장음표시 사용
81쪽
a TRACTAT DE POENI UENUIA. PARI IL
sensu intelligitur. Sic approbatus a Papa pro casibus reservatis, pro censuris approbatus intelligitur, quia omnes pene casius Pontificii ratione censurae iliadem annexae reservantur. Sic Peccatum, nisi aliud lege cautum sit, tunc δε- Ium reservatur, quando completum est. Haec autem regula, ut aliae vulgo,
fallit in pluribus: qui enim ab Epistopo pro casibus reservatis approbatus est, non ideo a censuris ab eodem latis absolvit. Qui ab eodem habet jus eligendi sibi Consessarium, non idcirco, si communem eligat, a reservatis aut censuris solvi potest.
at 3 Quaeres a. quis horumce verborum sensus: A potiori ratio nulla est. R. sensum esse, quod ubi de reservatione agitur, non valet argumentum aBrtiori, nedum valeat a pari. Hinc male quis dicat: Reservata est lectio Librorum Calvinianorum: ergo a potini, quae periculosior est auditio Calvinianae praedicationis. Potuit enim illa, non haec, prohiberi; quia nullum est hujus in his partibus periculum, grave vero illius. Idem constat exemplo adulterii vel incestus per novum crimen non consummati. λ' Quaeres 3. quae significatio istius; Solvo mandantes, &e. R. sensu esse reservatione adversus eos qui crimen exequuntur, non afficere illos qui crimen illud mandarunt, nisi mandantes & exequentes ex aequo resie vationis lege contineantur. Unde non utrosque semper par Poena constringit.
De Casibus Papa reservatis. EX his casibus alii continentur in Bulla, quae quia quotannis Feri a V. Majoris Hebdomadae, a temporibus Martini U. vel sorte Clementis IV. pr mulgatur, BulIa in Castra Domina vocari consuevit; alii in corpore Iuris. Bulla Gaeme excommunicationem Papae reservatam decemit, aeto I. In haereticos, eorumque Libros sine licentia S. Pontificis vel alterius idonei legentes ἔν item in fautores haereticorum, eosve qui se a Romani Pontificis obedientia subtrahunt. MI a. In eos, quia Papa adfuturum Concilium appellant, aut ad id favorem di consilium praebent. Iaa 3. In piratas, ac maritim Praedoues, eorum item receptatores, Ac qui iis sutisidium ferunt. 223 4. In rapientes nauseagorum bona, Ricnterve ab iis direpta recipientes 224 y. In eos. qui sine legitimae testate novamdagia, vel gabellas imponunt,
et a s 6. In eos, qui Litteras Apostolisas, aut Supplicationes auctoritate M stolica signatas falsificant. 226 7. In eos, qui arma, equos, serrum, de alia metalla, cunctaque ad usum belli idonea ad Turcas, aliosve nominis Christiani hostesdeserunt. 227 8. In eos, qui impediunt vel invadunt deserentes victualia, ad ussim it manae Curiae necessaria; quive id mandant, aut iacientibus operam praebentia 228 9. In eos, qui ex proposito Romipet , seu Peregrinos, velad Urbem tendentes, vel ab ea recedentes, laedunt aut offendunt, vel laedentibus consilium.
aut favorem praestant. ia 29 Io. In eos, qui praetextu jurisdictionis quam in Curia non habent, in.ea dem morantes spoliant, decinem, aut talia fieri praecipiunt.
82쪽
ς Ap. VIII. DE MINISTRO POENITENTIAE. 73Ir. In eos, qui offendunt, interficiunt, mutilant, capiunt, incarcerant, 23 hostiliterve insequuntur Cardinales , Patriarchas , Archiepiscopos , Sedis Apostolicae Legatos vel Nunciost eosve ejiciunt a territoriis suis: aut hec fieri mandant, vel facientibus consilium aut favorem impendunt. Ia. In eos qui percutiunt, spoliant, occidunt, vulnerant accedentes 23 Iad Romanam Curiam pro negotiis suis ; aut Litterarum Apostolicarum executionem impediunt.
