장음표시 사용
491쪽
aequLvaleat muli Is successivis durationibus , eaque existente posset eo uincipi aliqua enuuciatio vera a I 8. His tamen non obstantibus, essentiale est omni e nunc Iatἰonis gnificare eo sensu , & modo , quo suetit enunciatici aliquod te mispus salte in imaginarium, seu pure possibile, sive extrinsecum , sive inistrinsecum, sive proprium, sive alienum. Probatur. I. omne essentialiter constans aliquo essentialiter significante aliquod tempus saltem imaginarium cacuius determinatione praescindo nunc essentialiter lanificat aliquod tempus . Sed omnis enunciatio essentialiter constae verbo copulante , alias non erit enunciat ira , sin acervus quidam terin minorum non bene junctorum ἰ & de ossentia verbi est significare tem pus saltem imaginarium , quia licet non iit de essentia talis , aut talis termini esse verbum , eo quod fgnificat ad placitum I ex suppositione tamen , quod se verbum , necessario debet sipnificare tempus cum dieae hoc sua definitio . Ergo . Nec refert distinctio in vii evula, ἐκ vi .eν- i , quia haec est disti motio formalitatum , sive respectuum . Et in prς- senti ago de realitatibus . Verbum autem omne in sensu reali significat . quia consignificat, tempus ' Et omnis enunciatio realiter constae verbo , cum realiter constet copula. Probatur. a. contradictio formalis , & immediata enunciationum in dispensabiliter posc i, quod una neget pro illo eodem tempore lauem imaginario , seu pure possibili , pro quo altera assirmat. Ergo omnis enunciatio , cui est essentialis capaci tas , ut ei contradicatur formaliter immediate , per alteram , est essentialiter capax fgnificandi aliquod tempus , imaginarium saltem , sue intrinsecum , sive extrinsecum , sive proprium, sive alienum. Sed omni enunciathoni est essentialis capacitas, ut ei per alteram formaliter immediate contradicatur. Ergo omnis enunciatio est essentialiter
capax spnificandi aliquod tempus imaginarium saltem. Ergo omnis significat illud . I p. Consequent Ia h te est legitima ; qu a cum capacItas hujus, v. g.
enunciationis Petrus es homo, ad significa dum tempus , non reducatur
ad actum significandi illud per supervenientem contradictoriam quae
utique illi est omnino per accidens , quamquam per eam constituatur in esse actualiι contradictoria , quia actualitas h ic est terminus complexus ex utraque resultans sequitur primam illam propositionem non solum esse semper capacem significandi aliquod tempus ; verum etiam semper significare illud : Unde capacitas hec non est physica , sicut capacitas hominis ad currendum , sed logica, sicut capacitas ipsus ad existendum in sententia non distinguente essentiam ab existentia . Primum
antecedens , ex quo caetera pendent, probatur . Omne , ouo deficiente
descit contradictio illa , in dispensabiliter requiritur ab illa . Sed deficiente , quod una enunciatio neget Pro illo eodem tempore saltem
pure possibili, pro quo altera affrmat, deficie contradictio formalis , N immediata enunciationum . Sicue deficiente , quod subjectum sieἐdem , aut deficiente , quod praedicatum sit idem . It hac de causa dixi in Prodromo disp. I. num. 1 i. s multatem significatam per illud priα
492쪽
:pIum . Impossiale est rem si inui et se , & non esse, debere esse ada -- tam , quoad subjectum , locum , tempus &c. alias Propositiones non ierunt contraditioriae quia nimirum ambae poterunt esse vers aut saltem praescindent ab hujus simultatis impossibilitate . Nam quoties propositiones , ut tales, possunt esse simul verae, & possunt repugnare simultaeneae veritati , praescindunt, ut tales, ab impossibilitate simultaneae
veritatis . At quoties praescindunt ab omni prorsus tempore , etiam amere possibili , & imaginario, possunt esse simul verae nempe si di
