장음표시 사용
331쪽
di, quo generariti stionum , quicquia
horti scio, sic est in memoria mea,vi non reteta imagine rem foris reliquerim aut sonuerit&fraeterierit sicut vox impressa per aures vestigio, quo recolitur; quasi sonaret, cum iam non sonaret Aut sicut
odor, dum transito evanescit in ventocoliachim afficit inde trahcit in mem riam imagineses, quareminiscedo repetanaus: Aut sicut cibus, qui certe invenistre iam non sapit. tamen in memoria quasi sapit Aut sicut aliquid, quod cor Pore tangendo sentitur, quod etiam se paratum a nobis imaginatur memoria. Istae quippe res non intromittuntur ad eam, sed earum solae imagines mira cel ritate capiuntur, miris tanquam cellis reponuntur,in mirabiliter recordando
AT V T X. Sensis res tradunt memoria. .
I. T. verincum audio tria genera es in se quaestionia, an si , quia sit,qua te sit, sonorum quidem, quibus haee verba consecta sunt, imagines teneo, eos per auras cum strepitu transsie,ac laeso ipsi scio. Res vero ipsas quae illis significamur
332쪽
cantur sonis, neque ullo sensu corporis attigi, nec uspiam vidi praeter animum meum, dia memoria mea recodidi,non imagines earum, sed ipsis duae unde ad me intrauerint, dicant , si polliint. Nam
percurro ianuas omnes carnis mea , nec
inuenio, qua earurn ingressa sint α; Sippe oculi dicunt: Si coloratae
sunt, nos eas nunclauimus. Aures diciat: Si sonuertit, nobis indicata sunt.Nares dicunt: Si oluerunt,per nos transierunt.
Dicit etiam sensus gustandi Si sapor non est, nihil me interroges Tactus dicit: Si
corpulentum non est, non contrectaui: si non conuectaui, non indicaui. Vide unde & qua hec intrauerunt in memoria meanti Nescio quomodo: Nam cum ea didici, non credidi alieno cordi, sed in me recognoui, vera esse approbaui; commendaui ei tanquam reponens,
unde proferrem, cum vellem. Ibi emo erant,&antequam ea didicissem, sed inmemoria non erant. Vbi ergo aut quare cum dicerentur, agnoui, dixit Ita est,&verum est nisi quia iam erant in memoria, sed ta remota tetrusa, quasi in caveis abditioribus si nisi admonente aliquo eruerentur, ea fortasse cogita-
333쪽
Species rerum In anima. Vocirca inuenimus,nihil esse aliud , discere ista,quoium non per sensus haurimus imagines, sed sine imaginibus. sicuti sunt, per Upsa intus cernimus ini si ea, quae pallimatq; indisposite memoria continebat, cogitando quasi collige
re, atque animaduertendo curare ut tan
quam ad manu posita in ipsa memoria, ubi sparsa prius Mneglecta latitabat,iam familiari intentioni facile occurrant. a. Et quam multa huius nodi gestat memoria mea, quae iam inuenta suntndi, sicut dixi, quasi ad manum posita, quae . didicisse&nosse dicimur. Qui si modo de istis tenaporum interuallis recolere desivero, ita rursus demergutur,4 quasi in remotiora penetralia dilabuntur, videnrio velut noua excogitanda sint in idem iterum. Neque enim est alia regio Corum S cogeda rursus, ut sciri possint; id est, velut ex quadam dispersione colligenda, unde dictam est cogitare. Nam cogo cogito, sic est, ut ago in actito, facio Tacitit, Veruntamen, sibi animus hoc verbum proprie vindicauit, tuon quod alibi, sed quod in animo colli-
334쪽
CAPUT XIII. y etitionum memoria.
