장음표시 사용
461쪽
In quo donon stratur potesat in Ecclesie totam esse s
tualem or in temporalia vulgatenus extendi. In quo exponitur trima ratio Christum scilicet, ut Eseclesiae caput l, nallam habuisse aut exercuisseis i
omporalia potestatem. Non aliam potestitem praeter eam quam Christo auctori & sun
datori refert acceptam Ecclesiam habere certissimum est, nee minus perspicuum Christum non aliam ei contulisse praeter eam quam 1 Deo Patre quatenus homo est accepit. Sicut me m sit τοι Patre inquit Christus Joannis 2O. V. 2I. 3 ct ego muro et os,
docens se nihil aliud Apostolis contulisse quam quod ipsi Pater contulerat. Unde Ecclesiae ministri dicuntur. a beato Paulo Chri si vices implere, & ero ipso legatione sungi. Non potest ei
dici aut Apostolos aut eorum successores aliquam potestatem habuisse aut habere quam Christus non habuerit sub ea ratione qua Ecclesiae caput est, nec enim agitur de potestate Christi qua Deus est. Hanc enim ab ipso Ecclesiae collatam nemo dicerepotest, qu propter ut ostendamus Ecclesiam non habere temporalem utimpotestatem demonstrasse sussciet, Christum quatenus inter homines est versatus, quatenus Ecclesiae caput suit & fundator, nullam sibi arrotasse in temporalia Regum auctoritatem, nullam exercuisse temporalem potestatem, eumque non Regis majestate, sed magiastri auctoritate instructum suille: eumdem non vi aut armis usum ut homines sub iugum mitteret, sed rationibus ac miraculis ut eos ad veritatem & pietatem adduceret: Quod quidem ut demonstretur, non est multum laborandum, cum Christus ipse disertὸ se ad hoc non venisse dicat, aut ullam temporalem potestatem a Patre accepisse : cum enim Judaei ipsum apud Pilatum accusassent quod se
462쪽
Judaeorum Regem esse dixisset, interroganti Pluto num esset Reae iratiorum, ita respondet ut se nullam autoritatem Regiam in terris tubuisse demonstret, Regnum , inquit , meum non emis hoc mundo , si ex hoc mundo esset regnum meum, ministri mei utique decertarent ne non traderer 'giis, nunc autem Regnum meum non est hinc. cim iterum Pilatus, ergo Rex es tu' respondet Jesus se Regem equidem esse, sed in hoc tantum ut testimonium perhiberet veritati. Tud is, inquit, quia Rexsum. Ego in hoc natus sum est ad hoc veni in niundum, ut testimonium perhibeam veritati, poteratne clarius Chimstus profiteri se non venisse in mundum ut temporalem exerceret
potestatem, praecipud vero in Reges ' Audite ergo Pudaei ct Gemies, inquit sanctus Augustinus in hunc locum tract. 13. in Joannem, , audi circumcisio, audi praeputium, audite omnia regna terrena, is non impedio dominationem vestram in hoc mundo. . . . venite. adis Regnum quod non est de hoc mundo, venite credendo, & nolite sae vire metuendo: dicit quidem prophetia de Deo Patre, ego autem is constitutus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus,sed Sionis illa de mons ille non est de hoc mundo, quod est enim eius Regnum, ,, nisi credentes in eum, quibus dicit de mundo non estis sicut diri non sum de mundo lSunt alii Patres qui locum hunc aliter interpretentur quorum ex- hostio licet miniis ad litteram, nostro tamen proposito non miniis favet. Dicunt illi Christum licet qua Deus est Rex sit, & Dominusu lucis orbis, Regem tamen non esse aut Dominum eo modo quo Reges terrae, sed ea ratione quae nihil obsit Imperio Regum , se Chusostomus hunc locum explicat Homil. 82. his verbis: Mult, Christus, senuere se non purum hominem, sed Deum Dei Filium esse, rossit autem Tyrannidis suspicionem. - non est munae hujus Chriasi Regnum quid, ' Ouomodo inquit non esse, non quod etia-possideat,sea quod in coelo habeat perium non humanum , sed lon e majus atque praestantius; itaque secundum Chysostomi mentem Christus ut homo nullam habebat potestatem regiae similem seu Qusdem generis, lucet ut Deus potestatem in omnia, regia majorem de superiorem
