장음표시 사용
221쪽
porum viventium est debita rei naturali : nimirum an Imae spee; fieae v I ventis illius, quae naturaliter debita est illi determinatae materiae, ob. qualitates quas habet ,. in ipsamqtie iam introdutia, naturaliter poscit talem , & talem oeconomiam , distributionem , proportionemque partium in domo , quam iam habitare incipIt, habetque ut propriam . Ergo quod Deus huic indulge t exigentiae, sive naturali connexioni, non est, quod operetur supernaturaliter, sed potius quod operetur,ut Author naturalis . Igitur quod attinet ad hominem, propter illas scripturas, quod attinet ad caetera animalia, quorum. organa ratio prorsus mira esse solet, Pr pter paritatem ex homine , videtur dicendum Deum solum , ut causam Primam universalem, an naturalem organirare cunctaeilla membrλα
asy-- TT Actenus probavi negative conclusionem scrIptam num. a. A 23 . amovendo offendicula , Arguo iam positi ve . Omne imbibens intra sitam physicam essentiam , materiam : & neque omnemi Collective ,. neque omnem distributive , neqge aliquam. vage , ac indeterm nate, imbibit Intra am essentiam physica mi, talem individuam , ac singularem. eodem respective modo phIlosophRre de forma , . atque de hujus unione cum materia . Sed omnis individuus & singularis homo, in prImis imbibit intra suam essentiam physicam, materiam , alias tota sua essentia physica, aut staret in sola anima , & cum haec
Perseveret post mortem hominis, sequeretur post huiu, mortem , per se Verare hominem ipsum . Aut staret in sola unione , & cum . haec , neque fit rationalis , neque sensitiva , neque nutritiva alaequatὸ , . sequeretur intra egentiam hominis nihil esse rationale , aut sensitivum', aut nutri- i uum s & consequenter nil esse vivens Deinde non imbibit omne imateriam collaciive, aut distributive, ut satis patet .. Rursus ne quo liquam vage , ac in determinate , sicut equ tatio connectitur cum aliquo O quo quicumque fuerit, navigatio cum . aliqua navis visio cum a liquo oculo ; tum ., quia licet equitatio ,: v. g. sub hoc abstracto conceptu non ostendae nobIs connexionem eum. ullo determinato equo; haec tamen Indi τIdua, & singularis equitatio,. prout est a parte rei Bu cephalo , g. eonnectitur cum Bucephalo determinate, ac in indivi duo, de similiter de aliis affectIs suppositione confusa . Ergo licet ho mo sub hoc abstractoe conceptu , non ostendat nobis constitutionem Perdeterminatam aliquam materiam ; h Ie tamen Individuus homo , prout est a Parte rei,. constituitur per talem aliquam individuam , ac determinatam materiam; tum, quia licet connexio possit esse termInative va ga , & disjunctiva ; non tamen constitutio essentiae; qualis enim est res,
quae jam habeat hane essentiam λ iam illam λ Iam hoc, iam illud , jam haec , jam illa ellentialia constitutiva Non enim erit eadem penitus.
