장음표시 사용
161쪽
bant in Italia ejusdem sectae vestigia cf) . At nec unquam desuerunt
sapientiores Itali, qui & sacro Leonis mandato demisse par nerunt, &eos scriptis commentariis profligarunt eum Iul. Cassare Lagalia , Hierom nutano, Laeiso Uncentis , August. Oregio, Bernard. Nevi saxo, 'o. Dominiis
eo ritu nano ). Sed manum de tabula . Ad nostras dogmatic scholastieas Qua
de Caesare Cremoniuo p. m. s T. Ium ex a-
latum , vindicatumque vidimus supra in Tom. II. p. s. & 8. adnot. Hu . Pomponatium . Ab aliis vero philosophumenis, aut philosophicis valde impiis naud facile illum purgandum duxerit qui ei percurrat excerpta e commentariis de fato &de incantationibus apud ipsorum Epitomatorem Beveher. in hist. phil. to m. q. p. I 67. sqq. Et ex iis quidem merito atque legitime eolligere est cum ipso Critico Seriptore , Philosophastrum illum reapse cum Aristotele tenuisse mortalitatem animorum.; ac simulate duntaxat immortalitatem cuin Ecesesia , ut poenas Inquisitionis evaderet , dc sapientum in se odia excita reprimeret. Actum egeros reIiquum Pomponatianae historiae persequi velim post adeuratissimam a laud. Eruch. conis textam a p. 1s8. Ipse consulitor is II. Thomas de rio Caietantis, tum Ge. neralis Magister Ord. Praedicatorum , ad pro- solitam adprobandamqne Lateranensi Conei lio , quam nuper laudavimus , Ponti se iam
hullam ,, dixit, quod non placet secunda ,, pars bullae, praecipiens philosophis ut pu-M blice persuadenda doceant veritatem fidei,,
Haec apud cit. Harduin. col. IγΣΟ.Ceteri vero Patres omnes, uno excepto
Bergomeita Episeopo Nisono, qui ne quidem gravioris momenti objectionem protulit , re-nonde rvae pariter platare .liis ejusdem Natidaei seriptis &epistolis. T I O N E S.
Et merito quidem . Quippe nihil mapis
decens, aequum S sanct uni christiano phil sopho , quam ut orthodoxa Ecclesiae dogma. ta , quandocunique in hune effectum solida
argumenta suppetant, cum vera ratione con
ciliet , quo subinde CONCORDIAM FIDEI ET RATIONIS demonstret , illustre
que Quin immo hane demonstrare concor diam , seu , quod in idem recidit, publice persuadendo docere philo hisis argumentis aratione deductis veritatem fidei , me judicessui munetis est ; quemadmodum ad christia. num Theologum speci .it veritatem eandem docere theologicis argumentis, a sacra pagina & traditione petitis et Philosophiae siquidem est ratio naturalis , sicut Ec lupernaturalis, simulque aut horitas , Theologiae nostrae et adeo haec ubi suadere adstellitur concordiam sdei di ratio viis , a Phi 1ophia
mutuari debet rationalia dcicumenta . Heine optandum vehementissime, ut nostrates Philosophi, in majorem saerae Religionis gloriam S utilitatem , fas potissimum ac De inentius ventilarent quaestiones . quae magἰs idoneae sunt ad concordiam fidei &rationis demonstrandam , etiam aliis pluribus libenter missis , e quibus non alium speres fructum quam curiosa dubia, seu nudavi capitis defatigationem .
De Homine Innoeente quoad ordinem naturae .a a QUAESTIO I. Homo quo pacto si a Deo ereatus p. Nonnul-QUAEsTION Es
162쪽
1 8 PARS II. TRA . I. LIB. III. CAP. L. tis, in anteeestirin delibavimus iupra Eis jam vero paullo enuelea
tius explanandis ADSERO i. quoad Adam rem . Is fuit Primus Homo a fun1mo Conditore in tempore productus, ex Geum. a. 7. Pro ut hic locus ae unctis Patri biis & Doctori luis orthodoxis exponitur . . x73 II. Solus divinus Artifex Adae corpus de limo terrae, hoe eit de terra aquae permixta proxime construxit, ex eodem Geues a. 7.& Ecclef. I p. I. consentiuntque vulgo Patres cum Cyril. Alex b θ Basil.