Ladem est Ambrosi sententia in Lucam lib. cui dicit, inquitino esse de hoc mundo Regnumsuum, ostendit essesupra munρm, ita est erat Re num ejus, sir non erat insecuto,erat suproculum,quid hoc aliud sibi vult quam Christum non habuisse potestatem regiam, sed potestatem regii superiorcm alterius ordinis & dignitatis ψ unde ut o
463쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCI INA
R at Chrysostomus, nihil erat metuendum Caesari ex isto Christi
Imperio, cum id non esset ejusdem conditionis ac Imperium caesoris de caeter oriun Regum, ita ut non possent regna terrena cum istis consistere, quod etiam clarilis observat Cyrillus in hunc locum. L, Aera , inquit, aforamdine Pilatum qui dignitatem Caeseru in I a servare debebat; credrdit enim jomu more homi-- rebegionem ac ista cogitati. . Christus autem Pilato respondem Regemse essenon negat, mentiri enim nonpoterat, sed Regni C. aris non se hastem ostendit,
diu principatus ejus mundanus non es , Jeucati, terraea re caeteram'
que reri as omnium. Denique duplex tantum in Christo Rmum res iniri potest, unum adoptionis & familiaritatis ut loquitur Chrys, uomus, homi L 39. in cap. is. Epit L i. ad Cor. alterum creationis, illud habet ex humana natura assumpta, hoc ex divinitate: neutrum porro istoriim idem est cum dominio Regum in temponilia. Nam mutenus Deus est, habet supremum in omnia Imperium, quatenus homo est, regnum ejus totum est spirituale, nec enim homo factus est ut totum orbem more Regum terrenorum regeret, aut ut sibi RUes omnes subj iceret, eorumque Imperium ac potestatem E Heliae aut impertiretur aut subjiceret, atque hoc sensu Regnum ejus
minimὸ est de hoc mundo. Nec solum verbis, sed & sactis docuit Christus se minimὰ venisse ut rerum temporalium curam aut regia men susciperet. thm quando aufugit ne a Judaeis Rex eligeretur, iam quando recusavit temporalium reririn iudicium. Roganti enim euidam ut fratri suo juberet haereditatem partiri, homo , inquit Christus, quis me constituit judicem aut diviserem si per vos ' quasi diceret, non veni in mundum ut de his iudicarem, illos adue quisbus haec potestas est commissa. Unde Ambrosius in hunc locum:
Bene, inquit, terrena declinat propter calestia tantum descenderat, nec aegnatur judex esse litium Cr a biter facultatum, & Bonaventura item in nunc locum, quia Deus miserat eum ad spirituatia communicanda,ido descenuere recusabata temporalia da idenda. Uno verbo Christus non venit in mundum ut Regnum temporale statueret, vel ut res terrenas regeret & moderaretur, sed ut mundus per ibum salvussi ret, ut salvum faceret quod perierat , ut testimonium perhiberet veritati, ut mundaret sibi populum acceptabilem I ctatorem bonorum ope---, ut cunctos ad veram fidem & pietatem adduceret vitaque aeterna dignos redderet.
Ad haec autem tanta tamque sublimia opera perscienda non is, non coactione, non imperio, usus est, sed mansuetudine,
464쪽
patientia, documentis, miraculis, ipsa morte. Cum enim in forma Dei esset non rapinam arbitratus est se se aqualem Deo, hoc est cum posilet in serma Dei hominibus apparere non tribuit sibi divinam gloriam ac majestatem, Irin tantum exinanivit semetipsumformam se vi accipiens insimilitudinem hominum fas tu habitu inventus ut homo, sed or humiliavit semetipsu a ctu obediens re ad mortem momtem autem crucis. Quid potest excogitari magis alienum ab auctoriatate illa regia de temporali , quam quidam fingunt ab ips' miseusurpatam & Ecclesiae collatam. Non sum nescius adversarios non nullis scripturarum & sanctorum Patrum testimoniis niti, quibus gobant Christum Regem fuisse, Regnorum ac regum terrenorum 1ominum, verum illa nihil probant, de quo non inter omnes non constet: extra omnem quippe controversiam est Christum Dominum quatenus eus est, Dominum esse tanorum ac Regum omnium,
