장음표시 사용
101쪽
runt Mor 33a, observare licet in ea Lege, qua viduae, quam ducere recusat defuncti mariti frater, ipsius calceum exuere jubetur. Eam Legem enim L XX. in- '
-..ui. θώ. Eodem modo Talmudici in hoc negotio vocem ad usurpant, quod totus liber Iavam moth, de jure levi ratus, manifeste docet, & quicunque de ista materia scripserunt. Confirmat Uulgatus, qui aliquando quidem calceamentum, saepe tamen vertit. caligam. Caligam vero, militare calceamentum, uti jam nemo ignorat, ex fandaliorum, vel solearum, genere fuisse, satis ostendit caligarum serma, quam ex antiquis monumentis, & marmoribus, viri doctissimi dederunt. Formam caligae sub lucernae specie insignis Philo phus Fortunius Licetus jamdudum tis. s. eXhibuit. Eandem expressam . ex ingenti columna marmorea Trajano Imperatori erecta, quae Romae
edita est cum explicatione Almonsi Ciacconi, deditis, Julius Nigronus, qui ex arcu Constantini, unde Io-isisseisia sephus Castalio caligam expresserat, eandem delinea- 'i'. tam quoque repraesentavit. Figuram caligae sub lu-M cernae specie, & qualis cernitur in columna Trajani, λως 3. & arcu Constantini, hic apposui cum caliga, si sine η'', clavis spectetur, optime exhibeat figuram solearum, quas Hebraei gestarunt. Cum caliga sit ex solearum, sive sandaliorum genere, unde in Glosis nis ... σανδαλια caligae, & Hieronymus, Depositis, inquit, calceamentis, quae septuaginta , id
102쪽
M CALCEIs HEBRAEORuM. LIB.I. CAP. VI.
est, caligas voeant, & Uetus interpres Flu ealeas
vertat, uti & σωδ a caligas reddit, videre est eum putasse Hebraeum isa non nisi soleam notare quale Act. xu. Calceamenti genus noverat esse caligam. UI. Id ipsum confirmari vehementer videtur ex eo Veterum more, quo peregre advenientibus, & mensae accubituris, pedes lavabant. Apud Hebraeos L et eum
103쪽
eum morem vigu-- isse, ut hospitibus fipedes lavarent, idque primum esset laospitalitatis offici
um,antequam mensae . accumbercnt,
multa ostendunt Sacri codicis loca. Jam Λbrahami aevo hoc in usu fuisse, vel ex eo discimus, quod tribus viris, qui ad eum diverteis bant, statim dixit, , D': Na rip isma Sumeis: tur jam parum aquae, a te pedest
vestros, quod idem. Lothus fecit. Sed, & Christi temporibus eum morem usi
. . Ostendit, quo Si me oni hujus ossicii neglectum exprobrat moe πό λος. vΠ -Αquam periiss meis novi dedisti. Mo-- . ris hujus originem ego non aliunde quam ex soleis arcesserem Hebraeorum. Scilicet, cum soleis uterentur pristi Hebraei, quae plantam pedis solummodo regerent, cum resiqua pars nuda esset & teretibus habenis juncta, fieri vix potuit, quin pulvere atque Iuto macularentur pedes, quos lavare primum ossicium fuit.
