장음표시 사용
211쪽
Pars V. De peccato originali Prop. XLII. Ioo
diligenti consideratione inveniri poteSty S. Aufustinus, Enchir. 3).
Notandum est S. Patre contra Iementem Aiax et Originem, qui sequebantur allegoricam interpretationem Philonis, intelleXisse realem ComeStionem fructu et realem Serpentem, in quo diabolu apparebat, et totam narrationem primi peccati litteraliter XpOSutSSe, ut videre licet in commentariis Basilii, Chrysostomi, aliorum, qui diSerte reiciunt expositionem allegoricam XCluSive Sumptam et eam Solum permittunt supposito Sensu litterati. ConSentit . Thoma I, . O2, a. ), qui inter alia ait ad ): Lignum scientiae boni et mali materialis arbor fuit, Si nominata propter eventum futurum, quia POS eiu eSum homo per Xperimentum Poenae didicit, quid interesset inter oboedientiae bonum et inoboedientiae malum; et tamen Spiritualiter potuit Significare liberum arbitrium, ut quidam dicunt. Plura alia, quae dieC-
Catum primorum hominum Pertinent, XPonuntur 2, 2 q. Q 63 qq.
Cum Scriptura de Adamo dicat Sapientia eduxit illum a delicto
suos Sap O, ), S. Patre Concludunt protoparentes Teniam et Salutem conSecuro ESSE Audiatur . Irenaeus Encratitae contradicunt eiu saluti, qui primu plaSmatu est; et hoc nunc adinventum Stapud eos, Tatiano quodam primo hanc introducente blasphemiam s Contra haer. I, 28, ). Sed, inquit, Adam peccavit quidem et gratiam amisit, nihilominu mo paenitentiam egit. Ideo miSertu eiUS, quod a diabolo eductu eSSet Deu eiecit eum e paradiSo, et morti tradidit, uti cessan aliquando homo Vivere peccato et morien ei, inciperet vivere Deos. Quando ChriStu venit, vetuStUS Serpen Subiectu est homini, quem prius Vicerat. Victu autem erat Adam, ablata ab eo omni vita propter hoc victo rursus inimico recipit vitam Adams, Sicut apoStolu ait: Absorpta est mors in victoria I Cor
I 3, 4). Quod non poterit iuste dici, Si non ille liberatus fuerit, cui
primum dominata est mors. Illius enim Salu evacuatio Si mortiS. Domino igitur vivificante hominem, . . Adam, EURCUat CSt OrS. Mentiuntur ergo omneS, qui Contradicunt eiu Saluti. . . . Sed et hi
qui contradicunt saluti Adae, nihil proficiunt nisi hoc, quod semetipSOS
haereticos et apostata faciunt veritatis, et advocato Se Serpenti et
morti oStendunt Contra haer. 3, 23, 3 qq). Idem docent Tenu Hanus De praescr. 32), Augustinus Contra Iul. opu impers. 6, O), alii. Haec speciminis gratia sint dicta, ut appareat, quomodo PatreSet theologi lapsum protoparentum intellexerint et Xplicaverint.
33 L. Bi. . In narratione Genesis dicitur Deus hominibus interdixisse esum
fruCtuum Certae arboris, quae est res levissima dicitur serpens, Callidissimum animal, habuisse colloquium cum muliere eique perSuaSisS PeCCatum, et propterea damnatu eSse, ut Super peCtu graderetur et terram Comederet. Atqui haec omnia satis ostendunt non agi de vero facto sed de allegoria quadam. Ergo sensus litteratis excluditur. RE. Dist. mai. Hae dicuntur ita, ut possint pro Cuiusvis arbitrio eXPOni, neς mai. Ut exponenda Sint Secundum analogiam fidei, i. e. secundum
212쪽
aoo Tract. III. Me Deo creant et elevante.
alias doctrinas Cripturae et traditioniS, conc. mai. Dist. min. Haec Stendunt esse meram allegoriam Sine fundamento hiStoriCo nem min. eSSe quaedam Sensu tranSlato Xponenda, conc. min. At conSeg. EXCluditur sensus crasse materialis in quibusdam VerbiS, conc conSeg. plane XCluditur Sensus litteratis in tota narratione, nem conSeg.
