장음표시 사용
101쪽
nem oriatur a causa de se minime periculosa, & quae hominis necem parere non consuevit, non inducet reservationem, quamvis alioqui actio sit illicita. Si vero idem homicidium oriatur a causa de se periculosa ; ut cum quis alium graviter percutit; tunc nisi aliud intendat Legislator. dubio procul reservationem invehet, quia, & jure quidem, in causa v luntarium censebitur. 333 Quaeres 3. an obnoxius sit reservationi, qui vulnus inflixit, a quo quis nonnisi longo post tempore decessit. R. amrmat. Si medici, quos ea de re consuli oportet, iudicent i iactum vulnus fuisse causam mortis. Secus, si compertum sit eam ex aliquo qui supervenerit casu, prodiisse. Dum autem fluit tempus inter vulnus &. mortem ex ipso indubie secuturam, vult Comitolus Lib. q. Io. n. 22. in fine, ut cum eo tanquam Vere homicida agat Sacerdos; eumque ad Superiorem amandet, si aliunde ius non habet absolvendi. Sane qui eo in eam ad ordines promoveretur, subreptitie Promotus censeretur.3 4 Quaeres 4. qui fiat ut relervationem incurrat ebrius homicida. R. id fieri, r. quia potest quis eo fine inebriari ut certius occidat; a. Zia plerumque iudicare potuit ebrius, se se utpote furentem vino, occia um in ebrietate; 3. quia non omnis ebrietas eo usque rationis usum adimit, ut homicidii libertatem adimat. Quod si quis vel nolens inebri tur, prout Noe contigit; vel nolens quidem, sed expertus se in vino mutem esse & sedatum, nec in priori casu reservationem incurret, quod certum est; hec in secundo, ut probabiliter opinamur. Ouanquam , quia huic numero ebrietati annecti potuit reservatio, satius est tunc Superi
Qua res s. an ubi simpliciter reservatur homicidium, suriaceat reserva. tioni ; non is solum qui fecit, sed & qui mandavit.
praecise occisionis actionem reservet. Ratio est quia ex Alexandro III. c. Mulieres 6. De sent. excomm. Is committis vere, cujus auctoritate vel mandato
delicium tommitti probatur. Quapropter non hic sit interpretatio Legis, sed' ejussiem extensio ex mente aperta Legislatoris, ut advertit Sylvester R
Intelligi debet & restringi. Atqui, stricte loquendo, non facit, qui ta tum mandat fieri; a. quia gratis fingit Sylvester, hic non esse interpret tionem Legis, sed meram extensionem; Idem enim in alia quacumque materia dici posset; sicque non esset locus restrictioni in odiosis, &ev nesceret istud ab omnibus receptum: Solvo mandantes. Nec nocet objectum Caput Mulieres. In eo enim agitur de mandante percussionem Clerici r p tuit antem ius statuere specialiter, ut in eo casu mandans eadem plectatur poena, qua executore sicut ibid. Cap. Quantae eidem subiacet censurae, qui Percussionem hanc non impedit; & Cap. Cum quis eod. tit. in6. qui ea dem ratam habet. Id autem nedum ad ceteros casus extendi debeat, in iis, utpote non expressis, restringi debet. At inquies, ratio cur Alexander III. eum qui Clerici percussionem mandat, pari plectit Poena ac qui Clericum reipsa percutit, haec est , quod is vere eommittat, cujus maηdato delicturi committitur. Atqui ra- tio in imos by e
102쪽
EO hve viget pro casibus omnibus in quibus intervenit mandans. R. dist. min. viget inductive, id est, probat Legislatorem in quocumque casu potuisse mandantes iisdem subjicere poenis quibus executores, C. viget necessario quasi quisquis crimen mandavit, ipio facto pari cum criminis executore poena plectatur, N. id enim alienum est & a communi Theologorum sensu; & a mente Legislatorum, qui mandantes exprimunt cum eos plectere intendunt. Ex his rurtari colligo I. fatagendum enixe iis qui casuum reservat 3ssrum seriem texunt, ut mentem suam distincte & enucleate aeeriant; nedum breviores esse volunt, obscuri fiant; 2. in praedicto homicidii casu dubium esse an mandans reservationi subsaceat r t. recurrendum proinde
ad Superiorem, cum id sit dubium juris: nil ipse declaraverit in dubio
juris nullam esse reservationem.
