장음표시 사용
101쪽
di .ersis instantibus exIstentibus , nulla potentia possent exIstere omnia constitutiva ipsius , ut patet . Ergo mutatio , ut talis , atque iis . ratione mutationis contradistinctae ab una , vel unis suis partibus, esse e Chymaerica . a. Privatio non principiat mutationem , quando ipsa est, avia eum tunc subjectum non nanciscatur formam, tunc non mutatur . ursus, nec quando non est: quia mutatio non potest principiari actu absolute per id , quod actu absolute non est . Ergo privatio nusquam principiat mutationem , Haec adoriuntur similiter omnia tota successi Vac nempe quae constant partibus , quae essentialiter sunt unae post alias & probant omnia haec tota esse chymaerica , v. g. prioritatem diei h diernae ad cratii nam , senectutem , praeteritionem , futuritionem , iustῖ- ficationem peccatoris , tempus a quod definitur, numerus motuum s eundum prius , & posterius; quoniam omnia haec constant essentialite e partibus, essentialiter oppositis , quoad simultaneam existentiam, Se nullum ex his potest unquam inistere, quoad omnia sua constitutiva psed duntaxat, quoad una, vel altera. Igitur, sicut non omni corpori aptatur eadem vestis, nec omni manui chirotheca eadem I ita n via debemus metiri eadem regula rerum omnium possibilitates, sed inspicienda est uniuscujulque , de qua disputamus, natura, ut adverti in
Prodromo disp. de possibili. Omne illud, quod modo Da quid strat.
proportionato , non potest existere adhue divinitus , est impossibile et Bequia modus proportionatus quid ditati chvmaerae est simultas duorum contradictoriorum, quae simultas , nec divinitus potest contingere rideo chyrasra est absolute, & simpliciter impossibilis.
96. Caeterum si As modo suae naturae proportionato possit simplἰeIeee existere,& non includat duorum contradictoriorum simultatem, sed di visonem, A est absolute, ae simpliciter possibile, tametsi nulla potentia possit existere modo proportionato aliis rebus, sed non sibi, quia id, solum probabit A, esse impossibile non quidem absolute , sed ut sibi adversum , & improportionatum ; haec autem species impossibilitatis omni possibili competit. Sic animal humanum nulla poPatia existere
potest , eo modo, quo equInum, id est identificatum cum irrationalitate, quia ut patet, hic modus eli contra ipsius essentiam. SIc quia prioritas diei hodierni ad crastinum stat ex sua egentia in eo, quod unus non sit quando est alter, sed ante illum, modus existendi consentaneus natu rae prioritatis hujus est , quod unus dies sit ante alterum , & non simul cum illo; atqui hoc potest contingere. Ergo quanquam ea prioritas
non possit existere , eo modo , quo existIt haec carta, & quo existunt tota permanentia , quia hic modus est contra Ipsius essentiam; potest tamen existere modo proportionato suae naturae. Idem dico de iustificatione peccatoris . Idem de senectute &c. Idem etiam de mutatione .
