De divina psalmodia, eiusque causis, mysteriis et disciplinis, deque variis ritibus omnium ecclesiarum in psallendis divinis officiis, tractatus historicus, symbolicus, asceticus. Sive psallentis ecclesiae harmonia opus novum & curiosum, ac multiplic

발행: 1677년

분량: 993페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

t. Atet ex dictis Canonicum tempus Completorii quale sit, hora scilicet duodecima jam ex . acha post coenam,& omnia opera nanum antec dentia,ante finem crepusculi vespertini, postremo scilicet termino abeuntis diei, ut docent Bellarminus,&Duranius, atque alii Scriptores apud ipsos. . . ,

Non ideo tamen quorumdam Canon istarum re inpari. c. i.

rorem sequi debemus existimantium Completo s '' i':

rium unam esse ex nocturnis vigiliis quamvis enim ea D. postselis occubitum celebretur, diurnis nihilomi-

. . . r i , Andreas,&aliinus officiis tanquam iptorum complementum de ineali. t. deee-

putatur. Finis autem ossici finis etiam nostri nos ςbtat. Μiss admonet. Quotidie morimur,& quasi aquae dilabimur super terram, quae non revertuntur quotidie commutamur, quot puncta scribo, tot meorum temporum sent detrimenta. Omni momento pars aliqua vitae demitur, tunc quoque cum crescimus,uita decrescit. Quid in rebus humanis certius morte quid hora mortis incertius invenitur at exclamat Beria ardus Senibus quidem in anuis, et n. de eonti

adolescentibus in insidiis est. Dicere quisque potest 'Π ' ς cum Poeta Venusino, suis sit an ad iciant hodierna crastina summa 2 - Tempora Dusisperi' Quare id agendum ut una dies instar totius vitae in Prov.s .Lbis sim glorieris in crastinum, ait Sapiens, gnorans in Dperventura parια dies. Romanus Philose δ' π 0

phua luculentissime et Pectus mortale nunquam magis

412쪽

inam Nnium est, quam ubi mortalitatem suani cogitat,& scit in hoc natum hominem, in v d singeretur Quantii olumes hodie vivunt,cra Diuripulvis, imbra asse itaque beatus censeri

debet qui sic semperi, ubique vivit, ut vitimam qium W'Mem vinitum dituram consse

413쪽

Disin Psalmodia Cap. X. istis

Milicet haec hominum norma est, vitaequefetacis, Manassens jam desinit esse. quidsentum, mustos gis mansuraper annos.

k ita gaudia cacajuventus Nora valet, Anu properat, nox atra tenebris minre, o calistine multa.

Rive igitur, medio dum Phoebus in aethere fulget, Vive hodie, cra vivere serum es. 1. Porro mysticae hujus horae significationes mulistae sunt Christus enita hac hora pridie mortis suae

ad hortum exiit post caenam , ut salutem ab horto auspicaretur,a quo nobis interitus,&perditio.Oravit prolixius procidens in faciem suam , ut orantis habitum ab ipso disceremus . Et coepit contristari,d moestus esse,non solum timore imminentis mortis, sed multo magis obcladae infelicitatem, ob Judaeorum perditionem, ob ingratum Christianorum animum erga ipsum, nam plerisque praevidebat ni-bii sui sanguinis estusonem profuturam. Tristitiain vero suam statim retulit ad Deum cum oratione dicens aeterno Patri Non mea,sed ua voluntas fiat. Haec vox capitis, salus est totius corporis , ait Magnus Leo Papa Haec vox omnes fideles instruxit, risi .h. '

omnes Contestares accendit, omnes Martyres coronavit. Nam quis mundi odia, quis tentationum turbines, qui posset persecutorum superare terrores nisi Christus in omnibus, iro omnibus patiens Patri diceret. Fiat voluntas tua Discant igitur hanc vocem omnes Ecclesiae filii magno pretio reis dempti, gratis justifcati,&cum adversitas violentae alicujus tentationis incubuerit,praesidio potetitis simae rationis utantur: ut superato tremore formidinis,accipiant tolerantiam Passionis. Et cum prolixius oraret sanguineus sudor aestuantis animae indi-

