장음표시 사용
171쪽
Pars II. me creatione mundi materialis Prop. XXXIII. Pro
non indicat; sed astronomi dicunt e contractione maSSae nebulosae ortum SSe Calorem et lucem ergo X a Parte non OS repugnantia. Quare mirum non St Concordismum mitigatum etiam nostra aetate
defendi non a solis theologi quibusdam, Sed etiam a rerum naturalium peritiS ut a D. res Mauer, as Sechstage erk, Steyl 49O7. Rationes, quae hanc theoriam Suadent, Sunt hae Servatur indoles hiStorica narrationi mosaicae, non receditur nimi a litterati verborum SenSu, non timenda Si collisio cum diSciplinis phySicis quia popularis tantum Concordantia Statuitur, quali convenit libro ad uSum religiosum populi destinato. Obstant di cultates Etsi ona poSSit SSe perioduS, non tamen
eXplicatur, Cur Sermo Si de mane et VeSPere, de die Primo Secundo, tertio etc. Ad hoc responderi potest, Si opera Per patia temporum Seevolventia vocantur dies, et Si hae opera ibi SucceSSerunt, OSSunt etiam enumerari die primuS, SecunduS, tertiu etC. Mane autem et VeSpere OSSunt inde Xplicari, quod quando Deus opu Creationis revelavit primo homini, revelatio facta Si per UiSioneS, in quibu Singula opera ostendebantur sub figura dierum habentium vespere et mane. Obiective vero respondet Vesperae Statu informi et matutino Statu formatus. Ita iam S. Augustinus: Cum diXit: Facta Si e-SPera', materiam informem commemorat Cum autem dicit: Factum CSt mane , Speciem, quae PS operatione impressa Si materiae s De
Gen. Ophi impers. 3, 3I). Alia di cultas St, quod non apparet quid sit illud firmamentum, secundi diei. Responderi poteSt SSereCCPlaCulum aquarum Superiorum, quae CCundum apparentiam Sunt in caelo aspectabili. Factum est autem o apparens firmamentum eoiPSO, quod alia par aquae Sursum ascendebat, alia in terra remanebat
Alia di cultas est, quod tu dicitur formata ante Solem. ReSpondet S. Thoma lucem quidem primi diei fuisse lucem SoliS, Solem autem
tun nondum fuisSe perfecte formatum, Sed poStea tantum formationem quam nun habet, SSecutum Sse Ι, . 67, a. 4 ad ). HOC eSPOn- Sum Secundum Substantiam etiam dant recente aStromoni, ut Brauit. C. Hisce videtur sufficiens notitia data OSSe Variarum theoriarUm, Saltem earum, quae maiori momenti Sunt et maiorem numerum SSeClarum habuerunt et habent. 263. Obi. . SeCundum thesim potest caput primum Genesis multis modiSeXponi. Atqui Verus sensus Cripturae non potest esse nisi unus. Ergo theSis admitti nequit. Ress. Conc mai. Diff. min. Sensus litteratis Scripturae, qui est in se
unuS, Simul in iiS, quae per a Cidens revelata sunt, per auctoritatem CCleSiae determinatUS, aut per Se Semper manifeStus St, nec min. οῦ StibiectiV UDUS, Sed nobis Saepe non manifestuS, conc. min. Dist conseq. Ergo theSi non eSset admittenda, si statueret licentiam exponendi Scripturam Contra manifestum eius sensum vel Contra authenticam CCleSiae declarationem, conc. conseq. non AESU admittenda, quantum statuit libertatem sariin modo
172쪽
16 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
exponendi textus secundum sensum dubios et ab ecclesia nondum authentice deClaratoS, Q. conSeg. neque ideo Scriptura fit Variabilis, sed variae et variabiles sunt hominum opiniones de sensu quorundam dictorum Scripturae. 264. Obi. I. Scriptura, si nunc ita exponitur et postea aliter secundum progressum et placita disciplinarum naturalium, risui exponitur. Ergo haec methodus est improbanda. Nov. Dist antecte Criptura exponitur risui, si quis nunc dicit hunc esse Certum eius sensum, et si postea dicit alium esse Certum eius Sensum aut si statim omni opinioni rerum naturalium peritorum studet ScripturamRCCommodare, non XSpectata Sententia Certa aut saltem solide probabili, conc antec. SCriptura Xponitur risui, Si quis solum ut probabilem expositionem proponit, quae Solum probabilis est, et si ea tantum studet in usum exegetiCum Convertere, quae post Sufficientem inquisitionem a viris cordatis ut certa vel ut solide probabilia admittuntur, et eo modo, quo solo diSCiplinae naturale possunt Servire XegeSi, Cilicet ut norma Xterna et negatiVa, nec an ec. Et Si patet reSponSUm ad Consequens. Ha in re, ut in aliiS, non minus a reCta ratione aliena est levi inconstantia quam pertina immobilitas, a quibus extremi abstinere veteraque et nova CirCumspecte iungere viri prudentis est Cf. Dens. n. I946 nota .