222쪽
De toto ipse Substantiali. 2o 3
res, sed distincta adaequate, vel inada quate, quia essentia rei,& res apud Philosophos, sunt sicut gladius, & ensis apud Grammatico . Unde merito prohibita est Ingredi Scholas nostras illa propositio, Essentia cujuscunque rei sic pendet a libera Dei voluntate , ut in alio quopiam retum ordine, quem illi condere liberum fuit, alia foret, quam nunc est Esse tia &e. Nanetiid Deus indiget mendacio vestro , ut pro Πιο ιοquamini dolor λ Iob. 1 3. 2 o. Neque abutaris veritatibus disjunctivis , inquiens hanc , 6 g. Petrus exsit, veι non existit, jam constitui per existentiam , jam per ea renuam esto quod sit cognoscibile objectum , quod in se sit carentia λsiquidem ea propolitio, jam verificatur Pez unam a iam per alteram . Et ea im licet veritas illius propositionis abstracte sumpta non ostendae nobis suam constitutionem potius per existentiam , quam per carentiam , sicut neque animal sub hoc abi tracto conceptu ostendit nobis identitatem potius cum rationali , quam cum irrationali. Verumtamen veritas actualis , & formalis illius propositionis non est una , & eadem
individua semper; sed duplex inadaequa te distincta: quando Petrus existit, datur una individua veritas illius, constituta, per illam propositionem , in per exissenisam Petri ἰ quando vero non existit, datur alia vetitas ejusdem propositionis in adaequale distincta , utpote constItuta per eandem propositionem , per curentiam . Cumque necesse sit dari existentiam , vel carensiam, necesse etiam est illam propositionem esse
veram, aut veritate sor mali Constitua Fer existentiam , aut veritate formali constituta per ea re=1rram, Ergo eo exemplo non probatur , rem
aliquam individuam , & singularem constitui , jam per unum , iam per aliud; quod si intuleris veritatem dictae propositionis dum Petrus existit
fore contingentem, ut pote constitutam per existentiam illam contingentem, concedam de veritate illa individua,& singulari. Negabo autem de vetitate absoluta illius propositionis, nam licet sit contingen, illa individua veritas constituta perexissentiam , non est contingens , sed necessa in xium quod deficiente illa detur altera veritas constituta per earentiam .
x x. Dicendum igitur est, omnem individuum, & singularem hominem imbibere intra suam essentiam physicam, talem aliquam individuam , & singularem materiam ; quae est consequentia legitima descendens ex duabus illis praemissis a quibus e Xorsus sum num. 239. Tunc sic. Sed non aliam , ab ea cui unita est sua anima , ut patet. Ergo omnis individuus homo imbibit intra suam essentiam physicam individuam Illam materiam , cui anima sua est unita . Sed non totam, ut probavimum. 13 I. si quidem non imbibit essentialiter illam, quam, iam constitutus , quo adessentialia , acquisivis labore, & industria sua per nutritionem a primo instanti, in quo incepit nutriri in visceribus maternis . Ergo illam, quam non acquisivit per nutritionem , sed quae omni nutritioni praesupponitur, cuique primitus unita fuit sua anima . Sed
rursus non hanc totam propter explicationem conclusionis datam
num. 2sq. Ergo de primo ad ultimum omnis individuus, ae singularis homo imbIbie intra suam essentiam physicam illud sol um punctum non utique indivisibile materiae primigeniae , Deo, de Angelis nqtum , cui C e a anima Dissiligod by Coral
223쪽
anima in prIma sua creatione fuit unita. Reliquat autem partes Illina ejusdem materiae spectant ad integritatem essentialem hominis : essen. tialem, inquam , non quatenus per illas constituatur essent Ia I sed quatenus haec per se connectitur Isaltem physice cum illis. Ubi adverte obiter. Quatuor terminos agnoscunt philosophi Ia vlientibus; duos
magnItudinis , unum intrinsecum , dc alterum extrinsecum , duosque parvitatis , unum etiam intrinsecum , & alterum extrinsecum . Summa iὲla moles , & magnitudo corporea , In qua adhuc potest vIvere homo , - g. naturaliter , Puta magnitudinem , ut sex, vocatur termἰnus ii Minsecus magnItudini ν, & etiam maximum quod st, quIa maximum eo- rima omnium est in quibus naturaliter conservatur . Magnitudo immediate subsequens , puta ut septem , est terminus extrinsecus magnitudinis, Ur ma imum quod non , quia est magnitudo tam ediata summae illi,
In qua potest conservari. Rursus parva illa magnitudo , in qua , sed
non infra quam, potest homo naturaliter vivere, est terminus intrinsecus parvitatis , & vocatur minimum quod si , pura parvitatem ut duo . Parvitas immediate subsequens , v. g. ut unum est terminus extrinsecus parvitatis, in minimam quod non, quia est minimum immediatum illi mi- Mimo, in quo natura litor conse mari potest. Cumque in omni vivente corporeo hactenus noto , experiamur interdum itae crescere', ut fi ptu crescant , mor Iantur , R interdum ira minui, ut si plus minuantur, pereant: idcirco omnia illa habere dicuntur terminum initIn secum ma gnitudinis , seu maximum quod si , Se terminum extrinsecum , seu maxiamum quod non . Item terminum intrinsecum parvitat Is , seu minimum quod fl: & terminum extrinsecum , seu minimum quod non . Nullum e Rhis dieo esse de essentia physica huius individui hominis, v. g. , quippe, qui divinitus saltem , si non naturaliter , conservari potest in quavis magnitudine materiae , di divisibili parvitate. Solum ea de essentia physica illius, ut distincta ab integritate membrorum , individuum II lud divisibila punctum , cui primitus fuit unita sua anima ob discursum. factum num, 139. de seqq.
