장음표시 사용
651쪽
IO. THOMAS FREI GIus, qui ipsius Rami institutione usus, ac posthac eiusdem phialosophiam quoque sectatus est, prout scripsit quaestiones dialecticas,quae Rameam doctrinam haud obscure produnt. B A R-THOL. KECRERM ANN existimat quidem, quod suis quaestionibus expresserit doctrinam Aristotelis; led satis apertum est, quod FRE1cius disciplinam Rami coluerit, cuius quaestiones RECRER MANN haud legisse videtur. en iudicium F R E I-GiI de organo Aristotelis; organum Mi- sotelicum nihil aliud, quam chaos logicae artis es: tantum abes, ut methodus appelgari
possit: ex quo A duos libros posteriorum, in quibus utilitas immens s generalissimus
us,Vleges ad artium es regendos sacratismae continentur, 'stuleru, reliqua certe parum utiliara miris tautologiis eae I Ubi cis elenchis plena reperies. ANDREAS ΚRAGIus, professor physicae ac artis medicae doctor Hamiensis, qui edidit scholam Rameam, vel defensionem P. Rami aduersus Georgii Liebori calumnias: etiam
scripsit de elenchis sophisicis Arbiotetas.
ANTONIVS NOTHOL Dus, qui contradisi
sertationem dictam Cornelii Martini edidie de Rameae institutionis principiis & natura logicae considerationem, a philosophia Rameae diosis in Hustri academia ratia institutam: quod licet falsum fuerit, certum ta- me est, eo tempore in hac academia fuisse sectatores Rami. quum Cornelius Martini
a Praesin. logic. tr. II. cap. V. s. 2L 2 orat. e.
652쪽
his philosophiae Rameae cultoribus pro- gramma quoddam opponeret anno MDXCVII. id Nothoidus cum responsone& animaduersionibus suis iterum edidit, quibus accessit anno M D XC VIII. eiusdem
diatriba philosophila, qua doctrina de defi
nitione & diuisione dialecticae, de notionibus primis & secundis, de argumentis inventionis & praedicabilibus, de analysi logica Rameorum, de metaphysica & praedicamentis ad Philippi & Rami documenta iudicatur. CASPAR PFAFFRADus, cuius industriae
debemus commentationem de pudiis Ra- meis re legibus optimae insitutionis; qua haud obscure animum philosophiae Rameae deditum significauit & istam prae Aristotelica & scholastica commendauit dilia
IO. PIsCATOR, cuius studio prodierunt in P.Rami dialecticam animaduisones, eXem- Ilis sacrarum litterarum pauim illustratae. ranc. MDLXXX. quibus auctor explicat, illustrat, atque emendat, nec non interdum confutat Ramum . de quo iudicium Io.STVRMII praemissum est, id quod dignum censemus obseruatione: virum bonum, inquit, Hum esse iudico:/hominem bene litteratum iudicio expolito praeditum: qui hac vita, W vocant ,scholastica Assius stipendio contentus ampliores opes aut honores non requirit. nam quod alios omendis , me non laedit: quoties tiberius iudicat de Ariasotelicis praeceptis: alium in iis orninem viam requirens: quadam etiam desiderans, qua
653쪽
quae de esse videntur. fecit idem Arisotelesiis, qui ante ipsum scripserunt, dialecticis, rhetoricis , philosophicis sicriptoribus. sshoia ipse in academiis, quas defendunt reprehen res Rami cae Minem immutarunt Aristotelicum: mu . praeterierunt multaque de fiso addiderunt: s Rudolphus Agriaeola istud ius sibi etiam arrogauit, er non idem, quod Arisoteles, sentit B tradit de locis inueniendi. HENNINGVS RENNEM ANNUs, qui edidit enodationem totius phiosophiae Rameae ;item philosiophiae Rameae in perabile sintum, quod opposuit Philippo Scherbio,&in illo ostendit fata quoque huius philosophiae. THOMAS RH AEDus, qui in academia Ro-stochiensi philosophiam hanc propagare elaborauit, contra quem vindicias secundum veritatem pro Aristotele & sanioribus quibusque philosophis edidit Henningus
Arnisaeus. GVI L. AD. SCRIBONI Vs, Cuius amor erga Ramum eiusque doctrinam patet eX triumpho logicae Rameae, quem ipse scripsit. praefatione censet auctor, Petrum Ramum in miatilia phiIosophiae logicae optime dUolutio meque cuncta perfecisse palmamque in cunctis obtinentem solum prae uniuerses aliis veribsime ornistissimeque triumphare , quae cum illis haud consentanea siInt, quibus aduersus Beurhusium contendit, Rami logieam adhuc emendari atque accessione auctiorem effici posse.
