장음표시 사용
411쪽
N hoe esse dispositum ad effectum suscipiendum, & non praehabere illum , ut dicebam Initio hujus numeri . Ergo agens A petit ex se actionem illam. Ergo illa est necessaria satisfaciendi ergo hule exigentiae : & Deus , ut Author naturalis debet cum illo concurrere petactionem adaequale egredientem ab illo, etiam ad conspectram agentis B . Ergo actio illa totalis agentis A, quanquam sit superflua in ordine ad effectu ui praeci se, & hoc solo attento, sicut etiam foret superfluus quilibet concursus et Iam inadae uatus agentis A , si quidem ponitur adesse agens B, a quo posset sufficienter prodire veruntamen est neces satia ad satisfaciendum illi exigentiae agentis A et M consequenter non est absolute superflua . I 33. Quod explicari potest exemplo partuum monstrosorum, &exorbitantium a regulis consuetis naturae , qui etiamsi alias sint super- sui , imo contra regulas generales naturae I attamen hic , & nunc absolute , ac simpliciter sunt necessarii, ex suppositione , quod illae causae
naturales concurrant, adeo ut si illis concurreatibus, non produceretur monstrum illud, Deus non cooperaretur , ut Author naturalis.
Idem in praesenti . Sit monstrum , quod idem effectus producatur per duplicem actionem totalem a duplici causa totali creata ἔveruntamen est monstrum naturaliter oriundum ex eo , quod duae causae creatae adaequatae applicentur immediate , ae simul, eidem puncto subjecti . Iam major illa ultimi syllogismi est satis vero similis . Et non est congrua solutio dicere Agens illud non petere id , quod est
naturaliter impossibile; esse autem naturaliter impossibilem eam actIonem totalem , utpote superfluam . Iam. enim vides ς hoc esse petere
principium , & redire ad idem punctum difficultatis, de quo est quaestio,
re contra quod incedit argumentum nostrum , scilicet actionem illam esse superfluam in ordine ad unum, sed non in ordine ad aliud, quemadmodum concursus ipse partialis , quem datis agenti A In hoc casu, est superfluus in ordine ad id, q aod ignis , v. g. producatur: si quidem ades agens B , a quo poterat adaequa te produci; sed dicitis non esse absoluto superfluum , quia necessarius est ad satisfaciendum naturae ignis A . Eo dem ergo iure , quo vos excusatis a superfluitate, quod procedat etiam ab igne A aetio unica totalis, quam tunc dari censeti s , excuso actionem totalem , quae egreditur a solo A , & actionem totalem , quq egreditur a solo B . Et hanc monstrositatem , sive concursum gemini actio nis totalis rejici ci in hypothesim , quam facitis, de eo , quod duet causet
P. Otii do totales corpore et, admoveantur simul, & immediate , eidem puncto sub- contνου. 7. jecti. Pr terquam quod , ut acute observat ovi edo , illa duo agentia ybdis pian- non communicant invicem consilia , sicut solent agentia cognoscitiva , βε 7. n. S. neque dicunt sibi mutuo . Ego aliar possem solum proaucere ignem , sed pr.
Iter tuum respectum , ιemperabo meum insaxum, in uua te eum ponam usicam
actionem . Neque unum, aut actio unius supponit alterum , aut actionem alterius . Ergo unumquodque , quantum attinet ad sua intrinseca, perinde se habet pretiante, ac non pri sente alter . Sed altero non
presente, exigeret producere ignem per actionem unam a se solo
412쪽
Dependentia a duplici causa. 393
egredie .uem . Ergo hoc etiam exigit, quando alterum est prilens .