et. TI Ec omnia memoria teneo; quomodo ea didicerim, memoria. teneo. Multa etiam, quae aduersiis hi csalsissime disputantur, audiui, memoria teneo 'uae tametsi falsa sunt, tamen ea meminisse me no est falsim discrevisse me inter illa vera haec falsa, quae contradicuntur.Et hoc memini,Alitermnunc video discernere me ista,aliter autε memini saepe me discrevise, cu ea se pecogitare. Ergo, intellexisse mel pius ista memini; quod nunc discerno, ii te iligo, recodo in memoria,ut postea me nunc intest isse meminerim. Ergo meminissem memini, sicut postea subdhaec remini nunc potui, si recordabor, utique per vim memoriae recordabor. r. Affectiones quoque animi mei eadem memoria continet non illo modo, Uao eas habet ipse animus, cum patitur eas sed alio multum diuerso, sicut sese habet vis memoriae. Nam xlaetatum me fuisse,reminiscor non laetus & tristitiam
meam praeteritam, recordor non tristis.
Et ne aliquando timuisse,recolo sine ti
335쪽
mors; pristinae cupiditatis, sine cupiaditate sum memor Aliquando econtra-xio, tristitiam meam transactam laetus Ieminiscor, tristis laetitiam meam.
Laeta non titi quomodo recordamur.
I. Vo mirandum non est de cor- .c pore, Aliud enim animus, aliud corpus. Itaque, si praeteritum dolorem corporis gaudes memini, non ita mirum est. Hic vero cum animus sit etiam ipse memoria Nam cum mandamus ali quid, ut memoriter habeatur, dicimus: vide, ut illud in animo habeas. Et cum obliuiscimur, dicimus fuit in animo . elapsum est arvino, ipsam memoriam vocant animum: Cum ergo ita sit, quid est hoc, ubiculis tristitiam meam praeteritam tus memini, animus habet laetitiam, memoria tristitiam laetusque est animus, ex eo quod inest ei laetitia; memoria ero ex eo ubil inest ei sti etia, tristis non est SNum sorte no pertinet ad animum Quis hoc dixeritZNinairum ergo memoria,quasi venter est animi laetitia vero atq; tristitia, quasi cibus dulcis& amarus si cum memoriae commendantur
336쪽
LI BIR DECIMUS. 3r3 tur, quasi traiecta in ventrem,recondi illic pollunt, sepere non possi in t Ridiculuest haec illis similia putare, nec tame sunt omnimodo dissimilia. Σ. Sed ecce de memoria pro sero, cum dico quatuor esse perturbationes animi, cupiditatem, laetitiam, metum, tristitiar&ouicquid de his disputare potuero, diuidendo singula per species sui cuiusque Ieneris, definiendo cibi inuenio quiducatim, atque inde profero nec tamen vi la earum perturbatione perturbor, cunaeas reminiscendo commemor id antequam recolerentur a me tetractarentur, ibi erant, propterea inde perrecor
dationem potuere depromi Forte ergo, sicut de ventre cibus ruminando, sic ista de memori recordando proferuntur. Cur igitur in ore cogitationis non sentitur a.disputante, hoc est, a reministente laetitiae dulcedo vel anaaritudo moestitiet
An in hoc dissimile est, quod no undique simile est Quis enim talia volens loque-Υetur, si quoties tristitiam metamve nominamus, toties moerere vel linaeresco geremur Et tamen non ea loqueremur, nisi inmemoria nostra, non tantum sonos nominum secundum imagines ini
pressas sensibus corporis, sed etiam inrum ipsaru notiones inueniremus; quas
337쪽
CONFESIIo NUM milia ianua carnis accepimus,sed ea ipse animus per experietiam passionum sua Qxum sentiens, memoriae commendauit; aut ipsa sibillaec etiam non commeta et retinuiti
CAPUT XU. Etiam, qua asseunt, meminis A
r V Distrum per imagines, an non,
quis facile dixeritZ Nomino quippetlapidem, nomino se lem,cum res ipsae noadsunt sensibus meis, in memoria sane mea praesto sunt imagines earum.Nom ano dolorem corporis, nec mihi adest, dunihil dolat; Nisi tamen adesset imas erius in memoria mea, nescirem , quid dicerem;nec eum in disputando,avolupta, te discernerem.