nec quisquam dissitetur quin ob arctissimam utriusque in Christon turae unionem potestis ista quae divinitati convenit, pussit non secus ac caetera attributa divina homini in Christo, per communicationem ut loquuntur idiomatum, adaptari, & homo Christus dici Dominus re um omnium quemadmodum dicitur & creator, qua vis ratione divinae naturae tantum id ipsi competat, quapropter adversarii frustra multis testimoniis probare moliuntur id de quo nullus dubitare potest, nisi Arianus, Photinianus aut Nestorianus sit. Et nim in hos tantum haereticos sancti Patres adducunt scripturae testia monia, in quibus Christo dominium rerum terrenarum tribui vid tur, ut scilicet inde inferant Christum esse verE Deum, supponentes scilicet eum non habere istud dominium ratione naturae numanae. Nani si cum adversariis sentirent Christum, ut homo est, habuisse istud dominium perperam omnino ex his locis inferrent in Christo,
praeter humanam naturam, divinam esse ratione cujus rerum terrenarum sit Dominus. Ergo ea ipsa testimonia quae ab adversariis producuntur, ipserum opinionem evertunt, ostenduntque dominium in temporalia Christo competiisse ratione divinae naturae tantum prout creator est, non ratione humanae prout redemptor est & E clesiae caput, ac proinde cum certum sit Christum Ecclesiae communicine tantum eam potestatem quam habuit, ut homo, ut redemptor& Ecclesiae caput; non autem illam quam habuit ut Deus & creator pro certo tenere debemus nullam potestatem temporalem a Christo elisiae collatam esse.
Addam tamen quod etsi probaretur Christum ut hominem h
465쪽
MO DE ANTIQUA ECCLESIAE DUCIPLINA. I
buisse potestatem in Reges & Regna, dici tamen non possit istaec T clesiae collata cum hanc potestatem Christus nec exercuerit nec Ecclesiae contulerit, nec aliua Regnum aut ipse, aut Ecclesia habuerit praeter spirituale: quod si quis de Regno Christi& Ecclesiae fieri mentionem audiens, de Re o temporali cogitaret, similis profecto si ret Judaeis qui prophetias de Regno suturi Messiae de terreno &temporali interpretabantur, intelligere non valentes eas ad Regnum
Christi spirituale quod est Ecclesia pertinere. Turpe est Christianis postquam revelata sunt & aperta Prophetiarum sensa eodem adhuc errore implicari.
Continens rationem secundam propositionis: potestatem filicet 2 Chriso contam totam esses ritualem.
Non alio pacto facilitis ac certilis nobis innotescere potest quaenam sit Ecclesiae & ministrorum ejus Diestas, quam si ea scri-gurae loca consulamus in quibus mentio fit potestatis, Christo Ap olis collatae: cum enim Ecclesia non aliam habet potestatem praeter eam quam Christus Apostolis tradidit ut per eos ad eorum sit cetares perveniret, si ex scriptura constet nullam omnino potest tem quae spiritualis non sit Apostolis esse collatam , frustra eorum laccessores aliam sibi arrogant, illud vero uniciuque percurrenti de consideranti singula Evangelii loca in quibus Christus inducitur albquam potestatem Ecclesiae conserens liquido constabit nullam ab eo nisi spiritualem accepisse. Pruna eaque potissima a Christo Apostolis collata potestas estannuntiandi Evangelium per totum orbem & eos qui crodiderint baptizandi , Matth. 2 8. v. i8. quam quidem totam esse spiritualem nemo ambigit. Secunda potestas quam Christus Petro pollicitus est, Matth. cunctis vero Apostolis & in illorum persona Ecclesiae contulit Mare 18. est potestas ligandi & solvendi super terram: a unico
vobis, inquit, ιν cumque tigaveritis si per terram erunt actigata in caelis, en quacumqueselveritissuper terram erunt fluta in caelis. Haec
est potestas quam nonnulli contendunt ad temporalia extendi, sed
466쪽
contra mentem Christi quae exponiturJoan. 2 o. his verbis, sicut me
misit vivens Pater 2 ego mitto vos; quae cum dixisset insufflavit in eos, dicens accipite Spiritu ancitum, quorum remiserius peccata remittuntur iis, Ur quorum retinueritis retenta sunt. Unde perspicue ostenditur
potestitem ligandi & solvendia Christo collatam Apostolis ad peccata
