장음표시 사용
331쪽
reret sancte , ac prout Ipsum decet , ad peccatum , siquidem foret eausa per se illius. Ergo ex eo , quod Deus sancte concurrat ad peccatum non sequitur , quod velit ipsum suum concursum In actu secundo. Quod autem concurrat Deus, absque omni positiva volἰtione concurrendi , probat sane concursum fore , absque providentia causativa pe se ; non autem absque providentia perini ιυa . Et ambae sunt admittendae in Deo respectu diversorum effectuum . Rursus concurrere absque omni volitione , imo cum posivivo odio , & nol Ilione effecti ri ineffcaci illius eiusdem concursus , non probat Deum concurrere simpliciter coactum, Sc ex violentia , quamvis interdum insinuari videatur aliquid
Gen. 6. simile , v. g. tactus dοιο re cordis intrinsecus, d lebo inqtiit tye. sed libere, spontanee , ac voluntarie coucurrit in sensu dato num . de 27.
Hinc 3. Quoties loquens Adversarius in re pissenti de Deo, dicat
Ixum concursum : sui muneri, Causa Primae impletionem , aut simile quid , probandi ergo Deum amato illum , & illum esse bonum , Sc non esset Deo odibilem, ut hinc inferat coacursum Divinum in actu secundo esse te aliter dillinctiim ab actione ipsa peccaminosa Creaturae : quoties, Inquam , id contingat a memineris terminum Illuni suus concursus, ἐmpletio muneris &c. imbibere eandem difficultatem , quam imbibit ille alter terminus Dἰvinu3 concursus , quem explicui num. ao. de seqq. Atque idcirco applicanda est illi termino Iuus concuνμι, tota illa Doctrina , qua ibi explicui eum alterum Divinus coueursus. Denique basis hujus conclusionis stat in eo , quod Deus concurrit immediate Phusice adactiones peccaminosas Creaturarum , non ut causa per se, sed ut causa per accidens , ac pure permissiua , quibus duobus terminis, traditis nobis a Concilio Tridentino, explicatisque , ac probatis in toto hoc discursu distinguere debes argumenta contraria , &ad illos , illorumque explicationem s ac probationem semper redire,
32. A Ltera dissicultas, quae Insureli contra praedictum smul
IAE. taneum concursum Divinum oritur ex Decreto indiserenter applicativo omnipotentiae , ex quo magnas quasdam res do' promere sibi videntur contra selentiam mediam nonnulli Doctores .
In primis . Eo Ipso, quod malitia formalis peceati consistat in negativo , id est , in mera privatione rectitudinis , ut aliqui ex nostris cea sent, Deus non concurrit Physice immediate ad illam , ω consequea' ter non datur decretum ullum applicativum omnipotentiae ad illam . Sed quanquam detur scientia media , potest salvari , malitiam illam consistere in nepativo , quia licet hoe sit falsum , ast sua falfitas non infertur ex scientiae mediae existentia . Ergo quanquam haec detur, pintest salvari, quod non detur illud deeletum . Ergo ex illo, illiusque tendentia, quae falsae suppositionis tunc erunt, nil elicitur contra
332쪽
scientiam mediant . Deinde eo iplo , quod Deus non concurrat Ph7see immediate ad illam malitiam , non datur illud decretum , Si cessant dissicultates ex illo oriundae . At quammis detur scientia me divis a& malitia peccati sit quid positivum , potest salvari quod Deus non concurrat Physice immediate ad illam : quia licet hoc sit falsum , eius alsitas non infertur ex illis talis. Ergo. Rursus aliud est decretum dictum quoad substantiam, sit, nec ne, hujus, vel alius tendentiae is Aliud decretum hoc , quoad talem, aut talem determinatam tende notiam . In hoc secundo ebulliunt dissicultates , & uni Author es ponunt unam, alii aliam tendentiam. Sed hoc secundum est impertinens re specta scientiae mediae: quoniam haec ad summum infert, praenoscere Deum, quid ageret, quidve non ageret creatura sub hypothesi , quoahaberet libertatem A , v. g. constitutam , inter alia , per decretum applicativum omnipotentiae , cujuscunque illud fuerit tendentiae, quod si non placet una, elige aliam , s neque haec, elige aliam, nam ideo tot sunt excogitatae ab Authoribus . Ergo non recte consideratur scientia media, pendens ab hac aliis issicultate decreti indigerenter applicativi omnipotentiae in ordine ad peccatum . Vel enim censes, tale decretum esse possibile & hoc suffcit salvando scientiam mediam , quem cunque modum tendendi adscribas illi Decreto vel esse impossibile . Et sic cessat fundamentum tuarum ex hac parte dissicultatum contra scientiam mediam e quia tunc dicam , hanc , non assumere illud