structione facta contrahantur ad tempora di versa , v. g. Petrus est Sanctus, Peιναν non est Sanctuι , possunt esse simul verae, si adjungat ut eis significatio instantium diversorum & possunt repugnare simultaneae veritati , nempe si contrahantur ad idem prorsus tempus . Ergo &c. ao. Objicies tria . Primum. Quoties A distinguitur realitera B, sotest intellectus creatus enunciare A , quin enunci et B , nam licet il-ud intime connectatur cum hoc , potest connexio haec latere intelle et um creatum . At identitas , v. g. hominis cum rationali, distinguitu erealiter ab omni tempore , etiam intrinseco , quia in Prodromo disp.7ώnum. I a. probavi durationem sumptam in abstracto , distingui realite ea subjecto durante . Ergo potest intellectus creatus enunciare illam Identitatem , quin ullum tempus enunciet. Seeiaudiam . Non minus connectitur in t me res cum aliquo loco , saltem intrinseco . id est , cum aliqua praesentia , quam cum aliquo tempore intrinseco , idest a cum aliqua duratione . Et tamen potest enunciatio praescindere objective ab omni loco. Ergo etiam ab omni tempore , Tenium. Propositiones
.conditionales, v. g. s Tyrii vidissent miracula Christi Domini, egissene
poenitentiam. Item illae , quae sunt necessariae veritatis, v. g. quodlibestas vel non est . Homo est animat; & smiles , abstrahunt omnino a temo
Pore. Solum namque enunciant, casu quo esset unum , futurum qu
que alterum, item omnem casum existentis hominis, esse casum identI- eatis cum animali . Item sive detur aliquod tempus, sive nullum detur. hane cartam extituram, vel non extituram. Solvuntur hic prima ratio- me conclusionis . Ad primum distinguo majorem , quando enunciatici xei Α, intrinsece constituitur per aliquid ex sua essentia habens.enuu clare rem B, nego; quando secus, concedo. At quamvis identitas homInis cum rationali distinguatur realiter a tempore, enunciati
identitatis intrinsece constituitur in sensu reali per verbum , & hoc ex sua quid ditate habet significare aliquod tempus saltem imaginarium, Zepure possibila . Ergo quamvis illa identitas distinguatur ab omni tempore , nequit humanus intellectus enunciare illam , quin enunci et hoc. Propter hanc eandem rationem et Be insuper quia illa major solum est vera , quando aliunde non urget necessitas enunciandi B, quoties nunciatur A, ut i a praesentiarum urget, nempe contradictio formalis, ει immediata , quam potest componere propositIo omnis enuncians
ἐdentitatem illam P . Propter hoc , inquam , potest in re praesenti negati absolute universalitas illius majoris , qui in alia materia est
493쪽
2I. Ad secundum nego consequentiam; quon Iam omnis e nuneῖ tIo essentialiter constat aliquo essentialiter significante aliquod tempus. sive extrinsecum , sive proprium , sive alienum : Constituitur namquctverbo , seu copula , quae in sensu reali est verbum , non autem constituitur aliquo elsentialiter sgnificante locum adhuc intrinsecum , quia verbum non significat illum ex sua essentia . Ad tertium permitto, quod ills propositiones abstrahant ab omni tempore determinato , ac in particulari; sed non abstrahunt ab omni tempore in determinate , EO universaliter ; quippe calus illi, quorum meminit argumentum , non .sunt burq, aut cubilia , intra quq res sint absconditae a sed sunt res ipsae voce illa reflexa explicatae ; quocirca explicatio ista . Casum , in quo de