tantum pertinere ita ut vincula illa quibus utuntur, animas tan tum non corpora respiciant, ut egregie observat in hunc locum Chrysost. nec aliter e sanctis Patribus quisquam hunc locum interpretatus est quani de peccatis, excommunicatione & absolutione sacerdotali, quapropter illi qui ad temporalia potestatem illam pertinere arbitrantur scripturam sacram contra unanimem sanctorum Patrum consensum exponunt , quod a Concilio Tridentino ad coercenda petulantia ingenia
severissimd prohibitum esse lcgitur. Tertia potestas a Christo Apostolis collata, est potestas Eucharistiae
consecrandae ac celebrandae in ejus memoriam : Huc facile , inquit
Luc. 22. in meam commemorationem, quam quidem actionem in
rὶ spiritualem esse nemo dubitat. Quarta potestas delinquentium poenam respicitJoannis ro. si Ecclesiam nonaudierit, sit tibi sicut Ethnicus Publicanus. Quibus ve bis intelligimus nullam aliam poenam ab Ecclesia insigi posse in noxios quam ut ab ejus consortio removeantur, nec amplius in Christian rum habeantur numero. Itaque frustra quidam contendunt potest tem esse Ecclesiae noxiorum vel poenis temporalibus vel bonorum pria vatione puniendorum, cum Christus nihil aliud in eos potestatis Ec-clasae contulerit quam ut ab eo declarentur volut Ethnici Publicani, alludens, ut obser ravimus. ad consiletudinemJudaeorum qui nul- Ium cumistis consortium habere volebant. Denique postrema potestas a Christo Apostolis collata est condendarimi se m quae ad disciplinam Ecclesiae pertineant & constituendorum sibi succetarum, hoc est Epistoporum, Presbyterorum, Ministrarum, sed hae leges bonum tantum Societatis Ecclesiasticae res iaciunt non temporalem scelicitatem; isti Ministri ad regendam Ecelssam non ad Rempublicam administrandam constituuntur, nec aliam quam animarum curam habent, iuxta illud Pauli. Obedite praepositis vestris, ipsi enim invigilant quasi tionem de a nimbus vestris red ruri Nihil dico de exteris Apostolorum insignibus donis, qualia sunt potestas miraculorum edendorum , sanandorum infirmorum , expellendorum daemonum, &c. Haec enim dona ad tempus tantum Ap solis sunt collata, nec ad eorum successores promanarunt.
467쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DIsCIPLINA
in quo tertia ratio expotntur , Gristum nempe es os los omen Potestatem es Iuri dictionem tempora
AD demonstrandum nullam esse in Ecclesii temporalem p testatem sussceret ostendisse omnem illam potest tem quae a Christo Apostolis est collata spiritualem esse , cum enim nullam aliam habeat Ecclesia potestatem praeter illam quam a Christo a cepit , necesse est eam temporarali carere, si quidem Christus spiritualem tantum ei sit largitus. Versim praeterea Christus omnem omnino potestatem temporalem ab Ecclesii amandavit & sios ministros tum ter seipsum tum per Petrum docuit nullam eos temporalem Jurisdietionem habere, sed illam esse Regum terrenorum propriam
Reges gentium, inquit Marc. Io. v. q2.&Luc. 22. V. 2 . dom mantur eorum, qui potestarem habent super eos benefici vocantur, vos autem
mola. Quae admonitio duo docet Ecclesiae Ministros. Primum quidem Apostolos, eorumque succes res omni temporali potestate& iurisdictione carere, secund sim potestatem illam spiritualem quam ha ni non esse dominii aut imperii potestatem , sed mansitetudianis & charitatis , quia scilicet terrenae potestatis est exteriora tantum administrare, spiritualis vero proprium est interiorem cordis affectum sectere, Sicut enim, inquit Origenes in hunc locum Matth. I a. omnia carnalia in nece late sunt posita non in volimtare, spirituata autem in voluntate non in necesitate, Ila Ur princip- sp ritualium principatus in abitatione objectorum debet essepositio, non intimore corporali. Idem hoc in loco Ad in Isai homil. 6. observat Mianistros Ecclesiae non esse vocatos ad Principatum M si ad strvitutem totius Ecclesiae, unde ct Hieronymus en E Epist. 3. ad Nep. hoc praecipuum discrimen inter Principis & Episcopi potestatem si it, Ouod in nolentibus praesit hic volentibus ; iri terrore subjiciat, hic sese vituti donetur: iti corpora custodiat ad mortem , hic animas servet ad salutem. Hocce inter potestatem Ecclesiasticam & focularem discrimen multis in locis tradit Chrysostomus, praecipue vero lib. a. de sacerdotio ubi haec ait, is neque homini & licet tanta cum autoritatem homines curare, cum quanta Pastor oves cura Hic enim potest&MVin
