장음표시 사용
151쪽
Pars I. Me creatione in genere. Prop. XXIX. Schol. I. 13ci
qui non Confiteatur mundum reSque omneS, Uae in eo Continentur, et spirituale et materialeS, Secundum totam Suam Substantiam a Deo e nihilo SSe productR . . . A. S. Dens. n. 8Ο3).
Rationi argumenta proponuntur in philosophia.
a a T. Di. . Deus dicitur Creasse animalia, ventum, tenebras, malum GnΙ, Ι IS 5 7. Am 4, 13). Atqui hae non reantur ex nihilo. Ergo ex eo, quod Deus diCitur CreaSSe Caelum et terram, non recte Concluditur omnia Creata SS ex nihilo. Ross. Diu mai. Deu dicitur Omnia Creare, etiam ea, quae ex aliqua materia fiunt, quia ipse materiam quoque omniUm rerum Creavit, conc mai. dicitur solum Creare eo modo, quo etiam Creaturae aliquid e materia prae-eXSiStente ProduCere OSSunt, nem mai. Trans min. At conSeg. Non Solum vocabulum creandi bara indicat agi de Creatione prima, conc comes. Si Deus dicitur in principio Creasse Caelum et terram et postea Singula formaSSe, non agitur de Creatione prima, nex conseq. Utique dicimus Deum CreaSSe monteS, arbores, alia, quae e materia faCta sunt; Sed Semper subintellegimus hoc ideo recte dici, quia ipsam quoque materiam Deus ab initio
Creavit. Maxime verbum hebraicum bara semper significat operationem ex- Clusive divinam, qua Deus aut res ex nihilo producit, aut de rebus ut perfectus dominus disponit, quia eas ex nihilo produXit. 228. Bi. I. Mundus dicitur factus ex informi materia Sa 11, 18ὶ et visibilia omnia dicuntur facta ex invisibilibus Hebr II, 3 . Ergo non ex nihilo.
RESp. DL anuc. Formatio mundi DCta est ex praeiacente materia, conc antec. Prima Creatio, Q. antec. InVisibilia Hebr. o, 3 a quibusdam,
ut a S. Boma 1 q. 65, a. 4 ad I intelleguntur mundus exemplari in mente divina possunt etiam exponi et ex nihilo η, quia graece dicitur
aspectabilibus facta esse visibilia. aa9. Obi. III. Est principium, iam ab antiqui philoSophi receptum, X nihilo nihil fieri. Ergo conceptus creationis pugnat Cum prinCipio philosophico. Ross. Dis . antec. Illi philosophi ho principium statuerunt de effectibus
particularibu CauSarum particularium, conc anuc. ho prinCipium Statutum vel statuendum est ad explicandam originem mundi e CauSa prima, nemanu . S. Thoma I, . 45, a. et ad I). PrinCipium causalitatis nihil aliud postulat, nisi ut nihil fiat sine causa sufficiente Causa autem infinita est Sussiciens ad producendum omne id, quod in conceptu suo non includit ContradiCtionem. Praeterea notandum est creationem non SSe mutationem proprie dictam, Sed Solam relationem rei primum exsiStentis ad Causam efficientem.
SODO I. Qui creare OSSit. a 3O De δε est Solum Deum omnia creaSSe, ut patet e definitione concilii laticani citata n. 226) Omnia Ier ipsum iacta Sunt et Sine ipso factum est nihil, quod factum est Io I, ) S. PatreS, ut Ioanne DamaSc. De fide , ), et theologi, ut S. Thomas De pol.
152쪽
14o Tract. III. Me Deo creant et elevante.
q. 3, a. ), dicunt haereticum SSe affirmare aliquid creatum esse ab angelis vel alia Creatura. Eo PS ConStat non Histere creaturam, quae creare poSSit; nam Deus, Si dediSSet talem poteStatem, non negaret Con CurSum, ut PoteSta in actum tranSiret. Porro hinc concludendum Videtur non soSSE ESSE Creaturam, quae creare possit. Nam Deus tam bonu est, ut Summo modo bona Sua Communicare Velit, quemadmodum patet e Incarnatione et Visione beatifica. Ergo si potentiam Creandi non Communicavit, recte Colligi-mu eam SSe incommunicabilem. Haec St doctrina S. Patrum, qui Contra ariano argumentantur Filiu poteS Creare ergo non Si Creatura. S. ManaSius: Qui enim fieri queat, ut Filius ea, quae non
Sunt, efficiat, ut Sint, Si, quemadmodum putatiS, factu e nihil O Si P. . . Nulla enim rerum, quae factae Sunt, CRUS OS CreatriXs Contra arian.