as. o Ecunda quast Io est . An , in quomodo totum subflautiali dia junguatur is suis partibus sintia Issiar Propter abusum terminorum , a quorum intelligentia pendet tota hac res, vel maxima pars : Propter summularamque oblivionem, aequivocationibus scatere solet. Partes cujusvis totius bifariam solent esse subjectum quaestionum. Distributiυἐ, dc, copulati se, si ve , eoIlectivie . Partea sumuntur distri
hutive, si ve seorsim, si ve singillatim , non quasi una sit ab aliis separata , quoad durationem, quoad locum , de sim IIIa; sed quoad enuntiationem . Idest: quatenus subjectum , aut praedicatum , quod enuntiane nostrae propositiones . est una . vel unae taurum partes illius totius ά it
224쪽
De toto ipso Substantiali. 2os
ut si partes sunt tres , & agimus de illis omnibus distributis E , uti debeamus tribus , vel saltem duabus propositionibus aequivalenter distinctis , non vero una sola . V. g. maιeria causet eo, rum . Eefarma co sui compositum . Et unis eausat suo modo compositam . Uel saltem sic . --teria , in forma caul aut compositum ' vel alio aequi valente modo . Et hoc
est , R in hoc stat, quod partes sumantur distributi τὸ , di sigillatim, &seorsim et nimirum quod propositiones , quibus in subjecta materia d lautamus de illis , sint rma iter, vel saltem aequivalenter distinctae .
Fartes eaedem sumuntur collective in ordine quoque ad enuntiationem: quatenus subjectum , aut praedicatum talis, aut talis. unius propositionis, non sit una sola pars, non duae solae , sed tres ipR . V. g. Materra, formo , ετ unis sunt homo ; quae est vera . Materia , forma a re unio eat
sani hominem , quae est falsa , qu4n sit hic necessarium Involuetum illud distinctionis d ruuliue , eoueBiὐὸ, utile quidem ad affundendam , non lueem , sed caliginem ; quandoquidem per hanc ipsam propositionem
fit forma liter collectio , enuntiando praedicatum non de una, non de
duabus solis, set de tribus . Materia , forma , & unio causant . 243. Hinc nascitur, quost omnes propositiones utrinque proferri solitae super partibus distributive, aut collecti τὸ sumptis , sint propositiones reflexa , habentes pro objecho alias propositiones nimirum sumptiones ipsas , a ributivam , aut , esIlectivam a sicli t de identitate , &distinctione ser mali dixi disp. I. logicae . Aliqui autem incaute prae tereuntes hunc sensum reflexum harum omnium propositionum , & in sola objecta , seu partes ipsas oculos infigentes, se ipsos , atque alteros irretium, quasi ex parte obiecti forent distributis , aut , collectio, de quibus in praesens. Etenim sumptio, sive aeceptici, sive suppositio terminorum stat physice , & formaliter in nostris ipsis locutionibus, aut Cognitionibus , quia ex parte rerum non dantur suppositiones ipsae lar. males , sed objecta. suppositionum: quandoquidem suppositio juxta Iogicorum definitionem , est acceptio termini pro se , aut pro re, quam significat. Acoeptio autem haec nil est aliud physice, quam sensus veris
horum nostrorum, oris, aut mentis, quibus tale, aut tale enuntiamus ,
qui sensus adaequale , vel in adaequa te identificatur cum eis verbi , oris, aut mentis . Sicut conditionalitas, disiunci Io , universalitas , assirma.