654쪽
logicae Rameae es comment. in Rami dialecticam RYD. SNELLIus, qui protulit in lucem . commentarium in Rami dialecticam, per modum dialogi; ac praelectiones in eandem . dialecticam, quarum appendice obseruaterrores logicae Philippi Melanchthonis. ceterum auctor in hoc philosophiae genere magnam consecutus est existimationem, . dum praecepta Rami accuratius explicat, illustrat ac vindicat.
nes in Rami dialecticam multis sese commendarunt, quoniam clarum lumen praeceptis Rami adferunt. HIERON. TREVTLER VS, cui debemus rudimenta dialecticae P.Rami, ut de aliis tacea- mus, quos collegit MARTINUS LIPE-NIvs. R extremo adiiciamus versus quosdam, qui in laudem Rami scripti sunt:
Ramus odorifera curuatus ab arbore veri: arboris es virtus incidita summus apex. arboris ut possis conscendere culmina, R
apprendas manibus docta iuuenta tuis. te feret aerias ad culmina summa per au
- sacrum ubi virtutis es penetrale situm. g. VII. Sed tantam auctoritatem philoso-lhia Ramea haud consequebatur, ut Aristote- is doctrinam de dignitatis sede penitus dei
655쪽
cere potuisici, quae nihilominus sese tuebatur i& incrementa capiebat haud leuiora. quod quum obseruarent lectatores Rami, & aflectae
Aristotelis ac Philippi Melanchthonis proba
multa nec contemnenda in Rami monimentis inuenirent; excitati sunt ad studium conciliandi Ramum cum Aristotele ac Philippo Μelanchthone, qui grauis auctoritatis Ari- stotelicae defensor ac custos erat. nec solum . studebant conciliationi, siue ut dicitur syncretismo philoibphico, sed quoque ex utriusque cum Aristotelis, tum Rami aliquod
conficiebant, qui posteriores dicebantur max- tiphilosophi. sic habemus PAVLLI FRISII comparationes dialecticas; BIL STENII.6utagma Philippo - Rameum tiberalium artium; BusCAERI harmoniam logicae Philippo - Rameae ; P o L A NI IIntvma logicum Ari telia co-Rameum; L I B A v II coliationem dialectices Melanchthonis N Rami, ut de aliis taceamus. inter mixtos philosophos resertur quoqueBARTHOL ΟΜ AEVS ΚECRER MANN, cu-
ius scripta philosophica sub d ematis faue
matum inscriptione in summam rωacta pro-
MDCXIIII. nam quamuis existimauerit, sum sectam Peripateticam Deum hac gloria er honore dignari voluisse, ut quae Plato re alii confuse sine methodomordine semiplena, imperfecta per soriculos metaphorarum fabularum inuolucra tradidissent, ea Aris teles naturae miraculummauctor Peripatet eae familiae fprimus humani generi traderet sub forma me- ithodi dextrae, regulatae quoad partes omnes 'plenae id es ut cum logicae, tum philosophiae reliqua
656쪽
quae ordinato, methodica, acroamatica, atque ad inteructus humani usum informata I emata diuino artisicio conformaret ; multa tamen in logica Ρeripatetica emendanda esse observavit, ac doctrinas Rami cum Aristotelicis coniunXit, quapropter a Peripateticis voca
pivs de mixtis his philosophis ita iudicat thine alia Ramisarum siecta orta es, quae vocatur mi ,seu mixta: scilicet nomine fatali. mi .scet enim omnia in unum chaos, Aristotelem transformat in ramenta falsarii sui Petri, hoe
est lucem in tenebras, caelum tu terram, arboremis ramos, Ut suo loco demonstratur; & A B R A H. cALo v I vs. 3 Rameis, ut es mixtis ne delectentur, si Peripateticae logicae informatione gaudere posilat, quod conflium quam salubra sit, ipse tum agnoscent, cum discernere poterunt, quid dissent aera lupinis; sed quis non videt, quod haec iudicia profecta sint ab animo, Aristoteli maxime consecrato δ CHRISTIANTHOMAs Ius ' discrepantiam logicae Rameae a dialectica Philippi Μelanchllionis his momentis notat: si) quod Ramus dum logicae partes faciat, inuentionem s iudicium, ab in- .uentione incipiendo; Phisippus contra methodum nraeticam fecisus a iudicio ad inuentionem progrediatur: sa) Ramus omisit praedicamenta; praedicabilia vero alienis locis. pam
insevit ae parum fossicitus fuit de condiationibus bonae definitionis re diuisionis. 3) Ramus replet omnia solispoeticis oratoriis ex-
658쪽
