장음표시 사용
231쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLVI. Io
b in specie homo perdidi libertatem originalem agendi in omnibus
sine ulla di cultate secundum normam rectae rationi et Iesia divinae. Hoc efferunt S. Patres et concilia. S. Aufustinus: Libero arbitrio male utens homo et e perdidit et ipSums Enchir C. O). Concilium arausicanum IIcan. 8 Liberum arbitrium in omnibus, qui de praevaricatione primi homini nati Sunt, ConStat SS Vitiatum et Can. Ι3: Arbitrium voluntatis, in primo homine infirmatum, nisi per gratiam baptismi non poteSt reparari quod amiSSum, niSi a quo potuit dari, non poteSt reddis Dens. n. 8Ι Ι 86). Iam S. Patre eXplicarunt hae non ita intellegenda SSe, quaSi ipsa libertas indifferentiae perierit, sed quod perierit libertas a iugo ConCUPiSCentiae. S. Mustinus: Qui noStrum dicat, quod primi hominis peccato perierit liberum arbitrium de humano genere Libertas quidem periit per peccatum, Sed illa, quae in paradiso sui habendi plenam cum immortalitate iustitiam a Contra dua epiSt. Pelag. I, 2, 3).ε Qui enim eum nescit anum et inculpabilem factum et libero arbitrio atque ad iuSte Vivendum potestate libera constitutum Sed nunc de illo agitur, quem Semivivum latrone in via reliquerunt, qui gravibuSSaucita ConsoSSUSque VulneribuS, non ita potest ad iustitiae culmen ascendere, Sicut potuit inde descenderes De nat et grat. 43, O). Concilium Iridesntinum ess 6 can. 3 definivit: Si quis liberum hominis
arbitrium post Adae peccatum amiSSum et exstinctum SSe diXerit, aut rem esse de Solo titulo, immo titulum in re figmentum denique a Satana invectum in CClesiam, A. S. Dens. n. Is CL 64O, 8I4).
Ergo de fide est etiam in homine lapso esse libertatem indifferentiae. Plura de hac re dicuntur in Praelect dogm. III n. 38 Sqq.c Poena peccati est Servitus diaboli COLI, I 3 2, 4 Sq. L II, 2 PSq.Hebr 2, 4 Conc Irid. SeSS. 3, an I et SeSS. 6 C. I Dens. n. 788 93), quia homo eiectu e regno Dei, Si in regno damnationiS, Cuiu princepS
ubi eum voluit esse diabolus, et in stationibus diaboli obnoXius St, quibus in aeternam perditionem agitur, niSi Deus gratia Sua eum liberat. 359. HOD. ara II. Facultates hominis naturale intefrae manserunt. De a re diSputatio orta est, quia quidam Patre et theologiloquuntur de natura peccato Mnerata. Alii enim hanc vulnerationem eXplicant per Solam Subtractionem donorum gratuitorum alii dicunt naturam nun intrinsecus esse infirmiorem, quam fuisset in ordine pure naturali. S. Thoma ita Xponit vulnera naturae: Per iustitiam originalem per Cte ratio Continebat in seriores animae vires, et ipSa ratio a Deo perficiebatur, ei Subiecta. Haec autem originalis iustitia subtracta Si per peccatum primi parentiS. Ideo omne Vire animae remanent quodammodo deStitutae proprio ordine, quo naturaliter ordinantur ad virtutem P eo ipsa destitutio vulneratio naturae dicitur ... In Van-
232쪽
22 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
tum ergo ratio destituitur suo ordine ad Verum est vulnus i norantiae. In quantum ero Volunta deStituitur ordine ad bonum est vulnus malitiae. In quantum vero iraScibilis destituitur suo ordine ad arduum, Si vulnus in ruritatis. In quantum vero Concupiscentia destituitur ordine ad delectabile, Si uisu concupiscentiae I, 2 q. 83 R. 3). Itaque Secundum . Thomam omne Potentiae animae amiSerunt ordinem naturalem ad Suum proprium bonum. ReCtu ordo potentiarum est naturaliS, quatenuS S ii ConUenienS, et quatenus cum natura datus erat. Sed minime St naturaliS, quatenu Sola natura per Sua vireS secum seri hunc ordinem. Iam audivimus S. Thomam dicentem hunc persectum ordinem non SSe naturalem Supra n. 323). o pluries repetit, e g. ait Desectu ordinis in posteri Adam non est contra iustitiam Dei, quia ista poena non Si niSi SubtraCti eorum, quae SVPOrnaturaliter primo homini Sunt ConcesSas Compend theol. 93). dem ait De malos . , a. 2, ubi addit et Quod detrimentum patiatur aliquis in his, quae sunt naturae, o non Videtur OSSO Contingereni Si propter vitium proprium perSonae. Quia donum originalis iustitiae grati Collatum est, ideo iuste per ingratitudinem noboedientiae Subtractum St. Unde factum St, quod primo homine peccante natura humana, quae in pS erat, Sibi ipSi relinqueretur, ut Con-SiSteret Secundum Condicionem suorum principiorum In , diSt. I,