Ita prohibitio fructuum facta est non ratione sui Sed ratione subiectionis Deo per oboedientiam debitae, quae Certe non est res levis Serpens dictus est callidissimus propter astutiam diaboli in eo Evam tentantis. Similiter maledictio refertur ad diabolum, Cuius humiliationem futuram significat verbis eXternae eius apparitioni Correspondentibus. Hae et alia a S. Augustino explicata proponit oma 2, 2 q. 165 a. 2 ad 4.33 a. Ohi. II. Appetere Similitudinem Dei per progressum in scientia non est malum, sed bonum. Atqui O DCerunt protoparenteS. Ergo non peC
Resp. Dis . ai. Appetere progreSSU in Scientia ordinate, non est malum, conc. mai. inordinate, ef mai. Dist. min. io feCerunt ordinate, negi min. inordinate, conc. min. Et nem conseq. nordinati in eo erat,
quod primi homines Contra praeceptum Dei voluerunt sibi determinare viam perveniendi ad perfectionem, et ita noluerunt a Deo perfici sed ipsi suum sibi principium perfectionis esse, quae St Superbia proprie diCta.
333. Obi. III. Absentia gratiae Supernaturalis, OnCupiSCentia, mor Sunt homini naturalia. Atqui quod est naturale, non est poena peCCati. Ergo ab- Sentia gratiae, OnCupiSCentia, mor non Sunt poena PeCCati. Res . Dist. mai. Illa tria sunt naturalia, et beneficio Dei erant ablata, conc mai. non erant ablata Dei beneficio, ex mai Dist. min. QuodeSt naturale, non Si poena per Se conc. min. non Si poena, inquantum inqvolvit beneficii divini amissionem propter peCCatum CommiSSUm, nem min.
Et ei conseq. CondiCio plebeia in eo, qui beneficio regis evectus est ad dignitatem patriciam et an dignitatem Crimine patrato perdit, St Vera
Prop. XL III. Peccatum clam in omne poStero eiuS
Catum in origine humani generi Commissum, Vocatur peccatum oris, nate. o peccatum docet ecclesia ita transire in omnes Adam po- SterOS, ut Omne homine vi origini Seminalis ab Adamo nascantur in Statu peccati. Hoc peccatum, in quantum inest singulis ab Adamo descendentibus vi originis, vocatur peccatum originale originatum, PCC' Catum ero Adam vocatur eccam originale ori inans. Quando Sermo Si de peccato originali simpliciter, intellegitur peccatum originale originatum Hoc sensu imposterum Vocem CCiPiemUS.
b Contra Eo ma catholicum peccarunt manichaei et rigenistae, illi quidem dicentes omne malum in hominibus descendere eXtrinSCCUS a malo Principio Corrumpente opera boni principii, hi vero dicentes
anima ante Coniunctionem cum corporibus exstitisse et peccaSSe Cf. Supra n. 224 29I Peccatum originale neque S peccatum naturale,
213쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLIII. ΟΙ
vi constitutionis hominibus inhaerenS, neque S peccatum perSonale Singulorum, Sed Si peccatum natUrae ho SenSU, quod Cum natura humana ab Adamo deriUatur.
Contra doctrinam catholicam ostenderunt eo iani, negantes in parvulis nascentibu ullum ineSSe peccatum. Dicebant peccatum Adami esse ipsius Solius peccatum et ipsi Soli nocuiSSe, nisi in quantum alii
eiu eXemplum imitarentur, neque mortem neque ConcupiSCentiam eSSe Poenam peccati, Sed mortem eSSe neceSSitatem naturae, et OncupiSCentiam SS Vigorem naturae. Hae Sententia maXime impugnata et Superata est per . AuguStinum Cuiu opera Contra pelagianos habentur apud igne L praecipue tom. 44 et 5). Damnata Si haec haeresis multi conciliis provincialibuS, inter quae eminent concilium carthaginenSe a. I quod repetit canone concilii milevisant f a. 16;citabimus canones ut concilii milevitani, quia multa Sunt Concilia carthaginensia et concilium arausicanum II a. 29. Quae duo Concilia,
quod auctoritatem doctrinae attinet, aequiparantur Concilii Oecumenici S, quia eorum Canone Sollemniter a Summi pontificibus approbati et ab univerSa CCleSi recepti Sunt CL Ens. n. O SQ I 29 SQ H74 qq). Protestantes saeculi XV admiSerunt quidem peccatum originale, sed male Xplicarunt, Sicut et balani et ianSenistae. Recentes rationalistae protestante Sunt pelagiani. Contra Vetere ProteStante concilium tridentinum rectam de peccato originali doctrinam definivit Dens. n. 787 qq).c Doctrina de peccato originali pertinet ad I steria resti ionis christianae, quia involvit libera Dei decreta et institutionem ordinis
Supernaturalis. Ergo eiu eXSiStentiam e Sola revelatione discimus.
