Joannis Baptistae Genér ... Theologia dogmaticoscholastica perpetuis prolusionibus polemicis historicocriticis necnon sacrae antiquitatis monumentis illustrata tomus primus sextus Tomus tertius partem secundam de Deo principio et fine creaturarum quo

발행: 1771년

분량: 464페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

do visibili, &invisibili, idest Angelis u i exponit Nieeras cl). Tertio.

gloriam adepti itini per Christum : ergo ante Christi Re1urrectionem, aut Adeensionem non sitiit perfruiti gloria , uti homines a ne prius membra bearentnr, quam Caput. 361 N. Ad primamr etiam ex Mart. Id. Augeli eorum semper videηι faelem patris mei , qui tu caeli est. TO desderavi intelligendum eli uti illud , qui edunt me , adhue Uurteuι . Ad secundam . . . invisibin refertur ad animas Patrum , seu ad gloriam adcidentalem Angelorum. Ad tor rivis r in caelo creatos , nec a Christo redemtus , decuit Prius beari,

quam Christum γ .r6a QUAESTIO II. Quid peeuItare' eirea bonorum BeatitEdinem P

ADsERO I. Rempublicam gloriosam constituunt, suntque aliis superiores alii, summo omninm Principe Gabriele , vel, ut quibusdam placet, Michaele. Et ipsi quidem variis donantur nominibus , eorum beatitati &officio adcommodatis, ab Seripturis & Patribus , quae Schola recepis.

Alii quippe Ad fleuies salutantur , di alii Miutyrantes a ii IIIuminantes , illi vero IIIuminali 0 O .

II. Angelis demandata est a Deo nniversa mundi, & eius hominum custodia. Et vero singulis omnino hominibus suus saltem a nativitate ac Per totam vitam deputatus est Angelu Uigil & Custos, qui clientem mirae adjuvat , illuminando , is pctriculis animae & corporis averteudo, pro eo orando, in hora mortis auxiliando . Ira vulgo, ne temere quidem , sentiunt Catholies . Constat autem haud obic-e ex Scrip uris, e. g. Gen. 48. I 6. λdub l 3. M. Mati. 18. IO. M. I a. I 5. Tum

Immo singulis Regnis, & Provinciis, riclesiis, oratoriis, & Eomm Niratibus, ac siugulis denique speciebus tum animalium, tum rerum is sensibilium situs praefectus est Angelus Custos, & Tutor. Hoc item commune Sapientu tu judicium ex Seripiaris cum Diau. IO. 23 tum ex PR

δοψ Iis insuper merito adee encla Sapientum Etlanteorum ita hancirem luestientissima suffragia. 365 Ηo, quippe Custodes, aut Tutelares' Privatoτ hominum , P blicosquo regnorum , Sc qciarumcumque serme rerum inanimatarum .

132쪽

quae nniverium constituunt, Philosophi voearunt Genios; ipso ne plane noverunt e nicta Graecia , Omne Latium. Ommisque Barbaria b tum

ta e profana Vetustate petita , quae 1 ub finem Clallis II. indicavimus,

alias exponenda .

16ν QUAESTIO III. Quid preuliare ei rea statum infelicitatis metis

Iorum λ ADsERo r. Locus illis ad aeternum lupplicium uestinatus, Inis fernus est , ubi poena sensus , & damni sine intermissione erucianis tur, & quidem omnes post diem judicii in aeternum ; tametsi aliqniusque ad eum diem a divina Providentia relicti sint in aere isto ea liginoso ad nostri meriti exercitium . Ita eruitur ex a. Rrtr. a. 4. 8c Iacob. p. 6.

xian. d) e . Ex quo vero primum damnati sunt . etsi in eis integrae

Permanserint vires naturales, scilicet potentia motrix, intellectiva, Sevolens, nullus tamen mansit habitus supernaturalis; eos enim tanquam

