Dionysii Sandelli Patavini De Danielis Concinae vita et scriptis Commentarius ..

181쪽

. .' P. DAN IEL. CONC. Isrrationes italice exaratas. Ponti sex acceptum, adstan. te Praeside Societatis, atque ex Adsistentibus uno, livi

Μm me magno incommodo, teneriar horas recitare, quia hoc ipso . ς'o factu potest eum sorio, non potes is,ci impotens. Idem dicen m

rus erat locium adhibere. - . . . LV lib. q. tract. I. cap. 6. γ ιισΜ I, qui cam Iocro reeitare stitias anto non fuit, ob inridentem m-ri . . I in Di δ mitare nou yMo , προ est obligat ias -- ςx Ρt 'r, ad quida ut socium, sive famulum stipenis condNear, nisi facile id fieri qmeat. φvidς ktin' n liberat ab obligatione recitandi ob illam comluetudinem, sed ob stipendium solvendum.

concina tom. δ. Pag. ii . in Elencho propositionum , . . , . . ' δε P Ponit ut damnandas. M umusι ressimere 1act-ram temporis, ctimprehendisti ludum etiam modo. r-um, ιιemque Iudum pro alio, quia vere ruderer eum iactura temporis. Poterra tamen per atium sidere, licet aspiciendo perdat rem'r. La Croix tib. I. pari. r. num. 4s .

eo refendoti ludum etiam moderatum, itemque lusum pro alis, qui. vere ιuaeres eum DCtura temporis. Poteris tamen per alium ιudere stiret aspiciendo perdas remptis.. Acensatio. Iumnia stat in permutatione illius verbi is si in υσυisti. Nams quis vovit non perdere tempus; non perdere tempus est materia voti, & violat votum, qui in quacunque re E. G. in aspiciendo ludum alienum , perdit tempus. At si quis vovendo sit iis nentiam a ludo suo personali, voluit non perdere tempus, ut dicit La. mix ; non perdere tempus est causa finalis voti ; Be materia voti est abstinentia a ludo personali. Porro, licet adsit in aliqua ei eum stantia ratio, seu finis voti ; si tamen non adsit materia pro missa, votum non obligat in conscientia, ut solide ostendit sua Net tom. a. de Relig. lib. 4. de voto eap. r. n. p. Aliter in casa nostro, qui vovisset abstinere a ludo suo personali ex hoe fine, ne perdat tempus, violaret votum confabulando cum amicis , rusticando,& aliis similibus incumbendo, in quibus perditur tempus.

182쪽

rsa COMMENT. DE VIT. ET SCRIPT. . libellum treis illis, quos nominavimus , Theologiztradidit, unde etiam atque etiam considerarent,

quia iurant Fηe auimo ρον nisi non furer , quae proposuιο - Moesia clamnasa est, ut infra videbimur. Et in Indice sic Ponit . . Tamburinus laxas Mere proposivis-s de seramento . . . . aham dam. natam sinu animo iurandi. Propositio a s. damnata ab Iun. XI. eli haec . . Cum causa licitum est iurare sine mima iurandi , sive res sit levis .HM ompositior Iων , sina animo iurandi , non Drat ζ Rum quam eis inter damnatas . Et defenditar cum plΓmis a snarenti. de iuramento cap. I. n. 8. his verbis: NιHuminus dicem dum est, intentionem iurandi ego omino necessariam ad x-nem ut sie dieam iuramenti, G ad vertissem eius tu essendo.