pro parte sis hypothesis obieetius . De num quia istae dissicultates superdocreto indifferenter applicativo Omnipotentiae ad peccatum , non subsistunt, quando agitur de operatione bona, vel de indigerante . Ergo saltem scientia media enuntians aliquam ex his duabus, eli immunis ab 'istis dissicultatibus . Pareo aliis, quia insinuasse lassicit has controversias esse invicem disparatas , R ex unarum resolutione parum , vel nil posse elici contra resolutionem aliarum . 3 3. Igitur Decretum applicativum omnIpotentIae, non dicitur ap plicativum localiter, scut ignis applicatur passo , quod comburit, aut 1icut Angeli boni, ac etiam mali applicantes activa passivis, mira proe sus effecta edere solent; sed dicitur praeparativum , applicativumque Omnipotentiae , id est , determinativum , jam positive , iam essicaciter a
jam indiffere uter juxta naturam operationum , de quibus fuerit sermo . Etenim sicut nostra potentiae, executrices ait onum externarum , sunt Per se indifferentes ad exercendum , aut non exercentum illas : Atque ut modo congruo Agenti rationali exerceant illas , opus est praevio actu intellectus, & praevio etiam actu aliquo voluntatis, cujuscunque ille tendentiae proportionatae fuerit, quo actu applicatur , disponitur, praeparatur non initar medicinae, aut rei similis deternii naturque potentia locutiva , v. g. ad loquendum , ambulativaque ad ambulandum , quia sine illo actu voluntatis , locutio, Si ambulatio non fierent modo rationali, sed irrationali, casu, aut violenter . Ita omnipotentia , ideit, Deus ipse , est ex se indifferens ad con eurrendum, vel non concurrendum Physice immediate cum creatura ad hujus operationes, R r qua a Diuitia Corale
333쪽
quandoquidem nulla antecedente urgetur necessitato a6 dum potius ,
quam ad aliud . Ex alia parte concursus ille, est exescitiam immediatum Divinae libertatis quod soluae . . on indiget privio alio actu determinante , ne abeamus in infinituru sed e it exercitium pure mediatum , & externum , ut explicui num. 26. Ergo ut Deus hic , di nunc concurrat Physice immediate cum creatura ad hujus operationem , modo rationali, se digno , & non calu , aut violenter , aut coactus, necessarius est aliquis alius actus , quo praeparetur, disponatur , applice tur , hoc eli, quo determinetur tua omnipotentia determinatione proportionata naturae illiu ς operationis. Sed actus ille non potest no a . esse Divine voluntatis : quia, ut jam monui, oreatura non determinar Deum, i secum concurrat hqc enim phrasis innuit creaturam imponere Deo, pro priori ad hujus concursum aliquam necessitatem concurrendi,
quod abste quamvis ipsa solω determinet illum concursum , utpote indistinctum a sua Ipsius operatione e Sicut Ipsa sola vivit, meretur, aut demeretur per illum concursum Divinum, hoc est, per illam suam operationem. Ergo ut Deus modo sibi digno concurrat Physice lae mediate cum creatura , necessarius est actus aliquis Divinae Volunta,ris a quo velit , aut promittat talem concursum . Hic est actus, qui dicitur decretum prς parativum , applicativumque Omnipotentiς , seu de .
tarminativum esusdem ad concurrendum cum creatura . De terminatim
vum, inquam, determinatione proportionata illi concursui , videlicet . interdum positivari, interdum pure negativa , seu permissiua , quam mox explico . Necessarium igitur est , quod Deus concipiat pr vie ad suum dictum concursum , decretum applicativum Omnipotentia , Sconcurrit physice cum creatura .