13. In officiarios secularium Principum , & Ecclesiasticos Praelatos , 23 et qui Ecclesiallicas causas ab Apostolicis Iudicibus avocant, & Actores ad
ea quae impetravere, revocanda compellunt.
i- I . In Iudices seculares, qui Ecclesiasticas personas, pCeter juris Cano- 233nici dispositionein ad suum tribunal trahunt, aut trahi faciunt ; quique Ecclesiasticam libertatem tollunt, deprimunt, aut quovis modo restringunt. I s. In eos, qui Praelatos Ecclesiasticos impediunt, ne Ecclesia tica suaε23 jurisdictione utantur, quive eorum judicia eludunt, M. I 6. In eos, qui Sedis Apostolicae, & cujuscumque Ecclesiae jurisdictio- 23snes, stuctus, reditus, proventus usurpant aut sequestrant. II. In eos, qui Ecclesiasticis perinis, Ecclesiis, Monasteriis, collectas, ars decimas, & alia onera sine speciali Papae licentia imponunt, procurant; consulunt, suffragium dant palam vel occulte; aut sic imposita etiam a sponte dantibus recipiunt.18. In seculares Iudices, qui in criminalibus causis contra quascumque 237 Ecclesiasticas personas se se interponunt, processant , sententiam serunt , aut exequuntur, neque in his valent privilegia. I9. In eos qui terras & loca Romanae Ecclesiae invadunt, di in iis sise a 38 premam jurisdictionem usurpant.2o. In raptores Supellectilium, Librorum ἔ Scripturarum ac Bonorum
Camerae & Palatii Apostolici , tempore infimitatis Pontifici, aut dum
vacat Sedes Apostolica. Ceteros casus qui Rom. Pontifici cum censura reservantur exhibuimus in Trin. de censuris p. I. cap. s. ad quem recurre, ne dicta repetamus. Circa haec quaedam sunt animadvertenda , I. nullum e casibus in Bul- a PIa Genn contentis , vi ejusdem Bullae reservatum esse in Galliis; quia haec in iisilem nusquam recepta suerit, nec sine ingenti animorum commotione recipi queat. a. E casibus ety. qui eidem Rom. Pontifici reservantur in corpore Iu- ris, esse non paucos a quibus Episcopi nostri pleno jure absolvant. Tale est in primis crimen haereseos; a quo, etiam publico, non per se tantum, sed & per delegatos absolvunt Gallicani Praesules ; de quo vide quae dicta sunt. Tractatus nostri de dispensationibus, Epist. 2.3. Quaedam esse graviora delicta, quae ubique in Gallia summo P - et ztifici reservata censentur. In hoc ordine sunt Parisitis sequentia novem rI. Exustio Templorum ρο domorum profanarin procuraga o volantaria, dum incendiarius est publice denuntiatur. 2. Efacho di spoliatio Templi, Munast rii, aut asterius mis fucra, quando sacrilegus est publice denuntiatur. 3. Si monia realis in ordinibus , aut in Beneficiis , item considentia . q. Occiso etiam non uenia ; mutilatio membri ; vel atrox percussio eujustumque in
sacris ordinibus con tituti , t furam , re verum suam Clericalem , a
83쪽
M TRACTAT. DE POENI UENTIA. PARS II.
Religiosam Isantis. 3. Pereussio Episcopi, seu alterius Halati, etiam non atrox. 6. Deliis amorum ad partes Infidelium. 7. Falsificatio Bullarum, seu Litterarum summi Pontificis. 8. Invasio, depraedatio, occupatio, aut devastatio terrarum Romana Ecclesiis. 9. Violatio, interdicti as eadem sancta Sede impinti. Quoniam vero notant & notari volunt Episcopi Galli , non hic recentera casus omnes, Papae reservatos , sed eos dumtaxat , qui his in partibus frequentius contingere possint, ut videre est in Ritualibus Parisiensi , Burdigalensi, Argentinensi, &c. Ideo e re est ut Consessarii aliquam casuum omnium S. Pontifici reservatorum notionem gerant animo ; ut si quem forte nacti sint, ad Episcopum suum recurrant. 3 4. Graviora haec delicta non esse Papae reservata , quoties HI occulta
sunt, seu non publica ruris aut facti, vel ab iis commissa, qui ad Apostolicam Sedem, pro senio, sexu, infirmitate, bello, statu, ut Moniales,& aliis id genus causis, physice vel moraliter recurrere non possunt. Et tunc juxta praesentem disciplinam haud necesium est ut a S. Pontifice obtineatur absolvendi potestas. Idem est de iis qui ratione obicis non perpetui, ab Episcopo eJusve delegatis absolutionem obtinueret hi enim etsi