Recte Mares ait et Communi et vera Sententia eSt naturale VireS
hominis vel liberi arbitrii quoad gradum seu persectionem, quam in Statu naturae purae haberent, non fuisse diminuta in natura lapsa vi solius peccati originalis sed Solum quoad robur et integritatem, quam iustitia originali accipiebant. Haec sine dubio est sententia S. Thomae et Communi antiquorum theologorum a De grati, Prole . , C. 8 n. ). Bellarminus: Non magis differt status hominis post lapsum a Statu quidem in puris naturalibus, quam differt Spoliatu a nudo, neque deterior est humana natura, Si culpam originalem detrahaS, neque magis ignorantia et infirmitate laborat, quam esset et laboraret in puriS naturalibus Condita. Proinde corruptio naturae non e alicuiu doni naturali Carentia neque ex alicuius malae qualitati acceSS Sed XSola doni Supernaturalis ob Adae peccatum amissione profluXit. Quae
Sententia Communi est doctorum scholasticorum veterum et recentiorum
De grat primi Om. C. ).HOC ratione confrmatur, quia nulla causa est debilitationis virium naturalium. Nam unus actus inoboedientiae Adam non potuit neque in ipso neque in eius posteris malum habitum naturalem Producere. Neque ablatio donorum supernaturalium per se peiore efficit Vire naturales, Sicut Collatio donorum non facit persectionem naturalem Sed Supponit. Ergo solus Deu potuit minuere ire naturaleS. Hoc autem est incredibile, quod Deus opus suum perdat ultra id, quod peccatum hominum Xigit.
233쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLVI. 22136O. bi. . Cum peccatum originale Sit aequale in omnibus, etiam poena huius peccati debet esse aequalis in omnibus. Atqui Concupiscentia, ignorantia, dolores, morbi, alia sunt inaequalia in hominibus. Ergo hae res non Sunt poena peccati originalis. Res . Dist. mai. Poena, prout est direCte poena peccati originalis, debet esse aequali in omnibus, conc mai. malum, quod indirecte provenit ex peccato originali debet esse aequale in omnibUS, Q. mai. Dist. min. Concupiscentia et alia, prout direCte proveniunt e peCCato originali sunt inaequalia, ne . min. Prout indireCte X e ProVeniunt, conc. min. Et nemconseq. Videlicet Deus ab initio hae omnia mala per dona supernaturalia arcebat ab hominibus. Propter peccatum autem abStulit dona gratuita, et naturam sibi relinquit, et hoc aequaliter pertinet ad omnes Supra n. 333 . Sed natura sibi relicta non aequaliter operatur in omnibus hominibus, etsi propter peCCata parentum Vel propter propria peCCata Vel propter externas vitae condicione alii patiuntur mala, quibus alii non afficiuntur, sicut etiam in iudicio humano eadem poena inflicta pluribus hominibus pro eodem crimine, potest habere in quibusdam graviore Consequentias quam in aliis. Haec igitur diversitas effectuum eiusdem poenae non intenditur ut specialis poena eiusdem Criminis, Sed ex alii Causi ConComitanter solum provenit S. Thomas, De malo . , a. ).36 I. Obi. I. Condonato peccato tollenda est poena. Atqui a iustificato
Cum condonatione peccati originalis non auferuntur OnCupiSCentia, Or et alia mala. Ergo hae mala non Sunt poena peCCnti. Res . Dis . ai. Tollenda Si poena PraeCiS Ut Poena, conc. mai. tollendum est omne malum e peCCato ortum, Subdist mai. Nisi est ratio
illud interim relinquendi ob bonum finem, conc mai si est ratio illud interim
relinquendi, ex mai. Dist. min. Illa mala non auferuntur, neque umquam auferentur, ex. min. aliquando auferentur, et interim reliquuntur ob bonam rationem, conc. min. Et neg. conseq. Sed addendo in Soli iis, qui adhuc sunt