Haee ex sua essentia stat in hIs duobus iatelligendis iuxta num. η84 Primo, quod subjectum in A. v. g. non habuerit formam ignis. Se
cundo, quod illam habeat in B , id quippe est mutati physice . Sed hoes ne dubio potest contingere. Ergo mutatio , quae est totum quoddam successuum , potest existere modo sua naturae proportionato, tametsi nulla
102쪽
nulla potentIa existere posse modo , quo existunt alia tota , eo qui aia , hie modus sit contra naturam ipsius mutationis. Hinc ad obiectionem respondeo, quod ibi refellitur a ad primam impugnationem distinguo majorem . Alicujus totius , quod non sit ex sua essentia successivunia, .coneelo: quod fit ex sua essentia succellivum , subdistinguo : illud to. tum est chymetricum , si unum eo nititutivum illius possit existere post
aliud, nego: si secus, concedo . Verum est, quod totum, ut tale, non est una , vel altera pars essentialis , sed omnes. At sicut haec carta, vere ,& simpliciter est in loco, quoad suas partes integrales, tametsi non omnes illae sine in eodem loco , modo sint in diversis , quia id solum, probat illam non esse totam in eodem loco. Ita quod non existant simul omnia constitutiva mutationis, probat non esse totam mutationem in eodem tempore: ast non probat non existere in tempore totam Illam, divaricatam nimirum, sicut sunt in loco pedes hominis. Ad secundam rrespondeo privationem principiare , seu constituere mutationem, quando desinit esse; quia lieee nil possit actu absolute principiari per A ,
anquam per terminum ad qxem, quando desinit este Ipsum A , potest tamen , tanquam per terminum . quo . Esse namque term Inum a quo , est esse illud , quod desinit esse . Ergo per illud , quod desinie esse , potest mutatio principiari, tanquam per terminum A quo . At privatio principiat, seu constituit mutationem , tanquam terminus . quo , ergo is Memineris semper , non omnIa esse semper regulanda per principia aliarum rerum; sed uniuscujusque naturam inlpiciendam effa . Mitto leviora alia contra privationem passim obvia .
O seu entis naturalis in fieri per generati nem, quae non solum sit mutatio, sed etiam con versio , sunt . Materia , forma ligni, v. g. quae perit ob adventum formae ignis, & forma haec ignis . En ultimam partem systematis circa illas quatuor acceptiones entis natura iis num. 39. Probatur. Conversio est transitus subjecti ab una sor. ma positiva ad alteram , v. g. a forma lisui ad ignem : scut mutat Ioest transitus a privatione unius formae ad ipsam. Sed principIa intrin- leca hujus transitus & quidem prima , quia nullum est ex ullo al Io In eo sensu, in quo conversio est, & constituitur ex ipso) sunt tria dicta . Probatur. Et utor discursu eodem quo usus sui circa mutationem n.84. Se seqq. Aut loquimur de conversione sumpta pro substracto . Aut sumpta in abstracto . Aut sumpta in concreto. Conversio enim est, quaedam physica denominatio , ubIassignandum est substractum , nempe subiectum, quod est, ac dicitur con versum , nec non abstractum , nempe forma , qua sormaliter, & immediate convertitur . Et denique concretum a nempe totum illud coalescens ex subjecto, de forma . Si pri-L a mum Dissiligod by Corale
103쪽
mum: it Ia non habet ullum principium intrinsecum , quia eo modo sumpta eonsistit in sola materia prima quandoquidem haec laia eth,
qu .e transit, D convertitur ab una forma positiva in alteram ἰ non vero formae ipsae , aut entia naturalia resultantia ex singulis earum , timateria , quia licet lignum , v. g. convertatur in ignem , at non convertitur δfνma ligni, aἀformam ignir, quarum conversionum diversitatem notavi disp. I. Physicae naturalis ae materia non habet ullum principium intrinsecum physicum , quia est simplex simplicitate excludente compositionem ex partibus essentialibus; quamvis non ex integralibus, neque ex ipsa , & accidentibus . Ergo conversio sumpta pro substracto, sive ut quod, atque in recto , ut alii dicunt, non habet ullum principium intrinsecum. Sed sic sumpta non disputatur modo . Si secundum , videlicet: si loquamur de conversione sumpta in abstracto pro forma , qua formaliter immediate materia convertitur , consistit illa in hIs duobus , & solis . Guateriam babuisse in a , v. g ormam ligni , non autem ignis . Et . Illam babere in B , formam ignis, non ve ανδ ligni . Consistit in eis d-bar; quia cum materia ex se sit indifferens ,