tendunt , σὲ sapiamus hominem &c. de Angelis exponi minime licere , ne mis
a Nec desunt quidem pro CONCDRDIA FIDEI ET RATIONIS triamine articulum Sapientum Ethnicorum suffragia . Siquidem Deum crea si se mirabilem humani corporis structuram multi cogitarunt. E c. Trifrnetistitis ci 'tbagoras, & Archias Tarentinus , qui praecipuus e Pytha
a s Corporis deinde fictionem e limo terrae si e paganorum literae concelebrant. Sic autem Virgilius ae . suam primam lucem pecudes baciferσ, virumque Terrea progeuter duris caput ex uti arvis y .
dauctius bis animal, mentisque capacius altae Deerat a bue , cti quod dominari in cetera posset. Natus bomo est, Me bane disivo femiue feeit Ilis opifex rerum, mundi metioris origo , Sive recens tetur, seductaque nuper ab alto , Aethere euvati retinebat femina eoeli, suam fatus Iapeto , mixtam fluvialibus undis Buxit in erilem domi vant tim etincta deornm .
οὶ Lib. 4. de Trinit. p Haereti 23. & 66. ελ Mox adpellatus. et Lib de dignitate hominis . 0 De Deo invisibili ex operibus ma.
Dὶ Ap. ia cum amblicho de hominis ortu. vl Ap. Xenophoni. de dictis de iact. Socrat. & memorab l. . x In Timaeo ec saepius. γ Ap. Ur 'rin. cap. q.
s Ap. Tulli. de nat. deor. l. a. io Ap. Censorin. mox laud. b Ap. Clem Asex. S. strou . e Ap. Stobae. de felicit. serm. Io I. id Ap. Stob. in eclog. phylic. l. c. e In aurea carmina lyytha3. f Ap. Autareh. consol. ad Apollo . ρὶ L. a. Georg. vers. 34 lachin Legunt nonnulli Feraea eum edi tione mi usiava dc Uueo i S. , Pierio , Lήcer
da , nubumanno 3 perperam tamen , nec tauidem Maronianum carmen scopo suo qua rastet. Terrea proinde legimus cum Lactant. div. inst. l. a. c. a I. Philagrio ap. dc cim
mei. in qq. aliae t. l. a. c. I. LI., tum au
163쪽
i 6 Sie alii Mγιωlagi ubi fabulam de Prometheo invexerunt, in
terprete Cornuto , aliis Psumnto , in haec Verba is quod autem tradi- ,, tur Prometheum finxisse e terra omne hominum genus, intelligenis dum , Prometheum adpellata in Providentiam animae universalis , is quam juniores vocarunt Providentiam ς secundum enim hane homi- nes e terra 1unt nati , apte sese in mundi exordio habentes ). In eadem praeterea opinione versati feruntur Chaldaei Philosophi , Persae , S i , Aeraptii , Mameliser, Brachmaues, Sinae , Plato , Aristoteles quibus addito Socratem , Homerum , Callimaebam , Hesiodum m) . 77 III. Efformato Adae corpori statim immisit supremus Conditor Animum, quem tum creavit, Immortalem, hoc est semper viventem , nec usquam interiturum s quemadmodum & immortales ceteros quosque Deus subcessivis temporibus creavit animos , quos in singulis quibusque humanis corporibus postmodum decrevit infundere. 178 Hanc porro Immortalitatem testantur saepe sacri codices , e. c. Exod. S. 6. adjuncta Mati. 2 a. 32. Eccles ia. 7. Sap. 3. r. sqq- & C. s. 16. Matι b. IO. 28. & Ig. ς I. Apoe. 6. p. R. Tum Patres cum Pasin. π)
Pemodum innumeris, quorum Syllabum habes apud Coeeium csb coronidis loco adjicie udum ConeiL Lateranense sub Leone P. X. t) .a79 Quin & in idem sacratissimum Dogma de Immortalitate animorum c quidquid seeus nonnulli senserint insipientissimi juxta ac sceletiissimi homines ) universae etiam retro aetates consenserunt: eam singuli quique probe sapientes adfirmarunt . Ex Ethnicis vero nonnullos adcipe , instar aliorum numero ingentissimo plurium . Sic autem
de resurrecta C. 34. ρὶ Lib. I. consi. c. II. r Orat. eoni. gentes n. 33. ιγ In thesauros a. p. l. I. arr. a.
in philoc gener. l. r. c. a. sect. Io. β. s. in metsi alii primum inter Graecos adsertorem Pherecydem volunt ap. & cuin Bruchen liist. pii l. r. I. p. 984. A:3. Clem. Al. 6. strom.
