장음표시 사용
81쪽
DISTINCT II QUAEST. II 6sejusdem rationis. - Vel sic Quidquid est de se hoc impossibile est quo plurificetur, quia quod non potest ab alio determinari, et est quantum est de se plurificabile, qua ratione potest esse in aliquibhus pluribus, et in infinitis; sed quodlibet unius rationis in divinis est de se hoc. robatio, quia si non potest esse in pluribus, et qua ratione in pluribus et infinitis ergo nihil unius rationis in divinis est plurificabile.
Circa istas duas Conclusione sunt aliqua
dubia. Contra primam Conclusionem arguitur sic:
nius naturae est unus modus Communicandi, secundum Commentatorem . - . sed essentia divina est una natura ergo CommuniCatur uno modo, et non duabus productionibus. Contra Secundam Conclusionem objicitur dupliciter. Primo sic: Motrι et productiones specificantur ex termiuis per Commentatorem D. Sed in generatione et spiratione est unus et idem semistis formalis, sciliCet essentia ergo generatio et spiratio sunt unius rationis. - Secundo sic: H bens principium formale producendi potest producere; sed filius habet principium sormale generandi; ergo Potest generare, et si erunt duae generati
Ad primum dico, quod major Si salsa, Si Patet per Ambrosium Lib. de Incarnatione. Nam Adam et filius ejus fuerunt ejusdem naturae PeCificae, et tamen Adam fuit a Deo per Creationem et filius suus ab eo per generationem. contradia
82쪽
66 LIB. I SENTENTIARUM eis etiam Commentator sibi ipsi, lib. a. caeli et mundi, de igne Xcusso de lapide, et de igne ab
alio genito qui sunt ejusdem naturae specificae, et tamen Per alium modum producendi. Ne auctoritas est ad propositum, quia idem dicit Commentator Contra Avicennam Cui imposuit quod homo poterat generari aequivoce sicut et animalia quae generantur Per utredinem Sine emine. Ad aliud dico quod motus non specificantur praecise ex terminis, quia motus rectus et motus
circularis, ut ponit Philosophus possunt terminari ad idem numero, qui motus in tantum disserunt, quod non sunt ad invicem comparabiles, 7 P sic est notandum, quod ista propositio: motuum differentium specie sunt termini disserentes specie, dependet ex ista quod forma mens est ejusdem rationis cum forma terminante, et ubi ista est falsa etiam illa erit falsa sed in proposito ita est, quia generatio est relatio, terminus autem sormalis est essentia, quae est aliquid absolutum; quae non sunt ejusdem rationis. Et ideo in proposito illa major est falsa. Ad tertium dico quod filius non potest gen rare, quia Suppositum recipiens Ormam per productionem adaequatam illi formae non potest per illam sormam producere; sed filius recipit memoriam ste-cundam per productionem adaequatam illi mem
riae ergo non potest generare sive Producere alium filium. ne Threas res usi est error Commemtatoris, qui deridet Christianos a Metapis dicens
83쪽
sic: utaverunt aliqui Trinitatem esse in divina
substantia, et voluerunt evadere per hoc quod sunt dies Personae et unus Deus; et nescierunt evadere quia Cum substantia Sit unum aggregatum est unum per intentionem unam. Sed haec opinio est haeretica et falsa. Et primo, Pono quod non repugnet essentiae divinae, quod in ea sint plures personae. Secundo, quod sunt ibi tantum ire Personae.
Pramum probatur sic: Essentia divina est simplicissima et illimitata; sed anima propter Suam simplicitatem potest esse in pluribus partibus Corporis sine sui diminutione et mutatione ergo multo magis essentia divina potest esse in pluribus SuppositiS. interea, essentia divina est persectio simpliciter; sed persectio simpliciter est pluribus communicabilis ergo etc. interea, sicut una natura Creata potest recipere SuPra Se Plures Proprietates accidentales, ita natura divina plures proprietates Personales.
Secun m scilicet quo sint tantum tres Personae in essentia divina probatur sic: Est enim ibi
tantum una Persona non producta, et una Producta
per actum intellectus, et alia producta per actum voluntatis ergo sunt tantum tres. Duo ultima dicta, scilicet quod sit una producta per actum Volunt iis, et alia per actum intellectus, patent ex Praedictis in et Art. Quo autem siti una persona tantum non producta, patet sic: Quidquid potest esse in pluribus suppositis, et non determinatur ad Ce tum numerum suppositorum per aliud a se, si Pin
84쪽
68 LIB. SENTENTIARUM test esse in pluribus, potest esse in infinitis, etsi est necesse esse, necessario est; sed tale est Suppositum ingenitum ergo si essent Plures personae non Productae essent infinitae, quod est salsum. Praeterea, nulla pluralitas est ponenda sine mcessitate; sed hic non est necessitas ad ponendum
plures personas ergo etC. Praeterea, eadem natura non videtur esse eκ se immediatissime habere plures modos essendi; sed P- positum sequitur, si essent plura Supposita non P
Aliqui autem ad videndum istam compossibilitatem essentiae divinae cum pluralitate personarum tractant hic: si est aliqua distinctio inter essentiam et proprietatem relativam, quod ego nunc praetermitto usque ad distincto . AD PRIMUM PRINCIPALE dico quod consequentia non valet. Istae relationes sunt aequalis igni talis ergo sunt aequales in numero; sed est fallacia Murae dictionis commutando quale quid in quid. Ad secundum patet e dictis in a. Art. quare filius non potest generare.