Hoc decretum potest considerari duplIciter. I. positi ve a peti Gans , seu determinaus omnipotentiam. Et est actus ille , quo Divina voluntas sic dicit loquor juxta imperfectum nostrum modum loquendiὶ
ποιο pro cerὸ ι alam rem. 2. negative tantum , ac permissiue applicans Omnipotentiam, & est actus sic tendens . Nolo impedise talem amoaem.
Et hoc dupliciter . vel directe, vel reflexe . Si sit uolitio directa omnis impeditionis, erit volitio actionis , unde coincidet cum decreto applicativo positive . Quoniam omnis nolitio unius, est volitio sui contradictorii. Ergo, nolitio directa omnis impeditionis aetion Is , est volitio contradi torii impeditionis illius; sed contradictorium impedi elonis actionis , est actio ipsa.. Ergo nolitio dilecta impediendi actio nom Peccaminosam, v. g. esset volitio ipsiis adtionis peccaminose . Cumque volitici haec repugnet Deo, idcirco ei repugnat haec species p plicandi negative suam Omnipotentiam ad actionem peccaminosam Per decretum , quod si e directa nolitio impediendi peceatum . Noli tinreflexa impediendi talem , vel talem actionem , est nolitio concipiendiae cretum impeditivum tutaι actionis . Et hanc nolitionem dicam mox esse decretum applicativum Omnipotentiae ad actiones peccaminosas Creaturarum , ob specialem illarum naturam. Rursu& decretum posi-ri vc applicans Omnipotentiam potest esse, aut tu ordine ad effectum νa lato l
334쪽
a solo ne I , ἰnde pendenter a quocunque alio producendum, v. g. lat x . Hi 'momentum in medio aquarum ; Et tunc simpliciter est determinativum Omnipotentiae , & semper est eficax , idest , omnino connexum cum effectu , pro eo tempore , loco , & circumstantiis , pro quibus est applicatio omnipotentiae , nam cum eis etiam connectitur: Omn autem connexum eum A pro tali casu , & insuper connexum cum eo casu , est absolη te connexum cum A . Atque ideo aeterna volitici essi- .cax creandi Mundum in tali individuo tempore imaginatio , fuit absolute connexa cum mundo , & connexa cum eo tempore . Quando
autem lie et effectus sit per solum Deum producendus , pendet tamen ab aliqua extrinseca circumstantia , v. g. AE terna Beatitudo , quae pen det a perseverantia finali , tunc decretum appMativum non est per se absolute connexum cum effectu, sed complexum ex illo, & ex illa circnmstantia.
33. Potest ieem praedictum Decretum esse applicativum omnIpotentiae in ordine ad effectum producendum quidem per Deum I at non solum ; sed simul cum aliqua causa secunda. Et hoc est quod modo maxime disputamus , Se quod supra dixi esse intimum constitutivum euiuslibet actus primi proximi creaturae ad Physice operandum . Hoeitem potest esse duplex . Unum in ordine ad operatIonem non liberam causae secundi , v. g. decretum , quo Deus applicat suam Omnipotentiam , eamque similiter determinat ut cum igne producat calorem . Ee hoc est omnino essicax , di metaphysice connexum cum ea operatione,
Mao Me, nune concurrere cum hoc igne ad producendum hune numero ea .