ut convertatur , vel non convertatur ab una forma in alteram , illuuper quod formaliter immediate convertitur ab una in alteram , est forma constitutiva huius conversionis. At complexum ex eis duobus est
id , per quod larmaliter immediat E convertitur ab una in aliam , nameto praecise , quod intelligatur materiam in A habuisse formam lἰgni , non autem Ignis . Se in B , habere haae , de non illam , a quovis alio praescindendo , Intelligitur materiam conversam, sive transiisse a formaligni, ad formam ignis. Ergo forma constitutiva hutas conversionis stat in eis duobus . Cumque aluum quodque ex his duobus imbibat alia duo , unum positivum, scit cet habuisse formam Iuni in a, alterum negativum , scilicet non habuisse tune spinam ignis si enim tune miraculos δhabuisset simul ambas formas certe con converteretur in B , ad formam ignis Item; habere in B, s mam unis, de alteram negativum , scilicet non habere in B, s mam Iuni, quia si haec miraculose conservaretur in materia, haec non diceretur converti a forma ιigni , ad formam ignis rinde sit, quod larma , seu abstractum eonversio ais consistit phylice in aquatuor τ quorum duo sunt positi va , de duo negativa: duo itam sunt terminus d quo, & duo sunt terminis ad quem . Consistit deinde in eis selis; quoniam licet illa velificari nequeant absque multis aliis, v. g. quod tarma ligni corrumpatur , quod tarma ignis de novo generetur squod materia ipsa existae In A , Se in B S c. hoc probat intimam connexionem di et e larmae cum eis , non tamen illam latrinsece con stitui per ea. 99. Si tertIum denIque, hoc est, si loquamur de conversicine sumpta in concreto , prout in praesentiarum loquimur de illa : dico constitui Per materiam, tarmam ligni, tanquam per terminum d quo intrinsecum , Se sormam ignis , tanquam per terminum ad quem intrinsecum o squoniam omnis denominatio phylica sumpta in concreto imbibit essentialiter subjectum denominatum, de sormam denominantem . At subiectum Dissiligod by Coc
104쪽
iectum, quod convertitur quodque denominatur conversam ab una forma ad alteram , est sola materia prIma , ut dixi . Forma vero denominans est complexum ex forma IIgni, tanquam ex termino a quo transit, & convertitur , nec non ex forma Ignis, tanquam e X termino ad quem transit, & convertitur Ergo haec sunt principia intrinseca ejus conversionis. Et unumquodque in recto licet partialiter duntaxat, ob rationem in fim Ili datam num. 86. Et quidem sunt principia prima , quia nullum constituitur ex ullo alio, in eo genere , in quo ex ipso constituitur con verso; quoniam licet forma ligni sit et Iam ex sua privatione , & ex forma terrae , tanquam ex terminis a quo lignum enim fit ex terra & conversio ex ligno ad ignem fiat ex ipsa , tanquam extermino . quo , unde videtur ipsam esse ex alio in eodem genere , in quo conversio ex ipsa est . Verumtamen est diser Imen . Forma ligni fieex sua privatione , atque ex forma terrae, tanquam ex terminis a quo extrinseen , cum certum sit illam non constitui phisce essentiat Iter per ullum ex illis duobus . Conversio autem a forma ligni, ad formam ignis , fit, atque est ex forma ligni, tanquam ex termino a quo intria seeo , quoniam haec conversio intime essentia liter constituitur per formam Ipsam ligni, ut nuper probavi . Ergo licet ipsa sit ex aliis , tanquam ex termino is quo; sed non in eo sensu , & genere , in quo ex Iesa est conversio. Ergo ipsa est unum ex primis principiIs conversionis . Ut en Im saepe monuI non statuimus In hac controversia principIa , quae absolut/, ae sine ulla modificatione sint prima I sed quae sint prima restricte, id est, quae non sint ex ullo alio in eo sensu , in quo ens naturale est ex ipsis . Ubi ne confundas formam ignis cum converssone