Prorsus indignos spoliavit Dominus omni bono superno D. I 68 II. Est in Inferno inter ipsos aliqua Reipublicae species; quoniam

vel ex communi consensu, vel saltem ex u1urpatione Tyrannum habent, ex cujus praescripto varia singuli obeunt malitiae munera. Uidetur erui ex Lvo. II. i 8. Colos. II. I s. Rom. 8. 38. & I. Cor. 1 f. a . la) . Quia se esseae ius bellum contra Deum promovent, animas seducunt, debitosque Iesu nostro honores in Luciferum transferunt: itaque in hunc finem alii aliis, etsi omnes alioqui superbissimi, subjiciuntur. 16s ' iri. Lucifer, qui Divinitatem semper aemulatur, varia etiam

9ὶ Ap. 'de proxima laudat. Nὶ De operib. & dieb. vers. Iaa. sqq. εὶ Ap. Hurareti περὶ si θιμίας . f Ex Censorino cap. 3. de die nataliau E mei ob. in Saturnal. l. I. cap. 19a Hele conferendux Theophilus Galetis In philos

gener. l. I. c. a. secti S. ν. s.

e. q. 6. 3. cit. Eugub. l. 8. G. 24. Rela.. do An gel. l. R. c. I.

ml. ibid. ea omnium luculentissime de hae reis publica diabolica laud. Suar. l. 8. c. EI.

133쪽

offeta suos Inter ministros distribuit, ut homines quoad eorpora infe- fiet, & quoad animas perdat . ideo fhb uno aliquo praecipuo duee aliquos depntat in aliquod Regnum , ProVinciam, Communitatem &e. alios vero qui tentent de In xuria, avaritia 3ce. Immo unicuique homini situm do-' Binat daemonem jam a Principio conceptionis I qui tamen saepe Dei Imperium invitus fugit, ex Iacob. q. Resi lire diabolo, Grapiet a sobis Haec satis vulgari consensione Ratres & '. cum Lactan. b Nert. si

controvertunt ΑΛ. quae tamen sede congruentiore gaudent in Tractae Fine hominis.

LIBER TERTIUS.

. De Homine. - Ο Α Dam &Eva nominatim prout in statu felicissimo Innocentiae coniasti ruri, sunt hele scopus & materia Dissertationis; at in ipsis tamen tanquam in Protoparentibus posteri eorum omnes intelligendi veniunt. Nonnihil de prima illorum productione, ratione methodi, Praelibavimus in Libro I. Capite III. num. 5 s. sqq. cetera hete tanquam in Propria sede . more nostro percurrimus; habita nempe ratione de donis praeei Puis, quibus Homo innocens & a natura 3c a gratia locupletatus nobis dignoscitur . Neque vero missos volumus errores , qui eum natum quomodocumque impetere ausi sunt. Eos Primum adcipe.

De Erronibus in Protoparentem Adamum Innocentem .i i T' Rrones heie deseribimus, qui in Adamum, Prout hominum .MIsroar

primus ab uno Deo conditus est, atque in quodam Iuno' POLEMIcΛ .gentiae statu constitutus, impegerunt ; tum eos, qui de Procreatione, ae immortalitate animi ejusdem Adae sinistre loquuti sunt: quo quidem in Omnes Pariter posterorum animos impegisse planum est. Prolusionem itaque claritatis gratia in binas sectiones dispescimus , 'quarum I. errores ferat generatim in primam Innocentis Adami conditionem; Ir. vero singillatim in proe reationem ae Immortalitatem animi a summo Conditore suo eorpori inianisse nee enim descriptioni errorum in ejusmodi Immortalitatem, sedem hae aptiorem in systemate totius operis . rePereris. 'SE.

134쪽

PARS II. TRICT. I. LIB. III.