naeres s. an in Dioecesibus quae mandantem homicidium subjiciunt asyreservationi, immunis sit ab ea qui mandatum revocavit. R. affirmat. Si mandatum vere & efficaciter revocaverit. Confer quae dixi in Tract. de iustitia p. 2 c. a. ubi de mandante. Quaeres ' an qui mandavit Petro mortem Ioannis, in reservationem 36. incidat, si Petrum ipsum occidi contigerit. R. negat. Quia nullatenus Petri occisionem intendebat mandans. Excipe , nisi previderit fieri facile posse ut Petrus interficeretur, tunc enim mortem ejus virtualiter intendisset. Ita cum Suare docui in Tract. deir-
reguL p. 3. c. I R. I. pag. nunc q6s.
diaeres 8. an qui mandavit percussionem , subjaceat reservationi, si mandatarius fines mandati praetergressias sit. R. id pendere a modo quo datum est mandatum, & ab indola tum a frmandantis, tum & mandatam. Si enim preceperit mandans ut inimicus suus strenue & citra modum percuteretur. Si is, Vel mandatarius, es rae essent indolis, nec plus hominis vitae quam avis confisserent, jam ute que reservationem incurrit, quia uterque mortem alterius virtualiter inia
vendit. Si vero mandans verbera quidem jusserit, sed ut David erga Abialon, severe vetuerit ne mandatarius ultra progrederetur, tunc mors Ec
uae eam sequitur reservatio, solius mandatarii nequitiae erit adscribena. Conser quae dixi in Tract. de irregularitatibus, ubi de homicidio ,& reservationem hi plurimum metire cum irregularitate ex homicidio. XIlI. dicendium, seu, ut habet Mandatum Parisiense, Exinio voliret 36xνia domoram profanarum, β ineendiarias non est publice denuntiatus a alioqui enim criminis hujus absolutio Sedi Apostolicae reservata seret. Huic po m annexa esse solet centra excommunicationis ipso facto. Circa hunc casum. Quaeritur r. quis incendiarii nomine intelligendus veniato R. is omnis & solus qui privata auctoritate, & animo saltem implieito nocendi, alienae domui, seu profanae, seu sacrae, ignem admovet atque totam vel eius partem, quantum ad lethale peccatum satis est, in cineres redigit, Ratio est quia is omnis & solus exustoris proprie dicti nomen meretur.
Dixi I. qui privata auctoritate; Unde qui in bello justo, quale praesu- .mitur quod ineunt subditi nomine legitimi Principis, hostilia quaecumque gladio & flammis disperdunt, nisi Ducum an mandata libere praetergrediat r, a peccato & reservatione immunes sunt.
103쪽
36s Dixi a. & animo saltem implicito memii. Qui enim exitiales herbas igne
coniumpturus, Vento adversum exurgente vicinam domum perimit, ut a
culpa liber esie potest, sic& a reservatisne . Secus si hunc actionis suae eL
sectum praeviderit, aut avertere potuerit: quia tunc in causa effectum Vo-Iuisse censetur.
366 Dixi 3. aIuna domui . Si quis namque propriam domum flammis absumat non est proprie & stricte incediarius;nisi vel vel haec partim aliena sit,puta ris , vel vicinae domus incendiu trahat ex is ali vel virtuali agetis intelione. 30 Dixi domui. Unde si quis segetibus vel sylvae flammam admoveat.
quamvis gravius peccet, quam si tuguriolo, non incurret reservationem:
quia segetes non Veniunt domus norme, imo ab ipsa distinguntur in iure '. Λtque hine Praesialas non pauci incendium in genere sibi reservarunt. 368 Dixi s. domui profana vel faerae; ut enim profanae aedes hominum domus, sic & facrae domus Dei dicuntur, Hinc qui incendium generatim
non reservant, exustionem domorum utriusque generis reservant, ut vj-dere est Parisiis n. q. & II 6; Dixi 6. o totam, vel ejus partem absumit. Qui enim tugurio incendium parabat, quod exequi non potuit, haud subiacet reservationi. Secus si aliquam eius partem consumpserit, modo, quod facile fit, damnum ad mortale peccatum pertingat,3 o Quaeritur a.an incendii complices reservatione perinde ut auctores incurrat. R. negat. nisi statutum ut auctores criminis sic & cooperatores includat, ut Argentorati, ubi reservatur incendium opera , consilio, auxilio, mandato Voluntarie procuratum. In hac enim materia ab uno casu ad alium non fit extensio ex majori etiam ratione, prout ab initio monuimus. obiici quidem posisit Canon 31. XXIII. q. α qui est Concilii Lateri an. II 39. habiti. Uerum is vel spectat tantum Poenitentiam ut incendiariis sic & eorum complicibus imponendam ; vel si horum criminis ab lutionem ex aequo Papae reservat, usu contrario absolevit: praesertim cum ipsem incendii crimen non iam reservetur Apostolicς Sedi, nisi post incendiarii denuntiationem. 