θὶ L. it. de legib. & in Phaedone , & in Menone , 8c saepe saepius . 3ὶ Ap. Tullium a. Tusci lan. a Ap. Hutareh. l. adversi Colotem
par. 4 a b Ap. Tertuli. de anima c. I. cὶ Id , pluribus reclamantibus, colligIt Galius in philos gen. par. Σ. l. I. c. I. secta a. R ρ. s. p. 7oo. ex aliquot hujus Philosophi textibus, ap. ipsum rursum considendis, α expendendis . Idem Anton. Armonsis de Immorta a n. a c. s. pro Arii l. dὶ Ap. laud. Met. l. a. c. 8. β. 3.
164쪽
eum ferme ceteris e Graecia Poetis, e quibus instar plurium sic cecinisse fertur vetustissimus ille nοοδε des e Sed iistini animi semper siue mortes senectaque . . . Desuuitus superes vita , ω dii delude creantur . . .
Dcorrupta mauex anima uam luce carentum . . .
Graeca Vatis carmina sic latine Vertit laudatus Eugub. d) Quam egregia haec in noli rum Dogma CONCORDIA FIDEI ET RATio Nis i Conlulatur Trevisaisus . 18o rv. Animus Adami tum a suo Conditore factus est per creationem, eodemque pariter modo fiunt deinceps animi posterorum ejus, non ex traduce , seu ex seminali Propagatione . Eruitur quam aperte ex Seripturis , e. g. ex Geuef. a. 7. Dclef. I a. 7. Zachar. II. I. Hebr. II. 9. Ad-
cinuntque communi adsentu Patres cum Urerou. f) Hilari cab Lattant. b)Gril. Alex. i) Ambros Nec unam duntaxat pro Dogmate rationem debemus Angelieo Doctori D.
38 I De ceteris animi rationalis adtributis disserunt christiani Philosophi, nec raro Theologi, ac prae ceteris , mea opinione , fusius, adeuratius, solidius 8c subtilius Saareetius noster in libris de anima. 18a v. Conditus est Homo ad imaginem Se similitudinem Dei ex Genes. I. 26. Sc 27, Sap. I. 23. Eccu. I p. I. Sc I. Cor. II. 7. Idemque frequentissima Rutrum cohors adprobat & confirmat cum Terinia. m) Am-
183. Quod autem eiusmodi imaginis ae similitudinis ratio . non in
at Lib. de anima . a) Lib. I. de anima . uti eum Interis pretantur Geub. l. s. cap. aI. di laud. meDp. IOO. qui di ipsi plures adjicit Peripateti.
2I 8. a. 2. rum. q. 3. de pol. ar. s. m L. a. coni. Marcion. c. s. in Lib. 6. in Hexae m. c. 8. εὶ Hom. Io. in Genec in Centur. 3 de carit. cap. 2 sat 3 Lib. de hominis opific. ν In actis Nicaenae Synodi par. a.
165쪽
DE HOMINE IN CENTE. PROLUSIO POLEM. ist
in eorpore . uti Rudaeanis probatum fuit π sed in anima sua sit, eoncors est & Patrum, quos mox adtulimus, Sc nostratum Seholasticorum sententia ; & ea quidem vel tanquani prorsus catholica , vel DN.tem tanquam fidei proxima , esto inter eosdem Patres ac Theologos hei ne inde satis dubitetur de adtributo peculiari animi , ratione cujus ea . imago & similitudo animo insideat. De hac tamen Quaestione quae Seho- Iasiicen spectat , non autem Dogmaticen , quam hoc loci exponimus, contuli possunt m. Sebolaniet O .i8 Neque hele demum desiderari patiar CONCORDIAM FIDEi EPRATIONI s pro adserto Dogmate . Idem quippe variis sub formulis adseruerunt, natura dictante Sc in ipsis animae ad tributis Sc dotibus ad
r8s riDsERo deinde quoad Evam. Praeter cetera cum Adaini creatione communia, Deus reapse A timo dormienti costam tulit, ex qua Evae corpus efformavit, ex Genef. a. aa. cui praeter quoslibet ferme oris
I 86 ADsEllo demum quoad Buradisum voluptatis, seu hortum a m 2-nissinium deliciis adfluentem . Eum Deus revera , non mela Phorice laterra plantavit, atque Innocenti Homini deliciole possidendum , custodie udum, colendumque tradidit, cx Genes. a. R. secundum commentationem Interpretum a quibus deinde adcinit Patrum traditio : Putit
κ Ap. Diphan. haer. TO. Videlicet Migiis. iii a. dist. I 6. S. Mom. I. p. q. 9War. S. cum Interpretibus e ruta dem , quibus 2ddito Pera v. de opis. sex dier. l. a. capp. a. s. 4. qui plurium instar elle
a Iu hymnodia ad Animonem regem ap. cit. Fugub. l. 9. c. s. b, Ibidem cap. T.