oem . Ee similiter respectu aliarum omnium causarum necessariarum ,
nec non alias liberarum , sed quando sermo est de operationibus non liberis passi ve . Alterum in ordine ad operationes liberas creaturae libertate indifferentiae , quale est Decretum applicativum Omnipotentiae in ordine ad noli ras operationes moraliter bonas , aut malas Et ho nequit esse metaphysice absolute connexum cum eis operationibus, tum quia , eum alias sit nobis penitus inevitabile , operatio non esset nobis libera , utpote praesupponens decretum divinum prorsus inevitabile nobis , & simul metaphysice connexum per se absolute , ac deter minate : Tum qu Ia cum decretum applicativum omnipotentIae , quippe quod est in dispensabile prae requisitum ut operemur , intime constituat nostram proximam facultatem operandi, sequeretur hane In trinis sece constitui, per aliquid conne Xum determinate cum uno exercitio . Ergo non posset esse libertas contradictionis , indifferens ad utrumvis . Ob hanc causam , decretum applicativum Omnipotentiae ad eas operationes , dicitur indi eremer applicativum , id est , non connexum determinate cum uno exercitio . Et dicitur non esse emax effective , aut
signate et sed exercite , ac subjective , quia lie et per se lassiciae, ut
Omnipotentia sit parata , expeditaque ad influendum cum Creatura in eam operationem : At non connectitur cum hae. Et dicitur non determinare postiM , sed negatis. Omnipotentiam ad eam operationem , quatenus removet suam omissionem , quq prohiberet operationem il-
335쪽
. lam prodire ab omnipotentia. Ut enim dixi , si deeretum Illud de
terminaret positi ve operationem eam Creaturae, praeterquam quod inferret , Deum esse causam per se peccati, si operatio illa foret peccam .nosa et inferret insuper ruinam libertatis indifferentiae , In creatura . Et posito quod Deus conservare velit ex sua dignatione illam libertatem, Impotens omnino est illam pro tune destruere , sicut impotens est oeeidere unam formicam, posito quod efficaciter velit illam conservare vivam, nempe impotens est Deus, esse sibi ipsi contrarius. Et rurias impotens est Deus esse causa per se peccati. Non ergo determinat po siti τὸ i Ilud Decretum omnipotentiam ad illum hujus influxum, fi ve e ne ursum in actu secundo , qui est prorsus idem cum adsione libera Creaturae , cujus libutatem vult Deus conservate , sed est indifferens omnino , & indifferenter applicat Omnipotentiam modo mox expa
36. . Hi ac I. Actus prImus proximus completus causae secvngae 1Joperationem non liberam, est quidem physice duntaxat conneXus curam operatione, si completio sit ex parte creaturae solius , co Plexum ex igne, Se huius applicatione ad passium dispositum ς alis completio sit in terra , & adaequata , nempe ex parte Creaturae a Setiam Dei, actus ille primus completus est metaphysice conne us eum operatione. Quia omne constitutum, cujus aliquod intimum consti utivum connectitur metaphvsice cum ea operatione, connectitur me ea physice cum illa: Sed omnis actus primus, proximus, ct undequa quo completus causae secundae , ad operationem naturalem sed nomΙiberam ) est constitvium, cujus aliquod intimum constitutivum con nectitur metaphysicd cum ea operatione: Quoniam decrerunt appli sati vum omnipotentiae ad illam operationem utpote omnino essicax put dira , si quidem tune non est libertas indifferentiae cui considea dum sie est metaphysice connexum eum illa operatione : Et tale de Cretum est intimum constitutivum praedicti actus primi proximis G supra dixi , eo quod sit indἰspensabile prae requisitam ad operatione llam . Ergo. ob rationem oppositam , nullus adius primus creaturae M operationem immadiate liberam , et Iam unde quaque completus νuempe ex parte sita, & ex parte Dei, est