3 i Quaeritur 3. qua ratione crimen illud denuntiari oporteat . ut Rom. Pontifici reservatum sit. Duplex est ea de re opinio; primae quam tradit Suareκ disp. 22. decensiiris, Sect. 2.n. I9 docet ad incendii reservationem satis esse ut praecesserit generalis contra incendiarios omnes Ecclesiae sententia, qualis identidem intra Missam pronuntiatur adversus haereticos, Vel in Monitoriis, contra eos qui tale surtum occultaverint. Neque inquit, aliud importat Caput a nos Io. De sint. excom. ubi sic ς Incendiarii. ex quo sint per Ecclesiasensentiam publicati, pro absolutionis beneficio ad Am Alicam Sedem sinu mittendio Secunda opinio quam tenere videntur Glossa, Panormitanus , Caistan, Navarrus, docet tunc selum incendiarii crimen reservatum esse cum is nominatim denuntiatus fuerit; eique opinioni, quam SuareZ ipse absque periento in praxi servari posse docet, adhaerendum est in his partibus, ubi consuetudo Canonem rua nos hoc postremo sense interpretata est. Hincini Statutis Bituricensibus expressim habetur inter casus Papae reservatos; Incendium Ecclesiae' vel alterius loci, post Iuam incendiarius publica denunturius
- ,, Qui aedes aceervumve frumenti iuxta domum positum combusserit, vinctus verbe is ratus 3gni necari iubetur ἔ-9. da incendis
104쪽
es nominatim excommunicatas. Idem tenet Collator AndegaV. TOm. 2.p.I 8.
Quaeritur '. an qui ex gravi negligentia domum comburit, reserva- 3 72tionem incurrat. R. eum teneri qnidem ad reparationem damni, sed non ideo reservationis iacere, niti effectum hunc praeviderit, quia generatim loquendo ad incendii reber vatior em requiritur animus & propositum nocendi. Quia tamen non quicumque incendii crimen reservant, eam nocendi intenationem requirunt, latius fuerit ea de re Superioris mentem interrogare. XIV. dicissas Parisiis reservatur intra secundum gradum conlanguinuatis , 373 vel affinitatis aliam ex illicita copula. Unde reservationem incurrunt x. ρο- ter qui filiam, fraterve qui sororem aut filiam ejus, 3. patruelis qui consobrisiam; 3. maritus qui conjugis suae sororem, ejusve filiam tametsi spuriam, turpi concubitu foedaverit. Alicubi reservatur incestus intra te tium consanguinitatig gradum; Sc. De hoc cassi haec statuimus,r. Cum ex alibi dict1s amnitas non pariat amnitatem, liber est a re- 37 servatione frater qui sponsae fratris sui sororem aut matrem cognoscit ;alterutram enim ducere posset in uxorem. γz. qui in primo positus gradu concanguineam quarti gradus cognoscit 373 non iubjacet reservationi r quia in hac materie gradus remotior trahieae veluti delet propinquiorem. 3. qui uxorem ducit, inde aliquando reservationem incirrrere potest i 37sut si quis male vel dubiae fidei consanguineam Musdem fidei ducat & tunc assinitas ultra secundum gradum non protenditur. Secus si contrahentium alter sit bonae fidei. . qui consanguineam, quam invincibiliter talem esse ignorat, cogno- 377scit, com materialiter tantum incestus sit, vacat a reservatione, licet nona gravi peccato. Secus, si eam vel dubius, vel ex ignorantia vincibili
s. Qui cognoscit quam falso credebat consanguineam, vel simpliciter 378 Vel in gradu reservato licet animo & corde incestns sit; liber elh a reservatione; quae incestum assicit, non falsam incestus existimationem . 6. qui nec scit, nec scire potest an cum amni vel consanguinea peccaverit, 379 in hoc facti dubio, nisi privata lex obsit, a communi Sacerdote absolvi valet. T. qui amnem eognoscit in vase praepostero, reservationem sodomiae al- 38o ligatam incurrere potest; de quo instat qui vase naturali, sedemi Bras semine, non incurrit: quia sic placuit Superioribus , quibus contrarium
placere debuerat, ne reservatio per novum onae crimen eludatur. 8. quae violenter opprimitur, licet in actionis coactae decursu voluptati 38rcedat, non incurrit reservationem; at incurrit oppressor.