2, 2I). S. CFrilis ADt.: Repugnat maXime divinae gloriae putare, quod aliis insit facultas procreandi et in lucem edendi quae non erant s Contra Iulian. 2 M P 76 393). S. AufuStinuS et Creare naturam tam nultu angelu poteSt, quam ne SeipSums De Gen. ad litt. 9, 13, 28). Idem docent theologi unanimiter, ut S. Thoma I, . 43, a. ), Contra Durandum et DI In , diSt. I, . ). Una e rationibu interniS, quam reddunt, est haec Creatio nihil Supponit e parte obiecti, neque in Subiecto aliud requirit nisi simplicem actum oluntatis. Ergo tam late patet quam potentia Volendi Creabilia. Hae autem est illimitata. Atqui non potest ens limitatum in se Virtute Continereentia numero illimitata. Ergo non potest habere virtutem Creandi. Non tam unanime sunt theologi in decidenda quaeStione, num possit Deus uti creatura ut instrumento ad creandum. Sed negatiUum reSPonSum Videtur Certum. Nam instrumentum ponit in effectu aliquid ratione praevium ad operationem causae principaliS, Seu diSponit materiam ad inductionem formae, quae fit per Causam principalem. Atqui in creatione nihil est praevium, nulla est dispositio ante productionem rei. Ergo Creatura non potest eSSe auSa inStrumentali in Creando. Hoc valet de causalitate physica Morali enim cauS Creationi poteSt CSSe rectitara, quatenus impetrat precibuS, Vel alio modo ratio St, ut Deu aliquid creet, Sicut parentes a Deo precibuS OSSunt impetrare infantem, ergo etiam, ut Creet infanti animam.
SOBOI. a. Tota Trinita Simul Creat. a 3I. Quamquam creatio appropriatur Patri supra n. Ioc , de fidetRmen St eam SSe Communem omnibus tribu perSonis, quia Cilicet trium Una Si intellectio, voluntas, potentia, operatio. Concilium lateranense a. 49: Si quis Secundum S. Patre non Confitetur . . . unam eandemque trium personarum deitatem . . . Voluntatem, Peratio nem . . . CreRtri Cem omnium et protectricem, condemnatu Sits Dens. n. 234). Concilium lateranense JUe re personae unum uniUerSorum
principium Dens. n. 428) Concilium orentinum Pater et Filius
153쪽
Pars I. Me creatione in genere Prop. XXIX. Schol. 2. . IAI
et Spiritus Sanctus non tria principia Creaturae Sed unum principium s Dens. n. O4). Nihilominu ratione PriuS Trinita intrinsecus est perfecte OnStituta quam Operatur ad Xtra, quia intellectio et volitio,
Cuiu opuS Si Creatio, non OleS OSSO Sine termini productionis internae, et ita priu Procedunt PerSonae, UR OPerati PerSonarum. Eatenus igitur divinae perSonae Secundum rationem Suae prOCeSSioniS habent causalitatem reSpectu Creationi rerum S. Thoma I, . 43,
a. 6 ad 2 . Ideo Patres dicunt Patrem creare per Filium in Spiritu
Sancto, non quaSi Pater non immediate Creet, Sed quia PerSonae procedente accipiunt per proCeSSionem vim CreatiVam. Personae divinae procedunt per proceSSione Persecte immanenteS; sed creaturae procedunt per proceSSione aliquo modo tranSeunteS, quia re Creatae Sunt Xtra Deum. HOC On ObStante Ctio divina creans non est formaliter tranSienS, quia Creatura nullo modo pertinet adactum divinum ConStituendum, quod Si de ratione actus formaliter transeuntiS; Sed creatio S actu virtualiter transienS, i. e. eiusdem virtutis Seu efficaciae, a Si SSet actu tranSiens, licet Secundum totam
persectionem Sit immanen Cf. Supra n. I q).SCBOI S. Deus liber Si in Creando. 23 a DeUS, Ut Supra n. Os Sqq probavimuS, liber est in operationibus ad extra ergo etiam in Creando. Re est de fide e concitio vaticans SeSS. 3, Deu liberrimo Consilio Simul ab initio temporis utramque de nihil Condidit Creaturam, Spiritualem et Corporalems: can. 3 de Deo: Si qui Deum dixerit non voluntate ab omni ne