jure communi postmodum Romam se conferre tenentur , non tamen in Gallia, ubi contrario more severitati Legis derogatum est. Haec in praesenti non prosequor, quia jam exeensa in Trin. de censeris pari. I. cis., s. Sublata per Papam excommunicatione tolli simul reservationem pon-'' tificiami quia etsi tam peccatum quam censura resemetur ; plus tamen reservatur censiura quam peccatum: unde, ea sublata, Peccatum erit communis ruri dictionis materia. Quaeres quid facto opus sit in sequenti cassi: Sixtus IV. ejusque deces.sor Paulus II. per Decretales eis Dominiet g. ct s. de Pinit. oe Remis Extram mmm. Apostolicae Sedi reservarunt absolutionem , r. a Simonia in ordinibus vel Beneficiis consequendis contracta ἔ a. a Presbytericidio . vel mutilatione, aut occisione cujuscumque in sacris ordinibus constituti; 3. a violatione interdicti per Sedem Apostolicam impositi; ab offensa persenali in Episcopum, vel alium Prelatum commissa; s. a co spiratione in personam vel statum Romani Pontificis, &c. Ita porro utemque Ponti sex abselutionem illam Sedi suae reservavit , ut statuerit aliter Constitutioni suae non debere judicari derogatum, nisi specialis ejusdem Constitutionis mentio fiat. Iam vero Clemens X. in Brevi quod incipit Apostolatus cleium , die 26. Sept. 267 . cuiusdam Congregationis Sace dotibus, modo ab ordinario appmbatis, licentiam secita praedictis quinque casibus absolvendi, sed neutri ExtraVaganti derogavit e num ergo hae CIementis facultate uti licitum est, an secus Z 6 R. affirmat. quia ceteroqui illuseria & exitialis Bret praedicti Pontifiacis gratia. Illusoria quidem, quia serio gratiam dare videretur, & tamen ob derogationis desectum nihil daret et exitialis vero , quia multi sunt, neque imperiti Sacerdotes, qui nihil unquam audierint de Decre talibus, etsi Dominici, & pnestripta in eis derogatione. Et hi dubio pro-euI quam intrepide, tam inaniter absolverent. Id autem quis putet pet 7 2. quia ex cap. I. De Constit. in is. Romanus Fontifex, qui jura omnia generalia stilicet ) is scrinio sui pectoris habere censetur Constitutionem eondendo
84쪽
CAP. GIL DE MINISTRO POENITENTIAE. sgo a potiori, cum gratiam nulli noxiam, &alioqui exitialem facit, I
ri cuicumque coatrario derogare censendus est.
3. Ideo non posset hodiernus Ponti sex citra specialem derogationem 1 1 privilegium hujusmodi concedere, quia manus haberet praecedenti Si in IV. Decreto ligatas. Atqui non habet reipsa; cum par in parem imp
. Quia cum ex Iure gratiam Principis validam esse deceat, si derm et sgatio ad ejus valorem omnino necessaria sit, ensilem omissio uti Am nuensis vitium aestimari debeti seu juxta nostrum loquendi morem , viatium est Clerici, non Legislatoris. Haec tenui meo&graviori alterius judicio ad enodandam dissicultatem Litis esse videntur. Poterunt, qui his minime contenti fuerint, novum accersere pri vilegium: non nocet abundautia Iuris.
penduntur Casus E copis reservati.
m casus Papae reservati ad Episcopum persaepe redeant , hos de
Episcopales commixtim, non omnes Quidem, sed praecipuos accommuniores explanabimus; idque ordine alprubetico; ouae methodus , nisi fallimur, multis gratior accidet. Itaque reservari solent frequentius. L Abortas praeuratio. Ca's iste reservatur Parisitis, βυρ faditus animatas 1 s. sit, sive non; o licet abortus non sequataer. Item ad id dare consilia, aut rem dia scienter staministratre. Item si mulier gravida objiciat se sciens pericvlo ali iverisimili aborrus. Circa haec quaedam notanda, I. opere pretium esse ut reservetur OG as Itus, sive situs animatus sit, sive non; tum quia procurare abortum stimetiam inanimati gravissimum est crimen, ut dixi Tom. 3. p. Iv. tum quia circa tempus quo proles animata esse incipiat, haerent Medici doctiores, ibid. pag. Asa. Utique si interrogentur, qui abortum scelus tantum animati reservant, balbutient, quia perspicui nihil reponere poterunt. 2. Non tam in Mandato Parisiensi reservari abortum, quam procura- as tionem ejus, id est, adhibitionem mediorum, quae ad eum producendum conducunt, etsi non sequatin effectas quem in quibusdam Dioecesibus , ut Andegavensi, ad retervationem sequi oportet ); necessum tamen est ut media haec, non solum ex prava Uencis intentione , sed ex natura rei ad abortum tendant. Unde quae pie decepta , utilia proli remedia s meret, rata uti se mortiferis, gravissime quidem peccaret, at citra r servationemr quomodo qui quem Sacerdotem putat, graviter Percutit , obnoxius est peccato, sed non irregularitati. 3. Eidem reservationi subjacere consulentes, aut remedia subministran- as Ires, cum a Legislatore exprimuntur. ut exprimi decet , & semper his intelliguntur exprimi verbis, praeurara abortum, quae ut in matrem, sic& in alios omnes cadunt, mi crimini ejus cooperantur, potionibus, m drcamentis , venenis, percus Dus , saltationibus , magnis itineribus , oneribas , Iaboribusque magnis mulieri praegnanti imposivis , re aliis infinitis , exquisi tis o nobis incognitis rationibus , quas i adici homines ρο meretrices quot die adinveniunt. Ita Ioannes hamaville in Tr. de hac materia, P. a. c.