Describit quidem S. Mustinus in libro quarto contra Iulianum 16, 3)multas miserias vitae humanae, et inde ConCludit, quod grave iugum super filio Adam . . . non fuisset, nisi delicti originali meritum prae-CeSSiSSets. Idem argumentum Prosert S. Thomas Contra gent. 4, 32 ab initio), sed docet esse probabile tantum argumentum. HuiuSmodi desectus quamvis naturale homini videantur, absolute considerando humanam naturam e parte eiUS, quod Si in ea inseriUS, tamen Considerando divinam providentiam et dignitatem Superioris partichumanae naturae, Satis probabiliter probari potest huiusmodi desectus esse poenales et Sic colligi poteS humanum genu peccato aliquo Originaliter Sse insectum. HOC argumentum maXime Valet per modum Confirmationis, Si Cum S. Augustino et S. Thoma Supponimu doctrinam ipsam probatam e fontibus revelationis. Nam rationi humanae quaerenti de origine tot malorum in mundo datur responsum per doctrinam de peccato originali et de redemptione.
335 AT . I. Ex S. ScripturR. a S. Paulus Scribit ad romanos 3 1 sqq): Gloriamur in Deo
per Dominum nostrum IeSum Christum, per quem nun reconciliationem
214쪽
2o Tract. III. Me Deo creant et elevante.
accepimuS. Propterea Sicut per unum hominem peccatum in hunc mundum intravit et per peccatum morS, et ita in omne homines mors pertransiit, in quo omne PeCCRVerunt, . . . etiam in OS, qui non Peccaverunt in similitudinem praevaricationi Adae . . . multo magi gratia Dei . . . abundavit . . . SiCUt enim Per inoboedientiam unius hominis peccatore conStituti Sunt multi, ita et per unius oboeditionem iusti
Constituentur multi. ηQuod constructionem Verborum attinet, ubi in textu latino legitur multis et plureS V. I De I9), graeCe habetur ot oi tot quod idem eS a πάντες V. 2 et Ι 8). Vocantur homines ot rolio in oppositione ad uia uos et u Disrou. Unu Adam Coniecit του ποUους in perniciem, et unus ChriStUS τους potio, liberavit eX pernicie. In versu 4
illud μὴ in του μὴ μαρτησαντας mittitur in quibusdam Codicibus,
Sed lectio Uy est Certa, quia habetur in plurimi codicibus, versionibus, operibu SS. Patrum, et poStulatur per ConteXtum. In verSu 2 illud in quos graece est ἐφ' , quod aut poteS Significare in quos, et sic a latinis accipi olet, aut quias, et Si a graeci accipitur. Hae altera explicatio praesertur ab Xegeti recentibus, quia illa verba eundem SenSum habent alii locis, e g. 2 Cor 3, 4 et Phil 3, 2. His Suppositi ita argumentamur Secundum apoStolUm morS, quae regnat in OmneS homineS ROm 3,I4),
est poena Statuta in totum genu humanum et Iudicium e uno in Condemnationem. . . . Uniu delicto mor regnavit . . . per unius delictum in omnes homines in condemnationem a V. 64qq). Atqui non poS- sunt iudicio Dei ad poenam morti Condemnari, qui non CCCRVerunt. Ergo omne homine peccaVerunt. In omne homine mor pertranSiit, quia omne Peccaverunt V. 2 . APOStolus autem diserte addit omnium mortem Poenam Statutam SSe non Propter peccata perSonalia hominum, tum quia ante legem mosaicam non erat te divina, qua
Singulorum peccata personalia imputabantur ad mortem V. 3), tum quia multi moriuntur, qui non peccaverunt personaliter in Similitudinem praevaricationi Adae s V. 4). Ergo mor Statuta Si poena alicuiuSPeccati, quod non Singuli personaliter Commiserunt, Sed quod e Adamo
