non eis excludenda ab utilitate personae. z. In eadem definitione sunt aliae qualitates duae, e quibus aliquid observationis colligendum superest. Prima, quod servitutis non ea natura
est, ut aliquid faciat quis, sed ut aliquid patiatur,
aut non jaciat, ut docet Pomponius in I. N. g. r. h. t. Unde colligendum videtur, eum, qui debet servitutein, non teneri ad reficieudum, si dominus rei servientis, quod ad suum usum attinet,
resectione stipersedere possit & velit: quod homines in usu populari praxeos nostrae secus interpretantur : sic enim sere existimant; si quis ius habeat euudi agendi per soluin, aut per pontem alienum, servientem ab eo cogi posse, ut eum pontem, vel id sol tun resciat, quo dominans ire dc agere possit: quod ex ratione juris civilis non
videtur esse verum, non tantum argumento. sed
etiam per expressos textus iu d. l. N. g. . juncta Lessa. D.Si Servit. vinae e Servit. vrb.qua de re, quia pertinet ad usum quotidianum, paulo diligentius agendum. Cius in ae L 11. g. r.de Natura servitutum ipsariim agens in genere. eas ad faciendum institui non posse docet veluti ut viridaria' quis tollat, aut amoeniorem prospectum praestet; S d tamen haec verba,pati, non facere, ad impensas quoque pertinere, tradit Ulpianus in Lo . I. r. D. Si Servit. viis Quaeritur ibi de servitute oneris serendi, uter parietem, in quo vicinus habet jus oneriis serendi. reficere debeat: Paulus in I. v. de Serv. urb. ideo servientem ad reficiendum teneri
scribit, quia in lege aedilim, id est in pactione de
Servitute scriptum erat ita; Paries oneri ferundo, ut i nune es, Da,se, quibus verbis satis aperte fi-fnificatum erat, parietem in perpetuum esse deisere in eo statu, ut onus impositum sustinere posset. idque eum, qui id in se receperat, ita promisisse videri. Ulpianus autores in dIKL 2.noude suisse, qui servitutein oneris serendi ita non posse imponi statuerent, ut serviens reficere, hoc est ut aliquisfacere cogeretur. Addit Ulpianus; Nam in omnibus servitutibus refectis ait eum pertinet. qui miservitutem adserit. non ad eum, cujus res servit. Haec est regula generalis, ad regendam
liti ius suaestionis praxin. Subjungit tamen Ulpianus; Evaluisse Serviisententiam inproposita spe cicut pusit quir defendere 1 bi epe, cogere afversarium, reficere parietem, ad onera a Iustinenda.Est igitur exceptio Regulae; Si serviens se
directe vel per consequentiam obligaverit ad reficiendum. tenebitur; non obstante, quod Servitus in saciendo consistere nequeat: utilitas enim& ei vilitas neootii sacit ut servitus non quidem in faciendo consisteret, verum aliquid rei non sua natura, sed ex pactione speciali reciperet. Est igitur regula, Servientem ad resciendum non reneri.
Idque ita obtinere, memini in propria causa. eum vicini Domus ineae angiportum ad eam Pertinentem, per quem ipsis iter erat. vetustate labefaetum refici peterent. Cum ipse eo non ute rer, respondi: quando mihi causa reficiendi non esset, me passurum. ut illi reficerent, ii vellent.Tudices. an is . cui servitus competit, angiportum pontemve Servientis, qui dominium ejus habet, reparabit)Respondeo, non cogitur; Sed, inquam.
an dominus etiam cogitur rem suam. sine causa
sui usus. reficere 3 Certe si promiserit; Si nihil
quam servitutem promiterit. tenetur ad patienis
304쪽
dum, vel non iaciendum, praetereaque nihil, ut diatum.