με Ini Misis. iurandi fisum iuramentum est , non re u rum , NIams assertio, in quam cadιι rmera sit. Da sentium Doctores omnes, σωοs infra referam o . Aecusatio. . Ergo inique Coneina ealumniatus est . tum in Libro , tum in Indica' Tamburintim , tanquam docentem p opositionem damnatam. Conetoa t m. 4. Pag .R , culpa nae gravis es aspectas membroriam tumium he mulier/r . e vi RUP ndeo . . . sanchra lib. p. de Maonm. AED. 46. n. EI. N varrus, or alii negan . Saneiae libro, εe disputat. citatis, n. 22. Absque timenti necessiare virum remo e re verensa foemrnae , - r moraaιe est, qua-υis uon ex ιιιιine fiat, sea ex indiscreta mor ΘΓ eatrone aus curto sitate, quia valde bonestari naturaιι adversas r . . . Deinde quia aspectus ratis es urgentissmus taxuna stimulus, Ur νω vissmo tilius periculo exminus . . . atque ιdem credo de partibus υώ- de υieinis membris puriodis ob sta dem μι ouer . . C p. vero ai. citato a comina nihil habet de aspectu membroruturpium. Coneina tom. pag. 444 . Datur ne materrae piamitas in genere luxuria i m. adfirmat Escooar T- .m L 1rari. I. exam. 8. cap. I. Less. ιι b. 4. de fure ca. I. auo. d. n. 49. Mor loco citato . . Datur ne in rebus venereis parvitas materia Minime. Cum enιm ntiuam tam exigua fornieatio, quin sit peceatum mortati. delmatio sequatur naturam actui, omnιν delectatιo morosa in hac materιa eras

Iissus libro, capite, & dubio eitatis . sed n. sy non 4 p ut Perp rm concιna, post allata argumenta pro sententia admittente e

183쪽

R DANIEL. CONC. Is 3 cumque Theologia Chrsiana conserrent , ac sibi demum, ita ut e fide censerent sua, renuntiarent. Lit. V te.

lem parvitatem , se subdit: Hee sententia videri potest alicui pro .

νι omnia ista quam maxime vitentur . Concina tom. I. pag. 2I4.

Postquam retulit, Si pluribus sarcasmis irrisit opinionem P.Visa de potu choeolatis ita subdit itinerim hine opinio , quam P. V iva pia intentione reput is probabilem, mihi non modo fessa es, sed scandati plena . Et in Indice hare scribit: His P. Dominicus Ioa Gere de potu c&eo

latae .

rivis in Trinina ad propositionem ast. almand. VII. n. -. ad quem locum se remittit in sua Theologia Murali, post verba excogit ta a Concina, sic habet rcommiani ν tamen sementia in maxi tenenda est , quod se luet ieiunium violet. Verum qiai cum laudatis Dinstribias υeuet , esse potiam Uuatem , atque adeo non fravcre ieiunium , -υerrat Ureret, quoti v te notat inter alios idem Brancatius in suo eruditi sima opusulo dapotia ebo latis, tunc tuum habere rationem potus usualis, quando suis mitur in ea q&auιιtate , qua Indi eam sumere Dis, ad sedandam. ' sitim . Utrum μυa doeeat laxa. & scandali plena de potu chocolatis, an vero Concina censurae luperadd t imposturam, penes Sanctitatem v stram iudicium est. Plurimae aliae rinposturae praetermittuntur, ne Sanctitati vestrae taedium creetur. Plu siluam centum Theologis designatis sunt exhibitae, qui de illis testari possunt . secunda ratio inhibendi cursum huius Theologiae sunt convicia , n . tae, censurae , a Decreto Innocentii XI. graviter prohibita. ominnes Tomi hutnsmodi rebus plenissimi sunt . Brevissimum tantum spectinea hie subjicietur. Υ m. l. pag 28p. st uir unquam φ fere ausus fuerit, si dixerimus Dista iam plures futuissimis dissinctiumulis frequenter elevare sacra

rnm tegum aramritatem l Si dixerimas , rantum apud ius valere quasdam btictricas distinctiones Tom. a. pag sῖ. Divitum ergo Confessarii christi Gangelium, Patr umGHranam , non Dianae, non Tam ourini, non L Croix opiniunculas prae oculis habeant: Pag. l67. Non minus fassa , . erranea est sequent ρνοργsitis, quam uocet P. Paulus Myman: Pag. ip6. sena νentia Palai, O Mendoxae, I erronea quoque est o Pag. 29I

Haec opinio G p. quam fassa, oe scandali mena. m. I. Pas. 4. Hac opimo ex se suam prodis iaritatem, ne dicam εορο

