Antiquitates Hebraicae vindicatae ...

191쪽

266 ANTONII BYNAE 3

manti . Vetustis temporibus, & etiam nostris, apud multas nationes piaculum habitum est, & grande nefas, templorum pavimenta Calceato pede calcasse. Usurpatum fuisse morem hunc a variis gentibus, ut calceos suos exuerent, cum fana ingrederentur, Justinus Martyr narrat. A Graecis Id saepius factum πω . ex Callimacho, & Valerio Flacco, discimus. Apud 2 ' Cretenses, qui Dianam religiossime venerabantur

μι. ias. AEdem numinis, praeterquam nudus vestia, nuc ην. lus licite ingrediebatur, Solinus refert. Apud Romanos, aedes Vestae Deae nudis pedibus matronae mi adibant, ut ex Ovidio scimus. Turcas Molcheas suas 'r' 'μ' non intrare, nisi calceamenta exuerint, jam dudum, ex Bartholomaeo GiorglometZ , observavit Johannes

zz. Drusius, ac narrant, qui terras illas lustrarunt diligenter, Georgius Douza, Adamus olearius, Petrus ...is delia Valle, & alii plures. Legatus Christianorum AEthiopum, apud Damianum Goensem, de patriis

moribus loquens: Nobis, inquit, non datur potesas templum adeundi, nis nudis pedibus. Indorum Bra- manes Templa sua, quae Pagoia vocant, non intinis I . . ia re nisi calceis detractis, apud Rogerium legimus.

aeramaia. II. Apud Hebraeos etiam erga loca sacra, & inprimis Templum, religio summa, idque cum calceis Ingredi vetitum fuit. Cautum fuisse, ut qui intrare vellent Templi montem, essent discalceati, docet Mima in Massecheth Berachoth, his verbis: da ' N, --. VIM ' π-ΠpPI 'In 'n' ' ἔπ' N sp Nemo intrabit montem tempti cum baculo suo, aut calceo suo, aut marsupio suo, aut pulvere super pedes suos, nec brevioris viae graria, nec Duro inquinarit idum. Paene eadem sunt

quae Digiti od by GOoste

192쪽

DE .CALCEIS HEBRAEORUM LIB.II. CAP. II. rvquae traduntur in Gemara Babylonica Jevamoth, & G-. in Gemara Berachoth, ex qua ista transcripsit Rabbinorum doctissimus Moses Ben Maimon. DIO' N, Ee-h.i voa ΗΙ Η I I Pada Η pda 'an ta Ru' da r USI Uzal Nemo in montem Templi ve- ,.ΗΣι niat eum baculo, aut calceamentis pedum, neque cum Σ. . mantica, aut pecuniis linteo involutis. Quod jam ra cap. r. dudum observatum est viro summae erud1tionis &acerrimi judicii Petro Cunaeo, cujus extant libri de Cau. Hebraeorum Republica, docti pariter, & ingeniosi. αPetitum hinc est, quod etiam nostro tempore prae t. a. c.Q. Synagogarum foribus ferrum habeant muro inpactum, quo singuli Judaei calceos suos, si lutum contraxerint, repurgare debent, quodque crepidas, si eas gestent inquinatas, omnino exuant, uti refert peritissimus rituum Iudaicorum Iohannes Buxtorsius.

III. Quod hunc honorem locis sacris, & Temia ' ' ''plo, habuerint Hebraei, ab altiori origine petcndum est. Olim Mosi, cum ad rubum ardentem propius Ex uia accederet, calceos extrahere praecepit Deus. Idem se Josuae mandavit, qui se principem exercitus Dei di. xit. Utrobique eadem adjungitur ratio: ta puri IRan e p 'Vν R quia locus, in quosas,rerra sancta es. Voluit nempe Deus, ut pracsentiae suae opinio utriusque animum magna religione perfunderet, atque Obligaret, quo non solum ad ea, quae moX moniturus erat, mentem acrius intenderent, verum etiam memoria augustissimi illius ostenti, se linssis imposterum subinde confirmarent. Hinc locum, in quo stabant, sanctum dixit. Qu9d ad praesentiam Numinis divini spectat. Non enim terra illa sanctior

reliquis terrae partibus fuit, sed sancta ob singularem Dei

193쪽

Bal. de

168 ANTONII BYNAEI Dei praesentiam vocatur. Εam enim ipse praesentia

sua revera consecrabat. Ad ostendendam autem aliis quo signo venerationem suam, voluit ut calceos suos exuerent, dum starent eo in loco, quem praesentia sua dignabatur. IV. Haec cum vera sit hujus cerimoniae ratio, cur Mosi Calceos exuere supremum Numen praeceperit, vehementer miratus sum fingi alias, quae frivolae

pror