Ex Ethnicis. I. D T bagorei aliqui eeterique sophistae superius notati, qui munis

L dum jam inde ab aeternitate constare exsistimarunt, statuendum sibi eonsequenter duxerunt , subcessionem quandam & circulum infinitarum generationum praeeessisse ; inter quas profecto prima Adami . immo & cujustumque alius frustra adsignaretur. II. Sophistae alii, quibus mundo principium adscribere Placuit, eant plurimum per ridicula de prima humani generis origine systemata confinxerunt, quae potius ad tabulas poetarum, quam ad philosophica Sapientum placita sint amandanda . : Exemplo sit I.' Nesiodar cum antiquioribus Theogoniarum Seriptoribus , apud quos vis coeli effecit in primo rerum omnium ortu , ut terra homines progigneret , specie , virtute, robore praestantissimos: quo plane adludit ad illud coeli ac terrae connubium, quod cecinit mis

Muotquot tellure S coelo proereati iunt, Dientissimi filiorum funt i a suo vero in otiabantxr parente Ab iuitia . . LCrediderunt itaque vetustissimae gentes , e terra natos fuisse Prim Os h mines. Adeo & Graecis γηγ, & Latinis terrae Mius dictus

hist. philos. t. I. p. 4S8. ADNOTATIO.

Hi quidem primi homines, quos

vim coeli ac terrae procreasse

gentes illae sibi temere persuadebant. εc pro ii eouditoribus & pro diis ab eisdem geotibus habebantur 1 quippe censebant , divIaam illis, immortalemque inhaesilla vim, qua

qui postea ordinaria naturae lege ex mare ac lamina orirentur, carerent . Et hane plane opinionem animo mi edisse olim Germanis & Semnonibus , ut alias gentes praetermittam aliaque testimonia , ab

H odo producta in Theogonia vers. ISo. sqq., locuples nobis testis eli I.estus in lib. de situ , morib. & pop. Germaniae . Ibi siquidem

cap. I. haec de Germanis protulit ,, cete M brant carminibus antiquis ... Tuistonem is Deum terra editum dc filium Mannum, oris, ginem gentis , conditoresque ,, De Sem nibus inluper , Sueviae populis , haec adne. , cap. 29. i, Per humum evolvuutur . e. i. que omnis superstitio respἰeIt, tanquania is inde initia tentis , ibi regnator omnium Deus , cetera sitbjecta atque parens . . . in commune Hertu ui, id est Terram ma- ,, irem colunt ,, . vide notas IusIι Lusia in haec postrema verba . Ex iis ergo concludendum reor, celeberis rimam illam apud Mythologos quaestiOitem de origine deornm ae de idololatria iplis con secrata, saltem quoad praefatas Gerniano ruin , Semnoniimque gentes, desiuitam nodi selle ae exploratam . Num vero praeterea eaedem illae genias praeter Numina patria , alios item yeos

coluerint, aut unu ni aliquem universa Ie in Deum , neque ex laudat esto, necive ex

alio Historiographo hucusque ducere licuit. Consulendus proxime laudatus Μοιkemrus, qui nobis ad istas observationes factin prael lit.

135쪽

seium genitos, nutritosque fuisse, donec majoribus robusti viribus idonei fierent, qui seis possent necessitatibus ProsPicere a tunc vero exelu 1bs fuisse ae terra potitos s) . 3.' Dctae Ionicae Philosophi exsistimarunt , gigni sub mundi initium hominem, quemadmodum & reliqua anima α-tia , e calore telluris , quae limum lacti simillimum velut eseam eli

V. Empedoeles sibi persuasum habuit, terram non primo hominem integrum effudisse, sed varia hominis variis in iocis membra; haee vero eassi inter se coeuntia mares feminasque reddidisse; e quibus demum hominum genus naturali propagatione deductum est tib . Demoeriurus pugnavit primores homines ex aqua & limo fuisse genitos idque valde eonsequenter ad ortum mundi secundum atomisticum fustema delineatum a Butarebo . in

filios in sinu suo concepisse , eosque lacteo quodam humore matrem terram aluisse , ac denique adolescentes homines terrae eidem filios alio

produxisse, & aIios subinde homines et .