468쪽
. vincire & a pabulo arcere , urere & secare, cum illic medicina ac cu- ,, rationis sit scipiendae facultas posita minime sit in illo qui medicinam ,, adhibet, sed in eo tantum qui laborat. Hoc enim admirandus illeis vir cum intelligeret, sic Corinthios alloquitur, non quod domine,, mur vobis nomine fidei, sed adjutores sumus gaudii veitri; Christi senis enim minime licet peccantium lapsus corrigere, exteri quidem L iuilices cum facinorosos homines imo transgressos fuisse deprehenis derunt, magna se praeditos auctoritate ac potest ite ostendunt, eos. ,,demque vel invitos suos ipsorum mores mutare cogunt. Hic vero non vim afferre, sed suadere tantum oportet atque hac ratione me ,, liorem eiscere quemadmodum susceperis, neque enim nobis facultasse nostra a legibus data ad delinquentes coercendos, ac ne si dedissentri quidem, haberemus ubi vim eiusmodi potentiamque exercere poΩissemus, cum Christus eos aeterna corona donet, non qui coacti, ,, sed certo animae proposito a peccato abstinent. Id Chrysostomus aliis in locis inculcat onus Episcoporum maius esse quam parentum&iudicum, quia scilicet potestatem non habent cogendi aut coercendi eos qui suae curae commissi sunt. Homil. I. in Epist. ad Tit. Hom. 3. in Acia, Homiliato. in Ep. r. ad Theg. Sed in istorum potestite est
obedire vel non: Aprincipibus, inquit, movet metus, in his vero ne-
Addit vero alio in loco : Idcirco etiam excellantiorem esse potestatem Episeoporumpotestate Principum , quod majus sit imperare u lentibus quam invitis. Homil. 6. in Isaiam. Hinc negat Episcopum ullatenus dici posse veraciter Principem, quia munus ejus tantum est exhortari, monere, increpare, ipsum vero nulla habere arma sensibilia, siret tantum spiritualia, quibus noxios ab Ecclesiae communione expellat, quibus si victi non fuerint, nihil sacerdoti superesse praeter lachrymas&preces, sed haec fusius postea reseremus. Nunc vero properamus ad Apostoli Petri Christi Magistri vestiariis insistentis admonitionem , Pascite, inquit Ep. I. cap. 1. v. a. qui tu et pbis coacte se pontane Uecundum Deum, usque iurpis lucra gratia , sed volunt-rιὶ , neque ut dominantes in Cleris ,
fusor fiati gregis exanimo. Qui porro clarius potuit beatus Petrus illorum praedamnare sententiam qui contendunt Christum, cum dixit ei pasce oves meas, dedisse illi potestatem Regum per depositionera privarionrnaque Regni sui cogendorum. Qi enim erit dominatio , ii non haec dominatio est Clim ergo Petrus omnem dominatum praepositis Ecclas* interdicat, eum certὸ maxim), qui exerceretur in eos qui dominandi potestatem habent. Caeterum istud Petri manda-
469쪽
tum non dominantes in Cleris generatim ad omnes dirigitur Episeoagas, ejusque succe res non secus ac caetems spectat, quapropterernardus scribens ad Eugenium ingeniosd admodum ut solet ex his verbis elicit Romanos Pontifices nullum habere dominatum, nullum
imperium in Ecclesiam : Nec enim, inquit coisiderationum Lb. 2.
,, cap. 6. tibi ille Petrus dare quod non habuit potuit, quod habuit se hoe dedit, sollicitudinem scilicet super Ecclesias numquid domin ,, tionem l audi ipsum non dominantes ait in Clero, sed forma facti
ψ gregis ex animo, &nedictum sola humilitate putes non etiam veriestate, vox Domini est in Evangelio Reges gentium dominanture is rum, vos autem 'lon sic, planum est Apostolis interdicitur domi , natus. I ergo tu & tibi usurpare aude aut dominans Apostolatum aut Apostolicus dominatum, plano ab alterutro prohiberis, aut si is utrumque similiter habere velis, perdes utrum que, alioquin non teri ex ptum illorum numero putes de quibus queritur Deus, ipsi re
gnaverunt, sed non ex me, Principes extiterunt& non cognovi eos.