184쪽

I54 COMMENT. DE VIT. ET SCRIPT. teris mandatum est : prudentissimum Pontificem, quorem serius incorruptiusque perageret, censores iii jum

Pag. 29p. Quae Proposiιo fisi sa omnino mi ει es, in fandali pis . Tom. 4. pag l4l Loquelas de quadam doctrina P. Suaro: Noe Maemori Emns tuae, sed ethulcae quoque Phiιήσει ae repugnat : PM IV. i e Gnctus ο ιaxa . . faiy, G, Scr/ριώνar,m, oer Pasνtim Eoctrina υersa, o honorem incutit: Pos. is a. Sit ne haec doctrina antia angeliea, alii iudicent . Sed notatu dignissimum est , marissime Pater , quod habet eodemtom. 4. pag. 2o6 ubi se . me stine monstra , in ρονxenta omnium borrenassima. Quorum in xui De fa Ei . eorum Morati Phisi V Phia nec uυe vestigium oecurris. Eu Probab L mi abomυοι fatus, s inaudita taxitatis commenta . . D . testabis of mf per est Leandri, aliorumque a raua . . . . Ω- euam Iis scelesum, quam ιnbumanum , quam monstruosum , nemo rationuco os non υIMι. Quorsim , utes, tam acris aeclamatio λ in hine coligas, quanta sit διs, in simitibus Theot gu fisos adhibenda. Qia enim prae satas opinιones tu Θblicum obtruaere auaenι, qMi ea fremperniten. ibus conmen ι -firmant, Ἀδηι - βοι, us Musrorum Deo to animarum regimine Dabeantur Nucit Sanctitas vestra, quos designet . Si enim μι ipsa prima naturae mine ia metiere, si υρι insiua naatira lumina tanta tenebrarum cal/stu auem e pertentariam si eras vel, m , quae in Obμωνι /bus conor eoi s a,cturr βοι . . . Eo pertinent verba haec mea, t animadvertat quae O Sanctitas vestra . quomodo duellis verbis praeseserat in hac sua Theologia , nempe amandare in malam crucem Cλsul stas , praue itim Iesu iras . omnem ipsis fidem adimere, nec suspectos solum, sed abominabiles redde re ut re admoneam, ne in rebus au s nulιam his auctoribus fidem

adhibeas, nee quiaquam eorumam auctoriιatι ribuas. Si enim in tanto naturae lumine caecutiunt, in Paraavxa adeo δmmauia cuire non . erabescum, numquid in aum ι:.nis quaestionibus veritatem tibi pamaeni . . . Haec ιtiis Eunιa aι σ1ooci ut, qu/ part/um D, o praeis occupati non tam communi profectui, quam vana exist mattoni Imarnt . Caeteriam arriaebunt omnibus aequis rerum aruestris, qui aeternam animarum salutem pravaturum homiuum quorumdam iuitio , m fmme 'raeferendam scium. Reatissime Pater , haec pauca ex aliquibus tomis decerpsisse suffieiat ;caeterum pro certo habeat Sanctitas Vestra , quemadmodum deli. gnati Theologi testari pos Iuni nullun es le tomum, nullam disseristationem, nullum caput, Immo sermh nullam paginam, quae hu-jalmodi vel notia, vel conviciis , vel centuris , vel injuriosis de.

185쪽

. P. DANIEL. CONCIM. 23siureiurando.obstrinxisse, ne cum quoquam hoc de negotio communicarent. Sed hi summi Sacerdotis

Tertia ratio est malitisium artificium texendi Indices. Pa imma hie exempla subnectuntur , ne patientia Sanctitatis vestrae , 9 et