Is . Noli enim sunt appetitus innati instar elicitorum : quia hi, utpote distincti a subjecto appetente , possunt mutari, mutatis circumstata Uis : illi vero , utpote identificati cum subiecto , iidem sunt , N perseverant a quoties perseverat subjectum . Neque inferas hinc, fore ut aqua v. g. exigeret frigiditatem, etiam quando i psi applicatur ignis. si quidem tunc perseverat aqua , cum qua identificatur sua innata exigentia . Etenim aliud est, quod aqua exigat frigiditatem reiam pro cos. applicatiovis ignis . Aliud: quod etiam pro casu hujus applicationis exigat stigiditatem . Mutantur enim appellationes terminorum . Primum est falsum , & aqua nunquam habuit illam exigentiam, Se illud non in is fertur ex nostra doctrina. Secundum est , quod infertur, & secundum est verum , quandoquidem etiam pro casu applicationis ignis perseverae aqua. Ergo perseverant omnia , qui realiter identificantur cum illa . Ergo perseverant omnes sui aepetitus innati . Paterque a posteriori , quoniam si aqua,etiam quando ipsi admovetur ignis, non retineret suum innatum appetitum frigiditatis, non pateretur ullam violentiam physicam in privatione illius , quia de ratione actualis violenti et physicet . actualis pugnς physios, actualis resistenti et physics,est,quod in eodem instanti, in quo datur actio, seu conatus in unum , detur alia actio , seu conatus in contrarium ; quia vero ignis energia est longe maior , ideci Deus, ut Author naturalis, huic cooperatur ad destruendum frigiditatem,ta non illi ad eam conservandam, quia ut ille dicebat: Rex Iupiιεν omniis ι idem . In casu autem nostro Deus cooperari videtur utrique agenti dicto in ordine ad uniuscujusque actionem totalem , quia unumquodque illam exigit pro se, de neutrum repugnat simili actioni alterius, quia neutrius refert, quod alterum agat, vel non agae per actionem totalem. Fateor igitur geminet actionis totalis concurrensiam instar monstri esse ,
sicut hominem esse bicipitem ; sed est monstrum naturaliter resultans ex concurrentia geminἱ agentis totalis , simul, &qque immediate applicati eidem puncto Passio I II. Secundum praetenta illius natural Is ImpossibIlItatIs eaput est, quod excogitavit Oviedo . Nimirum . Sicut Deus nunquam determi- Ουἰed Uἰ-nat causas secundas ad producendum individuum illud , quod fuit, re dem n. Io, corruptum est , quamvis posset , siquidem illud , quod jam non est, sed fuit, est ejusdem speciei, atque naturae a quae erat priusquam primo
produceretur. Unde sicut tunc determinavit Deus causam secundam ad ptimam produetionem illius , ita modo posset determinare ad secundam . Ita nunquam determinat causam secundam ad producandum
individuum, quod iam produc tur , aque iam existit. Atqui ignis , v. g.
am producitur adaequate , iam existit per actionem totalem agentis B. Ergo. Non potest existere per actionem aliam totalem agentis A. Neque
hoc discursu probatur impossibilitas naturalis duplicis actionis totalis ἔtum propter illud iam, quod ordinem innui e prioritatis inter unam , de
alteram actionem , quem ordinem jam supra negavi num. 232. tum a
quia aliud est, quod nunquam contingat iste concursas geminae astianis D u d tot
413쪽
totalis. Aliud , quod nec divinitus possit contingera , ex suppositIone divini decreti non concurrendi cum A , ad eundem individuum effectum , quem hic, & nunc ponit agens B . Aliud demum, quod
hoc evenire nequeat naturaliter attenta sola natura rei, & accidentali
commixtione duplicis causae naturalis adaequatae in eadem parte passi . Duo priora sunt vera , sed ea non disputo. Tertium est, quod disputo; sed isto discursu non probatur: nam innumera sunt individua ignis,
ad quae Deus non vult concurrere , quae tamea ex natura rei sunt possi-hilia ; tum quia juxta philosophiam istam re productici non est intrIn ce , atque ex natura sua impollibilis Physice , sed tantu in ex isto divino
decreto , quod certo nobis constat elle ordinariae providentiae circa ho. Ad H b mines, quia statutum est bominibu Iemeι mori ; non autem ita certo de rebus aliis. Ergo si Paritas .exacta eli , habebimus concurrent Iam duplicis actionis totalis circa eundem penitus terminum , non esse intria sece , atque ex natura sua impossibilem p sel solum extrinsece ratione illius decreti. Et hoc tantum dico admissa hypothesi, quod duo agentia corporea adaequata applicentur immediate eidem puncto passi . 136. Tertium caput illius naturalis repugnantiae potest sumi ex eo isdem capite , quod nos urgebamus supra . Nempe fore , ut decretum applieativum omnipotentiae haberet hunc inanem modum tendendi . Volo producere , π producere , in Producere bunc essectum si ea usae totales e se sent tres, aut essenζ triginta . Neque hoc urget; quoniam licet i ste modus volendi sit Deo indignuS , non tamen hic , quando concurrunt multae causae totales , & aeque immediate applicatae eidem passo . V ois