1. Nomino salKtem corporis, cum salmus sum corpore; adest mihi quidem res ipsa veruntamen nisi&imago eius inec set in memoria mea, nullo modo recor- .daxer, quid huius nominis significaret sinus: Nec aegrotantes agnoscerent sa-Jute nominata, quid esset dictum,nisi eadem imago vi memoriae teneretur, qu vis ipsa res abesset a corpore. Nomino 3 neros luibus numeramus : Et adsiunt
338쪽
in memoria mea, non imagines eorum,
sed ipsi Nomino imaginem solis, laeeadest in memoria mea. Neque enim ima- ,sinem imaginis eius, sed ipsam recolo, ipsa mihi reminiscenti praesto est. Nomino memoriam, stagnosco, quod nomino.Et ubi agnosco, nisi in ipsa memoria
Num4 ipsa per imaginem suam sibi ad- ac non per seipsam 'CAPUT Xurta obliuionis memoria HAI. δ' FID, cum obliuionem nomino, datque itidem agnosco, quod nomino,Vnde agnoscere, nisi meminissem Non eundem sonum nominis dico, sed rem quam significat. Quam si oblitus Diem, quid ille valeret sonus, agnoscere utique non valerem. Ergo cum memoria memini, per seipsam sibi presto est ipsa
memoria: climver,nemini obliuionem,& memoriam, praesto estri obliuio memoria, qua meminerim obliuio, quinganeminerim. Sed quid est obliuio, nisi' uatio memoria: Quomodo ergo ad- est, ut eam meminerim , quando cum adest , meminisse non pomu 3 At si Quid meminisus, memoria retinemus:
339쪽
obliuionem autem nisi meminissemus, nequaquam possemus audito isto nomine, rem, quae illo significatur sono, Daioscere . Memoria retinetur oblivio. Adest ergo, ne obliviscamur quaecum abest, obliuiscim ur. At ex hoc intelligitur,nonPer seipsam inesse memoriae, cueam meminimus, sed perim asinem sua
Quia si per seipsam praesto esset obliuio,
non ut meminissemus,sed ut obliuiscere
Et hoc quis tandem indagabiti Quis Comprehendet, quomodo sies Ego certe Domine laboro hic,& laboro in meipse; factus sum mihi terra difficultatis,4 sudoris nim ij. Neque enim nucscrutam plagas cani,aut siderum interualla dimetimur, vel terra libramenta quaerimus.
Ego sum, qui memini, ego animus. Non ita mirum, si a me longe est, quicquid ego non sum. Quid autem propinquius meipso mihi Et ecce memoriae meae vis non comprehenditur a me, cum ipsum me non dicam praeter illam. Quid enim dicturu sum, quando mihi certum est meminisse me obliuionem 3 Andicturus sum non esse in memoria mea, quod meminiiAn dicturus sum ad hoc inesse obli- .uionem in memoriam ea,vi non obliuiLxcariVtrumque absurdissimum est.
340쪽
LIA Duc mus , vj j dillud tertium Z Quo pacto dicaan, imaginem obliuioni teneri tumemoria mea, non ipsam obliuionem, cum eam memini ZQuo pactori hoc dicam,quandoquidem cum imprimitur rei cuiusquaimago inmemoria, prius necesse est, eadsit res ipsa unde illa imago possit imprimiZSic enim Carthaginis memini; sic Omnium locorum, quibus interfui; sic facies homilium, quos vidi, caeterora sensuum nunciata sic ipsius corporis salutem siue dolorem . Cum praesto essendista , cepit ab eis imagines memoria, quas intuerer praesentes si tetractarem animo, cum illa& absentia reminiscerer. Si ergo per imaginem suam, non per seipsam inmemoria tenetur obliui , ipsa utique aderat, ut eius imago caperetur. Cum autem adesset, quomodo imagins Ram in memoria conscribebat quando id etiam , quod iam notatum inuenit, pr sentia sua delet obliuiossit tame quoacunque modo licet sit modus iste ii comprehensibilis&inexplicabilis,etiam ipsam obliuionem meminisse me certus sum; qua id, quod memi erimus, obruitur.