Drrho. fmum in ebens in religionis negorio . . E1usdem laxa uocinna. Alia ei dem in damnatis πορ sitionibus contenta Metra . TOm. 2. e docet propositionem si . damnatam ab Inn. XI. Item laxam ae meratione ad peccatum . . . Iιem taxam δε νυδι-ι- cu. Tom. Laxe, oe monstros docet, pro Hυιnatιone acremum, non essere tituendum, meri Diυinans sit uDI arte Diaboli . . . Laxe docet eiurare posse tit vera, quae cognostmus ramam invectura prolabiti. . . . Docet multas propositiones laxas, oe nonnullas damnatas de aequi. voeationibus, rastrictionibus mentatibus. IVa de eaussa auctor esse prebatur pro'ositionum a7. G 28. damnatarum ab Inn. XI. . Tom. 4. .' Laxam de luxuria sentemiam docet , cst atiam de eadem parι- ter laxam . . . alias laxas propositiones docer de mendacis. Gm. .: Laxam propinuionem docet de praecepto audiendι Μιdam, Cratiam Iaram de ieiunio. Laxe eximis a ieiunio γα verbo Tambtirinus P. Thomas laxam πιπιοnem docet de sepiarura νεις aentibAr in loco duetii concedenda . . . alia eiusdem laxae de Iea da o ρ, Ῥοβiondis . . . Ei rem dametatin ab Inn. XI. proposuro 3I. de eo eratione ad peccatum . . . alia eiusdem laxa prom*ιo m mmteria Religionis . aliae eitisdem laxa sentcnιια . . . Atia Iaxa da ΜιμD G ε ris eanenteis alia laxa de eisdem boris eanonicis in choro recitandis . . . . alia Iaxa de eisdem ob dubium tenti rari, Beneficii.

Et quolibet alio Tomo, Beatissime Pater . Velbo Tamburanus legia tne similes Indices, & aliquando atrociores . . Rerbo Visa. Din. 3. Utva P. Dominisur Laxas iaeet propositudines de

iuramenta . . . Male abiudicat Tamburrno proposivionem damnatam de iurante sine animo iurandi . . . Caute legeurus est in expositione damnatarum propositionum . . . Nou recedιι a sensu propositionis as. damnatae ab Inn. XI. . . . Restractionem nou pure mentalem aes itisse displicis seiantiae, communicabitis, o rncommunIωΚtis . ά . Exintendum e ad ometes hominer . gravi cacla urgente . . . Et ad ru eo ouando commoda non occurrit restrιμο ex:erna. Doeirana eiusmori r

eidit in ipsam p rapinii nem profriptam . . . Male cantendet , Pr o sitiones damnatat de refrictionibus mentatibur damnarar esse Drum in earum ebvio sensu, non vero, ut funt in ectrMm aucto bu . . . obiter notetur, Innoe. XI. aperte profiteri, se illas Dropontiones damnare, sicut jacent o uri doctrana favet IainniImo, in sat ajgo ost nisistir . . . Eius commentaria in propositiones dumniatas caute

186쪽

is 6 COMMEM T. DE VIM ET S RIPT. sacramenti, quod abscondere bonum erat , quam.

citissime im memores, saepe ad Coenobium, in quo

γ fama male abiudicat P. Amico . . . Priorem ea , am saltem Pen iam propositionem docet . . . Et aliam laxam ... Et aetas pariarer taxias . . . E aham taxam , enervantem Propositionem 3I. damna. tam ab Innoc. XI. . atiam pariter laxam . . . Est aliam laxam de occasione proxima . . . Laxam docet sententiam a ersus si erit rem consessonis . . . alia eiusdem ia e propositiones de furto . Laxam de oceusta compensatione siententiam doces. Laxam docer fente.-ν iam de mendacio. . . . Improbatur, ut Icandalosa eius doctrina , qua ait, non peceare contra i i iam eum , qui imponit alicui fassa erimina ad tuendam propriam famam.

Scandalosa haec doctrina, Sanctissime Pater, nusquam reperitur in P. VAva, qui in expositione propositionis 4 I. & 44. Innoc. XI. n. II. apertissime docet contradietorium his verbis: Sι asiertatur ad ea , quae diximus, in aperto erit . . . esse iuuitum , tum cantra υerae ita rem , tum contra iustitiam imponere alteri fessum crimen, etiamsi

diea ν, id fieri ad defensionem . Sed ut revertamur ad Indices, & ne infiniti simus ; similes praedictis