ipSum, A. S. Dens. n. Q 783 H8O3.)Quia Deus operatur non Caeco impetu Sed Secundum consilium Eph I, II), priu Opu mente Concipit, quam Xtra Se producit et hi ConCeptu divinuS, i. e. SSentia divina cognita ut imitabilis tali vel tali modo ad Xtra, vocatur iis Seu cauSa exemplaris. Idea enim eSt forma, quam effectu imitatur e intentione agenti S. Thomas,
De Verit. q. 3, a. ). Unde deae divinae Sunt ratione rerum crea-baltum exsistentes in mente divina. Domino Deo, unte Uam rectrentur,
omnia Sunt agnitas Eccli 23 29). Hi idei fit, ut Deus sit causa abSolute independens in operando, quia e Se CognOSCit poSSibilia, et e possibilibus libere eligit ea, quae vult actu feri. Accedente igitur hac electione ad cognitionem possibilium deae Sunt proXime practicae et deae sic intellectae sunt liberae. Quia inter possibilia non omnia habent aeque magnam persectionem SSentialem et accidentalem, et quia Deu libere eligit, qua eS- Sentia vult creare, et Cum quanti persectionibu accidentalibuS mundia non neceSSario Si absolute optimin cf. Supra n. 48b); immo mundu abSOlute optimus repugnat, quia per Ctione Creaturarum Sunt finitae, ergo augeri poSSunt Tamen mundus est relatis optimuS, Ua-
154쪽
Tract. III. Me Deo creant et eleVante.
tenus Deu determinatum gradum gloriae Suae Xternae intendit, et ad hunc finem optima media elegit. De fine Creationi iam agendum St.
Prop. XXX. Finis primarius creationi est gloria Dei externa;
a 33. m. t. iactoSt. Finis Seu causa natis est id, propter quod
aliquid si Creatio active Spectata Se Deus crean non habet causam alem. Habet tamen Deu rationem Cur aliquid Velit, quae rati non alia est nisi essentia divina Sub ratione Summi boni supra n. IOI . Uult igitur Deus se ipsum ut obiectum sormale et primarium, CreR- tura ut obiectum materiale et Secundarium, quatenus sunt imitatio et participatio analoga boni divini. Quare concilium Taticanum CSS. 3, C. I ait Deu Creavit bonitate Sua et Omnipotente Virtute, non adaugendam Suam beatitudinem ne ad acquirendam, Sed ad manifestandam persectionem Suam per bona, quae Creaturi impertitur Dens. n. I783). Creatio saSSive sectata Seu res creata habet cauSam nalem. Nam Sicut Deus est causa rerum efficiens, ita est earum CaUS finalis, quia e amore bonitati suae vult, ut hae bonita ad Xtra Communi Cetur, manis Stetur, agnOSCatur. Manifestatio et a nitio bonitatis divinae in creaturis S gloria Dei externa. Dicitur externa ut di-Stinguatur a gloria Dei interna quae consistit in infinita cognitione et dilectione bonitatis infinitae. Similitudo creaturarum Cum Deo est gloria Dei obiectiva, qua bonitas Dei manifestatur. Agnitio Xcellentiae di-Vinae per Creatura rationale eSt gloria Dei formalis, quae St Clara Dei cum laude notitia. Manifestatio et agnitio bonitatis divinae Simul est bonum creaturarum. Nam Creaturae omne e Sunt obiective bonae, quod bonum divinum imitantur Creaturae vero rationale e Sunt Subiective bonae, quod cognitionem et amorem Dei imitantur. In quantum igitur Creaturae ad hoc destinantur, ut hominem iuvent ad Deum CognoScendum et amandum homo vero destinatur ad Deum Cognitione et amore glorificandum, fini creaturarum est bonum rationali Creaturae. Hic eSt ni Secundarius, qui subordinatur glorificationi Dei, qui est nisprimarius. Finis primarius est absolute necesSarius et ultimus finis Secundariu est relative necesSariu et ultimuS.