85쪽
is τRACπAT DE POENIΥENUIA. PARS ILis Idem de iis dicendum, qui pravidas mulieres inopino terrore sponte
obruunt; quive eas indignis modis exciperent, etiamsi liuaus suae actionis effectum, nec miendissent, nec prae furore suo praevidi 1lent: quia, si nota erat mulieris praegnatio, praevidere debuerunt. Nec resere quod infans , etsi ejectus ante tempus, baptissetur & vivat: quia abortus eu praematuratatus informis vel formati, animati vel inanimati ejectis , ad quam per accidens est, quod Vivat, Vel non. 2ss q. Immunem esse a. resematione mulierem, cui insciae amasius infelix propinavit aliquid unde prolis mors secuta sit ; is enim solus tunc rese vationem incurret. s. Nec eidem subjacere reservationi maritum vel patrem, qui leviter praegnantem percutit; eive dicit aliquid, unde furore perella patitur a Grum; quia neuter abortum hunc in se vel in causa procuras. Secur, si in Ostiagando, vel objurgando, mortaliter excederet. xue s. Nec eum qui, siVe potionibus, sive per crimen onae, sive, quod mulieriun est, semen eiiciendo conceptionem impedit r tametsi uterque gravitane peccet, & reservatam Papae excommunicationem incurrat ubicumque viget Constitutio Sixti U. ratio est quia qui conceptionem prohibet, abortum non procurat.
233 6. Quamvis idem Theologus a reservatione eximat mulierem, quae ex raviori quod sibi imposuit onere, abortum patitur, si neque hunc intenat, neque simile quia experta sit; nobis videtur probabilius incurri rese vationem, si pondus assumptum tale sit, ut infelicem hunc essectum parere prudenter vel dubie iudicetur e quia qui vult causam, effectum velle censetur. Idem de iis censemus, quae ut crimen suum celent, vel ut fallent elegantius, uterum cingunt Zona strictiori . Quae enim semina fanae mentis nesciat hinc posse heri, & fieri s. pius, ut proles vel vitiata, Velante tempus, aliquando etiam mortua edatur. αα sy 7. Saepe etiam in casum hunc incidunt tum mariti, qui conjugio utuntur intemperantius ; non modo si praeviderint , sed & si moraliter effectum hiana previdere Iratuerint; tum Medici, qui ut matri succurrant , infantem directe vel indirecte disperdunt . Sed de his dixi Tom. 6. ad quintum Decalogi praeceptum. 26o Quaeres an quae dubitans num ma esset, nihil non tentavit ut prolem enecaret, si nihil de statu suo detegat certi, reservationi subjaceat. R. ita judicari in mattentiaria Romana, ubi vigent Constitutiones Sixti V. & Gregorii XIV. prout d et Navarrus lib. s. consit. consilio 46. de homicidio. Mitior esse solet apud nos disciplina, quae dubium facti non admittit.:61 Quaeres a. quid faciendum puellae, quae abortum procuravit, quamque parentes id sulpicati, Parocho suo confiteri iubent, & ad Synaxim accedere, alioqui ab ipsis interficiendam. . Resipondet Capeavillaeus: puellam hanc si non habeat Parochum secretit acem, eidem cetera praeter abortum peccata confiteri debere, &postea accedere ad Synaxim. Si vero Parochum habeat discretum, eidcm & abo tum confiteri deberer illique, inquit , absolvat ab omnibus, excepto abortu , ct postea communicabit. Parochus postea adibiι Superiorem pro saeuitate impetran- da absolvendi illam ab abortu.