tio , negatio , stant physiue in nostris ipsist cognitionibus4 In objectis autem nore plus , quam fundamentaliter. Suppositio ergo distributiva, di collectiva , sicut sociae, stant physice formaliter in nostris ipsis propositionibus mentalibus, aut verbalibus. Ergo omnis propositio enuntians partes distribinive, aut partes collectivo sumptas ,. sive suppositionem hanc habentes, cum enu nuntiet suppositiones ipsas, seu de ipsis loquatur, est propositio innuens tales, aut tales nostras propositione , quas protuli, num .antecedente. Ergo omnes hae propositiones sunt reflexae, aliud entes nimirum ad alias propositiones easque habentes pro objecto immediato , & obiectum harum pro obiecto mediato. 44. Quamobrem sensus legitimus huius proposui ni&, v. g. εο λmiliter de similibus. Parara di fributivesumpta eo aut tuum , est hic .
225쪽
Sunt, aut ρυμαι esse vera ba omneι propositiones. Materia causat totum , Et forma causat totum ; & uni O causat totum . Hoc enim est partes sumi distributive , & hie est descensus respondens illi suppositioni , quia se distribuuntur illae partes: unde loqui de illis distributive sumptis , 8c
loqui de illis sic , & cum allusione ad has tres propositiones ζ atque idcirco suppositio ipsa distributiva trahi e secum, quasi reflexam quandam suppositionem copulativam , omnium videlicet veritatum propositionum omnium a Per quas explicatur, di In quas resolvitur suppositio distributiva , quarum si vel una sola sit falsa , falsa quoque erit propinsitio , in qua datur sumptio illa , sive suppositio distributiva . Cum autem unaquaque ex illis tribus Propositionibus non assamat pro subjecto, nisi unam solam partem et & una sola non sit capax suppositionis distributivae, aut collectivae, quia ambae poscunt terminum universalitatis capacem , idcirco in nulla ex his tribus propositionibus habet locum reflexa distinctio di ributioe sumpta : eopuιative sumpta . Rursus germanus sensus hujus : Parteι collecti sumpra causaut totum, non est, ut iam dixi a quod partes simul in eodem loco , aut tempore, aut cum unione causent
totum . Nam cum subjectum illius significarum in recto possit esse sola materia, & forma, & hae solae distinguantur realiter in adaequale a composito siquidem modo existunt si loquamur de D. Petro , & mod non existit hoc compositum D. Petrus vera ella posset illa propositio squae vulgo censetur falsa, di metito. Sensus itaque illius est . Essa ut potest esse vera bae propositio: Materia, forma, di unici causant i tum , nempe intrinsece ζ seu : sunt partes totius: Sic enim exercite
copulantur illae partes , & hoc est sumi copulative , & hic est descensus correspondens illi propositioni. Unde loqui de illis colleetive , seu copulative sumptis, est loqui de illis sic, & cum allusione ad hanc unicam propositionem . Hac doctrina quatuor expedivi sophismata disp. a. Dialecticae a num. 32. fundata in ab usu suppositionis distributivae subiungens postea num. 9. explicationem suppositionis copulativae . a 3. Ex hac eadem doctrina respondeo quaestioni praesenti . omnes parte, distributive sumptae distinguuntur realiter in adaequa te a toto, di consequenter hoc ab illis . Secus collective sumptae . Probo primam partem . Omnes partes distributive sumptae , & non unam duntaxat distingui realiter inadaqua te a toto , stat physice in eo , quod tres hae propositiones , & non una sola, aut duae solae possint esse verae sMateria imbuitur intra essentiam ρ'suam totius . Forma imbibitur intra essenι iam plasicam ιotius. Unio imbibitur intra essentiam ph eam totius . At tres hae propositiones sunt verae , aut possunt esse quando proserantur . Ergo . Minor constat ex locis in quibus de unoquoque horum probavi esse intra essentiam phy sicam compositi subitantialis . Major in qua non utor verbo par , sive constitutivum , quia aegre applicatur unioni; sed termino magis generali complectente partem, & participa tionem : constItutivum , & constitutionem , seu unionem , nimirum im-hibi intra essentiam ρυ-ais probatur . Materiam , & aliquid aliud esse de essentia physica totius. Formam smiliter . Unionem similiter , est