a 34. ATL. I. Ex S. ScripturR. Creaturae ad id factae sunt, ad quod natura Sua deStinantur. Atqui destinantur ad glorificationem Dei. Ergo ad hoc factae Sunt. Maior patet, quia agens rationale opera sua talia facit, ut apta Sint ad finem, quem intendit. Ergo si opera artificis, qui non deficit in operando, inspicimus, e iis discimus, ad quid facta sint.
155쪽
Pars I. Me creatione in genere Prop. XXX. Aet
inor probatur. Secundum S. Scripturam homo omni est inexcusabilis, niSi e Creaturi Deum CognoSCit, Cognitumque colit supran. ). DignuS S, Domine DeuS OSter, CCipere gloriam et honorem et Virtutem, quia tu creaSti Omnia, et propter Voluntatem tuam erant
et Creata Sunis Ap 4, I). Ad hoc Deus hominibus dedit intellectum. Creavit illi Scientiam Spiritus, SenSu implevit Cor illorum, et mala et bona ostendit illiS. Posuit oculum Suum Super Corda illorum, ostendere illi magnalia operum uorum, ut nomen Sanctificationi Collaudent, et gloriari in mirabilibu illius, ut magnalia enarrent operum
Ideo Deus vocatur Alpha et Omega, principium et finis ApcI, 8 cf. IS I, 4 44 6 48, 2). Et omnem, qui inVocat nomen meum, in gloriam meam Creavi eum s IS 3 7 . Gloriam meam alteri non dabos Ι 48, II). Vivo ego, dicit DominuS, quoniam mihi flectetur omne genu, et omnii lingua confitebitur Deos RomI4, II). Nihilominus Deus omnia creavit in bonum creaturae rationalis. Diligis omnia, quae Sunt et nihil idisti eorum, quae fecisti SapΙΙ, 23). Diligere est realiter idem a bonum velle. Quid Si homo,
quod memor e eiuS . . . Gloria et honore CoronaSti eum, et Constituisti eum Super opera manuum tuarum s P 8, 3 qq). Omnia veStra Sunt vo autem Christi, Christus autem Dei Cor 3, 22 Sq). Iam in narratione creationi hic finis diserte effertur Gn I, 27 qq). Attamen hic finis subordinatur in primario. AdduXisti populum tuum, ut faceres tibi nomen gloriae s Is 3, 4). Ut simus in laudem gloriae eiusa Eph I, 2 CL Rom 9, 23), ut tandem Sit Deu Omnia
in omnibus Cor 3, 28 .a 35 Arg. a. Ex traditione.
Inde a primis Saeculi haec doctrina tradebatur in eccleSia. Athenagoras: Liquet Deum . . . propter Se ipsum et elucentem in omnibus ipsius operibus bonitatem et sapientiam adductum fuiSSe, ut hominem faceret De reSurr mori. 2). S. Theophilus Antioch. et Omnia Deus fecit e non XStantibus ad esse, ut Per opera CognOSCeretur et innotesceret magnitudo eius Ad Autol. I, ). Tertullianus: Quod ColimVS OS, Deus unuS St, qui totam molem Stam . . . de nihilo X-PreSSit in ornamentum maiestatis suae s Apol. 7). Similiter posterioreSPatres. Similiter theologi , ut S. Thomas I q. 44, a. 4 Contra gent. 3, PSq). Tandem re est definita a concilio Naticano OSS. 3, An. de Deo: Si quis mundum ad Dei gloriam conditum Sse nega Verit, A. S. Dens. n. I 8O3). Ex altera parte Patre et theologi efferunt Creationem, in quantum eSt bonum utile, non in Dei sed unice in hominis commodum factam OSSe. S. Irenaeus: Non quasi indigens Deus hominis, plaSmavit Adam, Sed ut laberet quem collocaret sua beneficia. . . . . SerVitu erga
156쪽
Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Deum Deo quidem nihil praestat, ne opuS Si Deo humano obSequio ipse autem Sequentibu et Servientibu Sibi vitam et incorruptelam et gloriam aeternam attribuit, beneficium PraeStan Servientibu Sibi . . . sed non beneficium ab iis percipienS Contra haer. 4, 4, ). Unde patet, inquit S. Thomas, quod Deu Suam gloriam non quaerit propter Se Sed propter OS 2, 2, I32, ad I).