ων Ap. Arimi. de anim. l. r. c. 2. εὶ Lib. de vita. f Lib. de fortuna ap. Clem. Alex.stroma se In somno Scipionis e. I 4. 3c II. h Ennead a. l. s. c. s. i Ap. Stobaeum in Eel. phys L I. Ap. Arrian. l. a. c. 8.
Helv. e. 6. dc alias. p Aeneid. l. s.c qi Metam. l. I. r Lib. a dc . s Contule sis Eugubin. proxime laud.& mei. alnei. qq. I. R. c. 7. u. a. t Hom. is. in Genes. υ In epist. ad Philemonem, ec epist. 2. ad Pammach. xj Hom. is . hi FZech. γ Relatum in Clementina r. de sum. Trin. In cap. Gιvdens de divort. at Lib. a. c. s s. ec t. s. c. 3. ba orat. paraenet. ad gent. versus fili. e L. i. ad Autol. prope med.
166쪽
18 Ilaee itaque de prima Hominis c0nditione, eiusque incolatua1 ud verum Paradisum, siancta de fide Dogmata sunt. Cetera , que is ipsa
exornare pergunt Doctores, quibus Otium est, conjecturae rem & no men habe At.
, g g QUAESTIO II. Num & quo pacto Proto parentes conditi sint immortales, & impassibile sp ADSERO I. Essent non morituri, si non
189 Fide sanctum . Quod testantur Scripturae cum Genes. a. I p. ex communi omnium interpretatione, Sop. I. I 3. & a. u . Rom. s. I a. 8c g. 23. & 8. Io. ac I. Cor. IS, M. Tum . CC. ,ut Mileuitan. o) Di poIDan. p
apo Et quidem ita oportuit tanquam quid e ingruentissimum; quum Deus voluerit creare hominem in gradu altiori, quam ex vi naturae su a e illi deberetur ca). Eodem modo intelligitur impassibilis , faltem vi ligni vitae bb ut alias caussas taceam mi ejus quippe cibus oportune sumtus continebat Virtutem conservandi abique molestia vitam pro qnacumque diuturnitate; corroborando , ae reparando corpus per modum alimenti, 8c medicinae cd 9.xor II. Haec immortalitas est quodammodo , seu moraliter na turalis; quatenus corpora in statu innocentiae exigunt divinam adsilieniariam , . 8c denegationem concursus generalis ad effectum omnem, qui ea possit laedere . Et quidem corpus perfectum exigit sui perfectiorem exsistentiam , seu perpetuam sui conservationem : ergo haec naturae inis noeentiae debita fuit, adeoque hoc pacto naturalis. apa Ludovicus Molina ce) vim, & caussam ejus immortalitatis si- sit in dono quodam , per totum corpus, ui inhaeret, diffuso, quemadmodum in adsimili dono sistit vim coercitivam sensualitatis . Quoniam, inquit, Deus non consuevit se solo essicere , sed interventu caussae seeundae , quae sunt conditiones alicujus status : haec autem imis
Hom. I . in Genes. Lib. I. de peecat. invit cap. a. sqq. De Incarnat. di grat. c. I a. & I4. L. f. de promissi & praedest. c. a.& saepius. 33 De Ineam. & grat. c. 6. a Suar. c. I . Mol. de op. sex dier. d. 28. ex Ser ἰpturis S Patribus . bὶ Ap laudatos Suar. N MOL e Eas adposite recenset Gotti heic. q. a.dub. I. s. a. n. 11. sqq. Q D. Th. q. 9 . a. q. e Proxime laud. d. 28. contra Suar.