Haee quidem Sapientum illorum opinamenta. me mirum quidem. quum certam hominis originem, cujus notitia revelationem e Μosaica seneli deduciam supponit , ignoraverint . Sed dc alii ex ipso Sapientum choro verum adtigisse, vel saltem adumbrasse feruntur, ex postis modum adferendis. r. --νmur in libro Cozai, qui a commentitio Reect Ozar, insane Prorsus, conscr1Plus fertur, quorundam veterum librorum meminit , ubi memorabantur Ianbuzar, Zagrit, & Roanne tanquam Adamo aequales, immo Ianbuzar tanquam Adami praeeeptor ca). Hoc tamen purum , putidumque figmentum quis nωn rideat potiusquam impugnet p x

ω De somno Scip. l. a. s. I

136쪽

Tentur . Eam ex parte recitat Anganinus f Ex Hebraeis & Mahum edanis I. Diso Hebraeorum disertissimus fertiar adseruisis, Angelos esseris masse Adami corpus ; ex iis, ni reor , quae habet in l. de Opi f. mundi p. m. I 6. edit. Francos. I 69I. dixiι Deus , faciamus bominem ; quod indicat ad mlos alios tanquam cooperatores . Et haec quidem opinio apud Iudaeos vulgo obtinuit, uti aut hor est Gufonom. g . II. Tvlmudiniae de Adamo in statu integritatis aut innocentiae constituto haud pauca more suo commenti sunt , uti discimus ex eorum eodicibus & Rabbinis interpretibus. Haec fabularum summa . I.' quan dam Adae massam rudem ac informem ita Deus in immensum primitus efformavit, ut ab Orici ad occasum, immo ad usque firmamentum Pertingeret. Deus tamen exoratus ab Angelis, qui tanta unius effingendi hominis mole deterriti sunt, staturam Adae dimminuit, eamque in posterum reliquit centum constantem cubitis , aut trecentis , vel etiam non gentis, ut quibusdam Rabbinis ludere placuit a.' ex ea incompacta rudique massa hominem efformavit Deus author Androgynum seu etiam Hermaphroditum, ut utriusque efficeret participem sexus r id quod sibi aci firmare Genesm Mosaicam visum est cap. I. Ω7. masculum G feminam creavit eos. 3.' eum hominem crevvit Deus duplicem hominem , seu Personam tergo copulatam, & duas habentem facies , dc caudam unam ad instar ferae r qua me ito tamen personam duplicem secuit summus opifex, indeque duo terga seorsim fecit ; tum ut pulcrior & sanctior adpareret Adani, eum circumcidit, caudam abscindens.

q.' Septima post creationem hora , vel octava , postquam Omnia iumenta, ferasque campi carnaliter eognovisset, Lilith mulieri primum , deinceps Evae copulatus est . Plura iis similia tanquam sacro codicic pesIime intellecto eonsona eudere pergunt seientissimi interpretes 3 quae tamen Vel commemorare pudet b . Adde quod Rabbi Mois ι

Ben- fὶ De civit. l. 8. e. s. & fusius in rem nostram I. I a. c. I . ADNOTATIO. ' Tπ Ulus epistolae , tanquam Alexandro Macedoni patefactae a Leone quodam sacrorum Aegypriolum antistite, meminerat jam Augusin. ibid. l. 8. c. s. quin & ejusdem primum meminerant Hularis eh. in vita Alexandri Magni , Cyprian. lib. de idolori vanit. Athenaeor. in apol. 31muri in Octavio et nee ab ipsis quidem digentiunt probatissimi quique apiici Ethnicos Scriptores , qui res Alexandri Macedonis literis commendarunt; timuIque nostrates Interpreces Cypriani di Augustini ad ea, quae adlegavimus loca 3 puta Fellus ac Maurinus quiso Hom. 8. in cap. T. Genes. n. 24.