in statu peccati originalis, illa mala habere rationem poenae proprie dictae, in illis vero, qui non iam sunt in statu peCCati originalis, illa mala non iam
gratoS, reliCto ad virtutum exercitium, qui Vi meritorum Christi penitus auferentur in altera vita Concilium tridentinum SeSS. 6, C. I docet baptismo remitti totam poenam peccati Dens. n. O7), et Simul OCet SeSS. 5 Can. Concupiscentiam relinqui ad agonem Dens. 792ὶ idem valet de aliis miseriis huius vitae S. omas 1, 2 q. 85 a. 5 ad ).36 a. bi. II. Vulneratus dici nequit, Cuius natura est integra. Atqui homo peccato originali vulneratus est in naturalibuS. Ergo eius natura non est
Ressp. Dist mai. Vulneratus diCi nequit, Cuiu natura est integra neque privata perlaCtionibus SupernaturalibuS, qua habuit, conc mai vulneratus diCinequit, Cuius natura est integra sed priVata perseCtionibu Supernaturalibus, quas habuit subdist mai: Non potest diC Vulneratu Vulneratione StriCte et proprie dicta, conc. mai. Vulneratione late et improprie diCta, ex mai. Dist. min. Vulneratus est homo in naturalibus Vulneratione stricte et proprie dicta,nef. min. vulneratione late et improprie dicta, conc. min. Et ex conseq.
234쪽
222 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Haec appellatio vulnerationis orta est ex applicatione parabolae hominis, qui incidit in latrones L Io, 3 sqq), ad genu humanum in peCCatum lapSum. Ergo agitur de allegorica explicatione Cripturae, Cui quid Secundum sensum
proprium reSpondeat, e materia Subiecta Videndum est.
Prop. XLVII. orientes in solo peccato originali clamnantur,
quatenus in aeternum privantur ViSione beatifica, neque tamen puniuntur Poeni poSitiVis, neque Carent boni sibi naturaliter
hanc vitam pertinent. Videndum nunc Si de poeniS, quibu Peccatum originale post mortem punitur. Loquimur de ii tantum, qui cum Solopeccato originali moriuntur, quia in hi maXime apparet poena huius peccati. Prima pars thesi est de fide, et Si definita contra pelagianos, qui infantibus sine baptismo morientibu Vitam aeternam Promittebant, quae consistit in visione Dei. Duae aliae partes thesis disputantnrinter theologos Sequimur sententiam nun multo Communiorem. 364. F D. OH TSI Morientes in Solo peccato originali damnantur, quatenus excluduntur a visione beati a Christus ait: Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu Sancto, non poteSt introire in regnum Deis Io 3, 3). Atqui qui moriuntur in peccato originali, non Sunt Spiritualiter renati. Ergo Xcluduntur a regno Dei, Seu quod idem eSt, a Vi Sione beatifica. Non intrabit in eam Ierusalem caeleSterni aliquod Coinquinatum Ap 2I, 27). Atqui morientes in peccato originali Sunt coinquinati. Ergo Xcluduntur a Ierusalem caelesti Seu visione beatifica. Concilium forentinum docet illorum animaS, qui in actuali mortali peccato Vel Sol originali decedunt, mox in in sernum deSCendere, Poeni tamen diSparibu puniendaS Dens. n. 693). Ergo qui moriuntur in peccato originali, XCluduntur a caelo, ubi beati Deum clare intuentur, ut ibidem dicitur, et poenae Subiciuntur. Con- citium tridentinum ess 3 can. 4 definit Si quis dicit parvulos nihile Adam trahere originali peccati, quod regenerationi laUacro neceSSesit Xpiari ad vitam aeternam ConSequendam . . . A. S. DENS. n. 79 I). Ergo ad vitam aeternam OnSequendam neceSSe St Xpiari Peccatum
originale in hac vita. Patet etiam ratione theologica, quia beati Sunt filii dilectionis, peccato originali affecti sunt filii irae Dei Dens. n. 793) atqui nemo potest esse simul filius dilectioni et filius irae ergo qui
moriuntur in peccato originali, XCluduntur a visione beatifica, et hoCSenS Sunt Vere damnati et a Societate amicorum Dei XCluSi, Seu Sunt in inferno, prout infernus designat habitationem Omnium eorum, qui sunt damnati.