connexus physice , aut me taphylice connexionem pure moralem non raro experImur cum Goperatione . quia neque decretum applicativum omnipotentis ad illam νneque tiuum aliud constitutivum illius actus primi proximine gus Use actus prisus proximus adaequatus, & completus connectunt Physice, aut metaphysice, saltem per se loquendo, cum ea DPeris τὸ ne ; sed omnia haec simi ad illa in , & suum oppssitum indifferentia . Dixi immedιate ubinam: Nam quando operatio est mediat δ tantum Iiberae, v. g. homicidium oriundum ex omnino efficace voluntate oc videndi , tunc actus primus prox Imus completus , adaequatus ad nsams
Rit saltem physice connexus eum illa, quoniam ille non est liberi activa. Indifferentiae , alias operatio ea foret immediate libera; sed salus actus primus proximus in effectum illius volutonis. Hinc as
336쪽
37. Hinc a. ut aliquis prospiciat libertati indifferentiae, non suse,ficit, quod dicat Omnipotentiam applicari indifferenter , seu per decretum indifferens ad operationem , de qua fuerit sermo et sicut neque lassicit recursus D D. quorundam ad iudicium indifferens , hoc est , indifferenter proponens bonitatem obieeti. Quid enim resere , quod non ioferatur lethalis plaga ex uno latere, si inferatur ex altero Quid refert unum , vel duo constitutiva unius constituti non esse connexa, sed indifferentia, si aliud eoastitutivum est connexum P Eva det procul dubio connexum constitutum ipsum . Hoc in praesenti. Iucium indifferens, S decretum indifferenter applicativum Omnipoten. tiae, sunt lane constitutiva actus primi proximi ad operatIonem immediate liberam: sed non sunt unica. Potest aliquis luperaddere hῖs aliquid aliud, quod sit existentia rei connexae , atque simul inevita. bilis creaturae : vel si e carentia rei prae requisitae , & simul in aequirt-bilis . Et tunc non occumbet libertas indifferentis, ex titulo judicii Indifferentis , aut decreti applicativi omni eo tentiae ς occumbet tamen ex illo altero titulo. Requiruntur ergo ista duo, quorum quodlibet indifferens sit; in non lassiciunt: Sicut requiruntur corpus, &anima , ut homo sit , sed non lassiciunt . 38. Hinc 3. Quamvis omne decretum appIIcatῖν um omnῖpotenti .e ad operationes etiam immediate liberas, sit earum exeemiotim in
actu primo , id est , lassiciens , ut Omnipotentia illas physice immediate exequatur actus enim voluntatis non aliter sunt executivi, nili quatenus reddunt proxime capacem potentiam executricem , ut actu exequatur Attamen nota Omne actu exequitur, illas , seu non
est executivum in actu secundo , seu , non ex vi omnis talis decreti exequitur Omnipotentia illas; tum a priori, quia ut dixi, non omne tale decretum eli esti pax essective , imo nullum positive determinae Omnipotentiam ad illas, nullum connectitur per se cum illis; tu a posteriori , quia quoties homo libere omittit operationem , adest decretum applicativum Omnipotentia pro illa operatione ; alias non daretur proxima facultas in creatura ad illam , & conse uenter nota omitteret illam libere . At quoties homo libere omittit operationem , praedictum decretum non exequitur in actu secundo illam , aut illam positi v E determinat, ut patet; ergo aliquando existit dictum decretum, quin determinet positive, exequatur ve in actu secundo
Illam operationem . Ergo non omne decretum applicativum omnipotentiae , est executivum in actu secundo operationis. Caeterum omne decretum , vi cujus omnipotentia exequitur in actu secundo operati
nem, est illius applicativum .Quia omne decretum vi cujus kr maliter immediate omnipotentia est prompta, expedita , proximeque potens operari physice , est applicativum ipsius, siquidem haec applicatio non est localis, vela indixi, neque sicut applicatio ignis ad lignum .