ApoStolus distinguit την μαρτιαν, i. e. illud determinatum CCCatUm, quod in omne homine transiit, et ab μαρτta Sine articulo), i. e. R CCCRt in genere, et a personali peccato Adami, quod vocat Παράβασιν, παρ Noua, πυακοην V. 4 3 7 18 9); et docet την αρτιαν, quae ab Adamo transiit in omnes, talem SSe, ut Per inoboedientiam omnes homines peccatores Constituti Sint, se πτωχοὶ κατεσταδησαν οἱ πολλοί, sicut per Christi oboedientiam omne conStituantur iusti V. 9). Ergo agitur de peccato, quod opponitur gratiae iuStificanti, Seu de peccato proprie dicto, quod Cum non it actuale ergo eSt habituale, et Cum non it personale Sed ab Adamo acceptum, CCte Vocatur hereditarium Seu originale. Sicut ecclesii docet, quae in conj
215쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLIII. O3
citiis mi vitano II et ridentino definivit hunc SSe Sensum Verborum apostoli Dens. n. IO2 79 I). Hac doctrina Supposita intellegitur, quo SenS apostolus dicat e Eramus natura filii irae, Sicut et Ceteris Eph 2, 3 . Natura, i. e. nativitate ab Adamo eramus filii irae, quia in Adamo natura est Corrupta et tradu facta peccati. Quid hoc Verbo φύσε Significetur, Constat ex aliis dicti apostoli, ut om 2, 27 II, 24 Ga 2, 3 4, 8. Idem patet ex VerSionibu et Patrum et theologorum expositionibus cf. S. Thoma 3, 2, G2 Dens. n. 793).b Atia r umenta biblica indirecIa petuntur e neceSSitate baptismi Io 3, 3 et e universalitate redemptionis I Tim , ). Nam si omnes redimendi erant, et Si omneS baptizandi Sunt, etiam qui grave
peccatum PerSonale non CommiSerunt, alio modo Sunt in Statu peccati et perditionis, et hoc aliud peccatum Vocatur originale.c Ei Vetere TeSIamento proseruntur duo argumenta, quae magiSefficacia sunt in luce traditionis quam per se ipsa. David implorat misericordiam divinam, interponen hoc motivum, quod iam a die nativitatis Suae peccato fuerit insectus. Ecce enim in iniquitatibus Con-Ceptu Sum, et in peccati Concepit me mater meas PS O, ). Indea temporibus Origoni haec verba a Patribu et theologi Saepe X- ponuntur de peccato originali Cf. II, O93 qq, nota 56 . Audiatur S. Au ustinine et Suscepit personam generi humani David, et attendit omnium vincula, propaginem morti ConSideravit, Originem iniquitatis advertit, et ait: Ecce enim in iniquitatibu Conceptu Sum. Numquid David de adulteri natus erat, de IeSSe Vir iuSto, et Oniuge eius Quid est, quod Se dicit in iniquitate Conceptum, nisi quia
trahitur iniquitas e Adam P Enarr. in S. 3O n. HO.)Iob ait: Quis potest facere mundum de immundo Conceptum semine Nonne tu, qui Solus SP Iob 4 4. Graece: Qui puruSerit ab immunditia Ne unus quidem, etsi vel una dies vita ipsius in terra. Hebraice: Qui dabit mundum de immundo Ne unus quidem. Etiam hic teXtus inde ab Origeni aetate Saepe Xponitur de peccato originali et Qui poteSt facere mundum eum, qui S e Stirpe immunda, i. e. peccato originali maculata Ps cf. De Rubeis, De pec-
Cato Orig. C. I 8.)Concilia in definitionibus Suis neutrum teXtum allegant, Sed Rrgumentantur e Novo TeStamento.
S. IrenaeuS: Deum in primo quidem Adam offendimus, non faciente eiu praeceptum in Secundo autem Adam reconciliati SumUS, oboediente usque ad mortem facti. Neque enim alteri Cuidam eramus debitore Sed illi, cuius et praeceptum transgreSSi fueramu a Prin
cipio a Contra haer. 3, 6, 3). S. Athanasius: Omnes, qui, Adamo Oriuntur, in iniquitatibus concipiuntur, proavi ut damnatione Collapsi
216쪽
Tract. III. Me Deo creant et eleVante.