Prop. XXXIV. Primi homines immediata Dei operatione
a 65. Stiat. UHOSt. Thesis eatenus est de fide, quatenus definitum eS Deum Sua omnipotente Virtute initio temporis de nihilo condidisse humanam Creaturam. Ita concilia lateranense V et vaticanum Dens. n. 428 783). Attamen est quid peculiare in creatione primorum hominum ob duplicem rationem. Nam homo Constat e anima et Corpore et anima quidem protoparentum e nihilo Creata St, CorpuSVero e praeiacente materia formatum St. Unde quaeSti oritur, UO- modo ad formandum corpus homini CauSae naturale Concurrerint. Praeterea aliter formatum esse corpus Adae, aliter autem CorpuS EVae
in Scriptura narratur. Quaeritur ergo, quomodo haec narratio intellegenda it. Narrationem Genesis esse historicam Supponendum St. De quare ait Commissio de res iblica: Utrum speciatim sensus litteratiShiStoricus vocari in dubium possit, ubi agitur de factis in iisdem prioribus Genesis capitibus enarratis, quae christianae religionis fundamenta attingunt, rati Sunt, inter cetera, rerum UniverSarum Creati R
173쪽
Pars III. Me creatione hominis Prop. XXXIV. I SI
Deo facta in initio temporis peculiaris creatio hominis sormatio primae mulieris e primo homine generi humani unitaS; originalis proto- parentum felicitas in Statu iustitiae, integritati et immortalitatis praeceptum a Deo homini datum ad eius oboedientiam probandam divini
praecepti, diabolo Sub Serpenti Specie SuaSOre, tranS reSSio proto- parentum deiectio ab illo primaevo innocentiae Statu necnon Reparatoris futuri promissio V. Negatives Dens. n. I 23). Haeretica est doctrina transformistarum dicentium hominem secundum orsu et animam SESE vo irae ex ruta materia. Sed sunt etiam evolutioniStae, qui tuentur tran ornetismum mittatum, dicentes primum animal vel prima animalia esse a Deo creata, sed hae dein innata vi sese evolviSSe in animalia persectiora et tandem in animal
secundum corpu homini simillimum, et tali animali Deum indidisse animam humanam. Ita Georgo Misari O the Genesis of Species, London 87 I). Haec opinio ut improbabilis est reicienda. Non negamu potuiSSe per omnipotentiam Dei tale quid fieri, sed secundum
fonte revelationis negamu ita SSe factum.
S. Scriptura diserte testatur hominem esse Creatum a Deo. Et in primo quidem capite Genesis Simpliciter narratur creatio hominis et effertur eius dignita prae inferioribus creaturiS. Ait Deus: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram; et praesit piscibus maris et volatilibus Caeli et beStii univerSaeque terrae omnique reptili, quod movetur in terra. Et creavit Deus hominem ad imaginem suam; ad imaginem Dei creavit illum; masculum et seminam CreaVit eoS. Benedixitque illis Deus, et ait Crescite, et multiplicamini, et replete terram, et Subicite eam, et dominamini . . . Et factum est ita. Viditque Deu cuncta, quae fecerat, et erant valde bonas Gn , 26 Sqq). Ergo homo Si quidem Creatura, sed nobilissima creaturarum visibilium earumque dominuS, est Speciali modo Similitudo et imago Dei, creatus ad exemplar iVinum.