Deus vult rectum ordinem. Atqui rectu ordo postulat, ut homo glorificet Deum. Ergo ad hoc homo creatu eSt. Prob. min. Nam rectu ordo OStulat, ut homo intellectu pro- Sequatur Verum et Voluntate bonum. Atqui DeuS Si Summum Uerum et bonum et principium veri et boni Creati. Ergo rectu ordo POStulat, ut homo Convertatur ad Deum Ut Ummum Verum CognOSCendum et ut Summum bonum amandum. Hae autem intellectio et dilectio est simul summum bonum hominis. Si igitur in omnibus rectu ordo er-Vatur, quia inferiora bona Serviunt homini, ut ipse homo perficiatur in Suo bono et bonum humanum ordinatur ad bonum increatum et infinitum infima per media ad Summum Pertingunt. a 37. OBL . Homo nobili animo praeditus indignum iudicat esse gloriae Cupidum. Atqui Deus est mens nobilissima. Ergo Deus minime est gloriae
cupidUS. Resp. Diff. mai. Indignum Si SSe vanae gloriae Cupidum, conc mai. indignum S gloriam Cupere, quam reCta ratio OStulat, Q. mai. Conc. min. Dist conseq. Deus non est gloriae CupidUS Contra Ordinem rationiS, conc. conSeq. non Vult gloriam Suam Secundum ordinem rationi S, nec conSeg. Han Obiectionem Cartesius, Hermes, Guenther, alii moverunt, non intellegentes, Deum non poSSe SSe indifferentem Circa gloriam Suam quin eo
ipso esset indifferens circa bonum hominis, quod consistit in glorificatione
Dei, et CirCa rectum ordinem, Sine quo nullum verum bonum poteS Sub
Sistere. Vanum est, si homo Cupit laudari ab aliis hominibus vel de iis, quae non Sunt laude digna, vel ab iis, qui carent certo et recto iudicio de re laudanda, vel ultra modum debitum, vel referendo laudem ad se ut ad ultimum fontem boni. Hae autem cum in Deo non possint esse, ab ipso Vana gloria excluditur, quia ab omnibus hominibus debet cognosci et diligi, et quo magis, eo melius, et ipSe Si verus fons et supremum principium omnium bonorum. a 38. Obi I. In Deo est amor benevolentiae purus. Atqui amor bene Volentiae non appetit sibi bonum ab aliis. Ergo Deus non vult glorificari ab hominibuS.
Rev. Conc. mai. Dist. min. Amor benevolentiae non quaerit sibi utilitatem ab aliis, conc. min. non est amor ordinatus, qui Vult Servari O'neStatem in omnibus, ne . min. Amor autem ordinatu postulat, ut Omnia amentur Secundum gradum et ordinem bonitatis ergo bona participata Propter bonum Summum. Ne poteSi quidem Deus amare Creaturam niSi amando Suam glorificationem, ut dictum est. Iste Solus amor non St amor beneVolentiae, quo quis alterum amat ut medium ad proprium Commodum
157쪽
Pars . Me creatione in genere. Prop. XXX. Schol. Aesibi parandum Deus autem non Si amat hominem, Sed amat eum ut subiectum, cui bona Sua Conferat, in quantum fieri potest. Hae autem purissima benevolentia St. 239. BL IL Deus omnipotens finem a se intentum semper obtinet. Atqui multi homines non assequuntur beatitudinem, neque Deum in aeternum
glorificant. Ergo beatitudo hominum et glorificatio Dei non est finis
CreationiS. Ressp. Dist male Deus Semper obtinet finem abSolute intentum, concmai. CondiCionale intentum, ex mai. Supra n. II ad . DAI. min. Multi homines non SSequuntur beatitudinem, conc. min. non glorificant Deum in aeternum, Subdist. min. Non libere, conc. min. non Coa Cte, ex min. Phila, O . Dist conseq. Beatitudo hominum non est finis absolute obtinendus, conc conseq. glorificatio Dei non est finis absolute obtinenduS, ex conseq.