167쪽
mortalitas est couditio, ac donum illius status; quod nisi Adam peetasset, transfundendum esset in posteros, cum illis duraturum , donee, Providente Domino, in coelum transferrentur. Anne vero haec in re nimis incerta fatis probabiliter excogitata & adserta p Problema esto. a 33 Interea felicissimas hasce 'dotes Innocenti Homini eoncessas eehristianis Poetis audire praestat. Sie eas primum descripsit Mariur H -
Porro dum mundi vitiis & labe carebantri Divinis viguere animis , nullidis egeni , es Quum penes hos esset mundi substantia & omnes,, Quas dabat orbis opes; nec prorsum obnoxia morbis ri Corpora gestabant, non hos eogebat ad esum ,, Pausae ignisa fames: qui si mandata supremiri Servassent integra Dei, erudelia mortis is Imperia & diros nescissent usque dolores .
294 Sic deinde Leonius , quem Parisiensem Presbyterum voeavito avias is) . f. M Plasmato Deus ergo homini pietate paternais Indulgens, cum perpetua florere juventa , ,, Mortalemque mori nunquam , nulloque beatum Vellet egere bono, nee quidquam ferre molesti, ,, Hac tam fellei, stellis, coeloque propinquam Sublatum ex humili sublimem sede locavit. 94 Sic insuper vulgatus murins Episcopus Pictaviensis Q. ,, Ergo hominem pleno perfectum munere, certisa, Praeponis, Genitor, rerum cui tradis habenas, M Cuncta habeat, subdatque sibi, vivatque Perennista Telluris dominus, famulus tuus, omnia mundi ,, Possideat, tantum Domino tibi serviat uni. 19s Sic demum Aleimus Asilas Viennensis Archiepiscopus ubi Deum Protoparentem adloquentem inducit i . ,, Principio rector tanti sacrare figuram ,, Disponens vincti hoc nectit connubia verboris Vivite eoneordi studio, mundumque rePlete, Crescat longaevum felici semine germensa Non annis numerus, vitae nec terminus esto,
39. Et pluribus interjectis, . ,, Adspicitis quanto pulcerrImus ubera lacussi Divitiis tumet immensis, haee cuncta dabunturis Ad vestros sine fine cibos .
397 Tandem sub sinem destriptionis,
. sh In sua Genesi ex laudata FabricI
editione p. m. 3O7. 6ὶ Lib. i. de origine mundi ex ipsa Fabriciaaa editione p.' ui a Q. sqq.
f In eommem in Genes. I. r. edit.
. i. i. historiarum antiqui Foet
168쪽
Is PARS IL TRA . I. LIB. IIL CAP. L
,, Q iod si quis vetitum decerpat ab arbore pomum ,, Audax commi sium mortis discriminc pendat. A Non immensa loquor, facilis custodia recti .
,, Seruator vitam, mortem temerator habebit.
198 Et haec quidem Veterum testinionia prolata Rinto in supplementum Monumentorum Antiquitatis ac Ethnicis mi , quae pro singulis quibusque Dogmatis hoc libro contentis desiderantur , aut 1edulam diligentiam nostram penitus effugerunt ἔ .