cum hue eausa A , producere ι sc essectum : ex cum B , producere hune eun isdem : π eum C , bunc eundem σc. quia ex una parte quaelibet ex his est
plene potens producere illum , & est immediate applicata , & subje-etum est capax. Ergo Deus, ut autor naturalis causarum secundarum exigentiis indulgens, debet cooperari adaequale singulis , decernendo cooperationem per unicum a aut multiplex decretum ς haec autem exigentia non datur ex parte causae A, ut haec eadem permultas actiones totales producat eundem numero effectum in eodem instanti. Ergo est disparitas . Rursus ex alia parte non potest dici Deum cooperari adae qua te singulis eis causis, ad ignes , v g. numerice dii in hos producendos in illa eadem particula subjecti, quia hoc certius est naturaliter impossibile , nempe quod inultae formae eiusdem infimae spe etei sint simul in eodem puncto materiae . Ergo videtur dieendum cooperarῆDeum ad eundem penitus effectum Producendum pes multas actiones totales , quae in ordine quidem ad meram existentiam escectus sunt superflus ; sed necessariae ad satisfaciendum illi concurrentiae multarum causatum totalium , supposita, ut certa, impossibilitate naturali , quod
multae fotmae substantiales ejusdem speciei sint in eadem parte subiecti .
137. Explicatur. Posito quod mutra agentia adaequata , aequalia ,& naturalia applicentur aeque immediate eidem particulae subjeeti dispositae , unum ex his debet contingere; quod omnia illa producant
414쪽
Dependentia a duplici catisa. 39y
eundem indivisibilem effectum, lingula per actio aem adaequatam L re hoc est quod dico Vel omnia otientur , eo quod non sit potior ratio operandi in favorem unius , quam in favore in alius . Et hoc est naturali inter impossibile , nam licet multitudo agentium soleat nocere ad ope inraudum, quando festinatio omnium est mora singulorum , eo quia sit aliqua contrarietas in actionibus; ast quando multi ignes, v. g. conspirant in eandem partem subjecti combustibilis , est naturaliter necessarium , quod illud comburatur . Vel quod singula operentur per actionem totalem , sed effectum numero diversum , t & hoc esset ponere in eadem parte subjeeti multas formas substantiales solo numero diversas, Vel quod unum solum operetur, quiescentibus caeteris, & hoc est contra naturam agentis totalis applicati s meienter passo disposito Vel quod omnip concurrant per eandem indivisibilem actionem ad eundem indivisibilem effectum ia eadem indivisibili parte subjecti. Ee hoe,
praeterquam quod loquendo de agentibus non consentientibus invicem in temperationem proprii conatus, ut detur loeus conatu I alterius non contingit, nisi quando una causa est suapte natura subordinata alteri , ut Creatura Deo οῦ vel quando ambo habent virtutem mere partialem , ut quando duo homines portant pondus , vel imprimunt impulsum vires uniuscujusque superantem . Hoc , inquam , non satisfacie naturae agentium illorum s quia cum singula sint plena , ad aequata , totalia , & sint applicata immediate passo disposito , non solum exigunt
concursum partialem dumtaxat, ut censent contrarii s verum etiam
totalem ,& adaequatum, quia singulis est accidentale consortium alio. rum , Si exigentiam ipsis innatam, quam haberent divisa ab at is , non amittunt ob accidentale consortium. Exclusis ergo reliquis modis ,
qui possunt excogitari pro casu praesenti explicando , solus ille primus
I 38. Quartum caput dictae praetenta repugnantIae est . Quod attio agentis A , v. g. esset totalis , ut dico: & si in ut non esset totalis , quandoquidem daretur etiam actio agentis B . Sed hoc est leve ; quia aliud est esse totalem secundum positivum , & quoad meram lassicientiam , hoc est , quod actio agentis A sit ex se suifieiens , ut existat ille effectus . Aliud esse totalem secundum negativum , de quoad efficaciam. Videlicet quod ipsa , & non alia exiit at actio productiva illius effectus. In primo sensu dico duas aditiones totales, scilicet duas, quarum quaevis lassicit ; non autem in secundo sensu , quia non dico manifestam istam implicationem ; quocirca agens A ellet tota causa , sua actio esset tota productio , effectus totus produceretur per hanc ab illa . Sed voces illae tota , & tota , non significant hic idem , quod unicvi, unica s, quia non sumuntur in sensu exclusi vo alius causae, & alius actionis; seus gnificant idem , quod Iu Ani . Quintum caput est, quia effectuve tenus praecise procedit a causa , quatenus indiget illa . Si enim non indigeret , esset a se , & consequenter non philat procedere ab ulla causa .