Obtinebitur autem per glorificationem misericordiae in beatis et per glorificationem iustitiae in damnatis Rom0, 22sqq; Supra n. ΙΙ2, 23 b 25 35 . SOBOI mundus creatus non St ab Aeterno.
a 4Ο. Concilia Muranenses IV et vaticanum docent Deu g Sua omnipotente Virtute Simul ab initio temporis utramque de nihilo condidit Creaturam Dens. n. 428 783). S. Scriptura clare docet mundum aliquando non fuisse. Ita Christus Dominus ait: Nunc clarifica me tu, Pater, apud temetipSum Claritate, quam habui, PriuSquam mundu OSSet, apud te, Io 7, ). Deus elegit no in Christo ante mundi Constitutionem Eph , ). PriuSquam monte fierent, aut formaretur terra et orbiS, a Saeculo Sque in Saeculum tu S, DeuSs P 89, 2). Sapientia aeterna erat, antequam Deu quidquam Crearet Pr 8, 22 Sqq; Eccli 24, 3) Idem docent S. Patres Irenaeus Aeternu et SolUS est Deus Quae autem Sunt ab illo omnia, quaecumque facta Sunt et fiunt, initium Suum accipiunt generationiS Contra haer. 2, 34, 2). Idem docent theologi, sed inter hos est diSputatio, num omnino potuerit mundus ab aeterno creari As Iarmative respondet S. ThomaS, vel saltem docet Contrarium non poSSe demonStrative probari I q. 46,
a. 2, et Speciali opuSculo De aeternitate mundi Contra murmuranteS . Alii negative respondent, ut S. Bonaventura: Ponere Undum ueternR-liter Productum, omnino est Contra rationem hoc enim implicat in Se manis eStam Contradictionem In , diSt. I, P. I, R. I, . ). Idem Urgent plure SS. Patre Contra arianoS, ut S. AthanaSisS: Audiant, tametsi Deus poSSit Semper facere, a re Creata aeterna CSSe non posses Contra artan orat. I, 29).
HaeC indicasse Susnciat, quia quaestio de possibilitate mundi aeterni argumenti philosophicis potius quam theologicis est solvenda. Ad
Ostendendam exsistentiam Dei sufficit ostendere mundum, quali actu CSt, Cum hominibuS, animalibus, plantiS, et Cum mutationibuS, quibuSindeSinenter Subicitur, non esse ab aeterno, Sed factum SSe in tem-Pore Vel potiuS Cum tempore, quia ante mundum non fuit temPUS.
158쪽
146 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Prop. XXXI. Deus res creata poSitive et directe ConSerVat. a4I. Stat Q UHESt. Conservati a Creatione eo distinguitur, quod
creatio passive Sumpta Si incepti CXSiStentiae, ConServatio Vero Continuatio XSistentiae, Seu e Parte Dei conservatio S continuata communicatio exsistretiae. Dicitur Deu soSisis re ConSerVare, quatenuS non Solum re Creata non annihilat, quae SSet negativa ConServatio, sed suo influXu efficit, ut SSe pergant. Dicitur directe ConServare, quatenu non Solum ut humanu artise removet ab operibus suis Causa deStruentes, quae SSet indireCta OnServatio, Sed in ipsas res
Ex iis, qui admittunt creationem, ViX suerunt qui negarent omnia
creata indigere ConServatione divina. Unu alterve, ut AureolUS, Cen- Sebant ConServationem non SS Solam Continuationem actioni CreatriciS,
Sed esse aliam actionem, id quod Ceteri theologi merito unanimiter negant. Doctrina de ConServatione, licet non Sit definita est tamenca holica. a 4 a. m. I. Ex S. Scriptura. Quomodo posset aliquid permanere, nisi tu voluiSses aut quod a te Vocatum non CSSet, On Servaretur ξs Sa II, 26. Propterea Christus ut Deus dicitur portare omnia Verbo virtutis Suaes HebrI, 3). Res vero Creatae dicuntur Constare in Deo Colo, p), in ipso SSeet moveri Act 7, 28 . ChriStu ait et Pater meu USque modo