Sed omne decretum , vi cujus formaliter immediate Omnipote ineia exequitur in actu secundo operationem , et oecretum vi cujus
formaliter immediate Pinnipotentia est proxime potens operari , si- Diqitigod by Corale
337쪽
quidem in re praesenti ab actu ad potentiam valet bene consequentIa . Ergo. 3st. Hinc A. Verum est , quod non omne decretum applicatIvum
omnipotentiae , seu executivum ex se in actn primo operationis creatae est emeaciter intentivum ejusdem, ut dicebam num. 33. Veruntammen omne decretum , Omnis volitio divina , omnis praede finitio em
cax cujuslibet operationis creatae, est decretum applicativum Omni- Potentiae , executivumque illius operationis creatae , quῖa licet solemnis sit apud Theologos distinctio inter ordinem Atentitium , & exe- curavum , hoc est, inter actus Divinae voluntatis , qui dicuntur inten- rivi, & eos , qui vocantur executivi ; haec tamen distinctio est , sicut quam supra notavi inter Praedicamentum actionis, & passionis . Hoeest , est distinctio , quoad nos, & quoad nostrum modum apprehendendi , & loquendi , eo quia multas Theologicas difficultates explicare nequimus, nisi loquentes de decreto intentivo, & executivo, tanquam de divetiis , sicut essentias metaphyscas nequimus commode explicare , nisi tanquam si essent duo , praedicatum generi cum , &differentiale, cum tamen ex parte rerum non sint, nisi una sola realitas , Item ideo est, quia in nobis experimur hanc diversitatem inter nostros actus intenti vos, & executi vos , quoniam solemus prius velle, statuere , intendere emcaciter aliquem finem per unum actum : & postea pcr actum alium exequi media , atque finem illum : Antiquum au. tem est nobis , tribuere aliis , quod in nobis experiri solemus . Ast lo quendo de decreto divinci essicaciter intentivo , & de decreto execuintivo , prout sunt in se ipsis ex parte rerum , tergumque vertentes nostiis praecisionibus, modisque in ad aquatis cognoscendi, illa sunt unum, di idem prorsus , non tantum identitate reali, quae communis est omni.hus actibus divinis inter se; verum etiam virtuali. Quod sic probo cum P. Iunio . o. Omne decretum , omnis volitio, sive praede finitio, qua Deus esse acIter absolute vult producere rem A , est decretum executivum
illius, applicativumque Omnipotentiae a a operationem illam; licet
enim tanta emeacia non competat, juxta dicta , omni decreto applicati-v Omnipotentiae , nihilominus omne , cui competit, est applicativum Omnipotentiae, quia hanc determinat ad operationem illam . & nos Certe non aliter applicamus nostras potentias operatrices , nisi volentes e Scaciter talem, aut talem operationem illarum; v.g. volentes loqui applicamus potentiam locutivam , volentes ambulare , applicamus P tentiam ambulativam &c. Sed omne decretum, omnis volitio , ac
prae definitio essicaciter absolute intent Iva rei Α , est re ipsa, quidquid si de nostris praecisionibus , in adaequatisque cognIt Ionibus , decretum , seu prae definitio , qua Deus essicae iter absolute vult rem A existere in rebus , est re ipsa decretum , quo effcaciter vult suam omnipotentiam quae sane est ipse Deus P producere illam : is namque est unicus , & in dispensabilis modus, quo illa potest existere , nempe, quod Producatur ab omnipotentia, aut sola, aut simul cum aliqua causa
338쪽
Deeretum intentimum est executimu m. 319
secunda: S: consequenter, quod omnIpotentia illam sola , aue simul cum causa secunda , producat. Sed omne decretum divinum effcaci ter absolute intentivum rsi A , est re ipsa decretum , quo Deus essicaciter vult existere in rebus rem A: hoe namque est esse essicae iter a solute intentivum illius, quia non est volitio, aut decretum illius in aere, ut ita dicam, sed decretum, volitio, essica xqwe intentio de eo, quod res illa existat in rebus . Ergo. 6 I. Neque obstat Doctorum quorundam Complutensium Doctrinaajentium , valere hunc discursum , quando decretum intentivum habet pro objecto rem determinandam per Deum solum : secus quando rem determinandam per creaturam . Non obstat, inquam. Tum quia nil ἔsine quo decretum potest esse applicativum omnipotentiae , requiritur , ut sit applicativuum , & consequenter ob illius defectum non desinit esse applicativum. At decretum potest esse applicativum Omnipotentiae , tametsi non velit Deus per illud , rem determinandam per ipsum Deum . Nam procul dubio datur juxta DD. hos decretum applicativum Omnipotentiae ad nostros actus immediate liberos , imo ad formaliter peccaminosos : & tamen juxta eosdem DD. illo decreto non vult Deus actus illos Se multo minus, quando peccaminosi sunt e istere per divinam determinationem, sed signanter ex mera determinatione libertatis creatae congrue constitutae . Ergo ad rationem