Quia autem homo a Deo creatu erat valde bonuSs, Sicut Cetera omnia a Deo creata, XSurgit quaestio unde est malum in terra Ad han quaeStionem reSpondet Secundum caput GeneSiS, Cilicet malum CS e peccato. Primu vir Seductus S a muliere ad transgrediendum praeceptum de non Comedendo fructu vetito mulier vero Seducta Sta Serpente Peccatum Secuta Si poena a Deo inflicta. Haec est Origo
mali. Ad hanc veritatem docendam describitur paradisus, in quo PrObatio homini eiusque peccatum accidit, Xponitur relatio Primae mulieris ad primum virum, narratur tentatio diabolica, peccatum hominum, iudicium divinum. Itaque plantato paradiso formavit Dominu DeuS hominem de limo terrae, et inspiravit in faciem eius Spiraculum Vitae, et factus est homo in animam viventem . . . . Tulit ergo Domin US Deus hominem. et posuit eum in Iaradiso voluptatiS Ut peraretur
174쪽
162 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
et custodiret illum praecepitque ei, dicenS EX omni ligno paradisi
comede de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas; in quo- Cumque enim die Comederi e eo, morte morieriS. DiXit quoque Deus: Non est bonum esse hominem Solum faciamus ei adiutorium simile sibi, Nam inter animalia Adae non inveniebatur adiutor Similis eius. Immisit ergo Dominu Deu Soporem in Adam Cumque obdormisset, tulit unam de CoSti eiuS, et repleVit Carnem pro ea. Et aedificavit Dominus Deus coStam, quam tulerat de Adam, in mulierem, et adduxit eam ad Adam. DiXitque Adam: HOC nun o e ossibus meis et Caro de Carne mea hae Vocabitur Virago, quoniam de viro sumpta est G 2, 7 a SQ 2 Sqq). Ista est narratio Scripturae de Creatione primorum hominum. EX
qua narratione Concluduntur Varia.
a Homo non e evolvit e rebUS PraeeXSiStentibu naturali volutione, sed Deus speciali consilio et peculiari operatione hominem produxit ut creaturam SSentialiter altiorem omnibUS, quae ante eum
b In homine distinguitur pars corporea et SpirRCUlum Vitaes, i. e. anima, quam Deu immediate inSpiravit, et qua factus est homo in animam viventems . Corpus Adam formavit X et limo terrae s Corpus vero Vae aedificavit e costa Adami. c Ergo Evae corpus diserte dicitur non fuiSSe antea in alio Suppo- Sito, e g. in animali aliquo, Sed partim e Adamo sumptum et a Deo aedificatum eSSe in integrum CorpuS. Quare poStolu ait et Adam primu formatus eSt, deinde Evas I Tim2, 13). Non enim vir e muliere est Sed mulier e Viro. Etenim non est Creatu Vir propter mulierem
Sed mulier propter virum Coro Ι 8 sq). Ideo Eva vocatur Aha, Virago Seu ira, quia de Ah, de viro Sumpta eSt. Eadem autem ratione Primu Vir vocatur Adam, quia de adamari, de terra Sumptus Si Gna, ). Ergo concludere licet non minus immediate Adamum Sumptum esse de limo terrae quam Evam de Adamo. Hoc iterum iterumque inculcatur in . Scriptura Adam de terra Sumptu eSta Gn , 9).POS peccatum, quo Adam voluit fieri sicut Deus, ei et posteri eiuSin memoriam revocatur: Pulvi es, et in pulverem reverteriSs ibid.).4 Tu fecisti Adam de limo terrae, Tobra, ). Deus creavit de terra hominem a Eccli 7, 1 . De Solo et e terra Creatu eS Adams ECCli 33, O). Omnes homine Sunt e genere terreni illiuS, qui prior factu eSis Sa 7, ). Hae et alia ostendunt Cum emphaSi praedicari illam originem corporis Adam de limo terrae. Nam etSi omnia animalia recte dici possunt sumpta esse de limo terrae, tamen de Solo homine hoc tam frequenter inculcatur. Ergo plane improbabiliSeSt opinio dicentium corpus primi hominis antea fuisse Corpu alicuiuSanimali Secundum Xternam formam homini simillimi, idque eo magiSimprobabile est, quia Adam inter animalia non inveniebat adiutorem similem sibi Gn , O . et quia homo ipse dicitur factu eSSe VivenS