226쪽
m toto ipse substantiali. 2Ογ'
veras esse Illas tres propositiones: nam imbibi intra essentiam, est ende essentia , sed simul cum alio ; quia solum A , non Imbibitur intra assentiam rei A , sed est tota essentia rei A. At omnes partes distributi v8 sumptas distingui in adaequa te a toto , stat physite in eo , qm d m te riai, & aliquid aliud sit de essentia totius ; & quod forma , & aliquid aliud fit de esse nita totius . Et quod un Io, & aliquId aliud sit de essentia totius ; quoniam hae tres sunt omnes . Et hie non habent locum
illi alii duci tituli distinct Ionis in ad equate , quat alibi explicui . Erg.
omnes partes distributive sumptas distinguI inada quate a toto , stat in eo , quod tres illae propositiones , & non una , aut duae solae sint, vel possint esse verae . Neque dicas, omnes distributive sumptas fore omnes collective: eo quia , omnes distributive non sunt materia sola, nec sorma sola. , nec unio ista , nec materia , & forma solae: Quo ei rea omnes distributive debent esse materia, forma , & unio : & coasequenter Om nex distributive debent esse omnes collective a 46. Etenim , ut nuper , atque in loco illo D Iale meae, ubi n. 7.
explicui hunc paralogismum, dicebam . Sumptio, suppositio.sive acceptio termini nil est aliud , quam signifieatio , seu sensus ille ,
quem ex placito hominum , vel ex intrinseca sua natura dat terminus a qui eo inso adaequale , vel in adaequa te identificatur cum eo sensu. , aut significatione . Rursus. Omnes partes sum I , aut supponere distributive , stat physicE in eo, quod res , seu denominatio illa , de qua Herie
sermo, enuntietur non de una sola illarum: non, de duabus solis ; sed de tribus ipsis per tres. tamen , vel saltem duas propositiones, quae aequivalentet sint duae, vel tres Inon autem per unicam sciem aliter, Naequivalenter talem . Denique omnes sumi, aut supponere collectivo stat physice in eo , quod res, vel denom7 natio , de qua fuerIe sermo senuntietur de tribus ipsis per unieam , tam formal ter , quam aequi Va Ienter pro postionem. Atqui rem illam enuntIar; per unicam , suae res valde diverse in ordine ad veritatem ' siquidemi duodenar7us numerus vere e nunclatur sic. Petrus Andrea et , & Iacobus, & Ioan nes, de reliqui Apostoli sunt duo dee7m : false autem si e . Petrus est duodecim . Andreas est duodeeim &e. E eo revorta r distingui in adaequa te a toto substantiali. causa reque intrInsee E illud , vere enuntiatur se . Materia distinguitur in adaequa te 1 toto , Ipsumque 4ntrinsece caussat. Forma similiter . Unio. similiter respecti v ἡ . False autem sic . Materia, spma,er unio dissi uiantu inada sate . toto lasum ae inter Uer δcausant; ut mox dieam . Ergo omne ι parte a sumpta distributa Me , quamvis non sine materia sola', aut sorma. sola , aut unici sola quandoquidem innuuntur distinctae propositiones, quarum una procedat de materi a salia de forma , alia da unione 3 sunt tamen res valde diversa absurna bus partibus eaIliaἰνe sumptis, ob inagnam diversitatem sensus , a te descensus , ad quos alludunt illae sumptiones , sive sippta sitione . Imo non solum est falsa ista . Omus partes digributi. e μαρι sunt omnυρα -