365. HOD. HT II. Morianus in Solo peccato originali non
suniuntur poenis positivis Nam poenae OSitivae Seu poenae SenSUS,
235쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLVII. 223
et maxime poena ignis, infliguntur pro illicita delectatione, quam peccatore in Creaturi quaeSierunt Ap I 8, ). Atqui morientes in solo peccato originali delectationem X OC CCCato non habuerunt. Ergo neque pro illicita delectatione puniuntur. De qua re ait S. Gregoris Nas. Ne CaeleSti gloria ne Suppliciis a iusto iudice am-ciuntur, qui licet Signati baptizati non fuerint, improbitate tamen
Careant, atque an iacturam passi potiu fuerint quam fecerint. Neque enim quisquis dignu Supplicio non St, protinu honorem quoque meretur; quemadmodum ne quiSquichonore indignus est, Statim etiam poenam promeretUrs orat in . baptiSm n. 23). S. Thomas hoc Semper et indubitanter docuit. Peccato originali in futura retributione non debetur Poena SenSUSs 3 q. I, a. 4 ad 2 In , diSt. 32, . , a. I De malom. 3, a. ). Idem docent CholaStiCi longe plurimi, ut S. Bonaventura et Scotus In , diSt. 33, a. I, . I). XCipiuntur Gregorius AriminenSis, tortor infantium s In , diSt. I, . ), Petavius De Deo , IO), pauci alii Pro Sententia Communi Stat etiam auctoritas ecclesiastica, etsi nihil definivit. Innocentius III et Poena originalis peccati Si Carentia visionis Dei, actualis ero poena peccati est gehennae Perpetuae CruciatuSs Dens. n. 4 IO). Cum anseniStae mitiorem scholasti- Corum Sententiam CCUSaSSent pelagianismi, Fus VI hoc in eos iudicium Cito Doctrina, quae velut fabulam pelagianam explodit locum illum inferorum quem limbi puerorum nomine fideles paSSim deSignant), in quo animae decedentium Cum Sola originali culpa poena damni Citra poenam igni puniantur, perinde a Si hoc ipSo, quod, qui poenam igni remoVent, inducerent locum illum et Statum medium, XPertem Ulpae et Poenae, inter regnum Dei et damnationem aeternam, qualem fabulabantur pelagiani, falSa, temeraria, in Chola CatholiCa iniuriosas Dens. n. 326).366. Tob. iam III. Morientes in solo peccato originali non privantur bonis sibi naturalites debitis. Nam ad ea, quae naturaliter Sunt debita, homo per ipsam naturam immediate ordinatur. Atqui in hiS, ad Uae per naturam ordinatur, nemo debet detrimentum pati nisi Propter CCCatum PerSonale, quia eo ipSo, quod naturam habet, ei debentur omnia, quae natura ipsa Xigit. Ergo qui mortui sunt in Solo peccato originali, etiam in altera vita omnia habebunt, quae naturae ut tali Sunt debita. Praeterea hoc etiam fert Su hominum, ut qui Sine personali culpa laborat aliquo desectu habituali, possit quidem propter hunc desectum aliquod damnum pati in iis, quae non omnibus hominibus debentur, nequaquam Vero poSSit priVari iiS, quae omnibu debentur. Ita caecus vel ineruditus excluditur quidem a multiS muneribus honorificis vel lucrosis, quia ad ea ineptu eSt, non tamen privatur Communibus iuribus omnium hominum. A pari defunctus in Solo peccato originali excluditur quidem a visione beatifica, ad quam ineptu CSt, non tamen Xcluditur ab iis, quae debentur ipSi naturae S. Thomas, De malo . , a. ).