3. Quid autem si domus, in qua vicinus habet servitutem oneris serendi, aetate vitiove in eum statum veniat, ut Dominus eum derelinque re, quam oneri serundo parem praestare malit, an
hoc ei liberum erit 3 Ex d. l. s diceret aliquis, non liberari, in . Si ea res, quaeservit, ut tuum onus ferret, perisset, alia in laev=n ejus dari de . beat. Ita Paulus. Sed Ulpianus inae l. 6. I. a. desinit in sententia Labeonis, qui licere dominorem derelinquere statuebat; hac ratione reddita. quod servitutem non aebeat homo, sed res; sal
tem homo non aliter, quam per consequentiam
rei. ct quatenus rem habeat, est Obligatus. Λcita Paulus cum Ulpiano conciliari potest; Tene. tur ad alium parietem praestandum, nisi totam domum derelinquere malit. Hoc igitur tenendum in universutia: Qui simpliciter debet tervitutem eundi agendi per suum landum, non
tenetur ad saciendum, v. c. tenetur ut sol utra
sit idoneum, per quod iter actusque praestetur: non ad clivos aut gradus faciundos, si aliter iri nequeat; led ad patiendum, quo dominans faciat gradus aut clivos, dum ne quid ultra, quam uod necesse est ad itineris causam, demoliatur,ao. g. ι. J. de Servit. praed. rust. proinde nec omnino ad resciendum, nisi in illa specie servitutis oneris serendi, d. l. 1. g. r. aut ubi similis verborum formula similem inserat consequentiam. 4. Atqui nihil tale est in l. a. f. .F. de aqua saqu.pluv. are. & tamen ibi sic habetur. Plane si fossam jurefactam avt eujus memoria non extat, agi recumpssse aquae pluviae,ut re Bar. Connanustio. q. Comment. C. 7. g. s. pro REFICIAS
putat legendum REFICIATUR; A ursius,sine
manu huic loco sippiendum esse quod deest. ex eadem Ia.I. t.ut illivdReficias alternative accipianu .Reficias vel refici patiaris.Sic enim est ind.I. I. Ut aut ipse Iurgaret,aut te pateretur in pristinum flatum eam reaigere. Idque eo facilius admittendum, quod alter ille g. r. adeo concise descriptiis est, ut sine collatione g.r. non possit intelligi. Nec enim agitur ibi de Servitute, sed de tali casu, quo
aliquis Iosiam veterem habebat,quam non purgabat: se fiebat, ut ex restagnatione ejus aqua fundo nostro noceret. Potest aquae pluviae arcendae cum inferiore vicino agi,ut aut ip1e fossam purget, a lime purgare patiatur. Posterius ut repeteret. videtur neglexisse, at tamen intellexiste Jurisconsultus, in d. g. 7. Praeter quod, ut dictum, de sur-vitute ibi plane non agitur; sed de eo, quod sa-ciendum sit, ubi ex alterius agro damnum vicinis infligitur. s. Si quis igitur Servitutem, cujus praecipuum
onus in Deiendo consistat, aequili verit, dicendum est, eam non esse servitutem. Quid igitur,nullumne habebit et sectum ejusmodi Conventios Habebit; erit Contractus, ac ita valebit, cum hoc e Diactu, ut actio detur adversus promittentem re ejus heredem, non advertus tertiuii sicut e servitute datur. Intelligo id argutum nimis atque ab usu alienum quibusdam videri; sed mihi non ubdetur haec esse inanis subtilitas,uerum exacta proprietatis rerum oblematio: siquidem τα facere manifesto qualitas vel potius actio personalis est, qualis in rem, quam debere servitutem vidimus, nequaquam convenire potest: Ideoque hujusmodi Conventio servitutem nullo modo producere potes L Nec ejus rei soliditas ab usu hodierno aliena est. Detur exemplum, quod ex facto tractatum ineinini.Erant vicini Primus & Secundus. quorum antecessores, domini prioreς, ante LX annos contractum iniverant; quo Primi Ante cetar impetraverat, ut canalem tibi ponere liceret inter iliam& secundi domum, hac lege ut ipse eum suo sun ptu reficeret & sustentaret. Chirographum erat scriptum .rnno MDCVI. Ex hoe jam modo agebatur a Secundo, ut primus cana Iem reficeret. Hic opponebat prit1criptioncm. quae judicata est non habere locum, quoniam canalis adhuc in eodem statu supererat, nec ullum contrariae quasi- possessionis initium, quod ad praescriptionem requiritur,l. a. de Proc. do. n. institutum fuerat. Verum tamen quia contractus ille, quo promiserat se canalem stillentaturuin, non faciebat servitutem, sed obligationem duntaxat personalem producebat, per ea, quae diximus, hinc adversus Primum , qui non fuerat heres Contrahentis, agi non poterat. Et si in illo casu, haec etiam ratio accedebat, quod Primus docebat, ante hac reparationem communi quidem suinptu fictam fuisse:Prinum est absolutus, etsi non omnium eadem ratione Dominoriun, in causa Hise Georgii, contra
Annium Gellii Lollem, XXV. Sept. tuo. 6. Hic est effectus regulae, quod servitutem
non homo debeat, sed res. Nec minus tamen ve -mna est, quod Thomasius inschol. adposit. Inst. deservit. relatum Parte priore lib. a. tu.I. n. .mia net, servitutes quoque praediales non homini δε-
eri, sed reis quando satis constat, respectu ejus,
305쪽
eui debetur servitus, eam dici Realem atque perisonalem, Praedialemque vocari ideo, quod prae dio debetur. Ex utraque ratione conjuneta, sposteriorem ille solam heic applicat, probavimus aliam nasci positionem; qi. od Servitus voluptatis eausa non possit constitui: quam vel bo attigimus, hele pressius considerandam: Intelliguntur autem tales servitutes, de quibus cum nihil rei inhaereat ad voluptatem se tantum reserunt. Paulus in I. I. h. t. pr. Ut pomum decerpere liceat,
T ut spatiari s ut caenarepo mus Adde, ut pila
ludere, choreas agere liceat,&similia. Iem tus
imponi non potes: quia actus isti a natura servitutis alienissimi sunt; siquidem ejusmodi usus.