decreti applicativi omnipotentiae non requiritu e , quod Deus Velierem , ad cujus productionem applicatur , fieri ex divina determinatione . Ergo abs jure dicitur decretum e meae iter intentivum Operatio nis alias liberae creaturae non esse applicativum omnipotentiae e quod illud non sit volit Io de eo , quod operatio illa existat ex divina determinatione . Tum quia , cum discursus supradictus exercite a ac signate suadere videatur, objectum decreti essicae iter intenti vi .existere ex divina determinatione, & non relinquere in creatura libertatem ita.differentiae , videtur petitio principii, & suppositio rei Probandae , dicere decretum illud esse volitionem de eo, quod existat
operatio e X determinatione creaturae ; non autem Dei. De hoc est
quaestio, & iuxta dictum discursum est implicans in terminis , quod
Deus ex se omnino antecedenter velit ex Istere rem A ex determinationdi libera creaι urae , quia modo ipso volendi destrueret libertatem creatu
- , & consequenter everteret exercite id ipsum ;'quod signate adstrue ree. Sicut ob eandem rationem foret implicatio in terminis, necessitare simpliciter antecedenter creaturam ad ponendum libere actionem Adeterminatam . Necessitare autem simpliciter antecedenter , sed vagetantum , ac disjunctive ad operandum libere , passim contingit in nberistate ipsa indifferentiae, quando quidem per suam mei essentiam est antecedens necessitas ad libere operandum, vel omittendum operationem , antecedensque impossibilitas abstinendi ab utroque . Tum demum , quia iuxta hos Authores datur decretum applicativum omni- Potentiae ad producendum mere physicὸ peccatum. Et tamen illo decreto non vult Deus peccatum produci ex determinatione Deia ut constata
339쪽
me . Ergo Iste modus volendi non est necessarius ad decretum applicati vum omni potentiae . qet. Nequa obstae 2. Decretum pure intentivum esse illud, quo
Deus vult rem secundum se praecise , abstrahendo a circumstantiis temporis , loci, tausae creatae, & similibus . Decretum autem executivum esse illud, quo Deus hac omnia vult in signo posteriore . Unde fit, quod sint duo decreta virtualiter distincta . Non obstat . Tum quia
illud supponit falsum , quodque in praesenti disputatur: Nimirum
Decretum Divinum posse esse efficaciter intentionem , quin fimul se executivum . Tum quia jam praemonui , quod licet ista puritas , sive praecisio ab executione fit postibilis , quando sit pure mentalis , & cum allusione ad nostras in adaequatas cognitiones; ast non quando fingatur objectiva, realis, & in ipsis decretis: & hoc propter rationem uno datam. Tum immediatἡ , quia licet in nos passim cadant isti madi volendi res abstracte , ac secundum se, eo quod pro priori ad nostras volitiones , etiam prudentes , non soleamus exploratas habere omnes circumstantias comitat aras rem , quam novimus esse simpliciter post bilem nobis, ast prorsus dedecent Deum, qui in fallibili praescientia coaditio nata fungitur pro priori ad suas volitiones ; quique non nisi modo valde a prudentia alieno , potest per unum decretum velle rem secun dum se, & per aliud in signo poster Iore velle rem pro tali tempore a N per aliud in tertio signo posteriore velle rem a tali causa creata fieri, di per aliud in quarto signo posteriore velle tales alias circumstantias
istas moras , di dilationes etiam signorum naturae a notas ob nostram tarditatem familiares, non expedit affigere Deo, sicut Navigantes ajentes, ut totius monui , terraque , urbesqtie recedunt , tribuunt terra motum, quem ipsi patiuntur: & sicut vulgus comminiscitur in Sola eclypsim , quam nos patimur , non autem Sol, de sicut oculus indoctus tribuit Lunae motum, quo rapiuntur exhalationes, ac vapores transcur rentes inter illam , & nos .