414쪽

cium per omnes artus erumpeas terram perfudit,lateis . . i. 'M, universo rore declararet Dominus terrenosti omines Divino sanguine redimendos olim canebat Sponsa, Dilectus meus desiendu in hartum suum,mpascatur in hortis, Ililia costigas. Sed mutata hic rerum facies,expiandis sceleribus,non legendis floribus d cstinatur hic hortus Ofelicem hortum Descruore irrigatum , qui tui Creatoris preces audi ens, ejusque moeroris, Magoniae conscius primi illius paradisi felicitat iuperasti. Utinam ariditas mea sanguineo hoc rore irrigetur. Anima mea Domine, sicut terra sine aqua tibi , foecunda eam copioso hoc imbre ut reddat tibi fructum tem p iibus suis. Hac etiam hora Dominicae sepulturae ιnemoria celebratur. Corpus enim Christi e cru- depositum in monumento positum est , non corruptioni ob aoxium, sed ad immortalitatem surrecturum. Quiescamus suaviter in hoc sepulchro quicunque Christi passionibus cestra municamus. Maneamus in eo secuit , nam futurum illud glo-liolum Propheta praedixit: Eamus inquam δέ nos, rai. i. o. in moriamur cum eo : ea scilicet morte , de qua psallimus , Prensa in conspectu Domini mors S-ctorum utc'nsepulticum Christo ingrediamur in abuiadantia sepulchrum. Haec mors vivificans est,qua nobis ipsis, mundi actionibus morimur. Haec mors perducit nos ad vitam, quae non-arod. 13. 16 nisi mortua carne cognoscitur, sicut scriptum est, iis viribit me homo, , vivet. Nos enim sumus ani-

-ti. '' ma immortale animal, inquit Xenocrates, in habitaculo mortali clausum,& vitae hujus amisso a malo in bonum est transitus. 3 Hominem duplici ratione mori agnoverurit Mae ob in Platonici apud Macrobium, primum si anima coris soni Mip. lib. ,, relinquat:deinde si anima in corpore adhuc ma ne

415쪽

nens corporeas illecebras contemnati&omnes affectiones,ae voluptates exuat. Utramq; Urtem Μια.DrAM

qui Dei amator est libens amplectitur, teste Maximo Tytio quia nisi quis a semetipso deficiat, ad eu, qui super ipsum est, non appropinquat PraxipuEvero mysticam mortem, qua anima a sensibus raccorporeis illesebris avellitur, optat quotidie persectionis cupidus,& dicit, Moriatur amma mea morbustorum . Bona mors,quae vitam non aufert, sed transfert in melius Bona mors, qua corpus non cadit sed anima sublevatur. Utinam hac morte frequenter cadam, ne me laque horrendae mortis co prehendant ut non sentiam lascivientis vitae mortifera blandimenta: ut non movear ad sensum libidinis,ad aestum avaritiae,ad iracundiae stimulos,ad angores solicitudinum, &molestias curarum. Mὸν ta m anima mea morte justorum, ita ut illam nec fraus

decipiat inimici, nec carnis blanditiae inficiant, nec ignita mundi tela conficiant. Quis mihi det,non solum carnis oblectamenta, sed&undique irruentia corporearum similitudinum phantasmata mentis puritate transvolare, ut moriar eum Christo, cum Christo sepeliar, cum ipsa transeam ex hoc mundo ad Patrem, istens , ac viso Patre dicam cum Philippo D cis mih Haec est mors,quam opta

Smortem ossa mea. Haec est mors non hominum,sed ,-1.in Cant.

Angelorum,ut eam vocat Bern de qua si delibu ix ζα; .

Apostolus, Mortui enim sis, s Uta vestra absoni sti.α aesi cum Christo in Deo De hac morte sic loquitur Clemens Alexandrinus: Virriui eam accepit lucem,

ad quam non patet aditus,ad Dominum peregrinatur,etiamsi in terra cernatur ejus tabernaculum: ani

416쪽

vivit morte affectis cupiditatibus. De eadem hae ixi.en, ir habet in moralibus Gregorius Magnus uenis quis sapientiam, quae Deus est, videt, huic vitae funditur moritur, ne jam ejus amore teneatur. Nullus quippe eam vidit, qui adhuc carnaliter vivit, quia nemo potest Deum simul amplecti,4 seculum. Dcnim Deum videt eo ipso moritur , quo vel intentione cordis, vel affectu optris ae hujus vitae delectatio nibus tota mente separaturan hac morte ut explicat Ricii xd d Richardus Victorinus, iacet corpus sine sensu ,