ad illam . Respectu hujus conversionis, non vero respectu formae Ignis est unum eptinet piis sorma ligni . Ergo quod ignis fiat ex ligno , tanquam a termino a quo extrinimo, in quo genere lignum fit ex terra , v. g. pro habit lignum non esse primum principium ignis; ast non probata non a esse primum principium conversionis a ligno ad ignem. I eo. Caeterum sicut philoiophabar num. 89. de prInespiis mutat ἰonis, ita in praesenti. Sub his tribus latent multa alia principia In trinseca conversionis , quae non excludo, sed includo , ut pote imbibita adaequale , vel In adaequa te in aliquo ex his tribus. Nam r. eum In omni conversione subsecti ab una forma ad aliam , intime Imbibaturm ut alta a privatione hujus ad ipsam quia s non praeessisset sua priva tici , sed forma ipsa , non daretur conversio ad ipsam , & sane non ol, aliam caulam praescindentem a non praecedentia privatἰon Is inde est , quod omnia illa decem constItutiva physica mutationis , quae sigillatim explicui a num. 89. R seqq. Sunt quoque intima essentialia constItutiva conversionis. Omne namque essentialiter consti utum per A , quod essentialiter constituitur per B, essentIaliter etiam constituitur per B . I. Inter privationem a quae est terminus a quo mutationis , & formam positivam ligni, v. g. suae est terminus d quo conversionis , est hoc diser7mem: quod licet illa principiet, quatenus deficit per adventum termini ad quem; cum tanten hic sit contradictorium formale suae ca-
105쪽
rentiae , quae imbibitur in ea privatione , Idcirco huius priuatIon Is defectus non multiplicat constituti ου a. mutationis , quia hic defectus est i ipsa , existentia ipsa termini ad quem . At vero cum te minus ad itiem ositivus conversionis, scilicet sorma ignis, m g. non sit defectus forma is ἁ qua positivi, nempe formae ligni: hac de causa inter constitutiva conversionis non solum datur existentia termini ad quem in instantiaonversionis: Item non solum existentia termini in Instanti immediate antecestente ἰ verum etiam defectus formalis , & immediatus termini hujus . qu. , vel saltem unionis cum subjecto pro Instanti ipso conversionis; quoniam si non daretur hic desectus , seu quod idem est , si perseveraret sorma ligni in subjecto , subjectum non converteretur afrma ligni , ut patet; ergo deficeret aliquod essentiale constituti vum hujus conversionis . Repugnat enim quidquam deficere , perseverantibus omnibus prorsus conititutivis suis i quodnam ergo esset illud constitutivum essentiale , quod deficeret, nisi defectus ipse sormae ligni in subjecto p Nam cerrε reliqua omnia perseverare possent. Ergo ille defeetus , ut diltiactus a termino ad quem , est unum e coaltitutis Is ementialibus conversionis . Reliqua alia statuenda , & exponenda sunt e dem modo , quo statui , & exposui similia Inter explicandum mutationem num. illo citato 89. & seqq. quae omnia si bene evolvas , & respective appliees termino ἁ quo positivo , & termino is quo negativo , di ter mino ad quem positi vo , & termino ad quem negativo conversionis Inee non unionibus physicis illorum cam subjecto , deprehendes constitutiva essentialia conversionis esse longe plura , quam quae vulgo signifieaentur eis solis verbis: Materia , forma antiqua, π forma nova. Conversio namque intime , ac essentialiter imbibit tres transitus . Unum utrinque positivum a forma ligni, v. g. ad formam ignis . Alium positivum ex parte termini a quo , & negativum ex parte termini ad quem, 'nempe transitum a forma lignἰ ad huius privationem ; N alium positivum ex parte termini ad quem, & negativum ex parte termini aruo , nempe transitum a privatione formae ignis ad hane eandem . 'umque in unoquoque ex his imbibantur uniones harum formarum , quia non sunt transitus abstracti; sed ab habenda , ad non .abendum , ubi innuitur unio ; item eum imbibantur durationes , quia sunt transitus ab habendo in uno instauri ad non habendum iu alia instanti ,& vice versa .
Cum hoe ita sit a parte rei , jam vides catervam rerum , quae hic ebul liunt . Sed sufficit insinuasse .