236쪽
Tract. III. Me Deo creant et eleVante.
Mares CenSet futurum post ultimum iudicium, ut illi parvuli habeant tunc veram Dei cognitionem naturalem et amorem eius Super omnia atque adeo reliqua virtute naturale et Corpora adulta impassibilia, non per intrinsecam diSPOSitionem Sed ex providentia Dei et ipsorum, quia debent SSe aeterna unde non indigebunt cibo et potu, quia omni alteratio tunc CeSSabit Deo ita providente. Itaque neque patientur rebellionem Carni neque interiorem neque Xteriorem pugnam, quia etiam hae eSSet Poena SenSibiliS, et omnia haec pertinenta viam, illi vero sunt Suo modo in termino. Atque in his sere conveniunt theologis De peCC et Vit diSp. 9, ecl. 6). Communiter etiam negant eos habere dolorem animi propter amiSSam beatitudinem supernaturalem, ut Vult Bellarminu De amiSS. gratiae , ), quia naturaliter nihil de hac re Sciunt, et rem iis revelari grati asseritur. Etiam Lessius censet illis parvulis nihil naturalium bonorum deesse, ut iis omnino Sit Satisfactum. Addit autem: Neque in Sequitur illos habituros beatitudinem naturalem, quia peccati labe obstat, quominUS beatitudinem naturalem obtinere dicantur, etsi forte omnia alia bona illius status habeant De pers diV. 2, 22, I 44 Sq).36T. Obi. . In iudicio universali omnes homines dividuntur in duas partes, et qui a dextris iudicis sunt, ibunt in vitam aeternam; qui Vero a SiniStris, in poenam aeternam Μ 25, 31 sqq). Atqui qui habent peccatum originale, non ibunt in vitam aeternam. Ergo in poenam aeternam. Ross. Diff. mai. In illo iudicio iudicabuntur omnes homines, quibus dici potest Esurivi, et dedistis mihi manducare, aut Esurivi, et non dedistis mihi manducare, conc mai. iudicabuntur etiam illi, qui non potuerunt praecepta Dei SerVare aut transgredi, ex min. Ergo tota re non pertinet ad homines ante usum rationis decedentes. S. omas Supplem. q. 89, a. 5 ad ), Suares De myst vitae Christi in . 80, a. in alii CenSent etiam puero Venturo esse ad iudicium, non ut iudicentur, sed ut videant gloriam iudicis et iustitiam iudiciorum eiuS. 368. Bi. I. S. Augustinus docet parvulos propter peccatum originale futuro esse in poena ignis, etsi mitissima Enchir C. 33). Atqui in doctrina de peccato Originali Augustinus est maximae auctoritatis. Ergo eius Sententia
Resp. Conc mai Dist. min. Augustinu est maximae auctoritatiS, quod attinet essentiam doctrinae de peccato originali, conc. min. in omnibUSAEURe'stionibus adiacentibus, ne . min. Nam in his habuit partim falsam opinionem, partim incertam Falsa erat eius opinio de traduCe animarum, quo etiam traduceretur PeCCatum originale supra n. 29o . Incerta erat eius opinio de
poena Sensibili peccato originali debita, de qua in opere suo Contra Iulianum 5, 11 et in epistula 166 6, 16 ad Hieronymum non loquitur Cum magna fiducia. auci autem alii atres, qui idem docent, secuti sunt AuguStinum, ut Eulgentius De incarn et grat. c. I et o et Gregorius M. Moral. , I).
Postea vero hae Sententia reliCta St.