&prom boni motu, sitque illa valde gravis S vere miraoius non

tra'. .s3 vit dissolutila animae 4 corpori sed alia hac multo mirabilior, multoque gloriosior divisio animae, spiritus. Hanc autem in nobis operari solet, sicutiestatur Apostola, suis De sermo, se*cax, tapenetrabilior omni gladio anciret, pertingens judad divisionem ammae, spiritus. Quod vero Deum Mar. Victoriii videre mors sit, hac ratione subtiliter explicat Mari- ζζά-0'' us Victorinus Afer. Si quis Deum viderit, moriatur necelse est, quia Dei vita, intelligentia in semetipsa cst, non in acti omnis autem actus foris est; hoc vero est nostrum vivere, quod foris est vivere: ergo est mors Deum videre. Omittenda igitur vit foris, omittenda intelligentia, si Deum videre volumus,&hoc nobis mors est. Simili enim simile vi- citha, s. detur sic diiIerit obscurrissimus iste Scriptor Neenensis Dialogi dessent mortis hujus exempla, praeiertim in devoto 'δ foemineo sexu.Seraphica V.Catha. Senen.quae saepo

pius hanc Angelicam mollem passa est, scribit in

ea separari animam ab omnibus potentiis , quia O-nmes elevata smat, absorptae in Deum. Tunc autem, ait, amittit corpus sensus suos, quia oculus videndo non videt, auris audiendo non audit,

sic de caeteris sensibus , omniaque membra ab amore ligata sunt , ideoque clamant qui sunt hu

jusmodi

417쪽

pore mortis huius Alier a Catharin Janilensis ens, in dialo- vere mirabilis, ac Theodi lacta mulier ita de hac s* pa morte experientia magistra philosbphatur. Post quam Deus expoliavit animum mundo , carne, divitiis, exercitiis, affectibus, omni aliare, praeterquam ipso Deo voluit insuper eam seipsa denudare, de separare animam a spiritu forma qua

dam terribili , modoque patiendi subtilissimo, quem explicare , intelligere difficillimum est, nisi aliquis Divino lumine perfusus id in se experitetur. Infudit Deus in cor ejus novum amorem adeo subii em vehementem, ut animam cum

omnibus suis potentiis a suo esse naturali abstra , cham traxerit ad se, quae hoc amore semper occupata in nulla re poterat delectati, nec coelum, vel terram respicere. Corpus autem absque suo esta naturali quasi confusum, Matrsinitum remanebat nesciens ubi esset, vel quid deberet dicere, operari. Denique Maria Vela ordinis Cisterciensis Vi Sanctimonialis, quae Abuta in Hispania eximia hoc seculo florint sanctitate, morte, quam vivens subiit incendio amoris combusta sic scribens ad suum Confessarium describit. In ardenti charitate patitar anima felix,& delectabile tot mentum, aerribile martyrium per manum ipsius Dei, adeo iapὸ crescente incendio, ut animam comburat , ad corpus etiam samma pertingat. Cumque aliquan donatura hunc ignem recusaret timens ne ab eo Consumeretur, audivit vocem Dei dicentis sibi, sine te comburi itemque , in hoc igne purificaberis. Quid veris sentiat anima , dum cruciatur in hac

flamma , qui poterit explicare Moritur enim in orte suavissima , sui obliviscitur , α omnium

418쪽

creaturarum, omne spatium angustum illius ictus, l . nec in se manere potest, nec toto coeli, terraeque amisbitu contineri Vellet coram Deo anni hilari, in laudem ipsius omnino resolvi. Porris corpus sine pulsu remanet intensissimis doloribus amictum, expers cibi, & somni, ac pend mortudita, nisi quod anima impetu amoris acta quandoque compellit ipsum voces tollere ad sidor altissimis gemitibus, clamoribus inarticulatis. Haec Malia plura de mystica hominis morte sanctae animae scripseruritι qua inexpertis incredibilia videntur. Mors autem ista in contemplatione contingit , ad quam seroti num tempus jam ingruentibus tenebris maxime i- doneum esse omnes Theologiae mysticae Doctores asseverant Sedri quidam Ethnicus hanc veritatem alia iuvis h. ig00yRVix, qui de seipse ad amicum scribens ait ,.asa. α ὰ silenties, tenebris animus alitur, ab iis quae avocant abductus,S liber, &mihi relictus non oculos animo, sed animum oculis sequor, qui eadem quae mens vident, quoties non videntalia. Hora cim istorii obtulit Abraham sacrificium. Contemplationis seriesex eodem sacrificio explicatu .