106쪽
tionem dedi ex Aristotele num. 6o. non esse
quid purὸ ideale, atque phantasti cum aut gra ves , quidam Philosophi putant, immerito ducti Illis phrasibus Pura Potentia . Neque quanta. Neque qualis, quasi haec verba fgni sicarent actualem carantiam omnis prorsus actus , & non potius earentiam so Iam connex Ionis determinatae cum ullo determinato actu , & carentiamidentitatis cum illo , quia procedunt de materia ex se , ac secundum se . Supposta itaque sua existentia In rebus; suppositis quoque illis duodecim proprietatibus illius, quas notavi num. OI.&61. excitantur qua stiones duae primariae super illa, ex quibus aliae pullulant. Prima est . an habeat existentiam distiactans , ab eximatia forma Negant Tho-mIstae secuti varias locutiones S. Thomae , quibus videtur aperte negare hane distinctionem . Sed probabilius mihi est, S. Doctorem loqui non de ex illentia entitativa adi incompleta , quam modo disputamus; sed de existentia completa , atque In tali, aut tal I. specie determinata aquam fateor habere materiam per existentiam formae sibi unitam . Cum e uim materIa sit ex se indifferens ad lignum , v. g. & Ignem , determi natur ad componendum lignum potius , quam Ignem per existentiam formae ignis. Unde quando docet idem dic de Aristotele , ac Boetio quorum textus objici solent effectum formalem sormae esse , quod per illam existat materiar intelligitur de existentia materiae completa , Npersecta In tali , aut tali determinata specier se ut subjectum constituitur in tali specie accidentali Albi , nigri , calidi M. formaliter immediate per sormas illas accidentales a sed non in ratione existentis simpliciter absolute . Simit ter quando docet Humanitatem Christi Domi- r. p. q. I 7.ni; non habere propriam existentiam; sed existere per existentiam a art. a. . verbi, non ne stat animae Christi existentiam propriam physicam , Mentitativam ; alias. iam concederetur aliqua materia , nimirum ex qua constituitur humanitas Christi, non existens per existentiam formae, scilicet per existentiam sacrae illius animae r & insuper cum existentia Verbi sit communis toti Trinitati , ut explico ad tractatum de Trinitate ρ , ubi dico transcendent alia non multiplicari in Divinis , sequeretur Humanitatem formaliter immediate phusce, atque entitati v ὰ existere per rem non quidem charactericam Verbo; sed toti Trinitati Com
Ioa. Sumit ergo S. Doctor existentIam pro subsistent Ia , meritoque docet, Humanitatem non habere existentiam, hoc est , subsistentiam,
107쪽
propriam , sed exIstere , hoc eit subsiliete per Verbum . Unde insertur hanc vocem Existentia ambiguam esse et ex adjunctisque habendum ego suum sensum; quandoque enim significat subsistentiam , ut in nupero exemplo ἱ quandoque inhaerentiam , seu unicinem formae cum subiecto, piae dicitur esse , seu existere in illo ; quandoque actum completum specificum , & sic dicitur materiam existere , id est compleri in tali , aut tali specie per solam formam ; quandoque tandem pro actu entitativo essendi absolute , ac simpliciter in rebus, de non essendi pure possibile , Ee non essendi ni I, sed aliquid . Et in hoc solo sensu disputatur modo.