ea collect e sumptae. Verum etiam haec , quae identica videtur . Omnetraries disributive sumpta, sunt omnes sartra distributi Me sumpta I. beau-
227쪽
dem rationem, qua dIxi disp. illa a. Dialecticae , falsam esse hane omnia homo est omnis homo ἔ quam brem distingitendum est tacitum illud consequens . Omnes partes distributivi sumpta a debent esse maιeria , forma, Er tinio relate ad unam eandem propositionem , tam formaliter , quam aequivalenter , nego: relatE ad propositiones, quae formaliter , aut aequivalenter sint distinctae , concedo; ωneganda est ultima consequeti ei a . In toto hoc processu nil aliud est realitatis, quam bonus , vel pravus usus vocum, terminorum a & suppositionum , quibus sophista po-eest abuti ad irretiendum eum , qui immemor fuerit regularum Diale cti eae, & ideo in sola objecta oculos infigat, oblitus sensus reflexi;guem dant voces illae quibus rem praesentem disputamus ..
et 7- D Robo iam secundam partem conclusionis: nimirum ominT nes partes collective sumptas non distingui adhue inadae luate a toto non quidem , ut supposio, nam sic imbibit ultra illa tria
bsistentiam , quam multi putant esse novam aliam rem positivam, seu Praecise , ut ente naturali neque hoc causari intrinsece ab illis . Omnes partes collective sumptas distingui inadaequa te a toto , hocque ab illis causari , staret physice , ac re aliter in eo , quod vera foret hac propositio . Materia inorma, π unio , sunt quia distinctaem inada tiate . tois, fumque intrinseee cati nι. In hoc stat, quod sumantur collestive : Mquia sumuntur exercite per hanc propositionem vana est hie, & solum idonea ad exeItandum cunissionis fumum illa reflexa distinctio diseῶ tive sumpta , einemis sumpta . Ut quid si exercite in hac eadem propo-stione supponuntur collective ξ At illa propositio est salsa - Probatur unicus modus, quo posset esse vera , foret quate aus totum subitantiale homos v. g. , ut merum ens naturale Oraescinctendo a subsistentia , se a personalitate. ineluderet intra suam physicam essentiam aliquid praeleemateriam , formam . M unionem , si enita nil prorsus ultra illa ines ud Ir, illa adaequant ratam essentiam hominis, & non sunt μνι essentiae, sed tota essentia. At homo intra suam essentia a physicaa nil prorsus includit praeter materiam, formam, & unionem ambarum; quoniam forma alia totalitatis, quae non sit pute metaphysica, ut dixi num. 23 o. est superflua . Et quia Ite et homo, ut persona , videatur multis imbibere intra essentiam aliquid aliud . quod si personalitas, modo agimus de homῖ ne quatenus praecise est ens naturale: & quia licet ex sua essentia cum multis aliis connectatur , non est idem connealo essentialis, ae constitutio phylica, alioquin omnis creatura constitueretur essendialiter per Deum , cum squo sane essentialiter connectituris Ereo non subsistit unicus ille modus , quo posset esse vera illa propositio, Materia , forma , in ambarum tinio sunι qiad inadaquat. distinctum . toto , tr apium intrinsece cati
228쪽
De toto ipso Substantiali. 2G9
2q8. Hinc I. Notaveris me , aliis inhaerere sol Itum realitatibus objectivis in tota hae quaestione , recurrere as propositiones , sive locutiones , sive actus nostros; quia cum quaestio ipsa sit reflexa , ut explicui num. 243. de logicalibus fimilis, quandoquidem procedie de pae' tibus , jam cum hae, jam cum illa suppositione , & acceptione termi norum , & haec cons stant physice ex parte rerum in sensu , quem hahent propositiones sive termini, quibus utimur; & hic sensus non distinguatur adaequa te ab ipsis propositionibus , quae utique sunt subje-etum,cui competit significare: idcirco