eur unum , fra casiam , in quo detur a Iteνum . Si vera sit, reddit hunc sensum . Instans aliquod reale , vel imaginarium, in quo daretur intuitio, aut memoria intuitiva miraculorum Christi Domini, esset instans , in quo illi agerent poenitentiam . Item omne instans reale , vel imagina-xium, in quo existat homo , est initans, in quo dentiti eabitur cum animali. Illa altera quadιibet est, νει nou est , transeat, quod praescindae objective ab omni tempore reali , id eli, adiu existente ς ast non praescindit ab omni tempore imagὶ natio , id ei , possibili. Si enim ab hoe Pret scinderet, daret hune sensum, Foesit possibiιe , Foe non sit possibila μιιMmeempu. , quodlibet est, aut non est. Hic autem sensus est falsus, ficut hic. Sivem possibiιιι, siue non μι ρ sibilis Seur, quodlibet ell , vel non est . In uno enim ex istis casibus nempe , quod non eiset possibilis Deus. aut quod non esset possibile ullum tempus , non quodlibet esset , a at non esset ἰruia ex impossibili quodlibet , ut explicui in Prodromo disp. I. n. I I 6 eu dato uno absurdo cς tera accῖdunt, ut ibi dixi ex Aristotele . At
quod Deus non sit possibilis r item quod nullum tempus sit possbile, est manifeste impossibile apud Philosophos, & Theologos. Ergo .aa. Hinc I. quanquam Deus non cognoscat eomponendo , & cn s.cquenter non habeat iudicia similia nostris , quibus componimus , Sequasi unimus praedicatum eum subjecto ; veruntamen omnis divin ascientia N potiori iure Angeliea essentialiter significat tempus , vel
reale , vel imaginarium , vel extrinsecum , vel intrinsecum creaturae ς
tum quia , omni actui in individuo scientiae divinae , potest immediate , ac formaliter contradici per actum alium creaturq stustae , aut blasphemae . Ergo necessa est , quod ambo actus significe iat idem prorsus tem Pus reale , vel imaginarium . Tum quia licet titulo suae simplicitatis repugnet scient ae divinae , compositio formalis ex subjecto , copula , dc Praedicat mentalibus ; ast omnis illa , eo ipso , quod ver. , ae simpliciter si scientia de eo, quod homo est rationalis v. g. s aequival , quoad mentalem obieetorum expressionem , quamvIs Infinite perfe-6iorem , nostro judicio de hac eadem re . Ergo sicut nostrum iudicium eomponitur formaliter Verbo , illud divinum est eῖtra omnem compo
stionem, Verbum quoque non utique illud divinum , quod est secunda Persona SS. Τrinitatis expressivum temporis , quod enim divina judicia sint infiat te perfectiora , quaru nostra , non probat , il la nor
494쪽
exprImere tempus , aut alia , quae in dispensabiliter ex ptimui ultra. quamvis persectiore modo exprimatur peractus divinos. Hi ne a. Argumenta , quibus aliqui intendunt non esse essentiale omni propositioiani judicativae , enunciare tempus , solvenda sunt: concedendo illa de tempore determinato , ac in partieulari: item de tempore reali, reformalis negando autem illa de tempore in communis & de tempore saltem aequivalenter tali , & de tempore saltem imaginario . 3. Habe tur disparitas intor en unciationem . sive propositionem ex una parte, atque apprehensiones meras , & discursus ex altera . Merae quippe apprehensiones , neque constant verbo a neque sunt capaces , ut ipsis formaliter immediate contradicatura cum nil assirment, aut negent, licet interdum alliciant ad assi mandum , aut negandum , atque ideo dicantur suasi vae , vel dissuasi vae et sicut etiam pia affectio iuvat, allieit qua ad credendum , quamvis pIa affectio nil per se assirmet, aut neget. Discursus autem si capiantur reflexe pro judiciis enunciantibus Illationem unius ex alio, sive quod idem est, connexionem hujus cum Illo , cum sint enunciationes , non praescindunt ab omni prorsus tempore ex trinseco, & intrinseco, reali, & imaginario, formali, & virtuali. Si capiantur directe, pro transitu ipso intentionali ex uno assensu ad alium , neque sunt apprehensio , neque judicium s sed actio illa , qua actu a rsolute movetur intellectus ex uno assensu , seu unius assensus obiecto , ad assensum alterIus ; hac autem actio non est intentionalis imago o lecti a sed eonsistit in actione physica , physice productiva conclusionis mentalis, essentialiter alligata praemiissis mentalibus, iuxta regulam generalem supra datam circa causalitates motales.
An At possibilis Creatura ab aeterno .