86쪽
c Ap. VIII. DE MINISTRO POENITEN πIAE. 77Haec decisio saniori, quam quem prefert, sensu intellecta, valere ρο- 26aterat in Discesi Leodiensi , cuius generalis erat Vicarius ChapeaVille . Verum nunc ab omnibus rejicitur bipartita illa confessionis methodus .
Mihi adolescentula haec duplici de causa absolvi posse videtur, si nihil
aliunde obsit; I. quia leges humanae non obligant passi in in tanto distriamine; a. quia nulla est refervatio in periculo mortis. Est autem in periculo mortis, quae nisi absolvatur, mortem stabitura est. IL Adulterium. Crimen illud dispari modo reservatur, alicubi quidem, 263 si notorium sit Iuris vel Facti e etiam prole non secuta ; alibi vero, etiamsi, occultum sit, modo hinc proles certo secuta sit. Utrumque viget AndegaVi. De his nobis isti, e statuenda videntur, I. illud solum adulterii genus re- 26 servari quod Brinale est. Unde accedens ad seminam quam liberam falso crediderat, non iuriacet reservationi, cui ipsa iubjacet. Si de statu ejus is gitime dubites, & postea conjugatam iuisse deprehendas, non videris libera reservatione; quia & adulterium voluisti, quantum in te erat, & rei a adulterium commisistit secus si statum ejus certo deinceps comperire non possis; quia excusat dubium Facti. Si nuptam existimasti, quae Hrte
Vidua erat, moechatus es coram Deo, non coram Ecclesia. Absit porro
ut copula cum uxore de mariti ejus consensu habita, non sit adulterium . Λliter & juste definiit Innocentius XI. - 2. Ad reservationem requiri actum liberum. Unde qui reluctantem o - 26spressit, obnoxius est reservationi, non illa. Secus si I c cesserit comminationi vel ipsius mortis r quia graviter ante Deum rea est, quae grara crimen vel ipso mortis metu perpetrat. Neque tunc excusatur, si se se habeat negative, ut patet ex censium Cleri Gallicani an. I 'oo. 3. Et requiri, nisi lex anter disponat, actum planec immatum, peream aues intra vis naturale seminis effu*ηem, ex qua proles nasci posse. Unde ipsa fotamia im
perfecta cum conjurata non est reservationi obnoxia Ita Collat. Andegam toey.p. 228.
Auctor sui, quoties se dedit occasio, &ero semper, ut ad reservationem et6yhujusmodi criminum non reqniratur plena illa sceleris consummatio peremissionem seminis, inultoque minus seminis proli fici. I. quia alioqui facile eluditur reservatio, idque per novum &gravissimum crimen. a. Quia quo Iure exigis emissum semen a viro, exiget alius, prout reipsa fecerunt Cassii- si e plures, emissum semen a muliere. Hinc vero quot & quam obs cenae interrogationes a Consessario facienda λ quot in viris dubia facti, quae reservationem tollunt. 3. quia cum casus, non in genere spectentur, sed in particulari, ambiget quis an qui mulierem so. annos natam cognovit, subjaceat reservation; r quia ambiget an ex actu suo proles nasci possit. q. Quia spadones quidam, lasciviens hominum genus; coitus quidem capaces, sed non seminis prolifici, a reservatione hnmunes erunt. s. Quia qui cum meretriee adulterium committit, raro incidet in reservationem propter conc piam ex adulterio prolem; cum vix cognosci possit parens prolis; N ita definit eruditus idem Auctor, qui supra. Porro an non plurimi interest ut adulteria id genus pene semper quasi publica, reservatione coerceantur Sed hςc 263 citra cinuliquam projudicium dicta sunto: sane, standum est legi, ubi lex viget. . Addendum reservationem ims tantum adulteros spectare, nisi ea- 269dem contineantur, qui adulterio quomodocumque cooperati fuerint.
87쪽
27o Quaeres, an ubi adulterium est duplex , conjugati videlicet cum allecrius confugata, duplex intercedat reservatio.
R. Videri quod sic; quia in criminibus non necessario geminis , ubi duplex occurrit noxa, duplex constitui debuit poena ; nisi inperiori legem tam moderari visium fuerit.
HL Apsuis. Haec triplex; a Me, eum quis a fide in Baptismo prosessa,
non ex parte solum, ut iaciunt haeretici, sed ex toto delicit, sive aliam a Christiana Religionem amplectatur ; sive nullam . A Religiosio stata ;cum suis approbatam quam solemniter amplexus erat Religionem . sine licentia deserit, eo animo ut in faeculo , vel laico , vel Clericali more vivat. Ab ordne; cum Clericus in sacris habitum deserit Clericalem ,
ut fascii larium more vivat. Vide ΚΤ m. 2. a. q. II. art. I.