quaestione totam re sol vere oportet cum respectu ad ipsos terminos , seu propositiones , atque ab his declinare, esset declinare a quaestione Ipla . Et d Icere te velle scire sentenistiam de partibus distributive, aut collecitive sumptis relinquendo nostra avoces , ac cognitiones , hoc est relinquendo ipsam sumptionem , sive suppositionem , est implicatio in terminis . Sicut rogare sententiam de objecto determinate , ut cognito , sed praescindendo a cognitione : de objecto determinate , ut disjuncto , sed praescindendo ab actu nostro , qui sit cognitio disjunctiva : de objecto determinate , ut universali, sed praesciadendo a cognitione , per quam fit universale . Ists omnes sunt
implicationes malae terminorum . Et ex istis ἐnvolucris nascuntur, no a una , vel altera atqui vocatio , sed aequivocationum examina . 2. Verum est, quod complexum ex omnibus, di solis causis in adaequatis extrinsecis est causa ad aquata extrinseca effectus Α ; quia cum distinguatur ad aequa te ab A, potest e ste illius causa extrinseca,si caetera adsint ne--cessaria , ut sit causa . At vero complexum ex omnibus, & solis causis intrinsecis , quale est ens naturale , quod disputamus non enim dispu-gamus hominem , ut album , v. g. ut bipedem , ut Sanctum , quia sic certe dIstinguitur in adaequa te a mater Ia , forma , & Ipsarum unione nec est , nec esse potest , sine contradictione causa adaequata intrinseca .entis naturalis : Unde causa adaequata intrinseca est conceptus repugnans metaphysice .aες. Quoniam de ratisne causae per se immediate , ae subjective Causantis ; non autem objective, ut cognitae, sicut causa finalis est causa sui ipsius est distingui ab effectu , ut bene argumentatur Augu- S. August. Minus contra Arrianos , inquiens . Ocon enim per se ipsum fleri potuit peν tract-Α. iuquos facta sunt omnia; repugnar enim aliquid esse causam per se subje- Ioan .ctive immediate sui ipsius , quamvis non repugnet; sed passim contingat , quod aliquid, ut cognitum sit causa sui ipsus, quatenus moveat voluntatem ad ponendum media inducentia physice illud ad quid . Eego omne impotens dist Ingui adhuc in adaequa te a toto subitantiali , est impotens , ut sit eausa adaequata intrinsecn illius . At complexum ex solis causis partialibus intrinsecis, est impotens distingui adhue in adaequa te a toto substantiali: tale namque complexum eth complexum ex omnibus, & solis constitutivis phy licis . Ergo tale complexum est prorsus constitutum ipsum . Ergo est ipsum totum substantiale . Ergo nec in adaequa te distinguitur ab illo. Explicatur. Tres soli sunt mo- modi, ut Α , distinguatur realiter in adaequa te a B . I. quod intra suam , .. D d essen- Dissiligod by Corale
229쪽
essentiam physicam imbibat rem B , di insuper aliquid allud . a. quod ipsum A , & aliquid aliud imbibatur intra. essentiam physicam rei B. 3. quod A , & B, intra suas physicas essentias imbibant aliqaod tertium utrique commune , ut supra dicebam de casu , in quo duae formae substantiales unirentur eidem materiae , 8c cum ea componerent eo ipso
duo ent Ia naturalia in adaequa te distin ista , ergo quoties repugnant hi tres modi , repugnat distinctio in adaequata At inter complexum ex omnibus causis partialibus intrinse eis, & totum substantiale repugnant omnes illi modi , siquidem neutrum constitui potest per alterum , & in super per aliquid aliud: & rursu s neutrum constituitur physicE per quidpiam, per quod etiam constituatur alterum . Ergo complexumi ex omni . bus causis intrinsecis partialibus. nequie distingui adhue in adaequat ea toto substantiali . Ergo nequit esse causa adaequata intrinseca illivs .