UIR sub hoe titulo latent dissicultates . Una
super creatura permanente . Altera super successiva , ut est motus localis, tempus, Generationum ordo per Patrem , Avum, Proavum , Abavum a Atavum, Trit avum &e. Ubi adverte septem Primum . Possibiles esse. Tmo de facto dari innumeras creaturas in aeternum duraturas. Omnes quippe nos ipsi in aeternum sumus victuri post generalem resurrectionem ς fatemur enim in Symbolo , vitam aternam , & apud Marcum tri- μον εἰ s. bus continuIs vicibus pra monet Dominus inextinguibilem Ignem , &immortalem vermem . Dissicultas duntaxat est dea ternitate a parte
a me, ita , ut sicut est possibilis creatura cum prIncipio quidem , sed sine fine , di consequenter coaeva Deo a parte post: ita sit quoque postibilis O o o a cI-
495쪽
Creatur. a Pae v I xerῖt sine principio , seu sine initio temporali, sed cum fine , . ita ut sit Deo coqua a parte ante. Secundum. Nullam in hae providentia fuisse creaturam ab aeterno , est certum de fide; quamobretia dicere possumus de Aristotele , quod inclytus hic Philosophus de aliis dicebat . Amicur Plato , amietis Socrater ; sed magis amica Veritas. Veritatem autem esse , quod nulla creatura fuerit ab aeterno eli certum, quia licet aliquis posset cavillari testimonia illa . In priuei ocrea Mi Deus Coelum , in Terram. Item iuisio tu Domine ιerram fiandasti , i quiens S. Ioannem uti eadem voce . In principio erat Verbum ; & rurius pquod fuis ob initio , quin propterea negaverit aeternam Verbi existentiam ; ali cavillari nemo potest definitionem Concilii Magni Lateranen. sic docentis de Deci : qui sua omnipotente Oirtute, simul ab initio tem poris , titramque de nihilo condidis epeataram,spiritualem, F corporaιens ange-ιieam videlicet, ετ m Mndanam. Ergo neutra fuit ab aeterno . Deinde
non alia tertia ab his duabus distincta ; tum quia id prorsus temere dicetur ἔ tum quia mens Concilii procul dubio fuit, voce illa utramque
creaturam complecti Angelos omnes, & creaturas omnes , originem trahentes ex primis illis elementis , & animas etiam rationales , quae licet, ex Illis non trahant originem sicut animae aliae; Veruntamen i Ilia egent ad con naturalem suam primam creationem . Ergo .aq. Neque dicas, praecipuum finem hujus Concilii fuisse rem aliam valde diversam , nimirum controversam Petri, & Ioaehimi dirimere et In Synodicis autem definitionibus attendenda est decisio primaria litis non autem illa, quae obiter, ac quasi oblique traduntur. Nam contra x. Falsum est istum finem sol una fuisse primarium . Constat enim ex prae ambulis Epistolis ipsius Innocentii, nec non ex Historia , & exactis ipsis , fuisse quoque alios : puta damnationem Almarici , recuperationem Terrae Sanctae, reformationemque populi Christiani. a,quamvis non sint de fide omnia , quae ab interlocutoribus dicuntur in Coninei liis , ut in quinta Synodo Generali notarunt Theodorus , Andreas a Magethius. R Eusebius Episcopi , oecasione famose illius Epistolae I ad Marin Persam , quae approbata dicebatur in antecedente Calcedo nensi Synodo ; imo neque omnia , quae dicuntur Synodice a tota Synodo , nisi dicantur tanquam res per Deum revelatae , hoc est tanqua D ares de Fide : & hac de causa putarunt aliqui Thologi apud Suarer , de ipse cum eis , non esse simpliciter de Fide corpus totum Christi Domini esse in singulis particulis hostiae eonsecratae ante divisionem hujus , eo quod licet Tridentinum Synodie e dixerit in decretis totas enim , trini terChristur Iub pani3 θιeis, π sata quo ενδε ἰρ ι speciei pane ine pollea ea men In Canone 3. addiderit sub singulis cuiusque speciei partiuus IVAE νatione facta totum Christu in contineri, quae verba non sine causa esis addita ab Eugenio , & a Tridentino notat eximius ille Doctor. Ueruntamen Omnia , quae Synodice docentur a toto Concilio Generali , ut de Fide , sive ut per Deum revelata , simplicitet sunt de fide : Attale eit init Ium temporale omnium creaturarum in hac providentia
quoniam super scriptio capitis illius primi Concilii Lateranensis, ea
496쪽
as. Tertium est. Consentanee ad illud , quod notavi in physi ea naturali disp. de infinito, videlicet. Praesentem rem ex illis multis' esse , de quibus philosophamur eodem modo , quo multi a nativitate caeci poterant inter se disputare de coloribus , adiuti lumine naturali , eisque speciebus, quas per alios sensus hausissent; quid enim prodest nobis naturale lumen , & subsidium rerum omnium , quod aliunde habemus ; si nullam prorsus habemus speciem propriam rei infinitae , si ve quoad numerum , sive quoad durationem , five quoad extensione in ,sve quoad alia λ Imo si a primo rationis usu imbuti sumus speciebus prorsus oppositis huic infinitudini: speciebus nimirum rerum finitarum habentium principium , ει finem p Possumus utique combina re has speetes, quas habemus inter se s atque ex his combinationibus formare varios distursus ; sed combinationes , ac discursus erunt sieut illi , quos haberent pradieti ex ei magna contentione disputantes de coloribus .