I r Apostasia omnis, vel est mirena tantum, ut cum quis animoduntaxat Christum, Religionemve aut ordines suos Hurat; & nihil horum demo strat exterius; vel est tantum externa I ut cum quis eo se modo exterius gerit, quo veri apostatae, & nihilominus servat corde fidem, animumve redeundi ad Religionem, aut in susceptis ordinibus permanendi; vel est completa, seu interna simul & externa, ut cum quis Christum negat corinde; & exterius, assumpto V. g. Turcarum pileolo, detestatur. Iams a quaeritur I. an ubi simpliciter reservatur Apostasia , ea etiam reser vari intelligatur, quae est ab ordine & Religione. R. assi . quia Mostasiae nomen, quod defectionem per se sonat, non
minus de Apostasia a Religione & a sacris ordinibus intelligitur, quam de Apostasia a fide. Imo frequentius apud nos Religiosi status deserti nem significat, quam fidei; licet Algerii frequentius desectionem a fide significet. Ad minus in eo Iuris dubio consiliendus esset Legislator, ubi
dubium Iuris non excusat a reservatione . Sapienter suis consulunt Pra lati, qui sibi trinam Apostasiae speciem expresse reservant. a 3 Quaeritur a. an interior tantum, tantumve exterior Apostasia subjaceat reservationi. R. negati cum communi. Ratio est quia non reservantur peccata nisi in suo genere completa , praeterquam in casibus a lege exceptis . Porro non est completa Apostasia, nisi cum interiori accedit exterior. Monuimus tamen in Tract. de irregul. P. 3. cap. s. ex Apostasia exteriori incurri irregularitatem: neque id mirum, cum Apostasiae huic annexa sit gravissima infamia. zM Quaeres I. an approbatus ad absolvendum ab haeresi, eo ipso apost
tam a fide reconciliare valeat.
Amrmant non pauci, quia haeresis & Apostasia specifice non differant. sed secundum magis & minus. M opinionem hanc practice sequi non a sm. Licet enim Apostasia & luerem ex parte termini a quo fatis conveniant, disserunt tamen insigniter ex parte termini ad quem r neque parvia detur esse conditio illius, qui, etsi aci haeresim deflexit, pro Christo moreretur; γε miseri Christum ejurantis, & apud Iudaeos vel Tureas eircumcisi . 7s Quaeres an ut apostata excipi debeat, qui factis & verbis profit tur te nullam habere Religionem.
R. Ambiguam videri huiusce casus Propositionem ; quia potest quis multiplici modo impietatem sitam pronveri. Si quis, ut si e fit, multa
88쪽
remere & inconsulte garriat ', quae religionem Ofindant, non ideo statim videbitur plene apostata, & apostatarum poenis obnoxius; ni bene Collator Andeg. Tom. a. pag. a s. Uerum si ultra progressus, palam .
aperiat sibi Christum non alio loco esse quam Mahumetem , dolere se rurimam quod infans baptiZatus sit, &c. Stricte is mihi visebitur amis atar quia ad Apostasiam fatis esse videtur plena fidei Christianae ei
ratio, line ullo ad aliam religionem respectu. Quaeres s. an Clericus in Lacris, qui habitum suum dimittie ad tecim. α σpus, cum causa ves sine causa, inter apostatas censeri debeat. R. negati cum Capeavillaeo pag. I76. 3c aliis communiter, quia is deismum vere est apostata a sacris ordinibus, qui rem habitu dimittit antimum musdem resumendi.
Quaeres s. quid juris de Clerico in minoribus, qui habitum dimittit, an
retento interim Clericali Beneficio. R. hune a citato mox Auctore, & aliis quos sequitur Piromiaeus. p. I. pag. r . haberi Mapostatam. Veram distisina haec, nullibi, quod sciam,1n his partibus recepta est , nisi praecesserit Episcopalis monitio . Haud tamen dubium est quominus graviter delinquant, qui Altare quasi emis
rantes, de Altari vivere non desinunt.