104쪽
' DE CALCEIS HEBRAEORUM LIB. I. CAP. vl. fuit. Hebraeis enim id contingebat, quod apud Λ
ticos iis evenit, qui utebantur calceamentorum genere quod 3-ποδα vocabant, quia pedes pulvere inquinabantur. Suidas enim iis M sc exponit: -νος- ς δενο-- ἡ ποδε ι κορε : 8c Clemens es
si non peregre proficiscimur, atque etiam non ferre possumus nudis steribus incedere blautis aut phoecasiis utendum. Ε -- ea vocarunt Attici, quod inquinent, ut mihi videtur, pulvere pedes. Hinc non mirum eum morem invaluisse, ut hospitibus peregre advenientibus, & mensae accubituris, aquam praeberent ad lavandos pedes. VII. Sed huic sententiae, quae Hebracos Eleas gestac se vult, non levia opponi possunt arsumenta, quibus- adstrui videtur etiam calceos cavos fuisse in usu. Nihil moror rationes eorum, qui duplex calceamenti genus usitatum fuisse observant, quoniam ii, qui a Gi-heonitis ad Joiam .crant missi, secum sumpsisse di- IV. ix. cuntur mi N ealceos veteres is ma- euissos, quod de calceis cavis interpretantur, cum maculae in soleis non appareant. Superius enim os cndi sat copiose vocem significare quod dive sis solorum frustis suppactum est, quomodo Gracci
& Uulgatus: calceamenta peranliqua, quae, ad indicium vetustatis, pittaciis confuta erant. Unde, cum calcei Gibeonitarum ex diversis solorum
frustis dicantur suppacti, nihil concludi pro calceis cavis, sed quidem pro soleis potest. Quod Graeci in-
105쪽
86 ANΤΟNII BYNAE Itellexisse videntur per suum , quod
verbum τοῦ πέλματ . h. e. a Blea est ductum. Illud majoris momenti est, quod ipse adstruxi superius, apud Hebrreos in v su D isse calceos rubros, sue coccineos, quibus ἐκ magnates, & puellae delicatiores urebantur. Unde concludi posse videtur, non soleas fuisse istud calccamenti genus, sed Calceos cavos, qui pedem torum operirent, cum simplex solea frustra colore tincta fuisset, quae pedibus supposita vix habet quod inspectantium oculos incurrat. VIII. Hoc argumentum, quantumvis speciosum, minime tamen nostram destruit opinionem. Viri
maximi Danielis Heinsii pulchra est observatio, qua. - . Nonnum castigat, qui pro eo quod Johannes dixit,
7 4.: ου ἐγω ουκ εἰ- ωξim lia λυσω ν- juae ego non sum dignus ut solvam corrigium calceamenti. habet.
Cujus summi pedis non sum dignin sisere solummodo
corrigiam divini calcei, admota humana manu. Culpat Nonnum o m v, qui ἄκρον πόδα dixit, quod ad plantam aut extremitatem digitorum' veteres referresblent. Sed non cogitabat, inquit, de corrigia, seu calceorum Ninculo, hic agi, multa minuN, etiam Pudaeos tibiatim calceasse. Unde se Docti mus TemtulDanus Mosi caligam attribuit, qui , Speculatoriamm'rosissimam pedibus absolvit, terrae sanctae insiste re incipiens, caligam nimirum militarem. tauam in crure lorum, seu corrigia, ambibat: quae ab ambiendo
106쪽
DE CALCEIS HEBRAEORUM LIB. I. CAP. VI. 87at Hebraeis, ita ab hoc ipso, σφωρω me, dicra Heluis nistis. Observat vir maximus tibiatim calceasse δε--eos , quia habenae teretes, sive corrigiae, eousque extendebantur, ut crus lorum ambiret. Hoc utique verissimum est. Apud veteres ea calceamentorum genera, quae sandalia erant, si ve soleae, & corrigiis pedi alligabantur, licet lora ad talos tantum aliquam do pertingerent, tamen ad crus saepe pervenerunt. Cothurnos, qui soleae fuerunt, vinclis ad crus
pertingentibus religatos fuisse, ex Sidonio optime docuit vir politissimus Alberius Rubenius. Verba Sidonii sunt.