Et pejores forsan , quia cet ei illi nullam quidem habent speciem colo-Tuui , sed non habent oppositam et Nos vero, ut dixi, reserti sumus speciebus oppositis infinitati. Unde combinationes mentales, affirmationes , negationes , discursusque omnes , quos super infinitate fa-hricamus , transeunt per species oppostas ipsi infinitati : & consequeater sapiunt naturam rerum finitarum, sicut aquae transeuntes per loca 'tida, & salata , sapiunt 'torem, & salem . Unde nascuntur contraia dictiones, implicationes, ac difficultates, quas in his rebus experiis mur, scue experiuntur oculi intuentes objectum per vitrum , ex illis, quae figuram objectorum invertunt. Condonandum est igitur uniuscujusque opinionis sequacibus , qui correpti a primis institutoribus ha.
rum quaestionum , coguntur serio disputare de illo , cujus nullam ha bent speciem , imo cui oppositae sunt omnes species , quas habent. Et Consequenter non est hic expectanda resolutio evidens , sed merὸ opinativa : & non sicut sunt aliae , ex majore luce oriundae ; sed opinativa, qualis potest dari a caeco circa colores . Hinc vero cave ne interas pro .postionem iure repulsam a Scholis Nostris per Summum Magistrum Societatis, scilicet. Mens uos a ea, quod iιο μ, niι eeνιi de infinito potes feare et proinaeque a nobis disputari da 1uo nunq m debet . Tum quia aliis nil certi de Deo sciremus , nee de suis dispat Are possemus . Tum quia Certo scimus infinitum non posse successive transire , & alia non pauca;
eum quia disputare etiam licet de his , quae probabiliter solum novi.
26. Quartum nascitur ex hoe, ut IbIdem quoque notavi; Doctores
negantes pollibilitatem aeternitatis creatae a parte ante , maxime rerum successivarum, argumentaque sua, validissimas auxiliares habere copia lani mirum apprehensionem , seu imaginationem , quam potentissimὲdominari nolitis discursibus passim expetimur . Apprehensiones quippe ara imaginationes, quibus sumus referti ab infantia , sunt de rebus aIiquando incipientibus . Item habeat a parte sua vocabulariam totum Diuitigod by Cooste
497쪽
humanum . Utuntur namque verbis, pli rasibus, discursibus ordInariis in aliis rebus creatis . Haec verba, phrases, & discursus usuales cit-Ca res creatas , semper significant expresse , vel saltem innuunt priu-cipium , ac finem. Unde quando transferuntur ad rem praesentem istacite supponunt finitatem utramque , aut alteram , aut aliquid infe rens illam. Et hine nascitur , quod validissima videantur argumentaeis terminis resertas ni accurate amoveatur larva te minorum , de
ostendatur , esse illa verba impropria , ac falsae suppolitionis ad sillendum disputationi praesenti rem , quae disputatur et nempe rem infinitam, di sine principio , aut sine fine . Unde negandum est suppositum multarum propositionum , quae evidentes videbantur a Disputantibus quippe nobis de Imprincipiato, deque infinito, sed verbis propriis rerum finitarum , evenit, quod disputantIbus de rationaii , & ob inopiam alia-
Tum vocum utentibus his . HinnibiIe. Latrabile . Expera rationis. I
cvaa discurrendi, & similibus . Verunt aman hi eidem Doctores sua que fere omnia argumenta , validam quoque habent retorsonem in aeternitate a parte post, quam negare non possunt Angelis , N: hominibus huius Praesentis providentiae . Argumen a namque ferὶ omnia sua probantia , ἔmpossibilem esse aeternitatem creatam sne initio , probant Impossibilem etiam fore aeternitatem creatam sine fine: sicut argumenta quibus probant impollibile esse infinῖ tum cathegorematicum ι .eodem feta prorsus modo p obant impollibile est e Sin cathegoreis mari cum . Unde utraque argumenta ad classem speciant eorum , quae multum probant , & consequenter nil , iuxta sensum axiomaris huius quem dedi in Prodromo disp. I. num. Ἀ8. Haec igitur Instantia ha venda semper est prae oculis contra argumenta pra dicta , nec uo