Rei nullo modo convenire possunt; nec, ut ei debeantur, cum res omnis voluptatis aetionisque personalis fit incapax; nec etiam, ut res talia de-deat, cum non habeant uniformem aequabilemque usuin, sed a cujusque variabili inclinatione pendeant, ut quod alius magni facit, alius irridendum putaret: quod non ita est in veris &necessariis usibus, qui etsi ad persbnam quoque1pectent. quarum causa omne jus comparatum est, i. a. in pr. de Stat. hom. Omnibus tamen hominibus conveniunt, & sic cum praedio durant. Non videtur hoc igitur esse jus summum, quod usu ac interpretatione Iurisconsultorum iit abolitum re contrario aequitatis modo receptum, ut alii volunt; siquidem internae servitutum naturae, populariter etiam consideratae adversatur,ut Praedio Rei, voluptuaria facultas cum effectu δc exer- eitii aptitudine debeatur.Sed movetur lex I. g. II.
tuti in Interdicto illius Rubricae, non modo contineri aquam ad agrum irrigandum pertinentem sed omnem. etiam eam, quae ad quemvis usum σcommodum nos rum. Hactenus nihil de usu voluptuario. Sed in LI.pr. scribit Pomponius, hoc jure nos uti, ut eriam non ad irrigandum, sed pecoris causa veIamoenitatis aqua duci possis. Exuli -
mavi semper, amoenitatem a voluptate discernendam esse; quia voluptas est animi affectio, sed amoenitas est praedii qualitas. Aquae ductus si causam habeat perpetuam, ut in servitute requiri infra intelligemus, Rei praealoque semper adest,
aequabilemque pnaebet uium. Ideoque talis aqua landum vere facit meliorem,quicunque fundum possideat aut vendere velit,cx civilem recipit aestimationem: quae omnia secus se habent in actibus hominum voluptuariis. quae in cujusque patris familias imaginatione mentis . nec alibi, fedein habent, ut est spatiari. coenare,porn m decerpere per ἀπραξίαν & animi gratia. Nam quo minus aliquid oneris praedio realiter imponatur, ut justi ni immittendi, cui dominans aliquid ad amoenitatem, a qua voluptas abesse non potest, i inponat.nihil obstare potest,quomodo planus ita LX. r. Sinerv. vinae servitutem tigni immittendia in gnoscit in hunc usum, ut super ea tigna porticum ambulatoriam facere juperque eum parietem colu mnas structiles imponere liceat. quae tectum portia cur ambulatoriasustineant. Sic igitur habendum 3 Servitus inhaerens praedio di illud corporaliter adficiens,ut aqilaeductus, tigni immittendi, oneris serendi, non potest non esse vera servitus, etsi sorte causam servituti magis dederit voluptas Patrisfainitias. quam utilitas: consideratur ut est in se, non pro intentione dominantis ς quo sensu diximus etiam in Part. I. loco citato, servitutem imponi posse, qua non sit utilis, videlicet. quae sua natura & in genere quidem sit utilis, non tamen utilis sit hic & nunc. Verum servitus, quae nihil lando inhaerens imponit, sed tu mera patientia facti personalis consistit, ut haec ad voluptatem absque civili utilitate dirigatur, ejusque modi voluptuaria facultas, sit jus praeditim adfici. ens, ct actionem adversus quemlibet possetareni producens, merito abs re dc incivile judicatum
est; nec adeo subtilitati juris, sed proprietati servitutis naturali popularique id adscribendum est. 7. Si quando tamen partes ita constituere velint, ut vicino liceat in alterius fundo spatiari, coenare, ludere, quo minus illa conventio valeat, nihil obstat; ut conventio scilicet. minime sicut Servitus. Ideo qui constituit hoc jus; tenetur ad patientiam; Tertius possessor edi inde non convenitur; idque generaliter verum est, quoties n. que jus aliquod naturae servitutis minus conveniens, in speciem servitutis stabilitur. ut servitutes proprie tunc esse desinant, juxta quam Ulpianus docet in L U. inpu. D. commum Prad.
me modo desinere servitutem esse realem concer
Golane de inure est servitutem,nego ed erit personalirier d. L q. de S. R. stula aut servituterrealessunt peries nobiliores inde Joi voce servi. tutis simpliciter posita intelliguὴt realem. Ethoe decepit etiam Tribonianum, ut l. 8. in hoc titulo collocaret.