Ergo. Si non indiget duplici actione totali duplicis caust totalis, non potest procedere per duplicem actionem totalem a duplici causa totali.
415쪽
Neque hoc probat . Consequentia namque debebat esse hae e . Euo Onompotest induere caura,seia penae νε ab illa, non potest Irocedere ab Ata; quia de-het esse ab Opposito consequentis ad oppositum antecedentis. Caeterum
ex eo , quod non possit indigere duplici actione totali , non sequitur , quod non possit procedere per illam; quoniam eo ipso, quod res positiva sit finita , & l Imitata, potest procedere a causa more suae natur et pr portionato . Et semel statuto, quod possit procedere ab aliqua causa, eae possunt combinari circumstantiae , ut omnibus pensatis debeat procede-xe a duplici causa per duplicem actionem totalem . At quamvis nota
indigeat duplici actione totali , & suapte natura non pendeat ab illa τin prim s potest esse res positiva finita , & limitata r deinde ill ponsunt combinari circumstantiae ut explicui num. I 37. Ergo quamvis non indigeat &e.139. Ex dictis ἰnfertur totam diffeultatem , atque ῖmposialitatem duplicis action Ix , duplicis cauta, respectu ejusdem effectus, flare in eo ,
quod duo agentia corporea applicentur immediate eidem puncto subjecti , ut bene notabat P. Suarer cum Cujeta no . Haz autem de Orata, nullam esse oppositionem natural Iter invIncibilem in consortio actionum illarum , sive ex parte termini, sive ex parte actionum ipsarum ,sve ex parte causarum , quia nil refert ulli horum consortium hoc , u
pote fingillis aceidentale: imo subsistit semper , Fod unicuique ex eis, ea usis debetur actio totalis in eum effectum, si quidem deberetur si esse elata , & non amittit suam naturam per accidentalem coniunctionem cum altera , sicut neque aqua a trit suam naturalem propensionem ita frigiditatem ex eo , quod ipsi admo Veatue lenis . Et sola ea est disparitas , quod in hoc casu praevalent vires ignis contra aquam, in nostrinautem nulla ex eis duabus causis praevalet contra alteram. Habes 2 modum , quo formanda est ratio hujus doctrinae . omne quod contrain nullius potentioris agentis naturalix exigentiam est, di insuper est positi v E consormo naturae agentis nil cujus natu alis , est naturaliter possibile . Seo actio totalis agentis A. ad praesentiam actionis totalis a*entis B in casu , in quo procedit conclusio , contra nullius potentioris agentis naturali est, ut nuper dicebam, quin imo est positive eon larmis naturae agentis ipsius A , quod supponimus esse agens naturale ν τquia cum sie agens totale , & sie immediate applicatum passo disposito,
di non mutet suam naturam ob accidentiae consorti am cum agente B , de non communicet consilia , aut operationem cum hoc , non cohibe
iuum concursum propter hoc , quem alias habere ι . Er
416쪽
Approximatio agentis, in passi. 3 97S. IX.