sunt omnes prorsus Indices , quos in quolibet serine Tomo conciana attexit verbo Tamburinus. Verbo 'υa. Uerbo Lacroix. Uerisbo Loman . Verbo Gobat, & reliquis Iesaitis , ut intuitu oculi legenti patebit. In quo quidem malitioso artificio ptu ima ponderanda sunt. Primum. Conglobatio illa non interrupta laxitatum, sub unico aspect Proposita, multo majorem abominationem conciliat Auctoribus sequam si iparsim in opere legerentur , vel saltem cum tot aliis eorum rectis sententiis intermiscerentur. Secundum . Ipse concina millies citat in decursa operis eosdem Iesultas pro confirmandis opinionibus , quas & ipse approbat; & tamen in Indicibus nusquam meminit earum opinionum, quas, ipso d ce , recte docuerunt, sed de industria coacervavit id solum , quod eorum famae nocere potest. Tertium. Multas ejusmodi sententias doeuerunt Dominicam. Aliquos ingenue citat in corpore Librorum ipse comina . Multo plures Theologis, a Sanctitare Vestra designatis , sunt exhibiti ; & tamen in Indieibus iis solos Iesu itas exoneratur invidia. Iartum . Plures sententiae , quas in Indice appellat laxas, aut laxae non sunt, vel a contana multum deformatae , atque adulteratae, ut praedicti Theologi luculentissimi testes esse possunt. arta ratio est. Quia initio serme omnium Dissertationum texit elenochum propositionum, quac amert ut damnandas . Qua in re privatus homo erigit tribunal; antevertit iudicium Sanctae Sedis , fic& quantum est in se, palam, & apud omnes vulgato typis ope

re propositiones praedamnat ..inta ratio est. Quia in lata hac Theologia summo studio eonatur

peris

187쪽

R DAN IEL. CONC. 157 P. Mancinus morabatur, quodque Trinitas Montium dicitur, ventitabant, ibique cum PP. Societatis de

min persuadere , Iesultas sui sse Auctores propositionum damnatarum , quod unice ad desiderium de honorandi Auctores Iesu itas, non ad zelum animarum reserendum esse vrdetur. Quicumque enim A ctores fuerint earum propositionum , satis consultum est laxitati doctrinae moralis per illarum damnationem . Huius studii , & sol. lieitudinis Concinianae exemplum proferam. Tom. p. a pag. 386. ad 6 9. omnem movet lapidem , ut persuadeat, P. Siaar et docuisse sententiam de Consessione inter absentes damnatam a Clememe Mil. Cum vero ex verbis Suaredii id ostendere nunquam potuerit , confugit ad externa argumenta . Angelicam Bibliothecam excussit, & nescio quod monumentum chartaceum, ad rem suam iaciens, extraxit, & typis vulgavit , qui tamen codex chartaceus, cujus sit Aui horis , & cujus auctoritatis , igno

ratur .

Ut vero iacilius haec omnia omnes rescirent, ita selibit in Indice verisbo SMam: : Suared P. Franciscus . . . Quomodo Decretum Cimmentis v III., eam opinionem damnantis, sit interpretatur . Decreta, qua eιrea bane intemutationem a Paulo V. emanaverunt. Ante Deiseretum Clementis VIII. opinionem de confessione epsolari, ut probabilem propugnaυerat Suare L. EVincitur relιmoriis Theolog rMm . . . Ineluctab/ti producto Documento demonstrasur .

Ubi praeter supradictum studium appangendi Iesultis pet ias , & nefas

propositiones damnatas, duo notanda sunt. Primum. Saepissime citat cum laude P. Suared in hac Theologia tota;& tamen in Indicibus nihil est, quod ad laudem Sisarii pertineat, sed solum quod putavit pertinet re ad vituperationem.

secundum. In hoc tomo p. pag. 6I sincere fatetur, quatuor Donat. nieanos . Petrum de Tarantasia, Paludanum, s. antoninum, Petrum Soto , aliosque defendisse sententiam damnatam : Hos ego igitur