85쪽
Circa hanc Distinctionem . in qua tractat Magister de cognitione Dei per creaturas, quaeriatur primo QUAESTIO I.
Utrum e In sua ommunitate ne sum leatur u meo de Deo et erentum.
Quod non, quia Porphyrius dicit: Si quis omnia
entia V et aequivoce, inquit, nuncupabit ea, et non
a. raeterea Commentator, lib. de Substantia orbis, dicit quae dicuntur e superioribus et inserioribus dicuntur aequivoCe ergo non uniVOCe. 3. Praeterea . Metaph. dicitur, quod ens dicitur de entibus sicut sanum de sanis; sed sanum dicitur de sanis analogice, ergo, etC. 4. Praeterea, Plus opPonuntur Deus et creatura quam decem genera; sed ens non dicitur univocede decem praedicamentis ergo, etC. Contra Comparatio fit penes univocum, ex 7. - . sed Deus et creatur Comparantur in ense pergo ens est uniVOCum. CIRCA ISTA QUAESTIONE sunt quinque arti- Culi. Primo ponetur una propositio necessaria ad
86쪽
manifestationem veritatis in ente. Secundo videbitur si ens sit aequivocum Tertio si ens est univo- Cum Guarto si illa univocatio est compossibilis cum analogia Guinto removebuntur ratione DoCtorum quibus nituntur tollere univocationem entis.
ne Primo ArucuL pono istam propositi
nem, quod ens habet proprium conceptum qui ex Se non est Dei neque Creaturae nec alicujus dividentis ipsum primo, quod Probamur sic: Conceptus non convertibilis Cum aliquo habet proprium et distinctum conceptum ab illo. Sed conceptus entis taliter se habet ad Deum
et ad creaturam; quia si Deus est, ergo en CSt, et non e Converso, quinimo Convertendo esset a lacia consequentis. Ergo ens habet proprium Conceptum. Praeterea, quia impossibile est eundem Conc pium esse certum et incertum eidem intelleCtui, liter contradictoria verificarentur de eodem. Sed Conceptu enti est certus, tum quia primo impreSSusanimae, tum quia Per se notus per AviCen. . M taph. Conceptus autem Dei sive Creaturae non est
certus, cum in hoc dubitemus. Ergo etC. Contra istam propositionem instatur, quia si ens haberet talem conceptum, tunc intentio enti posset abstrahi a Deo, quod est inconveniens, tum quia Deus Per naturam est purum esse, tum quia POSSet intelligi non SSe. Praeterea iste Conceptus, Cum sit proprius, aut
Misso distinguitur a conceptu Cujuslibet entis AP
87쪽
DISTINCT. III QUAEST. I Icialiter, et tunc erit nihil aut alio tunc quaero
Ad primum dico quod peccat per aequivocationem, quia abstractio est duplex una per intellectum, Sicut ponit Philosophus a P sic quod abstrahentium non est mendacium alia est abStraC-tio realis. Primo modo potest a Deo abstrahi ratio eratis concipiendo ens per indifferentiam. Secundo mota non potest abstrahi a Deo ratio entis.
Ad secundum, Concedo entis Conceptum Conceptibilem distingui ab aliis; sed cum addis ergo est
nihil volo, ut opponitur enti reali sed nem, ut opponitur conceptui per indifferentiam modi concipiendi fabricato. Et prima consesquesutia non Valet, quia quamvis distinguatur ab aliis, non tamen istinguitur a seipso et si non sequitur quod nihil sit quemadmodum intellectus separatu ab aliis viventibus, non tamen Sequitur ergo non Vivit, quia non distinguitur a Se. Ex dictis sequitur corollarium, quod ens habet conceptum latissimum et cousrmatur quia Suum oppositum, Cilicet nihil habet conceptum latissimum ad omnes conceptus negatiVOS; ergo ei Shabet conceptum latissimum ad omne conceptuSpositivos. Et hinc est quod Commentator . propo-
positione de causis dicit quod nihil est latius entc. ne Necuncto reicusi est una opinio, quodens est aequivocum uno modo Ad Cujus evidentiam nota quod sicut in rebus naturalibus Sunt quaedam conditiones materiales et quaedam formales,
88쪽
ut ponitur Io Metasus ita et in conceptibus sequivocis nam ibi est conditio mauriatis, quia aequivoca non habent attributionem in essendo conditio autem formalis est quod conveniunt in nomine
Ad propositum autem applicando dicit quodens non est aequivocum quantum ad conditionem materialem, quia in ente est vera attributio in essendo est tamen ens aequivocum quantum ad Conditionem formalem, quod probatur sic: Cui convenit definitio aequivoci est aequivocum sed ens est hujusmodi, quia dicitur secundum idem nomen et
non secundum eandem rationem, ergo etc.