99 Obj. primo. Perperam adseritur Adam naturaliter immortalis,& incorruptibilis in statu innocentiae. Nam II Prole ripta est haec Baji
Prop. LXX vol. Immortalitas primi hominis non erat gratiae benescium , sed naturalis cou Itio. a.' eorpus Adae eis tem qualitatibus , & dispositionibus constitit, ac nostrum, quod est mortale. 3.' erat pariter alterabile vi caloris naturalis, quo per cibum hanc s ubstantia in deperderet, illam adquireret: posset comburi ab igne, manibus adplicato : a fera morderi , ab alio homine peccante occidi , uti nunc nostra corpora,
Propterea mortalia, & passibilia. Io D. Ads naturaliter physice, ae intrinse ee immortalis, Rincorruptibilis, C , quia Adam tunc suis viribus, & conditioni relictus ,
fuisset decursu temporis moriturus, uti nos : quodammodo naturaliter, hoe est moraliter & extrinsece, quatenus natura ob rationem extrin secam ejus status, exigit, ne potenria moriendi, & patiendi reducatur ad actum , N. 3 quia hoc sensu Dens ereavit bominem ivexterminabilem, iuvio BsERU ATI O. 3 Elebrati ssimis Petavius noster incit. l.a. de Opif. sex dier. cap. T. ibi agit ue immoi talitate ,. ae impassibilitate hominis innocentis, CONCORDIAM FIDEI , ET RATIONIS instituere adgredi
tur , quoniam , inquit , ., hoc profani quo , , que scriptores, S Poetae veteres odoratiri sunt a e quibus Hesiodus pulere , & ad , christiani dogmatis sensum , vitae illius sta- ,, tum ita describit is addite itque Heliodi locum e lib. I. de operibus, ta diebus a vers. I S. P. m. a I S. ex recensione Graeviana edit. Amsu lodam4 ITOI
Quid tum vero λ Haud alii, me judice,
si ut illi setiptores, ac Poctae Pctavio, quam qui, duce, ut reor, laudato M io Ascraeo , tabulosam illam aetatem auream sub Saturno
rege descripserunt, aut commendarunt. Ceterum si eos omnes , aut saltem ex iis nominatiores percurreris , eos plane omnes
perplura , selectaque bona sub ea aetate de gentibus sabulari videris ; at de immortalita- εο , persectaque illorum incolarum impas Iibi. Itate altum apud Silvie stentauri a Ita profecto apud eli. Hesdam et ita a
P. Virgilium Georgic. lib. I. a vers. Ias: iIaap P. Ovidium l. I. Metamorph. ubi de lv. in uia di aetatibus et ita ap. Alb.Dibullam l. I. Eleg. 3. paulo post initium et ita ap. T. Lueretium G rum l. s. de nat. rerum a vers Et genus hu
manum . p. m. 678. edit. Is 83.
Quin etiam ,ibidem authore Heriodo,quod& ipse Patavius animadvertit , in aurea illa
aetate homines m nebantur autem , velut δε-
no domiti. Ut sileam Statium l. I. Sylv. eos aurei seculi admiratores illis perstrinxisse carminibus ,
,, I nunc, stetia a compara vetussari Antiqui Jovis , aureumque tela uso Mirum itaque in primis Hes 3dum a se. pacissimo Petauio in thstem ejul modi CONCORDIAE fuisse productu iu: ae insuper cou cludendum , fabulam illam de aurea aetate νnullam praetulisse speciem , aut imaginem Innocentiae status' qui dotes Immortalitatis, atque Impassibilitatis prae primis continebat . Huc advocanda, quae fueritis obiervavimus
169쪽
DE Π0MINE INNOCENTE. .QUA EST DOGM. SCHOL. iss
invidia autem diaboli mors iutroivit in orbem terrarum ex Sip. I. Sc conis
sonant CC. dc m. pro sancto Dogmate mox adducti. acii Ad I. prob: nihil ea nos premit; quippe qui contra Bajum
pugnamus, Immortalitatem primi hominis esse gratiae donum, naturae indebitum , & conditionem extrinsece naturalem sub sensu nuper exposito. Ad a. N. Con. Conditio status innocentiae corpns, quod alias periturum esset, immortale constituit. Ad 3. status innocentiae exigebat, ne Deus ejusdem author ad eos eventus concursum offerret l .aoa Obj. seeundo . Lignum vitae non conferabat immortalitatem . Nam II tantum erat signum illius effectus , & incorruptionis, quam Deus statuerat elargiri homini , si non peccasset. a.' effectus nou exiscedit caussim ; at lignum vitae erat corruptibile, utpote capax transmutari in substantiam aliti per manducationem : ergo nequit causa. re incorruptibilitatem. 3.' virtus illa esset infinita , qua nimirum edens numquam periret e ergo supernaturalis erat, ligno iudita per divinam elevationem . 4.' heinc comedens eius fructum post peccatum , fieret etiam immortalis: quod videtur ablurdum. acia N. Ad . quia ex Gen. 3. ne forte . . . . fumat de ligno vitae , comedat, ει vivat in aetervum : N ex. Anx, ct gasitis arboris vitae corruptionem corporis inbibebat. Ad I. prob. N. s. neque par est ad eum sensum expressa verba detorquere. Ad a. : lignum vitae erat emineuter incorruptibile , quatenus continens virtutem conferendi incorru Ptionem per sui corruptionem, media comellione . Ad 3. N. A. quia non esset actu ad terminum infinitum , seu ad vitam aeternum duraturam
etsi ejul modi esset in potentia. ex vi sua connaturali, ) sed pro definito rem Pore , quo absoluto, innocentes ex Dei decreto ad coelum
traducerentur .aO6 Ut ergo ad istunt terminum illae si pervenirent, robusti viis
ribus, & senect ut is debilitatem n eicientes, esset eis lignum Vitae cibus,& medicina, exigens vi lii a nativa conferre incorruptionem edentibus fructum suum : unde Aug. m I habebat Adam . . . de Iuvo vitae Habiti ta- rem contra vettistitem Heinc N. Coii. ille enim effectus ex sele natura lis ordinis est; immo nec excederet gradum formarum, quas Vocant ad
cidentales. Ad q. sequelam , quam probat D. N. π aos . QUAESTIO III. Quid de dotibus Proto parentum intelle
ctum spectantibus p AusERO i. Adam habuit Scientiam omnium naturaliter scibilium co) . Quia e nuitus est plenus scientia omni theori'ca, & Practica , qua ni de rebus omnibus in specie viribus poterat eomparare; adeoque ipsi concreati sunt habitus infusi scientifici, simulque species ad eam scientiam necessariae . Sie enim Oportebat, ut Pri-
170쪽
1s6 PARI II. TRAcr. I. LIB. IV CAP. I.