In Ps. O, ). S. C frianus: A baptiSmo prohiberi non debet infans,
qui recens natus nihil peccavit, niSi quod, Secundum Adam carnaliter natuS, Contagium morti antiquae Prima natiVitate contraXiis Ep. 64, 3 ecl. Harull9. S. AmbroSAS: Ante Uam RSCimur, maCulamur coniugio, et ante usuram luci origini ipSiu eXCipimus iniuriam, in iniquitate concipimur Apol. David I, II, 36 . S. AuguStinus Iuliano pelagiano, neganti peccatum originale, Obicit: Non ego finX originale peccatum, quod catholica fide Credit antiquituS, Sed tu, qui hoc negaS, Sine dubio novus e haereticuSs De VPt et OnCUP. 2, 2, 23). Propter quam catholicam veritatem Sancti a beati et in divinorum eloquiorum pertractatione ClariSSimi SacerdoteS Irenaeus, Cyprianus, Reticius, Olympius, HilariuS, AmbroSiuS, GregoriuS NAZ. , Innocentius IoanneS Chrysost. , Basilius, quibu adde preSbyterum, noli VeliS, Hieronymum, ut omittam eoS, qui nondum dormierunt, adVerSUS VOS Proserunt de omnium hominum peCCato originali obnoXia SucceSSione Sententiam, Contra Iul. 2, IO, 33 . Concilium mi vitanum II can. 2 et Placuit, ut quicumque Parvulos dicit . . . nihil e Adam trahere originali peccati, quod lavacro
regenerationi CXPietur . . . A. . . . . Etiam parUuli, qui nihil peccatorum in seipsi adhu Committere potuerunt, ideo in Peccatorum remissionem Veraciter baptigantur, ut in iis regeneratione mundetur, quod generatione traXerunis Dens. n. O2 CL 79Ι). Concilium arausicanum II can. 2: Si qui Soli Adae praevaricationem Uam, non et eiuS propagini SSerit OCutSSe, aut Certe mortem tantum CorporiS, quae Poena peccati St, non autem et peccatum, quod OrS S animae, Per unum hominem in omne genus humanum transiiSSe testatur, iniustitiam
Deo dabit, contradicen apostolos Dens. n. 73). Concilium tridentinum CSS. 3, Can. 2: Si quis Adae praevaricationem sibi soli et non eiu propagini SSerit nocuiSSe, et acceptam a Deo Sanctitatem et iustitiam, quam perdidit, Sibi soli et non nobis etiam eum perdidisSe, aut inquinatum illum per inoboedientiae peccatum, mortem et poenaSCorpori tantum in Omne genus humanum tranSfudiSSe, non autem et PCCCatum, quod Si mor animae A. S. Dens. n. 789).337. Obi. . Apostolus Om 5, 12sqq solum docet Omne homine eSSemortale et omnes homines esse peccatores, etsi non omnes ad similitudinem
Adam poSitivum aliquod praeceptum Dei transgressi sint; sed nihil dicit de
peccato, quod homines eo ipso habeant, quod ex Adamo oriantur, neque loquitur de infantibus sed de solis adultis. Ergo argumentatio ex o loco
Rev. Q. antec. Nam apostolus diserte dicit per unum hominem peCCatum in mundum intrasse, et unius hominis Adam peccato Omne homine ConStitutos esse peccatores, et unius hominis Iesu oboedientia omnes homines iustificari Rom 5, 12 10 . Ad totum mundum et ad omne homine etiam infantes pertinent. Dicit poenam mortis iudicio Dei
deCretam esse in Omne homine propter unum peccatum, non propter multa
217쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLIII. Os
peccata Rom 5, 16 sq). Ergo illud unum peccatum est aliquo modo omnium peCCatum, quia alioquin non omne pro eo punirentur. Originem omnium ex Adam notam supponit, de qua alibi dicit 'Et uti πα, θυος αυθρωπ 09 AC 17, 26 . Et sicut ex Adam omne nascuntur, ita in Adam omnes moriuntur Cor 15, 22ὶ Apostolu Clare diStinguit ri αμαρτια,, quae in omnes tranSiit, peCCati personalibus, ut iam dictum est supran. 335 σ). 338. Obi. I. Peccatum originale eiusque poena est Contra legem a Deo Statutam et Anima, quae peCCaverit, ipsa morietur; filius non portabit iniquitatem patris, et pater non portabit iniquitatem filii EZ 18, o). Ergo pec- Catum Originale non est admittendum. Res . Ne . anuc. Apud Zechielem Deus refutat iniustam querelam iudaeorum XSulum, Se SSe innocente et mala exsilii portare unice, quod patre ipSorum peCCaverint. Ad quod Deus respondet nequaquam ita OSSe, sed unumquemque illis poenis, de quibus queruntur, subici aut non subici, prout meruerit. Ergo in toto contextu nihil est, quod ad peccatum originale referri possit. Iudaei non missi sunt in exsilium propter peccatum originale Sed propter Sua peccata perSonalia, et de horum tantum peccatorum poenis loquitur propheta. Addunt theologi peccatum originale esse Singuli proprium, et SiCpoenas huius peccati non infligi pro Culpa aliena Cf. S. Thoma I, 2, q. I, ad 1 a 2 ad ). Hoc verum est, Sed minus pertinet ad verba prophetne. 