XV. Deditas spiritualis, quo nomine intelligi solet crimen, non equidem 333Ministri baptigantis, aut Patrini cum filiola, nisi disertim exprimantur ut in quibusdam Dioecesibus sed vel Consessarii cum Poenitente, vel P rochi cum Parochi a. Et istud peccati genus ultricibus flammis aliquando plectitur, sive incestus merito nuncupetur, ut plures Volunt, sine non, ut aliis etiam pluribus videtur. 383Non una porro est circa ' impium illud ac nefandum scelus variarum ' Gree Diceceseon disciplina; quod a Directoribus caute pensandum, ne vel re absolvant perperam; vel quos absolvere possunt, ad superiorem remit- ''
105쪽
ςs URACUAΥ. DE POENIrENWIA. PARS ILtant. Parisiis id habent recentiora , quae Diumalibus Libris inseruntur
Statura, α IM. g. 2. Concubitus Confessarii cum rimit nte, re Paenitenιis eum G scirior item Parochi cum Parochiana, ct Parachiana cum Parocho. Tum subditur gravis ea Lex; Saeerdoti conspo cujuscumque tactus impudiei adimitur ipso ficto omnimoda facultas audiendi unquam Confessionem ejus, eum quo aut cum qua erimen admisit; ρο ipsum aut ipsum absoIυendi sub quovis praetexta etiam tempore Iubilar.
384 Mitior paulo Andegavensis Territorii disciplina, quae sic habet: Seiani Consessarii in generali vel speciali facultate absolvendi a casibus reservatis,
non continni facultatem absolvendi a Duella, neque a mimine Confessarii cum Paenitente, Parochi cum Parochiana, ct Parachiana cum Purocto, nisi dicti e sus nominatam d signentur. Ac praeterea Sacerdotem reum dicti eriminis eum Raenitente, avt Parachiana; dictam Pomitentem auι Parochianam ab eo crim ne
nusquam posse absolvere, quamcumque antea αι inanit, vel postea obtinere pos ι facultatem ctiam specialem absolvendi a casibus reservatis. Demum cuilibet Consessario omnem adimi facultatem absolvendi a crimine concubiιο, μι Hicujus tactus impudici, illum vel illam. cum quo vel eum qua istud crimen admisit, quamcumque ille Confoserius generalem aut specialem facultatem obtinus ris, etiam temptire Iubilaei. Ubi prohibetur quidem ne Sacerdos luxuriae suae complicem ab ea usquam absolvat; non autem ne deinceps alias eius confessiones excipiat; quod Parisiis severe cautum est. Eadem est Dioecesis Burdigalensis disciplina, nisi quod in ista nemo cuiuscumque sceleris complex complicem suum usquam absolvere valet'. Non desunt qui Parisiensem disciplinam praeserant, aliis, tum ob grave quod. Consessario ac Poenitenti imitanere potest novi sceleris pcriculum; tum quia difficile est ut Consessarius ob leviora plerumque peccata Iusta severitate redarguat Poenitentem, cui probe nota est infirmitas ejus in multo gravioribus. Quod ad eam disciplinam spectat, quae complici qua tali complicem usquam absolvere vetat; censent iidem Donores eum lugum esse & justo gravius, & non raro plenum periculi. Quid enim si pridie Festi Parochus & Vicarius, ceterum pii, ultra metas de quopiam detraxerint; si ex curiositate sella quaedam severe prohibita legerint, vel Iegentibus ex mala quadam sermidine non obstiterint, &c. Aniatius erit ut vel Missam eum multa populi ossensione omittant, vel a tribunali t to mane abstineanti dum ad Parochum alium, tota quandoque leuca, nisi plus, distantem recurrent; vel de persecta illa contritione praesumant, quam rarissimam esse didicerunt Esto igitur, aiebant iidem Magistri , esto Sacerdotes duo gravi & socia consuetudine obstricti , alter alterum absolvere prohibeantur; at non debuit mutua haec consessio generali pro quibustumque casibus lege interdici. Sic illi, qui serian in minisse debuerant, neminem inauditum damnari deberet Prose difficile est ut lex severissima; diuturno , antequam ederetur, non subjacuerit examini. His praemissis quaedam solvendae sunt multi momenti difficultates. 386 Quaeres itaque I. an omne luxuriae peccatum inter Consessarium &Poenitentem reservationi subjaceat in Dioecesibus quae Parisiensem disciplinam
106쪽
R. his in locis duo cauta esse, r. ut Sacerdos cujuscumque impuberi facinoris complex, nec hac vice, nec usquam deinceps complicem audire possit; a. ut peccatum illud, si sit concubitus, a nullo Sacerdote procummunibus tantum approbato, solvi queat. Si vero sit quidpiam concubitu minus, potest a quovis praeter complicem Sacerdote dimitti . Porro concubitus nomine intelligenda videtur sornicatio etiam inchoata, seu quae per seminis effusionem intra vas muliebre consummata non fuerit, prout
ferunt Variarum Dicecesem Statuta.