Est ergo chymaera, & terminorum implicatio ea a adaquata intrinseca. tametii chymera nota si causa adaequata extriasica...
asci. Parco aliis , quae objici possunt ex non bono usu , & intelli. gentia illarum phraseon . misteri disteibutive sumpta . Panes collective- sumpta , quia haud dissiculter solvet illa quisquis noverit quidditatem s. suppositionum distributivae , atque copulaeti vae , 8e sciveri e consequenter quem sensum dent propositiones , quae enuntiant, jam partes distribu live , iam collective sumptas. Utrobique namque est sensus reflexus ut toties adverti , ficut in tota fere Logica , alludens nimirum ad alias propositiones, sive modos cognoscendi. In primo namque fit allusio. ad materiam , formam , & unionem positas in propositionibus formali inter, aut aequivalenter distinctis., quia in hoc stat physi eὰ sumptio, si vera suppositis distributiva. kn secundo hutem. fit allusio ad easdem positas in una eademque propositione , quia in hoe stat physiee sumptis., sive sup mmis Copulativa. Et paralogismi solent hic immisceri ob transitum isciandestinum ex his nostris madis enuntiandi aliquid de materia , forma,& unione ad realitates ipsas: aut hῖs affigendo nostros illos modos enuntiandi . . Hi sunt utique veri, ex eo , quod res ut , vel non sit ex
parte objecti ; at hi non sus objectum ipsum . Ergo propositiones
enuntiantes hos nostros modos enuntiandi ,. enuntiant aliquid aliud praeter objecta , quod inspiciendum est , ut sciatur sint , nec ne verae . Eadem advertentia explicui disp. r. Logicae majoris similes tricas superidentitate, ac distinctione rationis. Et hactenus de ente naturali in adaequate , adaequa teque inspecto , quoad sua intrinseca, & quoad illa, quae non sunt intrinseca, dicuntur tamen ab aliquibus intrinseca.
230쪽
DISPUTATIO ILDE CAUSIS E XTRI NSECIS.
HAS , post causas intrinsecas, hoc est constitutiva
physica entis naturalis , explicandas suscipio. vix in tota Physica traditur tractatus magis utilis, atque necessarius . Tertio quoque passu occurrunt hae voces. Causa. Principium. Conditio. Praerequisitum . Prius . Posterius. Motivum. Obrectum formale . Finis . Operari propter rale . Ab inere propter tale ,& similes , quarum intelligentia ex praesente disputatione pendet, C stque prorsus necessaria ad stabiliendum prudenter , & defendendum sapienter con- elusiones in tota speculativa scientia , nec non , in Theologia morali, polemica , & positiva . Maxime .cum tot sint species causarum , & modorum causandi, ut mox leges, & uno eodemque verbo soleamus explicare , jam unas, jam alias nempe verbo illo, quia , vel illo , propter, vel illo , ut. Igitur magnam causarum sylvam patefaciam prius; tum singillatim disputandas seligam solas quatuor . causam primam , id est , Deum ipsum , quoad effecta mere naturalia . Ite tria causas incientes ph ce crearas . Rursus Causas exemia plares . Demum causas ale . Materialem , quippe, atque formalem , satis eVolvi disputatione praece