339. Di III. SeCundum apostolum Rom 5, 10. 1 Cor 15, et illi in Adam mortui sunt, qui in Christo vivificantur. Atqui in Christo non omnes vivificantur. i Ergo in Adam non omne mortui Sunt. Resp. Dist. mai. Illi in Adam mortui sunt, qui in Christo vivi-fiCantur SeCundum SuffiCientiam, seu quantum est ex parte operi Christi,conc. mai. Soli illi, qui vivificantur secundum efficientiam, seu quantum Ste parte Cooperationi ipsorum, ex mai Dist. min. In Christo non omnes vivificantur, quantum est e parte peri ChriSti, neg. min. quantum St X parte Cooperationi ipsorum, conc. min. Et egi conseq. Christus enim dedit
SemetipSum redemptionem pro omnibus 1 Tim 2, in. Ergo qui ex Christo
regenerantur, ViVificantur, sicut qui X Adam generantur, mortificantur. Sed generatio naturalis non pendet ex Voluntate eiuS, qui generatur regeneratio autem spiritualis adultorum pendet e Voluntate eorum, qui regenerantur.
Ergo in hac re est disparitaS. 34O. Obi. V. Etsi multi atres docent peccatum originale, alii tamen id negant. Ergo argumentum ex traditione S inCertum. Ress. Q. ai. Nam etsi quidam Scriptores ecclesiastici veteres forte de a re recte locuti non sunt, nullus tamen est inter S. Patres, qui peC Catum originale negaverit. Hoc iam teStatur . A ustinus Supra n. 336 . Obicit ei quidem Iulianus: Sanctus Ioannes Constantinopolitanus negat SSein parvulis originale peccatum. In ea quippe homilia, quam de baptigatis habuit . . . Etiam inquit infantes baptizamus, cum non sint Coinquinati peccato. Respondet Augustinus Absit. absit hoc malum de tanto viro
218쪽
Io Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Credere. . . . Nam ho unde nunc agimus, ad ipsa fidei pertinet fundamenta . . . Comparan ergo Ioanne infanteS maioribus, quorum propria peccata dimittuntur in baptismo dixit illOS non habere peCCata , non sicut verba eius posuisti: non coinquinato eSSe peccato , dum vis utique intellegi non eos peccato primi homini inquinatOS. . . . Ego PS Verba graeca, quae
inquinatos esse peCCato Sive peccatiS', Sed non habere peccatas intellege propria, et nulla contentio St. At, inquieS, Cur non pSe addidit propria Θ Cur, putamus, nisi quia disputan in Catholica CCtesia, non aliter se intellegi arbitrabatur, tali quaestione nullius pulsabatur, vobis nondum litigantibus securius loquebatur ξη Contra Iul. 1, 6, 21 Sqq . ita dein varia Chrysostomi dicta de peccato originali ex homilia de Lazaro resuscitato, ex homilia 9 in Genesim, ex homilia I in epistulam ad romanos. Ex homilia ad neophytos Verba graeca allegat, quae Si Vertit Venit Semel Christus, invenit nostrum Chirographum paternum, quod Scripsit Adam. Ille initium induxit debiti, nos
fenus auximus posterioribu peCCatiS l. C. n. 26 . Hoc unum exemplum SuffiCit ad ostendendum, quomodo exponenda sint diCta obscura quorundam Patrum, qui ante Pelagium Cripserunt. Nam sie una parte doCent peccatum originale, et ex altera parte docent animam ante usum rationis non CommiSisse peccatum, O alterum intellegitur manifeste de peccato personali, quod negant esse in infantibus Contra eos, quidOCebant anima ante ConiunCtionem Cum Corporibu peccasse Cf. Palmieri,
De Deo reante 43 Sqq). Prop. XLIV. Peccatum originale consistit in privatione gratiae Sanctificantis, per praevaricationem Adam voluntarie abiectae. 34Ι. Sicti Q unctSt. Ecclesia numquam definivit, in qua re SSentia Seu ratio sormalis peccati originali consiStat. In concilio Paticano propoSitum est Schema definitionis, in quo statuitur: Sub anathemate ProScribimu eorum doctrinam haereticam . . . qui negaverint ad rationem originali peccati pertinere privationem SanctiΠCanti gratiae, quam Primu parenS, libere peccans, pro Se SutSque poSteri perdidit s