Perpetuo sat planta solo, sed fascio primos
Sistitur ad digitos, retinacula bina cothurnisi Ilittit in aduersum sinero de fornice polirix,
Auae stringant crepidas a'concurrentibus ansis Vinclorum pandas nectant per crura catenai. Campagos etiam, militare calceamentum ducum atqι
imperatorum, postea ab iisdem etiam in pace usurpatum, licet ex genere solearum, sive crepidarum, essent, & ideo a calceo cavo urbano distincti, ad crus L .habenas illas, & retinacula extendisse, jam dudum tam monuerunt viri maximi. Videri possunt quae Isaacus j - Caseu bonus,Claudius Salmasius, Benediistus Balduinus, Galli. Alberius Ruben ius, &Octavius Ferrarius de cam pago disputarunt. Scilicet campagus crepida fuit, sive solea, Case. e. habenis pedi innexa, quae crus contingebant, reticulato opere decussatim implexae. Caligae quoque militum R. HM. Romanorum, quas sandalia, sive soleas, fuisse ex anti- 'quis monumentis atque marmoribus superius ostendi, sis iata crus sive tibiam usque ascendebant, ut ClaudiuS φ- Diuiti by GO le
107쪽
MM.tie. Salmasius & Λlberius Rubenius docuerunt. Negst quidem Octavius Ferrarius, & caligas manipulares usque ad tibiam retinacula extendisse, non ita certum'. -- esse pronunciat. Sed, quamvis omnes calisae ad me- ' diam usque tibiam retinacula non extendissent, nega- ri tamen nequit, caligas etiam ad crus ascendisse. id videre est in nummis Hadriani, & Commodi, in quibus caligae ad medium crus ascendunt, quos hic ain
108쪽
DE CALCEIs HEBRAEORUM LlB. I. CAP. VI. M posui. Hoc ipsum ostendit campagus, quem
Julius Capitolinus cum caliga confundit. Nam, Iul. m. uti optime notavit Alberius Rubemus, haud mul 'M tum diversi erant a caligis campagi. Atque ut mουν. eindicam quid mihi visum sit perquam verisimile, i. με- in eo discrimen campagorum a caligis statuerem, i I. quod campagi reticulato opere decusatim imis c p. s. plexis habenis ad crus pertingerent, caligae vero crus contingerent non reticulatim implexis habenis, scd uti videmus in arcu Constantini. Hoc discrimen mihi indicare videtur Gallicnus apud Trebellium: Caligas gemmatas, inquit, annexuit, cum campagos reticulos appellaret. Etenim Trebellius hac ra-λ
tione dcbet intelligi, quod Gallienus caligas inquit, , a Ploco compagorum, quae quidem, ut compagi, ad G Me. medium crus perveniebant, sed non opere reticulato, 'unde, ut a gregariis militum caligis distinguerentur, eas gemmis anneXuit. Nam quod FerrariuS hic op- ν, ἡ ponit, caligas vulgares non multum ultra pedes habe- locis
nas produxisse: nam A ad suram uJque, ct tibiatim, ut 5 almasius putat, O 'fae reticulum fuissent, ut
campagus, nasio su Agura inter utrumque discrimine, nihil omnino est. Etenim, uti ipse mox adjungit: si caligae vulgaris retinacula etiam in crure cernaniatur , non fuisse tamen decussatim O reticulatim implexa necesse es. Ita sane fuit. Caliga & campagus habenas suas ad medium crus extendebant, sed cam- pagus decussatim & reticulatim, caliga non item, sed eo modo quo caliga visitur in arcu Constantini. So. Ieae quoque, licet earum habenae pedem saepe non excesserint, tamen aliquando ad crus ipsum eas extenderunt. Videre id est in nummis Domitiani, M. Aurelii, & Plautillae, quos Ferrarius exhibuit, in quia14 bus
109쪽
so ANTONII BYNAEI, bus corrigiae, quibus soleae nudo pedi nectuntur, ad
suram usque perveniunt. Uti VetereS ea calceamen-' ita, quae sandalia erant, sive soleae, corrigiis pedi alligabant, quae ad crus ascendebant, . ita Hebraei tibiatim calcearunt. Id intellexiste videtur Vulgatus . interpres, qui Tu, & σπι δάλια , . caligas vertit, quas . in crure lorum, seu corrigiam ambiis c constat. Atque id aliis Orientis populis usitatum quoque fuisse, ex Virgilio videre est, apud quem Venus ait:
336. Mos sirginibus Tyriis gestare pharetram, Purpureoque alte suras vincire cothurno. Hac ratione apparet quomodo Qicae Hebraeorum tingi colore potuerint. Etenim uti cothurni punicei, vel purpurei, coloris fuerunt apud Tyrias virgines, . quo colore, fallem inferiori aevo, ctiam fuisse Imperatorios campagos certum est, dc soleac rubrae, un- Pers. t. de illud Persit,
-Soled puer objurgabere rubra, . ita & Eleae Hebraeorum rubri vel coccinei coloris -. esse potuerunt. Nam uti calcei cavi, vel nigri, vel mullei dicebantur, ab eo colore, quo corium, quod pedem tegebat, tinctum erat, ita & Qleae, vel rubrae, vel coccineae dicebantur, 1 corrigiis, sive habenis, quibus pedi alligabantur, aeque quae ad crus medium perveniebant. Quod ipsum etiam verum fuit, licet vel ad talos pertingerent
IX. Sed, quod palmarium est, in Evangelica historia tanquam a sandaliis distincta, viri