175쪽
Pars III. Me creatione hominis Prop. XXXIV. 16
per infusionem animae humanae Gn 2, 7) ergo antea non erat animal
a67 ATL. a. Ex traditione. SS. Patre ea, quae Criptura narrat de productione Adam et Evae litteraliter accipiunt, idque non ideo, quia aliae Xpositiones iis
in mentem non Venerant; nam impugnant XPOSitiones ab allegoristis vel haereticis XcogitataS; Sed quia CenSent Creationem hominum, tali modo factam, SSe typum Veritatum religioSarum. Audiamu unum alterumUE Xemplum. S. Irenaeus: Quemadmodum protoplastus ille Adam de rudi terra et adhuc virgine . . . habuit Substantiam et plaSinatus S manu Dei, i. e. Verbo Dei . . . ita recapitulan in Se Adam, ipse Verbum XSiSten e Μaria, quae adhu erat Virgo, recte
accipiebat generationem Adae recapitulationiS Contra haer. 3, 2I, O). Tertullianus Quodcumque limuS Xprimebatur. Christus cogitabatur homo futurus Itaque limus ille, iam tunc imaginem induens Christi futuri in carne, non tantum Dei opu erat Sed et pignuSs De reSurr. carn. 6 . Alii Patre esserunt hominem ad hoc tam peculiari modo a
Deo formatum SSO, ut Ximeretur homo a Serie omnium aliarum
Creaturarum, et magna eiu dignitas Significaretur. Ita Theophitas Antioch. Ad Autol. 2, 8), Gregorius FSS. Orat. ), S. IoanneSChrysost. De Gen. om. 8, 2 , S. Ioanne Damasc. De fide 2, 2). Evae formationem e Costa Adam dicunt esse typum formationis ecclesiae e latere Christi. S. Au ustinus: Dormit Adam, ut fiat Eva moritur Christus, ut fiat ecclesia. Dormienti Adae fit Eva de latere mortuo ChriSi lancea percutitur latuS, ut profluant Sacramenta, quibus formetur ecclesias In Ioan tract. 9, 2 . Idem Saepe repetitura S. Patribus cf. Dens. n. 48O . Iamvero hae Sublime ConSiderationes in nihilum abirent, Si homo antea fuisset animal, cui indidisset Deus
animam rationalem. - creatione animae Vi quidquam S addendum, cum Constet apud omne animam e nihilo SSe Creatam. E. g. S. Uustinus: Etsi de terrae pulvere Deu finXit hominem, Adem terra . . .
omnino de nihilo est animam de nihilo factam dedit Corpori, Cum factus est homos De civ. Dei 4, II f. Dens. n. O 7 348 28. Ergo non Solum votationismus materia Sticu rat haereticus, Sed etiam mittam evolutionismus est improbabilis. Hunc quidem auctoritas ecclesiastica non formaliter damnavit, attamen ei restitit. Anno 189ΙΜ. D. Lero eum propugnaverat libro I 'Evolution restreint auxeSpece OrganiqueSs. Sed quinque anni post publici iuris secit epi-Stulam, in qua ait: Certior factus Sum hodie heSim meam hic Romae,eXaminatam SSe ab auctoritate Competenti, et iudicatum SSe eam non poSSe SuStineri, maXime quod attinet OrPUS humanum, Cum Onciliari nequeat neque cum dictis . Scripturae neque cum principiiSSanae philosophiae. Filius docilis eccleSiae . . . declaro me abnegRre, retraCtare, aeProbare quaecumque iiXi scripsi. ii lucem indidi in
176쪽
Tract. III. Me Deo creant et elevante.