nriim caput sese per se iste gubernaret, & posteros, isto us institueret. Heine polia ros quoslibet antecelluit in scientia rerum , excepto Christo Domino. p) Ii. In eo statu non Potnit in rebus naturalibus deci iapi q). Quia deceptio, vel error est malum Poenae; tum vero nulla culpa: ergo nulla poena. Quum autem Eva decepta est a serpente, jam prius mente peccarat, & ab statu innocentiae deciderat . ipsa aliqualiter scientia tribuitur Evae 3 qualis nempe decebat feminam in eo statu, & primam feminam.
2 6 Obj. primo . Adam ea scientia exornatus non est , nii nee Eva . Nam ex Genes. 3.7. primis Parentibus post etiam fructus vetiti, aperti sunt oculi , scilicet mentis, quoniam cogno Uerunt , te esse nudos post peccatum e ergo non erant scientia repleti ante peccatum . Tum serpens decepit Evam promissione scientiae boni, & mali: ergo hane scientiam ignorabat, R in sele non experiebatur. tio 7 N AV. quia ex Eccles 37. Deus primos Parentes in creatione disiplina inteHefltis replevis . Et consonant vulgo Rutres ac Neo-
Iui eum Bibli ei, tum Scholastici r Ad Prob. N. Cov. quoniam non
Poterant ante Peccatum noscere in se ipsis faedam nuditatem , quam . Peccando cou traxerant. Eva insuper solum ignoravit scientiam superiorem boni, & mali, Dei propriam, quam nempe serpens mentitus est, eos Peccando fore adsequuturos cs .a28 Obj. fee do. In eo statu potuit homo in naturalibus deeiispi . Nam x ' immunitas ab errore per specialem Dei Protectionem , non fuit donum naturae debitum . a.' falli potuit in conjecturis circa se ineret a cordium , 3c futura, sibi inevide uti a. 3.' non est, cur tune eum non fallerent sensus, uti nunc .aos N. AU. Ad I. Prob. N. A. de natura prout in eo statu, qui immunitatem ab omni malo poenae exigebat. Ad a. N. A. quia in illis solum ferebat iudicium de probabilitate, & adparentia veritatis. Ad 3. N. A. quia tunc, etsi aliquid re Praesentaretur lensui, ac phantasiae aliter quam reipsa esset, criterio tam eu rationis veritatem judicaret g) .
x pene divinam miris laudibus extulerunt e sitis posteris , noti modo Doctores Orthodoxi di Rabbini Iudaei ex illo Genes a-1s . & am omne enim , quod vocavit A. ., dam animae vivent Is, ipsum est nomen si ejus, adpellavitque Adam nominibus suiso, cuncta animantia di universa volatilia coelidi omnes bestias retrae M verum etiam Atalium edani , aliarumque gentium finientes a quibus Iudaicae in hanc rem traditiones ex ceptae sunt. Quin etiam , ut video, primus omnium mortalium Author di scriptor a plerisque habitus est . En tibi Syllabum Commentario. rum . quos ipsi tanquam legitimo ae plane pervetusto Authori adscriptos reperi . Primus Uber 'ἐm a lingva eoserinvs ab