장음표시 사용
441쪽
eum permittente . Ergo non omne velle istud, est volitio seu Hedito ma-aiorum. Abaracta haec , & geno talis doctrina melius capietur in cau-hus particularibus, pro quibus aliqui Authotes utuntur eis propositioni inhus universalibus. Modo insinuasse lassiciat . I s Nonum. Quando intentio essicax finis determinat voluntatem ad volitionem , electionem,executionemque mediorum oportet di ilia in nere inter haec media . Alia namque sunt necessaria ad finem , sed non sciant, ut peccatum est necessarium ad poenitentiam , sed non sussicit. Alia lassiciunt, sed non sunt necessaria, ut essicax volitio agendi poenitentiam internam, lassicit,ut homo agat illam suppositis alijs prvrequisitIs , sed non est necessaria haec reflexa volitio . Alia sunt necessaria , de sumetentia , ut auxilium essicax ad poenitentiam. Alia demum neque sunt necessaria , neque lassicientia sed utilia , nc iuvantia . Intentio essicax finis , per se praecise , atque ex sua natura , non determinat ad media hujus quartae, aut illius secundae speciei propter rationem datam ma73. Solum ergo determinat quando electionem mediorum determianat ad media primae, di tertiae speciei. Ee inter haec est dilati inena quod una sunt medium praecise quatenus existunt , vel extiteru ni in re bus , & in hoc solo sentu , peccatum eli medium necessarium ad poenitentiam ; alia vem quatenus no a soluta debent existere , sed etiam positive influere in finem intentum . . I76 Ulaimam est. Intentus finis quandoque est sola exist entia rei Αἐn mundo, praescindendo a possessione aut non possessione illius, ut quando quis intenderet accendere lumen, ut ignem pute, & precise ut esset novus ille ignis , aut lumen . 8c tunc neque daretur finis quo neque finis cωἰ moae explicandi, sed solus finis em, seu finis cujuι, nempe cujus grais
ela aliquid fit. Quandoque intentus finis non est existentia , sed possessio , seu consecutio rei Α . Sic per actum primarium spei Theologicae
conamur, & anhelamus ad nostrum ultimum finem, nempe Deum , ncincine quoad ipsius existentiam in rebus , quia esset fatuitas ; sed quoad ipsi iis consecutionem per beatitudinem supernaturalem . inandoque consecutio illa non est propria , sed aliena . Medicus enim intendit sanitatem per media,quae aegrot. praescribtiz sanitatem inquam , ncia in se, sed in aegroto,atque ut obtinendam ab hoc. Et peractum secundarium spei Theologi eae potamus conari in aeteruam salutem alienam , desiderantes, ae intendentes essicaciter,quod proximus possideat Deum , ut suum ultimum finem ; sicut per actum secundarium charitatis Theologicae possumus diligere proximum propter Deum. Et similiter philoso-Phandum de nolitione ecte ace alicujus rei . Quandoque intendimus , &Conamur in rem aliquam , quam si adipiscimur illa ,existi e multo ante nostrum conatum, Se forte fuit causa illius, sed quia res illa ex natura sua est nobis occulta , & potest pendere ex hoc ipso nostro conatu , iacirco prudenter conamur, de aspiramus ad illam . Sie praedestinatio P
tri , id est effeax divinum decretum dandi Illi in ultima vitae rationalisperiodo auxilium essicax , ut conseruet gratiam praehabitam , vel recu
442쪽
liberatu r , haec Inquam praedestinatio si datur, datur sane ab aeterno . Mconsequenter multo ante illum conatum Petri ; sed quia is hoc ignorae.& Brte sua praedestinatio pendet ab hoe de fiderio , seu intentione e&eace suae salutis v. g. si Deus uni eo acta sie decreverit . Na dare bule ιν -
der ingratiar Id circo Petrus potest ardenter petere a Deo illius auxilii collationem pro illo tremendo articulo , & consequenter essicaciter in tendere , ae velle suam praedest mationem, ponereque media, quae ex Saera doctrina novit esse necessaria , utilia , & estimela ex parte sua aaeum finem. Nee propterea merebitur simpliciter suam praedestinationem a d numque perseverantiae; tum quia cum dictum decretum, licet in altis verbis ἀ nobis explicatum , qu Ia non habemus unicum ad explicandum totum illud , ficue nee ad explieandum essentias metaphysicas rerum , quae sane consistunt in indivisibili γ sit unieum simplex, ac indivisibila ot Iam virtua er e & eum ex alia parte non mereatur Petrus decretum collativum libenatis ad desiderium illust salutare suae praedestinationis , inde est, quod neque meretur decretum collativum ultim auxilii,quot sit eficax ; tum maxime , nam illud qHa d derabis, nota senificat meritum condignum illius ultime auxilii, quoniam merita condigna non habent, iuxta legem , N peae scriptum Dei , ndignitatem nisi ast augmentum gratiae sanctificantis , & gloriae . Unda alnullum aliud auxillam , & multo minus ad singularissimum illud , senetondigna ; quod vero fit meritum congruum non dedecet , docente Augustinci . me ergo Dei donum supplietae ν emineri potest , ut fratres illi august. de Massilienses nolebant praedicari , juxta teltimonium Prosperi , di Hil dono persevit,quod ibidem citat Sancius Doctor . voam. c.