Nullam causam esse norandi hac parte Triboniani,
306쪽
niani, videbimus adiit. seqv. ubi hoc genus plura
go ibi etiam excipiemus. Interim repetantur suustrandis eoormandi hujus Scholii gratia, nova addit Iouo ad rapit. tu. de Servitutibus. 3. Satis prolixe de prima tituli parte. Quod ad alteram attinet, quae est de modis constituendi Servitutem, de hac egimus in Parte priore tit. de Servit. ubi caulas a modis constituendi servi. tutein distinximus. In utrisque requiritur jus dominii;qui non eli dominus non potest servitutem rei imponere, ne proprietarius quidem, nisi qua fructuarii conditio non sit deterior, ut si concedat vicino servitutein altius non tollendi, quia fructuarius hoc nullo modo facere potest, lis da Uy. r. Quid, si fructuarius consentiat, an tunc clominus proprietatis non potest indistinete servitutein imponere praedio 3 Ratio plane postulat, ut id tum liceat, renunciante juri suo fructuario. Sed reclamat textus in L in in M. d. t. de Uufr. Proprietatis dominui, ne quidem consentientUructuarioservitutem imponere potest.Quid hoc3quid vetat,dominum dc Duelitari uin consenistientes uti pleno jure dominii 3 MORNACIUS
ad d. l. N. GIsafluctura huc illuc. Bariolus omnino praetermim. ualiιs paucula quaedam,sed Bariolis lentium longe melius s tutius. Sed Petrus Dales usputavit adeo abundum esse, quod in hoc textu legitur, ut diceret, se repoquisse injuo volumine, it quIdem, Pro, ne quidem. Harusci licet est consuetudo,quae infinitas lectionuin varietates peperit in antiquis libris. Verum substitutio του s quidem pro ne quidem, non bene descendit ad litera in ejusdem dc sequentis textus, ut legenti apparet. Comanus In lib. q. Comm. e. I. n.I. cum modica emendatione, pro ne legit, ne
hoc sensu, nec quidem consentiente frumiario, id est et istu iurarius non consentiat. Quid, si nihil plane anulemus hoc sensu 3 Dominus proprietatisservitutem imponere potes .haec positio, Nequidem consentiente fructuario, ampliatio est, ut nee opus fit fructuarii consensi; si modo ejus conditio non flat deterior, ut ait d. l. stquens rL Ita melius. si fieri potest, quam prone, substituere duplicem negationem. Ut sacit, optimo quidem
sensu. Busius adit. ια η9. Porro de usucapione, ac praescriptione se vitulum. adhuc aliquid dicendum erit ad tu. Comm. Pras. Praeterea constat, servitutes ipso jure non recipere diem aut conditionem. sed per exceptionem duntaxat, L q. h. De caulis remotis hoc intelligi non potest: quia pacta& stipulationes indillinete diem conditioneinque recupere notissimum est, nec de patientia usus, quoniam i ita terminos habiles temporis aut couditionis aperte respuit.
positis sa lucem accipiet, si eipraemittatur lectio Cap. r. lib. 4. Digrest. Scilice os conventionem. Nam de parientia sine praecedente convenistione, quaprascriptio m parit, agit posit. seqv. Nec de testamentis. quia legata omnigenas adjectiones recipiunt, tot. tu. st . de C. es D. nec stetis esse in servitutibus, probat LI. de Ferv. leg. ubi quidem non valere servitus sub conditione legata dicitur, sed ob aliam causem, quae si abesset, valuisset servitus. Denique non potest hoc accipi de praescriptione servitutum; quia nee illa terminos habiles continet. Unde reliquum est, ut hoc lautum de Cessione, quae in jure iit, usiim M. beat; haec enim es hae his Legitimus,quae non recipit diem vel conditionem, L 7. G R.Jde qua plenius L l. . e. 7. Ideoque non est necesse, cuin Bais ehouio ad tit. Inst. deservit. dicamus, conventione nuda, cui soli prohibitio diei vel conditionis conveniat,servitutem hic constitui qua de re dixi. mus ad lib. 4. Duros cap. 7. Jure civ. igitur pactum venditoris de 1ervitute, non obligabat emptorem ad patiendam servituteira, nisi venditor cessis mem vel patientiam praestitisset.
Ergo in servitutibus qua negativa vocantur,rig.altius non tollendi semper defure civili ex breue thes Auroris, cesso ad constitutionem earua nerit necessaria, cum in iis nulla patientia possis A. eum habere, in non facto scilicet consistentibus,
quod tamen an cum s. q. Ita. de Serv. conveniat, disquirere nolo. Adjiee, sis, expliearionem Gottii eb Gerh. Titii in dV. de Sersitute faciendi I. ra. prolatam. cis,inquit aenistissimus JCtus, an struentia in ani eo tenutat ἰ non absolute impeduri proprietarium eum consenseu UU- 2 rii fersitutem imponere, sed ex hypothesi, si scit Uufiuctuaru jus integr- adHumque manere debeat; nam Me posito eant adactionem regulorueν iis sit friuinis impositio , quae adeo Falere nequit. Juvat, nis faIlor, hane explicationem limitatio, in L 1 . de in ructu addita: nisi qua deterior fructuarii eonditio non fiat, veluti si talem servitutem vicino concesserit,jus sibi non esse altius tollere, cum emm talis hersum os seu 2ω--iι non miseat ne eontraiuctione constitvi potest.
307쪽
In d. g. 4. agitur de causis consituendi, non de modis acquirendi de quibus heleolis loquimur. N. ADDIT. Mirum egugium. Scio quidem, Dd. in exponendo d. g. 4. eoque cum aliis textibus conciliando,illa distinctione inter constitutionem s acquisit ionem servitutis uti. Ouam bene, hie non disquiro. Suffit, quod ea d Luctione adbibita sutor non possit est Iere o ectionem nostram. De modis acquirendi, ait, heu solis loquimur. Videlicet oblitus est, quoIpaulo ante intextu, ubi de Bachovis loquitur, eique contradicit, diserte adhibuerit Docem constitui. Inde s ego tu Scholi ubjecto bae voce u bym. afronte ergo Autor jam negabit, sibi non esse sermonem de consitutione PSed moribus hodiernis, quia celliones raro in usu sunt, ita sere obtinet, ut si plene de Servitute
convenerit, fine di usu jurix expresso, tunc valeat servitus; maxime ii traditio instrumenti aliave externa demoni ratio accedat: Λutores vid. apud Dat phen. Tu. de Servit. g. q.