237쪽
Pars VI. Me angelis Prop. XLVIII. 223
Prop. XLVIII. Deus creavit angelos, qui Sunt puri SpirituS. 369. Sicti. QuaeSt. In plurimis libris . Scripturae a Genesi Ι6, 7
et deinceps Saepe usque ad ApocalypSim Sermo Si de angeliS. AngeluS, apud hebraeos abacis latine idem S a nuntius. Sed raro VOX hoc generali sensu in Scriptura Surpatur, ut L 7, 24 graece). Plerumque, immo Semper sere, ubi in versione latina retinetur vox graeca angeli dicitur de creaturis rationalibus homine SuperioribuS. ESSe angelo hoc sensu intellectos est de fide. Etiam de fide est angelo non ConStare Carne et Sanguine Sicut homines. Sed olim non paucorum opinio fuit angelos non esse plane immateriales, Sed habere Corpora quaedam Subtiliora. Contrarium quidem est Certum et nunc Communiter admiSSum, Sed nondum ab ecclesia definitum Rationalistae irrident fidem angelorum ut superstitiosam, et Volunt eam a hebraeiS Babylonia SSe receptam. 3TO HOD OBTS I. Deus creavit an elos De eo Filio ait apo- Stolus: In ipso condita sunt universa in Caelis et in terra, visibilia et invisibilia, sive throni, Sive dominationeS, Sive principatuS, SiUepoteStateS, omnia per ipSum et in ipso Creata Sunis Colo, 6). Haec Sunt nomina, quibu varii ordine angelorum appellantur. Alia nomina
Deo creati Sunt eum glorificare, ei oboedire debent: Benedicit Domino omne angeli eius, potente Virtute, faciente verbum illius ad audiendam Vocem Sermonum eiuSy PS IO2, O). Hominibu autem Sunt multo SuperioreS. Ita unu angelu una nocte in CaStris Sennacherib
percuSSit Centum octoginta quinque milia bellatorum 4 g 9, 33. ECCli 48, 24. IS 37, 36. mach 7, 4 I. mach 8, 9). EXSistit
magna multitudo angelorum Christu ad Petrum ait et Putas, quia non OSSum rogare Patrem meum, et Xhibebit mihi plus quam duodecim legiones angelorum ξ Μ 26, 33. In epistula ad hebraeos Ι2, 22 Sermo Si de myriadibus angelorum. Similia leguntur multis aliis locis, ut D 7, IO Ap 4, 7.
Idem constat ex traditione. Ismen Rom. et Multitudinem uni- VerSam angelorum eiu diligenter ConSideremus Cor. 34, 3). S. Lu- Sunu M. Colimu exercitum bonorum angelorum, qui me ob-
238쪽
226 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
oediunt, et ipsi Similes sunt Apol. I, ). S. Augustinus: Angelos esse novimus e fides In PS. O3 Sermo I, 3). Tota liturgia testimonium Xhibet huius fidei, quia et seSta angelorum Celebrantur, et in Praefationibus missae et aliis loci SaepiSSime angelorum mentio fit. In officiis de sanctis angeli multa quoque alia testimonia Patrum de hac re leguntur. Concilium Muranense V definivit Deus sua omnipotente virtute simul ab initio temporis utramque de nihilo condidit
Creaturam, Spiritualem et Corporalem, angelicam videlicet et mundanam s Dens. n. 428). Eandem definitionem Contra rationalistas nostrae aetatis repetivit concilium vaticanum SeSS. 3, Dens. n. H783). Iio approbat hanc doctrinam, quatenu nullam SSe CognoScit contradictionem in conceptu puri Spiritu Creati, et quatenu hac poS- sibilitate supposita intellegit Conveniens SSe, ut XSiStant non Sola materialia entia et Composita e materia et anima sed etiam pure Spiritualia, ut sic imitatio et glorificatio Dei ad extra fiat per omnes possibiles gradus, ab imi usque ad Summo S. Thoma Ι, . O R. I).37Ι. Tob para II. An esti sunt puri spiritus Apostolus de pugna
Spirituali christianorum cum mali angelis, ait: Non est nobi ColluCtatio adverSu Carnem et Sanguinem, Sed adverSu principe et pote- StateS, adverSu mundi rectore tenebrarum harum, contra Spiritualia
nequitiae in caelestibus η Ephi, 2). Ergo angeli corpora CraSS Sicut homines non habent. Sicut hoc loco vocantur πνευματικά, ita aePediCUntUr πνευματα SpirituS, UO nomine numquam appellantur homines Μ 8, 6. ci, Ι 8 IO, O II, 26. AC I9, 2. Hebro I etin). Spiritus autem, ut Christu ait, e Carnem et OSSa non habet a L 24, 39), Narratur quidem saepe in Scriptura angelos in corporali specie hominibus apparuisse. At hoc non obstat Spiritualitati angelorum. Nam Spiritus PoteSt movere Corpus et per illud apparere immo si angelus vult ehominibus aliquo modo visibilem reddere, Ssumptio alicuiu Corpori ne-CCSSaria St. Deu Certe Si purus Spiritus, et tamen humanam formam non quomodocumque SSUmpSit, Sed homo factu eSt. pSe modUS apparitioni angelorum ostendit eo non esse legibus materiae SubiectoS, quia Scendunt, deScendunt, apparent, disparent Subito, Prout Volunt
cs. Iudi I 3, O Tob 2, 3 sqq; D 9, 2Ι; 4, 33 2 ach IO, 29 II, O . Si qui vero angelis attribuit corpora Subtiliora, o non invenit in . Scriptura, sed ipse fingit.