63. Hinc demum concluditur: quod lIcet volitio divina , decre tum , sive praedi finitio efficax actionis immediate liberq , possit admitti a Possitque componi cum libertate , si Deus alio decreto indifferente ap plicet suam Omnipotentiam ad actionem illam, ita ut primum illast decretum si e principium redundans actionis illius, eo quod non sit lupo
Prae requisitum , & consequenter non constituat actum primum pro i mum ad illam actionem , de quo alibi; verum tamen si decretum ut .lud , sive prae definitio situm ea , unicitate excludente aliud decretum applicativum , penitus evertet libertatem indisserentiae ad illam actio nem , N consequenter est impossibilis, utpotὸ exercite destruens id ipsum , quod essicaciter adstruit. Ratio est ; quotIes altus primus pro 'ximus ad amandum , v. g. intime constituitur per aliquid metaphys habsoluto, ac determinate connexum cum amore , actus ille non est si bertas activa indifferentiae , quia non est Indisserens ad utrumvis, sed
determinate connexus cum uno: & consequenter amor ille non est pas'
sive liber . At quoties datur decretum effςax divi aum, absolutum, 3 qi
340쪽
Deeretum intentimum es executivum. 32 I
de terminatum amoris, Ec non adsit aliud decretum applicativum Omnipotentiae , actus primus proximus ad amandum intime constituitur per aliquid metaphysice , absolute , ac determinate connexum cum amore. Quon am constituitur per aliquod decretum applicativum Omnipoten
tiae, quippe quod supra dixi esse in dispensabiliter prae requisitum ad
quan cunque operationem creatum : & tunc ponitur non esse aliud decretum applicativum, quam praedicta praede finitio, sive decretum intentivum, quod, utpote efficax , absolutum , atque determinatum, con nectitur metaphysice absolutea ac determinatu cum eo amore. Ergo
quoties S c. Neque quidqua tu prodesset fingere, hujusmodi praedefini. tionem regulari per scientiam mediam . Tum quia id probaret, illud , utpote sic regulatum, fore evitabile creaturae et & insuper esset inevita bile ; quia nulla libertas potest libere evitare ullum suum effentiale constitutivum . Tum quia ista scientia media , vel alsumeret pro hypothesi obiectiva illum actum primum proximum constitutum per istam prae definitionem , sive decretum essicaciter intentivum & sic non esset scientia media, id est contingens, sed necessaria , cum esset scientia conditionate enuntians amorem sub hypothesi prorsus connexa cum
illo Vel assumeret pro hypothesi alium actum primum proximum . Et sc ille , qui constitueretur per decretum dictum, non posset impedire istam scientiam mediam quo tuam nullus actus scientiae mediet potest impediti nisi ab ea libertate, quam assumit pro hypothesi ergo neq; posse e impedire istud effcax decretum intentivum . Ergo hoc esset inevitabila
creaturae. Ex alia parte esset omnino connexum cum amore; Ergo esset simul connexum, R inevitabile creaturae. Ergo in hac non relinqueret ii bertatem indifferentiae,juxta principia, quq in Prodromo explicui disp. I.
in potentiae ad operationes causarum secundarum, noveris totam hujus dissicultatem stare in explicando duo. Primum: quid vult Deus hoc decreto , seu quodnam est suum objectum p Secundum squem modum tendendi habeat λ Respondeo . Si sermo sit de operatione causae naturalis, vel de operatione non libera causae alias libera a nulla est dissicultas in eo , quod decretum applicativum Omnipotentiae habeat tendentiam absolutam , & essicacem in operationem illam , ut talem in individuo , atque ut ponendam ab illa etiam causa secunda ,
v. g. quia hic ignis in ιος tempore , loco , tr circumstantiiι , eum hiriuo omnibu3 Pνare uisitiι ex parte sui conuectitu uaιuraliter cum productione ali cuius ealoris, volo cum ipso concurrere ad hane individuam calefactionem a , T aeon aliam; quo fiet ut decreto eodem applicet Deus omnipotentiam,cle terminetque individuationem s quam causa secunda Plerunque non
potest per se.determinare, ut infra dicam. Et fimiliter de omni alias s causa