fraus , & abusus loquendi de re infinita, verbis , terminis , & pli rasibus appropriatis rei finitae . T. AEMimum; quando d cItur , creaturam posse existere ab aeterno, hoc ab a emo non est intelli pendum in sensu positivo, ut enim notavi in physica naturali disp. de infinito , quasi ex parte rerum sit aliquid , quod subjeciive in seipso, si istud ab ateνno. aut assignabiti si mente
saltem divina , in quo, vel ex qno aeterno incipiat esse illa creatura . Iam enim vides Imaginationem 7 tham fore contra rem ipsam , quae disputatura unde praeoccupatus praevia apprehensione disputationem aggredieris. Intelligendum est itaque illud ab aeterno. in sensu mere negativo, nempe , sine principio: non ut Ique sine principio physice influente , quia deberet in dispensabiliter creatura illa esse a causa prima , cum si potens se esse a se . sed sine princῆpio, seu inirio temporali in ex iis flendo ; quod intellige dictum pro tora hae quaestione, quoties dicam Creaturam illam fore sine principἰo . Igitur sicut conceptus in isi , ut illic dicebam , non est ad aqua te quid positIvum , sed stat formaliter in eo , quod res in ea ratione , in qua est Infinita non habeat sinem ad quem ordἱ ne successivo pervenirἰ possit , Ita conceptus aeterni a parae nte , non est adaqua te quid positivum , sed stat mi maliter in eo , quod
es illa aeterna , ut talis , neque habeat, ne qui habere possit princisium
498쪽
in ex Istendo, mram vis specificative sumpta possit habet. Illud . HI ne
omnes propositiones adversariorum universales, aut singulares, quae in genere , in specie , aut individuo enuntient aeternitatem , aut infiis nitudinem illius creaturae , dii inguendae sunt: atque concedendae de aeternitate, atque infinitudine in sensu mere negati νο , idest, negante principium , aut negante finem illius ; negandae vero de aeternitate, aut
infinitudine l. sensu positivo , id est assit mante , tacite ve , aut in direct Esupponente aliquod instans reale , vel imaginarium , quod sit aeternum si deli, sine principio , aut infinitum , id cli , sine fine . Nullum quippa designabile esset adhuc mente dii ina , ante quod , aut post quoa , non forent innumera alia alia instantia , fi ve durationes, aut reales saut imaginariae . Alias illa durationum series, vel non esset absque princ pio , vel non esset absque fine , quod est contra rem ipta in , quaed sputatur , & esset aggredi disputationem habendo intellectum pretoecupatum imagῖnatione, sive apprehensione contraria ipsi rei, de quae
28. Sextum non omnis infinitudo, est Infinἰtudo In omni linea I patest namque in uno sensu esse infinita , & in alio finita , v. g. considerat In eam ab occasu porrectam in infinitum versus ortum . A quacunque illi ux parte, percurras illam mente , versus occasum deprehendes finem nempe quia supponimus illam incipere in occasia , & hoe initium , erit finIs respectu venientium per illam ab ortu p Ueruntantem is quacunque parte percurras illam mente, versus ortum, nunquam deprehender,