& Coquiaetis in Augustinum . Nihilo tamen sea ius unus, quod sciam , Rigaltius in notis ad Minutium , Tertulli num di Cyprianum , hane epistolam Alexandro Macedoni abjudicat , alterique Alexandro, nimirum Polyhistori e fidentissime adin

scribit. Ecquis autem aequus rerum aest, maior animum inducat ut credat, eos, ta

tosque viros misere hal lueinatos esse , ac uinnum contra Rigallium acu rem adtigisset Ap ge nugas . Recole laudatum Tellum . blioth. magna rabbin. p. 64. col. a. sqq. tun

137쪽

DE HOMINE INNOCENTE. PROLUSIO FOLEM. ra 3Beu--ymon retulit libros antecesibrum suorum , qui mentionem faciunt

praeceptoris Adami, quem dicunt fuisse nomine Samboser. 0 8b . a III. Rab-

mentem venerint hominibus ratione utenti

bus , ae in studio di eruditione sacrae doctriinnae tantisper , immo dedita professione vero satis. Heinc nonnulli ex Rabbinis junioribus , ae etiam e nostratibus Doctoribus ea, quae indieavimus, putidiisima adserta insensiim metaphoricum di ad te oricum intelligenda, seu potius trahenda esse duxerunt. Frustra tamen ; nam , si fides sit citato Earroiseelo p. γο. N alias , R. Aueagar , R. Salomon Iarchi, aliique, propositarum thesum arehitecti praecipui , eas in sensit obvio , platio ae literati, nulla interposita, vel iubaudita metaphorae umbra effudisIe deprelienduntur Cons. Ridem Auructum PDiferum in

critiea sacra cap IS. feci. a. quaest. I. necnon

missum in theol. jud. par. I. p. 44s. R. Nec mirum quidem . eos homines pleudo sepientes , sdei luminu destitutos, in explanandis laesis cod: cibus adeo portentose caecuti isse. De fatuitate Iudaeorum circa libros Moisis de sapieptia in Dei consulendus Μιν inivs in putione fidei par. 3. dist. t. cap. T. H. Fundamentum pro immani illa comporis Adami proceritate videtur suilla fabula

de praeexistentia animarum omnium . quot

quot in homines descendunt , in toto Adami corpore distraburarum , paucis exceptis,

quae, cx phr si Cabbalistaruiu , sunt mysterium animarum novarum . Lege M be. ehitim Theol. judaic. l. 4. c. l. et Bergeris de

Cabbatismo e 3. par. a I. 4. S., ciuid ergo mirum fgmenta hgmenti, augeant eti congr-ment fabulosis mi homines λII l. Heteroclitam de prinio homine A

drosyno sententiam , quam etiam tenuerunt

a bruet Autlaores voluminis cui titulus Misas h. Adada, pridem retuletat mio in Sympolio in haec verba is olim enim nostra haec natura non eadem suit atque nune e, , principio enim tria hominum genera fue- tulat, nOi ut nunc duo , male ulus S R-ri mina a sed aderat & tcrtium commun ,, amborum a cuius quidem nunc nomen lu-

in perstes est , res ipsa extincta a AndrogPT I O N E s.

ri numque erat Drma & nomine , ex ma- ,, seu lo & femina,, additque,, eos Deum divi. A sisse ut multiplicareinur,, Undenam vero putaveris hausisse Plato. nem haee placita nisi ex vetustis Hebraeoru in scholis , e quibus utique ad suos posteros usquo modo trausinissa sunt λ Ita se putasse innuit eruditi simus Georgius Venetus, Mi norita, in problematibus sacrae Scripturae

zont. 1. Problem. 29. Al. m. 4. verso, ad dens , idem aperte continere Zohain Hebraeo. rum codicem.

IV. Nihilominus Metibintis In cosm 'poeia ad cap. l. Geneseos p. io3. sub sin. ubi sernionem instituit de Adamo apud Platonem Androgyno, subnectit illieo, nee Hebraei , epostea. do ebo , androgynum , sed .stias perfossa travidaerunt o sed duat personas , hoe est Ucum creasse in Adamo duas personas , quatenus

nempe adsumens Deus terram limolam, E qua corpus Adami estor m .iretur, primum quem Angeb.re protraxit in alterum , qui Ierinta in-rre δε cohaerebant ut duo , qui se mutust am Psectantur, quemadmodum Evetis. idem, tan quam prOμrjam exponens sententiam , adserit ibidem ad cap. a. Genes. p. IS Z. Non equidem moror heie opinionem a