Patieutia tamen. tanquam alter modus cons
ruendi servitutum a Frmativarum, videtur esse nec farius, s adeo ea, quae sutor hie disserit, tantum procedent de servitutibur negativis.
Non Uenit in mentem uobis negare,patientiam usis hodieque esse modum acquirendi servitutem, nihilo magis quam praescriptionem esse talem con flat.Servitutes negativas quae dicuntur a Thom a-μ,per c onem in Dre f. isse acquisitas, arbitramur. Et cum cessio fuerit communis omnibus fiervitutibus, adpositivas aqiιι pertinet observatio de die es conditione, quam adprivativas, quae in noufaciendo con pluui. Verum quod ultims Deo de is hodierno dixi, servitutes nunesta conventione acquiri; de negativis accipiendum esse, facile concesserim: In caeteris patientiam usus G pr.esieriptionem adhue vigere, Omnino statuendum est, ad quam rem sequentia pertinent.
N. ADDIT. Ergo pax bis inter nos es. Nisi quoi petatur, quod est in quaestione. dum Autor hie repetit seruntutes uegativas demum per e onem fuisse acquisitas.Negamus horas urgemus de negativis d s. q. Praeprimis eum constitutio ibi non opponatur m do acquirendi, uI patet exemplo testamerui, cujuσibi At mentio. Io.Discrimen,quod veteres habent inter causa R& modos acquirendi servitates, video quosdam hodie se interpretari, qualsi usum amplius non habeat, adeo ut paela, quibus domini promittunt jura servitutum vicinis, no o modo paciscent Sobligent, sed etiam contra quoslibet possestar valeant. Viae Carptaifinori pari. a. Cons. 4r. dcf. ι . Cum tamen jure Caesareo nihil certius fit. quam jus in Re nuda. conventione non constitui. ut probavimus lib. η. Digress cap. 7. Proinde ut ad dominium requiritur actus traditionis, sine quo personalis Conventio non nisicit tertium, ita nec servitus ultra paciscentes ex tenditur. nisi prae ter Paetturi conventum patientia usus, Cessio ita jure, aut alias praescriptio accedat . ut diximus
ad tit. Inisi de Iervit. posit. 23. I titos. Si servit
Vinae Pacta, contracius non tribuere acti nem adversus eum, qui IIoII pactus est, vel noa contraxit. notimini juris esti N. Feert. Pet. I. s. C. de O. T s. Unde & in II. C. de Servir. ita deismum servitutes ad emptores transire dicuntur,s eapraecesserint quae servitutes constituunt; ast ni daplacita tuera inter eontrahentes debent, adjicitur. Carpetovius pacta conventa, quibus servitutes Promittuntur, vult in dubio esse pacta in Rem, idciue probat ex L R. F. de Probat. l. G. Cde contrah. T commit. sipui. ubi id ita seriptum est. Quod ut ei concedamus, inde tamen mini me sequitur, earum vim ad alios posse res, qui nec contraxerunt, nec heredes contrahentium fuere, produci; cum textus nihil aliud habeant. quam pacta in dubio non ad personas contrahentium solas, sed eorum quoque heredes pertinere. Denique, pacta in Rem non eo sensu personalibus opponuntur. quod rem assiciant ubicunque sit, aut contra quemvis rei possessorem valeant; sed quia non spectant unam certanaque Perso nam, Verum ad heredes quoque &fid ejus res,
at tamen nunquam ultra vim conventionis, Ut . di
ximus ad tit. Τ. de paci.posit. S. ρ. sto Contentisimus igitur α hae parte jure civili, quod rechasblidaqtie ratione nititur, nec adversatur institu tis nostris, excepto eo, quod de Cessione in J ure modo observatum est Tt T. II. & III.
De Servitutibus Urbanorum & Rusticorum Praediorum.
I. Expositio Rubricae remisve II. Serditutes praediales posse quidem scri personales, verum runc non manere servitutes, probatur, es ab obiectis vindieatur. III. Ius tamen ellusmodi lcris in
308쪽
DE SERvITUTIBUS URBANORUM ET RUSTICORUM pRPEDIORUM seue
personale restamento consiturum, efficacius esse, quam per eontractum. IV. Rusticassem Citates posse quidem fieri urbanas in hypothes, non vice versa. urbanas fieri rusticas. V. Seroitutem luminum, esse fur habendi fenestram in alieno, vel communi pariete. VI. Vindieatur lectio communis l. 4O. de S. V. RadPersius ci ci m ; sprobatur, Quemque parierca reto, tu eopsse habere fenes m. VII. Ouid Fhoc per errorem a Dieino Precario sit petitum. VIII. Fenes ram in pariete proprio, a tempore immemorial ositam, a vieino obseurari posse ; an etiam, si jus talem fenestram habendi sit concessum' IX. Notata D. Nisi Ieribachii su enetia contraria. X. De Protectis sius mundiis. XI. Iur Cloacae, Ruvidu-nii se. XII. De Sterquilinio. XIII. Servitutes rvsicae obiter exposita.