x 7 T. Is notatis pro intelligentia , M solutIone gravium dissi-LA cultatum , quae ue dixi , occurrunt in Theologia ex hac Philosophia causa finalis e pergo explicare illam, per viam divisionum: Finis vulgo censetur triplex: nempe finis qui; Be est res illa cuius exi. stentia ,& consecutio optatur; & cujus gratia cetera fiunt. Unis quo , R est actualis consecutio illius . Finis μι , & est subjectum illud , in cuius gratiam,seu bonum optatur res illa , quando non optatur praecise quod in rebus existat,quia tunc non datur finis Mia v. g. ardenter aspiras in tuam aeternam beatitudinem, hoc est, in possessionem Dei per eius visionem , M fruitionem. Deus , qui est beatitudo obiectiva , est finis si . Eiusdem dicta possessio , quae diei solet beatitudo sormalis, est finis q- . Tu ipse es tuus finis cui, quia tibi desideras bonum illud , atque iacirco letaeriam istud, qui est actus spei Theologi eae , eli aetas
443쪽
concupiscentiae, sed honestissimae . Nec propterea insimules malit ar om. nem intentionem finis saltem proprii et quali omnis habeat pro fine ul timo propriam utilitatem , eo quod omnis illa habeat pro fine cui ipsum intendentem I. quia prudenter solet esse optabilis propria utilitas v. g. iustificatio , perisverantia , aeterna beatitudo , quas tibi desideras peractum spei Theologicata a. quia licet tibi desideres bonum , necesse non Est hoe desiderium nasci ex complacentia in te ipsum quae complacensa in ordinata soret sed ex alio motivo , quia non omne prorsus bene saeere est amare, alias quoties solvis eredi tori ipsum amares, & omnis virtus respectiva ad bonum alias confunderetur cum amicitia. Quod si exeomplacentia in Deum desidarar eo modo beatitudiuem alius personae dεsiderium illud quod etiam foret exercitium quamvis secundarium spei. Theologi eae non esset actus concupisce nriae qu a huius charaeter est tendete in bonum proprium nisi alienam illam Beatitudinem reputarem ut bonum tuum , & proprium . Item nec esset a tus charitatis sed oriretur ex eo, si ex complacentia in proximum illum . desiderares illi beatitudinem , hoc deliderium non esset actuε concupisceatiae ut dixi. sed oriretur ex actu benevolentiae aut amicitiae respecta hominis illius. Non enim omne quod oritur ex alio , maxime per viam motionis , alspeeiem speciat formaliter illius a lius . Guilibet ex his tribus finibus potest esse intrinsecus , vel extrinsecus , quia divisio communis eli obiectis formalibus, seu motivis, v. g. obiecto formali conclusionis, &explicanda est similiter. Intrinsecum voco, quando appetitus ipse, sive
