장음표시 사용
221쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLIV. Ocitui gratiam accepturi sint; si inoboedien fueriS, hoc non decernam. Aut ita, ut Deus diceret: Ego decrevi, ut tu et posteri tui habeatis
gratiam, Sed Volo, ut eius ConServatio e VeStra oboedientia dependeat: te igitur, qui caput e Omnium hominum futurorum, ConStitu eorum procuratorem a in re, quia tu interim e moraliter totum genus humanum. Si ergo in te oboedierint homines, habebunt gratiam; sin inoboedientes fuerint, privabuntur gratia. Secundum priorem modum absentia gratiae in posteris Adam non SSet privatio, quia non SSet carentia formae e decreto Dei debitae neque SSet voluntaria, quia
Adam Solummodo Suo nomine, non nomine Ceterorum egiSSet. Secundum alterum autem modum absentia gratiae Si priVatio, i. e. Carentia sormae e decreto Dei debitae; et est Voluntaria, quia Adam
gratiam abiecit non Suo tantum nomine Sed ut caput morale et refraeSentan totis generis humani. Non igitur peccatum perSonale Adam imputatur eius posteris, sed peCCatum generi humani reSpectu gratiae abieCtae Si moraliter peccatum Singulorum in Capite Suo et procuratore gratiam abicientium, Sicut bona voluntas Adam ut repraesentanti totius generis fuisset moraliter bona Volunta Singulorum re- Spectu gratiae ConServandae. Alia autem bona aut mala voluntaS Adami, quae non refertur ad Conservationem aut perditionem gratiae ut humano generi ConceSSae, ad eiu poStero omnino tranSfundenda non fuit.b Concedimus nos non a priori perSpicere, num Deu potuerit tali modo constituere Adamum procuratorem totiu generi S UInani Sed Supposita ratione voluntarii iti peccato originali, quae Secundum doctrinam eccleSiae necessario admittenda St, haec Xplicatio Statuitur, quia alius modus Xplicandi voluntarium peccati originali praeSto non est. Praeterea haec Xplicatio auctoritate fulcitur. S. AufuStinus ait: ProrSu originale peccatum e Voluntate St, quia et o e Voluntate primi homini Seminatum est, ut in illo esset et in omne transiret s De VPt et OnCUP. 2, 28, 47). Voluntas primi homini tunc erat Volunta omnium. In Adam omne tun peccaVerunt, quando in eiuS natura illa inSita vi, qua eo gignere poterat, adhu omne ille unuS fuerunt De CCC. mer et rem. 3, 7, 4). Si peccatum Adam non eS Culpa perSOnae tantum Sed etiam Culpa naturae. S. AnSelmuS:
Spoliavit persona Adam naturam bono iuStitiae, et natura egenS
et iniuSta faciis De Conc. Virg. 23). S. Thomas: Tota multitudo hominum, a primo parente naturam humanam accipientium, quaS Unum Collegium vel potius Sicut unum corpus uniu homini ConSideranda
CSt, . . . quR Per Rturalem originem derivatur ab uno. Est autem
ConSiderandum, quod primo homini in sua institutione clatum fuerit divinitus quoddam Supernaturale donum, Cilicet originali iuStitiae. . . . HOC autem non fuerat datum primo homini ut singulari perSonae tantum Sed idi cuidam principio totius naturae humanae ut scilicet ab eo
222쪽
IIo Tract. III. Me Deo creant et elevante.