Coneina aliquid humanι passos es, cir talem opinionem doexisse, eanaιas fareον 9 & lamen In Indice Sanctitas Vestra Suare et iumleget, Dominicanos non Ieget. sexta ratio. Sunt quaedam injuriosa, quae in personas veneratione dignissimas redundant. Tria tantum exempla proferam. Primum. Tom. 1. pag. II P. versans quandam Resulam S. Ignatii, quaesie habet : ad maiorem in Diritu profectum . oe praecipue ad maiorem inititatem propriam, contentus esse quisque debet, ut omnes errores , . desectus sius , oe res quacumque, quae noratae in eo, mobse ara fuerint, Superioribus per quemυis, qui extra confessorienseas acceperint, mandestentur a Concina ita subdit et Quod in hae eomrreversia mihi facessu negotium , illis est, quod nulla Religio disse plimam profitetur perfectiorem illa, quam christus ipse in tuo aps tico Colιegio insiluiι. Hanc per sionem omnes Sarei ordines sequendam amplectAntur. Pono christus Dominus ea omnia praes rami, qua

188쪽

I58 COMMENT. DE UIT. ET SCRIPT. modo, quo res componi ad eorum sententiam posset, confidentia summa loquebantur. P. Mancinus, homo CD

cd h ne finis ebisnendum condurant. Inter alia aurem praec/pIr , δε- ν. I cca rigentam esse delinquentem fratrem. 2ιi eontendunt nempe S. Ir 'st ius melius, es cacitisque incolumem disseiplinam Evangelicam re, si, natem fraternae corrisionis ordine. immediate ad Pr D tim L nsuciandum Eetictum asserat tir s hi pr ficto Evangel;um eo ri eri, niaque με ficti res, ae pre icnriores 'aescribere velle videntur.

inam sit Edi triti rum sancto Legislatori, tuin misque Pont ficibus, Institutum inostrum approbantibus, & sub poena excommunicati nis prohibentibus, ne qua ejus pars dilecte , vel indirecte Impu.gnetur, nemo non videt. . .

Secundam. Tom. a. pag. I 4. defendens , esse vetitum iure divino, ne Bene sciam testentur in favorem consanguineorum , ita scribit: obiicies 8. Pontifices in dies facti tutem tum Ben fetariis, tum ipsis πι- δε is Regularibus, tesanui etiam in usus prianos, nempe in μυο rem conjanguineertim, concedunt. Fassa ergo opposita sententia. R ,redeo. Non de eo, quod Pontifices summi peragunt, sed de eo,

quod suis eonsit tutionibus agendum praescribunt, modo diisvramus .PItira impertiumur Pontifices summi, inquit S. Bernardur, aut mendacio decepti aut importunitate victi . . . Furiis Daque est, . --

nillimum sophisma istud, a Pontificum dispensatione petitiam. Initur Pontifices , qui praedictam iacultatem concesserunt, luerunt socordes , vel debiles , aut mendacio decepti , aut importunitate devicti concesserunt aliquid fieri , quod a lege divina vetitum

Tertium est. Tom. 8. pag. 3po . recensens, ut ipse ait, invios caussas communionum sacrilegarum, sic scribit: Quid de ipsis personis Deo consecratis diram Nonirier fimoniae Icelus , quod perpetrant, dam a puellis ad babitum Religionis admittendis vitem, vita tiritim ex Agunt, falsi ut plurimum ritulo paupertatis Monasterii inerustant. Igitur, Beatissime Pater, non Moniales modo sim niam committunt ψsed Ponti Mes , & saera Congregatio Cardinalium ad simoniam cooperantur, dum iacultatem admittendi puellas non concedunt ,, nisi dotem persolvanr . septimae ratio est. Quia P. Coneina in hae sua Theologia reseripsit ,& recoxit quidquid contra Societatis Auctores scripserunt Amma lius in Litteris Proυιncialibus , Mendroebius in suis notis , Auctor The Iogia Μοralis Iesultarum , Vincentius Baronius in Ethtea Cbriasiano, & praesertim Henricus a S. Ignatio in Ethisa amoris . qui omnes damnati sunt. Hos ipse non imitandos solum , sed serme vethatim a se exscribendos , & dicacitate superandos prcsposuit , ut Theologi designati testari possunt , ut quae probra ,, contra S cietatem in istis damnatis libris dispersa , ab omnibus legi non poterant, in hac Conciniana Theologia collecta, & aucta impense iam a quolibet de vulgo legi possint. Cum