favorem huius theoriae s CL a CiVilla Cattolica 899, Ian. 49 . Simile quid aliis scriptoribus accidit; neque hucuSque minimum indicium est auctoritatem eccleSiaSticam mutaSSe mentem Suam ha in re. Ueteres theologi omne uno ore docebant primo homines immediata Dei operatione condito CSSe C. g. S. Thoma I, . I Sq. HiC simul inculcat corpus et animam Adam Simul facta esse. Contra rationem persectioni primae inStitutioni rerum St, quod Deus vel corpus Sine anima vel animam Sine Corpore fecerit, Cum utrumque Sit par humanae naturae I, . I, a. 4 ad 3). X theologi nostrae aetatis e. g. Massella, inrita, Scheeben CenSent Volutionismum etiam mitigatum quoad corpus primi hominis plane Conciliari non posse cum doctrina revelata Concilium colonienSe a. 86 tit. 4, C. I 4 declarat: Primi parentes immediate a Deo Conditi sunt. Itaque Scripturae Sacrae fideique plane adversantem declaramUS eorum Sententiam, qui SSerere non Verentur pontanea naturae impersectiori in persectiorem continuo ultimoque humanam hanc immutatione hominem, Si CorpuS PecteS, ProdiiSSe. Minu Severe iudicant recentissimi quidam
Synopsis theol dogm Spec Iir, 33 I), an Mors De Deo Creatore Ι2O), qui censent theoriam evolutionismi mitigati non esse quidem fidei contrariam Sed temerariam, quia Sine Solidi rationibus recedat a doctrina tradita. Addit an Noor has rationes philosophicas: Praeparatio humani corpori per evolutionem cientifice non Si hypothesis serio probabilis, sed mera SuppoSitio, Coniecturi tantum niten atque deductione male fundata Nititur primo coniecIuris neque enim morphologia comparatio organismi humani cum organismis brutorum neque historia facta palaeoniologica et ethnographica argumenta vere probabilia in favorem theoriae suppeditant Nititur potissimum deductiones; nam argumentum PrincePS ad UerSariorum Si Corpu humanum non poSSe rationabilitereXcipi ab universali lege evolutionis, in mundo organico obtinente. At deductio caret fundamento. Universalis te evolutioni gratuit SVP- ponitur illa enim evolutio, quae facti suadetur a proinde OSitiva probabilitate gaudet, Saltem non transcendit fine Singulorum ordinum regni animalis. Atqui corpus humanum ab omnibus reliqui regni animali typis ita differt, ut proprium ac peculiarem ordinem ConStituat. Addere libet theoriam, quam impugnamus, nemini SatiStacere non ChriStianiS, quo assertio cognationis homines inter et bestia scandaligat; non rationaliStis, quibus theoria evolutionis, Si ei productio animae intellectivae Subtrahitur, insipida et ridicula evaditis Si qui theoriam evolutionis restringit ad animalia irrationalia et plantaS, et Simul admittit vires et leges evolutionis a Deo materiae a Se Creatae indita esse, talis opinio non pugnat cum fide immo S. QuSIinus in libro seXto de Gen. ad liti simile quid ut probabile proponit Attamen Si asseritur vere ita factum esse est aSSertio gratuita
177쪽
Pars III. Me creatione hominis Prop. XXXIV. Schol. 163
et arbitraria nam e eo, quod persectiora generatim orta Sunt post impersectiora, male Colligitur ea orta SSe ex imperfectioribus ordines animalium et plantarum, quae in Strati geologici inveniuntur, plerique nullum inter se neXum Xhibent. Ceterum hae potius ad alias disciplinas, non ad theologiam pertinent cf. K. Frank, Die Entwichiungstheorie in Lichte de TatSachen, reiburg I9 II).268. Ohi. I. Deus non facit per se solum, quae possunt fieri per Causas naturales. Atqui per Causas naturale potuit fieri volutio Corporis humani. Ergo Deus non per Se Solum produxit Corpus primi hominis. Resp. Dist. mai. Deu non faCit per se Solum, quod fieri potest per Causa naturales, quando non est Specialis ratio immediatae operationis di-Vinae, conc. mai quando SpeCiali ratio poStulat immediatam operationem divinam, ne . mai Dist. min. Potuit ex influxu divino per Causas naturales evolvi Corpus animale Simile Corpori humano, neque obstabat speciali ratio tali volutioni, nex. min. et obstabat SpeCialis ratio, ne ita fieret, conc. min. Et ei conseq. SiCut DeuS, quando miraCula patrat, interdum per Se pro
ducit flectus, qui etiam per Causa naturales, etsi alio modo, produCipoSSunt, quia Deu per miraCula vult manifestare aliquid hominibus, ita in prima Creatione, ut manifestaret SpeCialem dignitatem hominis et praefiguraret Christum futurum, peculiari modo primos homine produXit. a 69. Di ΙΙ. In primis capitibus Genesis multae sunt locutiones metaphoricae. Ergo immerito quorundam verborum expositio litteratis exigitur et urgetur.