,,Jam sir are sine Deo juvat, habes gloriam, sed non apud Deum, is at si interdictum tenemus, audiamus edictum, qui major est vestrum, ait, fiat sicut minor, & qui praeces r est sicut qui ministrat. Forma H Apostolica haec est, interdicitur dominatio, indicatur ministratiori quae commendatur ipsus exemplo I aegislatoris, qui secutus adiun-- pit ego autem in medio vestrum sicut qui ministrat, quis iam se titulose hoc inglorium putat, quo se prior Dominus gloriae praesignivit, me- rito Paulus gloriatur in eo dicens, Ministri sunt&ego, & addit ut miniis sapiens dico, plus ego in laboribus plurimis, ir,carceribus,, abundantius, in plagis supra modum, in mortibus irequenter, o prae clarum ministerium t Huic Bernardi ratiocinio nihil addi potest ut probetur Romanum Pontificem, quatenus est Romanus Pontifex, nullum habere dominium temporale, dixi quatenus est Pontifex, non enim negat Bernardus quin possit haberet temporalia, sed ea negat ad ipsum pertinere, quia successbr est Petri, Gio, inquit ibidem, ut a
quatcumque ratione haec tibi vindices, sta non Apostolico jure , nec enimitti tibi dare quod non habebat potuit. Quaero minc ab iis qui R es a Romanis Pontificibus deponi illorumque subditos a side & obedientia eximi posse contendunt, quaero, inquam, ab illis, an unquam fuerit ullum Imperium isti aequale aut majus' an etiam credibile sit, Christum qui dominationem omnem regiam Apostolis interdixit eisdem
contulisse dominatum longe m jorem in ipsos Rcges, qualem nemo Regum habe
470쪽
Seu quartum argumentum petitum ex testimoniis Romanorum DF-perum , IB:dtorumque Patrum, quibus escitur Ecclesiam inspirimatia tantum habere potestatem, non secus ac Reges infla tem ratia, ita ut neutra potesas ase invicem depende. u.
Postquam e sacris litteris satis perspicua protulimus argumenta,
nunc traditionem assene oportet, eaque primi:m lcstimonia proferre, quibus aperte probatur duas esse potestates a se invicem independentes Ecclesiasticam de civilem, quarum prior in spiritna. ba tantum, postitior in sola temporalia auctoritatem habeat. Initium faciam a testimoniis Romanorum Pontilicum, inter quae mihi primum occurrit praeclarum Gelasii Ponticis ei fatum Ep.
8. ad Anastasium , tom. Conc. q. col. II 82. ,, Duo sunt, in-
Imperator Auguste, quibus hic mundus principaliter x i- tur, auctoritas sacra Pontilicum, & Regalis potestas. . . . Nosti enim, Fili clementissime, quod licet praesideas humano generi di- ,, gestate, rerum tamen praesulibus divinarum devotus colla submit istis , atque ab iis causas tuae salutis expetis , inque sumendis cae-ὐ testibus sacramentis, eisque ut competit disponendis subdite debereis cognoscis religionis ordine, potius quam praeesse. . . Si enim quan
tum ad ordinem pertinet publicae disciplinae cognoscentes imperium se tibi collatum legibus tuis ipsi quoque parent religionis Antilli test, quo rogo te decet affectu eis obedire, qui pro crogandis venerabiliis bus sunt attributimysteriist Idem habet in romo de anathematis v nc is lis: Quod si haec, inquit, de Ecclesiasticis rebus loquens, tentares oratiues dant, nec ad suae pertinere cognoscunt modulum potestatis, cui tan- ,, t im de humanis rebus judicare permissum est. non etiam praeesse di- ,, vinis, quomodo de his per quos divina ministrantur iudicare praesu- munt, fuerint haec ante adventum Christi, ut quidam figuraliter ad- , iuc tamen in carnalibus actionibus constituti pariterReges existerent, pariter Sacerdotes.... Sed cum ad verum ventum est eumdem Chri- ,, lum) Regem atque Pontificem, ultra sibi nec Imperator Pontificisse nomen imposuit, nec Pontifex regale fastigium vindicavit. . . . Chri- stus memor fragilitatis humanae, quod suorum saluti congrueret dis pensatione magnifica temperans, sic actionibus propriis dignitatibusque distinctis ossicia potestatis utriusque discrevit, suos volens medi-