Et in hoc sensu Nostrates communiter dicunt materiam primam habere propriam existentiam , 8e non existere actu in rebus per existentiam , formae. Et hoc non solum absolute quatenus, cum essentia, &existentia pals ve sumpta identificentur realiter, necesse est existentias materiae , ac formae esse distinctas , siquidem essentiae dist Inctae sunt; Ουἰαιο ed. Verum etiam praescindendo ab hac ratione imo admissa falsa bypothesi ινου. a. de de distinctione inter essentiam, & exiitentiam . Cui tamen ultimae partim a1.prima dissentit P. Oviedo . puncto s. Io 3. Rationem communem in lavorem huius sententIae ad hane sol. mam redigo. Omne intime imbibitum intra proximam physicam capacItatem ad sustentandum physice , ac realiter existentiam forma: item omne essentialiter imbibitum in hoc , qnod est: actu ρ με susteuuι
prauias dispositioneι ad formam , distinguitur realiter ab existentia forme ἱ quia etiamsi haec foret eausa materiae , eo quod inter utramque dare tur mutua causalitas; at nequit esse causa materialis sui ipsius, aut pra- requisitum phy si cum ex parte causae hujus et & omne essentialiter imbibἰ- tum alterutro illo modo est immediate , aut mediate causa materialist,
aut praerequisitum physicum ex parte huius respectu fixistentiae sorme)sed aliqua entitativa existentia materiae intime ac essentialiter imbibl-tur intra proximam physicam capacitatem ad sustentandum physice , at recipiendum exilientiam formae, si haec fuerit materialis quandoquIdeae haec physice recipitur cum sua existentia in materia , educiturque ex ipsa, in sensu supra explicato. Item imbibitur, in eo quod eis actaplassee sustentare praevia r saltem dispositioneι AEa formam , licet haec laetit spiritualis , quoniam licet anima rationalis non recipiatur in materia , . tanquam in subjecto palsivo, recipiuntur in illa dispositiones pr VIa ad animam rationalem. Ergo aliqua entitativa existent Ia materiae distinguitur ab existentia sorinae . Ergo materia non existit per hujus exi stentiam superflue , namque existeret per duas existentias. Probo minorem. Materia prima aliquando est proxime physice ea pax susteatandi physice formam , aut saltem praevias dispositiones ad illam ; quIaaliquando facit hoc , & ex actu physice causandi activE , aut passive,
legitime insertur proxima physica capacitas ad alterutrum . Item aliquando actu physice recipies ac sustentat praevias dispositiones ad formam quaecumque si haec . Sed aliqua existentia materiae intime , aeessentialiter imbibitur in ea capacitate, atque in hoc, quod est a
ρθ-e sustentare dispositiones illa/ ἱ nam quod nil est , quod est me te pol sibiles
108쪽
KbIle , quod non est in rebus, nequit actu physice sustentare aliquid ,
aut esse proxime physice capax sustentandi quidquam; alias paries mere possibilis sustentaret nunc actu physice albedinem , aut erit aetu physice proxime capax recipiendi praevias dispostpones ad illam . Ergo in unoquoque ex hIs duobus objectIvis conceptibus. A, v. g. esse proxime pb sice capax sustentandi pumve aliquid . A , actu phsice sustenιare aliquid , intime imbibitur aliqua entitativa reI A existentia . Ergo in utroque verificato de materia prima respectu formae , imbibitur intima aliqua existentia entitativa materiae primete . Sed omne intIme imbIbi. tum in utroque distinguitur ab existentia formae . Ergo aliqua saltem existentia entitativa materiae distinguitur ab ex stentia formae . Si ergo semel habet materia unam existentiam distinctam ab existentia tarmae , ut quid debet per hanc etiam existere λ Recognosce , quae dixi in Pro
dromo disp. q. num. I94. Io . Respondebi3 I. More solito con notatorum . Sufficere quod illa proxima capacitas connectatur cum existentia materiae , & necesse nota esse , quod per illam intrinsece constituatur . Sed contra more etiam
solito; quoties deficit constitutum stricte tale , idest . compositum ex multis a deficit aliquod constitutivum intrinsecum ipsius . Eatenus quippe desectus con notati trahit secum desectum constituti , quatenus secum trahit defectum alicujus constituti vi: existentἰbus namque omni
bus prorsus constitutiv Is rei , est impost bile , quod res deficiat. Aequoties deficiae existentia materiae primae, deficie hoe, quod est , illam esse actu ph De proxim. copaeem sustentandi pusce . Et hoc , quod est , Iliam actu ph ce sustentare aliquid. Ergo quoties deficit illa existentia , deficit aliquod constitutivum intrinsecum illius proximae capaeitatis ;quodnam est illud , nisi actualis Ipsa existentia materiae Θ Caetera enim