Ress. Dist antec. In narratione Genesis pro arbitrio licet verba exponere proprie aut improprie, ex anuc. Secundum lege hermeneutiCaSalia exponenda sunt ut locutiones propriae, alia ut loCutiones impropriae, conc antec. Dist conSeg. Ea quae dicuntur de Creatione primorum hominum, Xponenda et urgenda non sunt ut loCutione propriae, nisi adsunt rationes excludendi Sensum improprium et Statuendi Sensum proprium, conc. conseq. Si adSunt tale rationes, Q. conseq. Ratione indiCatae Sunt in argumentiS.
SOBOL Quomodo homo Sit imago Dei.
aTO. Homo praeter Omnes creatura in seriore vocatur imago Dei Gn I, 26 SQ 3 I; , ). Deu Creavit hominem . . . et ad imaginem
similitudinis suae fecit illum, Sa 2 23). Vir imago et gloria Dei eSt Cor ΙΙ, ). Id quo homo specifice differt ab aliis animalibus,
est intellectualis eius natura ergo in ea ratio imagini eSt Deu enim non Solum est en et vivens Sed etiam intellectualiS; ConSequenter homo, qui vi Creationis imitatur intellectualitatem Dei, recte dicitur imago Dei. Quare S. Augustinus, Comparan hominem Um POCore
ait: Unde melior es Ex imagine Dei. Ubi imago Dei In mente,
in intellectus In Ioan . traCt. 3 n. 4). Inseriore Creaturae imitantur Deum, in quantum St, Vel etiam in quantum vivit Solus homo eum imitatur, in quantum S intellegens. Quapropter alia vocantur veStigia Dei, Solus homo imago Dei. In corpore humano non est imago Dei Sed
178쪽
166 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
erecta hominis statura indicat aliquo modo hominem esse imaginem Dei secundum animam. Ratio imaginis, quae per naturam homini ineSt, multum perficitur per dona Supernaturalia, quibu homo remote aut proXime disponitur ad Deum, ut in Se est, CognOSCendum et amandum, quemadmodum Deus seipsum habet pro obiecto proprio Cognitioni et dilectioni Suae. Resertur ratio imagini proXime ad Deum Ut Unu CSt, quia CAUSA-litas Trinitatis ad extra est una Unde e consideratione hominis Trinitas inveniri non potest. Sed notitia Trinitatis e revelatione Supposita aliquam similitudinem huius mysterii in homine invenire licet. Nam sicut in divinitate Filius procedit ut Verbum mentis et Spiritus Sanctus ut amor voluntatis, ita in homine, Si Deum CognoSCit et amat, verbum Dei in intellectu et amor Dei in voluntate procedit. Haec et alia, quae de hac re quaeri OSSunt, XPonit S. Thoma I, . 3. Prop. XXXV. Totum genus humanum ex Adamo et Eva originem clucit. aTI. Sicti Q iactoSt. Universum genus humanum intellegimu OmneS homines, qui hanc terram incolunt vel incoluerunt de iis, qui fortasse alia sidera incolunt, nihil nobis revelatum est. Quodsi quis dicit ante hoc genus hominum fuisse aliud genus vel alia genera hominum, qui penitu perierint, loquitur Contra Sanam rationem, affirman aliquid, quod nulla specie argumenti probatur. Sed si quis dicit post Adamum vixisse vel vivere homines in terra, qui non descendant eXAdamo, hiCStatuit doctrinam, quae est Contraria clari testimonii Scripturae et traditionis, et quae pugnat cum aliis dogmatis definitis Polygenismus saeculo XIX plures habuit defensore inter rationaliStas, Sed nunCpauci videntur esse, qui postulant multiplices et independente origineS generi humani Thesi nostra est de fide, etsi nondum ab ecclesia definitR. a Ta. m. I. Ex S. ScripturH.