Coll. ac VII, 317). Sed definitio facta non est. Itaque adhuc
POSSUnt SSe de hac re variae opiniones. S. Thomas ait: Ρrivatio Originali iuStitiae, per quam voluntas subdebatur Deo, est sormale in Peccato Originalis I, 2 q. 82, a. ). Voluntas autem Subdebatur Deo Per gratiam Supra n. 32s). Ergo peccatum originale sormaliter Con-SiStit in privatione gratiae, per praevaricationem Adam voluntarie abiectae. Hae eS nun Sententia CommuniSSima theologorum Eam docent plurimi homistae, Scotistae communiter cum Scoto In , diSt. 29 q. ), BEIIarminus De amiss grat. 3 9 , Mares De VitiiSet Pecc. 9, 2, 8), Hurter, Massella, Palmieri, Pan Mori, anguer , his, alii permulti. - Thesis habet duas partes. Prius ostendendum CS Peccatum originale consistere in privatione gratiae dein Xplicandum eSt, quomodo haec privatio Singulis Sit voluntaria.
219쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLIV. o
342. Tob. iam . Accatum originales consistit in privatione
gratiae sancti cantis. a Concilium arausicanum II docet Can. seccatum, quod morSES animae, per unum hominem in omne genu humanum transiisses Dens. n. 73). Atqui in ordine supernaturali mors animae nihil aliud est nisi privatio gratiae Sanctificantis, quia gratia est principium vitae spiritualis CL Dens. n. 696). Ergo peccatum Originale Si privatio gratiae SanctificantiS.b Concilium ridentinum ess 3 can. 2 et 3 docet Adamum acceptam a Deo Sanctitatem et iustitiam, quam perdidit, non sibi soli sed nobis etiam perdidisses et hoc Adae peccatum, quod Origine unum St, Propagatione, non imitatione tranSiSum, omnibus inera unicuique proprium s Dens. n. 789 sq). Atqui quod ineSt unicuique pro- PriUm, non Si neque SSe poteSt actuale peccatum Adami, quia actuS vitalis non transfunditur de uno in alterum, Sed est privatio Sanctitatis et iustitiae Seu gratiae Sanctificantis, quam Adam nobis perdidit. Ergo recte dicitur haec privatio esse peccatum originale. De qua re ait S. Ansemus: Infantes non portant peccatum Adae Sed Suum. Nam
aliud fuit peccatum Adae, aliud est peccatum infantum, quia differunt; illud enim fuit causa, istud effectus Adam aruit iuStitia, non quia alius sed quia ipse deseruit infante carent ipSa, non quoniam pSi sed quoniam alius deliquiis De Conc. Virg. 26). Ideo peccatum Originale Si unum in omnibus origine et specie, et Solum multipli-Catur ratione Subiectorum, in quibu ineSt S. Thoma I, 2 q. 82,
c Concilium tridentinum ess 6, c. 3 docet: Sicut homineS, niSi e semine Adae propagati naScerentur, non naSCerentUr iniuSti, Cum ea propagatione, Per pSum dum Concipiuntur, propriam iniustitiam contrahant, ita nisi in Christo renascerentur, numquam UStificarentur, Um ea renaScentia per meritum PaSSioni eiu gratia, qua
iusti fiunt, illis tribuatur Dens. n. 793). Atqui Si homine Ui regenerationis e Christo formaliter iusti fiunt per gratiam Sanctificantem,
formalis eorum iniustitia, vi generationi e Adamo ContraCta, Si privatio gratiae Sanctificantis, quia absentia effectu formali non potesteSSe niSi per absentiam causae sormalis. Ergo quia in hoc ordine X
prima Dei institutione deberet in omnibus nascentibus filiis clamieSSe gratia et iustitia, et quia hae gratia Solum abeS Propter generationem e Adamo lapSo, recte dicitur peccatum Originale Con-SiStere in privatione gratiae sanctificantis, per praevaricationem Adami
343. HOD OBT II. Privatio gratiae est Pol taria, quatEnuS voluntates Adam gratia abiecta est. Nam privati gratiae, in qua
ConSistit peccatum originale, omnibus voluntaria est. Atqui non StVoluntaria actu Voluntatis Singulorum. Ergo voluntaria St actu Volun-
220쪽
Io Tract. III. Me Deo creant et elevante.