possunt divinitus saltem existere . Erso haec existentia non est merum Connotatum , seu terminus connexionis capacitatis illius , sed intimum constitutivum . Unde reiicitur alia solutio, in quam vergit oviedo . V Idelicet sufficere, quod In illo eodem instanti reali detur existentia materiae , ad hoc, ut veri ficetur illam esse proxime physice capacem sustentandi formam . Ratio quippe nostra probat proximam eam capacitatem non debere utcunciue coexistere illi existentiae , sed debere insuper intime constitui per illam. Nam quoties deficit constitutum &c. repete Syllogismum . Respondebis 3. In ipsa proxima capacitate materiae ad sustentandum formam imbibi essentialiter dispositiones ad illam,
quae , utpote accidentia, intime conneetuntur eum existentia materiae ;unde hac deficiente deficiunt illae , & eonseque irier deficit aliquod constitutivum illi iis proximae capacitatis . Sed contra . In proxima physica capacitate sustentandi ipsas dispositῖones , neque imbibuntur hae , quippe quae nec causa physica , nec prae requisitum sunt respectu suI Ipsarum ; Neque imbibuntur aliae , quasi reflexae dispositiones ad has . Et instauratur argumentum ; quoties deficie res , aliquod saltem ipsus constitutivum deficere debet. At quoties deficiet existentia materiae
deficit hujus proxima physica capacitas sustentandi praevias dispositio-
109쪽
nes . Ergo quotIes deficit illa existentia aliquod saltem constitutivum illius capacitatis deficere debet; quodnam est hoc , nisi ipsa existentia materiae Ergo subsistit, hanc existentiam esse constitu vivum; illius capacitat Is. Praeterea cum dispositiones ad formam, licet sint accidentia , non connectantur metaphysice , sed physice duntaxat cum existentia materiae , sicut Ignis cum calore, fieri potest saltem divinitus , quod deficiente dicta existentia perseverent illae dispositiones . Ergo, quod perseverent omnia , quae putas constitutiva illius proximae capacitatis . Ergo , quod perseveret ipsa phy sica proxima capacitas materiae . Ergo divinitus contingere poterit , illud quod nil est , quod est mere possibile , quod non est in rebus , esse actu proxime absolute , ac physice capax sustentandi playsice aliquid . Dissicilius est hoc , quam quod materia gaudeat propria existentia, non obstante aequivoca sua
Io . Respondebis 6. Illam proximam capacitatem constitui per iIIud , quod est existentia materiae et nimirum non per existentiam formae de novo advenientis ς sed per existentiam formae prioris, quam retinet materia , donec nova adveniat. Contra. Omne constitutivum proximae dictae capacitatis coexi sit , tum sermae novae , tum dispositionibus ad illam: quia omne tale , aut est causa physca materialis utriusque , aut physicum prae requisitum ex parte cauta. omne autem , quod est causa , aut physicum praerequisitum coexistit este et ui. Ergo omne, quoa non coexistit Brmae novae , aut ultimis dispositionibus ad illam, non constituit dictam proximam capacitatem . Sed existentia formae prioris non coexistit formae novae , ut patet , neque ultimae dispositioni acthane , quia eum dispositio haec sit physice connexa cum hac , haec de
bet existere in eodem instanti , in quo existit illa ultima dispositio , nisi
Deus faciat miraculum . Ergo existentia formae prioris non constitiae illam proximam capacitatem . Ergo si haec imbibit essentialiter existentiam materiae , existentia haec, neque est existentia krmae prioris , n que existentia sermae novae. Ergo aliqua alia distincta ab utraque nempe existentia propria materiae ipsus . z. Ea proxima capacitas nota constituitur physice per illud , quod non datur in rebus , quando datur plene , ac persecte ipsa physca capacitas. At existentia formae prioris non datur in rebus , quando datur plene , ac perfecte ipsa physica capacitas proxima , quia tunc, & in eodem tempor Is momento dantur omnes dispositiones ad Drmam novam alias materia non esset proxime absolute capax sustentandi formam novam & consequenter ipsa forma nova cum qua connectunt in illae dispositiones. In instanti autem , in quo hac cimnia dantur non datur existentia sorinae prioris .