Deu et fecit e uno omne genus hominum inhabitare Super Uni- VerSam faciem terrae, Ac 17 26). Adam primus formatus S a Deo Pater orbi terrarum, cum Solus esset Creatus Sa IO, ). Id lare patet eX pSa narratione Genesis Antequam Adam SSet CreatUS, homo non erat, quia Peraretur terram G 2, 3). Postquam Adam et Eva Creati Sunt, Deus diXit iis e Crescite, et multiplicamini, et replete terram G I, 28). Et vocavit Adam nomen Xori Suae Va, eo quod mater SSet unctorum viventium Gn , O). In Adam omnes homines peccaverunt, et mortale facti Sunt
ROm 3, 2 Sqq; Cor 3, 22). Si essent homines ab Adam non
deSCendentes, non incurriSSent peccatum originale neque poenam huiuSPeccati, neque per ChriStum redempti SSent.
179쪽
Pars III. Me creatione hominis Prop. XXXV. 6
a 73 ATL. a. Ex traditione. S. Irenaeus Adam primisormi ille homo, de quo Scriptura ait:
Faciamus hominem ad imaginem et Similitudinem nostram' no autem Omne eX PSO et quoniam Sum HS X pSO, propterea quoque ipSiuS hereditavimus appellationem , i. e. homine dicimur Contra haer. 3, 23, 2). Recapitulan UniVerSum hominem in se ab initio usque ad finem, recapitulatu eS et mortem eiuSs ibid. 3, 23, 2 . . AmbroSiuS: et Non de eadem terra, de qua plaSmatu est Adam sed de ipsius coSta facta Si mulier, ut Sciremu Unam in Viro et muliere Corpori eSSe naturam, unum sontem generi humani De parad. O, 48). S. Augustinus: In ipso Xordio Adam et Eva parente omnium gentium erant, non tantummodo iudaeorum In Ioan traCt. 9, HO). Concilia docent Adamum peccatum originale propagatione in omne genu humanum tranSsudiSSe. Ita rauSicanum II can. 2 Dens. n. Ips)et conralium ridentinum SeSS. 3, an a S Dens. n. 789 Sq). Veteres theologi de hac re loqui solent in tractatu de peccato originali, e g. S. ThomaS: Tota multitudo hominum, a primo parente naturam CCipientium, quasi unum Collegium vel potius Sicut unum corpus unius homini ConSideranda Sis De malo . , . ). Onvenit autem inter Vetere et recente theologo hanc doctrinam SSed fide. f. Masseiaa, De Deo creante prop. 8 Palmieri, De Deo
creante thes 27 van Mori, De De Creatore n. 79. aT4. OB L In Capite quarto Genesis clare indicatur fuisse alios homines praeter Cain et Abel. Atqui Cain et Abel erant unici filii Adami. Ergo exsistebant homines, qui non erant filii Adami. . . ait Cain et Omnis, qui invenerit me, occidet me. Ad hoc cavendum posuit Dominus Cain Signum, Ut non interfiCeret eum omnis, qui inveniSSet eum G 4, 14 sq). Immo Cain aedificavit civitatem ibid. 17).RESs. Conc. mai. Nef. min. et conseq. Genuit Adam filios et filias Gn , in qui non nominantur. Ergo cum tempore occisionis Abel esset Centum et triginta sere annorum G 4, 25 5 3 , potuit iam habere multos filios et filias et filiorum filios. Scriptura enim quorundam tantum nominRex speCiali ratione indicat. Certe ante mortem Cain genus humanum iam multis familiis constabat. Ergo tota obiectio falso supposito nititur.