derivaretur in posteroS. Hoc autem donum Cceptum primu homo, per liberum arbitrium peccanS, amiSit e tenore, quo Sibi datum fuerat, scilicet pro Se et pro tota Sua OSteritate. Si ergo consideratur iste defectus, hoc modo in Stum hominem derivatuS, Secundum illud, quod homo Si quaedam perSona SingulariS, Sic huiusmodi desectus non potest habere rationem Culpae, ad Cuiu rationem requiritur, quod sit voluntaria Sed Si ConSideratur Ste homo generatus Sicut quoddam membrum totiu humanae naturae, a Prim Parente ProPagatae, a Si omnes homine eSSen unu homo, Si habet rationem Culpae propter voluntarium eiu principium, quod St actuale peccatum primi parentiss De malo . , R. H. Haec igitur est Xplicatio CommuniSSi me a theologi recepta, quae
non est de fide; sed Si qui sibi videtur habere meliorem, potest eam
guli proprium, Voluntarium non Singulorum actibus Sed voluntate primi parentiS.c Quidam, ut Nircebur ense De PeCC. n. PSqq), Studuerunt magis Xpolire an eXplicationem, admittente factum quoddam inter Deum et Adamum iactum, vi cuius Adam nomine omnium hominum acceptaverit promissionem Dei de Conserenda ipsi et posteri gratia, si servaret praeceptum divinum CL B de Rubeis, De peCC orig. 6 I). Sed hoc pactum neque ullo fundamento nititur neque requiritUr neque sufficit. Nam si Deus solum promisit se daturum posteri Adam gratiam, Si Adam praeceptum ServaSSet, abSentia gratiae in poSteri non eSSet privatio voluntaria, Sed Simpliciter effectu Condicioni eXternae non impletae. Ergo requiritur, ut genu humanum, ConStituen in Adamo unitatem physicam et moralem, Se pSum privaverit gratia iam accepta. Ad hanc autem unitatem constituendam Sufficit naturalis neXu Cum Adamo et te Dei positiva. Neque requiritur alia inclusio omnium voluntatum in voluntate Adami, de qua quidam loquuntur, Sed Sufficit, ut Adam, qua caput generis humani in ordine phySico et morali, voluntarie abiecerit gratiam et ConSequenter potentiam generandi filio gratia ornatos. Ceterum de nominibus non St litigandum, Si res ipsa admittitur. Unde si quis pactum et incluSionem Voluntatum idem intellegit, quod nos exposuimus, habeat Sibi vocabula. Convenienter autem admittitur Adamum novisse Sanctionem praecepti divini non ad se tantum pertinere Sed etiam ad poStero SUOS, ut Sic
in hac re deliberate agere posset ut caput totius familiae humanae CL Suares, De Opere Se dier. 3, 2I, 8 sqq Palmieri, De Deo Creant 38 Sqq).344. Obi. I. DeuS, denegans infanti gratiam sanctificantem, ratione priuSVidet peCCatum, in Cuius poenam infanti denegat gratiam. Atqui id, quod ratione priuS Si quam privatio gratiae, non potest esse ipsa privati gratiae. Ergo peccatum originale differt a privatione gratiae.
223쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLIV. IIR U. Dist. mai. DeuS, antequam denegat infanti gratiam, videt pec- Catum originale origina S, conc mai. Videt eCCatum originale originatum inlio infante, nem mai. Conc. min. Dist conSeg. Ergo peCCatum originale
originans differt a privatione gratiae in O infante, conc conSEq. peCCatum originale originatum in o infante, ex conseq. PriVati gratiae, ut est subtractio gratiae e parte Dei, Si poena peccati primi parentis; sed privatio gratiae, ut est defectus gratiae debitae in anima, Si ipsum peCCatum originale originatum. Fuerunt tamen theologi, ut Carae de Lumo De paenit. disp. 7, SeCt. 7 et alii, qui ob rationem in obiectione propositam e Sebant peccatum orbginale esse ipsum ac uale peccatum Adami, quatenus soSteris eius ut ab ipsis mora- Icter commissum imputatur, et eo Deo exosos reddat, privationem vero gratiae esse effectum e CCati originalis originati. Haec sententia, etsi non est Contra fidem, merito reiCitur, quia seCundum eam non intellegitur, quomodo peccatum originale insit unicuique proprium, ut docet concilium tridentinum Supra n. 342 Dd. Nam personalis aCtus Adami, utcumque posteris eius imputabilis, non inest singulis ut eorum propriu actus. Neque iuvat, quod dicunt, in ordine naturali peccatum grave habituale non consistere in privatione gratiae. Nam OnCeptus peCCati originalis erificari nequit in ordine pure naturali, quia Solam Collationem beneficiorum indebitorum potuit Deus alligare Condicioni a Singulorum personali voluntate independenti, non ero ea, quae naturae Sunt debita. Ergo Sententia, quae ex essentia et definitione peccati originalis eXCludit gratiam, non est probabilis Ideo illa explicatio peccati originalis videtur nunc ab omnibus relicta esse cf. almieri, De Deo reante 56 Sqq). Etiam grave peCCatum personale habituale in hoc ordine Consistit in privatione voluntaria gratiae sanctificantis, ut exponitur in raeleCt dogm. IX, 495 Sqq. 345. OBL II. Plerique homineS, si interrogarentur, nollent umquam CaruiSSegratia sanctificante. Atqui res, Cui homo numquam OnSentiret, Si interrogaretur, non potest dici homini voluntaria. Ergo privatio gratiae non potest dici omnibus hominibus voluntaria.
Ress. Tram mai. quia minime Certum est illos homines in eadem CondiCione atque Adam positos melius acturos fuisse. Dist. min. Id Cui homo non Consentiret, Si interrogaretur, non potest ei dici voluntarium actu personali voluntatis eiuS, conc. min. non potest ei dici voluntarium voluntate procuratoris legitimi, si hi Consensit, ne . mai Dist conseq. Ergo privatio gratiae non est Singuli voluntaria voluntate perSonali, conc conSeg. Voluntate Adami, legitimi omnium prOCuratoriS, em comess.
In his et similibus difficultatibus supponitur univocam SSe rationem Oluntarii in peccato personali et in peccato originali, Cum manifeste SSentialiter differat, et in peccato originali sit minima, quae Concipi potest, ita ut ne possit quidem homo de hoc peccato paenitentiam agere Cf. Dens. n. 3o0ὶ Sicut in rebus Civilibus pupillus debita, nomine suo a tutore legitime ContraCta, OStea adultus ut sua agnoscere et solvere debet, etsi ipse forte interrogatus ea minime Contraxisset, ita in ordine morali totum genus humanum per Adami, Capitis et tutoris sui, factum se legitime gratia pri-Vatum agnosCere debet, etsi multi homines interrogati forte peCCat non Con-
224쪽
21 a Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Sensissent. Utique solus Deus pro Supremo Suo dominio in ordine morali circa sola dona indebita talem proCurationem instituere potuit. Dissensus autem pure interpretativus, qui adfuisset, si alii homines exstitissent, nihil mutat in re, quia revera non XStitit. 346. Obi. III. Deus pro sua Sapientia et Sanctitate non potuit instituere id, quo praevidebat omnibu Adam poSteri inevitabile malum oriturum esse. Atqui praevidebat o futurum SSe, Si damum institueret caput morale totius generis humani respeCtu gratiae ConServandae. Ergo Deus rem ita non instituit. Foss. At mai. Deu non potuit illud malum permittere, nisi inde potuit et voluit facere bonum, conc mai. Si inde potuit et voluit facere bonum, nex mai. Dist. min. PraeVidebat Solum malum futurum et nullum bonum,nem min. praevidebat Simul Cum malo bonum, quod inde facturus erat, conc. min. Et nes conSeg. Potuit quidem Deus multis modis de malo peccati originalis facere bonum, Sed elegit nobiliSsimum modum redemptionis per Iesum Christum; et ita de male facto Adam tantum evenit bonum, ut C-clesia in officio sabbati sancti XClamet et Certe neCeSSarium Adae peC-catum, quod Christi morte deletum est. O felix Culpa, quae talem a tantum meruit habere Redemptorem.
SCDOL Falsae opiniones e CCCato originali. 347. OmiSSo errore eorum, qui dicebant anima in Statu praeeXSi- Stentiae peccaSSe Supra n. 334 θ), et omissa absurda sententia lacii IIII rici, lutherani, Secundum quem tota SubStantia hominiS, Peccato Adami corrupta, dicenda Si peccatum originale unde SSectae huius opinionis appellabantur Substantiistae et omissis aliis quibusdam falsis opinionibus plane obsoletis, de quibus vide, Si placet Bernardum de beis De pecc. orig. C. 34), hae notaSSe iuvat a Lutheran et calvinistae Sati Communiter docuerunt concupiscentiam esse peccarum originales Bellarm. De amiSS. grat. 3, ). HOC est falsum. Nam baptismo remittitur omne id, quod habet rationem
peccati proprie dicti Rom 6 4 8, ). Atqui concupiScentia manet
in baptigatis. Ergo haec non est peccatum originale ApoStoluSVocat quidem ConcupiSCentiam peccatum Rom 7 8 Sqq); sed quia Simul docet eam esse involuntariam ibid. V. PSqq), manis Ste eam
Vocat peccatum SenS tranStato, ut ait concilium tridentinum SeSS. 3, Can Han Concupi Scentiam, quam aliquando poStolu Peccatum appellat, Sancta Synodu declarat ecclesiam Catholicam numquam intelleXiSSe peccatum appellari, quod Vere et proprie in renati Peccatum Sit, Sed quia ecpeCCato est, et ad peccatum inclinat. Si qui autem contrarium SenSerit, A. S. Dens. n. 792). Haec St doctrina S. Augustini: ConcupiSCentia Si vocatur peccatum, quia peccat facta Si De UPt et OnCUP. I, 23, 23), et Peccati nomen accepit On- CupiScentia, quod ei ConSentire peccatum Sis De pers. USt. I, 44).b Quidam scholastici docebant peccato Adam in eius OrPOre
effectam SSe morbidam qualitatesm, quae tranSierit in omne homineS, et
225쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLIV. Schol. a. a. 2I3
e hac qualitate infici animam, et in ea quoque effici malam qualitatem, quae sit ConcupiScentia, et in a ConSiStere peccatum originale. Huic opinioni ansam dedisse videtur Etrus ombardus a diSt. I), eam secuti sunt Henricus Gan venSis, chamus, alii CL Vasques, In I, 2, diSp. 32, C. ). Quidam etiam addiderunt causam fuiSSe venenosum
fructum ligni scientiae boni et mali, vel halitum serpentis. Simile quid de vitiosa qualitate ultimo saeculo docuit G. Hermes CL Meut en, Theologie de Vorgei II, 423 Sq 43 sqq). Hae Sententia a theologi reicitur, quia Corporea qualita non poteSt SSe neque efficere peccatum. Neque CauSa tali qualitati nocivae in Adam ortae as- Signari potest; nam venenoSus fructu arbori vel halitu Serpenti Sunt purae fictiones. Neque concupiScentia Si peccatum originale.c Ambrosius Catharinus et Auertus ignius CenSent peccatum originale SSe actuale peccatum Adami, posteris eius imputatum. Disser haec sententia a theoria Cardinalis de Lugo Supra n. 344), qua tenus hic admittit peccatum Adam moraliter commissum esse ab eiUS posteris, illi vero insistunt in sola Xterna imputatione. An Sententiam, iam olim a quibusdam traditam, impugnat S. Anselmus in libro De conceptu virginalis c. 26). Sustineri nequit, quia quod Solum
imputatur, non transfunditur in posteros, non inest ii ut proprium PCCCatum, non Contrahitur generatione, quae omnia de peccat originali dicenda sunt secundum doctrinam catholicam. Per Olam imputationem nemo Vere et proprie peccator ConStitui poteSt.
Itaque his opinionibus reiectis non videtur remanere nisi Xplicatio in thesi proposita; et sic haec etiam probata est argumento XClUSioniS. SOBOL . Quomolo concupiscentia Se habeat a peccatum originale. 348. ConcupiSCentia, etsi non Si peccatum originale, tamen intime Cum eo Cohaeret et in iis, qui nondum primam iustificationem con-Secuti Sunt, poteSt aliquo vero Sensu dici esse quaSi par peccati originaliS. Nam ConcupiScentia est privatio moralis rectitudinis, ab initio hominibu ConceSSae, Sed per peccatum perditae. Quia Si in parte Sensitiva, quam reddit rebellem Contra rationem, Si aliquod malum morale Sed quia per Se non Si aliquid Voluntarium, non Si per Se peccatum. Nihilominus in illis, qui adhuc Sunt in Statu peccati originalis, intime iungitur cum voluntaria privatione gratiae SanctificantiS, et ideo dici potest esse materiale peccati OriginaliS. S. Aufustinus Clare docet Concupiscentia peccatum dicitur, quia peccato facta St, appetitque peccares nihilominus agnoScit in
ea reatum: Reatu eiu regeneratione Solutu est a Contra Iul. p. impers. I, I). Ergo ante regenerationem in ConcupiSCentia rectiUS St, quia tantum quia ineSi ergo ante actuale peccatum , quomodo non teneret in morte et pertraheret in ultimam mortem, nisi et tu Vinculum ii illa, quae fit in baptismo, remissione peccatorum omnium
226쪽
Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Solveretur . . . Propter hoc inCUlUm morti mortui reperiuntur infantes, non Sta morte notiSSima, UR R Corpore animam Separat, Sed ea morte, qua tenebamur omneS, Pro quibu mortuus est Christus,
Contra Iul. 6, 3, 48). Ulteriorem eXplicationem non dedit Augustinus. Videtur autem eiu men eSSe, quod inordinatio morali ConcupiScentiae, quia Si Sequela Voluntariae abiectionis gratiae, habet secundario et materialiter rationem Peccati.
S. Thomas hoc ita Xplicat In peccato Adam erat aversio bono incommutabili et ConverSi ad bonum Commutabile. Unde Superior pars amisit donum iuStitiae, et inferiore vires appetitivae depressae sunt ad inferiora bona Secundum proprium impetum A voluntate autem ratio culpae descendit ad illa viretinferiores, quae regimini
voluntati Subduntur, non ero ad Uire vegetativaS, in quibus Sequelae peccati sunt Solum per modum Poenae. VoluntaS, quia moVet, Si Sicut formale vire autem ei Subditae, quia OVentur, Sunt quaSi materiale. Et ideo cum carentia originalis iustitiae se habeat ex parte voluntatis, e parte autem inferiorum Virium, a Voluntate motarum, Sit
pronita ad inordinate appetendum, quae ConcupiScentia dici potest, Sequitur, quod peccatum originale in hoc homine vel in illo nihil aliudeSi quam ConcupiSCentia Cum carentia originali iustitiae, ita tamen quod carentia originali iustitiae est quasi formale in peccato originali,
ConcupiSCentia autem Si quaSi materiales, sicut peccatum homicidii e g. Si formaliter in Voluntate, materialiter autem in manu, quae
movetur voluntate De malo . , a. ). Idem docet in Summa I, 2, q. 82, a. ). Quod ibidem a I ad I ait Peccatum originale non eSt privatio pura, Sed Si quidam habitu corruptuss, intellegitur de Corrupta recta habitudine virium inseriorum ad rationem. Haec dicta Sint, ut intellegatur iste modus loquendi, qui Ceteroquin paene diS- paruit e theologia, quia Simplicior St Sitatu loquendi moduS, peC-
Catum originale proprie ConSiStere in privatione gratiae Sanctificantis, Concupiscentiam Vero improprie Vocari peccatum, quia e Peccato Stet ad peccatum inclinat. Prop. XLV. Peccatum originale generatione paterna tradu citur in filios, quatenus ea nascuntur filii ex emine Adami. 349. Stat Q UHESt. Causa omnis peccati est mala volunta CreRturae. Causa peccati originalis est voluntas Adam ut Capiti et repraeSentanti generi humani Supra n. 343). Sed adhuc quaeritur, quomodo Singuli homines ita nectantur cum Adamo, ut in ordine SupernaturBliquaSi num Cum eo Constituant. Respondetur hoc fieri generatione Paterna, quatenu ha generatione Singuli homines mediate e Adamo naSCuntur. Reiecimu Supra n. 347 opiniones docentium aliquam rem Corpoream malam peccato Adami ortam SSe, quae generatione tranS- fundatur in eius posteros. Ergo ostendendum est, quomodo nihilominuS
227쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLV. Iggeneratio Sit quasi vehiculum, quo peccatum originale ad singulos deseratur. Res ipsa est de fide, Sed addenda St Yplicatio, qua saltem aliquo modo ratio huius transfusionis intellegatur. 35Ο. m. I. Ex traditione. S. Scriptura Solum doCet per unum hominem Adamum peccantem omne homine Constitui peccatores Supra n. 333). Quomodo hoc fiat non Xplicat, etSi Sati per Se patet hoc fieri per neXum, qui est inter
rationem paternam, qua omne homines Sunt filii Adami. Idem eo etiam indicatur, quod omnibus hominibu nova generatio Seu regeneratio Spiritualis dicitur esse necessaria Io 3, 3 qq). Cur haec Vocatur regeneratio, miSi quia ea reparatur quod generatione Corruptum est ξId diserte docent concilia. Concilium tDvitanum II, Can. 2: Etiam parvuli, qui nihil peccatorum in se ipsis adhuc Committere
potuerunt, ideo in peCCatorum remiSSionem Veraciter baptiZantur, Ut in iis regeneratione mundetur, quod generatione traXerVnis Dens. n. O2). Concilium tridentinum SeSS. 3, Can. Adae CCCatum, propagatione tranSmSum, omnibu ineS unicuique Proprium SOSS. 6, C. Q Homine nisi e Semine Adae propagati naSCerentur, non naSCerentur iniuSti, cum ea propagatione, per ipSum dum ConCipiuntur, Propriam iniustitiam contrahant Dens. n. 79 793).35 I. m. a. Ex ratione.
Cum peccatum originale Contrahatur, quam Primum generatur homo, in pSa generatione neceSSejS OSS CRUSam tranSὶSioni peccati. Atqui neque parente generanteS, ut Sunt hi Singulare homineS, neque Deu Crean animam et iungen Cum Corpore, Sunt auS Peccati originaliS. Ergo unicum quod reStat, Si generatio, Ut Si origo X
Maior patet, quia quidquid ad generationem non Concurrit, non poteSt SSe auS Certi effectuti generato Concurrunt autem parenteSet DeUS. Prob. min. Ctu generationis per Se Solum tendit ad propagandam naturam ut talem, neque ullam internam relationem habet ad propagandam aut iustitiam aut iniustitiam. Idem valet de creatione animae et Coniunctione Cum Corpore nam Otiam hae re Per Se Pertinet ad solum ordinem naturalem et abstrahit ab omni dono Supernaturali aut privatione eius. Ergo non poteSt tranSisio peccati originali derivari e cauSi proXimis, ut Sunt hae Singulare CRUSae, Sed Sicut peccatum originale est peccatum naturae humanae Seu totiUS generis humani, in Adam in unum Collecti, ita generatio, qua CCCatum tranSfunditur, non Si consideranda ut actu horum priVatorum hominum, Sed Ut actu naturae Corruptae peccato Adam Capiti et principii generis humani. Ἐκ prima Dei institutione Adam generando non
228쪽
216 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
debuit solam naturam humanam tranSferre in posteros Sed etiam gratiam. Adamu autem perdidit an elevationem, et sic non iam potuit generatione tranSserre niSi naturam gratia debita privatam. Quaelibet particularis generatio et animae in Corpore Creatio est condicio tantum neceSSaria ad peccati propagationem. Sed Causa instrumentalis est semen Adami, quod debuit SS Vehiculum gratiae, et factum est vehiculum privationi gratiae Seu peccati. Quare neque Sancti parenteS generant Sancto filioS, quia Sanctita CS eorum privatum donum, Sed generant peccatoreS, quia Semen adamiticum Secum trahit peccatum, non quasi peccatum Sit in emine ut in Subiecto, cum Sola anima Sit Subiectum peccati, Sed quia Semen Si causa instrumentalis deficiens)privationis gratiae, Sicut baptiSmu est CauSa instrumentali iustitiae. Neque parente peccant generando, quia Suo Ct non Procreant nOVum PCCCatum, Sed propagant naturam, quae utique e peccato Adam est Vitiata Cf. S. Thoma I, 2 q. 3, a. ). Et Sicut Solu Adam erat Caput morale reSpectu gratiae Servandae aut perdendae, ita ex eo tantum, non e Eva Peccatum Originale traductum St. Unde peccatum originale non Contrahitur a matre Sed a patre. Et Secundum hoc Si, Adam non peccante Eva peccaSSet filii originale peccatum non Contraherent e ConverSo autem SSet, Si Adam peccaSSet et Eva non s S. Thoma I, 2 q. I, a. ). Qua ratione inter alias Christus e vi Suae Conceptioni erat immuni a peccato idemque dicendum de quovi homine, qui a Deo rearetur Vel produceretur X alia materias Mares, De peCC et Viri diSP. 9 SeCt. 4 n. ).35 a. bi. I. Secundum dicta anima fit peCCatrice ConiunCtione Cum Corpore. Atqui melius est non esse quam esse peCCatorem. Ergo anima non esset Coniungenda Um Corpore. Res . Dist. mai. Anima fit peCCatrix OV peCCato CommiSSO, Q. mai. sit peccatrix, quatenus eiu peccati, quod iam S in mundo, oriturnOVUm SubieCtum, in quo peccatum Solum est per modum habitualis privationi gratiae, conc mai. Diff. min. MeliuS Si non SSe quam Cluale peC- Catum mortale Committere, Irans. min. quia de hac re non diSputamuS; melius est omitti universale bonum propagationis humanae, ne exsistat haeCanima privata gratia, ex min. Melius est ei Si eSS SeCUndum naturam quam nullo modo esse, praesertim Cum possit per gratiam damnationem evadere η S. Thoma I, 2 q. 3, a. o ad J. Et nem conSeg.
353. BL II. eccatum Adami fuit condonatum supra n. 33o). Atqui
peCCatum Condonatum non iam exsistit. Ergo eo infici non possunt AdamipOSteri. RE . Diu mat. Fuit Condonatum, in quantum erat PerSonale, conc. mai. in quantum est originale seu privatio gratiae in posteris Adami, Q. mai. Et sic patet reSponsum ad min. et ConSeq.
354. Di III. A muliere initium factum est e Cati, et per illam OmneS morimur. Eccli 25 33 Ergo ex Eva potius peccatum originale deducitur.
229쪽
Pars V. Me peccato originali Prop. XLV. Schol. 21
Ross. Dist antec. Ab Eva factum est initium peccati, quia ipsa prima inter homines peccavit, et quia Adam SuaSit CCCatum, conc antec. quia ipsa posuit Clum, quo totum genu humanum PriVatum S gratia, Q. antec. Potest etiam dici initium peccati factum esse a diabolo supran. 329d attamen ex eo non transfusum S PeCCatum originale, sed solus Adam est causa principalis peccati originalis. 355. Bi. V. Anima, Si Crearetur in Corpore Vulnerat vel in igne posito, statim doleret. Ergo a pari anima, quae Creatur in Corpore prono ad peCCandum, Statim maCulatur et Si origo peCCati originalis potius repetenda est a pronitate ad peCCandum se a ConCupisCentia habituali infantis. Ross. Nemo paritatem nam inter physiCam Causam et physicum effectum est nexus Sed inter Corpoream dispositionem ut talem et moralem effectum peccati non est nexus. Ergo quod . Augustinus dicit animam in corpore ut in vase inquinato vitiari Contra Iul. 5, 4, 17ὶ, non refertur ad malam qualitatem Corpoream, Sed ad rationem neXu Cum Adamo.
SOBOL Num concupiscentia generantium Sit Caus Peccati originaliS. 356. Hoc videtur doceres , Au ustinus: Ipse ille licitus honestusque
Concubitu non potest Sse Sine ardore libidiniS. . . . EX a carnis ConcupiSCentia quaecumque naSCitur proleS, originali Si obligata pec-Catos De nupt. et ConC. I, 24, 27). HOC Verum S logice, non erumeStintologice, i. e. ConcupiSCentia generuntium non Stintologica CauSapeccati originalis in prole Sed est logicum indicium naturae Corruptae, e qua non poteS Oriri nisi prole peccato originali insecta. Recte concluditur: Ubi est concupiscentia in generantibus, ibi est peccatum originale in prole non quia ConcupiSCentia, ut Si re phySiCa, prolem maculat, Sed quia in hoc ordine ConcupiScentia Si intime neX Cum peccato originali supra n. 348). Unde materialiter idem est gignere
Cum ConCupiSCentia et gignere Secundum naturam lapsam. Ergo recte dici potest nasci peccator, quicumque naScitur e ConCUPiSCentia, i. e. X generatione peccato Adam vitiata. Et quia in generatione concupi-SCentia oritur e Coniunctione SeXuali, recte etiam concluditur Qui miraculose Concipitur sine seXuali ConiunCtione et ideo Sine Concupi-SCentia, obnoXiu non Si peccato originali, ut IesuS, filius virginis Mariae CL Supra n. 33 I). Nihilominus concupiscentia per Se Sumpta non Si auS PCCCatioriginalis. Nam in Statu naturae purae SSet ConcupiScentia, neque tamen esset peccatum originale. Si homine e nihilo crearentur Vel formarentur non X emine Virili, et dein Cum ConcupiScentia generarent,
non generarent filios peccato originali affectos. Si vero Deus in iis, qui sunt filii Adami, miraculo removeret concupiscentiam, tamen eorum filii haberent peccatum originale. Ergo concupiScentia e natura rei ne condicio quidem est transfusionis peccati originalis CL S. ThomaS, In a diSt. I, . , a. ad 3 S. I, 2 q. I, a. 4 Palmieri,
230쪽
218 Tract. III. Me Deo creant et elevante.
Prop. XLVI. Peccato originali homo Secundum Corpus et
animam in deterius mutatus est; exsacultate eiu naturale integrae
357. Stat QuHESt. ConSiderato peccato originali considerandae
sunt poenae et Sequelae eiuS, et imprimi quidem poenae huius vitae. Homo enim propter peccatum originale privatu eS multilbonis, quae in statu naturae integrae habuit, ita ut, Si terque Statuminter Se comparatur, homo dicendu Sit in Statu naturae a PSae Secundum Corpus et animam peiori CondicioniS, quam fuerit in Statu naturae integrae. Hae est prior par theSiS. Sed poteS quoque homo Secundum bona sua naturalia, quae habet in Statu naturae lapSae, Comparari cum homine, quali suiSSet in Statu naturae purae. Dicimus igitur internas facultates homini in Statu naturae lapSae SSe eiusdem Condicionis, atque fuissent in Statu naturae purae. Haec Si altera par thesiS. EXternam tamen providentiam aliam futuram fuisse in statu naturae Purae quam nunC, iam Supra n. 326 diXimus. De hac altera parte Sunt duae opiniones theologorum. Quidam Censent etiam vires naturale in Se debilitata esse peccato originali. Ita Contenson, Ssarsa, alii CommunisSime vero theologi reiciunt hanc opinionem. o Sequimur Sententiam Communiorem. 358. Tob. H TS I. Homo peccato originati Secundum orsu et animam in deterius mutatus est a Secundum animam in deterius mutatu eSt, quia PrivatUS S gratia Sanctificante, virtutibus infusis,
donis et inhabitatione Spiritus Sancti, e filio Dei adoptivo factus est
filius irae divinae destitutus iure regni caelesti et gratii actualibuS. Secundum relationem rationis ad vires inferiores privatuS Si dono integritatis, et Subiectus eSt dominio ConcupiScentiae. SeCundum CorpuS subiectus est doloribuS, morbiS, Orti. Haec omnia Aponit S. Paulus in epistula ad romanos C. 3 et ). Concilium rauSicanum II can. I ait: Si qui per offenSam praevari-CationiS Adae non totum, i. e. Secundum Corpus et animam, in deteriuS dicit hominem commutatum, sed animae libertate illaeSa durante, CorpuStantummodo Corruptioni Credit obnoXium, Pelagii errore deceptuS, ad- UerSatur Scripturae Dens. n. 174). Similiter concilium ridentinum SCSS. 3, an doCet totum Adam per illam praevaricationis offensam Secundum Orpu et animam in deterius Commutatum fuisses Dens. n. 788M. Dei addit et peccatum et poena peccati in omneS Adami poStero transiSSe. Ablatis autem donis supernaturalibu et praeternaturalibu non Sola debilitas corporis secuta est sed etiam debilitas animae, quia intellectus non iam illustratur lumine fidei, et VoluntaS non iam Confortatur caritate infusa. In hoc autem Statu obScurationiSet infirmitatis constitutus et surgentis concupiscentiae impetu PetitUS, pristinam libertatem recte dicitur homo amisisSe.