io6. Respondebis s. Etiam materiam esse actu physice proxime capacem ad unionem cum sua exissentia, posito, quod ab hac distinguatur; & tamen in ea capacitate non imbibitur existentia alia materiae distinista ab illa sua; quam instantiam ex respectu materiae ad suam existentiam , posito , quod ab illa distinguatur , non semel obiicit ovied ci
110쪽
Ioco citato . Contra . Admisso , quod materia distἰnguatur re anter Esua existentia , non potest esse causa palsiva , ac multo minus efficiens illius, ob rationem similem ei, quam dedi num. antecedenti: nimirum , , quod deberet habere proximam physicam capacitatem ad illam sustentandam et in qua capacitate necessario deberet imbibi essentialiter existentia materiae distincta ab illa sua: unde haberet duas existentias . Et de illa prIma rediret argumentum idem. Quamobrem in ea hypo thesi, materia , ipsius existentia , hujusque unici cum illa , producere uritur per unicam creationem quod si difficile tibi videatur , difficultatem adscribito hypothesi distinctionis esse aliae ab existentia γ & consequenter nullus inter illa daretur physicus ordo causalitatis ullius; sed
mentalis ad summum , quatenus apprehenderemus materiam per species subject I sustentantis luam existentIam , & hane instar formae materiae . Sicut apprehendimus Angelos instar juvenum , & AEternum Pa trem saltar senis. Sed ex modis noliris apprehendendi malum descendit argumentum circa realitates ipsas. Item in ea hypothesi proxima absoluta capaeitas materiae ad unionem cum sua existentia non esset puma , sicut est capacitas ad recipiendum formam , aut dispositiones ad hane : sed purE Iulea, sicut est capacitas proxima absoluta , quam habet homo , ut componatur physice ex corpore , quia ab hoc non diltinguitur adaequate . Neque dicas existentiam illam fore accidens , & consequenter recipi debere in aliquo si abiecto. Tum quia existentia substantiae non est accidens. Sed existentia illa superaddita esset existentia substantiae nimirum materiae primae . Ergo tum quia licet foret accidens deberet creari consequenter ad hypothesim distinctionis a materia , quia ob rationem datam num. Io3. si materia foret subjectum passivum illius, capacitas proxima physica materiae ad Ipsam sustentandam deberet constitui per aliam existentiam , de qua fieret idem argumentum , & abire mus in infinitum . Est ergo consequens ad hypothesim istius distincticiis nis , quod creetur existentia Ista , et Iam si accidens esset. Neque est res nova ; quoniam creationes ipsae , quae de facto dantur , Angeli, animae rationalis , & materiae primae, sunt entitative accIdentales ; & talnen In nullo subjecto recipiuntur; sed duntaxat uniuntur per semetipsas immediatΘ terminis per ipsas productis , unde non uniuntur illis tanquam subjectis praesuppositis . Ergo . Et hinc solves rationem a prioris, qua ovi edo num. 8. probat essentiam , Sc existentiam materiae , posito , quod sint distinctae , non produci unica indivisibili adtione . Nimirum . Ubi est diversitas terminorum , potest ella actionum diversitas . Solvitur , inquam; quia si ista propositio est partieularis, vera et se potest, sed non contra nos . Si universalis , est falsa ; quoniam etiamsi essentia , &existentia distinguantur , debent produci unica actione . Nam alias e D sentia esset actu physice capax ad istam existentiam suscῖpiendam ; in ipsa autem actuali physica capacitate imbibitur existentia illius , quod actu physice proxime est capax. Repete discursum datum num. ante