Quaeres 7. an uti apostata haberi debeat, qui ordinibus renitente ani- α gmo susceptis, Clericalem habitum abjicit. R. negat. Siquidem vere re plene aissenserit dum mi manus imponebantur ab Episcopor quia sicut nullum est sine interiori consense matrimonium; sic & nulIa est sine eodem consensu ordinatio. Sed quemadmodum sponso dissensum alleganti non creditur, nisi dissensum probet; sie nee in pari casu creditur Diacono & multominus Sacerdoti . Unde debent ii contra vim sibi illatam secundum ritus ab Ecclesia & locorum Legibus praescriptos reclamare . Quod si exterius probent illatam sibi fuisse vim, quae de facto illata non est, erunt tamen reipsa apostata . Quaeres 8. qui complete censeatur apostata a Religione. 279 R. eum duntaxat, qui postquam Religionem approbatam solemniter professus est, ab ea distedit animo non revertendi, sive habitum adhuc gerat, sive nonr ita vulgo Theologia Hinc I. non est apostata, qui a Congregatione saeculari, quae simplicia ago tantum vota emittit, distedit in perpetuum . Peccat tamen gna imme , nisi legitimam ab iis quorum interest, dispensationem obtinuerit; nec ante potest absolvi . quam statum suum regredi conatus fuerit . Neque etiam apostata erit, qui in mortis periculo, & necdum expleto Novitiam emittit vota ; quia haec necdum solemnia esse possunt , sed tantum simplicia . Vim tamen & etaehis solemnium votorum multa ex Parte habent vota quae post geminum Novitium annum emittuntur a Patribus
Hinc a. necdum etiam est apostata, qni dimissis etiam habitu, ut ess, 28 Igiat, manet adhuc intra septa Monasteriit E contra apostata est, quia cumque sive habita dimisso, sive retenis eo premit in extra septa Conventus , De Monasterii egrediatur. Ita Clemens VIII. in Decreto de Casibus re servatis. Idque verum est, etiamsi facti sui Poenitens paulo post, ad domum stam, vel ordinis aliam reveriatur.
89쪽
go URAcro. DE POENIUENUIA. PARS IL28a Hinc 3. non est vere apostata, qui dimim etiam habitu, sed servata
redeundi voluntate fugit, seu animo Vagandi, seu ut poenam imminentem evitet. Neque hinc tamen multum percipiet lucri; quia etsi Cano-nistae omnes fugitivum inter & apostatam caute secernunt; fatentur tamen utriimque, vi privilegiorum cuJusvis ferme Religionis, excommuniacationi sub acere ; & ita docet cum aliis Reiffenstuet in Tit. D. Regula ribus , n. 13 I. Ceterum pro fugitivo haberi nequit , qui ob grammina afris Superioribus sibi illata ad Aps stam Sedem confugit, modo probet se licentiam ab eis postulasse, quam per Superiores negatam constet: ita Sixtus V. Constitutione Ad Romanum, lyc. 183 Quaeres an apostata sit, qui ad aliam Religionem commigrat. R. negat. etiamsi transeat ad mitiorem ; quia non deserit Religionis substantiam, sed modum. Verum haec susius prosequi, & a propositon stro alienum est, & in praxi silperfluum e ciim, ut advertit idem Can iustas Religiones penes omnes hodie habent privilegia , xi quorum prohibentur earum Professi, ad aliam Religionem transire sine speciali Roman. Pontificis licentia. ra8 Quaeres Io. cujus sit excommunicationem ab apostatis contractam
R. id eis competere, quorum jurisdictioni se acen , aliquando pro-1nde Episcopis, aliquando Praelatis Regularibus . Et hi , licet contraria praxis non parum inoleverit, fugitivos mos, quoties opus est, & se sedat occasio, requirere tenentur: quia Pastor quilibet errantem ovem pro viribus debet reducere. Ita cum aliis sanioris consilii Faman. in cap. fin. De Regularibus. - Vα8, N. Baptismus infanti, omissis furis coemoniis, collatas sine Episeopi lucentia, extra casum necessitatis. Annexa est excommunicationis censium1n Discesi Andegavensi, eaque reservata. Alibi monuimus sacros Baptismi ritus primaeri esse antiquitatis, gravisque momenti. Unde constat eos sine gravibus causis omitti non posse, quod & vetuere Concilia plurima , atque in his Aventonense an. I 394. Can. I 2. Nihil ergo mirum, si Discesses variae, ut Andegavensis, Beli vacensis, Pictaviensis, disciplinae hu)us transgressionem casus reservati ma- teriam constituerint. 286 In hunc porro casum incidunt, tum Baptisimi hujus Minister, tum &alii qui prolem iniqua illa ratione baptiχari curant . Minister quidem nisi cedat gravibus minis, & quae virum, ut Munt , constantem assicere possint. Laici vero, & ut plurimum infantis parentes, I. cum ad id Pastorem aut alium Sacerdotem quocumque modo adigunt; a. cum ut, ab Episcopo legis hujus dispensiationem obtineant, graves supponunt causas, quae a Parte rei non extant. 287 Uerum nihil est a reservatione metuendum. eum baptizatur infans inprobabili, vel dub:o mortis periculo i vel etiam in ea mentis commmtione, quae ex tremendo matris situ orta, impedit ne fatis ad prolis statum attendatur.
