장음표시 사용
301쪽
nili turbas innumerabiles tristis experirer, nescio qua horrenda pestilentia peceatorum latissime peruagante, non tum irato rani inimicora iratis inimicis dicta prodere, sed etiam quae non dicta sint addete eum contra ammbliuillatio. parum est de Minimiciti&s hominum nec exagitare, nec augere male oque do nisi eos ecia extinguere bene Itaquen φὴς do studuerit qualis illa erat, docente te ara agistro intimo iri schola pectoris. De nique etiam Hum suum, iam in extrema vita temporali eius, ilicrata est tibi; nec in eo nam fideli planxit, quod in nondum
uorum tuorum rio tris eorum nouerat cana, ut
tum in ea laudabat honorabat dili zebat te: tria sentiebat praesentia tuam iiii orde eius sui ct e con et attonis tu actibus emba . Fuerat ei lini vilita viti derat, domum suam pie tractauehat, in Spe tibiis bonis testimoniam habebat.
Nuttierat filios, totiens eos parturicris, ouotiens a te deviare cernebat. Ostre .
302쪽
l a curam gessit, quasi omnes genuisset: ua seruiuit, quali ab omnibus genita
minente alatem die, quo ex hac vla I ta erat exitura, quem diem tu nou insignorantibus nobis, prouenerat ut credo procurate te occuliis tuis modis, ego a ipsa soli staremus in ambentes ad quandam fenestiam , unde hortus intra domum, qua nos habebat, prospectabatur, illuc apud ostia Tyberina ubi remotia turbis, post magi itineris Iabore,instaurabamus nos nauigationi COI- loquebamur ergo soli valde dulciter & u. . p a terita Obliuiicentes, in ca quae ante in caeteriti,quaerebarmis inter nos apud ptiesentem veritatem, quod tu es, qualis L. Pin. i. latura esset vita aeterna sanctoru, quam nec oculus vidit, nec auris audiuit,nec in
cor hominis ascendit. Sed inhiabamus da ,s cordis in superna fluenta sontis tui, sontis vita qui est apud te xv inde pro captu nostro aspersi, quoquo modo ream
a. Cumque ad eum ne sermo perduce
303쪽
guceretur, ut carnalii sensuam, delecta lti quantalibet, in quantalibet luce cor
porea, prae illius vitae iucunditate, non comparation sed nec commemoratio
ne quidem digna videretur erigetes nos ardentiore affectu instipsum, perambu Iauimus radatim cuncta corporalia, M sum coelum,unde sol cluna stellarhacent spe terram. Et adhuc ascedebamus interius cogitando,&loquendo te, mirando peta tua Et venimus aAanentes nostras, transiendamus eas , ut
attingeremus regionem ubertati; indefi- cientis; ubi pascis Ista et in aeternum veri,
tatis pabulo &Vbi vita aplantia est, per quam fiunt omnia ista,&qRae fuerunt,ω i hi sutura sunt Et ipsa no fit, sedile est, ut fuit, sic erit semper cum potius sui C.