Quaeres a. an qui necdum Consessarius erat vel Parochus, quando cum 38 alio ves alia peccavit; praedictae legi subjaceat. R. subjacere quatenus iam complicem deinceps absolvere nequit; non subjacere vero quantum ad reservationem; quia non reservatur nisi peceatum Consessarii cum Poenitente, vel Parochi cum Parochiana. Neuter porro ves Confessarius erat, vel Parochus tempore delicti. At inquies, si furtum hodie reservetur, pridie furatus subjacet reser- 38 vationi. Ergo pari iure, &c. R. neg. conseq. qui enim pridie furatus est, totum commist scelus
quod subinde relervatur. Contra vero Diaconus vel Sacerdos qui cum Titia peccavit, non commisit crimen quod reservatum erat. Nec enὶm reservatur Brnicatio sacerdotis, sed ismicatio Consessarii cum Poenitente, aut Parochi cum Parochiana.
arres 3. an qui peccat cum Poenitente; ratus invincibiliter se peccare 38ρ
cum alia reservationem incurrat.
R. negat. se enim habet ut qui Clericum percutit, ratus invincibiliter se percutere Laicum: Is autem liber est ab irregularitate Qua res . an immunis sit a reservatione, qui peccatum Parochiana, 39o vel Poenitente olim quidem sua; sed nunc alterius. R. Probabilius assirmat. r. suia lex vetare Voluit, ne quis parta per
eonfessionem alienae fragilitatis notitia abuteretur: ut autem huic reret malo, vetare debuit ne usquam Confessarius cum Poenitente alias ' '. sua turpiter Versaretur; a. qui Matuta non pauca Trecensia praesertim&Sagiem a sic habent: Concubitus eum persona, cujus eonfessionem facrametalem qui exceperit: quae quidem ab actuali Poenitentis statu abstrahunt. Quia tamen haec nonnihil habent dissicultatis, praesertim quoad PMochum, qui cum loco suo cessit, iam non oves; nec ovile habet, in his ca-sbus recurrendum erit ad Superiorem, qui utinam omnia quae ad reservationem spectant, tam distincte enuclearet, nullae ut superessent ambages;
quod brevi libello fieri facile possit.
Qua res f. quid in Statutis nomine tactus impudici intelligendum sit. 3ρr R. eos intelligi tactus, mi ut facile fit, ad mortale assurgunt, quales iunt, qui vel in partibus Venereis, aut vicinis fierent; vel in uberibus mu- Iieris. In eodem ordine sunt oscula, non qinecumque , sed libidinosa . de quibus fuse m. 3. hujus operis. Item inhonesti tactus alicujus impuberis. Sed quid si quis tactu de se leve, sed intus ti ex animo libidinosu exercuerit λ 392 R. I. ab his caute abstinendum, dum etiam in sola sensualitate haerent; di. melius ac tutius sibi consulere, qui ab ea audienda abstinet, quicum familiarius agere coepit, ne sensim ad graviora deven M, 3. ex dictis n.
107쪽
ς τRACU. DE POENITENπIAE PARS II: Quaeres L an qui quidpiam egit impudici erga dormientem vel renti
tentem, consessionem ejus deinceps excipere prohibeatur, R. negat. stando in lege prout efferri solet. Haec enim suum vetat ne Sacerdos vel ab luat a peccato culus particeps fuit, vel exinde exciapiat confessionem eius quicum crimen admisit, quae postrema verba criamen mutuum supponunt. Porro in praesenti casu nihil est mutui criminis, cum ex hypotheu pars altera crimini obstiterit, aut saltem nullatenus consenserit. 3ρ4 Si tamen, ait eruditus Auctor. Coti t. Andeg. Tom. 3. pag. 2IO. Sacerdos' Mi ct Paenitentium salutis consulere velit, deinceps confessioras non excipiet illius , quam licet invitam solus peccando impudice tetigit. Quamvis mim lex supradicta, stricte re astenta vi verborum non proh Muι hae in circum, ianιia illitas mulieris confessionem excipere; nec ipsa ad eum ccmsessionis gratia accedere uisbat, nec ipse Me dentem admittere. Ηnc merito docet Hor geou. v. Miserica I. Parilam non debere apud eum Sacerdotem precata sua deponere, a quo, dum ipsum
invisebat, frequenter oscula salutabatur ζ etsi ipsa nullius hinc delectationis pravae, vel periculosae cogitationis sibi conscia seret. Facibus tamen excipi posset consedio illius quieum dormiente actum
fuisset aliquid impudici, quia & eadem est quae esse debet incre indi Iibertas; & nihil est in priori actu quod novae libidinis principium esse possit. 393 Quaeres 7. an Parochorum vocabulo in praedictis legibus comprehendantur Parochi, ut ajunt, primitivi. R. negata cum Scriptore mox adducto. Etsi enim primitivi Parochi h norifica quaedam jura habent; attamen vere Parochi non sunt, cum nullas proprie habeant oves, quas pascant verbo Dei, sacramentis refi
Quaeres 8. quid considendum Parocho in aliquod cum Parochiam facinus prolapso.