α88 Sive porro in Capella domestica , sive in Ecclesiae sontibus abluatur
InfanS, Incurritur retiervatio; ut quae non ratione loci, sed ratione omisistionis inremoniarum sancita fuerit. - .
90쪽
Si levioribus de causis Epistopo propositis obtenta a pueri patre suerit sim- 28ρpliciter ' tingendi facultas, peccare quidem poterit Superior, ut qui sutilem ' O ob causam ab Ecclesiae praxi recesieriti at immunis erit pater a reservatione. 4ςΥς
V. Elasphemia, quae est contumeliosa Iocutio in Deum, vel in se spe- αγctatum, vel spectatum in creaturis prout Dei sunt, & ut in eis relucet divina sanctitas, potentia, &c. non reservatur Parisiis , nisi cum publieae vel standalo a. Qua duo differunt: potest enim scandalosum esse, quod utpote coram uno vel duobus admistum, vere publicum non est. In hac definitione vox Iocutio latius accipitur: quandoquidem peccatum etyr blasphemiae, tam scripto, quam viva voce committi potest, uti an. I 739. monebat Bluae Rothomag. Archiepiscopus in serie casuum sibi reservatorum. Quin& quaedam est blasphemia facti. quae nimirum exteriori facinore, non autem verbis exprimitur, ut cum vel flagellis verberatur imago Crucifixi, quod sceleris genus, in Anglia frequens fuit, vel conculcatur pedibus, ut hociteque fit apud Iaponenses, vel minax & indignabunda in coelum manus attollitur. Ad blasphemiam pertinet is etiam sermo quo enuntiantur de Deo quae αρα vera sunt, sed ita, ut ex gestu dicradique modo satis appareat ea exprobrari, ct convicii loco referri. Ita idem Rothomagensis Archipraestir & patet in eo qui inopino percussus eventu exclamaret: Quam providus es Deus luel sorte cum Iuliano apostata a Vicisti Galliae. Nulla pene circa blasphemiae reservationem statui potest regular cum 293 alicubi ea solum reservata sit, quae cadit in Deum , alibi ea etiam quae
Sanctos impetit, alibi ea duntaxat, quae profertur animo ct volantate d libri ora detestandi vel contemnendi Deum: quae modificatio addita est ut tolleretur Confessariorum anxietas. Unde etiam pluribus in i is non reservantur juramenta seu sacramenta per Deum, seu Dei vitam, mortem sicut nec eorrupta ct dimidiata verba, qu bus Deo abrenuntiare videntur nisi qui ea profert , intentionem expressam habes Deo maledicendi ct renuntiandi. Verba sunt 1 oti m. Archiepilcopi r quae autem uncino inclusa sunt, habentur in Mandato Parisiensi M. I To9.
Unum est quod vulgo admittitur, videlicet blasphemiam quae fit sine αρ
animo inferendae Deo contumeliae, qualis saepe est, non tamen semper, qu ex violento irae motu, aut ex prava consuetudine profertur, Iicet a gravi culpa raro immunis sit, non tamen subjacere reservationi. Sed quia varia
esse potest variis in locis ea de re disciplina, in hoc, quod frequentissimum est, juris dubio, mature consulendi sunt Superiores, & interrogandi quid sibi voluerint, optandumque ut dum cassis sibi reservant, brevi singulorum articulorum expositione mentem suam dilucide explanent. Sane, tametsi reservatos casus multiplicari nolim, dolendum mihi nihilominus . quod ab omni reservatione libera sint dimidiata illa verba, quibus re nant urbes, villae, viae sue publicae, quaeque horrore vel tepidiores Chrisiano afficiunt. Quidni vero, si minus quam alia peccata, reserventur tamen ad usque certum gradum: adeo ut V g. in unaquaque urbe duo tantum sint, qui ab iis absolvere valeant, in pagis vero ad Viciniorem Parochum aliumve Sacerdotem a poenitentis Consessario caute designatum, recurri oporteat. Hac utique via paulatim comperta foret tanti peccati gravitas. Clausura Regularis violatio, vide Sacrileguem in loca sacra. arn. Theol. Mor. Tom. VI. Pars IL F Concu-