14o. Vae si Io s. est . uens , sea eausa ereata pis a incis- misit age e is distante passo , quin agat ἰn medio , seu pr pinquo . Sed quia hanc qtiastionem tetigi in Prodromo disp. a. num. 9 I. idcirco manum contrieci nunc ab illa . Quaestio est super physica locali approximatione causae ad passum , in quo ope- Tatura est . An , σ qaanta esse debeoν Ctimque physi ea haec localis a pueProximatio consistat physic ex parte rerum in praesenti Is ipsis, seu quod idem est , in loc7s intrinsecis agent Is , & passi, nunc magiS, nunc minus , nunc distantibus nil , semper tamen connex Is mera physice cumagente , di passo , quaeritur num praesentiae hae sint prae requisitae, & quomodo , ut apens operetur In passo . Rurias cum effectus rgnis V. g. utpote recipiendas in pata , debeat esse m eodem loco, in quo est passum , & consequenter habere debeat praesentiam intime in distantem
a praesentia passi, resoluta quae alone dicta , resol vitur alia similis super
approximatione agentis cum egeestu suo : Ex approximatione autem
physica locali agentis , & passi, transitur ad similem quaestionem super approximatione intent Ionat obiecti cum potentia operante circa illuct. Videlicet; an , & quomodo objectum debeat esse applicatum potentiae sui hae percipi t illud , aut materialiter tantum, ut potentia Visiva per ei pie objecta : aut spirkualiter , ut potentia intellectiva perci Pit rem , quam meminit, vel de novo cognoseie. Item , an, & quomodo debeat objectum applicari voluntati, ut haec ipsum prosequatur amore , odi
dic. Caeterum, cum agens multoties veretur In se ipso , ut operatur, quoties immanenter operatur, v. g. quando vlaal ster operatur nutritione , sensatione, aue intellest ne, ita ut idem sit tune agens , repassum , quaestio illa non procedit In hoe ea se . quIa exploratum est agens non posse distare a se ipso, Resse sibi intimum: non physice, ratione penetrationis localis secum ipso , quIa Id et tam repugnat; Sed logice , ac ratione summae identitatis secum ipso; quamvis enim si esset smul Romae, ac Madriti se verifiearetur quod ipsum reduplicative ut existens Romae dictaret a se ipso, reduplicative ut existente Madriti, id est , invicem distaret complexum ex eo, & praesentia Romana, a complexo ex eodem , & praesentia Madritana , eo quod invicem distarent praesentiae ipsae ἔ ast agens , quod utrobique existeret , nunquam distaret a se ipso specificative sumpto . Sicut corpus Christi, quod existitὲn Coelo , de in Eucharistia simul, non distat a se ipso speeificative
sumpto . Et anima rationalix, quae simul existit in capite , &in peti non distat a se ipsa specificative tum p a , I I in Dico I. quamvis non requiratur ad hoc naturaliter summo a P- proximatio localis agentis ad passum , ut illud operetur In hoc a liqui iam passim experimur causas phyficas producere ali vox effectu Si in passo s.