396 R. r. ei ponderandum esse istud Cretestini Edictum Cap. 9. & ro. XXX.
q. r. Si quis sacerdos eum filia spira est fom catus fuerit, scias se grais adulterium commisisse . Idcirco femina , s litica est , omnia derelinquat, o res
suas pauperifus tradat, ct conversa in Monastella Deo usque ad mortem servias, Sacerdos autem ab omni oscio deponatur, ετ per i inaηdo duodecim a nis pamiteat; postea vero in Monasterium vadat, ibique cunctis diebus vitae suae Deo serviat.
397 R. a. omissa ida severiori disciplina vix unquam sinendum ut Parochus in eo loco remaneat, ubi participem delicti sui seminam nactus sietum quia in lubrica illa materia pene semper imminet periculum rei bendi; cum plene incedat gradu, qui vel uno pastu incessit; tum quia ut nullus est sine fumo ignis, sic nec amor, qui randem non erumpat; tum quia notum quid furens semina possit, cum praesertim se novae amasiae
intuitu derelictam imaginatur ἰ tum aemum, quia plerumqM dum mutatur lacus, mutatur mentis asseetur, ex veteri iuris effato. 398 Lenocretim, insus, Iuxis Parisiense jus, rei sunt, qui erimen impudicitiaste ire aut voluntarie procurant aus adjuvanti invitando, consulendo, loeam praehendo, ephisias scribendo ι referendo, vel alio quovis modo. Cum gravissimum
sit impudicitiae crimen, sub quo Brnicatis 3c adulterium continentur, ae
108쪽
Ap. VIII. DE MINIS URO POENIUENTIAE. yy
quum fuit ut in illud animadverterent canonicae leges prout & actum esta politicis, uti videre est apud Ferriere v. M uerellage. Duo hic moveri possunt dubia. I. an qui crimen fornicatione minus procurant, subiaceant reservationi: a. an ab ista immunis sit ancilla, quae ne turpiter ejiciatur, infameturve aut pacta sibi mercede privetur, dominae suae litteras desert ad amasium, eive noctu sores aperit R. ad I. negat etsi enim graviter peccat, quae vel osculis, vel inhone- 39ystis tactibus aditum pandit, haud tamen stricte & proprie dictum impudicitiae crimen procurat; istud enim de ipso coitu, sastem quantum est
ex parte procurantis, intelligit consuevit. Unde etsi stare potest lenocinium sine copul a; non tamen sine intentione libera ejus facultatem procurandi. R. ad 2. I. incertum videri an famula quae uni amasio favet, lenonis εοo partes agere dici valeat. Lenocinium enim vel multorum cum multis vulgari usu, vel saltem multorum cum una societatem spectare videtur. Unde consulendus erit Legislator.
a. Ut quis reservationi subjacear, necessiim est ut scienter re voluntario qor influat in malum. Hic autem voluntarie sumi debet, prout in his mat riis passim sumitur & contingit, ubi perditae meretrices ad crimen toto conatu allicit r. Porro quae ex gravis infamiae vel detrimenti metu Hres aperit , volens quidem aperit & libere quantum ad peccandum oportet , sed & simul maxime invita, ut silpponimus. Ergo dubitari potest an eum voluntarii gradum' habeat, quem exigit lenocinii conditio. Haberetantem dubio procul, si in hac domo Iubdns & volens commoraretur. Sed de his rursum adeundi Superiores . ad quos utinam minus freque
ter remittere cogeremur s' Mugia, Vide Sacrilegium n. s. .