aut deprehendere poteris, imo neque Deus ipse , partem aliquam, qu si ultima sit, seu finis extensionis illius versus occasum I ast non probat fore extensionis infinitae versus ortum , Quod si hoc exemplum non tibi probetur , eo quod neges possibilitatem lineae illius o Accipe aliud non ita facile negatu . Vita Angelorum, An Imarumque rationalium est infinita a parte post, quoniam suppofito divino decreto conservandi utrosque spiritus per totam aeternitatem, non est assignabile adhuc men te divina ullum instans reale , vel Imaginarῖum, quod sit ultimum a finis , sive terminus vitarum illarum; a parte vero ante ess finIta , qu Iasi mente retrogredieris ab hoc puncto temporis praesente , deprehendes tandem, si per Deum illuta neris, prῖncipium,in quo vivere ines perunt1ει hoc principῖum est finis retrogradae illius considerationis, nam ultra illud non invenies Angelos viventes, sed νοῦ vere , ae produci potentes. Potest ergo res , quae habet principium non habere finem et di consequenter, quae est infinita a parte post , esse finita a parte ante . Ergo non est de ratῖone omnis infin Ilud in Is esse infinliam, in omni linea. Den; que sicut in aternitate a parte post, aliud est quod nulla sit possibi- Iis duratio , q iae specificativo, ac secundum se ne suear esse ultima in
Aliud quod non sit possibilis duratio , quae se ultima. Et primum est
veru in , quia in quacunque ex illis durationibus por erat antecedenter Deus finire seriem durationum . Secundum vero est salsum , quia nul-Ia est possibilis duratio Angeli , v. g. , ultra quam non sit alia' It ta aeternitate a parte ante a nulla est possibilis duratio . seu generatio, Dissiligoo by Cooste
499쪽
έου motus , quἱ specificative secundum se non posset esse pes mus , quo Deus inciperet , quia nulla illarum durationum est sterna In sensu positivo , sicut Deus ; sed singulae sunt aeternae in sensu mere negativo . Caeterum neque ulla est possibilis , quae sic prima , quia nul Ia est possibilis ultra quam non sit alia , & alia . Et hic est sensus negativus, in quo hae durationes esse ut ab sterno .
x It iam eonclusio , inamvis vero similius videatur non omneso ae singulas creaturas de facto existentes potuisse produci
Deo sine ullo principio in existendo Gropter generalem rationem, qua nego singulas creaturas de facto existentes , habere potentiam obedienistialem ad quodlibet: scilicet quia haec potentia obedientiat Is est positiva perfectio , quae non debet singulis adscribi absque positivo fundameα-toin tale non datur,ut dicamus, hλnc v. g. individuam cartam frui potentia obedientiali ad excellem iam adeo supernaturatum, qualis seret existere sne ullo principio in existendo,esseque Deo coaevam . quae potentia obedientialis non est mera non repugnantia, sed positiva intria-
seca sapacitas. & consequenter perfectio huius cartae . Nihilo tame ominus inspecto conceptu creaturae, inspectisque omnibus, quae inspici pro hoc statu vitae debent, non est de rati ne creaturae a aut creationis novitar essendi, hoc est , nullum apparet absurdum in creatura existente ab aeterno in sensu pure negativo,paulo ante exposito, nempe ita existente, ut neque mente divina sit assignabile quando incoepit existere haec creatura . Et hoc sive creatura sit permaneas, ut homo , ut Angelus &c. siva successiva, ut series quaedam generationum per Patres v. g. Avos Pro vos, Abavos , Atavos &c. item ut motus localis sve revolutionis Coelorum ab uno in alterum Emisphaerium,item ut series, & eatena suc- Oia edo eon cessivarum durationum nullum habentium initium . Doctores aliqui Ie- σνου. I9. gendi apud Oviedo distinguunt inter creaturam permanentem ,& suc-pbrs pun- cessivam ἔ rursus inter successivam, quae si tempus , aut motus, & succes a. ly 3. sivam, quae sit series generationum per naturalem propagationem unorum v. g. hominum ex aliis. Concedunt duo priora posse esse ab aeterinno , negant de hoc ultimo. Et assentitur oviedo Ipse. Ego cum in his tri bus classibus creaturarum non discernam magnum discrimen quoad rem praesentem , ideo de omnibus prosero sententiam eandem. Certe res permanentes quales sunt Angeli, M anime rationales , non sunt habiturae finem, sed aeternum durabunt. Series durationum utrarumque erItis finita , de non habebit finem , neque habere poterat adhue divinitus supposta essica ce voluntate Dei conservandi semper eas entῖtates . Se in