417쪽
Passo , cum quo non penetrantur , S cui non sunt summe approxima. Iae , ut constat ex lole , N igne calefacientibus subsecta , quae ab ipsis distant. Imo quamvis interdum magna quadam approximatio localis inter agens , di passum , ossicere soleat operationi, eo quod haec postulet quandam proportionem distantiae , atque in distantiae inter utrumque , ut constat ex Potentia visiva , quae non discernit objectum summe distens, neque objecium summo applicatum oculis, eo quod illud , ut producat in eis specie in suam , egeat quadam distantia ab illis. Et
ut constat etiam ex instrumento percutiente , puta gladium, verbers
saxum , quod majorem infligit plagam subjecto proportionate distanti ,
quam prorsus immediato . Nihilo tamen minus approximatio aliqua localis semper requiritur ex natura rei . Et quidem pro priori ad ope rationem , tanquam conditio prae requisita. Ast non praerequiritur metaphysice, ac in dispensabiliter , ita ut nec de potentia Dei possit aliquis ignis , v. g. existens hic comburere lignum existens Mexici; quan- vis, s loquamur de causis secundis de facto existentibus, vero similius est , nullam illarum potis adhuc divinitus operari physice in passo extra
spharam totam, ad quam extenditur sua activitas naturaliter. Prima pars de re qu sitione ex natura rei constat a posteriore ob experientiam, qua videmus nullum ex agentibus his naturalibus, quae novimus, ope
rari in quacunque majore , aut majore distantia; sed omnium illorum activitatem circumscriptam esse certis quibusdam limitibus, extra quos operari nequeunt; licet enim Planete , & praesertim Sol, & Stellae fixae ad tam immensam distantiam operentur in corpoiabus sublunaribus ; at si magis distarent, minuS Operarentur, ut constat ex ipso Sole minus lucis mittente ex orizonte, Se minus caloris ex Capricorno, quia utrobique magis distat , se ii magis obliquus est nobis, caeteris paribus ; tanta autem poterat esse distantia , ut jam nil lucis , aut caloris
produceret in subjecto : & hac de causa dixi in physica naturali disp. q. illum non illuminare stellas fixas, sed ex se fulgere has , ob nimiam se ille et distantiam ab illis , quae distantia satis colligitur ex eo , quod
nunquam pertingat ad illas altissima umbra Saturni omnium Planetarum altissim I. Ergo omnia agentia naturalia, saltem quae novimus , egent aliqua approximatione ad passum , ut in eo operentur. Approvximatione , inquam , non tam possiva quia hoc cubiculum immemedi stans a corpore Solari vocare proximum Soli, est duriuscula locutio J quam negaιioe, id est , indigent, quod passum non sit amplius , & amplius distans .
I a. Ratio autem a priori videtur esse finitudo omnium harum causarum . Omne quippe finitum intensive , quoad suam perfectionem satque extensive, quoad numerum specierum , & individuorum , quae potest producere , est finitum quoque , quoad extensionem locorum, in quibus potest operari . Sed omnes causae secundae sunt finitae, intensive quoad suas perfectiones . & extensive , quoad numerum specierum satque individuorum , quae producere possunt, ut constat . Ergo omnes causae secundae congruum etiam videtur, quod sint finitae, quoad ex
418쪽
Proximatio agentis , oe passi. 399
tensionem loci , in quo possunt operari. Ergo omnes illae habent suos terminos extensionis , ultra quos non possunt naturat; ter operari. Ergo ad operandum in passo extraneo egent omnes illae approximatione locali , non tam postiva , quam negativa , quam nuper explicui . Hinc I. cum Angeli, tam eis potentes virtute, sint tandem creaturae, habent terminos , ultra quos non possunt operari In subjecto extraneo, sicut habent terminos persectionis intensi vae , atque extensivae , quoad numerum rerum quas possunt sacere . AEgre namque probabis , Angelum e xistentem in polo arcti eo posse loco movere eorpus , quod sit inant arctico , aut alloqui Angelum alium ibi commorantem. Scripturae namque narrantes opera aliquorum Angelorum , satis innuunt appropinquationem illorum ad ea loca , vel subjecta , in quibus operabantur verbis illis. Descendit Angelus. M isse Deu3 