- . I Deto/vxMPmpletorium versiculus ille Psalmi 'deeantatur, Conumenos Deus salutarianser quo peracto iam die e negotio ad otium,ab externis ad interna, a militia diei ad noctis quietem,& ab actionum selicitudine ad contemplationis suavitate - tevocemur. In cujus rei typum Patriarcha noster Abraham, cum aecepta super numerum s larum

lutura propaginis repromissione praeseriptum a Domino sacrificiuna ipsa hora Completorii

419쪽

rat, conversionem nostram ab activae vitae να tiis ad contemplativae sublimitatem non sine ingenti mysterio praefiguravit. . me,inquit, mἀιva anserunnem, Oeapram trimam, arietem anno umer-m, turturem sque, cs columbam ubi illud inprimis observandum est, quod quadrupedibus bestiis volueres etiam in sacrificium adjunxit. Nam, ut ait Richardus Victoranus , in avibus studia spiritualia, in animalibus corporalia exercitia intelligun Abraha ditur. Qui vero ad apicem perfectionis anhelat aves bestiis, interna externis, contemplationem actioni

conjungere debet. tristia qui is divisi Abraham in is a parus, volucris autem mn ἀώμ.In internis enim exercitiis, quae ad aves pertinent, curri seli Divino eo spectu pateant,illud'sitaxat oportet intendere, ut Divinae placeant voluntati At in externis, corporalibus quibus tum propter Deum, tum propter proximum insistimus , intentionem nostram necessario dividimus,&geminamus , cad Divinum beneplacitum,& ad proximi utilitatem attendentes. His autem studiis dum incuni-bimus, adhuc viget diei malitia , adhuc urit*stus concupiscentiae, adhuc fervet carnalis prudentia calor. Ideo sacrificium nostram custodire debemus, ne descendentes volucres , ineptae scilicet superbae cogitationes , immissiones, per Ang los malos, illa coinqtiinent, discerpant. Sed quid dicit Scriptura Camque Sol occumberet, sopor irruit super Abram, ta horror magnus, ac tenebrosius in 'eum. Ecce quomodo occidentem SO lem comitantur bpor, post seporeti sequitur horror. Hunc vero sepotem non illum arbitrotesse, quem infirmissus nostrasdqsetquc vitaeque

hilus

420쪽

hujus necenitas immittit soporem intelligombri dire sensus excessum, animi quietem, mentis alienationem Dum igitur Sol occumbit, dum vanitatis deficit amor, dum carnis concupiscentia refrigescit, homo spiritualis, irruente desuper somno extra semetipsum rapitur, ex Divina revelatione , quasi per somnum, ea incipit cernere, cognosceris,qua prius fervente Sole vix;vel nullatenus poterat intue-' ri Persomnimmi visone nocturna, ait Job, quana seruit sopor super homines, Ido miunt in istituo, tant perit auresi orum, erudiens eos inseruit discipο- Db. . , - hunc soporem wrror magnus, tenebrosus subsequitur, eodem attestante qui dicit, In homo remis iominocturna, quando solespo occupare homines, pavor tenuit me, ta remor, o omnia ossa mea praeterit m 7 33 μηt. Et,si rixero, conseiabitur me lectulus meuhes revelabor Lquens mecum instrato meo, terrebιs me persemnia, taper visones horrore concuties. Quis e- nim non horreati&contremiscaridum mystico

pore supra semetipsum elevatus videt Deo revelante quantis quotidie perictilis subjaceat, quam sit pronus ad casum,quam tardus ad surgendum , quam facile periturae carnis illecebris decipiatur insidiantis diaboli fraudibus ad ruinam impellatur Pergit Scripturae, Cum ergo occubuisset olfacta es caligo tenebros,uapparuit clibanus fumans talampas lim transiens inter divsiones illas. En verant conversionem,qua mitio Completorii postulamus: En totius seriem contemplationis. Primo occumbit Sol postea soporatur homo, horror deinde invadit euiia,tum caligine videt tenebrosam,quam clibanus

fumans distatuit,& succensa lampas transeutis ignis iussammat Postquam igitur praedictus horror tudium spiritualis viri a caducis transtulit ad aeterna,

SEARCH

MENU NAVIGATION