Iam ut plane singularem inter nostrates D

res merito notaueris cum Returi de opis. sex dier. l- R c. 8. n. IO. utpote pugnantem cum sacro textu, ferente feminam e eotta dadda mi latere subducta creatam fuisse . Optarem tamen quae nulla hucusque reperire licuit promissa ab hoe Authore octo Cumenta adversus perplura opposita iam indicata, testantia Hebraeorum dogma de Adamo Androgyno. Porro andro nos seu Hermafrossitura aptaeeo ἀνῆρ vie & γ semina, idem v let ac unus & idem , qui virumque habet se xum maris & seminae, ita ut & ea quae vi rorum sunt faciat , S patiatur quae sunt mu ia rum uti discimus ex etiam de diuinat. l.r. Plin. hist nat. l. . c. 2. Gilio l. s. c. 4. Li

Pro de bell. pun. I. I. ai., quibus ade inunt se xleaerapha adcuratiores eum Suid. Rober. Me

P aso c. Ergo findrogynos una persona est s

138쪽

i a PARS II. NA . I. LIB. III.

III. αἶbalinae in pluribus fabulosiam tenent eum Τalmndissis dσὰ

ctrinam de primo homine ; ut quod Androgynus creatus sit, ae alias eum duobus vultibus, ita ut fuerit unus Pariter atque etiam duo. Nee ista quidem ipsi mystice intellexerunt , quasi Protoparentes unum fumrint corpus politice ae in genere morum , propter mutuum, qui eos

illigavit, amorem, quemadmodum & Talmud istae quibuscum etiam sentiunt circa immanem illam Adamitici eorporis proceritatem cho . Hisce nugis aliam subnectere placuit Κabbalistis circa corpus Adaismi; quod nempe contendunt ratione essentiae fuisse spiritale, sive ad spiritale proxime adcedens, utpote de Pulvere superni templi efformarum ; tum ejusdem splendorem sublimiorem fuisse , quam supernorum

omnium Angelorum . Plura de Rabbalistis disserentibus de Adam

Eadmon , Bi cher. m . IV. Mabumeravi eum suo Aleorano haee fabulantur. II limus i Iole ex quo Deus Adam formavit, in humanam figuram redactus, & ad solis radios excoctus & exsiccatus, quadraginta annorum spatio permansit testa arida cu) . Staturae giganteae fuit O . 3.' vix Adamus creatus est tanqnam Vicarius Dei, hujus jussu adoratus est ab Angelis . qui omnes coram eo prociderunt 3 uno excepro diabolo, quo nomine fortasse Luciferum intellexerunt C. q.' Paradisus Adamitieus in eoelo septimo reperitur . Plerasque iis consimiles fabellas retulit ex libris Arabum Herbeist. sir Inter Mahumedanos locum habet Glaser Sari , unus ex primis dum deeim Turcarum I manis, sub an. Ch. 76s. qui contendit tres Adamos

verum Adamum praecessisse ; ae deinceps xv I l. adventuros r quod nempe revolutiones totidem mundo sint superventurae, in quarum sing lis novum hominum genus ad imitationem veri Adami ejusque post Torum, quos ex historia novimus, foret superfuturum cs . Item ea ferme apud omnes Munfulmanos increbuit opinio, quem dam Gian Ben-Gian , cujus erat in mundum universum imperium sec

st dividi , utpote bicorporea ν atque adeo stat quam optime ut senserint Hebraei Adamum fuisse creatum tanqua in duplicem personam

Bon vero Androgynon.