Intentio tendit expresse , ac formaliter in illum . v. g. Dolo mihi Deum tit meum ultimum fluem , po dena m per Me nam beatitudinem . Uoco extrinsecum , quando intentio non tendit formaliter in uia lece In finem tuum; ast concipitur per actionem essentialiter annexam cognitioni virtutis motivae finis illius, de non concipit voluntas actum at Ium repellentem motionem ex illo. Potest namque actus voluntatis supponere essentialiter cognitionem virtutis motivae alicujus, quin ex illa moveatur, nempe quia virtus illa non movet nece ga ria, sed libere v. g. si Deus dicat Volo tibi dare bonum a,..u propter ista tua mersea , sed ρν optes meam liberalia ratem: Quando autem volitio rei A supponit cognitionem virtutis motiva ad rem A , Ac illius motionem non repellit, tunc eo ipso ex illa movetur extrinsece,si ulterius non tendit intrinsece in eam rem, sicut conines usio solet non tendere intrinsece, seu reflectere in objectunt pram itatum; ex eo tamen movetur extrinsece, qua enus concipitur per actioneminens aliter alligatam praemissis formalibus, quae sunt cognitioues illius objecti, Se huius motio ad confusi aein non repellitur . t 8. Rursus quilibet ex eis tribus finibus potest esse proximus, Ac
immediatus , vel remotus , & mediatus . Immediatus est, quando a eius voluntatis tendit Armaliter in eum, vel si non tendit, concipitur ta men per actionem ita annexam illius intentioni, ut inter utramque, nul- Ius alius mediet us , ut contingit etiam in hac conclusione . Petrustes anima ι Immediate nascente ex his praemissis . Omnis osmo est aximaι
Pegem es homo tametsi supra ipsas non gellectat . Hediatus , 5e remotus est
444쪽
in finis te spectu actus A. v. g. quando inter hunt, & ἔmetationem illius
mediat actus alius v. g. vis inter dea mulandum succurrere pauperi . N. ideo vis s stere gradum , & vis mittere manum in crumenam . N vis educere Pecuniam , , di vis porrἰgere illam , finis mediatus . de remotus
huius seriei volitionum eli suble .atio illa miseriar alienae. Finia me diatus Poteli esse ultimus , uel non ultimus , qui colatistit cum medio M ltimus est ille , in quem resolvi uir. N in quo sistit tota quaeia in seri aes a& catena actuum s si enim unus solus detur actua voluntatis , finis Ille erit aeniciis , & consequenter nee ultimus , nec non ultimus qui nimirum ab eo inripit: unde est ultimus incipiendo ab una parte adi Primus incipiendo ab altera , di hic eli cujus grat Ia caetera amnia fiunt aquae in illa serie a ct i otium fiunt . Finis non ultimus , cuius gratia Cat. xa non sane omnia ρνευωι , sed ea ter a a linua fiant, est ille, in quem τα solvitur , seu in quo quia it aliquis individuus actus , sed tam rem ii Iam , quam illum actum ordinat voluntas ad aliud quidpiam propter dominium , quo ex divina indulgentia fruitur supra hos suos actu ov. g ex desiderio tuae e terna beatitudinis resol9is obedite toti legi divinae , di ideo vis credere propter atit horitatem Dei loquentis, quia iapraei pit lex : N quia ipsi credis , vis diligere eum super omnia , & quia ipsum dili pis, vis facere tales . & eales actiones, quia sunt Cnicos adchonos Dei. In hac serie actuum a terna eua beatitudo est finis ult inus a quia cum ab illa incipiat hae series in eam te solvitur, in ea sitie. Oculcra eam non pergitur per haese catenam actuum . Authoeritas Dei.