Angelum . δ υμ est Angetur Domini σc. quae verba dum proseruntur etiam , de aeterno Verbo , ac de Spiritu Sancto,jam vides non alludere ad localcm approximationem illius secundum divinitatem, secundum quam replet omnia ; sed ad a ternam productionem, temporalemqne apparitionem in aliquo loco determinato , in quo complexo stat missio, ut alibi dixi. Iq3. Hinc a. cum approximatio stet formaliter Immediate in tali, aut tali distantia agentis, & pasti , - g. d Ista alia unius ulnae: & haeccillantia stet formaliter In complexo ex prasentIa A . Agentis, & e X praesentia B passi, possunt namque distare duae creaturae , quamvis Deus destrueret omnem locum extrinsecum, quia ita possent esse, ut posset Deus producere corpus aliquod inter utramque si approximatio est conditio naturaliter requisita ad operandum , talis praesentia agentis , di talis praesentia passi sunt conditiones naturaliter requIsitae , ut agens operetur in passo. Ut autem operetur in se ipso, aliquando non est Praevia conditio necessaria prasentia agentis, ut quando producit suam Primam praesentiam, quia ad primam non prae requiritur alia . Aliquando est praevia necessaria conditio, ut quando operatio agentis est transirae ex uno loco ad alium , quia tunc praesentia in loco prIore , licer no a sit mera conditio respectu transitus ad quate sumpti ex uno ad alterutri Iocum , sed essentiale constitutivum , tanquam terminus a quo ἰ respe diu tamen motus illius , qui est in recto transitus ab uno ad at rerum locum , est praevia necessat i a conditio pr sentia illa in priore loco : nam 'qhI fieri potest , ut subiectum transeat locat Iter ab A , ad B , si prius non fuit in A λ Prs sentia itaque In loco priore, est conditio naturaliter
prae requisita ad motum illum localem, qui est transitus ab uno ad alium locum . Pre requisita , inquam , non positive , nam positiva pr requi- sta coexistunt effe&ui; sed negative qtiat ei. us est necessarium , quod illa pret sentia prius fuerit, eo quia hic transitus est res quaedam lacessiva, cujus constitutiva non debent esse s mul , sed unum post aliud . Iqq. Probo secundam partem , scilicet , pret dictam approxima tionem esse necessariam propriori ad operandum in passo, tanquam unum c prirequisitis , & non se habere pro posteriori ad Operationem seu mere coinitanter cum illa , quanquam non nego interdum approXimatior
419쪽
tionem aliquam agentis, ta passi, te habere pro pollerior I ad operatio nem in hoc , 6 g. quando operatio stat in eo , quod agens attrahat pa D sum ad locum sibi viciniorem a aut in eo , quod ipsum agens appropinquet passo ; semper tamen subsistit, quod pro priori ad illam operationem , ex qua nascitur major approximatio utriusque, habebant invicem approximationem aliquam , non enim in quacunque distant Ia p test arens operari in passo , ut alterum ad alterum veniat. Arguo igitur . Omne essentiale constitutivum actus primi proximi ex parte creatur; ad operationem in pata specificative , ac secundum se sumptam , non vero secundum talem, aut talem reduplicationem , aut est virtus ipsa operatrix , aut conditio naturaliter pra requisita ad operandum etia consequenter se haber pro priori ad illam ; totus namque actus primus proximus ex parte creaturq se habet pro priori, & ille respecta operat Ionis secundum se sumptae quidquid sti de denominationibus , malς , bons , moraliter, heroicς , ingratitudinis &c. non conitituitur essent Ialiter nisi virtute causet , & naturalibus pret requisit ἰs . At dicta approximatio agentis, ta palli est aliquod essentiale constitutivum actus primi proximi ex parte creaturq , ad operandum in pasto . Et non est
virtus ipsa operati ix , v. g, non est calor ipse, non est ipsum frigus dic. Ergo . Probo prιmam partem minoris . Actus primus proximus naturalis , seu ex parte loliu, Lauin ipsius nec ellariae non identificatur pleuia sada quate , ac totaliter cum solo complexo ex intrinseca sua virtute ad comburendum, v. g. atque ex capacitate, dispositionibusque intrinsecis
passi. Eteo praeter hoc , imbibit intrinsece, atque essentialiter aliud .
Sed hoc aliud eit dicta apploximatio : quoniam Omnipotentia , decre- tu inqua husus applicativum, determinativumque introductionis, consti. tuunt sane actum primum proximum absolutum , videlicet tam ex parte caust secunde , quam ex parte causi primς ς Ego autem in hoc discursu loquor de actu priino proximo eA parte Iotius creatiara . Ergo dictus actus primus imbibit intrinsece, atque ei lentialiter dictam approximationem . Ergo haec est ellantiale co .istitutivum illius . x s. Probo aut ecedens . si actus primus proximus ex parte creatura , seu quantum spectat ad causam s.cundam necessariam , identificaretur plene adaequale cum complexo , ex sola virtute intriti seca ad comburendum , atque ex Capacitates intrinseci ne dispositionibus passi, omnis calus pollibilis, in quo daretur hoc complexum, esset casus, ita quo daretur actus Primus Proximus, & completus ex parte creaturae ad comburendum. R Pugnat qui P pC a ut saepe dixi, dari omnia penitus constituti ta , nullo cur irino dein Pt alicuius rei permanentis , & rem illam non dari. At iacia omnis casus possibilis, in quo datur illud eam plexum , est casus, in quo datur actus primus proximus ex parte crea turae ad comburendum ; quia omnis casus , in quo detur Ue a ius primus, est casus, in quia de bot Deus , ut Author natural s concurrere cum ea creatura ad combustionem a ita ut, si concurrere nolit, opere
tur miraculose quandoquidem cauta necessariae habenti omnia penitus pra requisita ex parte nἀtutae ad OPesandum a seu existenti in actu primo
420쪽
rrox rivo ex parte sui ad operandum debetur naturaliter operatio , alia gfreni admoto sufficienter pulveri nitrato disposito non deberetur naturaliter inflammatio non autem omnis casus, in quo detur illud complexam, est casus , in quo debet Deus, ut Author naturalis,concurrere cum ea creatura ad comburendum; alias Igni existenti hic deberet Deu , eon cursum ad comburendum pulverem pyrium existentem Manilae : squidem ille habet intrinsecam virtutem ad hunc comburendum , & hic intrinsecas dispositiones , ut comburatur. Ergo non omnis casus, iaquo datur illud complexum, est casus, in quo datur actus primus proximus , & completus ex parte creaturae ad comburendum . Ergo hic actus primus proximus non identificatur pleue a adaequate, ac totaliter cam
illo solo complexo. Ergo praeter illud Imbibit ellentialiter aliquid aliud. Ergo imbibit localem approximationem , quia aliud non restat. Totumhoe resolvitur in principium, quo semper impugno con notatores, de consequenter huc possunt obverti omnes illae solutioncs , quas saepe alibi refelli . - . . I 6. Probo tertiam partem, videlicet: dictam approx7mationem non xequiri metaphysice , atque penitus in dispensabiliter ad operandum Iapasso ; sed divinitus evenire posse, ut ignis existens in hoc loco comis humat lignum mille leucas v. g. distans In hoc nulla est sormaliter, aut illative contradictoriorum complexio . Ergo divinitus contingere potest . Probo antecedens - Tituli probantes illa contradictoria, sunt . x. sequeretur ignem A posse operari in pallo infinite distante . Nego suppositum , quia innuis in linea extensa , v. g. orientem versus , esse
assignabile aliquod spatium infinite distans ab eo , in quo est ignis A. Sed hoc est salsum ; quia ut saepe dixi disp. de infinito, sicut aeternitas a parte post est infinita , non quia si assignabilis aliqua hora distans ia-
sinite a praesente, sed quia nulla penitus assignabilis est, adhuc mente divina, ultra quam non sint aliae , de aliae. N aliae Re . Ita extensia possibilis, v. g. Orientem versus , non est infinita, quatenus versus Orientem fit spat Ium aliquod infinite distans Iocaliter ab hoe praesente; sed quatenus nullum est versus illam partem, ultra quod non sit polli-hile aliud,& aliud, quin unquam per totam aeternitatem perveniatur successive ad ullum , quod sit ultimum, Ratio horum est, quam ibi dedi. Nempe . Conceptus infin Ili successivi non est quid positi vum , sed negativum , v I Zelicet, non babere finem, seu non posse pertransiri saecesso e . At quanquam in aeternitate a parte post nulla st hora positive distans infinite ab hac praesente , nulla quoque est hora , ultra quam non sint possibiles aliae , & aliae horae . Et similiter, quanquam in extensione
infinita possibili versus Orientem, nullum sit spatium Infinite distans ab hoc praesente ; nullum quoque est, ultra quod non sit possibile aliud,& aliud , de aliud Ne. Ergo quanquam non detur, Imo nec sit possi-hilis ista distantia temporalis , aut localis infinita In sensu positivo , nempe adversante conceptuἰ ipsi infiniti , est possibilis utravis distantia ἔnfinita ἰn sensu negativo,nempe proprio conceptus infinitii quod si de-eorqueas istam primam sequelam ad hane infinitam distantiam in sensu