se, saturam esse, non est in ea, sed esse solum, quoniam aeterna est. Nam fuisse. Huturum esse ron est arternum.Et dum loquimur inhiamus illi, attingimus. eam modice toto ichii cordis is suspiraeimus, reliquimus ibi religatas priarii-tias militus; remeauimus adstrepitum oris nostri, ubi verbum cincipitur finitur. Et quid simile verbo tuo domina uostro, in e permanenti sine vetustate,
304쪽
esti 'co NprssIONVM tus carnis, sileant phalasa tertie: a tua rumae aeris Silcant xpoli, ipsa sibi anima sileat. transeat se non se cogitando Sileant inniat imaginaria reue Iationes, omnis linguari omne signum, di quicquid transeundo sit, si in sileat Omnino auonram,si quis audiat, licui P i. ' haec omnia: Non apsa nos fecimus, sed fecit nos, qui manet in aeternum. His di- etis, si iam taceant, quoniam erexerim taurem in eum, qui fecit ea, cloquatur ipse ius, non perea sed per seipsum; veaudiamus verbum eius, non per linguam caritis, neque per vocem angeli, necte sonitum nubis, nec per a gina similitu dinis sed ipsum, quem in his amamus
ipsum 11ne his audiamus-: sicut nunc extendimus nos, rapida cogitatione attingimus aeternam sapientiam super ma ni manentem, si c6tinuetur hoc sub trahantur a Pe visiones osse imparis de-11eris, haec una rapiat, ab rbeat c'recodat in interiora gaudia spectatorem suum; ut talis sit sempiterna vita, quale fuit hoc momentum intelligentiae, cui
Z it. suspirauimus . 6nne hoc est; Intre in gaudium domini tui3 Et istud quando
rinis. . An cum omnes resurgemus, sed non Omnes immutabimur 3 Dicebamus talia,
305쪽
Lr3s No Nus. 28t domine tu scis quod illo die cum talia loqueremur, inundus iste nobis inter verba valciceret, cum omnibu , delecta tionibus suis. Tunc ait illa: Fili, cavatum ad me attinet, nulla re iam deiccior iis hac vita. Quid hic faciam adhuc,&cur
hic sim ne ici, iam consumpta spe huius seculi. Vnum erat, propter quid in hac vita aliquantam immorari cupiebam ut te Christiani, catholicu viderem, priuC
quam morerer Camulatim ho mihi Deus meus praestitit, veste etia cotempta. Delicitate terrena, seruum eius videam. Quid hic facio
haec ei quid responderim, nosari satis recolo. Cum interea vix in tra quin i dies, animo multo amplius decubuit bri L Ei cum aegrotaret ouodam die, derectum anima palla est,&paululu subtracta a privsentibus. Nos Concurrimus sed cito reddita est si iiiii ob spexit astantes, me a fratrem meum;&ait nobis, quasi quaeretati similis Vbi
eram Deinde nos intuens moerore attonitos, Ponetis inquiti matrem e
306쪽
istram. Ego silcbam,&fletum frenabam Frater autem meus quiddam locutus est, quo eam non ex re, sed in patria sua, defungi tanquam scilicius optaret. Eo audito, illa vultu anxio reuerberans eum
oculis, quod talia saperet atque inde me intuens, Vide ait, lyad dicit . Et mox am bobus: Ponite, inquit hoc corpus ubi
tu que, nihil vos eius cura conturbet Tantum ill ad vos rogo, ut ad domini al- piauum re memineritis mei,ubi fueritis.1. Cumque hanc sententiam, verbis quisus poterat, explicasset, contices , ingrauescente morbo exercebatur. Ego vero cogitans dona tua Deus meus inuisibilis, quae immittis in corda fidelium tuorum, prouentu inde fruges agmirabiles, gaudebam, gratias agebam tibi; recolens lubit noueram, quanta cura semper aestuasset de sepulchro, quod ribi prouiderat praeparauerat, iuxta corpus viri sui. Quia enim valeo concorditer vixerant, Actiam volebat, ut animus humanΗ minus capax diuinorum,
adiungi ad illam foeticitatem,&co in morari ab hominibus concessum sibi in
se post transmarinam Pettgrinationem. v coniuncta terra ambo ciun,conius Im
3 Qyrando autem ista inanitas pleni tudine
307쪽
Eugine bonitatis tuet coeperadine ius co de non esse, nesciebam. laetabar admirans, quodi mii aperuasset quaquam Millo iermone nostro ad senestram, cumidisit Iam quid hic facioὶ non appiniit desiderare in patria mori Austiui etiam postea, quodia cum ostiJ essemus, inimquibusdam amicis meis materna diducia colloquebatur quodam die de coiit pia vitae huius&bono mortis, ubi ipse nota eram Illisque stupentibus virtutem ninae, quam tu dederas et 'uaerentibusque virum in formidaret tam logea sua ciuitate corpus relinquere; Nihil
inquit longe est Deo; neque timedui
est, ne ille non agnoscat cinnet seculi,vnde me resuscitet. Ergo die non aegritudinis irae, quinquagesimo sexto anno
xtatis suae, tricennio, tertio aetatis
arieae, anima illa religiolari pia corpo
Ouomodo luxerit mortem aut . 1. 3 Remebam oculos eius. cossuebat i in praecordia mea moestitudo inges &transῆuebat in lirymas; ibidem qua oculi mei, viole o nunt imperiis resor bebant
308쪽
as . CONFESsION Mbebant sontem suu usque ad siccitatem i& in tali luctamine altae male mihi erat. Tum vero, ubi emauis extremum piribtu, puer Adeodatus exclamauit in planctum,atque ab omnibtis nobis coercitus an eu tacuit. Hoc modo.etiarn meum quid a dam pueritu, quod labebatur infletus, iuuenili voce cordis coercebatur,4 accbat. Neq; enim dec cre arbitrabamur,
senus illud quaestibus aclirymos gemi-ribusque celebrare quia his plerunque selet deplorari quaedam miseria morientium, aut quasi omnimoda extinctio An illa nec misere moriebatur, nuc Omnino
moriebatur. Hoc documetis mortim us, fide non ficta, rationibusque certis teneb. m .