Quod matrimonia primorum hominum attinet, evidens est, Si DeuSCreavit solo Adam et Evam, et per eos voluit terram hominibus impleri, licita fuisse matrimonia inter proxime Cognatos neque hae re tam absolute est Contra naturam, ut sub nulla condicione possit esse licita. aT5. Obi. II. Homine mox impleverunt totam terram. Atqui non intellegitur, quomodo hoc fieri potuerit, si duo tantum omnium hominum parente erant. Ergo plures Stirpe admittendae Sunt. ReSp. TranS. mai. Q. min. et conseq. Nam Computatione facta in- Venerunt, Si unumquodque par Coniugum ex filio gigneret, post 5 annoS futuros esse oo millionum hominum. Ceterum Computatione omne haCin re incertae sunt, quia sub aliis et aliis condicionibus valde differt fecun-
180쪽
168 Tract. III. me Deo creant et elevante.
ditas, quae sine dubio ab initio generichumani multo maior fuit, quam nunc esse solet. Neque Cimus, poSi quantum tempus diffusi sint homines super
Geographicae difficultates, qua Olim Urgebant, nun vix tanguntur. Constat enim e g. incola insularum mari paCifiCi parvis naviculis ingens maris patium transmigrare, et omne eiUSdem nationis vel duarum nationum esse, quamVi insulae inter Se remotissimae Sint. 276. Obi ΙΙΙ. Tam diversa sunt hominum Conformatione CorporUm, Colores, Capilli, linguae, ut merito admittantur plure hominum species. Ergo unitas specifica generis humani est reiCienda. REsp. Ner antec. Nam diVerSitate omne non sunt nisi accidentales, quae ex diversis vitae Condicionibus oriri potuerunt; et inter varietate maxime distantes interiacent gradus intermedii, ut transitus ab una varietate ad aliam sit valde lenis et paene insensibilis. Contra Vero ea, quae omnibuSCommunia sunt, omnino Praevalent, Ut Corpori CompOSitio anatomica sunCtiones physiologicae facultas ratiocinandi et loquendi, Sensu morali et religiosus, et quod magni momenti est, fecunditas prolis ortae ex hominibus Variarum nationum. Unde nostra aetate homines rerum physiologicarum et ethnographicarum peritissimi Censent homines omne unius Speciei esse, Ut uatres es, Trachel, an e Illi vero, qui varia speCie humana Statuerunt, inter Se dissentiunt, eorumque SyStemata inter Se OnCiliari non poSSunt. Quod diversitatem linguarum attinet, ex hac nihil efficitur; nam saepe quando linguae hominum sunt intime Cognatae, varietas physiologiCa est maximas et Saepe quando homine seCundum Constitutionem physicam simillimi sunt, linguae valde differunt. raeterea quo maiores progreSSUS aCit notitia Comparativa linguarum, eo magis diversitates linguarum primitivarum eVaneSCunt. Ergo ex a parte unitati generis humani nihil obstat. De his
quaestionibus cf. O. Esrael Volherkundeq; P. Mans, Apologie des Christentum I , 56 sqq; . Guben, a Creatio selon a sol et a science' 89 Sqq. SOBOI De antiquitate generi humRni. aTT. De antiquitate generis humani nemo quidquam Cit Cum determinata Certitudine. Inter palaeoniologos alii contenti Sunt 7 milibus annorum, alii postulant O milia, alii O milia Sat communiter nunc Concedunt nullam esse necessitatem Scendendi ultra I milia annorum. HiStoria antiquorum populorum apud aegyptio ad quattuor fere, et apud SSyrios et chaldaeos a quinque fere milia annorum ante ChriStum Scendit. Quamdiu ante haec tempora XStiterit genuS
humanum, historice non ConStRt. Theologi concedunt se non poSSe Certum reSponSum dare, tum
quia numeri traditi in Scriptura hebraica et graeca et in aliis sontibus differunt duobus sere milibus annorum, tum quia non ConStat, num genealogiae biblicae sint completae. AeStimationes rationabiles factae de antiquitate generi humani
Sunt inter I vel ID milia annorum cs Schans Apologie Iε 798 sqq)