SEquitur divisio servitutum in Rusticas ct Ur
banas, quarum descriptiones habuimus in Parte priore ad tit. de Servitut. n. a. eqq. luistelligi Servitutes Praediales, initio rit. Praecei cupatum est, quas icilicet praedium debet P dio, sive Res Rei. Doctores volunt esse tertium genus, quando persona serviat Rei, quo reserunt sieciem L ψ . D. de manum. tesam. s l. l. y. a. de C. N D. ad quam respondet D. Wissenbaclitus ad tit. Ins. de Servit. Praedia th. 4. nec est necesse, plures heic loci statuere species servitutum. 2. Dignius quaesitu est, Λn servitutes praediales ita possint fieri personales, ut maneant servitutes, paria iitque actionem Consessoriam. Etenim personales fieri posse, cum hoc essectu, ut personae soli debeantur, nec ad heredes aut tertium praedii posse rem transeant, non dubitatur,si Testator aut contrahentes usum & jus earum ad certas personas restrinxerint, L 4. in . sLpen. de Servit. RU. Isa. de Usu . Hoc inquam constat , facta servitutum Praedia liuin ita posse Onstitui, ut certis personis debeantur. Sed quis dam faciunt inde servitutes per2nales; pro qua sententia fuit Hugolinus Glossator,aliique laudati Suthoitio in disp.f. tb. N. Nos in Posit. I. ad h. t. ita scripsimus; aliquando reales servitutes possunt fieri personales ex accidenti, si persona. cui debeantur, expressa sit; quanquam vix es,
Sedeur non 8 Sane d. l. pen. de S. R. potius est pro sententia contraria. In l. 6. vero de serv. leg. dicitur tantum, quod ejusmodi siemitus non Atrealis is ad heredet transeat. Nisidicere veli perinsonat servitur Ialtem esse Uumfructum EF r liquas in Institutionibus 9 Pandectarum libro I.
expositas; ubi tamen urgebo, non infrequens esse Imperat stri,quandoque rerum pecus sitem nobiliores, recensere, non negarit tamen lyreiebus reliquis, quod exemplo quasi- contractuum s qua delictorum se. facile intelligitur. RESPONSI Aeo eruulsea entiar I. Quia servitutes personales a Juris auctoribus sunt proditae in lib. 7.Usus fructus, Usus, Operae, & Habitatio a quibus facta praedialium servitutum aliena sunt. II. Quia si quid juris Praedio, quod servitus non
sit, imponatur, id valet ut Conventio, vel ut Legatum, aut fidei conunissum, non jure servitutis ;Textus in l. s. in . D. Comm. Praed. l. a. D. ann.leg. I ult. de contrah. e uet. quae debent addi legi pen. de S R. π L es de Servit. Di in ae Zo . aaductis. Aiunt illi. sicut praeter ordinarios Contractus & deliciorum nomina, dantur species adis fines, quae vocantur quasi-contractus & quasi-maleficia, denique contractus in nominati, sic etiam cum servitutibus esse comparatum. Sed hoc probari deberet; nec enim a Iuris conditoribus idem in Servitutibus, quod in Contractibus & delictis.
introductum esse videmus. Tu vide omnino Cu-jacium in lib. 24. observat. cap. aa. ubi species d. I. U. l. a. Tl. uti. I. ula. subducit di ad hanc quae. stionem applicat.
N. ADDIT Regero ad I sint proditae quidem personater
servitute requentiores snobilissima in lib. I. non exclusis tamen aliis, qua per varias easque in Lias pactiones de novo introduci possunt. Ad II. Concedo rem, nego applicatimem. Nam hie in quaestione est. annon id, quod imponatur praedio tservitur. Ad III. Non percepit mentem nostram. Cum mentionem feci quasicontractiιum s quam
rilietorum, id volui, Io os in titulis o quas-contraetibus es quasi- delictis recensere necies frequentiores nobiliores, Non excludere tamen auas. Conc infra notata adiit. de condict. ex lege. Quod vero Autor hic insat, a nobis probari debere, quod idem hic sit constitutum inservitiat biιι, in eo misset incia disputantium. Nos non argumentamur a parisa damus insantiam ad
Uus responsionem Primam s axioma, quod inde vult exstruere, cujus sit conclusios Non esse alia O O a servi.