a Quid ergo erat, quod intus mihi grauiter dolebat, nisi ex consuetudine simul tuendi dulcissim, charissima, re- pente dirupta,vulnus recens JGratulabar quidem testimonio eius, quod in ea ipsis vltima aegritudine, obsequijs meis inter Plut blandiens, appellabat me pium in commemorabat grandi dilectionis affectu,nuisquam se audisse ex ore meo, iaculatu in se durum, aut contumeliosiam sermo nem. Sed tamen, quid tale Deus meus,
qui fecisti nos; qui scomparabile habebat honora medet Musilli seruitus ab
309쪽
illa mihi Quonia itaque deserebar tarn
magno eius solatio, fauciabatur anima mea; qu asi dilaniabatur vita, quae v facta erat ex mea Mills Cohibito ergo ait tu illo puero , Psalterium arripuit Euodius, cantare coepit Psalmum, cui respodebamus ot nis domus Misericordaci ni iudicium cantabo tibi domine. Audito aute quid
ageretur conuenerunt multi fratres aereligios, seminae Et de more illis, quo rum ossicium erat, funus curantibUS,ego in parte, ubi decenter poterana, cum cis oui me non deserendum esse censebant, cruod crat tempori congruum disput bam eoque fomento critatis mitig
ibam cruciatu tibi notum illis ignorat cibus, in te iue audientibus, sine sei su doloris nae sic arbitrantibus. At ego in auribus tuis, 'bi eorum diutius audie bat, in crepabam molliciem affect iis mei, ciconstari gebam fluxuan inceroris C debatque milii paululuin rursusque im- petu suo terebatur, n vi lue ad eruptio-aec usque ad vultus
mutationem Od ego sciebam,quid corde premerem. Et quia mihi vehementer displicebat, tantum in me posse haec hae. Maana, que ordine debito sorte con*-
310쪽
g CONRgris Io NuM dolore dolebam dolorem meum x Iz-Flici tristitia macerabar. Is Cum ecce corpus elatum est, imus,
redimus sine lachrrinis. Nam ne ita ' iti eis preeibus, quas tibi fudimus, cum tibi stetretur pro ea Sacrifici irm precij ' nostri, hixta sepulEhrum posito cadauere, prius qua deponeretur, sicut illic fierisblet, nec in eis precibus ego cui sedi
to die grauiter in Occulto moestus eram; mente turbata rogabam te, Ut potera, quo sanares dolorem meu nec faciebas; credo commendans memoriae meae, vel hoc uno documento omnis consuetudianis vinculum, etiam aduersus mentem,
quae iam non fallaci verbo pascitur. Visum etiam mihi est, ut irem lauatu; inbdaudieram inde balneis nomen inditum; quia Graeci βαλανεῖο dixerint,qudd-xictatem pellat ex anima. Ecce hoc confiteor misericordiae tua pater orphanorum, quoniam aut talis eram, qua iis prius aqua lauissem. Ne que enim exu dauit de eorde meo muroris amaritudo Deinde dormiui i ilaui non
parua ex parte mitigatur anueni dolorem meum. Atque ut eram in lecto meo
situs, recordatus sum veridicos versus Ambrosi tui: Tu es enim Deus creato omnium,