XVII. Matrimonium illegitime cessiratum v I contractum; quod multiplici 4ogmodo contingere potest, T. & praesertim cum ab alio quam a proprio Parocho; aut alio de ejus licentia, benedicitur, Io cum celebratur clandestine: 3. eum post emissiam' ciuitatis votum initur . Circa primum Caput passim in ui est, ut qui a terius Parochia sponsos 4.3sine illinum Paroebi, aut Episcopi licentia matr:monio conjuvi aut benedicit , ip facto incurrae suspensionem reservatam, a qua absolvere competito disario ejus Paroebi , qui matrimonio interesse debebat, seu' a qua Benedictio se
Dipienda rear. Ita sere Parisiense Mandatum ex Tridcntino Sess. I . de re m. Cap. L Eaque sanctio', quae jam a Iacra Synodo plurimum habet commendationis, hanc apparet aequissima, quod Andegavensis V. g. Parochus, qui Coenomanenses duos matrimonio iungit, minus in proprium quam in Coenomanensem Episcopum delinquat. Ergo & ei fati facere debet, &: ab' eo tandiu plecti, donec reipsis satisfecerit. Neque
hinc perrimescenda jurisdictionum confusio, quid enim mirum si in alia Dioecesi sectatur. qui contra ipsam, & in ipsa, fictione Iuris, peccavit 3 Ubi tamen mos alius invaluit; ur Andegavi, tranquillum esse Oportet; qui a proprio Episcopo avitutus suerit. Hinc enim occurrit tacita
vel formatis, vacinorum Episcoporiam consensio.
Qineres are eidem edendi subiaceat in pari casu Sacerdos Regularis. o R. ammati sic enim habet Tridentinum ubi supra: Si quis Parochus I aiio Sacerdos, μι regauris, sinoe seculsis, etiamsi id fili ex privi exio G et via Disit iroo by Corale
109쪽
vel eo uetadme immemoratili licere emundat aeterius Paroebia 'onsos, sima itilarum Parochi licentia, matrimanio conjungere, aut benedicere ausus fuerit, ipsis jure tandiu suspensus maneat, quandiu ab Ordinaris ejus Parochi, qui Mutrimonio intereis debebaι. . absolvatur. Quin & Viennense Concilium temerariis hujusmodi Regularibus excommunicationem ipso facto indicit, ut videre est Clement. I. De priυilegiis o excessis. Privilegiat. Censent equidem nonnulli severiorein hanc poenam mitiori Tridentini Concilii abrogatam esse. Sed obsistit Navarrus Lib. s. Consit. Consil. s. nec dubium quin duplex a duplici auctoritate eidem delicto poena constitui possit.
t obstat quod levior poena legis nova eorruat duriarem legis anιiqua: quia die intelligendum est.'. in poenis, quae ab ipso Iudice inferuntur, non in iis quae ipso jure incurruntur ἰ Ita Barbosa de ossic. & potest Epist. Allegat. 32. n. I92. quem sequitur Collator Λndegav.
My Quod spectat ad alterum Caput de Matrimonio clandestino, adve tendum est clandestinum magis vel minus proprie dici illud conjugii genus , quod vel omissa bannorum promulgatione, Vel sine testibus, vel a sente Parocho, vel eodem materialiter tantum praesente celebratur. Ex his nullum est quod a gravi peccato immune sit, & reservationis ma- teria esse non valeat. Hκc autem reservatio quoque Sacerdotem spectat quandoque eontrahentes. Cum vero nulla hinc exurgat specialis difficutatas, videndum unicuique quid serant Dioecesis suae leges. In his si reservatio matrimonia tantum clandestina seriat, eidem non subjacet, quis Iam bannorum promulgationem omittit, quia hac etiam neglecta potest matrimonium & a vero Parocho & coram legitimis testibus celebrari ,
quod clandestinitatis proprie dicta notionem abigit. Αοο Tertiam, in matrimonii materia, reservationis speciem nonnuIlis in Dioecesibus iucurrunt, qui confugio lunguntur post votum castitatis, avi in gradu prohibito scienter, Uel priori uxore adtae vi Dente. Q7 De prima casus huiusce parte haec statuimus cum Capeavillaeo p. RCU. II. I. graviter peccat quae post hastitatis votum nubit; nisi ante dispensata sit ab iis quorum interest; de quo vide quae dixi Tom. a. huius operis ubi de voto..8 2. Si ab ea quae simplex emisit castitatis votum interrogetur Consessitarius, an valide nuptura siti Resipondebit libere, valere quidem id genus connubia, sed cum mortali peccato & onere non petendi debiti co iugalis. est y non incurrit casum hunc, etsi alias letaliter peccat, qui matrim nium init post emissum votum vel non nubendi, vel Religionem amplectendi, vel ordines sacros suscipiendi. Idem est si nubat animo Religio nem ingrediendi ante matrimonii consummationem , juxta Cap. Cimmissum Io. De spissat.o Mutrim. Modo postremum istud justa de causa faciati quod in praxi multum haberet difficultatis, ut dixi Tom a. de dispens Ep. La. n s. Io A. Neque etiam hunc incurrit. qui emisso castitatis voto se aliquam com stit, lacta etiam futuri conjugii promissione, quia ex hypothesi reservatur