ties item generationum aeternarum per naturalem propagationem una
500쪽
Quodnam Istue argumentum producitur contra aeter Itatem a parta ante , sive contra carentiam principii in ulla ex his tribus classibus antitatum , quod non retundatur in aeternitate a parte post , nempe in carentia sinis in eadem classe entitatum 3o. Arguo igitur negative; solvendo octo argumenta contraria . Ideo repugnaret creatura existens sine principio temporali , di consequenter existens ab aeterno in sensu quaestionis , & consequenter sine novitate essendi; saeatenu/ primὸ de ratione principii produetivi esset Praecedere tempore suo termino , quem producit, te de rationa hujus esset subsequi tempore ad illud . Sed hoc esse salsum semel. & iterum dixi et tum exemplo divinarum personarum . quarum prima est principium physice productivum secundae, quin tempore illi praecedat, se ut nec secunda tertiae,cujus etiam est principium productivum iuxta Concilium Florentinum. Tum exemplo Solis , qui sane in primo dis utim. 4pso momento suae existentiae non fuit tenebrosus , sed refulsit fulgora non a solo Deo , sed a Sole ipso producto , quandoquidem in illo primo momento suae existentiae erat causa necessaria cum omnibus prae- requisitis ad fulgorem , & omnis causa necessaria operatur in omni momento , in quo est cum praerequIsitis: neque serio diei potest solam eguisse quiete in illo primo instanti suae existentiae, quasi collecturus vires post longum iter a nihilo ad aliquid , a non fuisse ad esse, aut attonitum novitate existendi non potuisse operari tunc . Iam quippe vides,quam ridicula imaginatio esset ista . Tum exemplo causae meritor Igsve dispositivae tantum e cui in eodem primo instanti suae existentiae da- . . . ear praemium , quod est suus effectus ; alias si peccator in instanti A eliceret perfectam contritionem , & protinus moreretur in B, moreretur si ne gratia , de consequenter damnaretur , quia licet peccata venialia re mittantur quoad culpam post mortem ἱ secus mortalia, quippe quae nociremittuntur quoad culpam in hac providentia nisi per infusionem gratiae , & haee non datur in hac Providentia post mortem , aut in instant Imortis, sed homini vivo . Ergo . 3I. a tentia seeundὸ Nullum attrἰbutum proprium Dei potest adhue ex Dei voluntate, ac dependenter ab ipsa communicari creaturae v. g esse unum , & trinum , esse essentialiter, simpliciter, infinit. sanctum sanctitate essentiali , esse causam primam Eec. aeternitas autem est at tributum proprium Dei, quia hinc probabant Patres apud Suarer legen-. P. Marendi, & maxime Athanasius Di. initatem Verbi, nempe quia Duὸ ab initio, disp. 2 o. quia in priseipio erat Verbum, ut semel , 8c iterum docet Ioannes . Unde Meeapb. fluxit priscum illud . sta ad ab aeterno est , .H Dem est , vel .iι est. Sed-6. n. hoc etiam est nullum . Tum quia . Aliud est esse per se essentialiter siue R. minei pio existendi; aliud esse non per se essentialiter; sed conιi earuper , &ex mero placito divino quae distinctio non ratiocinandi, sed purὸ altercandi , & cavillandi causa detorqueri potest in ista alia : eum fit manifesta chymaera esse contingenter, ac precario causam PrImam. Unum, & trinum . Infinite sanctum, essentialiter, sanctitate essentis ἔ
&e. Illud primum est character Dei solius , unde neque per accidens P p p nequa