309쪽
so 6 LIB. VIII. TIT. II. ct III.
servitutes personales, quam quarum meminerint
Eodem rcfertur L ψ. g. ult. de Alim. legat. de qua nonnihil diximus ad tit. Inst. de Servitur. Heie addimus. Responsionem eorum, quid. I. ult. ita legunt; Personae tamen ejus. qui vicinus non est, inutiliter relinquitur, esse talem, quam res & necessitas exigit, ut ait Vinnius ad s. a. Inst.
deservit. Quid enim hoc est, quod vulgo legitur: Nam s hausus aquae, utpecoris ad aquam appulsus, es crvitus peryonae. Tu pone sis, punctum post voeabulum Servitus: nec quidem haec est emendatio; quia puncta di commata in Archetypo Florentiae nulla, vel rarissima extant. Si maxime fieri possit, ut aquae haustus personae debeatur, universa tamen ordine dici non posset. eam esse Servitutem personae ut vulgata metat; cum notissima proprietate sese ad praedia reserat. & aquae haullus, inquam. ct pecoris ad aquam appulsus,l. 2o. g. I. de Serv. Pr.Rust. adde Wissen-
. Hoc interim tenendum, effractus servituti adime jus esse, quod personae alicui resamento
relictum est, quam per modum contractus acqui-lit uini Nam quae jure contractus valent. ea rem
non adficiunt, sed perlonas contrahentium re injus eorum succedenti uin obligant, d. I. U. in prised quae testamento constituuntur, ea non modo actionem personalem, sed etiam in rem producunt, ut constat ex doctrina Legatorum, s. a. Ins.
de Legat. Unde ex Ulpiano in cf.pr. de Servit. Rust. cum in L praeced. species servitutis realis ad certam per nam restrictae commemorata fuisset, subjicitur,eiusmodi jus personae in testimento constitutum vindicariposse, scilicet adversus tertium posse mirem, quod ae tali jure per Conventionem stabilito nusquam traditur. Tantum est de hoc quaesito & ad Seholium D. Thomasii. 4. Paulo diversa ratio est, in oppositione servi.
tutuin Ui ba narii in & Rusticarum, quae cum utra
que sit praedialis & rem ad sciat, Rustici autem αUrbani qualitates aliquando inter se commutentur, nihil obstat, quo minus aliqua Servitus, in rusticarum habita numero, ad urbanas reseraturct aedificio debeatur, ut factum videmus de itinere & actu in Lao. g. r. deservit. urb. de aquae ductu in L ι .f. . de Public. in rem aet. rursus de itinere in L 7. s. r. l. 14. .. Comm. Prad. neque
in textibus illis nec in Juri, ratione quicquam est, quod illus tum vere servitutes urbanas, scilicet in hypothes, non in reuere, faciat. Nusquam tamen urbanas servitutes posse rustieas fieri legimus , non quod juris obstet ratio, sed natura servitutum urbanarum ejusmodi est, ut agris praediisque rusticis deberi nequeant; quomodo enim jus tigni immittendi, oneris ferendi, altius non tollendi, luminibus non ossiciendi, similesque deberi possent locis planis, aut domibus non habentibus alias aedes contiguas. quae sunt rustica praedia 3 Haec igitur ratio disparitatis est, quod servitutes urbanae tu superficie hoc est in Minciis. consistunt; rusticae in solo. l. I. de Servit. s. l. Ins. Mi ct rustica praedia sunt agri ac aedificia sparsa per agros, ut deinOnstratum est ad Ins. tu.
deservit. n. a. ubi responsum quoque ad i. a. h. t.
ubi Neratius, Rusticorum praesorumservitutes ait esse, licere altius tollere T incere Praetorio
vicini, vel cloacam habere per vicini domum vel Praetorium. Praetoria satis constat, esse domos ampliores in agris. maxime ad voluptatem, L IOLda V. S. quae Lustica vocat Neratius a loco, ind. l. a. secus ac in L ss fit; quamvis etiam rustica sint, quando a caeteris aedificiis separata sunt, t. q. s. l. inquis. ω .pisn. tac. Denique,
tunc illis non conveniunt urbanae servitutes, ut
altius non tollendi similesque deinonstratae. Λtqui diversum a praedictis indicat Paulus in I. ια
Comm. Prad. aedificia quoque fundisqfundi
aedificiis eadem conditione serviunt. Ergo reci proca debet esse commutatio servitutum urbanarum & rusticarisin. Res,ondebimus, iuris rationem non Obstare, quo minus id ita se habeat: Sed res non fert, ut servitutes, quae urbanae dicuntur, rusticis praediis debeantur. At rusticae, ut iter, aetus, via, aquae duc ius, ct reliquae, possunt
ab aedificiis deberi agris, & a fundis iterum aedificiis. l. 14. d. r. Comm. Praed. Ac ita vere dicitur, aedifieia servire fundis, & sundos aedificiis, non tamen respectu servitutum, quae urbanae in suo
re. Debebat in hoc rit. sequi singularum enuis meratio servitutum, nisi illa jam occupata esset in Parte priore. Habuimus ibi servitutem Oneris serendi,Tiani inimittendi Si illicidii recipiendi, aut non, pluminis recipiendi aut avertendi. vel non, Altius tollendi, Luminibus ossiciendi, vel non, quibus adjecimus explicationem Servitutis Luminum & Prospe stus. Luminum esse, quando quis in parietem non suum, sive communem, potest senestram ponere S. alter id pati cogitur; id euim nec in conununem parietem
310쪽
DE sERvITUTIBUS URBANORUM ET RUSTICORUM &e. 8or
sne servitute licet, L o. de S. VP. Lumen in hoc usu Caius I. a. Inst. vocat fenesram, bene
ad hunc sensum, scut lumina tales senestrae apud Ciceronem a. ad Att. ep. I. Ut aliquis aperto pariete suo proprio senestram in eo collocet, etsi e fenestra in vicini aream despicere possit, non est opus servitute; nihil enim vetat, quominus id jure naturalis libertatis permissum videatur,
per t. s. h. t. s l. I. M.f. D. Si servit. Dinae Id etiam probat, ct ab Objectionibus vindicat D. Wis.senbach. ad h. t. n. lo.