Et vero ex Rabbinis alii cum Ieremia Con . R. Lor Ia In tr. de revolui. ann

maris par. I. a c. I. & Q. T. p. I. di I s. necnon ..-ν. 28. Exstat ap. Mortim in habbata deis nudata par. m. t m. a. a pag. 34M

D Ita ex R.Loria ac R.Sehem noR. colol ῖmus eum nullo Bereero cap. 3ὰ de habba Ia dogmatis par. a. s. 3. m T. a. a p. 99o. & deinceps . nin Ex Geuis . ceterisque sapienti, 3Dilemis in Iuram 7s. Alcmaal ap. laudinam eone eptis verbIs adfirmarunt Adamum erea. tum a Deo tuitis Androrantim , seu utriusquc sexus participem 3 di alii insuper cum Samue te Bar Naelmaui ereatum duplicem Fersonam a Nee ipsorum quidem verba reticuit laud. saris tolere. consulendus ad pag. 66. & 67.rae. In refutat. Aleorani In eam suram p. 69. . Lx Rhia in Suram 7. ap. Marrae. p. aT . p Ex Aisorans in Sura a. 3c 7. qὶ Ap. Murrae. in Suram T. p. aTO. ea doctrina Mahum edanorum Interpretum. νὶ In bibl. orient. arL. Adam. ι Conf. -rbeur in biblioth. orient. p. 56. asi Defulgura hist. geu. Hum ἶ. I. P. 124ε

139쪽

tis ereationem Adami praecedentibus , Aegypti pyramides excitasse rquin & illud temporis spatium tenuisse quadraginta Solimanos vel mois narchas universales terrae , quorum per ea secula fuit ante Adamum

Ex Heterodoxis promiscue atque Catholici nominis Doctoribns I. Muotquot plurimi universos sacros codices tanquam fabulam imis pie repudiarunt eum Aut biblicis cu) vel testamentum vetus , aut ex eo saltem Pentate uehum , eum Apelle nolomaeo γ Maniebatis et Celso , Tuliano Augusto , Fatino , Anonrmo Fabritii discipulo, Porphrio ab aliisque, ii, inquam, omnes & in Veram Protoparentis creationem im- Pegerint . oportet ; siquidem haec non aliunde quam ex Mosaica sacrae Genesens historia constat. II. Auti Adamitae plane nuncupandi quotquot simplieiter, in spieu. terque statuendum duxerunt, non Deum O. M., sed vel Deum malum . vel Dei optimi ministros Angelos proxime Universum, δc priores ejus homines condidisse r qualem dixeris dimonem Magum , cum pluribus jam

III. Origenes plerisque reprehenditur , quod circa deseriptionem Paradisi amoenissimi, immo & pene cetera sex priorum dierum Opera , nihil proprie ac literaliter, sed figurate ac mystice intelligenda qua libet exsistimarit. Ita plane Origeves hom. I. in Genes & l. q. contris Celsum , & in a. Cor. ia. a. & l. . de principiis c. a. & saepe saepius. Ac de ejusmodi reprehensionibus ipsemet amare conqueritur hom. 13. in Genes. Tum insuper ho m. seu tomo I g. in Matth. ab hominibus , qui e limo terrae constructi sunt , eos discriminat , qui ad similitudinem Dei procreati fuere r undo coargui fortasso posset Praedam itas h mines invexisse . Id quod & ipse adfirmasse videtur verbis Productis a S. Meilodio coe j. ori

Deum Creatorem .

net licentiam adhibendi sensus adlegoricos, literalibus quodammodo pessumdatis , eom plurimi effuderunt : e. e. Theophilus Alexandrin. Epiphan. Eusathias Antiocliet . Ba LChoss. Hieron. δέ alii , quos adcurate re. vitat Merius in Origen. l. a. q. I 3. ν. l. Ceterum ibidem Meti p. a. sqq. pluribus Anthorem v IndIeat a tot tamqne egregἰIsari minatoribus, a a prae primis ab Evilathici Antiocheno ν multaque jure proponit scripta , In quibus ille suam literae dignitatem servat, simulque de eadem aequa, rectaque eonteribit 3 videlicet in nonnullis historie una admittens sensum , adlegoricum in pluribus in variis utrimque. Ne actum aEamus, irse , cui adsentimur, coululatur melius .