ea Deus et SSe et perSeverare Voluerit a Contra haer. 2, 34, 3). S. Ioanne Ch SoSt.: Non Solum Creaturam produXit DeuS, Sed productam etiam fovet et conservat. Sive tu angelo diXeri SiUe archangelos sive Caeleste virtuteS, Sive Visibilia omnia Sive invisibilia . . . Si eius efficacia destituantur, abeunt a pereunt a Contra Anom. hom Ι2,4). S. AufustinuS: Si Deu usque nunc operatur qui, Si Conditi ab eo rebus operatio eius Subtrahatur, intercidanis De Gen. ad liti. 3, 2O,4O). S. Gregorius M. e Cuncta e nihil facta Sunt, eorumqUe SSentia rursum ad nihilum tenderet, niSi eam auctor omnium regimini manu
teneret a Morat. 16, 37, 43). Idem docent theologi inter quo S. Thomas
ait: Necesse est dicere et secundum fidem et Secundum rationem, quod Creaturae ConServantur in SSe a Deos Ι, . O4, a. ). Cf. LESSimS,
De PerseCt. div. IO, , IS tavius, De eo , 2 Stentrus, De De Uno 38 sqq; Catechismus Rom. I, 2, 2I. a 44. ATL. S. EX ratione. Quidquid in se non habet rationem SSendi, non poteS Se in SSeConSerVare. Sed indiget ConServatione eius, qui esse produXit Atqui
159쪽
Pars I. Me creatione in genere Prop. XXXI. IA7
creatura non habet in Se rationem SSendi, Sed SSe a Deo accepit. Ergo non poteS Se in SSe conSerVare, Sedo De ConSerVanda St. Maior probatur. Non solum prima productio rei Sed etiam eius duratio habet rationem sufficientem. Atqui hae ratio non poteSt SSeipS Creatura, quia nulla Creatura Si ratio Sufficien ipsius esse sed Solus Deu Supra n. 23 o). Ergo Creatura, Sicut non habet Vim creandi, ita non habet vim conservandi, quia Creatio et ConServatio non differunt nisi XClusione aut Conotatione XSistentiae prioris. Hoc etiam Xigitur propter persectum dominium Dei, quod OStulat, ut e Sint aut non Sint, quia et quatenu DeUS Vult. a 45. hi. . Deus est perfectus artifex. Atqui artifex est imperfectus, qui operi suo continuo assistit, ne diffluat. Ergo Deus non ita operibus suis
assistit. Ress. Conc. mai. Dist. min. ImperfeCtu est artifex, qui non potest dare permanentem formam operibus, quae et quatenu hae opera ex eapta Sunt ad Ormam retinendam, conc. min. quae et UalenUS X natura Sua apta non Sunt ad formam retinendam, ne . min. Ita architectu poteStaedificare domum, quae non Corruat Sed nemo poteSt produCere lucem, quae maneat Cessante CauS illuminante Ratio differentiae St, quia materia, ex qua domus aedificatur, permanet in situ, niSi e Sit movetur per Causam eXternam. LUX vero OnSiStit in motibus, qui e natura Sua CeSSant, nisi ConStanter prodUCuntur ArchiteCtu neque materiam neque vires et leges
physica producit, sed eas supponit et adhibet, ut aliquid fiat. Cessante
operatione arChileCti permanent materia, ireS, legeS, quae antea fuerunt, et ideo domus permanet. Sed motus luciferi, SiCut ante Causam effiCientem non fuerunt, ita Cessant Cessante influxu ausae. Tale en fluxum est omni Creatura, quae, Sicut ad esse Suum primum nihil ontulit, ita ad esse suum secundum nihil conferre poteSt. a 46. Obi. II. lus potest id, quod iam exsiStit, quam quod nondum X-SiStit. Ergo ex eo, quod Creatura non potuit SeipSam Creare, immerit Concluditur eam non ΟSse Se pSam ConSerVare. Resp. Nego suppositum huiu obiectionis. Non e eo, quod Creatura non potuit agere, antequam SSet, OnCludimu eam non POSSC agere, OSt' quam est Sed ex eo, quod Conservatio