Dicas Dei , honos Dei , qua nuἰ sonumquodque si quasi litiis ultimusatius fibi respondentis . quia individuus ille actus specificative lumptus ibi sistit , N non pergit ultra ; caeterum respectu tuae voluntatis nisu est finis ultimus , sedi a termedius, Sc non ultimus: nempe quia sponte s ac libere ordinas illa omnia ad finem tuae beatitudinis , de ob delideriuarias hujus saeis illa omnia. 79. Unde habemus t Ia : Unum est finem mediatum interdum csie
ultimum , interdum non ultimum , Ied intermedium , quia licet omninfinis ultimus sit media tua , non omnis inediatus est ultimus. Alterum est , has loqui nes , Flui/ ωυimvis ; MD mo. ωιι-- ς -- ἰοιπι ἶ salmu/ ; remostia posse alloctete ad voluntatem sponte . acii
hero prati gentem tibi hoc , vel illo modo , qui m voluerit , rem A , α Posse allud e re ad aetu ui ipsum volucitatis. Et quod est finis ultimus rem spectu actus illius , pcule n in esie finem ultimum respectu volun talis . Sicut Danum v. g. quod est finiis ultimus respectu facultatis frae a Osactoriae , est medium dum axat , & neutiquam finis ultimus , respe et u artis equestris. Et scut oecte dissisere , quod solet di i finis ultimus logicorum , ut talium praecise , non est finis ut imiti , sed intei medius respectu Philosophorum . Tertium est. Eandem omnino rem non posse esse simul mdium , & finem respectu eiusdem ἔ posse tamen respecta di vertorum . Denique dictorum finium intentio , cupiditas a appetitus,
seu volitio , quae omnia sunt idem , in praesenti potest esse essicax , velia efficax et & potest subire omnes illas di, isones , quarum sunt capaces
445쪽
exteri actus volKntatis , nempe potest esse formalis , aut virtual Is , aut directa, aut in directa &c. Intentici essie ax potest esse talis ob emeacia connexionis , quatenus physice , aut metaphysice corin ectatur cum fine . Vel ob essicaciam solius ardoris, vehementiae , atque i mensionis , sed utravis illa carens connexione, ut plerumque sunt intentiones creatae suorum finium . Et etiam est intentio essicax divina salvandi omnesve torrept. homines quam tamen Augustinus non admittit in tanta universat Irate, giatio quanta vulgo putatur Nam licet Mardochaeus, Iob , & passim scriptu- c. I .er Is rae clament , neminem posse resistere voluntati Dei: id intelligitur de re Esthe . II. hus illis , quas non vult pendere ab arbitrio creato; de illis autem, quas Iob. I. ab eo pendere voluit, qualis est adultorum salvatici , certum est quod Ps. 16. resistitiae passim divinae voluntati A resistentibus dexterae tuae fce. Ite in Actor. 7. Vos semper Spiritui Sancto resistitis ia Vel potest habere ambas emeacias. Similiter intentici essicax potest esse talis , vel quia caret connexione, vel quia carer ardore , ac intentione, vel quia utraque caret. Unde intentio essicax finis ratione vehementiae , ac intentionis, potest esse ine Ecax ratione defectus connexionis ἀ
rgo. T Am circa eausam finalem quInque occurrunt quaestIon ex I Prima est. GustasP pb P. ex parte reptim ea alitas causa si salia λ Sed cum haec sit acitualis motio, , qua finis movet potentiam adponendum media , tollendumquct impedimenta , sequitur causalitatem causae finalis reduci aff eausalitatem moralem . Iam autem dixi supra in quonam stent causalitates morales. Seeunda est. An assis eadem possis pensare uι, aut successise agemina eausa sinati Z Hanc quoque solvi supra
tatia , isque sumat ab eo suam speciem mο alitatis Hest , an , de quando actus A voluntatis sit inter actus eos bonos, aut malos , quorum spe ciem deprehendimus, atque assignamus ex re illa , quam habet pro fine ultimo , Nin quam. resolvitur Respondeo : Vel actus iste A tendlaintrinsece , formaliter in illum suum finem ultimum . Vel non tendit , sed dumtaxat habet illum pro ultimo resolutivo , sive pro prima OIigine , quatenus continua successione nascitur ex actu alio habente rem
illam pro fine adaequato ,& proximo. Si hoc secundum, actus A non specificatur ab illo findi uittaciis non sumit ab so suam mDral Itatem , non est vere, M simplicitet inter actus ,. quorum speciem deprehendimus ex illo fine, sed nascitur ex aliquo illorum quae est rex valde diversa γ unde non inelitati . ad illam virtutem , sive vitium a , quia veta non elicitur i aud producitur a talpyirtute, seu vitῖo. Sed tantum spectat imperative , quatenus est actus Imperatus, sive volitas pet actis ni proprium illiu S virtutis v. g. ; vel'mative , quatenus h Ic actuus prius per 'se τω prcitu, atque immediate movet ad illum, quin sid
446쪽
volitio Illius, sicut amor alii ci. movet, atque sollicitat per se immediate ad volitionem benefaciendi ei, quin sit reflexa volitio, hujus volitionis: & sicut assensus evidentium pra missarum per se exercite sollicitat intellectum ad assensum conclusionis , quia sit reflexa cognitio hujus assensus. ISI. Explicatur casu , quem Ape adduxi. Moribundus peccator
simplicem concipit horrorem , sed vehementem aeternae damnationis , ut per Deum decernendae . Ex hoc horrore odium . Ex odio nolitio. nem. Ex nolitione hac volitionem efficacem reconciliationis cum
Deo . Sed quia ob absentiam Consessarii non suppetit alius modus , niti actus chari tatis perfectet , vult essicaciter illam , emcacique auxilio adiutus eam elicit. Haec contritio per Theologicam Charitatem perfe-cia , sive potius hic homo , habet in his circumstantiis pro fine ultimo , in quem resolvitur , seu pro prima origine , ex qua descendit illa Cha
Titas , aeternam damnationem , ut per Deum decernendam , ex qua de- Prehendimus actus timoris, & allignamus illos, ut condi itinctos ab aliis. Item hac persecta contritio spectat imperative, aut motive alti morem, quia vel imperatur per actum , qui vere, & simpliciter est timor Dei, vel salieni hic per se exercite instisat voluntatem ad eam contritionem. Ast neque elicitur , aut producitur per virtutem timoris Dei , neque est unus ex actibus timoris , nec specificatur , aut sumit sua na morali ratem ab objecto formali timoris. Probatur . Nullus actus,
qui praci se est appretiatio Dei super om ipsi graviter opposita , Ecconcepta Proxime ad aqua te ex motivo Divinae Bonitatis in se , habet ullum ex istis; quia alias esset actus pure Theologicus , & simul non .Pure Theologicus , sed virtutis moralis, qualis est timor Dei: item
concipieretur ad aqua te ex motivo Divinae Bonitatis , di non conciperetur ad aqua te ex illo , sed insuper ex motivo timoris. At Charitas
illa, quam potest concipere moribundus ille , & qua potest justificari,
evadereque damnationem aeternam a Potesta ac debet esse pura appretiatio Dei super omnia graviter ei opposita, seu displicentia , 5 concepta proxime ad equa te ex motivo Divinae Bonitatis in se ipsa. Ergo charitas illa potest , ac debet non habere ullum ex eis attributis , nempe elici a virtute timoris , esse vere , & simpliciter actum timoris &c. IS 2. Et latio est. Non est idem pendere hic , & nunc ab aliquo, &esse ejusdem speciei cum illo , ut constat. Ergo ex eo, quod actus Asendeat hic , & nunc ex actu talis virtutis , aut vitii , non sequitur il-uin esse ejusdem virtutis , aut vitii. Ergo ex eo , quod actus talis viris tutis , aut vitii moveat signate per modum imperii, aut exercite per se immediate ad actum A , non sequitur hunc fungi moralitate eadem is qua ille fungitur . Sed actus A habet hic , & nunc pro suo fine, in quem ultimo resolvitur, di a quo trahit primam originem illud, quod est finis actus alterius , ex quo ipse descendit. Ergo actus A non sempis specificatur, non semper sumit suam moralitatem , idest, bonitatem , , aut malitiam a sine , in quem hic , & nunc resolvitur. Et licet tunc
debeatur homini idem praemium , vel supplicium , quod respondet Hli ha acti- Diqitigod by Corale
447쪽
actibus 1 pecigeasis per illum finem , v. g. actibus timorῖs Das; at dabἰ tum non Ilai krinaliter in aciu eliaritatis oriundo ex timore illo, seclin ipso timore , ex quo processit eharitas . bimilis discursus formati potest in actibus pravis doscendentibus e sine aliquo ultimo pravo, di in eum resolutis. Similis in serie alia actuum bonorum , v. g. si ex Obedientia elicias actum fide ν, ω ex hoc actum spei, & ex hoc actum charitatis, & ea hac actum Religionis . Unul quisque ex his estia si a specie virtutis, di nullus est vere , ac simpliciter in specie alimitus , aut in specie actuum obedientia , e quo omnes hic , & nunc
processerunt.183. Quod si actus iste A tendat inrein se ee , ae formalIter in Iuum
suum finem ultimum , ita ut ille sit, δέ finis remotus , Se simul finis prodii mus , sicut multae causae phylicae solent iussu et e limul proxime , ac remo te in situm effectum L eta primum membrum dilemmatis quo respondebam quaestioni iterum rogo. Vel tendit in objectum quoque male etiale , quod sie proportionatum illi fini ultimo , de in luper tendit i . utrumque modo proportionat . Vel non. Potest enim contingere, quod actus proxime adaequa te cranceptus ex fiae, seu objecta formali A, tendat ex ionorandia, vel malitia, ia objectum materiale improportio ἀnatum , veb tendat modo improportionato . U. g. qui propter solam Divinam Bonitatem diligeret ex ignorantia proximum super omnia issmti ino: item qui ex pura in vidia, . sine mixtura amoris proprii, Odis set Petrum , quia magis bonus est, quam invidus ille vellet. Si primum , actus ille intrinsece , ac formaliter reflectens supra illum finem ultimum v. g, actus Obedientia Per .arias consequentias descendens exactu Charitatis, reflectensque intrinisee, ac formaliter Ste. quia Deus
in se bonus es specificatur ab illo, estque preprius illius virtutis ab
habituque illius elicitur. Omnis namque actus voluntatis intrinsecὸ , ac tormaliter motus, pro ime , adaequat eque ex obiecto mi mali alicujus virtutis, & habens oblectam mace pia e proporticinatum illi , Sc in amisbo tendens modo proportionato, vere , a simpliciter est proprius illius virtutis , ab eaque elicitur , & non imperatur dumtaxat; quando nimirum, si quamquam. actus ille rendae quoque in aliuo objectum Bhoe non si malum voluntaε Per talem actum, ita appretietur objectum illud A fot male, ut quamvis non adesset illud alterum objectum, nihilominus amplecteretur objectum sermale A per actum alium, in qua appretiationis specie stat, quod moveatur ex illo adaqua te ala quatione utique morali , N aequi valente , quamvis non adaeqtiatione physica, & materiali. Si secundum dico actum voluntatis no a specifiacari ab eo fine , in quem ultimo resolvitur , neque esse inter eos actus , quorum speciem deprehendimus , di assignamus ex illis objecto lar mali, sive fine ultimo a quia ut dixi , species moralitatis non taxantur solum per objectum formale , sed etiam per objectum materiale proportionatum , atque per proportionatum modum tendendi in utrumque . Ergo fi alterum ex his fuerit improportionatum, actus id generis non specta
bit ad specie in Actuum illorum, quorum species dignoscitur ex eo ob-
448쪽
3ecto formali , seu fine ultimo ; atque idcireo stultus Ille amor proximi saepe ν omnia , & illa displieentia de bonitate proximi, neque sunt actus
aharitatis , neque actus benevolentiae.
do λ In coinplexo dicenιε virum que in recto , an unum suum in recto , εν ab
se ν- in obιiqtio ἱ quoties vox eii aequivoca , & quaeritur proprium , aut propriissimum significatum illius , aegre assignatur, nisi recurrendo alcommunem intelligentiam , quia voces spnificant ad placitum; quod si non fuerit una , & constans intelligentia communis , non suppetie principium firmum ad solvendum quaestionem . Id in prasenti . Finis I. a. q. t. dicisti displiciae ν , ait S. Thomas , aeno modo sese rer: atis modo adeptio artis. A L GI; qua saetas u- μαι duo ει, sea amua Mia tu se eo de tua, tr σιιe- νι U Iicatur . quibus verbis satis indicat aequivocationem vocis illius D ; di quidditatem completam , atque integram finis non stare in sim gulis eorum , sed in utriusque complexo ω Aridae huic , & merae specu Iativae, ut videtur, quaestioni echo respondet in tractatu de Spe, ubi quaeritur; quod nam sit Objectum materiale primarium nostrae Spei Theo- Iogicae : sola ne beatitudo objectiva , se in solus Deus , qui est noster ultimus finis qui et aut sola beatitudo formalis, qui est noller ultimus finis
suo , aut complexum ex utraque Contrahens universalitatem terminorum quaestionis ad singularem casum de S Pe , ut res clarius percipia ηur , siquidem conclusiones abstractae , atque genericae non ita facile Percipiuntur , respondeo in casu hoc singulari , quod intellige dictum de Hieris omnibus . . Propria , di formatis ratio adqquata , Se plena nostri finis ultimi, neque consistit In solo fine suo, nempe in solo Deo a qui vocatur nostra, beatitudo obiectiva . Neque in solo fine quo nempe In visione , & fruitione Dei, quae dicitur nostra beatitudo formalis . Sed in complexo ex utroque fine , seu ex utraque beatitudine. SIeue objectum formale Fidera heolopi eae se neque consistit in sola aut horitam di Wina : neque in sola revalatione Dei , sed in complexo ex utroque ,, ac eodem. respective modo philosopliandum est de finibus aliis . .
D Robatur tum verbis illis S. Thomae; qua quiaem ustus FL dus fluer , sed aenua finis me. Ergo ad aquata quidditas
causae finalis non stat in unoquoque ex illis , quia eum sint duo , essent duo fines, nec in uno tantum iliorum , quia de neutro solo dicit S. Doctor , qua quidem , sed de utroque . Tu in ratione . Finia stricte , proprie. ac formaliter sumptus est id casua gralia catera fluat . Oportet quod in aliqua definitione conveniamus philosophandi causa . Ergo omne , Misium cujus gratis caetera fiunt, est proprie, ac formaliter fini& - Axsolum Disiligod by Corale
449쪽
solum complexum ex beatitudine objectiva , & ex fornixti, hoe est , fine qui, de fine quo , est id , cujus gratia caetera fiunt , quia quae facit homo operans juxta Spem Theologicam, non facit, Mi m Deus, quippe ad hoc non in necesse quidquam fieri: neque ut sit adeptio qualiscuniaque ; sed ut sit adeptio Dei , ut obtineatur Deut, ut pusideatuν Deuι beatitia di ne Herna . Ergo neque solus finis qui , neque solus ' finis quo , id est , neque solus Deus, neque sola adeptio , est proprie , ac formaliter finis integer, atque perfectus ; sed complexum ex utroque. Et quidem avarus non appetit Iecusiar secundum se praecise , nam scit satis pecuniarum esse in terris I sed habere, posuere pecunias , seu , quod pecuniae sint sub suo Dominio . Sitibundus non appetit usum secvadum se prq-cise , neque o quam secundum se praecise ; sed suum usum aqua. Idem de famelico respectu escarum . Idem de aegroto respectu sanitatis &e. Videtur ergo perspicuum , neque solum finem qui, neque solum finem quo, sed complexum ex utroque , esse id , cujus gratia caetera fiunt . Et consequenter, neque solam beatitudinem Objectiva in , videlicet, solum Deum : neque solam beatitudinem formalem , nempe visionem , Scstultionem Dei, esse ultimum illum finem , ad quem aspiramus peractum Spei Theologicae; sed complexum ex utroque . I 8 3. Hinc I . quando quis nil aliud intendit, quam meram, Se puram existentiam in rebus talis, aut talis objecti: tunc finis qui potest esse quid-ditas sola, natura, Se essentia illius rei: finis qua illius exiit ntia, cumque assentia, de existentia non sint duae res, sed una sola,ut dixi in Prodromo disp.7.cap. I. inde est, quod tunc finis qui, Se finis quo non sunt duae res, sed una sola . Ergo tunc etiam ratio adqquata causae fia alis licet consiliae in fine qui, & consistat in fine quo ; ast non in solo uno ex his , quia foret implicatio , cum non detur ibi distinctio virtuali. , aut formalis ex natura rei; sed in re , quae simul est qui, de quo. a. licet vulgo etiam dicatur causam finalem esse illam , quae movet ad sui consecntionem
per media , 8c hoc non conveniat fiat quo , nam consecutio Ipsa notia movet ad sui consecutionem reflexam , ut patet ἰ nil tamen contra me.
Quoniam ista definitio est solius finis qui ; non autem finis adaequa te sumpti, qualis est illa Aristotelica , cui insisto , & qualem agnovit supra S. Thomas. Unde solum habebitur , fini qua non convenire definitionem finis qui, Se consequenter illum non semper esse esse hunc . tametsi praedictum complexum pro libito appetentis finem , possit dicere verba liter jam finem qui in recto , de quo in obliquo , v. g. Deuι a me obtineatur ἔ jam qua in recito , 8c qui in obliquo , v. g. possessio Dei mihi
conceduιur. Veruntamen philosophice , ac secandum rem ipsam Io quendo , finis ultimus integer , ad aequatusque noster , est complexum dicens in recto illa duo . Rectitudo namque , Sc obliquitas entitativa , de philosophica , non pendet ex majore , aut minore aestimabilitate
quia non est dubium , quia haec sit infinἰte major in Deo , quam in possessione Dei , quandoquidem Deus est Deus ; possessio vero Dei est quid creatum ista namque est rectitudo , ae obliquitas moralis in ordine ad appretiationem . Et alias cum anima pluris aestituanda sit quam
450쪽
corporat a tuae ta Dominicam lententiam : nonne anima plus est quam esca sequeretur hominem physice , ac entitative componi ex anima in recto , Se corpore in obliquo . I 87. Rursus neque consistit in eo , quod unum ponatur In nomina-t7vo , & alterum in casu alio , qu Ia ista est rectit udo, 3e obliquitas grammatica, εe ad placitum sic explicata . Stat ergo in eo , quod si e illud , vel eonstitutivum intrinsecum illius, de quo aliquid enunciatur, vel illiud , aut constitutivum illius , quod e nunciηtur, ut alibi dixi . Atqui esse id, cujus gratia catera fiunt, enuntiatur de sola re intrins se constituta per finem qui , & per finem quo, quia ut dixi de solo
Complexo ex utroque enunciatur vere . Ergo uterque importatur in
recto per finem integrum, & adaequatum in sensu philosophico, SI
enunciativo; quo circa ne terrearis verbis illis. Homo aeque appeteret Deumsae creaturam possessionem scilicet ill Ius . AEquaret Deum eum creatur a .
Creatura foret saltem partialiter uoster ωιtimus sinis, Se similibus ad perterrefaciendum compositῖs . Nam in primis non debet hic intelligi quaevis creatura, sed illa sola , quae est aeterna nostra beatitudo formalis . Deinde illud a ue non debet significare aequalitatem appretiationis . Absit. Sed aequalitatem constitutionis entitativae: id est , nostrum ultimum finem physicὸ , ac entitative constitui in recto , tam per Deum a squam per possessionem Dei, licet Deus infinite excedat sui possessionem; sicut Christus Dominus constituitur in recto , tam per naturam Di Vinam, qua est Filius Dei, quam perhumanam, qua est Filius hominis . Haec autem aequalitas , quoad constituendum , non est absurda , sed necessaria; quoniam si ultimus finis esset solus Deus , damnati quoque fruerentur suo ult Imo fine, cum etiam respectu illorum sit Deus. Si estet sola possessio, objectum primarium Spei Theologicae, nosterque finis ultimus , esset adaequale quid creatum . Den Ique iste idem scrupit Ius excitatue contra obiectum formale fidei cons Itutum ex Divina authoritate , atque ex revelatione, quae est quid creatum, nempe sipnumeXtra ipsum Deum, quo manifestat aliquid creaturae is Et sicut ibi est merus serupulus , ita hic , utrobique rejiciendus ex eo, quod licet obiectum formale Ma quod Fidei Theologicae , & objectum primarium ma reriale ut quos Spei TheoIogicae debeant esse quid divinum objectum formale ut quo Fdei, nempe instar actualis exercitii aut horizandi mysterium , poteli, & debet esse tale alῖquid determinatum creatum , scilicet locutio Dei ad extra: atque objectum primarium ut quo Spei, nemve instat actualis exercitii adipiscendi ultimum finem , debet quoque esse tale aliquid determinatum creatum , videlicet intuitio, de fruitio Deῖ - 188. Quamvis In hac re sit multum de mota Itaquend , nihilominus propter allusionem dictam ad nostrum ultimum finem , ad objectumque primarium Spei TMologicae , multa hinc inde transvolant argumenta super fine qui ,&fine quo. Durandus enim contendit, solam heatitudinem formalem esse objectum materiale primarium Spei nostri: metae hujus vixi is actu primario aspiremus at nostrum finem ulti-