duntaxat peccatum ems; qui post castitatis Votum nuptias init, non eiusqtii aliquam cognoscit, aut cum ea sponsalia contrahit. II An incurrat, qui castitatem vovit impubes, an item mulier culus castitatis votum constante matrimonio lactum a marito irritatum est, ambi, gunt
110쪽
idum Caput, quia non credimus hujusmodi votum, post mariti tan tum mortem implendum, nihil proinde ejusdem iuribus adversium, ab eo posse irritari. Quod spectat ad primum Caput de impubere, qui dubitat in tempore voti habuerit sussicientem rationis usum, credimus hunc. si uxorem ducat, non subiacere reservationi ; licet enim in hujusmodi d hio possit quis ad executionem voti obligari, nisi dispensationem obtineat, quia tamen dubium illud est dubium tacti, in quo incurri non χ- et reservatio, ideo nec tunc incurri videtur. Subdit praedictus Auctor ibid. pag. 369. casum hunc incurri ab iis o et 2 nibus, qvie ut liberius Deo servirent , votum castitatis etiam apta se solas, etiam sola mente emiserunt, modo de facto nutant; iupple, & matrimonium consumment. Ratio est, quia licet votum tunc temporis sit pure mentale, ipsa tamen ejus transgressio vere est exterior, etsi per accidens non i notescat. De altera ejusdem casus parte docet idem Theologus, I. eos qui matria ramonium scienter contrahunt in gradu prohibitio, subjacere excommunic tioni lata Clementi Unic. De confau. ct assis. modo gradus ille sit consanguinitatis vel amnitatis: qui enim in gradibus prohibitis cognationis legalis vel spiritualis contrahit, nulla assicitur censura. Ceterum dicta
mox excommunicatio Jure communi non est reservata .
et Eosdem reservatione aliquando plecti ab Episcopis, & meritor quia qI & mortaliter peccant; & a gemino Iudice gemina poena puniri possunt. 3. Ubi reservationi subjacent ii tantum qui scienter in prohibitis gradi- qi stas contrahunt, excusare, si minus a peccato, saltem a reservatione ignorantiam crassam; quia non facit scienter qui ex ejusmodi ignorantia operatur. Aliud quidem praesumi potest in exteriori soror sed hae sumus in foro conscientia, in quo sola veritas attenditur . . Idem docet quantum ad reservationem, non quantum ad censuram 4rε de iis qui vivente uxore aliam scienter ducunt. Subdit autem ea quae de marito dicuntur, de uxore pariter esse intelligenda r quia Regula quae odiosa restringi aniat, non currit in correlativis. Ceterum ait ad secum das nuptias trantire debeant, quibus nondum certo constat de morte conjugis, expendimus in citato de dispensationibus Tractatu. XVIII. Missa relebratio inde, tu, cassim hunc in Tractu Parisiensi cum t suspensione ipso facto, eaque reservata incurrit, et . qui Missam celebrat non indutus veste talari. 2. alterius Diaecors Sacerdos , qui in hac celebrat ab qua obtenta licentia DD. Archiepiscopi, π bonurarium recipit, post dies ab accessu in hune Disreesim νιηdecim. Circa primum una tantum est dissicultas, an nempe subjaceat reser- Igvationi, qui ex aliqua necessitate celebrat sine veste talari. R. id pendere ex gradu necessitatis, unde a poena ut a culpa liberest, non is tantum qui hoc modo celebrat ut sibi vel alii Viaticum praestet, sed&is etiam qui celebrat ne in insigni Festo plebs Missam omittat, ne grave scandalum praebeat, &c. His enim de causis omitti possent cingulum&manipulus. Is autem tantae ad minus necessitatis est, quantae talaris habitus. Circa secundum quaeritur an qui toto mense in hac Dioecesi celebrat, q1 sed honorarium non recipit, subjaceat reservationi.