GIvs P AsCHivs aliique Rami studia in purganda logica collocata considerassent, nec tam multum affectui erga Aristotelem dedissent; benignius iisne de meritis huius philosephi iudicassent. nam quamuis hac feliciori philosophiae tempestate haud necesse sit, Ramum defendere ac commendare, aut censuram quandam in ipsum facere, quum vera Philosophiae doctrina ita culta & in aperto posita est, ut sectam Rameam iterum stabilire, aut impugnare, nefas fere haberetur; aequitas tamen postulat, cuique meritam laudem adtriabuere, nec pro quavis adsestium libidine quemdam perstringere. sufficit, Ramum idem 'ius ac eandem libertatem cogitandi habuisse atque usurpasse, quam adhibuit Aristoteles, quum multa a praeceptoribus tradita emendaret, ac propria iudicii facultate inquireret in veritates p ceterum neutiquam probamus, ruod Ramus, praecipue ipsius sectatores stu-io prauorum adfectuum interdum abreptὴ, averitatis via aberrauerint, nec solum fecerint λογομαχίας, sed & defenderint errores, nec quae in Aristotele bona sunt, videre voluerint. at vero haec a Peripateticis haud iure quodam
Rameis obiici possunt, siquidem iisdem vitiis, etiam adhuc grauioribus laborauerint, quum disputarent contra Ramum & philosophiam
VIIII. Hactenus disseruimus de illis, qui
a Polrhistor. tom. II. lib. I. east. Ia I. I. 2 de inuentu nom--tiquis cap. II. I. 16. 3 de inomach. m d. III. 6.
659쪽
Aristoteli, praecipue scholasticis se opposuerunt ac logicam inprimis a barbara tabe, quam contraXerat iniuria temporis, purgare adnisi sunt summa ope. quos subsequuntur isti, qui tuendae Aristotelis auctoritati addicti dialecti
eam ex antiquis fontibus iterum hauriendam, adeoque vetustiorem renouandam atque in- ' staurandam esse existimarunt, qui in certas
aetates accurate haud distribui possunt, quum modo tempore Rami modo ante, modo pose istum floruerint. duplex eorum genus fuit. alii sectati sunt doctrinam vulgarem eamque scholasticam, atque ex Aristotae aliisque an- liquis dialecticis istam emendarunt, illustra- runt & ad veriorem adcommodarunt usum; alii vero a scholasticorum nugis plane abhor- '
rentes, Vnice Aristotelem eiusque graecos interpretes secuti,germanam Peripateticam dia
lecticam in pristinum dignitatis fastigium col-
Iocare omnibus adnitebantur viribus. prio- 'ris generis multi sunt, FR ANCIs C vs TITEL- :
REs collegii Conimbricensis, s T AH LIVs, 'BECHMANNV s& plureS alii, quorum nomi- na & scripta copiose recensere, non necesse est, Praecipue quum Κ E C ic E R M A N N v s & bi- Diiothecarum scriptores munus id praestiterint. quapropter sussiciat, breuiter adnotanse, quo studio PHILIPPUS MELANCH-
TMON dialecticam in altius prouehere con- 'tenderit, & quam multi alii per ipsum sint excitati ad culturam dialecticae Peripateti
660쪽
DE PROGRESSU AC FATIS LOGICAE.
T u o N logicae magnum minebat pretium, quam in rem testimonia collegit IACOB vs MARTINI; ac ducem 1equebatur ristotelem, quem quondam faciebat magni. at locis communibus, siue hypotyposibus theologicis multa leguntur, quae animum a philosophia Aristotelica alienum prodere videntur , siquidem, si consulamus primam editionem editam Μ D X XI. inter alia haec legimus: nam perinde atque his posterioribus ecclesia temporibus Aristitelem pro cir
so sumus complexi, ita satim post ecusae au-nicia per Platonicam philos hiam chrisiana doctrina labefactata es item: Arsotelis doctrina es in universum quaedam tibiis rixandi, eum in paraeneticae philosophiae scriptoribus' ne poseremo quidem loco numerare conueniat nec non: id ut conueniat cum Arsotelis phi--
Iosephia non laboro; qui enita ad me, quid sen- ferit ilis rixator 8 sed tamen quum forsan posthac MELANCHTHON cognosceret, rem litterariam sine philo Phia haud posse consistere; & persuaderet sibi, haud consultum esse libertatem philosophicam cuiusuis ingenio
permittere, quamdam sectam ex vetuuiori aetate reuocare instituit. ea tempestate prete aliis eminebant Platonica & Aristotelica,quam posteriorem priori praeferebat PHILIPPUS variis de caussis, praecipue quoniam existimabat, Platonicam Geducere homines ad enthusasmum, nec quidquam sblidi ex dialectica scientia continere; etiam aduersarii, a quibustum vocabantur in disceptationem, haud le-