Ista opinio est falsa et Contra Aristotelem . Metaphs. Ens, inquit, dicitur multis modis et non aequivoce et ibidem dicit Commentator, hoc nomen ens non dicitur aequivoce et Algage T. Metaphs dicit aliqui putaverunt en dici aequi-vΟCe, et hoc est falsum. Praeterea, principium primum per quod tenet prima et potissima demonstratio non fundatur intermino aequivoco, quia alias tota argumentatio esset aequivoca sed illud principium fundatur inente ergo en non Si sequiUOCum. Praeterea, terminus Contradictionis non est aequivocus, quia contradiCtio est unius et eiusdem non tantum nominis se et rei ex . Elench. sed en eSt Xtremum, sive terminus contradictionis; ergo non est aequiVocum. Praeterea, in aequivocis non est comparatio S
cundum Philosophum 7 P sic. sed in ente est
89쪽
verissima comparatio, quia substantia est persectius ens quam accidens et Deus est persectius en quam musca ergo ens non est aequiv um. Nec valet ratio oppositionis supponit enim in m nori quod ens non habeat rationem sive concemum per se unum, Cujus Contrarium probatum estino Artic. unde ens in sua propria acceptione dicitur de omnibus secundum unam rationem.
- Threis rei si communis sententia
Doctorum est, quod ens dicat conceptum analogum et non univocum Rationes autem eorum nun Praetermitto, sed ponam eas in . An ubi solventur. Et dico primo quod ens est vere univOCum Secundo declarabo qualis est ista univocatio.
Primum probo sic omnis intellectus certus de uno conceptu et dubius de diversis vel duobus, habet alium conceptum de quo est certus ab illis
de quibus est dubius. Sed intellectus meus est Certus de Deo quod est ens, dubitat autem utrum sit hoc ens vel hoc ens et eodem modo de Creatura. Ergo eodem modo Conceptus entis de se ne est Dei nec creaturae, in utroque tamen includitur e sentialiter. Et hoc concludebatur in propositione Proposita in T. Artic. - Cui additur talis ratio Omnis Conceptus qui respeetu aliquorum duorum est neuter, et in utroque includitur essentialiter est Conceptus univocus; sed Conceptus entis est hujusmodi, ut patet e dictis ergo conceptus enti estamivocus. - Respondeo ad istam rationem negando
majorem primi syllogismi, quia conceptus hominis
90쪽
et conceptus hujus hominis sunt unus ConCePtus, et tamen possum Me certus quod aliquis sit homo, dubitando tamen an sit iste homo vel ille. - eae ista responsio non valet, tum quia supponit falsum, scilicet quod individuum vagum et individuum L atum dicant eundem conceptum tum quia idem
conceptu poSSet SSe certus et non certus, quia dubium aequipollet non certo, et sic de eodem -- rificarentur contradictoria. - Alia rationes omitto, quia modicum Valent.
Praeterea arquitur ad principale sic: Si ens
habere aliquem conceptum quidditativum de Deo, quod est falsum. Probatio consequentiae Nihil cau- Satur naturaliter in intellectu nostro nisi ab his
quae Sunt naturaliter motiva intellectus nostri; sed hae sunt phantasmata, et objectum relucens in phantasmate ergo nihil causatur in intellectu nostro naturaliter nisi virtute istorum. Sed negata nivocatione entis objectum non poterit movere ad conceptum quidditativum Dei; ergo. Probatio istius assumpti Causa adaequata habet augare conceptum quidditativum, qui Continetur in ea e sentialiter vel virtualiter sed ibi non est Continentia essentialis quia nega univocationem, nec virtualis quia nullum impet sectum continet Virtualiter suum perfectiuS ergo etc. Praetcrea Illud quod dicitur secundum idem nomen et SeCundum eandem rationem, dicitur uni- voce Sed ens est hujusmodi ergo, etc. Probatio minoris quod ens dicatur secundum idem nomen,