Plurimi S. Patres docent angelos esse puro SpirituS. S. GYE- foris Nas. Vocat naturam angelicam intellectualem et incorpoream Orat. 24, O). Eusebius Caes. angelos dicit immateriales et omnino Puro SpirituS DemonStr. evang. 4, 1,4) S. Ioanne Ch SoSt.: in CorPOrea SubStantiaS In Gen. hom. 22, 2). S. Gregoris M. et Angelu Solummodo rapiritus, homo vero et Spiritus est et Caros Moral.
239쪽
Pars VI. Me angelis Prop. XLVIII. 227
angeliso, ). Inter Scholastico de a re S unanimi ConSensus, ut videre licet in Sent. 2 diSt. 8 et Sum. I, . O R. I, et eorUm Ommentariis Ratio, Cur theologi Sint tam unanimeS, Si haec, quod concilium lateranense V distinguit angelicam SubStantiam ab humana eo, quod hae Sit compoSita e Spiritu et Corpore Dens. n. 428); ergo subintellegit angelicam substantiam non SSe ita CompoSitam. Noluit quidem concilium an ipsam rem definire, Sed Con SenSUS POStea factus ostendit, quomodo hae doctrina accepta Sit in ecclesia. 3Ta. Obi. I. Gn , a dicuntur filii Dei iniisse matrimonia cum filiabus hominum. Atqui recte filii Dei dicuntur esse angeli. Ergo angeli habent
Ress. Conc. mai. Nef. min. et conseq. Nam illi angeli aut fuissent mali aut boni. Si fuissent mali, non vocarentur filii Dei'. Si fuissent boni, non potuissent perdere beatitudinem, in qua erant CL Dens. n. o 53οὶ
neque boni angeli nubunt vel nubuntur Μ eta, o . Filii Dei vocantur ibi
sethitae, ineuntes matrimonia Cum filiabus Cain. Ergo in hac re errarunt pauci illi Patres, qui, ut Iustinus, Irenaeus, Anabrosius, putabant angelo Contraxisse matrimonia. 373. Obi. II. Patres dicunt angelos esse ignem Vel Spiritum aereum vel alia, quae Sunt res Corporeae. Ergo tribuunt angelis Corpora. Ressp. Dist antec. Patre utuntur Sti nominibu SenSU proprio, Q. anuc. Sensu improprio conc anuc Student enim quomodoCumque talibus nominibus naturam angelicam indicare, Sicut e g. S. Gregorius Nas de angelis ait: Sive intellegentes Spiritus, sive ignem velut materiae Xpertem et incorporeum, Sive aliam quandam naturam quam proXime ad has aCCedentem
existimare oportet Orat. 8, 9 . Latiu idem Xplicat ' Ioannes Damasci De fide et, in Una ratio, Cur ita loquantur, Sunt verba PS IO3 4 et Qui facis angelos tuos spiritus et miniStro tuos ignem urentem. Quae verba aliter ab aliis atribus exponuntur. S. Gregio, ius M. interpretatur Facis, ut qui e natura sua semper Sunt SpirituS, e munere fiant angeli, i. e. nuntii. S. Ioannes Damasc. interpretatur Facis, ut angeli tui fiant agiles et serventes in Servitio tuo, sicut venti et ignis. Hi igitur Patres vocant angelos immaterialem ventum et ignem ad significandam eorum agilitatem et fervorem in Dei servitio. Unde nulla oritur difficultas contra spiritualitatem angelorum. Per se textus hebr. habet hunc sensum Qui uteris nubibus ut Curru et Ventis ut pennis; qui facis, ut Venti sint nuntii tui et ignis flagrans minister tuus. Ubi Vulgata habet ventos et spiritus, in hebraeo aequaliter est