140쪽

ra 6 PARSII. TRAILLUB. morigenem quod spectit adlegoricam de paradiso Adamiteo inter

pretationem , Origeniaui aemulati iunt d tum insigniter sectatus est , tinnis fortam enormiter praetergressus Frauciscar Georgius Venetus e propterea a plerisque Theologis haud leviter notatus. IV. Maiiubaeis sic in lanire placuit. Primus homo non a Deo forismatus est, i ed a principe materiae , cui nomen Sactas 3 ac Eva similiter a Saeta & Nembrod facta est. Et Adam quidem bellu ina formae reatus, Eva autem in anima & immobilis. Mascula deinde virgo, quae lu- eis filia est, ae Ioel nominatur, Evae vitam & lucem impertiit ; Eva insuper Adamum a feritate bellu ina liberavit a ipsaque demum luce nudata est. Ita Neuriretus f) qui haec narrasse se pud fre fateri r . Aliter impiam hanc fabellam retulit Ep.pba i. Aliter retulit 8ea uti lim b) Fortasse unusquisque a diverso Manichaei 1 mi coetore, pro

arbitr.o dogmati sectae demente sive addente , rem exceperunt ; nihi-IO tamen lectus ea omnia aeque stolida sunt & impia . V. Ttiauar Augustiis , christianae fidei delerior & scriptis ae Diactis oppugnator, tenuit, Vulgavitque, in Prima rerum conditione non modo Adamum exltitisse , sed plures , pluresque simul homines, e quibus nempe infinitae propemodum generationes illico exortae sunt.

En eius verba ιὸ is Quod autem plures simul exstitisse rebus ipss &is factis adprobetur, adcuratius id alias ostendetur . Hoc vero loco sa-

is iis Nee ipse quidem Origenes hune lateria

pretandae adlegorice scripturae morem pri .mus omnium invexit , ut innuere videtur Rrplorius l. 3. advers. christian ap. Sixt. SeoneV. bibl. s. l. 4. p. 4, . art. O lenes, nec item Phi. o Iudaeus, quod adteruit deinde Phoritis in bibl. cod. i os . p. 278. , alii quippe longe priores antiqui Foederis interpretes, nempe Aristobolus tum senior, tum iunior, de qui b. latus. Stat. l. 4. p. 323. . adlegorias plurimas suis tu Pentateuchum commentariis adsperserunt. Quin immo , ut mittam alios vetustiores, e quibus Origeni licuit hune ritum edi

scere, Paullus prae ceteris ei tuti author I. Cor. IO A. Ec a Cor. 3.6. GaDe. 4. 2I. Co.. 2. Io. ubi nempe Apollotus adlegoricos . ιensus aut tenet, aut commendu . Qv d vero

Nonnulla itidem in Evangelio Ioannes , nec pavea idem c HRlsTUS Dominus ad adle. goriam trahenda docuerunt I quibus exensebi in Ap. Ave us haer. 43. ex Epiphaa. .

si Haeret. fab. t i. e. 26. . Haer. 66. D. a sol lis perductiis Author noster poterat in adis

egorias excurrere. Adramen , latendum est,

in hoc genere expositionii , nee ubi loquutus est de historia paradisiua , nec interdum alias modum tenuit Origenes. Recole laud. mel. 3. 3. I l. S. epe alias Origenes adpellat Adaismum primum hominem , N ab exordio re ruin a Deo creatum . Ceterum ubi assertura Methodio fingit mundi aeternitatem , &ante hunc alios pr. eextitisse mundos . at sor talis nullum in iis fiet uiis mundis agnovit hominem Adamo priorem. Ut ut Vero pugnantia hic Author adteruerit, non videtur. Praeadamitas colligi ex adlato rex tu in Mat thaeum ; ibi siquidem laud. mrtio interprete , fictos ad intaginem Dei homines, intelligit interiores ac spiritales homines, conta. rione rerum sensilium εc corporalium im

Inunes .

thὶ Haer. 46s ' De lunata sunt ex stagnae nio , seu lacinia , qu e eiusdem Augusti epistolae ad

Ti, mistium intexta erat , uti animadvertit Pet vivi in not. ad ipsum fragmentum , quod habes inter opera Iuliani ex edit. Spanhemia.

a L. I. P. 1 2.

SEARCH

MENU NAVIGATION