nihil aliud est nisi Continuatus actus Creationis, Concludimu actum Conservationi eSSe aeque Xtra ambitum potentiae Creatae atque Ctum Creationis. Unde et Deu non poteS Communi-Care aliCui Creaturae, ut Conservetur in esse Sua Ctione CeSSante, SiCut ei non potest Communicare, quod non Sit CaUS illiuS S. omas , . O4, R. ad 2 .a47. Obi. III. Res, etsi indiget causa efficiente, ut Creethir, tamen OSt- quam Creata Si formaliter exsistit per se ipsam. Atqui XSi Stentia, quae est erraCtus Causae formalis, non requirit Causam effiCientem. Ergo non requiritur, ut Deus re iam Creata effiCienter ConSerVet. Resp. At mai. Res Creata formaliter exsiStit per seipsam SuppoSito influxu divino conc mai. sine influxu divino, eg mai. Dist. min. EMCtUSCaUSae formali non requirit causam efficientem, si causa formalis est sibi
160쪽
148 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
ratio essendi, conc. min. Si Deus Si ei ratio et CauSa essendi, ne . min. Et nem conSeq. Forma enim non agit, niSi in quantum est ens. Ergo si tota ratio entis est a Deo, etiam influxu formali est a Deo, neque sine Deo per
Prop. XXXII. Deus cum actionibus Creaturarum immediate et playSic Concurrit. a 48. Stat QuHESt. Concursus est coos ratio Dei ad producendum
actum Secundum cauSae creatae. Deu quidem eo ipSo, quod Creaturas cum Sui Viribus CreaVit et ConSerVat, recte dicitur Cooperari ad earum actiones, Sed hic Si concursu mediatuS. Quem Solum admittendum
esse Durandus CenSuit In , diSt. Ι q. ). Sed ceteri theologi omnes docent concursum immediatum. Dicitur Deu sisSic Concurrere, quia tota entita phySic actu Secundi a Deo producitur. In causis libere agentibus distinguitur ConcurSu Oblatu et On-CurSUS CollatuS. ConcurSu oblatu obiective est potentia e influxu divino proXime Xpedita ad agendum. Concursus collam est ipsa libera electio et positio Ctu Secundi, quatenus in ratione entis a Deo producitur. Itaque non priu Creatura aliquid eligit, et dein Deus ad nutum arbitrii creati aliquid facit; sed ipsa electio est a Deo, ut est enS, et Si ab homine, ut est actu vitalis et liber. ConCUrSUS, UO Deu ConCurrit ad omnem actionem cuiuslibetenti Creati, VOCAtur concurSu generalis, de quo hi loquimur, et distinguitur ab auXilio Speciali, i. e. a gratia Supernaturali. Doctrina thesi enuntiata est quidem certa, Sed non de fide. a 49. m. I. Ex S. Scriptura. S. Scriptura Saepe actione cauSarum Creatarum Deo adScribit. Ergo Supponit lia actione etiam a Deo produci. Iob alloquitur Deum
et Manu tuae secerunt me et plaSmaVerunt me. . . . elle et CarnibUSVeStiSti me, SSibu et nervis compegisti me Iob O, Sqq). Deus operit Caelum nubibu et parat terrae pluviam, qui producit in montibus foenum et herbam Servituti hominum PS 46, 7 q). Qui Solem Suum oriri facit super bonos et malos et pluit Super iusto et
iniustos Μ 3, 43). Volatilia caeli Deus pascit, et lilia agri ipse vestit Μ 6, 26 3O). Haec et alia testimonia quamquam bSolute
explicari poSSunt de Concursu mediato, tamen rectius Xponuntur de ConcurS immediato, quia tum Solum dicitur Deu ita agere, Cum
adeSt, Cum Creaturae quieScunt. Propter hanc a Deo dependentiam
dicimur in Deo vivere et moveri ACUQ7, 28).a5O. m. a. . Ex traditione. S. Theophilus Antioch. e Dei est operari et nutrire et prOVidere et gubernare et vivificare omnias Ad Autol. I, S. HieronymuS: