Ignatii Rossii Commentationes Laertianae

151쪽

hoc est, Δοκον vero Xenophanes intelligit, τm δοκησιν et τnν δοξαν.

f. XXXI.

De Diogene ad Antisthenem Ingresso narratiuneula explanatur I in qua rura Tora pro inia Ποτε legendum ostenditur .

Puto, ad idem tempus esse referenda Diogenis verba ad Antisthenem , in τι χρεια φιλου; ac, quae deinde narrantur, Meno τε παρ' αιτον ξιφιλον sχων etc. Manca enim historia videretur, si verbis, Eφη , μητι χρεια φιλου, terminaretur. Quare pro και ποτε , legas velim κοιι υτε, tum isto modo haec interpreteris: Monuus est modi

ba Antisthenes et quo tempore Diogenes ad

152쪽

DIO G. LAERTII

steum Bemen, Urum rogavit, sumquid amico indigeret intraverat autem tune eum puto ne Diogenes: quum is , quis me laboribus eri. piet ξ His, inquit Diogener, pugionem ostendens etc. Sic. etiam Iulianus Orat. 6. ex eo. que Suilas rem narrant, ut illa Eφη μητι χρεια φιλου, a caeteris Metc. neutiquam separanda esse intelligamus. Nam ajunt: Αρρω ci ντι Αντισθενει μιουρραν και δυσαναληππιον αρρω Πιαν ὁ ΔιογενἈφιδιον επιδέδωκεν ειπων , ει φιλου χρη ιsυπουργιας etc. Corrigendi igitur Laertii interpretes, qui vulgatam lectionem sequuti, ita efferunt, Aliquando vem introeras rueeiam habens.

f. XXXII.

t AD IECT. XX. LIB. VI. IN DIOGENE.

De oraculo , quod Diogeni redditum est. LaertII Ἀ-cus exponitur; idemque ab D. Casaubono , Gasp. Batatbio, Aegid. Menagis eorruptus, viridieatur. Κuhni ae Laertii Interpretes reprehensi.

153쪽

ris, εκων ε εγλΘῆ φοβnλις. Hic Iocus non bene perceptus viris doctissimis, qui ad Laertium commentati

sunt. Nam vitiosum putant, quum tamen omnino sanus ac valde facilis videatur. Is. Casau bonus sic emendat, Α λλω - πυν- Θανεσθαι , ει ταυτα πραξει, αλτερ αναπεμΘεται το πολιτικον νομιουάα συνεις ) του δε συγχωρησαντος , M κερμα etc. Barthius Advers. lib. 42. cap. I s. sic , Του δε συγχωρησαντος το πολιτικον νομισμα μολυνειν , τερμα etc. Menagius vero ita, Του δε συγχωροσαντος , το πολιτικον νομι σμα συνεις , το κερμα etc. Vel potius, To Πυθικον υ μισμα ου 'εις, το κερμα etc. Accipe jam . ut eundem locum ego distinguam, ac, ne

una quidem litterula dempta vel addita, nullo negotio exponam: Του δὲ συγχωρη-.

154쪽

DI G. LAERTII

κερνια κινελευσας etc. id est ,- Apolli. ne) sibi civium instituta eoneedente , is hoe non intelligens, quum pecuniam adulterasset etc. Scilicet quunt Diogenes publicam memsam haberet, atque ei quidam suasissent. ut pecuniam adulteraret, Apollinem consu. luit, quid sibi faciendum evet; quo respon. dente his verbis , quae, ut alios mittam, Iulianus orat. s. ad vers. Cynic. memoriae prodidit, Παρα χαραξον υ νομισι , Diogenes ου συms, hoc non intestigens, videli cet, quid vellet Apollo, monetam falsavit. Nam, quum το νομισμiat, tum pecu niam, tum etiam Iegem, insiitutum, opinio nem demonstret, Diogenes de pecunia a cepit, de qua interrogaverat; Apollo autem alterum significare voluit; quo eum ad phi. Iosophiam hortabatur, cujus ope civium in. stituta ac communes opiniones corrigeret, reique publicae novam veluti formam imprimeret . Quare secl. 7 I. Τοιαστα διελε- Ero και ποιων εφαινετο Diogenes ) οντως

leges apud Menagium . Sed,

155쪽

Sed, ut ad superiora me reseram, Toπολιτικον νομισμα omnes sesellit: esse enim putarunt elotum vel publicam monetam , quum Laertius instituta re . designare velit; itaque κεν τι, quod est nummul, opponit, si loci vis ac sententia percipimtur. Το πολιτικον porro Apollo non dixerat : tum enim Diogenes non esset nominis ambiguitate deceptus, ac facile admodum oraculi mentem fuisset adsequutus, sed ad. ditum id ab Laertio est declarandi caussa,

cujus csset generis To νωλισμια, de quo oraculum responderat. Nimirum, rogante Diogene, ει παρα χαραξει , phoebo autem per ea verba Παρα χαραξον To νομιισμα , nullo

modo το νομισμα . quod est nummus seu το κερμα, verum To νομισμα το πολιτων

παραχαξαι Diogeni concedente, ille ου συ- νει , Putavit το κερμα dicere , idque falsavit : ex quo in exiliuin est actus. Porro το νειρμα exhibent Stephanianae editiones , Romana vero ac Basileensis ToNPAR . Errant autem profecto , qui istas sequuntur; atque ita Iegentes, ου συνεις ro

156쪽

DI G. LAERTII

τεμυια, id interp etantur cum Aldobrandino, Finem non intelligens , aut cum Io. Κuhnio, Non intelligenr, quo tenderet oraculum. Τερμια enim est sere idem ac 'temhnus apud Latinos, nec denotare unquam so. let propositum aut caussam, propter quam aliquid fit L aut dicitur. Jam, ut Ambrosium praetermittam , qui prave locum ita reddidii, Pod quum sibi permissum esset, eventum rei non intelligens de eivili mone. ta aer adulterasse; saris ridicule Mei bomus Ου συνεις το κεμ . explicavit, Civilem monetam , cujus valorem non intelligeret.

f. XXXIII.

AD IECT. XXIII. LIB. vI. IN DIOGENE .

De Diogene statuis nIνibus conspereas amplexante rubi Σ.-των pro Συν-- subjicitur .

157쪽

Desiderius Heraldus apud Menagium, pro συνασκων legit ex ingenio σωμασκων , quod mi uiuae placet. Menagius retinet crinναχχων , ut editum est. Mihi autem muruto verisimilius videtur, Laertium scripsisse συνακροωνο quod et aliis, qui rem diligentius expenderint, visum iri confido . Erit enim sententia hujusmodi: Ac aertate quidem in arena ferventi volutabatur et hieme vcro statuas nivibus conspersas , toto corpo re inhaerens , complectebatur.

f. XXXIIII.

AD SE . LXXlI. LIB. UI. IN DIOGENE.

H. Stephanus pro πεισασp legit ex in genio πεισθεισp. No. vero Tον παντα Ty

158쪽

n Io G. LAERTII

πMrs, pro Toν λαισαντα τpis, Omnino scribcndum judicamus. Suifragauir L Dertii editio princeps , τp πασp habens re apse . Praeterea in Zenone lib. 7. Sec t. III. eadem Diogenis sententia traditur his ve his, Τον εντυχοντα τp εντυχουσs, hoc est, Gemlibet qualibet uti, quae certe ab ista, Τον ποοντα, Tp παο p , nihil differt. Placet locum ex Zenone describere. Aρεσκει δ' αυ- τοιs Stoicis κυ κρινας ειναι τοις γυναι-

De morte Diogenis. Nυσταλοι in locum Nυκταλ sub stituendum videri. Suidas castigatur.

159쪽

Nineταλos exponitur ab Suida, unde Favorinus descripsit, noctis amans . En ejus Verba, quae Menagius quoque ad hunc loe

ταλος hoc exprimit, quod est νυκτα φιλειν, et praeterea est inepta Sententia, Non eum dormire ruspicati sunt; nec enim erat noctis amans. Mendum igitur νυκτα os videtur: pro quo simillimum nomen ego Substituo, νυνταλος nimirum, hoc est dormitator, quod in hunc locum perbelle cadit. Is autem lat,

ne redditus, erit hujusmodi: Ad quem quum

fumiliares, ut solebam, venissent, operium enderunt; nec vero eum dormire suspicati sunt ; nou enim is dormitator aliquis , τι SνυςMos , ac Iomuiculosus erat, Euocirca , operto pallio, eum exanimem reperiunt. He Sychius νυςὐων interpretatur νηλον : et in Etymologo habemus νυς αλογεξοντιον , quod

160쪽

Suidam porro non est mirum ν--λos in Laertio reperisse : pleraeque enim ejus mendae Suidae superant aetatem; quippe quum eaedem sere apud Suidam, Laertium compilantem occurrant. Repertum vero pla. ne novum ac inusitatum vocabulum, ut potuit, explicavit, idque ad rem apposite ab que accomodate , ut sibi visus est; nihil prorsus de vera lectione, ut erat destitutus acumine ingenii ac judicandi sollertia, suspicatus .

f. XXXVI.

Cratetis in vestitu ne eligentia. Reieeta Euhnii emendatio quaedam . Pro subditur Ammmmmo et cujus verbi via et uotio indicatur.