189쪽

. P. DANIEL. CONC. 139laber, Minimus, Probabilista, Molinae sectator, atque Jesultarum ad insaniam usque studiosus Theologiam Christianam dignam proscriptione fore praedicabat vehementissime , pro eaque obtinenda nervis omnibus contendendum esse exclamabat; sperans profecto se plurimum emolumenti capturum, si res e Jesu itarum sententia cessisset. Nefas inde, atque a majestate sua alienum ducens Benedictus XIV. indicta caussa, damnare hominem, quem magni faciebat, contractum sibique oblatum a P P. Societatis libebium die xvi x. Augusti S. Sabinae sacra P. Antonino Bremond, Ord. Praed. Generali Magistro, dedit, ab

eoque eundem Concina accepit , ut responsum eidem faceret, uti Pontifex flagitabat. Tum Concina quo incorruptius procederet , libellum exactissime non ipse solum exscripsit , sed idem etiam fa-siendum curavit tum a P. Vincentio Maria Dinellio, tum ab altero secundum P. Bremondii jussa. Quo peracto

duas quam celerrime adornavit responsiones, alteram latino, alteram vero italico exaratam idiomate, in qua postrema primae evulgandae responsionis facultatem a Pontifice precabatur. Hae duae scriptiones exhibitae Pontilici a P. Bremondio die xx I. Septembris admirabilem causarunt rerum mutationem . Exagge

Cum igitur, Beatissime Pa er, nullus hactenus liber ne ab Haereti eis

quidem prodierit societati nostrae in lenitor , ac pe niciosiore nullus qui plur. bus impolluris, conviciis, censuras , & iniuriosis deis baccnationibus scateat e nullus qui venenum , contra Societatem in alias dispersum, plenius in uaum colligare praedictas Praepositus Generalis tum suo. tum univeriae Sic eratis in Cam tus Go ter libus cangregatae non ine, dimni huius reparationem, atq die O'

ris proscriptionem a sanctita e vestra si 'plieiter , ae dem: ssilli uepetit. Quad si concelserit, immortas a tua erga P dinem nostrum merita novi hujus beneficii accessitatie mu aificentiis me cum a.

labit.

190쪽

ratas in Concinam accusationes , potioremque harum partem esse confictam illico animadvertit sagacissimus aeque ae doctissimus Pontifex ; quare Calabri illius hominis , aliorumque cum eo croci tantium voces compressit dicens : de proferiptions

Theologiae Christianae ne υerbum quidem audire femelle , sed unice de eo esse sol ieitum; an revera i ιo in opere sententiae moribus perniciosa reperirentur, fasso per iniuriam re calumniam adscriptae Scriptoriabus Soeietaris . Denegavit autem Concinae latinae

responsionis evulgandae facultatem, eo quod in ea tum se fortissime tueretur , tum Jesultas perstringeret acerbissime . . Neque minus sane ab homine - expectari poterat , qui tantam in invidiam nominisque discrimen se vocatum viderat, adeo injustis salsiisque accusationibus. Nobis hanc latinam apol geticam scriptionem, praeter nudum schediasma, ubdere non contigit , licet nulli labori , ac perquis, tioni pepercerimus nacti tamen sumus autographon italicae responsionis, cujus titulus latine sic nati Libellus supplex F. Danielis Concinae oblatus Benedicto XIV. die xx I. Septembris A. MDCCLI. Ne M Libellum supplicem a P. Vice-Comite Gener li Jefuitarum porrectum eidem Pontifici nomine totius Meletatis, congregatae in Congregatione Generali, in qua idem P. Vicecomest Generalis inaugurarus est . In hoc porro libello latinae scriptionis saepe mentionem facit , ex eoque colligitur multo ampliorem italisa ex titisse. Evulgato a nobis libello supplici PP. Societatis, aequum modo fuerit, responsi

' nem eidem a Concina factam publici iuris facere; unde prudens , doctusque lector possit dignoscere

quae