Praeterea Patres interdum dicunt angelos in Comparatione Cum Deo non esse immateriales i. e. non immenso Sed limitatoS. Ita S. Ioannes Damasia l. C.) Angelus incorporeus et immateriali diCitur quantum ad nos; nam omne ad Deum Collatum, qui Solus incorporalis est, CraSSum et materiale reperitur s. Si etiam scholastici admittunt in angelis quandam Compositionem e materia, improprie diCta, et forma nam essentia angeli potest Considerari ut materia, quae Cluatur per XSistentiam ut formam potentia Ut materia, quae actuatur per Cognitionem et volitionem matura ut materia, quae in-
240쪽
228 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
SOBOL I. me tempore Creationi angelorum. 374. S. Scriptura, narran Creationem mundi, non loquitur Xplicite
de Creatione angelorum. Quidam S. Patre illud: In principio Deus creavit caelum intellegunt dictum de angelis, ut S. Epiphanius, cui hoc videtur certum Haer. 3, 3), et S. Augustinus De Civ. Dei II, 9 33 Cf. Supra n. 26 I et S. Gregoris M. quibus hoc Videtur probabilius. Alii Patre docent angelo Creato eSSe ante mundum materialem, ut 1 ire oriun s. Orat. 8, 9), S. Basilius In HeXaem. hom. ), S. Ioanne Ch SoSt. In Gen. om. 2), S. Ambrosius In
HeXaem. I, 8, 9), alii. Prior Sententia Communiter admittitur a Scholasticis ut probabilior S. Thomas , . I, a. ), quia angeli Sunt
par univerSi, Par autem non debet esse ante totum. Provocant etiam ad concilium lateranenS IV, quod docet Deum simul ab initio temporis utramque de nihilo CondidiSSe Creaturam s Dens. n. 428), Sed neque concilium an rem praeciSe Voluit definire, neque verba neceS- Sario postulant Simultaneitatem tempori Supra n. 26Ι). SOBOL De relatione angelorum a SPHtium. 375. Cum angeli Sint incorporei, non commenSurantur parti Spatii Seu loco Sicut Corpora, quorum parte Sunt in partibus loci, quem occupant. Corporum modus XSiStendi in loco dicitur circumscriptivus. Cum X altera parte angeli non in immensi, non sunt ubique Sicut Deus, Sed OSSunt Solummodo PraeSente eSSe certo Spatio limitato, in quo quidem Sunt de itive, i. e. toti in toto et toti in Singuli partibus spatii, Sed Simul eXtra hoc patium SSe non POSSUnt. Hin Perdivinam omnipotentiam possunt ad aliquem locum alligari vel e certo
Quanam re angelus formaliter Sit in loco, non conStat inter theologos. Palmieri reSpondet per ipSam Substantiam Suam terminatam
per hanc partem Spatii De Deo creante 84 sq); Suare reSpondet: per modum ubicationis, realiter ab angelo distinctum De angeli 4, 2, 4) S. Thoma reSpondet per Contactum Virtuti I, . 32, a. ). Haec decidi nequeunt e fontibus revelationis, Sed Sunt peculationeS philosophicae, de quibus cf., si placet, Franc Schwid, QuaeStioneSSelectae e theologia dogmatica, aderbornae I 89 I, 28 Sqq. SCDoL De naturali angelorum Cognitione. 376. Angeli eo ipso, quod sunt entia pure Spiritualia, habent Cognitionem SSentialiter Superiorem Cognitione humana, quia obiectum formale eorum S SubStantia spiritualis creata. Etiam S. Scriptura indicat CXCellentiorem eorum Cognitionem, M. vi. quando ChriStu effert me