6. Verum dissentit magnus Auctor Cula eius
I. I. Observ. C. It. Vult atque prolithi tum essi parietem proprium aperire senestrae accipiendae,
quam alienum aut communem. Rationem ejus
ex vetere philosopho nihil interesse. pedes an oculos in alienum inferas, ut nimis philosophicam minimeque forensem, bene removet D. Wissen-baeh. Sed Cuiacius tam levi argumento non
veretur mutare Lectionem Florentinam, ut in ael. o. pro Communi, legatur, circo. Quam, etsi rarus Criseos, emendationem probat Mornacius in Comment. addi. Sed quae necessitas mutandi
saeram Lectionem Florentini libri ' Res non ju, bet ; nam de proprio pariete facere quod libet. licet, si non tangas aIienum; de oculis. qui per
senetiram parietis nostri in alienum solum conjiciantur, nugatorium est; illos enim passim vertere jus est . quo pedes non est. Sed Constantinus Harmen apulus lib. a. epit. ita legit. e jusque verso in basilicos relata est: o uή α- δίκαρνοωταγωγῶν Θυειδων, ἡ δυναται τυφλον τριχον ανοιγειν ποιειν θυρίδας. qui non habet justamruum, non potest circum pariatem aperire σfenes rasfacere. E Graecis, maxime b. silicis, multa juri illustrando erui posse certum est; ut
tamen ad lectionem Florentinam valeant mutandam . non sussicit auctoritas versionis; necessitas juris rationum requiritur; quae hic non modo deis est . sed in contrarium tendit. Graecos non κατα πιδας vertere, sed παραμα ιν ut plurimum, suique tem oris usuin alit opiniones aliquando legibus in serre, constat abunde, sicut de Theophili versione probatum est alias. Multa deservitutibus nova inque Justiniani iure incognita, habet Harmenopulus in lib. 2. προχ. inter quaenum. o. πιο Θυρων ἀνοιγμένων A ri φλω τοι χω, de fenestris tu caeco pariete tigerris, ubi distin huit inter θυρίδας φ rαγωγει 6c παζακwππικάς , inter fenestras lumen haurienter cy e quibus reclinari queat corpus, quarum illas non nisi trium& dimidii, has viginti cubitorum distantia ab ad.
versis aedibus . facere liceat, quod tamen nec ita convenit cum doctrina ae l. 4o. Loca sensu inepta, vel juris rationi contraria, e Gracis emendare pulchrum est : De integris sibique bene
constantibus, non est quod laboremus.7. Teneamus igitur, quemque suum parietem aperire senestraeque locum facere posse, modo non sit παρακ-τικη , vel rejectitia supra solum alienum. Sed vicinus eadem libertate contra illam senestram aedificare . vel tignum suo commoω & arbitratu, si nulla servitute prohibeatur, lappCnere potest, arg. G. E. idque fiein usu hominum quotidiano servatur. Etsi nec desunt vulgo, qui secus opinentur. & a vicinis hanc licentiam aperiendi parietem suum contra ipsorum aream petunt. idque se precario habere profitentur. Consultus. an qui talem ediderat consessionem, jubente altero. senestram auferracogeretur : Respondi, si hoc specialiter non promisisset, ad hoc eum non posse compelli; uia concessio precarii tantum ad jus conce-entis pertineret; non tribueret, quod rosans jam haberet: Ergo post revocationem
recarii, licere vicino contra senestram aedificare vel tabulam ponere; cui juri per precarii concessionem renunciasse videretur. Quod etiam in eo, qui domum durante Precario emerat, obtinet, per L S. I. a. de Precar. Fuit emptor, qui ex tali Precario conventus, & condemnatus ad tollendam fenestram, dein suum venditorem convenerat ad praestandum id quod interest. Repulsus est, etiam in causa appellationis, a Curia; simulque observatum, si appellasset a Prima sententia , qua jussus erat senestram tollere,otuisse non repelli ob rationem praedictam. ed cum per illud Precarium nulla servitus impolita fuisset, contra venditorem ea causa non competebat .ictio, in ea a L. Sapaei contra MN. ante ferias O. S. ισ7s. Quin si obligatus
esset ad tollendam ad nutum vicini senestram, alibi aperto pariete, qilo minus aliam senestram poneret, non prohiberi potuisse existimo; quia nulla servitus domui aut parieti erat impolita, nec contrae iis ultra id , quod specialiter comprehendit, produci potest.
8 Consultus sum S alias e contrario. an is, qui vicino concesserat, ut ei senestram in suo pariete, ct in concedentis aream despee bn em crat. locare liceret. ipse vel ejus heres contra illam se-