tatis Adami, in quantum eiu volunta moraliter erat voluntas omnium
Prob. mai. Peccatum proprie dictum Si malum morale imputabile et poenis obnoxium. Atqui quod Si involuntarium non poteStimputari neque puniri. Ergo peCCatum Originale, cum Sit peccatum proprie dictum, propter quod homo Poeni Subicitur, Si voluntarium. S. Mustinus ait: USque adeo peccatum Voluntarium Si malum, ut nullo modo sit peccatum, Si non it Voluntarium; et hoc quidem ita manifestum est, ut nulla in doctorum paucitas, nullo indoctorum turba dissentiat s De Vera relig. 4, 27). ConSentiunt omne theologi CL S. ThomaS, De malom. 2, a. ). OppoSita doctrina Baii damnata est prop. 46: Ad rationem et definitionem peccati non pertinet voluntarium; nec definitionis quaeStio est e Causae et originiS, Utrum omne peccatum debeat CSSe Oluntarium y prop. 7: Unde peccatum origini vere habet rationem peccati Sine ulla relatione a reSpectu ad Voluntatem, a qua originem habuit a Dens. n. QO46 Sq). Prob. min. Peccarum originale non rat voluntarium actu voluntati simulorum. Nam anima infantis nondum habet sum rationiS,
neque peccaVit ante Coniunctionem Cum Corpore, quia Rntea non X-SiStebat Supra n. 29 I). Apostolus Supponit homine ante nativitatem
nihil boni aut mali egisse Rom , II). Concilium tridentinum docet
peccatum originale transfundi non imitatione peccati Adami, i. e. C-tuali peccato, Sed Sola origine Dens. n. 79O). Ne hoc quidem SenSuest Voluntarium, quod insan negative Se habet neque actum Contrarium elicit. Quae absurda Baii Sententia etiam ab ecclesia damnata Si Prop. 48: Peccatum origini est habituali parvuli voluntate voluntarium, eo quod non gerit Contrarium Voluntati arbitrium s Dens. n. O48). Ergo voluntarii ratio in peccato Originali nullo modo repetenda S e Singulorum hominum perSonali voluntate. Alioqui non esset peccatum hereditarium Sed peccatum perSonale .a Ergo nihil remanet, nisi ut peccatum originale Sit in uias hominibus voluntarium voluntate eius, qui eorum in hac re ferasnam gerebat. Hi autem est Adam, in quantum Si principium et Caput totiu generis humani ex ipso oriundi. Uidelicet in ordine naturali Adam o ontolo Dum omnium hominum principium Supra n. 27 Sqq). Deu igitur volens conferre toti generi humano donum gratiae Sanctificantis, hoc donum contulit Adam ita, ut Adam aut obServatione praecepti divini hoc donum sibi et suis poSteri SerVaret, Ut tranS- reSSione praecepti Sibi et posteris suis perderet. Ita potuit Deus agere, quia gratia Si donum humanae naturae prorsus indebitum Supra n. Op), quod Deu potuit Conserre ea ratione et Condicione, qua Voluit. Ergo Deus gratiae conservationem defendentem reddidite bona voluntate Adami.
Hoc autem duplici modo fieri potuit. Aut ita, ut Deus Adamo quodammodo diceret Si oboediens fueris, decernam, ut etiam OSteri